Antoniou Dent - Tech Ltd κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ.Αγωγής: 290/2017, 11/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A188 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 290/2017 Μεταξύ:
- Antoniou Dent - Tech Ltd
- XXXXX Αντωνίου
- XXXXX Αντωνίου Ενάγοντες και ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγομένων __________________________________________________________ Aίτηση ημερ. 17/5/2019 για Ενδιάμεσα Παρεμπίπτοντα Διατάγματα Ημερομηνία: 11 Ιουνίου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: Μ. Σοφοκλέους για Προύντζος & Προύντζος ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενη/Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Α. Φασιανού για Ι.Φράγκος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Επιζητούμενες θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκεται η έκδοση των ακόλουθων Προσωρινών Παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων: Α. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται και/ή να διακόπτεται η διαδικασία εκποίησης του όλου μεριδίου της ισόγειας κατοικίας με αρ. εγγραφής 5/8X7, Φ/Σχ. 40-5XXXX4, Τμήμα 5, Τεμάχιο 7X8 που βρίσκεται στην ενορία Χρυσοπολίτισσας στο Δήμο Λάρνακας, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας αρ.1, που βαρύνεται με την υποθήκη Υ7762/2010, ο οποίος θα διεξαχθεί στις 12/6/2019 στην οδό Ζακύνθου αρ.10 στη Λάρνακα μέχρι εκδικάσεως της παρούσας Αγωγής. Β. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η σκοπούμενη μέσω της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ημερ. 19/4/2019 διαδικασία εκποίησης του όλου μεριδίου της ισόγειας κατοικίας με αρ. εγγραφής 5/8X7, Φ/Σχ. 40-5ΧΧΧΧ4, Τμήμα 5, Τεμάχιο 7Χ8 που βρίσκεται στην ενορία Χρυσοπολίτισσας στο Δήμο Λάρνακας, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας αρ.1, που βαρύνεται με την υποθήκη Υ7762/2010, ο οποίος θα διεξαχθεί στις 12/6/2019 στην οδό Ζακύνθου αρ.10 στη Λάρνακα μέχρι εκδικάσεως της παρούσας Αγωγής. Γ. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται και/ή να διακόπεται η σκοπούμενη μέσω της Ειδοποίησης Πλειστηριασμού, Δελτίο Α της Καθ΄ης η Αίτηση, ημερ. 12/6/2019 διαδικασία εκποίησης του όλου μεριδίου της ισόγειας κατοικίας με αρ. εγγραφής 5/8Χ7, Φ/Σχ. 40-5ΧΧΧΧ4, Τμήμα 5, Τεμάχιο 7Χ8 που βρίσκεται στην ενορία Χρυσοπολίτισσας στο Δήμο Λάρνακας, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας αρ.1, που βαρύνεται με την υποθήκη Υ7762/2010, ο οποίος θα διεξαχθεί στις 12/6/2019 στην οδό Ζακύνθου αρ.10 στη Λάρνακα μέχρι εκδικάσεως της παρούσας Αγωγής. Δ. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ΄ ης η Αίτηση να προχωρήσουν στην εκποίηση διά πλειστηριασμού του όλου μεριδίου της ισόγειας κατοικίας με αρ. εγγραφής 5/8Χ7, Φ/Σχ. 40-5ΧΧΧΧ4, Τμήμα 5, Τεμάχιο 7Χ8 που βρίσκεται στην ενορία Χρυσοπολίτισσας στο Δήμο Λάρνακας, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας αρ.1, που βαρύνεται με την υποθήκη Υ7762/2010, ο οποίος θα διεξαχθεί στις 12/6/2019 στην οδό Ζακύνθου αρ.10 στη Λάρνακα μέχρι εκδικάσεως της παρούσας Αγωγής. Ε. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται και/ή ακυρώνεται η περαιτέρω διαδικασία με την αποστολή Ειδοποιήσεων και/ή επιστολών που προβλέπεται στο Νόμο 9/65 αναφορικά με την πώληση και/ή εκποίηση δια πλειστηριασμού του όλου μεριδίου της ισόγειας κατοικίας με αρ. εγγραφής 5/8Χ7, Φ/Σχ. 40-5ΧΧΧΧ4, Τμήμα 5, Τεμάχιο 7Χ8 που βρίσκεται στην ενορία Χρυσοπολίτισσας στο Δήμο Λάρνακας, ιδιοκτησίας της Ενάγουσας αρ.1, που βαρύνεται με την υποθήκη Υ7762/2010, ο οποίος θα διεξαχθεί στις 12/6/2019 στην οδό Ζακύνθου αρ.10 στη Λάρνακα μέχρι εκδικάσεως της παρούσας Αγωγής. Στ. Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Καθ΄ ης η Αίτηση να αποστείλουν οποιαδήποτε περαιτέρω Ειδοποίηση και/ή επιστολή προς τους Αιτητές και/ή άλλο ενδιαφερόμενο μέρος μέχρι εκδικάσεως της παρούσας Αγωγής. Ένορκη Δήλωση Ενάγοντα αρ.3 Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα 3 στην οποία σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης αναφέρονται τα πιο κάτω: · Στις 3/12/2007 η Ενάγουσα αρ. 2 και ο ομνύων υπέγραψαν με την Καθ΄ ης η Αίτηση Συμφωνία Εγγύησης με την οποία εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις της Ενάγουσας αρ.1 προς την Εναγόμενη/Καθ΄ης η Αίτηση. Αντίγραφο της Συμφωνίας Εγγύησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Στις 22/11/2010 η Ενάγουσα αρ. 1 συνήψε με την Εναγόμενη Συμφωνία Παροχής Πιστωτικών Διευκολύνσεων με την οποία της παραχωρήθηκε ποσό δανείου ύψους €1.170.000 με βασικό επιτόκιο δανείων επιχειρήσεων 3,75% και περιθώριο 2%. Αντίγραφο της εν λόγω Συμφωνίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Πρόσθετα, προς εξασφάλιση της πληρωμής του πιο πάνω ποσού, των τόκων και εξόδων, η Ενάγουσα αρ. 1 υπέγραψε με την Εναγόμενη Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου προς όφελος της Εναγομένης με την οποία υποθηκεύθηκε το συμφέρον της στο όλο μερίδιο της ισόγειας κατοικίας με αριθμό εγγραφής 5/8Χ7, Φ/Σχ. 40-5ΧΧΧΧ4, Τμήμα 5, Τεμάχιο 7Χ8 που βρίσκεται στην περιοχή Χρυσοπολίτισσας στη Λάρνακα. Η υπό αναφορά υποθήκη έλαβε τον αριθμό Υ7762/2010 και ενεγράφη στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας. Αντίγραφο της Σύμβασης και Δήλωσης Υποθηκεύσεως Ακινήτου επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Μέσω της Ειδοποίησης Τύπου Θ, ημερομηνίας 8/7/2016, οι Ενάγοντες ενημερώθηκαν από την Καθ΄ ης η Αίτηση ότι σε περίπτωση που αντιμετώπιζαν πραγματική δυσκολία στην καταβολή των δόσεων τους να επικοινωνήσουν μαζί με την Εναγόμενη, προσκομίζοντας τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με την οικονομική τους κατάσταση και ότι είχαν το δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους τους. Αντίγραφο της εν λόγω Ειδοποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Ανταποκρινόμενοι οι Αιτητές στο περιεχόμενο της πιο πάνω Ειδοποίησης είχαν συνάντηση με την Εναγόμενη στις 7/9/2016 με την οποία συζήτησαν το ενδεχόμενο μιας κοινά αποδεκτής λύσης για αναδιάρθρωση του χρέους τους. Την αμέσως επόμενη ημέρα ήτοι στις 8/9/2016 τους επιδόθηκε η Ειδοποίηση Τύπου Ι, ημερομηνίας 6/9/2016, με την οποία καλούνταν όπως καταβάλουν εντός 30 ημερών το ποσό που είχε καταστεί απαιτητό πλέον τόκους και έξοδα καθώς σε διαφορετική περίπτωση η Τράπεζα θα προχωρούσε με διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. Η εν λόγω Ειδοποίηση συνοδευόταν από Κατάσταση Λογαριασμού και από την Ειδοποίηση Τύπου Θ. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου Ι και Τύπου Θ επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
- · Στις 3/6/2017 καταχωρήθηκε η παρούσα Αγωγή στο Ε.Δ. Λάρνακας. · Στις 5/12/2017 επιδόθηκε στον ομνύοντα προσωπικά η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 4/12/2017 με την οποία πληροφορείτο ότι το ενυπόθηκο χρέος που εξασφαλίζετο με την υποθήκη Υ7762/2010 είχε καταστεί πληρωτέο από τις 30/4/2015 και ότι στις 17/4/2018 θα προχωρούσαν με την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου διά πλειστηριασμού. Αντίγραφο της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Την ίδια ημέρα επιδόθηκε στον ομνύοντα προσωπικά και Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ ημερομηνίας 5/12/
- Αντίγραφο της εν λόγω Ειδοποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Στις 22/12/2017 οι Ενάγοντες προχώρησαν με την καταχώρηση στο Ε.Δ. Λάρνακας της Αίτησης/Έφεσης αρ. 87/2017 με την οποία ζητούσαν όπως παραμεριστούν οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ και όπως ακυρωθεί ο πλειστηριασμός που ορίστηκε στις 17/4/
- Αντίγραφο της εν λόγω Αίτησης/Έφεσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Ακολούθως η Εναγόμενη προχώρησε με ακύρωση του πιο πάνω πλειστηριασμού και ως εκ τούτου οι δικηγόροι των Εναγόντων απέσυραν άνευ βλάβης την πιο πάνω Αίτηση/Έφεση. Αντίγραφο του πρακτικού απόσυρσης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Παρά την ακύρωση του πλειστηριασμού η Εναγόμενη προχώρησε παράτυπα και επέδωσε στον ομνύοντα προσωπικά στις 4/3/2019 την Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ, ημερομηνίας 22/2/
- Αντίγραφο της εν λόγω Ειδοποίησης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Με επιστολή τους ημερομηνίας 13/3/2019 προς την Εναγόμενη οι δικηγόροι των Εναγόντων αναφέρθηκαν στην Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ σημειώνοντας ότι ο πλειστηριασμός που αναφερόταν στην Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ημερομηνίας 4/12/2017, είχε ακυρωθεί. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
- · Στις 9/5/2019 η Εναγόμενη επέδωσε στον ομνύοντα προσωπικά την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ, ημερομηνίας 19/4/2019, πληροφορώντας τον για την πρόθεση της να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ιδιοκτησίας της Ενάγουσας αρ. 1 με τη διαδικασία του πλειστηριασμού ως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου 9/
- Η εν λόγω Ειδοποίηση συνοδευόταν από την Ειδοποίηση Πλειστηριασμού - Δελτίο Α, ημερομηνίας 12/5/2019 με την οποία ανακοινώνετο ότι η επίδικη ιδιοκτησία της Ενάγουσας θα πωλείτο σε δημοπρασία στις 12/6/
- Αντίγραφο της Ειδοποίησης ΙΑ και της Ειδοποίησης Πλειστηριασμού - Δελτίο Α επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
- · Όπως ο ομνύοντας πληροφορείται από τους δικηγόρους του η καταχώρηση δικογράφων στο πλαίσιο της παρούσας αγωγής έχει συμπληρωθεί και ότι έχουν περαιτέρω καταχωρηθεί Κλήσεις για Οδηγίες, Παραρτήματα και Ένορκες Δηλώσεις Αποκάλυψης Εγγράφων και απομένει η καταχώρηση Καταλόγου Μαρτύρων και Σύνοψης μαρτυρία ούτως ώστε να οριστεί στη συνέχεια η Αγωγή για ακρόαση. · Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε επειδή οι Ενάγοντες αμφισβητούν το χρέος που επικαλείται η Εναγόμενη ότι της οφείλεται. Ειδικότερα αμφισβητούνται τα ποσά που αναφέρονται ως απαιτητά στις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ, ημερομηνίας 4/12/2017 και 5/12/2017 αντίστοιχα, καθώς αποτελούν προϊόν εσφαλμένων υπολογισμών, παράνομων επιτοκίων, χρεώσεων και εξόδων και προέρχονται από καταχρηστικές ρήτρες. Πρόσθετα είναι θέση των Εναγόντων στην Αγωγή ότι οι Εναγόμενοι παραπλάνησαν τους Ενάγοντες με ψευδείς παραστάσεις κατά την σύναψη των επίδικων Συμφωνιών με αποτέλεσμα να αποκομίσουν κέρδος σε βάρος τους. Επιπλέον προβάλλεται ότι η Εναγόμενη χωρίς να προχωρήσει σε έλεγχο βιωσιμότητας του δανείου παραπλάνησαν τους Ενάγοντες με δόλιες μεθόδους κατά τη σύναψη των συμφωνών και χωρίς να παρασχεθεί στους Ενάγοντες η εύλογη δυνατότητα μελέτης των διαφόρων τραπεζικών εγγράφων και εντύπων που υπέγραψαν. Με την παρούσα Αγωγή επιδιώκεται, στη βάση των πιο πάνω, ο τερματισμός των επίδικων Συμφωνιών καθώς και Δηλωτική Απόφαση, ότι τόσο η Συμφωνία Παροχής Πιστωτικών Διευκολύνσεως ότι και η Συμφωνία Εγγύησης είναι άκυρες. Στη βάση των πιο πάνω αξιώνεται η επιστροφή οποιουδήποτε ποσού καταβλήθηκε και σχετική δήλωση ότι η εγγραφή της επίδικης υποθήκης είναι παράνομη. Παράλληλα επιζητείται Διάταγμα ακύρωσης και εξάλειψης της εν λόγω υποθήκης. · Στη βάση νομικής συμβουλής, της οποίας ο ομνύων τυγχάνει, η σκοπούμενη πώληση δια πλειστηριασμό του ακινήτου είναι πρόωρη καθότι δεν προηγήθηκε η επίδοση νέας Ειδοποίησης Τύπου Ι, η οποία αποτελεί την έναρξη της διαδικασίας πώλησης σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου. · Αν ο επικείμενος πλειστηριασμός δεν ανασταλεί, τότε η παρούσα Αγωγή θα απολέσει το αντικείμενο της, αφού δεν θα μπορούν οι Ενάγοντες πλέον να προωθούν στις αξιώσεις τους αναφορικά με την αμφισβήτηση της εγκυρότητας του ισχυριζόμενους οφειλόμενου ποσού και των επίδικων Συμφωνιών. · Η μη έκδοση των αιτουμένων θεραπειών θα επιφέρει ανεπανόρθωτη ζημιά σε όλους τους Ενάγοντες και, ειδικότερα, προς το πρόσωπο του ομνύοντα. Αν το επίδικο ακίνητο εκποιηθεί τότε δεν θα επηρεαστεί μόνο το δικαίωμα της Ενάγουσας αρ.1 στην ιδιοκτησία αλλά κυρίως θα επηρεαστεί δυσμενώς και ανεπανόρθωτα η επαγγελματική δραστηριότητα του ομνύοντα διότι στο επίδικο τεμάχιο όπου έχει ανεγερθεί κτίριο τεσσάρων ορόφων στον τέταρτο όροφο διατηρεί από το 2011 το οδοντιατρείο του, ασκώντας την ειδικότητα του ως οδοντίατρος. · Αν το επίδικο ακίνητο πωληθεί θα επέλθει άμεσο πλήγμα στην Επαγγελματική υπόσταση του ομνύοντα καθώς θα απολέσει την επαγγελματική του στέγη και ταυτόχρονα θα προκαλέσει τεράστιο πλήγμα στην επαγγελματική του φήμη με αποτέλεσμα η ζημιά που θα έχει επέλθει να είναι ανεπανόρθωτη και να μην μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Ένσταση: Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στα Άρθρα 4, 7 και 9 του Κεφ.6, στα Αρθρα 29 - 32 του Νόμου 14/60, στο Νόμο 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί, στο Κεφ.224, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμούς του 2015, στο Σύνταγμα, στη Δ.48, θ.θ. 1-4, 8, 9, 11 και 12 και Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ως συγκεκριμένοι λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/
- · Η μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί είναι γενική και ή δεν υποστηρίζεται από οποιοδήποτε μαρτυρικό υλικό και συνεπώς δεν καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής των Αιτητών. · Η Καθ΄ ης η Αίτηση έχει την οικονομική δυνατότητα να αποζημιώσει τους Αιτητές και ως εκ τούτου η επιδίκαση αποζημιώσεων είναι επαρκής θεραπεία για κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους. · Η επικαλούμενη ζημιά δεν είναι ανεπανόρθωτη και/ή μπορεί να αποτυπωθεί σε χρήμα. · Η διαδικασία η οποία έχει ακολουθηθεί από την Καθ΄ης η Αίτηση είναι νομότυπη και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου και σε καμία περίπτωση δεν είναι καταχρηστική. · Υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης η οποία συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. · Δεν είναι δίκαιη ή πρόσφορη η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων. Ένορκη δήλωση Υ. Κογκοττή Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του ΧΧΧΧΧ Κογκοττή υπαλλήλου στην εταιρεία APS Debt Servicing Ltd Cyprus Ltd η οποία είναι η εταιρεία που ανέλαβε τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων λογαριασμών της Καθ΄ης η Αίτηση ανάμεσα στους οποίους εμπίπτει και ο επίδικος λογαριασμός της Αιτήτριας αρ.
- Σε αυτή γίνεται αναφορά στην επίδικη Συμφωνία Δανείου και σε σχετικά έγγραφα. Νομική Πτυχή Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει Αιτήσεις για Προσωρινά Διατάγματα. Το ουσιαστικό Δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς[1]. Το Άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων.[2] Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το Άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα[3]. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σ΄αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος[4]. Ωστόσο, τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[5]. Εξέταση Αίτησης με βάση τις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση με βάση τις προϋποθέσεις που τίθενται στο Άρθρο 32 του Ν.14/60. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση υπενθυμίζεται ότι, με βάση τη νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος αποκαλύπτεται στη βάση του καταχωρημένου δικογράφου και αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Ενάγοντα. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι σε τέτοιου είδους Αιτήσεις, όπως η παρούσα, δεν απαιτείται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του[6]. Βασικά εκείνο το οποίο εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, αν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Συγκεκριμένα με βάση το περιεχόμενο τόσο του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος όσο και της Έκθεσης Απαίτησης διαπιστώνεται ότι οι Ενάγοντες προσβάλλουν την εγκυρότητα των επίδικων Συμφωνιών. Είναι η θέση των Εναγόντων στην Αγωγή ότι οι Εναγόμενοι παραπλάνησαν τους Ενάγοντες με ψευδείς παραστάσεις κατά την σύναψη των επίδικων Συμφωνιών με αποτέλεσμα να αποκομίσουν κέρδος σε βάρος τους. Επιπλέον προβάλλεται ότι η Εναγόμενη χωρίς να προχωρήσει σε έλεγχο βιωσιμότητας του δανείου παραπλάνησαν τους Ενάγοντες με δόλιες μεθόδους κατά τη σύναψη των συμφωνιών και χωρίς να παρασχεθεί στους Ενάγοντες η εύλογη δυνατότητα μελέτης των διαφόρων τραπεζικών εγγράφων και εντύπων που υπέγραψαν. Επιπλέον οι Ενάγοντες αμφισβητούν τα ποσά που αναφέρονται ως απαιτητά στις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ, ημερ. 4/12/2017 και 5/12/2017 αντίστοιχα, καθώς, όπως προβάλλεται, αποτελούν προϊόν εσφαλμένων υπολογισμών, παράνομων επιτοκίων, χρεώσεων και εξόδων και προέρχονται από καταχρηστικές ρήτρες. Προβάλουν δε ότι, ένεκα της δόλιας συμπεριφοράς της Εναγόμενης Τράπεζας και/ή των αντιπροσώπων, την οποία εξειδικεύουν στην Έκθεση Απαίτησης, η σύναψη των επίδικων Συμφωνιών δεν έγινε με την ελεύθερη και ανεπηρέαστη βούληση των Εναγόντων. Αμφισβητείται, ακόμη, η νομιμότητα της Ειδοποίησης τύπου Ι. Με την παρούσα Αγωγή επιδιώκεται, στη βάση των πιο πάνω Δηλωτική Απόφαση, ότι τόσο η Συμφωνία Παροχής Πιστωτικών Διευκολύνσεως ότι και η Συμφωνία Εγγύησης είναι άκυρες. Στη βάση των πιο πάνω αξιώνεται η επιστροφή οποιουδήποτε ποσού καταβλήθηκε και σχετική δήλωση ότι η εγγραφή της επίδικης υποθήκης είναι παράνομη. Παράλληλα επιζητείται Διάταγμα ακύρωσης και εξάλειψης της εν λόγω υποθήκης. Επιπλέον προσβάλλεται η νομιμότητα της Ειδοποίησης τύπου Ι ημερ. 6/9/2016 που η Εναγόμενη επέδωσε στους Ενάγοντες. Στη βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώνεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και, ως εκ τούτου, η πρώτη προϋπόθεση πληρείται. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι είναι αρκετό ο ενάγων να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Ενάγων πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σ΄ αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις και από τυχόν προφορική μαρτυρία σε περίπτωση αντεξέτασης, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει ζητηθεί από οποιαδήποτε από τις αντίδικες πλευρές. Επισημαίνεται ότι σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Όπως υπεδείχθη στην Απόφαση Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, Απόφαση ημερ. 23/3/17 «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.». Στην υπόθεση Σεβαστού v.Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.» Ο Αιτητής αρ. 3 στην ένορκη δήλωση του αναφέρει ότι οι Ενάγοντες αμφισβητούν το χρέος το οποίο η Εναγόμενη επικαλείται ότι έχει καταστεί οφειλόμενο και απαιτητό στη βάση του ότι αποτελεί προϊόν εσφαλμένων υπολογισμών, παράνομων επιτοκίων, χρεώσεων και εξόδων που προέρχονται από καταχρηστικές, παράνομες και άκυρες ρήτρες. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι ουδέποτε οι Ενάγοντες αποδέχτηκαν τις χρεώσεις στις οποίες προέβαινε η πλευρά της Εναγόμενης οι οποίες αφορούν χρεώσεις μη νομίμων τόκων και υπερβαίνουν τον συμφωνηθέντα τόκο. Σε ό, τι αφορά τη σύναψη των επιδίκων Συμφωνιών ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες τους παραπλάνησαν μέσω δολίων μεθόδων παροτρύνοντας τους να υπογράψουν διάφορα έντυπα χωρίς να τους παρασχεθεί η εύλογη δυνατότητα να τα μελετήσουν αναφέροντας τους ότι επρόκειτο απλώς για τραπεζικά έγγραφα και δεν θα έπρεπε να ανησυχούν. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι η πλευρά της Εναγόμενης τους είχε δώσει παραπλανητικές συμβουλές με σκοπό να προχωρήσουν οι Ενάγοντες στη σύναψη της επίδικης Συμφωνίας Δανείου η οποία περιείχε επαχθείς για αυτούς όρους. Η πλευρά της Εναγόμενης απορρίπτει τους πιο πάνω ισχυρισμούς των Εναγόντων και ισχυρίζεται ότι με βάση τα Τεκμήρια, τα οποία έχουν επισυναφθεί ανωτέρω, διαφαίνεται ότι το δάνειο εκ €1.170.000,00 είχε παραχωρηθεί στην Ενάγουσα/Αιτήτρια 1 με σκοπό να εξοφλήσει προγενέστερες υποχρεώσεις της προς την Εναγόμενη αλλά και για να αποπερατώσει κτήριο, το οποίο ανήγειρε η ίδια επί της ήδη ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας της, επί της οποίας, μεταξύ άλλων, ο Εναγόμενος/Αιτητής 3 στεγάζει το οδοντιατρείο του. Όσο δε αφορά τον ισχυρισμό του Αιτητή 3 περί ψευδών παραστάσεων και των λεπτομερειών που θέτει προς υποστήριξη του επισημαίνει ότι, με βάση τα ως άνω Τεκμήρια, η Αιτήτρια 1 είχε αιτηθεί και άλλα δάνεια από την Καθ'ης η Αίτηση είτε με σκοπό την ανέγερση κτηρίου επί της ενυπόθηκης ιδιοκτησίας της, είτε για την αγορά οδοντιατρικού εξοπλισμού, ούτως ώστε ο Αιτητής 3, ως και ο ίδιος αναφέρει στην Ε/Δ του, να ασκεί το επάγγελμα του ως οδοντίατρος. Αναφορικά δε με τον ισχυρισμό του περί υποθήκευσης του ακινήτου για μεγάλο χρηματικό ποσό με σκοπό την μεγιστοποίηση των κερδών της Καθ' ης η Αίτηση η πλευρά της Εναγόμενης προβάλει ότι ουδόλως μπορεί να ανταποκριθεί στην πραγματικότητα αφ' ης στιγμής η υποθήκευση έγινε για το ύψος του παραχωρηθέντος προς την Αιτήτρια 1 ποσού, ήτοι για το ποσό των €1.170.000,00 και με σκοπό την εξασφάλιση των υποχρεώσεων της Αιτήτριας 1 σε περίπτωση που αυτή δεν ανταποκρινόταν στις δανειακές της υποχρεώσεις. Σε ό, τι αφορά τον ισχυρισμό περί παράνομων χρεώσεων η πλευρά της Εναγόμενης επισημαίνει ότι, πέραν από τον γενικά και αόριστο τιθέμενο ισχυρισμό του Αιτητή αρ.3, ουδεμία μαρτυρία προσάγεται δια της οποίας να καταδεικνύεται σε ποιου είδους ακριβώς χρεώσεις αναφέρεται και ποιες είναι οι ρήτρες, οι οποίες, ως ισχυρίζεται ο ίδιος, είναι παράνομες και καταχρηστικές. Αναφορικά με την επίδικη υποθήκη προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι αυτή ίσχυε και πριν τη σύναψη της επίδικης Συμφωνίας δανείου ημερ. 22/11/2010 για σκοπούς εξασφάλισης προγενέστερων δανειακών υποχρεώσεων της Αιτήτριας
- Το Δικαστήριο δεν χρειάζεται αλλά ούτε και πρέπει να εξάξει οποιοδήποτε θετικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω ή να καταλήξει σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα ως προς το νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης εφόσον σε μια τέτοια ενδιάμεση Αίτηση τα ζητήματα που εγείρονται δεν αποφασίζονται τελεσίδικα. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά όπου επιτρέπει τη διαπίστωση ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών δεν είναι επί του παρόντος για να κριθεί. Το ζητούμενο εν προκειμένω δεν είναι η διαμόρφωση οριστικής πεποίθησης είτε για την υπόθεση των Εναγόντων, είτε για τη βασιμότητα της Υπεράσπισης. Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Κατά πόσο με τα όσα οι Αιτητές έχουν θέσει υπόψη του Δικαστηρίου και λαμβανομένων υπόψη των θέσεων της άλλης πλευράς, στοιχειοθετείται ορατή πιθανότητα επιτυχίας; Πιθανότητα τέτοια που δεν είναι μια απλή πιθανότητα, αλλά πάντως με τον πήχη να βρίσκεται πιο χαμηλά από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων»; Οι ισχυρισμοί της Καθ΄ης η Αίτηση δεν εξασθενίζουν, κατά την εκτίμηση μου, την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης των Αιτητών σε βαθμό μάλιστα που να οδηγούν στη διαπίστωση μη ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Όλα όσα πιο πάνω έχουν εκτεθεί κρίνω ότι είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας εκ μέρους των Αιτητών/Εναγόντων και, ως εκ τούτου, καθόσον αφορά αυτούς πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου
- Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, απαιτείται να διαφανεί ότι, χωρίς την έκδοση του διατάγματος, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στο πλαίσιο της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η προϋπόθεση αυτή. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄εξοχή στο δίκαιο της Επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύκολα, τότε η έκδοση του αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ανάγκη την έκδοση προσωρινού διατάγματος.[7] Όπως έχει νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής και/ή χρηματικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.[8] Αποτέλεσε θέση των Αιτητών ότι, εάν το επίδικο ακίνητο πωληθεί, θα πωληθεί και η επαγγελματική στέγη του Ενάγοντα αρ.
- με συνέπεια να καταστεί άμεση ανάγκη για μεταφορά της επαγγελματικής του στέγης και ότι μια τέτοια εξέλιξη θα επιφέρει άμεσο πλήγμα στην επαγγελματική του δραστηριότητα. Όπως τέθηκε από πλευράς Αιτητών, ενδεχόμενη πώληση του Ακινήτου θα επηρεάσει δυσμενώς τη φήμη που απολαμβάνει σήμερα ως αναγνωρισμένος από το κοινό οδοντίατρος, η οποία έχει συνδεθεί, μεταξύ άλλων, με τον εν λόγω χώρο. Στη βάση των πιο πάνω επικαλέστηκαν την ύπαρξη στην προκείμενη περίπτωση εμπορικής, επαγγελματικής και, κυρίως, συναισθηματικής αξίας του ακινήτου υποστηρίζοντας ότι το πλήγμα στην επαγγελματική υπόσταση, φήμη και δραστηριότητα του Ενάγοντα αρ.3 δεν θα μπορεί να επανορθωθεί με την καταβολή χρηματικής αποζημίωσης. Επιπλέον υποστηρίχθηκε ότι, αν σε κατοπινό στάδιο αποδειχθεί ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε από την Εναγόμενη κατά τη σύναψη των επιδίκων Συμφωνιών ήταν παράνομη και ότι οι Συμφωνίες είναι ως εκ τούτου παράνομες και το ακίνητο έχει εν τω μεταξύ πωληθεί και μεταβιβαστεί σε καλόπιστο τρίτο, τότε η ζημιά που θα έχει επέλθει δεν θα μπορεί να επανορθωθεί υπογραμμίζοντας συναφώς τη μοναδικότητα του ακινήτου. Εν πρώτοις δεν θεωρώ ότι οι ισχυρισμοί περί συναισθηματικής και εμπορικής αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου καταδεικνύουν ότι η εκποίηση του θα έχει ως συνέπεια να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Έπειτα δεν είναι εύκολα αντιληπτό πως η μετακόμιση του ιατρείου του Εναγόμενου 3, σε περίπτωση εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, θα επηρεάσει τον Εναγόμενο 3 ανεπανόρθωτα. Ούτε είναι αντιληπτό πως η απώλεια της επαγγελματικής του στέγης και η αβεβαιότητα που θα προκληθεί στη συνέχεια ως προς το χώρο που εδρεύει το οδοντιατρείο του θα διαταράξει τη φήμη του ως οδοντιάτρου. Εν ολίγοις δεν είναι αντιληπτό πως η φήμη του Εναγόμενου 3 ως αναγνωρισμένου οδοντιάτρου συναρτάται με το χώρο στο οποίο εδρεύει το οδοντιατρείο του έτσι που η οποιαδήποτε μετακίνηση του αλλού να επηρεάσει αρνητικά την εν λόγω φήμη. Σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η πλευρά της Καθ΄ης η Αίτηση λέω ότι η οποιαδήποτε ισχυριζόμενη ζημιά των Αιτητών, εάν επιτύχει η Αγωγή τους, είναι καθαρά χρηματική και εύκολα αποτιμητέα. Επισημαίνεται, περαιτέρω, ότι δεν έχει προβληθεί η θέση από τους Αιτητές ότι η οικονομική κατάσταση της Καθ΄ ης η Αίτηση/Εναγόμενης είναι τέτοια ώστε να μην μπορεί να ικανοποιήσει τυχόν Απόφαση υπέρ τους και ότι η Καθ΄ης η Αίτηση είναι αφερέγγυα. Αντίθετα, η πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι αποτελεί ένα καθόλα φερέγγυο Τραπεζικό ίδρυμα, κάτι που η πλευρά των Αιτητών δεν έχει αμφισβητήσει με οποιοδήποτε τρόπο, με συνεπακόλουθο να υφίσταται οικονομική δυνατότητα αποζημίωσης των Αιτητών στην περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής τους. Όσον δε αφορά τον «προφανή» ως χαρακτηρίστηκε επηρεασμό του δικαιώματος ιδιοκτησίας της Ενάγουσας αρ. 1 δεν πρέπει, θεωρώ, να αγνοηθεί το γεγονός ότι όταν η επίδικη υποθήκη παραχωρείτο στην Τράπεζα ως εξασφάλιση λογικό είναι να υποτεθεί ότι οι Αιτητές γνώριζαν ότι υφίστατο κίνδυνος εκποίησης της στην περίπτωση μη εκπλήρωσης των συμβατικών τους υποχρεώσεων. Υπό αυτά τα δεδομένα καταλήγω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή ο Αιτητής χωρίς την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για την μη έκδοση του[9]. Ως εκ τούτου η οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση και ενασχόληση με τους υπόλοιπους λόγους που έχουν τεθεί και αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης κατά τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων, παρέλκει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είναι, συνεπώς, η κατάληξη μου ότι οι Αιτητές απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν την τρίτη προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 32
(1)του Νόμου 14/60. Συνεπακόλουθα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, η Καθ΄ης η Αίτηση δικαιούται στα έξοδα της. Οι Αιτητές να καταβάλουν στο τέλος της κυρίως υπόθεσης τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ [1] Δέστε Decades v. Studio
(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσ ά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704. 2 Δέστε Acropol Shipping Co Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi
(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εται ρεία Α στι κ ών Λ εω φορείων
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseosv. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motovia Ltd
(1987)1 C.L.R.303, Pastella Marine Co Ltd v. National Iranian Tanker Co Ltd
(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd v. Global Cruises S.A.
(1989)1 Α.Α.Δ. 182, Ζεμενίδη ς ν. Ζεμενίδου
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσολάκη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282), Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453. [3] Δέστε Bacardi v. Vinco
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788, Ζην τί λη ς ν. Ανδρ έου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπ ρές Λτδ ν. C. Kokkouri Trading
(1998)1 Α.Α.Δ. 149. [4] Δέστε Hadjikyriacos Co Ltd v. United Biscuits UK Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, 267-268, Δη μ οκ ρα τί α τη ς Σλοβενί ας ν. Beograbska Banka
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, 235, P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802. [5] Δέστε Adidas v. Jonitexo Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, Ά κη ς άλλω ς Γρηγό ρη ς Ν. Γρηγορί ου κ. α. ν. Χρι στι άν α Στ αύρ ου Χρι στ οφ όρ ου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. [6] Δέστε Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita- Aluminium Co Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 και T.A. Micrologic Com. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1802. [7] Δέστε Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255. [8] Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ.
- [9] Δέστε Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G κ.ά. v. Adeona Holdings Limited Πολιτική Έφεση αρ. Ε 6/2014, ημερ. 27/2/15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν. Δήμος Λευκωσίας Πολιτική έφεση αρ. Ε 68/2013, ημερ. 24/3/
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο