BROGAN κ.α. ν. G. N. HASSAPIS BROS LTD κ.α., Αγωγή Αρ.: 320 / 2012, 18/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A86 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αγωγή Αρ.: 320 / 2012 Μεταξύ:
- XXXXX XXXXX BROGAN
- XXXXX XXXXX BROGAN Εναγόντων -και-
- G. N. HASSAPIS BROS LTD
- G. HASSAPIS AND SONS LTD Εναγόμενων -------------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 21.5.2018 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Ημερομηνία: 18 Μαρτίου,
- Εμφανίσεις: Για ενάγοντες-αιτητές: κος Σκορδής για ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για εναγόμενους-Καθ'ων η αίτηση: κος Γρ.Σαββίδης για ΑΝΔΡΕΑΣ Β.ΖΑΧΑΡΙΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αποτελεί κοινό έδαφος πως ενάγοντες και εναγόμενοι (εταιρείες δεόντως συσταθείσες στην Κύπρο, οι οποίες κατά τον ουσιώδη χρόνο ασχολούντο, μεταξύ άλλων, με την ανέγερση και πώληση οικιών) κατήρτισαν μεταξύ τους δύο Αγοραπωλητήρια Έγγραφα ημερομηνίας 30.12.2007 και 10.4.2008 αντίστοιχα, στην βάση των οποίων οι ενάγοντες αγόρασαν δύο υπό ανέγερση επαύλεις (Η3 και Η5) στο υπό κατασκευή έργο των εναγομένων "XXXXX Villas", στο χωριό Τερσεφάνου στην επαρχία Λάρνακας, αντί του ποσού των ΛΚ172.000 (€297.275,04) και €299.005,25, αντίστοιχα. Είναι η θέση των εναγόντων, όπως προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, πως οι εναγόμενοι κατά παράβαση των συμβατικών τους υποχρεώσεων, δεν ολοκλήρωσαν την ανέγερση των επαύλεων και δεν παρέδωσαν αυτές σύμφωνα με τους όρους των δύο συμφωνιών. Διατείνονται επίσης πως τον Απρίλιο του 2010, με τρίτη συμφωνία που κατήρτισαν μεταξύ τους (αποτυπώθηκε γραπτώς) είχαν συμφωνήσει πως το ακίνητο (έπαυλη Η3) θα διατίθετο προς πώληση από τους εναγόμενους και εάν αυτό δεν πωλείτο, θα αγοράζετο από τους τελευταίους, ώστε να μειωθεί η ζημιά των εναγόντων. Όσον αφορά το δεύτερο ακίνητο (έπαυλη Η5), τούτο θα παραδίδετο εντός του
- Υποστηρίζουν πως οι εναγόμενοι εν τέλει ούτε και αυτή την συμφωνία ετίμησαν. Με την αγωγή τους αξιώνουν αναγνωριστικές αποφάσεις πως οι δύο συμφωνίες τερματίστηκαν συνεπεία της από μέρους των εναγομένων παραβίασης των ή/και έχουν καταστεί άκυρες ή/και ανεκτέλεστες (renounced) ή/και στερούνται οποιασδήποτε νομικής ισχύος. Αξιώνουν επίσης την καταβολή αποζημιώσεων. Οι εναγόμενοι στην Έκθεση Υπεράσπισης τους, αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Υποστηρίζουν πως καμιά παραβίαση των όρων των συμφωνιών υπήρξε από πλευράς των. Διατείνονται πως από πλευράς των εναγόντων «έγιναν κάποιες δανειοδοτήσεις από τραπεζικό ίδρυμα για πληρωμή του τιμήματος των δύο ακινήτων», την αποπληρωμή των οποίων εγγυήθηκαν οι ίδιοι. Είναι η θέση τους πως οι ενάγοντες δεν τήρησαν τους όρους των δανειοδοτήσεων με αποτέλεσμα οι ίδιοι να υποστούν ζημιά. Στις 28.2.2018 ο δικηγόρος των εναγόντων (κ. Χατζηχάννας) απεσύρθη, κατόπιν άδειας που του εδόθη από δικηγόρος της ενάγουσας 2 και η αγωγή εναντίον της απερρίφθη λόγω μη προώθησης της. Ο κ. Χατζηχάννας συνέχισε να εκπροσωπεί τον ενάγοντα
- Με την υπό κρίση Αίτηση, ο ενάγοντας 1 επιζητεί κατ' αρχήν την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ως εξής: «
- Τη διαγραφή της φράσης «€100,000 - €500.000» στην Κλίμακα της αγωγής και της προσθήκης της φράσης «€500.00 - €2.000.000.»
- Την διαγραφή της Ενάγουσας 2, XXXXX XXXXX Brogan ως διαδίκου.
- Την διαγραφή των ονομάτων των Εναγομένων 1 και 2 και της αντικατάστασης αυτών, 1.G.N.BROS υπό εκκαθάριση και δια του εκκαθαριστή αυτής XXXXX Κίμωνος, 2.G.H. & SONS LTD υπό εκκαθάριση και δια του εκκαθαριστή αυτής XXXXX Κίμωνος αντίστοιχα.» Επιζητεί επίσης την τροποποίηση του δικογράφου του (Έκθεση Απαίτησης) ώστε να συμπεριληφθούν σ'αυτό ισχυρισμοί: (α) πως οι εναγόμενοι 1 και 2, ετέθησαν σε «εκούσια εκκαθάριση» κατά ή περί την 22.12.2017 και πως εκκαθαριστής και των δύο διορίστηκε ο XXXXX Κίμωνος. (β) πως οι επίδικες συμφωνίες ημερομηνίας 30.12.2007 και 10.4.2008, καταρτίστηκαν μεταξύ του ενάγοντα και των εναγομένων 1 και
- (γ) πως και οι δύο συμφωνίες κατατέθηκαν στο Κτηματολόγιο Λάρνακας λαμβάνοντας τους αριθμούς ΠΩΕ298/2008 και ΠΩΕ1487/2008, αντίστοιχα. (δ) πως ο ενάγοντας πλήρωσε προκαταβολικώς κατά την υπογραφή των συμφωνιών το 15% της αξίας και των δύο επαύλεων. (ε) πως ο ενάγοντας προχώρησε στις 10.4.2008 στην σύναψη δύο συμφωνιών δανειοδότησης με τον τραπεζικό οργανισμό Marfin Popular Bank Public Co Ltd, ύψους €249.700,= για την αγορά της έπαυλης Η3 και €209.300,= για την αγορά της έπαυλης Η
- (στ) πως η Τράπεζα Κύπρου, έχοντας αναλάβει τις υποχρεώσεις αλλά και τα περιουσιακά στοιχεία της Λαϊκής Τράπεζας, τερμάτισε και/ή περί την 12.11.2015, τις συμφωνίες δανείου και καταχώρισε εναντίον του ενάγοντα τις αγωγές 2309/2015 (αφορά την δανειοδότηση για την αγορά της έπαυλης Η3) και 2218/2015 (αφορά την δανειοδότηση της έπαυλης Η5) με τις οποίες αξιώνει την καταβολή των ποσών €295.924,41 και €339.815,38, αντίστοιχα, πλέον τόκους και έξοδα. (ζ) πως ο ενάγοντας επιζητεί την επ' ονόματι του μεταβίβαση των κατοικιών (ειδική εκτέλεση των συμφωνιών), η αξία των οποίων υπολογίζεται σήμερα σε €140.000,= (έπαυλη Η3) και €155.000,= (έπαυλη Η5). Ο ενάγοντας επιζητεί περαιτέρω όπως διαγραφούν κάποιες από τις αξιώσεις του και αντικατασταθούν από άλλες, οι οποίες συνάδουν με τους προτεινόμενους να εισαχθούν στο δικόγραφο του ισχυρισμούς, αξιώσεις όπως η ειδική εκτέλεση των δύο συμφωνιών, η καταβολή αποζημιώσεων ύψους €295.924,41 και €339.815,38 αντίστοιχα, πλέον τόκο και έξοδα καθώς επίσης και η αξίωση του για αναγνωριστική απόφαση με την οποία να αναγνωρίζεται ότι οι εναγόμενοι παραβίασαν ή/και διέρρηξαν τις δύο επίδικες συμφωνίες ημερομηνίας 30.12.2007 και 10.4.
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Βουρή, γραμματέως στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον ενάγοντα, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Κατά την ομνύουσα, η τροποποίηση είναι αναγκαία ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τα «πλήρη και/ή πραγματικά γεγονότα» τα οποία θα το βοηθήσουν να αποφασίσει επ' ολοκλήρου του φάσματος της υπόθεσης. Τυχόν απόρριψη της Αίτησης, καταλήγει, θα στερήσει από τον ενάγοντα «την ορθή παρουσίαση της υπόθεσης του». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Δ.19 θ.θ.2, 4, 11, 13, 14, 15, 17, Δ.20, Δ.21, Δ.25, Δ.48, θ.θ.1, 2, 8 και 9 και Δ.64, καθώς και στην εν γένει σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Οι εναγόμενοι έφεραν Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας πως αυτή είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, καταχρηστική, κακόπιστη, παράτυπη, αντικανονική και αχρείαστη. Πως υποβάλλεται αδικαιολόγητα καθυστερημένα. Πως με αυτήν επιδιώκεται η αλλαγή της βάσης της απαίτησης, με αποτέλεσμα η υπόθεση να τίθεται κάτω από νέο νομικό και πραγματικό πέπλο. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Μορφή, υπαλλήλου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους εναγομένους, δεόντως εξουσιοδοτημένης. Η ομνύουσα επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. [SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ.426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Έχει λεχθεί επίσης νομολογιακά πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής [βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [βλ. Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ πως εκείνο που επιζητεί ο ενάγοντας δεν είναι η αντικατάσταση των ισχυρισμών του που προβάλλει στην Έκθεση Απαίτησης, ούτε και η προσθήκη νέων ή αντίθετων ισχυρισμών αλλά η συγκεκριμενοποίηση τούτων. Η προτεινόμενη τροποποίηση βασίζεται και περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της βάσης της αγωγής και ο άξονας αυτός δεν είναι άλλος παρά η προβαλλόμενη θέση πως οι εναγόμενοι παρέβηκαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Αποδέχομαι πως κατέστη αναγκαίο να τροποποιηθεί το δικόγραφο μετά την απόρριψη της αγωγής για την ενάγουσα αρ.
- Κρίνω πως θα πρέπει να επιτραπεί η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης. Δεν θεωρώ ότι θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί χρηματικά. Ούτε έχω διαπιστώσει από το πραγματικό υπόβαθρο που ετέθη ενώπιον μου, πως υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους του ενάγοντα. Καταληκτικά θεωρώ πως θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά του ενάγοντα το δικαίωμα να προβάλει τη θέση του, έτσι ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευκαιρία να απονείμει δικαιοσύνη υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 20 ημερών από την σύνταξη του διατάγματος. Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους των εναγομένων να καταχωριστεί εντός των επόμενων 20 ημερών από της καταχώρησης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εναντίον του ενάγοντα αρ.
- (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο