← Κύπρος

Αναφορικά με την εταιρεία A.TRICOMITIS MOTORS LTD, Αίτηση Εταιρείας: 19/2019, 20/6/2019

Αναφορικά με την εταιρεία A.TRICOMITIS MOTORS LTD, Αίτηση Εταιρείας: 19/2019, 20/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A206 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αίτηση Εταιρείας: 19/2019 Aναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 και Αναφορικά με την εταιρεία Α.TRICOMITIS LTD Και Αναφορικά με την εταιρεία A.TRICOMITIS MOTORS LTD Και Αναφορικά με την αίτηση της XXXXX Τρικωμίτου Κρασσά από τη Λάρνακα μία εκ των μετόχων των εταιρειών Α.TRICOMITIS LTD και A.TRICOMITIS MOTORS LTD Αίτηση ημερ. 6/3/2019 για απόσυρση Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης Ημερομηνία: 20 Ιουνίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Χρ. Ιωαννίδης και κα Ν. Αγρότου για Αγγελίδης Ιωαννίδης Λεωνίδου ΔΕΠΕ. Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Γ. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Επιζητούμενες θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκεται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων: Α. Διάταγμα που να επιτρέπει την απόσυρση μέρους της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης άνευ βλάβης δικαιωμάτων επανακαταχώρησης και συγκεκριμένα την υπό της Αιτήτριας απόσυρση όλων των παρακλητικών και/ή απαιτήσεων και ή ισχυριζόμενων αιτιών παραπόνου και/ή των αιτουμένων διαταγμάτων που αφορούν και/ή σχετίζονται με την Εταιρεία A.TRICOMITIS MOTORS LTD, διατηρώντας δικαίωμα καταχώρησης νέας Εταιρικής Αίτησης αναφορικά με την εν λόγω Εταιρεία στη βάση των ίδιων γεγονότων και/ή παρακλητικών και/ή απαιτήσεων και ή ισχυριζόμενων αιτιών παραπόνου και/ή των αιτουμένων διαταγμάτων ως αυτά θα αποσυρθούν διά του παρόντος σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Β. Διάταγμα που να τροποποιεί τον τίτλο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Εταιρικής Αίτησης διά της διαγραφής της πρότασης «Αναφορικά με την Εταιρεία A.TRICOMITIS MOTORS LTD» εφόσον το διάταγμα Α ανωτέρω εκδοθεί από το Δικαστήριο. Γ. Διάταγμα που να τροποποιεί τον τίτλο της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Εταιρικής Αίτησης με την αντικατάσταση δια της διαγραφής της πρότασης «Αναφορικά με την Αίτηση της XXXXX Τρικωμίτου Κρασά από τη Λάρνακα μια εκ των μετόχων των Εταιρειών A.TRICOMITIS LTD και A.TRICOMITIS MOTORS LTD» και την προσθήκη της πρότασης «Αναφορικά με την Αίτηση της XXXXX Τρικωμίτου Κρασά από τη Λάρνακα μια εκ των μετόχων των Εταιρειών A.TRICOMITIS LTD» εφόσον το διάταγμα Α ανωτέρω εκδοθεί από το Δικαστήριο. Δ. Διάταγμα που να τροποποιεί το περιεχόμενο των διαταγμάτων της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτησης υπό στοιχεία Α - Λ δια της διαγραφής και προσθήκης ως φαίνεται στο Παράρτημα Α, κατά τρόπο που να εφαρμόζεται το διάταγμα υπό στοιχείο Α ανωτέρω, εφόσον τούτο εκδοθεί από το Δικαστήριο. Νομική βάση Αίτησης Νομική βάση της παρούσας Αίτησης αποτελεί η Δ.15, θ.θ.1-4, Δ.25, θ.θ.1 και 5, Δ.48, θ.θ.1-4, 9(
  2. f)και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμοί 1933, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς του 1951, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση XXXXX Τρικωμίτου Κρασά Η Αίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της XXXXX Τρικωμίτου Κρασά στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: ► Την 1/2/2019 η Αιτήτρια έχει καταχωρήσει διά μέσου των δικηγόρων της Εναρκτήρια Εταιρική Αίτηση δυνάμει του Άρθρου 202 και 211 (στ) του Κεφ.113 αναφορικά με τις Εταιρείες A.Tricomitis Motors Ltd και A.Tricomitis Motors Ltd με τον ως άνω αριθμό και τίτλο. ► Με βάση την εν λόγω Αίτηση επιζητεί την έκδοση διατάγματος για την εξαγορά των μετοχών της από τους μετόχους της πλειοψηφίας των Εταιρειών σε τιμή που θα καθοριστεί από ανεξάρτητο εκτιμητή. Διαζευκτικά και αν διαφανεί ότι η εξαγορά των μετοχών της δεν είναι υπό τις περιστάσεις το δίκαιο ή ορθό μέτρο, επιδιώκει την εκκαθάριση των εν λόγω Εταιρειών στη βάση του ότι οι εργασίες τους διεξάγονται κατά τρόπο καταπιεστικό προς την ίδια ως μετόχου μειοψηφίας. ► Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της πιο πάνω Αίτησης καταχωρήθηκε Ενδιάμεση Αίτηση με την οποία η ομνύουσα επεδίωκε μονομερώς την έκδοση αριθμού προσωρινών Διαταγμάτων τα οποία κυρίως αποσκοπούσαν στην απαγόρευση παύσης της από Διοικητικός Σύμβουλος των Εταιρειών ως προτεινόταν να διενεργηθεί στο πλαίσιο της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης των Εταιρειών, ημερομηνίας 4/2/2019. Το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 4/2/2019 ενόψει του ότι δεν ικανοποιήθηκε ότι πληρείτο ο δικαιοδοτικός όρος του στοιχείου του κατεπείγοντος έδωσε οδηγίες για την επίδοση της ενδιάμεσης Αίτησης στην άλλη πλευρά. ► Παρά την επίδοση τόσο της Κυρίως όσο και Ενδιάμεσης Αίτησης στους μετόχους της πλειοψηφίας και στους Καθ΄ ων η Αίτηση και παρά την παράκληση του εκπροσώπου της Αιτήτριας στη διεξαχθείσα Ε.Γ.Σ. ημερομηνίας 4/2/2019 όπως μη ληφθεί απόφαση για το θέμα παύσης Διοικητικού Συμβούλου και εξεταστεί αυτό στην αναβληθείσα για τις 19/2/2019 συνέλευση, εν τούτοις οι μέτοχοι της πλειοψηφίας προχώρησαν στην παύση της Αιτήτριας από σύμβουλο και των δύο Εταιρειών στο πλαίσιο της Ε.Γ.