TAKIS PALAONDAS LTD ν. Ελευθερίου κ.α., Αρ.Αγωγής 470/2018, 27/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A224 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής 470/2018 Μεταξύ TAKIS PALAONDAS LTD Εναγόντων Και 1. XXXXX Ελευθερίου 2. REISSWOLF CYPRUS LTD 3. MANIPRO LTD Εναγομένων _______________________________________________________________ Αίτηση ημερ. 15/2/2019 για Απόφαση λόγω παραδοχής Ημερομηνία: 27 Ιουνίου 2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές/Ενάγοντες: Κ. Π. Χατζηκωστής. Για τους Εναγόμενους/Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Σπετσιώτη για Αντώνης Κ. Καρά ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αιτούμενη Θεραπεία Με την υπό κρίση Αίτηση οι Αιτητές επιδιώκουν την έκδοση Απόφασης εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως για το ποσό των €12.138 σύμφωνα με την παράγραφο 11 της Υπεράσπισης τους πλέον έξοδα. Η παρούσα Αίτηση βασίζεται στη Δ.24, θ.6 και Δ.48 θ.9(
- m)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η Αίτηση Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση καταγράφονται στο σώμα αυτής και είναι τα ακόλουθα: ■ Οι Εναγόμενοι στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης τους παραδέχονται ότι εξακολουθούν να οφείλουν στους Ενάγοντες το ποσό των €12.138 ως τίμημα υπηρεσιών και/ή ως αποζημίωση λόγω αθέτησης συμφωνίας, όπως αναφέρεται με λεπτομέρεια στην παράγραφο 21 της Έκθεσης Απαίτησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής. ■ Η παραδοχή των Εναγομένων είναι τέτοιας μορφής ώστε να δίδει στο Δικαστήριο το δικαίωμα να προχωρήσει στην έκδοση της αιτούμενης Απόφασης στο παρόν στάδιο. Ένσταση-Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.19, θ.θ.11 και 16, Δ.24 θ.6 και Δ.48, θ.θ.1-4, 6, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Η Αίτηση είναι ελαττωματική, αντικανονική και δεν πληρούνται οι ουσιαστικές προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. · Η Αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη. · Η φύση των παραδοχών στην οποία είναι θεμιτό να βασιστεί το Δικαστήριο για την έκδοση Απόφασης πρέπει να είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης, κάτι το οποίο δεν παρατηρείται στην παρούσα περίπτωση. · Οι Εναγόμενοι έχουν αρνηθεί με την υπεράσπιση τους στο σύνολο τους και ένα έκαστο τους ισχυρισμούς που οι Ενάγοντες έχουν προβάλει στην Εκθεση Απαίτησης τους και ουδέποτε προέβηκαν είτε άμεσα είτε έμμεσα σε οποιεσδήποτε παραδοχές σε σχέση με το υπό κρίση ζήτημα που προβάλλεται στην παρούσα Αίτηση. · Το βάρος απόδειξης παραμένει στους ώμους των Εναγόντων να αποδείξουν την απαίτηση τους καθώς και την αλήθεια σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα τόσο μέσα από τα δικόγραφα τους όσο και μέσα από την προφορική μαρτυρία που θα προσκομίσουν κατά την ακροαματική διαδικασία. · Είναι εύλογο και δίκαιο και προς το δημόσιο συμφέρον όπως η παρούσα Αίτηση απορριφθεί. Ένορκη Δήλωση Ένστασης Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγόμενου 1. Σε αυτή αναφέρονται, βασικά, τα ακόλουθα: · Δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα διότι στην Υπεράσπιση δεν υπάρχει σαφής παραδοχή ότι οφείλεται στους Ενάγοντες το αναφερόμενο ποσό. · Συγκεκριμένα στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης αναφέρεται πως αυτό που οι Εναγόμενοι παραδέχονται δεν είναι η οφειλή του ποσού των €12.138 αλλά ότι σύμφωνα με τους όρους της επίδικης Σύμβασης συμφωνήθηκε ο Διευθύνων Σύμβουλος των Εναγόντων να παρέχει τις υπηρεσίες του και να λαμβάνουν οι Ενάγοντες προς τούτο αποζημίωση ύψους €600 μηνιαίως. · Για αυτό το λόγο άλλωστε στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης αναφέρεται πως από τον παράνομο και παράτυπο τερματισμό της επίδικης Συμφωνίας, αν αυτός έχει γίνει, οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται να διεκδικούν ούτε αυτό το ποσό από τους Εναγόμενους. · Από το σύνολο της Υπεράσπισης των Εναγομένων αυτό που προκύπτει ξεκάθαρα είναι πως είναι αμφισβητούμενο γεγονός το κατά πόσο οι Ενάγοντες δικαιούνται στην καταβολή οποιουδήποτε ποσού από τους Εναγόμενους. · Είναι διάχυτη στην Υπεράσπιση η θέση πως η επίδικη Συμφωνία μεταξύ των διαδίκων δεν έχει τερματιστεί και πως από τη συμπεριφορά των Εναγόντων, οι Εναγόμενοι έχουν υποστεί ζημιά, για αυτό το λόγο άλλωστε καταχώρησαν Ανταπαίτηση διεκδικώντας αποζημιώσεις για τη ζημιά που έχουν υποστεί. · Η παραδοχή των Εναγομένων στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης τους σε συνδυασμό με το λοιπό περιεχόμενο της Υπεράσπισης τους δεν είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για προβολή υπεράσπισης. · Πέραν των ανωτέρω, οι Ενάγοντες αποφάσισαν να εγείρουν αυτή τη διαδικασία σε πολύ προχωρημένο στάδιο, γεγονός το οποίο δεν αιτιολογούν. Συγκεκριμένα, η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε τρεις μήνες μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης χωρίς η παρέλευση αυτού του χρόνου να αιτιολογείται. Επιλέγουν δε να κινήσουν αυτή τη διαδικασία τώρα διότι οι Εναγόμενοι προέβησαν στην καταχώρηση Αίτησης για Κατάσχεση εις χείρας τρίτου σε σχέση με τη διαδικασία εκδίκασης του Προσωρινού Διατάγματος. Νομική Πτυχή Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.24, θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα ακόλουθα: "6. Any party may at any stage of a cause or matter where admissions of fact have been made either on the pleadings, or otherwise, apply to the Court or a Judge for such judgment or order as upon such admissions he may be entitled to, without waiting for the determination of any other question between the parties; and the Court or a Judge may upon such application make such order, or give such judgment, as the Court or Judge may think just". Η πιο πάνω Διάταξη αντιστοιχεί με την παλαιά Αγγλική O.32, r.6 η οποία είναι ταυτόσημη. Όπως αναφέρεται στο Annual Practice του 1958, στις σελίδες 736 + 737: "This rule enables the plaintiff or defendant to get rid of so much of the action as to which there is no controversy" ............................... The Court will not allow final judgment to be signed upon admissions in a pleading or affidavit, unless the admissions are clear and unequivocal". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Επίσης στη σελίδα 734 διαβάζουμε τα εξής σχετικά: Admissions must be Clear. - The Court will not allow final judgment to be signed upon admissions in a pleading or affidavit, unless the admissions are clear and unequivocal (Landergan v. Feast, 34 W. R. 691; Hughes v. London, etc., Assurance Co., 8 T.L.R. 81; cf Ellis v. Allen, [1914] 1 Ch. 904). The plaintiff must have a clear case, and the mere admission or non-denial by the defendant of a right asserted by plaintiff, but which in fact has no existence in law, is not sufficient to entitle the plaintiff to a judgment establishing the right (Chilton v. Corporation for London, 7 Ch. D. 735; and see Gilbert v. Smith, 2 Ch. D. 686, judgment of Melish, L.J.; Rutter v. Tregent, 12 Ch. D. 758; Landergan v. Feast, 34 W.R. 691).» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Εν σχέσει με το Αγγλικό 0rder 32, r.6 στην υπόθεση Sol Ferries Ltd κ.α v. Naoum Agency Ltd κ.α (αγωγή Ναυτοδικείου)
(1985)1 C.L.R. 73 υιοθετήθηκε απόσπασμα από την υπόθεση Ellis v. Allen (1911 - 1913) All E.R. Rep. 906 με βάση το οποίο ο εν λόγω Θεσμός τυγχάνει εφαρμογής οποτεδήποτε υπάρχει καθαρή παραδοχή γεγονότων λόγω της οποίας είναι αδύνατο για το διάδικο που έχει προβεί σε αυτή να επιτύχει (". wherever there is a clear admission of facts in the face of which it is impossible for the party making it to succeed"). Στην υπόθεση Τσιμεντοποιία Βασιλικού Λτδ ν. Μακαρίου,
(1993)1 Α.Α.Δ. 370, 372, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά με τη Δ.24, θ.6: «Η Δ.24 θ.6 του περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικού Κανονισμού παρέχει την ευχέρεια σε διάδικο - οποτεδήποτε κατά την εκκρεμοδικία αγωγής - να αποταθεί για την έκδοση απόφασης κατά αντιδίκου του κατόπιν παραδοχών του τελευταίου, είτε στις έγγραφες προτάσεις είτε διαφορετικά, στην οποία ο διάδικος δικαιούται με βάση τέτοιες παραδοχές. Αυτό μπορεί να συμβεί χωρίς να παρίσταται ανάγκη να αναμένει την έκβαση οποιουδήποτε αμφισβητούμενου στην υπόθεση ζητήματος. Είναι μια από τις δικονομικές διατάξεις που αποσκοπούν στην ταχεία διάγνωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων με την επίσπευση των σχετικών μηχανισμών που ισχύουν για τα αμφισβητούμενα επίδικα θέματα που, φυσικά, διατηρούνται εν ζωή μέχρι την τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου.» Στη συνέχεια λέχθηκαν τα εξής στη σελίδα 375: «Η φύση των παραδοχών κάτω από τη Δ.24 θ.6 στην οποία είναι θεμιτό να βασισθεί δικαστήριο για την έκδοση απόφασης πρέπει να είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης. Αυτό είναι το πνεύμα της σχετικής νομολογίας: Ellis v. Allen (1911-1913) All E.R. Rep. 906, Technistudy Ltd v. Kelland
(1976)3 All E.R. 632 και Murphy v. Culhane
(1976)3 All E.R.
- Βλέπε επίσης την απόφαση του Γ. Νικολάου, Π.Ε.Δ. στην υπόθεση 878/89 Νίκος Χριστοφή ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ & Άλλου, ημερομηνίας 6/2/
- Η εφεκτικότητα στη χρήση της διάταξης για πρόωρη απόφαση, εκτός φυσικά στην περίπτωση που μια παραδοχή δεν αφήνει περιθώρια υπεράσπισης, υπογραμμίζει εμφαντικά και την ανάγκη για προσεκτική στάθμιση των δεδομένων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης.» Στην Αγγλική υπόθεση Murphy v. Calhane,
(1976)3 All E.R. 533 στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Τσιμεντοποιία Βασιλικού
(1993)πιο πάνω, ο τότε Denning M.R. ανέφερε ότι εάν από τους ισχυρισμούς στα Δικόγραφα δεν μπορούν να διαφανούν τα πραγματικά γεγονότα χωρίς περαιτέρω διερεύνηση, τότε δεν είναι ορθό να εκδίδεται Απόφαση. Στην υπόθεση Ελληνίδης κ.α. ν. Καζαντζιάν
(1990)1 Α.Α.Δ. 128, 132, αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά με τη Δ.24, θ.6: «Η αντιμετώπιση του ουσιαστικού θέματος που εγείρεται με την Έφεση δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία. Οι διατάξεις της Πολιτικής Δικονομίας δεν παρέχουν ευχέρεια για τον προσδιορισμό παραδοχής γεγονότων ή τη διαπίστωση ευρημάτων έξω από το πλαίσιο της δίκης και ανεξάρτητα από την υποβολή Αίτησης για την έκδοση Απόφασης για οποιοδήποτε μέρος της απαίτησης γίνεται παραδεκτό (Δ.24, θ.6). «...Τα επίδικα θέματα είναι εκείνα τα οποία προσδιορίζονται στη δικογραφία. Η διαπίστωση γεγονότος έξω από το πλαίσιο της δίκης και ανεξάρτητα από την ετυμηγορία του Δικαστηρίου δεν είναι επιτρεπτή εκτός εκεί που γίνεται ειδική πρόβλεψη από τους δικονομικούς θεσμούς όπως είναι η περίπτωση της Δ.24, θ.6.» Από τις αναφερθείσες νομικές αρχές εξάγεται ότι η Δ.24, θ.6 παρέχει τέτοια διακριτική ευχέρεια που το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί με φειδώ και προσεκτικά ενώ μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις παραδοχών να εκδίδει απόφαση. Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στο περιεχόμενο της παραγράφου 11 της Υπεράσπισης η οποία παράγραφος αποτελεί απάντηση στους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην παράγραφο 21 του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος. Η παράγραφος 21 του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος έχει ως ακολούθως:
- Είναι ακόμη ισχυρισμός των Εναγόντων ότι οι Εναγόμενοι κατά παράβαση των προνοιών της παραγράφου 6 της Συμφωνίας παράλειψαν να τους πληρώσουν το ποσό των €12.138,00 το οποίο εξακολουθούν να τους οφείλουν μέχρι σήμερα παρά τις πολλές οχλήσεις τους. Η παράγραφος 11 της Υπεράσπισης έχει ως εξής:
- Σε σχέση με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων στην παράγραφο 21 της εκθέσεως απαιτήσεώς τους, οι εναγόμενοι παραδέχονται πως εξακολουθούν να οφείλουν στους Ενάγοντες το χρηματικό ποσόν των € 12,
- Ωστόσο αποτελεί θέση των Εναγομένων πως οι Ενάγοντες με τον παράνομο ή και παράτυπο ή και άκυρο τερματισμό της επίδικης συμφωνίας δεν νομιμοποιούνται να διεκδικούν οποιοδήποτε ποσό από τους Εναγόμενους, καθότι οι Ενάγοντες με τη συμπεριφορά τους προκάλεσαν αδικαιολόγητα έξοδα και ταλαιπωρία στους Εναγομένους. Μέσω της αναφοράς που γίνεται στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης οι Εναγόμενοι παραδέχονται ότι εξακολουθούν να οφείλουν στους Ενάγοντες το ποσό των €12.138,00 το οποίο, όπως προκύπτει, συνιστά το τίμημα των υπηρεσιών οι οποίες παρασχέθηκαν δυνάμει της μεταξύ τους επίδικης Συμφωνίας και, συγκεκριμένα, βάσει του όρου 6 αυτής. Όπως ορθά επισημαίνεται από τον κ. Χατζηκωστή, πουθενά στην Υπεράσπιση οι Εναγόμενοι δεν αμφισβητούν την εγκυρότητα της επίδικης Συμφωνίας. Αντιθέτως μέσω της Ανταπαίτησης τους στο αιτητικό στην παράγραφο 13Α επιδιώκουν την έκδοση Δήλωσης του Δικαστηρίου ότι η επίδικη Συμφωνία είναι έγκυρη και/ή νόμιμη. Επιπλέον σε κανένα σημείο της Υπεράσπισης τους αρνούνται ή αμφισβητούν ότι οι Ενάγοντες πράγματι παρείχαν υπηρεσίες έναντι ανταλλάγματος, ούτε ισχυρίζονται ότι η πληρωμή του αναφερόμενου ποσού τελούσε υπό οποιαδήποτε αίρεση ή προϋπόθεση. Εκείνο το οποίο επικαλούνται είναι ότι οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να διεκδικούν οποιοδήποτε ποσό από τους Εναγόμενους γιατί, κατά πρώτο, οι Εναγόντες προέβησαν σε παράνομο και/ή παράτυπο και/ή άκυρο τερματισμό της επίδικης Συμφωνίας και, κατά δεύτερον, γιατί με την συμπεριφορά τους προκάλεσαν αδικαιολόγητα έξοδα και ταλαιπωρία στους Εναγόμενους. Δεν είναι, ωστόσο, αντιληπτό πως η παραδοχή από μέρους των Εναγομένων μιας εκκαθαρισμένης απαίτησης έχει οποιαδήποτε σχέση με το νόμιμο και/ή έγκυρο του τερματισμού της επίδικης Συμφωνίας ή με το αν προκλήθηκαν αδικαιολόγητα έξοδα και ταλαιπωρία στους Εναγόμενους λόγω του τερματισμού. Για να το θέσω διαφορετικά, δεν θεωρώ ότι τα ζητήματα που οι Εναγόμενοι εγείρουν είναι αλληλένδετα και/ή αλληλοσυνδεόμενα με την απαίτηση των Εναγόντων. Εν ολίγοις, σε συμφωνία με τα όσα υποστηρίχθηκαν από πλευράς των Εναγόντων, λέω ότι η απαίτηση για το ποσό των €12.138,00, όπως προκύπτει με βάση τη δικογράφηση, συνιστά μια εκκαθαρισμένη απαίτηση ανεξάρτητη από τις υπόλοιπες διαφορές που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων στη βάση της επίδικης Συμφωνίας η οποία απαίτηση είναι παραδεκτό από τους Εναγόμενους ότι παραμένει εισέτι οφειλόμενη. Επαναλαμβάνω ότι η παραδοχή από μέρους των Εναγομένων της σχετικής οφειλής, όπως εκτίθεται στην παράγραφο 11 της Υπεράσπισης, συνιστά μία ξεκάθαρη, απερίφραστη και ρητή παραδοχή (clear and unequivocal) της απαίτησης των Εναγόντων σε σχέση με το αναφερόμενο ποσό και τούτο ανεξαρτήτως των άλλων διαφορών που εγείρονται μεταξύ των διαδίκων. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω κρίνω ότι η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Ως εκ τούτου εκδίδεται Απόφαση εναντίον των Εναγομένων αλληλεγγύως και κεχωρισμένως για το ποσό των €12.138,00 σύμφωνα με την παράγραφο 11 της Υπεράσπισης. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Αιτητές/Ενάγοντες δικαιούνται στα έξοδα τους. Οι Καθ΄ων η Αίτηση/Εναγόμενοι να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο