Αυξεντίου ν. Χατζηπαναγή, Αρ. Αγ.: 1231/12, 26/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A220 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 1231/12 XXXXX Αυξεντίου Ενάγοντα ν. XXXXX Χατζηπαναγή Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 19/3/2018 (αναφορικά με αίτηση του αιτητή για την έκδοση διατάγματος πώλησης ακινήτου) Ημερομηνία: 26/6/19 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα-Αιτητή: Ο κ. Δανιήλ για Δρ. Ανδρέα Π.Ποιητή & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για τον Εναγόμενο-Καθ'ού η Αίτηση: Η κα. Χ. Βασιλείου για Πελεκάνος & Πελεκάνου Δ.Ε.Π.Ε ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 31/10/17 το Δικαστήριο, υπό διαφορετική τότε σύνθεση, εξέδωσε, μετά την διεξαγωγή ακροαματικής διαδικασίας, απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου. Όπως διαπιστώνεται από τον φάκελο της διαδικασίας ο ενάγοντας επιδίωξε, με διάφορα μέτρα εκτέλεσης, να εκτελέσει την απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του. Η παρούσα αίτηση εντάσσεται στο πλαίσιο των πιο πάνω προσπαθειών του ενάγοντα. ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΙΤΗΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση ο ενάγοντας-αιτητής (στο εξής καλούμενος «ο αιτητής) εξαιτείτο από το Δικαστήριο τα ακόλουθα:
- Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την πώληση της περιουσίας του εναγόμενου-καθ'ού η αίτηση (στο εξής «ο καθ'ού η αίτηση») η οποία περιγράφεται πιο κάτω: `(α) Αρ. Εγγραφής 10/6X4, τεμάχιο 6X5, Τμήμα 10, Φύλλο 40, στην Λάρνακα, XXXXX, 15, 1/1 μερίδιο, και (β) Αρ. Εγγραφής 0/9XX7, τεμάχιο 6X3, Τμήμα 0, Φύλλο 40, στη Λάρνακα, XXXXX, 1/1 μερίδιο, που είναι βεβαρημένη με το ΜΕΜΟ υπ΄ αρ. ΕΒ 444/17 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον όπως το προϊόν της πώλησης χρησιμοποιηθεί πρώτον για την πληρωμή ή και έναντι της απόφασης προς όφελος του ως άνω αιτητή, η οποία εξεδόθη στις 31/01/17 για το ποσό των €47.138,17, χωρίς οποιονδήποτε τόκον, πλέον €4.447 έξοδα της παρούσης αγωγής, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων συντάξεως της παρούσης αποφάσεως με τόκο 5,5% ετησίως από 01/01/15 μέχρι 31/12/16 και με τόκο προς 3.5% ετησίως από 01/01/17 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού €4.277 όπως αυτά υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στους Διαδικαστικούς Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.42, Θ.1-4 και στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 22-
- Υποστηρίζεται δε, από την ένορκη δήλωση της XXXXX Κονναρή, δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των συνηγόρων που εκπροσωπούν τον αιτητή. Αναφέρει η ομνύουσα ότι την 31/10/17 εξεδόθη απόφαση εναντίον του καθ'ού η αίτηση για το ποσό των €47.138,17 δυνάμει ακύρωσης των συμφωνιών που αναφέρονται στην έκθεση απαίτησης (χωρίς οποιονδήποτε τόκο), πλέον €4.447 έξοδα της παρούσης αγωγής, συμπεριλαμβανομένων και των εξόδων συντάξεως της παρούσης αποφάσεως με τόκο 5,5 % ετησίως από 01/01/15 μέχρι 31/12/16 και με τόκο προς 3.5% ετησίως από 01/01/17 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον Φ.Π.Α. επί ποσού €4.277 όπως αυτά υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Με την επιστροφή του εν λόγω ποσού ο αιτητής οφείλει να επιστρέψει τους πίνακες στον καθ'ού η αίτηση. Ο καθ'ού η αίτηση χρωστάει σήμερα, δυνάμει της ως άνω δικαστικής απόφασης, ολόκληρο το ως άνω ποσό. Ο καθ'ού η αίτηση είναι ιδιοκτήτης των κάτωθι τεμαχίων: (α) Αρ. Εγγραφής 10/6X4, τεμάχιο 6X5, Τμήμα 10, Φύλλο 40, στην Λάρνακα, XXXXX, 15, 1/1 μερίδιο, και (β) Αρ. Εγγραφής 0/9XX7, τεμάχιο 6X3, Τμήμα 0, Φύλλο 40, στη Λάρνακα, XXXXX, 1/1 μερίδιο, Πιστοποιητικό έρευνας επισυνάπτεται σαν Τεκμήριο Α. Τα πιο πάνω τεμάχια είναι βεβαρημένα με το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ444/17 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, προς όφελος του αιτητή (Τεκμήριο Β). Επισυνάπτεται επίσης έκθεση εκτίμησης (Τεκμήριο Γ). Απ' όσα καλώς γνωρίζει και πιστεύει ο καθ'ού η αίτηση δεν έχει την κατοικία του στα πιο πάνω ακίνητα. Την 05/04/17 εξεδόθη ριτ κινητών εναντίον του καθ'ού η αίτηση το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο (Τεκμήριο Δ). ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση του καθ'ού η αίτηση ο οποίος και ήγειρε τους ακόλουθους λόγους ένστασης: «
- Η Αίτηση είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή δεν πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις που θέτουν οι σχετικές νομικές και/ή δικονομικές διατάξεις επί του θέματος.
- Η αντικανονικότητα και/ή παρατυπία και/ή μη συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις που θέτουν οι νομικές επί του θέματος νομικές διατάξεις είναι τέτοιας μορφής που δεν μπορούν να θεραπευτούν, ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί.
- Το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και/ή μαρτυρία που έχει προσκομιστεί και/ή το υπόβαθρο της αίτησης είναι ελλιπές και/ή ανεπαρκές και/ή δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθώς δεν περιλαμβάνει τα στοιχεία αυτά που απαιτούνται σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία και/ή νομολογία.
- Στην συγκεκριμένη υπόθεση υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση (latches) στην καταχώρηση της παρούσας αιτήσεως, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας.
- Ο αιτητής δεν έχει καταδείξει οποιοδήποτε λόγο και/ή εύλογη αιτία για να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην καταχώρηση της αίτησης.
- Ζητείται η πώληση ακίνητης περιουσίας, της οποίας η αξία είναι πολύ μεγαλύτερη από το κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενο ποσό.
- Δεν έχει γίνει επίδοση της αίτησης όπως επιβάλλει η σχετική νομοθεσία.
- Ο αιτητής απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει για να στοιχειοθετήσει την ύπαρξη των αυστηρών προϋποθέσεων που επιτάσσει η σχετική νομοθεσία και/ή δικονομικές διατάξεις.
- Η ενόρκως δηλούσα δεν μπορεί να ορκίζεται θετικά για τα γεγονότα που αναφέρει.
- Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία επί του θέματος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος.
- Σε περίπτωση που εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, τα δικαιώματα και/ή συνταγματικά δικαιώματα του καθ' ου η αίτηση θα επηρεαστούν δυσμενέστατα.
- Η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα εξυπηρετήσει τη δικαιοσύνη.
- Ο καθ' ου η αίτηση διαζευκτικά της ένστασής του αναφέρει ότι αρνείται όλες τις παραγράφους της ένορκης δήλωσης που στηρίζει την αίτηση για τους λόγους που περιγράφονται εις την επισυνημμένη ένορκη του δήλωση». Η ένσταση στηρίζεται επί της Δ.34, Δ.40 Θ.Θ. 1, 2, 3, 4 και 7, Δ.42 και Δ.48 Θ.Θ. 1-9 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 22-71 στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και τη γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του καθ'ού η αίτηση ο οποίος υποστηρίζει τα ακόλουθα: Αρνείται ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό στον αιτητή και προς το σκοπό αυτό έχει προχωρήσει στην καταχώρηση έφεσης με αριθμό Π.Ε. 151/
- Το περιεχόμενο της έκθεσης εκτίμησης που επισυνάπτεται στην αίτηση είναι παραπλανητικό, ενώ τα όσα εκεί αναφέρονται δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Υποστηρίζει περαιτέρω ότι τα επίδικα ακίνητα είναι άκρως αναγκαία για την διαβίωσή του ίδιου και της οικογένειας του. Κανένας επιδότης δεν επικοινώνησε μαζί του για να τον ενημερώσει ότι εκκρεμεί εναντίον του ένταλμα κατάσχεσης, την ύπαρξη του οποίου έμαθε μέσω της παρούσας αίτησης. Περαιτέρω, το έγγραφο που αναφέρεται ως Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση δεν αποδεικνύει ότι το ένταλμα κατάσχεσης κινητών επεστράφη ανεκτέλεστο. Ενόψει τούτου απορρίπτει τον ισχυρισμό της ενόρκως δηλούσας περί έλλειψης κινητής ιδιοκτησίας του, εφόσον καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε για τούτο. Επίσης η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν πληρούνται οι αυστηρές προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία για την έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το δικονομικό πλαίσιο που καθορίζει τα την διαδικασία έκδοσης ενταλμάτων εκτέλεσης δικαστικής απόφασης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας προσδιορίζεται από την Διάταξη 42, Θ.1-4 η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
- Every application under Part 5 of the Civil Procedure Law, Cap.7, for the sale of immovable property, shall be by summons and set out the property sought to be sold, giving the registration number, the locality, the kind of property, and its extent; it shall also set out the items making up the amount sought to be recovered, and shall have attached thereto the receipts or other evidence in support of any items for disbursements. There shall also be attached to the application an office copy of the judgment or order sought to be executed and the Land Registry Office certificates showing that the property sought to be sold stands registered in the debtor's name.
- The application shall be supported by affidavit verifying the sum stated to be still due under the judgment or order and all sums claimed as expenses incidental to the execution thereof; the affidavit shall set forth in detail the number of the debtor's family, the house accommodation left, and (where necessary) the land to be exempted as requisite for the support of the debtor and his family, and shall also state that to the best of the applicant's belief sufficient provision is made for the needs of the debtor and his family in these respects.
- A copy of the application and the affidavit in support thereof shall be served upon the debtor». Τα άρθρα 22, 23 και 24 του Μέρους V του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, με τίτλο «Εκτέλεση επί Ακινήτων», επί των οποίων επίσης βασίζεται η αίτηση, και είναι εξίσου σημαντικά, προνοούν τα εξής: «
- Κανένα ένταλμα εκτέλεσης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα εκδίδεται παρά μόνο με τη συναίνεση του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός αν ένταλμα πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας του οφειλέτη χρέους, που εκδόθηκε από το Δικαστήριο και που απευθύνθηκε στον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων της Επαρχίας στην οποία βρίσκεται το Δικαστήριο επεστράφηκε στο Δικαστήριο ανεκτέλεστο ή εκτός αν φαίνεται ότι ο οφειλέτης χρέους δεν έχει πράγματι στην κατοχή του κινητή ιδιοκτησία
- Η ακίνητη ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, η οποία δύναται να πωληθεί με εκτέλεση θα περιλαμβάνει μόνο την εγγεγραμμένη ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομά του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου: Νοείται ότι όταν η ιδιοκτησία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση η οποία κατά η γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι αυτόν και την οικογένειά του: Νοείται επίσης ότι, όταν ο οφειλέτης χρέους είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειάς του. Η τελευταία αυτή επιφύλαξη δεν εφαρμόζεται σε σχέση με οφειλές που δημιουργήθηκαν πριν από την 2α Μαΐου, 1919 ή σε σχέση με οφειλές που πρέπει να καταβληθούν από παρόν ή πρώην μέλος, οποιασδήποτε συνεργατικής εταιρείας, που είναι δεόντως εγγεγραμμένη ως τέτοια, δυνάμει των διατάξεων του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, 1914, η οποιασδήποτε τροποποίησης αυτού.
- Κανένα ένταλμα πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν εκδίδεται παρά μόνο κατόπι αίτησης προς το Δικαστήριο και μετά από προηγούμενη γνωστοποίηση της αίτησης προς τον οφειλέτη χρέους· κάθε τέτοιο ένταλμα υπογράφεται από το δικαστή ή από ένα από τους δικαστές που διατάσσουν την έκδοσή του». Από τις συνδυασμένες πρόνοιες των πιο πάνω Διατάξεων προκύπτει ότι για να εκδοθεί διάταγμα πώλησης περιουσίας θα πρέπει να συντρέχουν, σωρευτικά, οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Για έκδοση εντάλματος πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας η αίτηση θα πρέπει να καταχωρείται διά κλήσεως και αντίγραφο αυτής μαζί με ένορκη δήωση που την υποστηρίζει, πρέπει να έχει επιδοθεί στον καθ' ου η αίτηση εξ αποφάσεως χρεώστη. (β) θα πρέπει σε αυτήν να αναφέρεται η περιουσία που επιδιώκεται η πώληση της, ο αριθμός εγγραφής, το είδος της περιουσίας και η έκταση της. (γ) να έχει εκδοθεί απόφαση Δικαστηρίου υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ' ου η αίτηση για χρέος το οποίο δεν έχει εξοφληθεί. Περαιτέρω η αίτηση να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που να βεβαιώνει ότι το εξ αποφάσεως χρέος οφείλεται ακόμη. (δ) Να έχει συναινέσει ο εκ δικαστικής αποφάσεως χρεώστης στην πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας του, ή να έχει προηγηθεί ένταλμα πώλησης κινητής ιδιοκτησίας του το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο, ή όταν φαίνεται ότι πράγματι ο καθ' ου η αίτηση εξ αποφάσεως χρεώστης δεν έχει στην κατοχή του οποιαδήποτε κινητή ιδιοκτησία. (ε) Η ακίνητη ιδιοκτησία πρέπει να είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του εκ δικαστικής αποφάσεως χρεώστη καθ' ου η αίτηση στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου. (στ) Όταν πρόκειται για ακίνητη ιδιοκτησία στην οποία συμπεριλαμβάνεται ολικά ή μερικά κατοικία πρέπει να αφήνεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγη, η οποία, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, είναι απόλυτα αναγκαία γι' αυτόν και την οικογένεια του. Επίσης στην ένορκη δήλωση που θα συνοδεύει την αίτηση, θα πρέπει να παρατίθενται λεπτομερώς ο αριθμός των μελών της οικογένειας του οφειλέτη. (ζ) Όταν ο εξ αποφάσεως χρεώστης είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι απολύτως αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειας του. (η) Επισύναψη στην αίτηση επίσημου αντιγράφου απόφασης (θ) Υποστηρικτική ένορκη δήλωση και Πιστοποιητικά Κτηματολογίου τα οποία να αποδεικνύουν ότι η προς πώληση ακίνητη ιδιοκτησία είναι επ' ονόματι του χρεώστη. Σχετικές επίσης είναι και οι διατάξεις των άρθρων 27 και 28 του πιο πάνω Νόμου οι οποίες όμως δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα υπόθεση εφόσον δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία στην προκειμένη περίπτωση ότι τα ακίνητα των οποίων ζητείται η πώληση τους βαρύνονται με υποθήκη. Το βάρος για την στοιχειοθέτηση των πιο πάνω προϋποθέσεων ανήκει στον αιτητή σε κάθε περίπτωση (Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)I Α.Α.Δ. 1980). Εκείνο που προβάλλει έντονα από τις πιο πάνω πρόνοιες του Κεφ. 6 και της σχετικής Δ.42 είναι ο επιτακτικός χαρακτήρας τους και η αυστηρότητα που θα πρέπει να υπάρχει στην τήρησή τους. Κάθε παρέκκλιση μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της Αίτησης. Αυτό είναι λογικό και αυτονόητο λόγω της δραστικότητας αυτού του μέτρου εκτέλεσης που οδηγεί στην απώλεια της ακίνητης περιουσίας του οφειλέτη. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις που καθορίζονται από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις. Επί του προκειμένου σημειώνω τα ακόλουθα: (α) η προϋπόθεση του άρθρου 22 του Κεφ. 6 πληρείται εφόσον το ένταλμα κινητής περιουσίας που είχε εκδοθεί εναντίον του καθ' ου η αίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής επιστράφηκε ανεκτέλεστο (Τεκμήριο Δ στην ένορκη δήλωση της αίτησης) (β) Παρομοίως πληρούνται οι προϋποθέσεις του πρώτου μέρους της διαταγής 42, Θ. 1 εφόσον η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε διά κλήσεως. Πληρείται επίσης το άρθρο 24 και η Δ.42 Θ. 3 εφόσον η αίτηση επιδόθηκε δεόντως στον καθ' ου η αίτηση, ο οποίος προφανώς έλαβε γνώση της καταχωρώντας μάλιστα και σχετική ένσταση. (γ) Πληρείται και η 1η προϋπόθεσή του άρθρου 23 εφόσον η ακίνητη ιδιοκτησία για την οποία ζητείται διάταγμα πώλησης αποτελεί εγγεγραμμένη ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του καθ' ου η αίτηση (Τεκμήριο Α, πιστοποιητικό έρευνας από Κτηματολόγιο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση). Το πρώτο ακίνητο για το οποίο ζητείται η πώληση του I(α) αποτελεί ισόγεια κατοικία. Το άρθρο 23 ρητά επιτάσσει ότι όταν η ιδιοκτησία συνίσταται από κατοικία, όπως είναι η προκείμενη περίπτωση, «πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι' αυτή και την οικογένειας τους». Το βάρος απόδειξης βρίσκεται στον καθ' ου η αίτηση να πείσει το Δικαστήριο ότι η κατοικία για την οποία ζητείται η έκδοση εντάλματος πώλησης είναι αναγκαία. Επί του προκειμένου ο καθ' ου η αίτηση αναφέρει γενικά, αόριστα και ατεκμηρίωτα ότι τα επίδικα ακίνητα είναι άκρως αναγκαία για την διαβίωση του και της οικογένειας του Γιατί και με ποιο τρόπο δεν γίνεται οποιαδήποτε ειδική αναφορά. Ούτε ο καθ'ού η αίτηση παραθέτει οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο όπως λογαριασμούς κοινής ωφέλειας (όπως ρεύμα και νερό) ώστε να τεκμηριώσει τους πιο πάνω ισχυρισμούς του όπως εξάλλου προβάλλει τον ισχυρισμό του ότι στεγάζεται ο ίδιος και η οικογένεια του. Το γεγονός αυτό όμως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Και τούτο γιατί σύμφωνα με την Δ.42, Θ. 2 η αίτηση πρέπει να «συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία θα παρατίθεται με λεπτομέρεια ο αριθμός των μελών της οικογένειας του εξ' αποφάσεως οφειλέτη και ο χώρος διαμονής που του παραμένει καθώς και ότι, εξ όσων καλύτερα γνωρίζει ο αιτητής, γίνεται επαρκής πρόνοια για τις ανάγκες του οφειλέτη και της οικογένειας του όσον αφορά τα ζητήματα αυτά». Μελετώντας την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά για την οικογένεια του καθ' ου η αίτηση, την κατοικία του, και τις ανάγκες στέγασης του ιδίου και της οικογένειας του. Συνεπώς η προϋπόθεση της εν λόγω νομοθετικής διάταξης δεν πληρείται στην προκειμένη περίπτωση. (δ) Ούτε πληρείται και στην προκειμένη περίπτωση το τελευταίο σκέλος της Δ.42 Θ. 1 εφόσον δεν επισυνάφθηκε στην αίτηση ως τεκμήριο πιστό αντίγραφο της απόφασης. Αντίθετα με βάση το τελευταίο σκέλος της Δ.42 Θ.1, έχει επισυναφθεί πιστοποιητικό εγγραφής των ακινήτων στο όνομα του καθ' ου η αίτηση καθώς και εκ του περισσού επισυνάφθηκε απόδειξη εγγραφής Δικαστικής Απόφασης (ΜΕΜΟ) επί των ακινήτων (Τεκμήριο Β στην ένορκη δήλωση του αιτητή. Πέραν των πιο πάνω ελλείψεων στην προκειμένη περίπτωση δεν πληρούνται ούτε και οι υπόλοιπες προϋποθέσεις της Δ.42 Θ. 2. Και τούτο γιατί όπως η εν λόγω διάταξη προνοεί, αίτηση για πώληση ακινήτου θα πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που να πιστοποιεί το ποσό που εξακολουθεί να οφείλεται βάσει της απόφασης και όλα τα έξοδα εκτέλεσης. Ανατρέχοντας στην αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει σε καμία περίπτωση δεν προσδιορίζεται το σημερινό οφειλόμενο υπόλοιπο ως αποτελεί επιτακτική προϋπόθεση της Δ.42 Θ.2. Δεν είναι τυχαίο που στην αυθεντική αγγλική γλώσσα των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας χρησιμοποιείται το ρήμα "shall". Αντίθετα στο σώμα της αίτησης καταγράφεται μόνο το ποσό της απόφασης και ότι καθ' ου η αίτηση οφείλει ολόκληρο το ποσό. Θα πρέπει ο αιτητής να υποστηρίζει την αίτηση του με ένορκη δήλωση στην οποία να πιστοποιεί το ποσό που εξακολουθεί να οφείλεται βάσει της απόφασης και τα έξοδα εκτέλεσης. Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτητής παρέλειψε να το πράξει. Στην υπόθεση Αρέστη v. Ερμογένης
(2010)I Α.Α.Δ. λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Η ευπαίδευτη πρωτόδικος δικαστής, η οποία απέρριψε την αίτηση του εφεσείοντα, έκαμε αναφορά στη Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και παρατήρησε ότι στην αίτηση δεν είχε επισυναφθεί ούτε επίσημο αντίγραφο της απόφασης, ούτε και πιστοποιητικό του Κτηματολογίου που να δείχνει ότι η περιουσία που επρόκειτο να πωληθεί ήταν εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη, δηλαδή της εφεσίβλητης. Επιπρόσθετα, παρατήρησε το πρωτόδικο δικαστήριο, ότι στην αίτηση δεν αναφερόταν και η έκταση της περιουσίας που επρόκειτο να πωληθεί. Έκρινε, συναφώς, το πρωτόδικο δικαστήριο, ότι από το λεκτικό της Δ.42, θ.1 προέκυπτε ότι οι πρόνοιες της είναι επιτακτικές, λαμβανομένης υπόψη της λέξης «shall» στη Δ.42, θ.1, η οποία ερμηνεύτηκε από τη νομολογία ως επιτακτική. Στη Δ.42, θ.1 πράγματι αναγράφεται ότι σε κάθε αίτηση, σύμφωνα με το Μέρος 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, για την πώληση ακίνητης περιουσίας θα αναφέρεται η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί, ο αριθμός εγγραφής της, η τοποθεσία, το είδος της περιουσίας και η έκτασή της. Θα υπάρχουν επίσης, συνημμένα στην αίτηση, ένα επίσημο αντίγραφο της απόφασης ή του διατάγματος που θα εκτελεστούν καθώς και πιστοποιητικά του Κτηματολογικού Γραφείου που να δείχνουν ότι η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη. Δεν αμφισβητείται, στην παρούσα υπόθεση, ότι στην αίτηση του εφεσείοντα δεν επισυνάπτονταν ούτε αντίγραφα της απόφασης ή του διατάγματος τα οποία θα εκτελούνταν, ούτε και πιστοποιητικά του Κτηματολογίου δεικνύοντα ότι η περιουσία ήταν εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη, κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στην πραγματικότητα εκτός από τον αριθμό εγγραφής, το χωριό στο οποίο βρίσκεται η περιουσία και την περιγραφή της ως διατηρητέας κατοικίας δεν αναφέρεται οτιδήποτε άλλο σε σχέση με την περιγραφή του ακινήτου, όπως π.χ. η έκτασή της. Με την παρούσα έφεση αμφισβητείται η ορθότητα της πρωτόδικης απόφασης με ένα μόνο λόγο, ότι λανθασμένα το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αίτηση και επιδίκασε έξοδα εναντίον του εφεσείοντα. Κατά τον εφεσείοντα το πρωτόδικο δικαστήριο λανθασμένα έλαβε υπόψη του και αποφάσισε επί θεμάτων που δεν ήταν επίδικα καθότι δεν είχαν εγερθεί με την ένσταση, και ειδικότερα ότι λανθασμένα έδωσε βαρύτητα στο ότι δεν ήταν επισυνημμένα, στην αίτηση, αντίγραφα της απόφασης και του πιστοποιητικού ιδιοκτησίας της ακίνητης ιδιοκτησίας, της οποίας επιδιωκόταν η πώληση. Λέγει συναφώς ο εφεσείων ότι το γεγονός πως το ακίνητο ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα της εφεσίβλητης, ήταν παραδεκτό, όπως παραδεκτή ήταν και η έκδοση της απόφασης την οποίαν επιζητούσε να εκτελέσει ο εφεσείων με τον προαναφερόμενο τρόπο. Επομένως τα ζητήματα αυτά δεν ήταν επίδικα αλλά, εν πάση περιπτώσει, η παράλειψη του εφεσείοντα να επισυνάψει την απόφαση και το πιστοποιητικό ιδιοκτησίας συνιστούσε απλή παρατυπία η οποία θα μπορούσε και θα έπρεπε να είχε θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η επιδίκαση εξόδων εις βάρος του εφεσείοντα ήταν, κατά την γνώμη του, επίσης λανθασμένη. Μελετήσαμε με προσοχή όλα τα ενώπιόν μας στοιχεία και καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι τα ζητήματα για τα οποία το πρωτόδικο δικαστήριο απέρριψε την αίτηση, ήταν επίδικα θέματα και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι η εφεσίβλητη παραδεχόταν τους σχετικούς ισχυρισμούς του εφεσείοντα. Συγκεκριμένα στην ένσταση της η εφεσίβλητη ήγειρε ρητά το ζήτημα της μη πλήρωσης των νομικών προϋποθέσεων για την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων ενώ στην ένορκη δήλωσή της, που συνοδεύει την ένσταση, γίνεται ρητός και πάλι ισχυρισμός ότι η αίτηση είναι ελλιπής, ότι δεν στηρίζεται στην ορθή νομική βάση και ότι δεν πληρούνται οι νομικές προϋποθέσεις για την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων.» Η χρήση του ρήματος «πρέπει» ("shall" στην αγγλική μετάφραση) στη Δ.42 και στην 1η επιφύλαξη του άρθρου 23 δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο αμφιβολίας ότι η πλήρωση των προϋποθέσεων που επιτάσσουν οι εν λόγω πρόνοιες είναι επιτακτικές και μη τήρηση του οδηγεί αναπόφευκτα την αίτηση σε απόρριψη. Εξάλλου αυτό είναι απόλυτα λογικό ενόψει της δραστικότητας του συγκεκριμένου μέτρου εκτέλεσης. Πρόθεση του Νομοθέτη ήταν ότι θα πρέπει να τηρηθούν όλες οι πιο πάνω προϋποθέσεις ώστε το Δικαστήριο να είναι βέβαιο ότι ο οφειλέτης θα είναι διασφαλισμένος όσον φορά τις βασικές ανάγκες στέγασης του ιδίου και της οικογένειας του. Στην προκειμένη περίπτωση, ως έχει αναφερθεί, έχουν διαπιστωθεί κενά και ελλείψεις. Συνεπακόλουθα καταλήγω ότι δεν τηρούνται οι βασικές προϋποθέσεις του Νόμου και των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του αιτητή και υπέρ του καθ' ου η αίτηση ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ....................................... Μ. Χαραλάμπους, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο