← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΖΟΥΡΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2657/2013, 7/5/2019

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. ΖΟΥΡΙΔΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2657/2013, 7/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A143 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2657/2013 Μεταξύ: XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ Και Ενάγοντα

  1. XXXXX ΖΟΥΡΙΔΗΣ, από Λάρνακα.
  2. XXXXX ΖΟΥΡΙΔΗ, από Λάρνακα.
  3. XXXXX ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΖΟΥΡΙΔΟΥ, από Λάρνακα Εναγομένων --------------------------------------------------------------------------------------------------- Αίτηση ημερ.14/1/2019 για Διάταγμα Επιβάρυνσης Μετοχών και Διάταγμα Πώλησης Μετοχών Ημερομηνία: 7 Μαΐου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα/Αιτητή: Ν. Δαμιανού. Για Εναγόμενο 1/Καθ΄ου η Αίτηση: κα Γεωργίου για Θέμη Θωμά & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενες θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση ο Αιτητής επιδιώκει την έκδοση των ακολούθων Διαταγμάτων: Α. Διάταγμα Επιβάρυνσης των 5.000 συνήθων μετοχών τις οποίες ο Εναγόμενος 1 κατέχει στην εταιρεία "Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ" με αριθμό εγγραφής 36043 ή/ και Διάταγμα του Δικαστηρίου επιβαρύνον τις εν λόγω μετοχές του Εναγομένου 1 προς εξασφάλιση της πληρωμής του ποσού των €456.076 πλέον τόκους προς 4% από 24/6/2016 ετησίως που οφείλει ο Εναγόμενος 1 δυνάμει δικαστικής Απόφασης ημερομηνίας 24/6/2016 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αγωγή, με προτεραιότητα έναντι όλων των χρεών και υποχρεώσεων του Εναγομένου 1, τα οποία δεν αποτέλεσαν αντικείμενο προηγούμενων επιβαρυντικών διαταγμάτων επί των αναφερόμενων μετοχών. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον τη μεταβίβαση, πώληση, αποξένωση, επιβάρυνση, ρευστοποίηση και/ή διάθεση των 5.000 συνήθων μετοχών τις οποίες ο Εναγόμενος 1 κατέχει στην εταιρεία "Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ" με αριθμό εγγραφής
  4. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου απαγορεύον την πληρωμή ή/και καταβολή οποιωνδήποτε μερισμάτων πληρωτέων προς τον Εναγόμενο 1 με βάση την ιδιοκτησία του ως μετόχου των 5.000 συνήθων μετοχών τις οποίες ο Εναγόμενος 1 κατέχει στην εταιρεία "Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ" με αριθμό εγγραφής 36043 και στις οποίες ο Εναγόμενος 1 έχει συμφέρον. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την κατακράτηση οποιωνδήποτε μερισμάτων πληρωτέων προς τον Εναγόμενο 1 με βάση την ιδιοκτησία του ως μετόχου των 5.000 συνήθων μετοχών τις οποίες ο Εναγόμενος 1 κατέχει στην εταιρεία "Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ" με αριθμό εγγραφής 36043 και στις οποίες ο Εναγόμενος 1 έχει συμφέρον σε ειδικό ξεχωριστό Λογαριασμό που θα ανοιχθεί για το σκοπό αυτό. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την πώληση ή/και διάθεση ή και ρευστοποίηση των 5.000 συνήθων μετοχών τις οποίες ο Εναγόμενος 1 κατέχει στην εταιρεία "Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ" με αριθμό εγγραφής 36043 και είναι εγγεγραμμένες επ'ονόματι του ή και στις οποίες ο Εναγόμενος 1 έχει συμφέρον προς εξόφληση ή/και έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του δυνάμει της δικαστικής Απόφασης ημερομηνίας 24/6/2016 προς τον Ενάγοντα. Στ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διορίζον ή/και διατάττον τον διορισμό Παραλήπτη για την πώληση ή και διάθεση ή/και ρευστοποίηση των εν λόγω μετοχών. Νομική Βάση Αίτησης Η Αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 2-9 του περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου 31(Ι) /1992, στη Δ.48, θθ.1-4, 8-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 4, 7 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στο Άρθρο 32 του Ν.14/60 καθώς και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα στην οποία αναφέρει, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: Ü Η υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αγωγή αφορά ποσά που ο Ενάγων δάνεισε τον Εναγόμενο 1 πριν πολλά χρόνια και ο τελευταίος δεν του αποπλήρωσε. Ως εμφαίνεται στη δικογραφία, στις 24/6/2016 εκδόθηκε εκ συμφώνου Δικαστική Απόφαση εναντίον του Εναγομένου 1 για το ποσό των €450.000 πλέον δικηγορικά έξοδα εκ ποσού €6.076 πλέον ΦΠΑ, πλέον τόκους επί αμφοτέρων των ποσών προς 4% ετησίως από 24/6/
  5. Υπήρχε μερική αναστολή εκτέλεσης μέχρι τις 25/6/2018 και, στη περίπτωση που ο Εναγόμενος 1 κατέβαλλε ποσό €230.000 εντός της περιόδου αναστολής, η εν λόγω Απόφαση, τόκοι και έξοδα θα θεωρούντο πλήρως εξοφληθέντα. Η Απόφαση ημερ. 24/6/2016 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Ü Ο Εναγόμενος 1 ουδέν ποσό κατέβαλε στον Ενάγοντα έναντι της πιο πάνω υπέρ του δικαστικής Απόφασης και έτσι του όφειλε ολόκληρο το ποσό της Απόφασης εκ €450.000 πλέον δικηγορικά έξοδα εκ ποσού €6.076 πλέον ΦΠΑ πλέον τόκους επί αμφοτέρων των ποσών προς 4% από 24/6/
  6. Ü Μετά την έκδοση της απόφασης μέσω των δικηγόρων του ο Ενάγων καταχώρησε δύο εγγραφές της δικαστικής Απόφασης (memo) επί ακινήτων του Εναγομένου
  7. Αντίγραφα επισυνάπτονται ως τεκμήρια Β και Γ. Σε όλα τα εν λόγω ακίνητα υπάρχουν υποθήκες και εγγραφές δικαστικών αποφάσεων που προηγούνται των εγγραφών (memo) και έτσι, στη βάση της πληροφόρησης της οποίας ο Ενάγων τυγχάνει από τους Δικηγόρους του, η είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους από τις εν λόγω εγγραφές θα είναι πολύ δύσκολη με τα σημερινά δεδομένα. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Δ έρευνα που ο Ενάγων έχει κάνει μέσω του Δικηγόρου του για όλα τα ακίνητα του Εναγόμενου 1 με τα εμπράγματα βάρη. Ü Ο Εναγόμενος 1 είναι εδώ και χρόνια συνταξιούχος και ουσιαστικά, εξ΄ όσων ο Ενάγων αντιλαμβάνεται εφόσον δεν έχει αντίθετη πληροφόρηση, δεν έχει ικανό εισόδημα για να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του όπως ούτε και κινητή περιουσία δυνάμενη να κατασχεθεί και να ικανοποιήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Ü Ο Εναγόμενος 1, ως γνώριζε ο Ενάγων από τον ίδιο αλλά και από σχετική έρευνα των δικηγόρων του από τον Έφορο Εταιρειών (Τεκμήριο Ε), είναι ο ιδιοκτήτης 5.000 συνήθων μετοχών τις οποίες ο Εναγόμενος 1 κατέχει στην εταιρεία Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ" με αριθμό εγγραφής
  8. Το ονομαστικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι 70.000 συνήθεις μετοχές εκ του οποίου εκδοθέν 10.000 συνήθεις μετοχές τις οποίες κατέχουν από μισές (5.000 συνήθεις μετοχές έκαστος) ο Εναγόμενος 1 και ο Μιχάλης Αυξεντίου, από το Ζύγι. Αμφότεροι είναι Διευθυντές στην εταιρεία ενώ ο τελευταίος είναι και Γραμματέας. Ü Εξ όσων κάλλιον ο Ενάγων γνωρίζει και, όπως φαίνεται και από την έρευνα των δικηγόρων του στον Έφορο Εταιρειών, η εν λόγω εταιρεία βρέθηκε υπό διαχείριση με Διαχειριστή τον XXXXX Χατζηχάννα που διόρισε η Alpha Bank Cyprus Ltd την περίοδο 5/2/2014 μέχρι τις 27/10/2015 που η εν λόγω διαχείριση έπαυσε με γνωστοποίηση του Παραλήπτη/ Διαχειριστή. Η εν λόγω εταιρεία, σύμφωνα με την ίδια πληροφόρηση και τα στοιχεία που κατατέθηκαν στον Έφορο Εταιρειών, έχει δύο ακίνητα στους Σοφτάδες της Επαρχίας Λάρνακας με αριθμούς εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ.50/46, τεμάχιο XXXXX και 0/XXXXX, Φ/Σχ. 50/53, τεμάχιο XXXXX εκ των οποίων το πρώτο έχει ανάπτυξη, το δε δεύτερο αποτελεί χωράφι. Ü Υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, έχοντας υπόψη την ανυπαρξία άλλης ικανής περιουσίας για εξασφάλιση και ικανοποίηση της υπέρ του Ενάγοντα Απόφασης, του μεγάλου ύψους του εξ αποφάσεως χρέους αλλά και το ότι ο Εναγόμενος 1 καμιά ενέργεια για πληρωμή ή διευθέτηση του εξ αποφάσεως χρέους έκαμε μέχρι στιγμής, με βάση συμβουλής της οποίας ο ομνύων τυγχάνει από τους δικηγόρους του, δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων βάση του σχετικού Νόμου. Η Αίτηση του σκοπό έχει τη δέσμευση των πιο πάνω μετοχών του Εναγομένου 1, τυχόν παραχωρηθησομένων σε αυτόν επιπλέον μετοχών αλλά και μερισμάτων που καταστούν πληρωτέες σε αυτόν. Περαιτέρω με την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων θα είναι ο ομνύων σε θέση να προχωρήσει με την πώληση των μετοχών ώστε το ποσό που θα εισπραχθεί να καταβληθεί έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του Εναγομένου 1 με βάση τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου και τις οδηγίες ή όρους του Δικαστηρίου. Ένσταση Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από τον Εναγόμενο 1 η οποία έχει την ίδια νομική βάση ως και η Αίτηση. Λόγοι Ένστασης Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη. · Τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. · Υπήρξε παράλειψη πλήρους και ουσιαστικής αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. · Η Αίτηση κατεχωρήθη με υπέρμετρη καθυστέρηση. · Δεν περιλαμβάνεται λεπτομερής περιγραφή των περιουσιακών στοιχείων. · Η διαδικασία που ο Αιτητής ακολούθησε δεν είναι η ενδεδειγμένη. · Ο Αιτητής σκοπίμως αποκρύπτει τα πραγματικά γεγονότα με πρόθεση να παραπλανήσει το Δικαστήριο ώστε να επιτύχει απόφαση εναντίον του Καθ΄ου η Αίτηση 1 και της εταιρείας Αυξεντίου και Ζουρίδη Λτδ. · Ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 και η εταιρεία Αυξεντίου και Ζουρίδη Λτδ θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. · Ο Καθ΄ου η Αίτηση 1 έχει αρκετή ακίνητη περιουσία ικανή για την πλήρη ικανοποίηση των υποχρεώσεων του προς τον Ενάγοντα η οποία είναι επιβαρυμένη με ΜΕΜΟ προς όφελος του Αιτητή. · Η έκδοση των Διαταγμάτων ενδέχεται να προκαλέσει ζημιά σε πιστωτές της εταιρείας σε σχέση με τις μετοχές των οποίων ζητείται η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων και/ή σε σχέση με τους πιστωτές του Καθ΄ου η Αίτηση
  9. Ένορκη Δήλωση Εναγόμενου 1 Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 1 στην οποία αναφέρει, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Οι εγγραφές memo που έχουν καταχωρηθεί από πλευράς του Αιτητή είναι αρκετό μέτρο εκτέλεσης ούτως ώστε να εισπράξει το κατ' ισχυρισμό χρέος προς αυτόν ενώ ο ισχυρισμός του Αιτητή ότι υπάρχουν υποθήκες και εγγραφές δικαστικών αποφάσεων που προηγούνται των δικών του εγγραφών σε καμία περίπτωση δεν ευσταθεί. Επιπλέον και σε περίπτωση όπου όντως υπάρχει η οποιαδήποτε εγγραφή δικαστικών αποφάσεων ή υποθηκών η οποία προηγείται αυτής του Αιτητή η αξία των ακίνητων είναι κατά πολύ μεγαλύτερη ούτως ώστε να μπορεί να τον καλύψει και αυτόν. Ενώ ο Αιτητής, ως αναφέρει στην ένορκο του δήλωση ημερομηνίας 10/01/2019 έχει προβεί στην καταχώρηση memo, παρά ταύτα δεν έχει προχωρήσει σε αίτηση αναγκαστικής πώλησης, ως θα έπρεπε να πράξει. § Με την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων θα πληγούν τα δικαιώματα του κ. Μ. Αυξεντίου μετόχου της εταιρείας Αυξεντίου και Ζουρίδη ΛΤΔ και θα δυσκολέψει την λειτουργία της εταιρείας. Καμία ζημιά δεν θα υποστεί ο Ενάγοντας/Αιτητής από την μη έκδοση των ζητούμενων Διαταγμάτων ενώ, αντιθέτως, αν εκδοθούν τα εν λόγω Διατάγματα θα πληγούν ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα τόσο του Εναγόμενου 1 αλλά και του XXXXX Αυξεντίου, ήτοι του κατόχου των υπόλοιπων μετοχών της εταιρείας ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΖΟΥΡΙΔΗΣ ΛΤΔ. § Περαιτέρω δε, υπάρχει Συμφωνία Αντιπαροχής ημερομηνίας 24/5/2016 μεταξύ της εταιρείας ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΖΟΥΡΙΔΗΣ ΛΤΔ και της εταιρείας A. PANAYIDES CONTARCTING PUBLIC LTD. Η εν λόγω Συμφωνία Αντιπαροχής καθιστά υπόχρεα την εταιρεία ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΖΟΥΡΙΔΗΣ έναντι της A. PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD να της παραχωρήσει την γη για ανάπτυξη. Ως εκ τούτου η εν λόγω εταιρεία έχει καταστεί πιστωτής της ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΖΟΥΡΙΔΗ ΑΤΔ και η έκδοση των Διαταγμάτων θα πλήξει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα της. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α η Συμφωνία Αντιπαροχής ημερ. 24/5/
  10. § Τα ακίνητα τα οποία αναφέρει ο Αιτητής, ήτοι το 0/XXXXX, Φ/Σχ.50/46, τεμάχιο XXXXX και 0/XXXXX, Φ/Σχ.50/53, τεμάχιο XXXXX πιστεύοντας ότι θα μπορούσε να επωφεληθεί από αυτά, είναι υποθηκευμένα. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β Απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας στην Αγωγή υπ' αρ. 3116/
  11. Λόγω του μικρού χρονικού διαστήματος του οποίου δόθηκε από το Δικαστήριο δεν κατέστη δυνατό να παρουσιαστεί ανάλογο τεκμήριο για το ακίνητο 0/XXXXX, Φ/Σχ.50/46, τεμάχιο XXXXX. § Εν πάση περιπτώσει ο Αιτητής έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο ότι εντός των εν λόγω ακινήτων και/ή ακίνητου καθότι είναι ένα ενιαίο ακίνητο, έχουν ανεγερθεί κατοικίες μετά από την συμφωνία αντιπαροχής με την εταιρεία A. PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD. Ως εκ τούτου η αξία των εν λόγω ακινήτων μεγαλύτερη και η οποιαδήποτε δέσμευση τους θα επηρεάσει την εταιρεία. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ η επιστολή της εταιρείας από όπου διαφαίνεται ότι αυτή είναι η εταιρεία η οποία ανέλαβε να ανεγείρει τις εν λόγω οικίες για λογαριασμό της ετ. ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΖΟΥΡΙΔΗ ΑΤΔ και η οποία έχει καταστεί πιστωτής της από το 2008, ήτοι προγενέστερα της αξίωσης του Αιτητή. § Λαμβάνοντας υπόψη την καταχώριση από πλευράς του Αιτητή memo ο ομνύων θεωρεί ότι αυτό είναι αρκετό μέσο εκτέλεσης για να καλύψει τα συμφέροντα του και δεν είναι δίκαιο να πληγούν τα συμφέροντα τρίτων προσώπων τα οποία ουδεμία σχέση έχουν με την παρούσα υπόθεση. § Η εταιρεία ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΖΟΥΡΙΔΗΣ ΛΤΔ συνεχίζει να οφείλει διάφορα εις την A. PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD και αυτό διαφαίνεται μέσα από την επιστολή των τελευταίων ημερομηνίας 10/7/2018 όπου αναφέρεται το συγκρότημα των Σοφτάδων στη Λάρνακα αναφορικά με το οποίο ζητούν το ποσό των € 143.320.30.- από την ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ & ΖΟΥΡΙΔΗΣ ΛΤΔ. Επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Δ η επιστολή ημερ. 10/7/
  12. Επίδοση Αίτησης στα Ενδιαφερόμενα Μέρη Στην υπό εξέταση περίπτωση όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έχουν λάβει γνώση της υπό κρίση Αίτησης. Επισημαίνεται συναφώς ότι η Αίτηση επιδόθηκε τόσον στην εταιρεία Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ όσο και στον άλλο μέτοχο και Διευθυντή της εν λόγω εταιρείας ώστε να ακουστούν οι απόψεις τους. Επιπλέον η Αίτηση επιδόθηκε και στον Έφορο Εταιρειών ο οποίος επέλεξε να μην εμφανιστεί. Τα πιο πάνω έγιναν στο πλαίσιο των προνοιών του Άρθρου 6

(3)του Νόμου το οποίο διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
(3)Το Δικαστήριο, προτού εκδώσει την απόφαση του σε αίτηση η οποία υποβάλλεται δυνάμει του εδαφίου
(1), οφείλει να εξασφαλίσει τις απόψεις όλων των ενδιαφερόμενων μερών, περιλαμβανομένων του Επίσημου Παραλήπτη και Εφόρου Εταιρειών, των Συμβούλων της Εταιρείας ή άλλου νομικού προσώπου, με σκοπό την εξακρίβωση του συμφέροντος του οφειλέτη και του συμφέροντος όλων όσων δυνατό να έχουν συμφέρον στα βαρυνόμενα περιουσιακά στοιχεία ή δυνατό να επηρεάζονται από την πώληση, ρευστοποίηση ή διάθεση τους. Για το σκοπό αυτό το Δικαστήριο δύναται να δώσει οποιεσδήποτε οδηγίες οι οποίες υπό τις περιστάσεις κρίνονται σκόπιμες και αναγκαίες». Νομική Πτυχή Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο Άρθρο 3 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου 31(I)/92 το οποίο προβλέπει τα εξής: 3.-
(1)Όταν κατόπιν απόφασης ή διατάγματος Δικαστηρίου πρόσωπο καλείται να πληρώσει χρηματικό ποσό (οφειλέτης) σε άλλο πρόσωπο (πιστωτή), τότε, προς το σκοπό εκτέλεσης της απόφασης ή του διατάγματος, το Δικαστήριο, με βάση τις διατάξεις του Νόμου αυτού, δύναται να εκδώσει διάταγμα (το οποίο θα αναφέρεται ως επιβαρυντικό διάταγμα), με το οποίο επιβάλλει επιβάρυνση σε οποιοδήποτε συμφέρον, το οποίο ο εξ αποφάσεως οφειλέτης έχει επί περιουσιακών στοιχείων για τα οποία ο Νόμος αυτός εφαρμόζεται και τα οποία καθορίζονται στο διάταγμα, με σκοπό την εξασφάλιση πληρωμής του οφειλόμενου ποσού.
(2)Το Δικαστήριο, προτού αποφασίσει κατά πόσο θα εκδώσει επιβαρυντικό διάταγμα, εξετάζει όλα τα περιστατικά της υπόθεσης και ειδικότερα οποιαδήποτε ενώπιον του αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με- (α) Την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη~ και (β) το ενδεχόμενο ζημιάς άλλου πιστωτή του οφειλέτη από την έκδοση του διατάγματος.
(3)Το Δικαστήριο δύναται κατά την έκδοση του διατάγματος να επιβάλει όρους σχετικά με την πληροφόρηση του οφειλέτη και άλλου ενδιαφερόμενου ή επηρεαζόμενου προσώπου ή σχετικά με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, οι οποίοι κατά την κρίση του είναι αναγκαίοι και υπό τις περιστάσεις δίκαιοι.
(4)Το Δικαστήριο το οποίο εξέδωσε το επιβαρυντικό διάταγμα δύναται οποτεδήποτε, κατόπιν αίτησης του οφειλέτη ή άλλου προσώπου που δυνατό να έχει συμφέρον σε περιουσιακό στοιχείο στο οποίο αναφέρεται το διάταγμα, να εκδώσει διάταγμα δυνάμει του οποίου να ακυρώνει ή να διαφοροποιεί το επιβαρυντικό διάταγμα.
(5)Όταν επιβάλλεται επιβάρυνση με βάση τις πρόνοιες του Νόμου αυτού, το Δικαστήριο εκδίδοντας το διάταγμα δύναται να προβλέψει όπως η επιβάρυνση επεκτείνεται σε οποιοδήποτε μέρισμα ή άλλο εισόδημα πληρωτέο σε σχέση με το βαρυνόμενο στοιχείο.
(6)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(2)του άρθρου 5 διάταγμα επιβάρυνσης εκδιδόμενο με βάση τις πρόνοιες του παρόντος Νόμου θα έχει τις συνέπειες που αναφέρονται στο εδάφιο
(1)του ίδιου άρθρου. Στην υπό εξέταση Αίτηση επιδιώκεται η έκδοση τελικών διαταγμάτων επιβάρυνσης δυνάμει του Άρθρου 3 για σκοπούς εκτέλεσης[1]. Όπως προκύπτει από τις συνδυασμένες πρόνοιες των Άρθρων 3
(1),
(3)και
(4)του Ν. 31(Ι)/92 επιβαρυντικά διατάγματα εκδίδονται μετά την καταχώρηση από τον εξ αποφάσεως πιστωτή μονομερούς αίτησης (ex parte) ενώ δεν διαλαμβάνεται πως θα ακολουθήσει η διαδικασία της Ακρόασης για το κατά πόσο θα ακυρωθεί ή θα οριστικοποιηθεί το επιβαρυντικό διάταγμα. Εκείνο που ρητά προβλέπεται στο εδάφιο
(4)του Άρθρου 3 είναι ότι ο οφειλέτης ή άλλο πρόσωπο που δυνατόν να έχει συμφέρον σε περιουσιακό στοιχείο στο οποίο αναφέρεται το διάταγμα, μπορεί να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο που εξέδωσε το επιβαρυντικό διάταγμα ζητώντας την ακύρωση ή τη διαφοροποίηση του[2]. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ψάλτης ν. Χ''Λοή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1454, το πρότυπο για τη δική μας νομοθεσία αποτέλεσε η Αγγλική νομοθεσία The Charging Orders Act 1979. Προηγουμένως η αντίστοιχη εξουσία του High Court προβλέπονταν από το Άρθρο 35 του Administration of Justice Act 1956 και η διαδικασία ρυθμιζόταν από τις πρόνοιες του Order 50 των Αγγλικών θεσμών. Με τη θέσπιση του Charging Order Act 1979 αναθεωρήθηκαν και οι πρόνοιες του εν λόγω Κανονισμού. Η διαδικασία προέβλεπε για έκδοση διατάγματος μονομερώς, παλαιότερα "nisi"[3] και σήμερα "interim charging order"[4], το οποίο μπορούσε να γίνει απόλυτο και/ή οριστικό κατόπιν διαδικασίας ακρόασης, εκτός αν υπήρχε επαρκής λόγος για το αντίθετο. Επιβάρυνση που επιβάλλεται δυνάμει επιβαρυντικού διατάγματος έχει το ίδιο αποτέλεσμα και είναι εκτελεστέα με τον ίδιο τρόπο όπως ένα "equitable charge" το οποίο δημιουργείται από τον οφειλέτη γραπτώς[5]. Το ιδιόμορφο της διαδικασίας που προβλέπει το Άρθρο 3 του Νόμου 31(Ι)/92 έχει τονιστεί και στις πιο πρόσφατες υποθέσεις Συγκρότημα Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ,
(2013)1Γ Α.Α.Δ. 2090 και North Financial Overseas Corp Πολιτική ECLI:CY:AD:2016:D270, Αίτηση 57/2016, ημερ. 8/7/2016. Η σχετική περικοπή στην υπόθεση Συγκρότημα Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ (ανωτέρω) έχει ως εξής: «Είναι φανερό από το περιεχόμενο του άρθρου 3 ότι η διαδικασία που χαράσσεται με το Νόμο 31(Ι)/92 είναι μια ιδιόμορφη διαδικασία διακριτή από αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 9 του Κεφ. 6 και αφορά στην έκδοση «προσωρινών διαταγμάτων» εκκρεμούσης της αγωγής (βλ. Ψάλτης ν. Χ΄΄Λόη
(2001)1Β ΑΑΔ 1454, 1458). Σε τέτοιες περιπτώσεις το δικαστήριο για διασφάλιση των δικαιωμάτων του εναγομένου, εφαρμόζοντας τις πρόνοιες του άρθρου 9
(3)του Κεφ. 6 ορίζει το διάταγμα επιστρεπτέο. Όμως για την έκδοση «επιβαρυντικών διαταγμάτων» ως μέτρο εκτέλεσης, ο Νόμος δεν ορίζει παρόμοια διαδικασία. Αντίθετα, δια του άρθρου 3
(3)του Νόμου, ορίζεται διαφορετική διαδικασία προβλέποντας ότι το Δικαστήριο δύναται «να επιβάλει όρους σχετικά με την πληροφόρηση του οφειλέτη .. ή σχετικά με οποιοδήποτε άλλο ζήτημα.». Πέραν τούτου, το άρθρο 3
(4)του Νόμου δεν προβλέπει για καταχώρηση ένστασης για αμφισβήτηση του διατάγματος, αλλά για υποβολή αίτησης για ακύρωση ή διαφοροποίηση του διατάγματος. Πρόκειται για άλλη μια ουσιαστική διαφορά που τονίζει το ιδιόμορφο της διαδικασίας δυνάμει του άρθρου 3 του Νόμου». Παρότι το διάταγμα επιβάρυνσης εκδίδεται μονομερώς, δεν αποκλείεται και η έκδοση του δια κλήσεως με ταυτόχρονη όμως διαταγή πώλησης της επιβαρυνθείσας περιουσίας. Σχετική είναι η υπόθεση Σιαρματτά (ανωτέρω) όπου υπεβλήθη αίτηση δια κλήσεως για έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος και ταυτόχρονα αίτηση πώλησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα στην, σελίδα 1468 της πιο πάνω απόφασης: «Επρόκειτο για αίτηση δια κλήσεως. Θα το θεωρήσουμε δε αδιανόητο να ήταν αλλιώς.». Στο Άρθρο 4 του Νόμου καθορίζονται τα περιουσιακά στοιχεία του εξ' αποφάσεως οφειλέτη που δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο επιβάρυνσης. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται και τα ομόλογα νομικών προσώπων. Επιπλέον στο ερμηνευτικό Άρθρο 2 του Νόμου καθορίζεται ότι στην έννοια των «ομολόγων νομικού προσώπου» που μπορούν να αποτελέσουν με βάση το Άρθρο 4 αντικείμενο επιβάρυνσης, συγκαταλέγονται και οι μετοχές (shares) εταιρείας[6]. Οι συνέπειες έκδοσης του επιβαρυντικού διατάγματος αναφέρονται στο Άρθρο 5
(1)του πιο πάνω Νόμου. Προβλέπεται, μεταξύ άλλων, απαγόρευση μεταβίβασης ή άλλων συναλλαγών σε σχέση με την επιβαρυνθείσα περιουσία. Επιπλέον, το Άρθρο 5
(3)προνοεί ότι τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(4)του Άρθρου 6, η έκδοση διατάγματος επιβάρυνσης δεν λογίζεται ότι ισοδυναμεί με τρόπο εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου. Το επιβαρυντικό διάταγμα εκδίδεται κατά ενάσκηση διακριτικής εξουσίας λαμβανομένων υπόψη και παραγόντων που ρητά προσδιορίζει το Άρθρο 3
(2)του Νόμου. Η πρόνοια στο Άρθρο 3
(2)(α) του Νόμου αποβλέπει, βασικά, στην εξουδετέρωση της ύπαρξης οτιδήποτε αρνητικού στην έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος και εναπόκειται στον οφειλέτη να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά στοιχεία. Όπως έχει νομολογηθεί, η υποχρέωση του πιστωτή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με μόνο την γενικότερη εικόνα για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας έκδοσης τέτοιου διατάγματος[7]. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές αλλά και τα όσα οι συνήγοροι των διαδίκων υποστήριξαν κατά το στάδιο των αγορεύσεων προχωρώ να εξετάσω τους λόγους ένστασης που προβλήθηκαν. ❶ Ισχυριζόμενη Καθυστέρηση Με βάση τα αναντίλεκτα γεγονότα η δικαστική Απόφαση στην παρούσα Αγωγή εξεδόθη στις 24/6/2016 με αναστολή μέχρι τις 25/6/
  1. Με δεδομένο ότι ο Εναγόμενος 1 δεν κατέβαλε το ποσό των €230.000 εντός της περιόδου αναστολής, κάτι που θα είχε ως συνέπεια την πλήρη εξόφληση της απόφασης, τόκων και εξόδων, η Απόφαση κατέστη πλήρως εκτελεστή την 25/6/
  2. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι οι γενικές αρνήσεις που ο Εναγόμενος 1 προέβαλε στην ένορκη δήλωση του οι οποίες αφορούσαν τόσο στην έκδοση της εκ συμφώνου Απόφασης εναντίον του όσο και της παράλειψης του μέχρι σήμερα να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος δεν έχουν οποιαδήποτε αξία εφόσον αφενός έχει κατατεθεί από πλευράς του Αιτητή ενώπιον του Δικαστηρίου η εν λόγω Απόφαση ως Τεκμήριο Α και αφετέρου, πέραν της γενικής του άρνησης, δεν έχει παρουσιασθεί από πλευράς του Εναγόμενου 1 οποιοδήποτε στοιχείο που να αναιρεί ή να αμφισβητεί τα πιο πάνω. Μάλιστα εντελώς αντιφατικά με τα όσα αρνείται ισχυρίζεται και την ύπαρξη καθυστέρησης στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης όπως θα διαφανεί από τα κατωτέρω. Η πλευρά του Εναγόμενου 1 ισχυρίζεται ότι με δεδομένα τα πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση, η οποία κατεχωρήθη στις 14/1/2019, κατεχωρήθη εντός περιόδου 7 περίπου μηνών από την ημερομηνία που το Δικαστήριο έδινε στον Αιτητή τη δυνατότητα, όπως το έθεσε, να πράξει τα δέοντα και ότι, βασικά, ο Αιτητής δεν έχει εξηγήσει το λόγο που δεν ενήργησε προηγουμένως. Εν πρώτοις να πούμε ότι πουθενά στο Νόμο δεν τίθεται χρόνος ή προθεσμία για τους σκοπούς υποβολής αίτησης όπως η υπό κρίση. Το μόνο που προβλέπεται είναι η ύπαρξη Απόφασης Δικαστηρίου με την οποία πρόσωπο καλείται να πληρώσει χρηματικό ποσό σε άλλο πρόσωπο. Εν ολίγοις η παράλειψη πληρωμής ποσού που οφείλεται δυνάμει απόφασης παρέχει το νομιμοποιητικό έρεισμα για υποβολή αίτησης όπως η παρούσα. Και αυτό έχει στην προκειμένη περίπτωση συντελεσθεί εφόσον είναι αναντίλεκτο ότι υπήρξε από τον οφειλέτη, δηλαδή τον Εναγόμενο 1, παράλειψη πληρωμής του ποσού που διετάχθη με βάση την Απόφαση ημερ. 24/6/
  3. Επιπλέον υπογραμμίζεται ότι πέραν του ότι η παρέλευση περιόδου 7 μηνών δεν συνιστά εξ αντικειμένου μεγάλο χρονικό διάστημα δεν τέθηκε από την πλευρά του Εναγόμενου ότι η παρέλευση αυτού του χρονικού διαστήματος είχε οποιοδήποτε αρνητικό επηρεασμό στον ίδιον. Στη βάση των πιο πάνω ο πιο πάνω λόγος Ένστασης δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. ❷ Ισχυριζόμενη έλλειψη περιγραφής των περιουσιακών στοιχείων Όπως προκύπτει μέσω των όσων αναφέρονται στις παραγράφους 6 και 7 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή/Ενάγοντα αλλά και του Τεκμηρίου Ε (Έρευνα στον Έφορο Εταιρειών) δίδεται περιγραφή των περιουσιακών στοιχείων του Εναγόμενου 1, ήτοι μετοχές στην εταιρεία Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ. Υπενθυμίζεται ότι η υποχρέωση του Αιτητή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση μόνο με τη γενικότερη εικόνα για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας έκδοσης τέτοιου Διατάγματος. Και αυτό θεωρώ ότι ο Αιτητής έχει πράξει. Όπως έχει επισημανθεί σε σχετική νομολογία που παρατέθηκε ανωτέρω, δεν αναμένεται από τον πιστωτή η ανάληψη ανιχνευτικού έργου σε σχέση με την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη. Έπεται ότι και αυτός ο λόγος Ένστασης είναι άνευ ερείσματος. ❸ Ισχυρισμός πρόκλησης ζημιάς σε πιστωτές της εταιρείας Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ Προβάλλεται από τον Εναγόμενο 1 ότι η εταιρεία A.PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD έχει καταστεί πιστωτής της εταιρείας Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ ένεκα της ύπαρξης Συμφωνίας Αντιπαροχής ημερ. 24/5/2006 μεταξύ της εταιρείας Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ και της εταιρείας A.PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD και ότι η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων θα πλήξει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα της εταιρείας A.PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD. Εν πρώτοις θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι λέξεις «οφειλέτης» και «πιστωτής» έχουν, με βάση το Άρθρο 2
(1)του Ν.31(Ι)/1992, την έννοια που τους αποδίδεται στο Άρθρο 3
(1)του Νόμου. Με άλλα λόγια οφειλέτης είναι το πρόσωπο το οποίο καλείται κατόπιν Απόφασης Δικαστηρίου να πληρώσει χρηματικό ποσό σε άλλο πρόσωπο το οποίο είναι ο πιστωτής. Σύμφωνα δε με αυτόν τον ορισμό πιστωτής είναι ο εξ αποφάσεως πιστωτής και όχι ο οποιοσδήποτε πιστωτής ενός οφειλέτη. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση την Απόφαση ημερ. 24/6/2016 οφειλέτης είναι ο Εναγόμενος 1 και πιστωτής ο Ενάγοντας. Όσον αφορά τώρα την παράμετρο που περιλαμβάνεται στο εδάφιο
(2)του Άρθρου 3 του Νόμου και αφορά στο ενδεχόμενο ζημιάς άλλου πιστωτή του οφειλέτη από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δεν είναι κατανοητό πως η εταιρεία A.PANAYIDES CONTRACTING PUBLIC LTD, στην οποία η πλευρά του Εναγόμενου αναφέρθηκε, είναι πιστωτής του οφειλέτη, ήτοι του Εναγόμενου
  1. Το μόνο που προέκυψε είναι ότι η εταιρεία αυτή έχει μια συμβατική σχέση με την εταιρεία Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ. Ανεξήγητος επίσης και χωρίς οποιαδήποτε τεκμηρίωση είναι ο ισχυρισμός της πλευράς του Εναγόμενου 1 ότι από την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων θα πληγούν ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα του Μ. Αυξεντίου, κατόχου των υπολοίπων μετοχών της εταιρείας Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ, ή ότι θα δυσκολέψει η λειτουργία της εταιρείας. Τέλος να επισημάνω ότι δεν προβλήθηκε ισχυρισμός και ούτε κατ΄επέκταση παρουσιάστηκαν οποιαδήποτε στοιχεία από πλευράς του Εναγόμενου 1 περί ύπαρξης πιστωτών του ιδίου οι οποίοι επηρεάζονται από την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. Ως εκ τούτου δεν τίθεται στην υπό εξέταση περίπτωση το ενδεχόμενο ζημιάς άλλου πιστωτή του οφειλέτη από την έκδοση των Διαταγμάτων. Απορρίπτεται, επομένως, ο πιο πάνω λόγος Ένστασης. ❹ Ισχυριζόμενη παραπλάνηση προς επίτευξη «απόφασης» εναντίον του Εναγόμενου 1 και της Εταιρείας Δεν είναι αντιληπτό πως η επιβάρυνση μετοχών και/ή η πώληση τους επηρεάζει καθ΄οιονδήποτε τρόπο την εταιρεία Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ ή συνεπάγεται την έκδοση «απόφασης» εναντίον της ως είναι ο ισχυρισμός που προβλήθηκε από μέρους του Εναγόμενου
  2. Η οφειλή η οποία υφίσταται αποτελεί οφειλή του Εναγόμενου
  3. Έπεται ότι και αυτός ο λόγος Ένστασης είναι παντελώς αβάσιμος. ❺ Ισχυριζόμενη επάρκεια από την εγγραφή ΜΕΜΟ Προβλήθηκε από μέρους του Εναγόμενου 1 ότι η καταχώρηση από τον Αιτητή/Ενάγοντα ΜΕΜΟ στην ακίνητη περιουσία του αποτελεί αρκετό μέσο εκτέλεσης για να καλύψει τα συμφέροντα του. Εν πρώτοις τονίζω ότι το γεγονός επιβάρυνσης ακίνητης περιουσίας με την εγγραφή της δικαστικής Απόφασης (ΜΕΜΟ) δεν τίθεται ως εμπόδιο και δεν είναι αποτρεπτικό στην προσπάθεια είσπραξης ενός εξ αποφάσεως χρέους. Επισημαίνεται ότι στο πλαίσιο εξέτασης της περιουσιακής κατάστασης του οφειλέτη εκεί όπου εντοπίζεται ακίνητη περιουσία στο όνομα του (οφειλέτη) αυτό δεν επενεργεί ανασταλτικά στην έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Σιαρματτά (ανωτέρω): «Η όποια δε προοπτική ικανοποίησης από την πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας στο μέλλον, δεν θα μπορούσε να επιδράσει ανασταλτικά στο δικαίωμα της εφεσίβλητης, εξ αποφάσεως πιστώτριας, να εισπράξει όσο είναι λογικά δυνατό πιο σύντομα και πιο πολύ έναντι του χρέους». Πέραν δε και ανεξαρτήτως των πιο πάνω η πλευρά του Εναγόμενου 1 ουδεμία αναφορά κάμνει ούτως ώστε να τεκμηριώσει την ισχυριζόμενη από τον ίδιον επάρκεια των ΜΕΜΟ. Συγκεκριμένα ουδεμία αναφορά γίνεται στην αξία των ακινήτων και στο ύψος των ενυπόθηκων οφειλών και/ή άλλων ΜΕΜΟ που αυτά έχουν. Επιπλέον, ενώ η πλευρά του Αιτητή/Ενάγοντα έχει μέσω του Τεκμηρίου Δ παρουσιάσει έρευνα για όλα τα ακίνητα του Εναγόμενου 1 με τα εμπράγματα βάρη που αυτά φέρουν, ο Εναγόμενος 1, γενικά και αόριστα και χωρίς να παρουσιάζει ή να επικαλείται οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία, απλώς αμφισβήτησε την ύπαρξη των υποθηκών και ΜΕΜΟ που παρουσιάζονται στην σχετική έρευνα και προηγούνται εκείνων του Ενάγοντα. Ακόμη ισχυρίστηκε, και πάλι χωρίς να παρουσιάζει οποιαδήποτε στοιχεία, ότι η αξία των ακινήτων είναι πολύ μεγαλύτερη από τυχόν εμπράγματα βάρη που υφίστανται σε αυτά έτσι ώστε να μπορεί να καλυφθεί το χρέος του Εναγόμενου 1 προς τον Ενάγοντα. Ως εκ τούτου ο πιο πάνω λόγος Ένστασης δεν είναι βάσιμος. Κατάληξη Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και μετά από μελέτη του συνόλου του υλικού που τέθηκε ενώπιον μου, κρίνω ότι ο Αιτητής έχει αποδείξει τις προϋποθέσεις ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης των αιτούμενων Διαταγμάτων. Ως εκ τούτου εκδίδεται Διάταγμα επιβάρυνσης των 5.000 μετοχών που ο Εναγόμενος 1 κατέχει στην εταιρεία Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ με αριθμό εγγραφής 36043 ως το (Α) της Αίτησης καθώς και Διάταγμα το οποίο απαγορεύει την μεταβίβαση, πώληση, αποξένωση, επιβάρυνση, ρευστοποίηση και/ή διάθεση των εν λόγω μετοχών ως το (Β) της Αίτησης. Επιπλέον εκδίδεται Διάταγμα το οποίο απαγορεύει την πληρωμή και/ή καταβολή οποιωνδήποτε μερισμάτων πληρωτέων προς τον Εναγόμενον 1 σε σχέση με τις εν λόγω μετοχές ως το (Γ) της Αίτησης καθώς και Διάταγμα για κατακράτηση τους σε ειδικό ξεχωριστό λογαριασμό που θα ανοιχθεί για το σκοπό αυτό ως το (Δ) της Αίτησης. Επιπλέον εκδίδεται Διάταγμα πώλησης και/ή διάθεσης και/ή ρευστοποίησης των 5.000 μετοχών που ο Εναγόμενος 1 κατέχει στην εταιρεία Αυξεντίου & Ζουρίδης Λτδ με αριθμό εγγραφής 36043 με δημόσιο πλειστηριασμό προς εξόφληση και/ή έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του στην παρούσα Αγωγή ως το (Ε) της Αίτησης. Προς τον σκοπό αυτό και εφόσον δεν προτάθηκε από τον Αιτητή κάποιο πρόσωπο διορίζεται παραλήπτης των πιο πάνω μετοχών ο Έφορος Εταιρειών και Επίσημος Παραλήπτης για να ασκεί όλες τις εξουσίες που του παρέχονται από τον Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο 31(Ι)/
  4. Τυχόν ποσά που θα εισπραχθούν ως μέρισμα ή άλλο εισόδημα πριν την εκποίηση των μετοχών να χρησιμοποιηθούν προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται προς όφελος του Αιτητή/Ενάγοντα και σε βάρος του Καθ΄ου η Αίτηση/Εναγομένου 1 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Συγκρότημα Συνεργατικών Εταιρειών Λευκόνοικο Λτδ,
(2013)1Γ Α.Α.Δ. 2090: «Δυνάμει του συγκεκριμένου Νόμου μπορούν, μεταξύ άλλων να εκδοθούν δύο ειδών διατάγματα: τελικά «διατάγματα επιβάρυνσης» δυνάμει του Άρθρου 3 και «προσωρινά διατάγματα επιβάρυνσης» δυνάμει του Άρθρου 9 του Νόμου 31(Ι)/92. Τα πρώτα εκδίδονται για σκοπούς εκτέλεσης, όπως είναι η παρούσα περίπτωση και τα δεύτερα εκκρεμούσης της αγωγής.» [2] Δέστε Σωτήρης Ν. Ψάλτης ν. Κώστα Χ''Λοή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1454. [3] RSC Order 50 r. 1
(6)"On the further consideration of the matter the Court, shall, unless it appears (whether on the representation of the judgment debtor or otherwise) that there is sufficient cause to the contrary, make the order absolute with or without modifications." [4] Δέστε Halsbury's Law of England, 4η έκδοση (Reissue), Τόμος 17
(1)σελ. 170, παρά. 310: "310. Making of interim charging order. An application for a charging order will initially be dealt with by a judge without a hearing. The judge may make an order ('an interim charging order') imposing a charge over the judgment debtor's interest in the asset to which the application relates and fixing a hearing to consider whether to make a final charging order". [5] Δέστε Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση (Reissue), Τόμος 17
(1), σελ. 173, παρα. 316: "316. Effect of charging order; in general Subject to the provisions of the Charging Orders Act 1979, a charge imposed by a charging order has the like effect and is enforceable in the same courts and in the same manner as an equitable charge created by the debtor by writing under his hand." [6] Δέστε Ιωάννου (Σιαρματτά) ν. Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1463 όπου λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Τα περιουσιακά στοιχεία που καλύπτει ο εν λόγω νόμος εκτίθενται στο άρθρο 4
(2), ιδωμένου όμως υπό το φως της ερμηνευτικής διάταξης για, μεταξύ άλλων, τα "ομόλογα (stock)" στο άρθρο 2
(1). Περιλαμβάνονται σε αυτά και οι μετοχές. Σημειώνουμε ότι στη Stelios Stylianides Ltd κ.α. ν. Σωτηρίου κ.α., Πολ. Έφ. 10002, ημερ. 27 Σεπτεμβρίου 1999 όπου λέχθηκε το αντίθετο, δεν είχε γίνει αναφορά στο σχετικό μέρος του άρθρου 2
(1)». [7] Δέστε Ιωάννου (Σιαρματτά) ν. Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(2000)1Γ Α.Α.Δ. 1463 όπου λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Η πρόνοια στο άρθρο 3
(2)(α) του νόμου αποβλέπει ακριβώς στην εξουδετέρωση αυτών των δύο κινδύνων. Όπου λοιπόν ενδέχεται να υπάρχει ο,τιδήποτε το αρνητικό στην έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος, απόκειται στον οφειλέτη να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα σχετικά στοιχεία. Η υποχρέωση του πιστωτή εκπληρώνεται με την παρουσίαση μαρτυρίας σε σχέση με μόνο τη γενικότερη εικόνα, για στοιχειοθέτηση της αναγκαιότητας. Και αυτό η εφεσίβλητη, κατά τη γνώμη μας, το έπραξε. Δεν είναι δυνατό να αναμένεται η ανάληψη ανιχνευτικού έργου από τον εξ αποφάσεως πιστωτή σε σχέση με την προσωπική και περιουσιακή κατάσταση του οφειλέτη για να παρουσιάσει ο πρώτος στοιχεία τα οποία βασικά ενδιαφέρουν τον δεύτερο και τα οποία μπορεί ο ίδιος να παρουσιάσει αν επιθυμεί». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.