Σ. ημερομηνίας 4/2/2019. ► Την ίδια ημέρα, ήτοι 4/2/2019, έγιναν συζητήσεις για προώθηση εξώδικης συμφωνίας εξαγοράς των μετοχών των Εταιρειών μετά από το διορισμό ενός ανεξάρτητου προσώπου που θα εκτιμούσε τη μετοχική αξία των δύο Εταιρειών. ► Κατά την πρώτη εμφάνιση της Ενδιάμεσης Αίτησης στις 11/2/2019 δόθηκε χρόνος στους Καθ΄ ων η Αίτηση να καταχωρήσουν την Ένσταση τους μέχρι 22/2/2019 και η Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 26/2/2019. Την ίδια ημερομηνία αναφέρθηκε προφορικά για πρώτη φορά από μέρους της δικηγόρου του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών, η οποία είναι μέρος της παρούσας διαδικασίας, ζήτημα ως προς το διαζευκτικό αίτημα εκκαθάρισης δύο Εταιρειών στο πλαίσιο μιας κοινής Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης. ► Στις 18/2/2019 οι δικηγόροι της Αιτήτριας απέστειλαν επιστολή προς τον εκπρόσωπο των Καθ΄ ων η Αίτηση (Τεκμήριο 2) βάσει της οποίας επιβεβαιώνετο ότι τα διάδικα μέρη ήσαν θετικοί στο διορισμό ενός ανεξάρτητου εκτιμητικού υλικού με σκοπό την εκτίμηση της μετοχικής αξίας των Εταιρειών και, κατ΄ επέκταση, τη διευθέτηση της παρούσας υπόθεσης. ► Στις 19/2/2019 το πρωί οι δικηγόροι της Αιτήτριας ζήτησαν την άδεια του Δικαστηρίου να επιληφθεί τόσο της κυρίως όσο και της Ενδιάμεσης Αίτησης ημερομηνίας 1/2/2019 με σκοπό να περιορίσουν τα αιτητικά εναντίον μόνο της A. Tricomitis Ltd. Ο εκπρόσωπος των Καθ΄ ων η Αίτηση δήλωσε ότι δεν αποδέχετο αυτό το προφορικό αίτημα και ότι, σε τυχόν υποβολή σχετικού γραπτού αιτήματος, προτίθετο να υποβάλει ένσταση. ► Στις 19/2/2019 το απόγευμα διενεργήθηκε η από 4/2/2019 εξ αναβολής σύγκληση της Ε.Γ.Σ. Με τη λήξη της εν λόγω συνέλευσης ο εκπρόσωπος της Αιτήτριας επανέφερε το θέμα προώθησης της συμφωνίας εξαγοράς των μετοχών η οποία βρήκε θετικούς και τους μετόχους πλειοψηφίας νοουμένου ότι συμφωνούσαν σε διαδικασία που εφόσον θα ξεκινούσε ουδείς εκ των μετόχων θα μπορούσε να υπαναχωρήσει. Τούτου δεδομένου οι δικηγόροι της Αιτήτριας ανέλαβαν να προχωρήσουν με τη σύνταξη όρων ως προς τη διαδικασία. Λέχθηκε, επίσης, ότι σε περίπτωση που θα προχωρούσαν με τη διαδικασία εξαγοράς μετοχών η Αιτήτρια θα απέσυρε την παρούσα Αίτηση ως ένδειξη καλής θέλησης. ► Οι Καθ΄ ων η Αίτηση στις 22/2/2019 καταχώρησαν την Ένσταση τους στην Ενδιάμεση Αίτηση. ► Λαμβάνοντας υπόψη τις προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης της παρούσας υπόθεσης και την αποφυγή επιβάρυνσης της διαδικασίας με τυχόν τροποποιήσεις και συμπληρωματικές δηλώσεις, οι δικηγόροι της Αιτήτριας στις 25/2/2019 αποστέλλοντας το προσχέδιο εξώδικης συμφωνίας προς τους μετόχους των Εταιρειών και τους αντιπροσώπους τους, τους ανέφεραν την απόφαση της Αιτήτριας να αποσύρει την Εταιρική Αίτηση ως ένδειξη καλής πίστης (Τεκμήριο 3). ► Οι δικηγόροι της Αιτήτριας ενημέρωσαν τόσο τηλεφωνικώς όσο και με ηλεκτρονικό μήνυμα τους αντιπροσώπους των Καθ΄ ων η Αίτηση και την αντιπρόσωπο του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών ότι την επόμενη ημέρα ορισμού της υπόθεσης θα αποσύρετο η Εναρκτήρια Εταιρική Αίτηση. ► Η κυρίως Αίτηση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου για πρώτη φορά στις 26/2/2019 που ήταν ορισμένη και η Ενδιάμεση Αίτηση για ακρόαση. ► Την επόμενη ημέρα, ήτοι 26/2/2019, η Αιτήτρια όσο και οι δικηγόροι της καταλήφθηκαν εξαπίνης όταν ενημερώθηκαν τηλεφωνικώς από τους δικηγόρους των Καθ΄ ων η Αίτηση λίγο πριν την εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση είχαν προχωρήσει με την καταχώρηση της Ένστασης στην Κυρίως Αίτηση η οποία, επισημαίνεται, μέχρι και σήμερα δεν έχει επιδοθεί, ούτε έχει δοθεί αντίγραφο στους δικηγόρους της Αιτήτριας. ► Κατά την εμφάνιση ενώπιον του Δικαστηρίου όταν οι δικηγόροι της Αιτήτριας ζήτησαν την άδεια απόσυρσης τόσο της Κυρίως όσο και της Ενδιάμεσης Αίτησης άνευ βλάβης οι εκπρόσωποι των Καθ΄ ων η Αίτηση έφεραν ένσταση. Ο μόνος λόγος ήταν για να διασφαλιστεί ότι η Αιτήτρια δεν θα επανερχόταν στο μέλλον με αντίστοιχη Αίτηση η οποία θα στηριζόταν σε παρόμοια ή αντίστοιχα περιστατικά. ► Στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας η Αιτήτρια τυγχάνει, οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση με μόνο λόγο να μπορούν να επικαλεστούν τη δημιουργία διαδικαστικού κωλύματος διακοπής της διαδικασίας και τη διεκδίκηση περαιτέρω εξόδων. Επισημαίνεται ότι η Κυρίως Αίτηση ήταν ορισμένη στις 26/2/2019 για πρώτη εμφάνιση χωρίς να δοθούν από το Δικαστήριο οδηγίες για καταχώρηση Ένστασης. Οι Καθ΄ων η Αίτηση προσπάθησαν να δημιουργήσουν πλεονέκτημα τακτικής εφόσον μέχρι τη στιγμή που ενημερώθηκαν γραπτώς δεν είχαν καταχωρήσει την Ένσταση τους στην κυρίως Αίτηση ούτε και η Αιτήτρια ή οι δικηγόροι της γνώριζαν για οποιαδήποτε πρόθεση καταχώρησης Ένστασης στην κυρίως Αίτηση. ► Συνεπεία των πιο πάνω μέσω της παρούσας Αίτησης επιδιώκεται η απόσυρση μόνο μέρους των διεκδικήσεων της στην Εναρκτήρια Εταιρική Αίτηση άνευ βλάβης δικαιωμάτων επανακαταχώρησης και συγκεκριμένα να αποσύρει όλα τα Παρακλητικά που σχετίζονται με την Εταιρεία A.TRICOMITIS MOTORS LTD διατηρώντας δικαίωμα καταχώρησης νέας Εταιρικής Αίτησης αναφορικά με την εν λόγω Εταιρεία στη βάση των ίδιων γεγονότων και Παρακλητικών. Δεν επιθυμείται πλέον η διακοπή της Αίτησης στην ολότητα της άνευ βλάβης εφόσον υπάρχουν ερωτηματικά ως προς την πρόθεση των Καθ΄ ων η Αίτηση και το καλόπιστο της στάσης τους. Ουδέποτε αφέθηκε να νοηθεί ότι η Αιτήτρια θα απέσυρε ανεπιφύλακτα τις αξιώσεις της. ► Στη βάση νομικής συμβουλής που λαμβάνει, η Αιτήτρια αναφέρει ότι δεν δημιουργείται οποιοδήποτε πλεονέκτημα προς την πλευρά της το οποίο αποκόμισε από την μέχρι τώρα διαδικασία. Το γεγονός ότι περιήλθαν στη γνώση της οι θέσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση στους ισχυρισμούς της με την Ένσταση τους στην Ενδιάμεση Αίτηση ημερομηνίας 1/2/2019 δεν δημιουργεί οποιοδήποτε όφελος προς την ίδια το οποίο επεδίωξε να εκμεταλλευτεί με την πλήρη απόσυρση των απαιτήσεων και την επανακαταχώρηση νέας διαδικασίας. ► Η απόσυρση μέρους της Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης στο παρόν στάδιο θα αποβεί προς το συμφέρον της δικαιοσύνης καθώς θα αποφευχθεί περαιτέρω επιβάρυνση της διαδικασίας με έξοδα. Ένσταση - Νομική βάση Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία, μεταξύ άλλων, βασίζεται στη Δ.15, θ.θ.1-4, Δ.25, θ.θ. 1- 6 και Δ.48, θ.θ. 1-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 2, 25

(1)και
(2), 84
(2)και
(5), 99, 100
(1)-
(3), 108
(1)-
(4), 140
(1)-
(4), 152
(3), 202, 211, 212, 220, 226, 227, 231 και 333 του Κεφ.113, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται, βασικά, οι ακόλουθοι: · Η Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και καταχρηστική. · Η Αιτήτρια με την Αίτηση προσπαθεί να εξασφαλίσει πλεονέκτημα έναντι των Καθ΄ ων η Αίτηση και να περισώσει μια εξ υπαρχής άκυρη και παράτυπη διαδικασία. · Η Αιτήτρια ουδέποτε είχε σκοπό την απόσυρση της διαδικασίας λόγω πιθανής διευθέτησης αλλά στόχος της ήταν να επανέλθει αφού έλαβε τις θέσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση με νέα Αίτηση και να διορθώσει τις ελλείψεις της. · Η Αιτήτρια κωλύεται εκ της συμπεριφοράς της να προωθεί την παρούσα Αίτηση. · Η Αιτήτρια δεν επιδιώκει τη διακοπή μέρους της Αίτησης αλλά ολόκληρη την Αίτηση σε σχέση με τη μια Εταιρεία. · Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων. · Η Αιτήτρια κωλύεται να υποβάλει το παρόν αίτημα δεδομένου ότι έχει ήδη ζητήσει την απόσυρση ολόκληρης της Αίτησης και το μόνο θέμα που παρέμεινε προς εξέταση ήταν αν θα επιτρεπόταν η επιφύλαξη ή όχι. Ένορκη Δήλωση XXXXX Σώτου Τρικωμίτη Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σώτου Τρικωμίτη, ενός εκ των Διευθυντών και Μετόχων των Εταιρειών A. Tricomitis Motors Ltd και A. Tricomitis Ltd. Σε αυτή αναφέρονται, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: § Η Αίτηση πάσχει εξ υπαρχής αφού αφορά ταυτόχρονα και παράλληλα δύο Εταιρείες τα γεγονότα, δεδομένα, συνθήκες κάθε μιας εκ των δύο είναι διαφορετικά και η Αίτηση είναι αντικανονική και απορριπτέα. Προβάλλεται άρνηση αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι στις 4/2/2019 συζητήθηκε το ενδεχόμενο προώθησης εξώδικης διευθέτησης των διαφορών και εκφράζεται, παράλληλα, η απορία γιατί η Αιτήτρια δεν αναφέρθηκε σε τέτοια πρόθεση της κατά τη δικάσιμο στις 11/2/2019 οπόταν και έγινε εμφάνιση εκ μέρους της ενώπιον του Δικαστηρίου. § Στις 11/2/2019 που ήταν ορισμένη η Ενδιάμεση Αίτηση ο δικηγόρος Ανδρέας Ζαχαρίου που εμφανίστηκε έθεσε το θέμα της υποβολής μέσω μιας Αίτησης αιτημάτων για δύο διαφορετικές εταιρείες και δόθηκαν τελικά από το Δικαστήριο οδηγίες για καταχώρηση ένστασης μέχρι 22/2/2019 και παράλληλα η Ενδιάμεση Αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 26/2/
  1. § Στις 19/2/2019, χωρίς η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση να συγκατατεθεί στην υποβολή αιτήματος από την Αιτήτρια για περιορισμό των Αιτητικών της κυρίως Αίτησης μόνο εναντίον της Εταιρείας A.Tricomitis Ltd, όταν το εν λόγω αίτημα τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προφορικά, οι δικηγόροι των Καθ΄ ων η Αίτηση δήλωσαν ότι δεν θα μπορούσε να υποβληθεί με αυτό τον τρόπο και ότι εν πάση περιπτώσει θα υποβάλλετο Ένσταση οπόταν και η υπόθεση ορίστηκε στις 26/2/
  2. § Κατά το μεσοδιάστημα μεταξύ 19/2/2019 και 26/2/2019 δεν έγινε οποιοδήποτε διάβημα με σκοπό την απόσυρση ή διακοπή της Αίτησης ή και μέρους αυτής μέχρι και την 6/3/
  3. § Κατά τη συνέλευση της 19/2/2019 δεν υπήρξε συγκεκριμένη κατάληξη παρά επανάληψη της πρόθεσης να εξεταστεί σενάριο διευθέτησης χωρίς ιδιαίτερες λεπτομέρειες. Δεν είναι παραδεκτός ο ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι τέθηκε το ενδεχόμενο απόσυρσης της Αίτησης κατά την εν λόγω ημερομηνία. § Ουδέποτε η Αιτήτρια είχε πρόθεση να αποσύρει τη διαδικασία ή μέρος αυτής λόγω καλής θέλησης και πίστης. Η αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος αργά το απόγευμα της 25/2/2019 χωρίς να προηγηθεί οτιδήποτε που να δείχνει ότι η υπόθεση είχε διευθετηθεί και στο οποίο μήνυμα η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση ενημερώνετο για την πρόθεση της Αιτήτριας να αποσύρει την Αίτηση χωρίς, ωστόσο, να γίνεται αναφορά σε επιφύλαξη δικαιωμάτων, ουδόλως αποδεικνύει καλή πίστη. Αντίθετα, αυτό συνιστούσε προσπάθεια της Αιτήτριας, μετά που μελέτησε την Ένσταση τω Καθ΄ ων και αντιλήφθηκε τα σοβαρά λάθη και παρατυπίες της Αίτησης και τα οποία της είχαν επισημανθεί από τις 11/2/2019 να προσπαθήσει υπό το μανδύα της καλής πίστης να προβεί στα πιο πάνω. § Ουδέποτε τέθηκαν ως λόγος απόσυρσης οι προσπάθειες διευθέτησης, ούτε και τέθηκε, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία των δικηγόρων της με τους Καθ΄ ων η Αίτηση και/ή οποτεδήποτε, θέμα διατήρησης του δικαιώματος η Αιτήτρια να επανέλθει. § Η Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση στην κυρίως Αίτηση ήταν έτοιμη για καταχώρηση από τις 25/2/2019 και καταχωρήθηκε στις 26/2/2019, όπως ήταν η υποχρέωση τους και για αποφυγή εξόδων και καθυστέρησης. Η δήλωση της Αιτήτριας για πρόθεση απόσυρσης η οποία, τελικά, δεν ήταν ανεπιφύλακτη, δεν επέτρεπαν στους Καθ΄ ων να επαναπαυτούν. Η δε εντύπωση που υπήρχε ήταν ότι αν αποσύρετο η Αίτηση θα ήταν ανεπιφύλακτα. Ιστορικό με βάση το Φάκελο Με βάση το περιεχόμενο του φακέλου της υπό κρίση Αίτησης προκύπτουν τα ακόλουθα: ▬ Την 1/2/2019 η Αιτήτρια καταχώρησε Αίτηση (κυρίως Αίτηση) δυνάμει του Άρθρου 202 και 211(στ) του Κεφ.113 αναφορικά με τις Εταιρείες Α. Tricomitis Ltd και Α. Tricomitis Motors Ltd με τις οποίες επιζητεί την έκδοση Διατάγματος για την εξαγορά από τους μετόχους της πλειοψηφίας των μετοχών της σε τιμή που θα καθοριστεί από ανεξάρτητο εκτιμητή. Διαζευκτικά επιδιώκει την εκκαθάριση των εν λόγω Εταιρειών στη βάση του ότι οι εργασίες τους διεξάγονται κατά τρόπο καταπιεστικό προς την ίδια ως μέτοχο μειοψηφίας. Περαιτέρω, σε περίπτωση εξαγοράς επιζητεί την απαλλαγή της από τις προσωπικές εγγυήσεις που έδωσε προς εξασφάλιση υποχρεώσεων των Εταιρειών στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. ▬ Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της πιο πάνω Αίτησης κατεχωρήθη Ενδιάμεση Αίτηση με την οποία η Αιτήτρια επεδίωξε μονομερώς την έκδοση αριθμού προσωρινών Διαταγμάτων. ▬ Το Δικαστήριο με Απόφαση του ημερ. 4/2/2019, αφού δεν ικανοποιήθηκε ότι πληρείτο ο δικαιοδοτικός όρος του στοιχείου του κατεπείγοντος, έδωσε οδηγίες όπως η Ενδιάμεση Αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά ορίζοντας την για επίδοση στις 11/2/
  4. ▬ Μετά την επίδοση της Ενδιάμεσης Αίτησης και την εμφάνιση των Καθ΄ ων η Αίτηση στις 11/2/2019 και, αφού δόθηκε χρόνος για καταχώρηση Ένστασης μέχρι την 22/2/2019, αυτή ορίστηκε για ακρόαση στις 26/2/
  5. Την ίδια ημερομηνία αναφέρθηκε προφορικά για πρώτη φορά από μέρους της δικηγόρου του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών, η οποία είναι μέρος της παρούσας διαδικασίας, ζήτημα ως προς το διαζευκτικό αίτημα εκκαθάρισης δύο Εταιρειών στο πλαίσιο μιας κοινής Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης. Κατά παρόμοιο τρόπο τέθηκε ζήτημα και από πλευράς του Δικηγόρου των Καθ΄ων η Αίτηση Α. Ζαχαρίου, ήτοι κατά πόσο ήταν νομικά ορθό στο πλαίσιο μιας κοινής Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης να επιζητείται η εκκαθάριση δύο Εταιρειών. ▬ Στις 22/2/2019 και εντός της δοθείσας από το Δικαστήριο προθεσμίας οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν την Ένσταση τους στην Ενδιάμεση Αίτηση. ▬ Η κυρίως Αίτηση ήταν ορισμένη ενώπιον του Δικαστηρίου για πρώτη φορά στις 26/2/2019, που ήταν ορισμένη και η Ενδιάμεση Αίτηση για ακρόαση. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρησαν την Ένσταση τους στις 26/2/
  6. ▬ Όταν το Δικαστήριο στις 26/2/2019 επελήφθη και των δύο πιο πάνω Αιτήσεων, τόσο της κυρίως Αίτησης όσο και της ενδιάμεσης Αίτησης, η συνήγορος της Αιτήτριας δήλωσε την πρόθεση της για απόσυρση αμφοτέρων των Αιτήσεων με ταυτόχρονη όμως επιφύλαξη των δικαιωμάτων καταχώρησης νέας Αίτησης στο μέλλον ενόψει του γεγονός ότι, όπως ανέφερε, καταβάλλονταν προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης. ▬ Η πλευρά των Καθ΄ ων η Αίτηση δεν έφερε ένσταση στην απόσυρση των Αιτήσεων, όμως ενέστη στην επιφύλαξη των δικαιωμάτων της Αιτήτριας για καταχώρηση στο μέλλον νέας Αίτησης η οποία να βασίζεται επί των ιδίων γεγονότων και επί της ιδίας βάσης. ▬ Το Δικαστήριο με ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 27/2/2019 έκρινε ότι τέτοιας φύσεως αίτημα, ήτοι απόσυρσης αμφοτέρων των Αιτήσεων θα έπρεπε να είχε υποβληθεί με γραπτή αίτηση. ▬ Στις 6/3/2019 κατεχωρήθη η υπό κρίση Αίτηση με την οποία επιδιώκεται η απόσυρση μέρους της Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης (Κυρίως Αίτησης). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Για το υπό εξέταση ζήτημα έγινε αναφορά στη Δ.15, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και σε σχετική νομολογία ερμηνευτική της πιο πάνω Διάταξης. Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η υπό εξέταση περίπτωση δεν αφορά σε Αγωγή, όπως ο όρος αυτός ερμηνεύεται στο Άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου[1] και στη Δ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας[2] αλλά σε Εναρκτήρια Εταιρική Αίτηση, η οποία προβλέπεται με βάση τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του
  7. Πρόκειται για ιδιαίτερης μορφής Εναρκτήρια Κλήση, η ιδιαιτερότητα της οποίας έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασης της, με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του
  8. Όμως, δεν παραβλέπω και έχω υπόψη μου τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ v. Dynacon Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1978, σχετικά με την έννοια του όρου «Αγωγή» στους Θεσμούς, η οποία περιλαμβάνει εκτός από Κλητήριο και Αίτηση και αναφορά σε άλλη Εναρκτήρια διαδικασία. Όπως συγκεκριμένα αναφέρθηκε στην πιο πάνω υπόθεση «Ενάγων είναι κάθε πρόσωπο, το οποίο αξιώνει την παροχή θεραπείας από το Δικαστήριο εναντίον άλλου προσώπου, σε διαδικασία η οποία εγείρεται με Κλητήριο Ένταλμα, Αίτηση, ή με αναφορά, ή με άλλη εναρκτήρια διαδικασία[3]. Εναγόμενος είναι κάθε πρόσωπο, στο οποίο επιδίδεται το Ένταλμα ή άλλο εναρκτήριο διαδικαστικό έγγραφο»[4]. Στη βάση των πιο πάνω θεωρώ ότι θα μπορούσε στην προκειμένη περίπτωση να τύχει αναλογικά εφαρμογής η Δ.15, θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Παραθέτω στο σημείο αυτό αυτούσιο το κείμενο της Δ.15, θ.1: "1. The plaintiff may, at any time before the receipt of the defendant's defence, or after the receipt of the defendant's pleaded defence before taking any other proceeding in the action (save any interlocutory application), by notice in writing, wholly discontinue his action against all or any of the defendants or withdraw any part or parts of his alleged cause of complaint, and thereupon he shall pay such defendant's costs of the action, or if the action be not wholly discontinued, the costs occasioned by the matter so withdrawn. Such costs shall be taxed, and such discontinuance or withdrawal, as the case may be, shall not be a defence to any subsequent action. Save as in this Rule otherwise provided, it shall not be competent for the plaintiff to withdraw the record or discontinue the action without leave of the Court or a Judge, but the Court or a Judge may, before or at or after the hearing or trial, upon such terms as to costs, and as to any other action, and otherwise as may be just, order the action to be discontinued, or any part of the alleged cause of complaint to be struck out. The Court or a Judge may, in like manner and with the like discretion as to terms, upon the application of a defendant, order the whole or any part of his alleged grounds of defence or counter-claim to be withdrawn or struck out, but it shall not be competent to a defendant to withdraw his defence or any part thereof, without such leave." Με βάση την εν λόγω Διάταξη πριν την καταχώρηση Υπεράσπισης ή και μετά, αλλά οπωσδήποτε πριν διενεργηθεί οποιοδήποτε διαδικαστικό διάβημα, ο Ενάγοντας μπορεί να διακόψει την αγωγή χωρίς άδεια από το Δικαστήριο. Αν, όμως, η διαδικασία προχωρήσει ή αν ο Εναγόμενος αποκτήσει πλεονέκτημα από τη διαδικασία αποστέρηση του οποίου θα ήταν άδικη, ο Ενάγοντας δεν είναι πλέον απόλυτος dominus litis. Στο σημείο αυτό παραθέτω σχετικό απόσπασμα από την υπόθεση Παμπορίδης v. Κτηματική Τράπεζα Κύπρου Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670 στις σελίδες 675 - 676 όπου ο Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Κωνσταντινίδης ανέφερε τα ακόλουθα[5]: «Το ζήτημα καλύπτεται από τη Δ.15 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας. Οι προεκτάσεις της εξηγήθηκαν στις υποθέσεις Kypreos v. Kypreos
(1984)1 C.L.R.565 και Eleftheriades v. Cyprus Hotels
(1985)1 C.L.R.676. Με τη θέσπιση της η ελευθερία που αναγνωριζόταν στον Ενάγοντα για απόσυρση της αγωγής, οποτεδήποτε, διατηρώντας δικαίωμα επαναφοράς της αιτίας της αγωγής που αποτελούσε το αντικείμενο της με νέα αγωγή ή σε μεταγενέστερη διαδικασία, δεν υπάρχει πλέον. Ο Ενάγων μπορεί να αποφασίσει αν θα προωθήσει την αγωγή του ή αν θα την αποσύρει. Αυτό είναι δικό του προνόμιο και είναι ο κανόνας πως στο βαθμό που η απόσυρση της αγωγής διενεργείται για να οδηγηθεί η ορισμένη αντιδικία σε οριστικό τέλος, ούτε ο Εναγόμενος έχει λόγο αλλά ούτε και το Δικαστήριο. Εκείνο που δεν δικαιούται να κάμει είναι να τερματίσει οποτεδήποτε θέλει τη διαδικασία διατηρώντας μονομερώς το δικαίωμα να επανέλθει στα ίδια.Οι περιορισμοί εν προκειμένω είναι σαφείς. Ο Ενάγων δικαιούται να διακόψει (discontinue) με γραπτή ειδοποίηση την αγωγή, δηλαδή να την τερματίσει με δικαίωμα καταχώρησης νέας, οποτεδήποτε πριν την παραλαβή της Υπεράσπισης, ή μετά την παραλαβή της πριν προβεί σε οποιοδήποτε άλλο δικονομικό διάβημα (με επιφύλαξη ως προς οποιανδήποτε ενδιάμεση αίτηση). Από εκεί και πέρα ο Ενάγων παύει να είναι dominus litis. Η διακοπή της αγωγής τελεί πλέον υπό την αίρεση της εξασφάλισης άδειας από το Δικαστήριο.» Όπως έχει αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου ώστε να διασφαλίζεται ότι ο Ενάγοντας δεν επιδιώκει πλεονέκτημα τακτικής (tactical advantage). Η πρακτική σημασία της άδειας είναι ότι εμπεριέχει την αναγνώριση στον Ενάγοντα δικαιώματος καταχώρησης νέας αγωγής. Όπως έχει αναφερθεί από τον πρώην Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κώστα Κληρίδη στην υπόθεση Μιχάλη Θεοδώρου v. Ανδρέα Γεωργίου Μάντη
(2010)1 Α.Α.Δ. 1036, ο μόνος τρόπος να επανέλθει διάδικος και να θέσει προς εκδίκαση τα ίδια επίδικα θέματα μετά από απόσυρση της αγωγής του, προσφέρεται με την τήρηση της διαδικασίας που προνοείται για διακοπή (discontinuance) στην Δ.15 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η διακοπή της δικαστικής διαδικασίας δεν αποτελεί εμπόδιο για την καταχώρηση μιας νέας αγωγής που θα βασίζεται πάνω στην ίδια βάση, εκτός αν υπάρχει προς τούτο ρητή απαγορευτική πρόνοια στο σχετικό διάταγμα διακοπής[6]. Αντικείμενο ρύθμισης της Δ.15, θ.1 αποτελούν δύο περιπτώσεις: Η διακοπή (discontinuance) της αγωγής και η απόσυρση (withdrawal) μέρους της. Με τον όρο «διακοπή» περιγράφεται το τέλος του συνόλου της αγωγής, ενώ με τον όρο «απόσυρση» περιγράφεται το τέλος μέρους της μόνο. Η Δ.15, η οποία έχει ως πρότυπο το Order 26 των παλαιών Αγγλικών Θεσμών, κατάργησε τον κανόνα του Αγγλικού κοινού δικαίου και αντίστοιχο κανόνα του Δικαίου της Επιείκειας σύμφωνα με τον οποίο ο Ενάγων εδικαιούτο να εγκαταλείψει, κατά βούληση, την αγωγή του οποτεδήποτε πριν την έκδοση της δικαστικής απόφασης χωρίς συνέπειες[7]. Σήμερα, με βάση τα όσα καθορίζονται στη Δ.15, αφού καταχωρηθεί η Υπεράσπιση και αφού ο Ενάγων προβεί σε ένα διαδικαστικό διάβημα το οποίο δηλώνει την πρόθεσή του να συνεχίσει την εκκρεμούσα δικαστική διαδικασία, αυτός δύναται να εγκαταλείψει την αγωγή μόνο κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου. Η απόσυρση της αγωγής και η συνακόλουθη απόρριψη της χωρίς τέτοια άδεια που εξορισμού εμπεριέχει την αναγνώριση στον Ενάγοντα δικαιώματος καταχώρησης νέας αγωγής, δημιουργεί δεδικασμένο[8]. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραθέσω σχετικό απόσπασμα από την απόφαση Kypreos v. Kypreos
(1984)1 C.L.R. 565 στις σελίδες 567-568: "The Rule conditioning withdrawal of proceedings after a certain stage, that is, after a formal step is taken with a view to continuing the litigation after the filing of defence, replaced the common law rule to claim a nonsuit, and the rule of equity entitling a party to dismiss his bill at his own option that permitted the plaintiff to discontinue proceedings at any stage before judgment. The object of the new rule is to ensure no abuse is made of the judicial process. A litigant will not be allowed to withdraw an action in anticipation of the outcome of the proceedings. After a formal step is taken, subsequent to defence, signifying unequivocally a decision to pursue litigation, the leave of the Court is required before a party is allowed to discontinue litigation**. A party will not ordinarily be compelled to litigate against his will. This is not the object of the rule requiring leave. The primary purpose of the rule is to empower the Court to refuse leave whenever it is sought thereby to gain a tactical advantage." Άδεια για διακοπή της αγωγής παραχωρείται από το Δικαστήριο στα πλαίσια άσκησης διακριτικής εξουσίας. Το Δικαστήριο δύναται να παράσχει στον Ενάγοντα άδεια να διακόψει την αγωγή του ή να αποσύρει μέρος αυτής εφόσον αυτό αποβαίνει προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, εφόσον το αίτημα του Ενάγοντα δεν συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και εφόσον η διακοπή ή η απόσυρση, αναλόγως, δεν θα επιτρέψει στον Ενάγοντα να αποκομίσει ένα πλεονέκτημα τακτικής. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι ευρεία τόσο αναφορικά με τη δυνατότητα έκδοσης διατάγματος διακοπής, όσο και σε σχέση με τους όρους που θα επιτευχθεί η διακοπή. Στη σχετική επί του θέματος νομολογία τονίζεται η ευρύτητα της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου χωρίς να αποσκοπείται ο περιορισμός της με οποιονδήποτε τρόπο που θα έδενε τα χέρια του Δικαστηρίου να απονέμει δικαιοσύνη ανάλογα με τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης. Η πιο κάτω αναφορά από την υπόθεση Demetriou v. Hilides
(1980)1 J.S.C. 211 (απόφαση που δόθηκε από τον Πρόεδρο Ε.Δ. Γ. Μ. Πική, όπως ήταν τότε) είναι κατατοπιστική: "The authorities on the subject of discontinuance stress the width of the Court's discretion without seeking to limit it in any way that might fetter the Court's hands to do justice in the individual circumstances of a case." Επί του θέματος που εξετάζουμε υπάρχει, επίσης, αγγλική νομολογία η οποία είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για σκοπούς ερμηνείας της Δ.15, θ.1 η οποία αντιστοιχεί, όπως αναφέραμε ανωτέρω, με το Αγγλικό Order 26, r.1,2. Στην υπόθεση Covell Matthews & Partners v. French Wools Ltd
(1977)2 All ER 591 λέχθηκαν τα εξής σχετικά από τον Δικαστή Graham J. στη σελίδα 594: "The principles to be culled from these cases are, in my judgment, that the court will, normally at any rate, allow a plaintiff to discontinue if he wants to, provided no injustice will be caused to the defendant. It is not desirable that a plaintiff should be compelled to litigate against his will. The court should therefore grant leave, if it can without injustice to the defendant, but in doing so should be careful to see that the defendant is not deprived of some advantage which he has already gained in the litigation and should be ready to grant him adequate protection to ensure that any advantage he has gained is preserved." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην αγγλική υπόθεση Fox v. Star Newspaper Company
(1898)1 Q.B. 636 λέχθηκαν τα εξής σχετικά από τον Δικαστή Chitty L.J. στη σελίδα 639: "The principle of the rule is plain. It is that after the proceedings have reached a certain stage the plaintiff who has brought his adversary into court, shall not be able to escape by a side door and avoid the contest. He is then to be no longer dominus litis, and it is for the judge to say whether the action shall be discontinued or not and upon what terms. I think it would be a great error to construe the rule by reference to the old meaning of the term "discontinuance" or any mere technical sense of words. The substance of the provision is that, after a stage of the action has been reached at which the adversaries are meeting face to face, it shall only be in the discretion of the judge whether the plaintiff shall be allowed to withdraw from the action so as to retain the right of bringing another action for the same subject-matter." (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Απ΄ όλα τα πιο πάνω, εύλογα μπορεί να συναχθεί ότι ο Ενάγων δεν μπορεί μέσω της διακοπής να αποκτήσει ή να διασφαλίσει κάποιο πλεονέκτημα έναντι του αντιδίκου του ή να προκληθεί, εξ αυτού του λόγου, αδικία στον αντίδικό του. Ούτε και ο Εναγόμενος να απολέσει κάποιο πλεονέκτημα που τυχόν απέκτησε στην πορεία της διαδικασίας. Εξέταση Αίτησης Αποτέλεσε κοινό έδαφος στην παρούσα υπόθεση ότι σημαντικό για το υπό εξέταση αίτημα διακοπής της Αίτησης αποτελεί το στάδιο στο οποίο βρίσκεται η παρούσα διαδικασία. Είναι ορθή η επισήμανση από πλευράς των δικηγόρων της Αιτήτριας ότι με βάση τις πρόνοιες της Δ.15, ο Ενάγων ή, ο Αιτητής στην περίπτωση μιας Εναρκτήριας Αίτησης, έχει το δικαίωμα να διακόψει ή να αποσύρει εξ ολοκλήρου ή μέρος της Αγωγής ή της Αίτησης αντίστοιχα χωρίς να απαιτείται η εξασφάλιση σχετικής άδειας από το Δικαστήριο προτού ο Εναγόμενος καταχωρήσει Υπεράσπιση (ή Ένσταση) ή, στην περίπτωση που καταχωρηθεί Υπεράσπιση, προτού ληφθεί οποιοδήποτε περαιτέρω διάβημα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο Ενάγων ή ο Αιτητής δεν εμποδίζεται να προχωρήσει στην καταχώρηση νέας Αγωγής ή νέας Εναρκτήριας Αίτησης. Με άλλα λόγια, όταν ο Ενάγων αποσύρει την Αγωγή του ή μέρος αυτής χωρίς άδεια του Δικαστηρίου (όταν αυτό δεν απαιτείται) δεν εμποδίζεται από του να καταχωρήσει άλλη αγωγή και να διεκδικήσει το ίδιο πράγμα[9]. Παρομοίως στην υπόθεση Eleftheriades v. Cyprus Hotels Ltd
(1985)1 C.L.R. 677, στη σελ. 684 τονίζεται ότι όταν ο Ενάγων αποσύρει την Αγωγή ή μέρος της πριν την καταχώρηση Υπεράσπισης ή έστω μετά την καταχώρηση Υπεράσπισης αλλά προτού λάβει οποιοδήποτε περαιτέρω διάβημα "he may discontinue without leave and yet bring a second action". Ωστόσο, εκεί όπου ο Ενάγων λαμβάνει οποιοδήποτε δικονομικό διάβημα μετά την παραλαβή της Υπεράσπισης (ή Ένστασης) το οποίο υποδηλώνει την πρόθεση του να συνεχίσει την προώθηση της διαδικασίας, απαιτείται η άδεια του Δικαστηρίου για σκοπούς διακοπής της Αγωγής ή μέρους της και δεν είναι ο ίδιος πλέον dominus litis. Το πότε απαιτείται άδεια του Δικαστηρίου έχει επεξηγηθεί στην υπόθεση Kypreos v. Kypreos
(1984)1 C.L.R. 565, όπου αναφέρθησαν συναφώς τα ακόλουθα : "After a formal step is taken, subsequent to defence, signifying unequivocally a decision to pursue litigation, the leave of the Court is required before a party is allowed to discontinue litigation**. A party will not ordinarily be compelled to litigate against his will". Χρήσιμη καθοδήγηση αναφορικά με το τί συνιστά "formal step" για τους σκοπούς της Δ.15, δίδεται από την Ετήσια Πρακτική (Annual Practice) του 1958 σελ. 592, όπου ως παραδείγματα δικονομικού διαβήματος από τον Ενάγοντα δίδονται, μεταξύ άλλων, και η περίπτωση αίτησης τροποποίησης της αγωγής[10], η καταχώρηση Απάντησης[11], ή η έναρξη εκδίκασης της υπόθεσης[12]. Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι, επίσης, η ερμηνεία που έχει δοθεί από την Αγγλική νομολογία της φράσης «before taking any other proceeding in the action» η οποία απαντάται στην Αγγλική Διάταξη O.26 r.1, που αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.15 και συγκεκριμένα η υπόθεση Mundy v. Butterley Co
(1932)2 Ch. 227 όπου στις σελ.231 και 235 αναφέρονται τα ακόλουθα: ".some light upon the meaning of the words 'before taking any other proceeding in the action', and, having regard to it and to the object of the rule, I think what is meant is, 'taking any proceeding with the view of continuing the litigation with the person against whom the proceeding is taken". "The authorities shew that a step in the proceedings means something in the nature of an application to the Court, and not mere talk between solicitors or solicitors' clerks, nor the writing of letters, but the taking of some step, such as taking out a summons or something of that kind, which is, in the technical sense, a step in the proceedings". Στην υπό εξέταση περίπτωση με βάση το δικονομικό ιστορικό που παρατέθηκε ανωτέρω, η διακοπή της υπό κρίση Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης επιζητείται σε στάδιο κατά το οποίο έχει ήδη καταχωρηθεί στο Δικαστήριο η Ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση, ήτοι στις 26/2/
  1. Το ερώτημα που εγείρεται εν προκειμένω είναι κατά πόσο με δεδομένη την καταχώρηση της Ένστασης ευρισκόμεθα σε στάδιο της διαδικασίας όπου η Αιτήτρια έχει προχωρήσει σε δικονομικό διάβημα (formal step) το οποίο υποδηλώνει την πρόθεση της για συνέχιση της εκκρεμούσας διαδικασίας. Σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξαν οι συνήγοροι της Αιτήτριας, λέω ότι δεν προκύπτει, με βάση τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα, να έχει η Αιτήτρια μετά την καταχώρηση της Ένστασης στις 26/2/2019 λάβει οποιοδήποτε δικονομικό μέτρο που να υποδηλοί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο την πρόθεση της να προωθήσει την παρούσα διαδικασία. Είναι το αντίθετο που διαπιστώνεται ότι έχει γίνει εφόσον στις 26/2/2019, ημερομηνία που ήταν ορισμένη η κυρίως Αίτηση (Εναρκτήρια Εταιρική Αίτηση) για οδηγίες καθώς και η Ενδιάμεση Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα για ακρόαση, η συνήγορος της Αιτήτριας δήλωσε την πρόθεση της για απόσυρση αμφοτέρων των Αιτήσεων με ταυτόχρονη επιφύλαξη του δικαιώματος καταχώρησης στο μέλλον νέας Εναρκτήριας Αίτησης επικαλούμενη για τους σκοπούς της διακοπής το ότι καταβάλλονταν, όπως ανέφερε, προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης. Μέχρι και της καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης τίποτε άλλο δεν έχει μεσολαβήσει έτσι ώστε να μην τίθεται ζήτημα, μετά την καταχώρηση στις 26/2/2019 της Ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση, λήψης από πλευράς της Αιτήτριας οποιουδήποτε δικονομικού διαβήματος. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και καθοδηγούμενη και από τη σχετική νομολογία, στην οποία σχετική αναφορά έχει γίνει ανωτέρω, θεωρώ ότι το στάδιο στο οποίο έχει υποβληθεί το υπό εξέταση αίτημα για απόσυρση μέρους της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης, είναι στάδιο κατά το οποίο η Αιτήτρια έχει το δικαίωμα να διακόψει ή να αποσύρει μέρος της Αίτησης χωρίς να απαιτείται προς τούτο η άδεια του Δικαστηρίου. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω κατάληξης και σε περίπτωση που κατ΄έφεση κριθεί ότι το υπό εξέταση αίτημα για απόσυρση μέρους της Εναρκτήριας Εταιρικής Αίτησης τελεί υπό την αίρεση της εξασφάλισης της άδειας του Δικαστηρίου κατόπιν ενάσκησης της διακριτικής του ευχέρειας κρίνω ότι δεν υφίσταται εν προκειμένω οποιοδήποτε κώλυμα στην παραχώρηση άδειας στην Αιτήτρια να αποσύρει μέρος της Αίτησης άνευ βλάβης στο δικαίωμα καταχώρησης νέας Αίτησης αναφορικά με την εταιρεία Α. Tricomitis Motors Ltd επί των ιδίων γεγονότων και της ίδιας βάσης. Εν ολίγοις με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης δεν διαπιστώνεται η Αιτήτρια να έχει ένεκα της καταχώρησης της Ένστασης, λάβει οποιοδήποτε πλεονέκτημα σε βάρος των Καθ΄ων η Αίτηση ή οι Καθ΄ων η Αίτηση να έχουν αποκτήσει οποιοδήποτε πλεονέκτημα στην πορεία της διαδικασίας η αποστέρηση του οποίου θα ήταν άδικη για αυτούς. Επισημαίνεται ότι το ζήτημα παρατυπίας της Αίτησης ένεκα της συμπερίληψης στο πλαίσιο μιας κοινής Εναρκτήριας Αίτησης αιτήματος εκκαθάρισης δύο εταιρειών είχε τεθεί εξαρχής κατά το στάδιο που το Δικαστήριο επελήφθη της ενδιάμεσης Αίτησης για προσωρινά Διατάγματα τόσο από την εκπρόσωπο του Εφόρου όσο και από τους συνηγόρους των Καθ΄ων η Αίτηση και πριν ακόμη καταχωρηθεί η Ένσταση στην Εναρκτήρια Αίτηση. Η καταχώρηση της Ένστασης σε κατοπινό στάδιο και η προσκόμιση, μέσω της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, μαρτυρίας δεν προσέθεσε οτιδήποτε σε αυτό το δικονομικής υφής ζήτημα. Ούτε, επίσης, διαπιστώνεται ζήτημα κατάχρησης της διαδικασίας εφόσον η πλευρά της Αιτήτριας επεδίωξε άμεσα να προχωρήσει σε απόσυρση μέρους της παρούσας Εναρκτήριας Αίτησης κατά την πρώτη κιόλας μέρα που η Εναρκτήρια Αίτηση ήτο ορισμένη στο Δικαστήριο για οδηγίες και πριν αυτή οριστεί για ακρόαση. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν των πιο πάνω καταλήγω ότι η υπό κρίση Αίτηση θα πρέπει να επιτύχει. Εκδίδεται συνεπώς Διάταγμα ως το (Α). Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω και προς το σκοπό διενέργειας των αναγκαίων αλλαγών που προκύπτουν ένεκα της απόσυρσης μέρους της παρούσας Εναρκτήριας Αίτησης εκδίδονται και τα Διατάγματα υπό στοιχεία (Β), (Γ) και (Δ). Όσον αφορά τα έξοδα στη Δ.15,θ.1[13] γίνεται πρόνοια για την περίπτωση διακοπής χωρίς άδεια οπότε τα έξοδα που προκαλούνται ένεκα της απόσυρσης μέρους της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα επιβαρύνουν την πλευρά της Αιτήτριας προς όφελος των Καθ΄ων η Αίτηση. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητή /Λ.Δ. [1] "αγωγή" σημαίvει πoλιτικήv διαδικασίαv αρχoμέvηv διά κλητηρίoυ εvτάλματoς ή κατά τoιoύτov άλλov τρόπov ως καθoρίζεται υπό διαδικαστικoύ καvovισμoύ [2]
  2. Save where other provision is made, any action before a District Court shall be commenced by a writ of summons. (Forms 1 and 2.) [3] "εvάγωv" περιλαμβάvει παv πρόσωπov αξιoύv oιαvδήπoτε θεραπείαv (πληv εκείvης ηv αξιoί o εvαγόμεvoς δι' αvταπαιτήσεως) καθ' oιoυδήπoτε άλλoυ πρoσώπoυ υφ' oιαvδήπoτε μoρφήv διαδικασίας, είτε η διαδικασία είvαι δι' αγωγής, αιτήσεως, αvαφoράς, κλητηρίoυ ή άλλως [4] "εvαγόμεvoς" περιλαμβάvει oιovδήπoτε πρόσωπov εις o επεδόθη oιovδήπoτε κλητήριov έvταλμα ή διαδικαστικόv έγγραφov, ή εις o εκoιvoπoιήθη ειδoπoίησις περί τoύτoυ, ή τo oπoίov δικαιoύται vα παρίσταται εις oιαvδήπoτε διαδικασίαv [5] Δέστε, επίσης, Πατσαλίδης v. Δίσπυρου
(2006)1 Α.Α.Δ. 17. [6] Δέστε Tsirou v. Shitta
(1974)6 J.S.C. 753, και Κοτσώνια v. Αντωνίου
(2002)1 Α.Α.Δ. 975. [7] Δέστε Ανδρέας Γαβριήλ κ.ά. v. Γεώργιου Αγαπίου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1868. [8] Δέστε Παμπορίδης v. Κτηματικής Τράπεζας Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670. [9] Δέστε Annual Practice 1958 Vol.1, σελ. 593: "As to any other action - A Plaintiff who without leave discontinues, or withdraws part of, his action is not prevented from bringing another action for the same subject matter". [10] Δέστε Vickers v. Coventry Ordnance
(1908)W.N. 12. [11] Δέστε Robertson v. Purdey
(1906)2 Ch. 615. [12] Δέστε Modeiro v. Cotterell
(1924)W.N.
  1. [13] "
  2. The plaintiff may, at any time before the receipt of the defendant's defence, or after the receipt of the defendant's pleaded defence before taking any other proceeding in the action (save any interlocutory application), by notice in writing, wholly discontinue his action against all or any of the defendants or withdraw any part or parts off his alleged cause of complaint, and thereupon he shall pay such defendant's costs of the action, or if the action be not wholly discontinued, the costs occasioned by the matter so withdrawn..[..]". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Δέστε, επίσης, την υπόθεση Αργυρού v.Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2013)1 Α.Α.Δ. 1330. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.