ΕΛΙΖΑΝΤΡΕ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής: 504/19, 6/5/2019

(3)(α)(β)(γ) τότε δυστυχώς δεν θα εμποδιστεί η Τράπεζα από του να προχωρήσει και να πραγματοποιήσει την εκποίηση της πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου της Αιτήτριας 2 ενώ εκκρεμεί η εκδίκαση της πιο άνω αγωγής. Σε αυτήν την περίπτωση, θα παραβιαστεί τόσο το θεμελιώδες δικαίωμα της Αιτήτριας 1 να ακουστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να παρουσιάσει την υπόθεση της." Η βάση της αγωγής είναι η δανειακή σύμβαση. Η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος που να απαγορεύει την εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου διά δημόσιου πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/65με τις τροποποιήσεις του, αναφέρεται ως προϋπόθεση στο άρθρο 44Γ3(δ) του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/

1. Στην προκειμένη περίπτωση ο λόγος που επιδιώκεται η αναστολή και/ή ακύρωση της διαδικασίας του προγραμματισμένου πλειστηριασμού, είναι γιατί εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 44Γ3(α,β,γ) τότε δεν θα εμποδιστεί η τράπεζα να εκποιήσει το ενυπόθηκο ακίνητο. Το άρθρο 44Γ3 του Ν.87(Ι)/18 αναφέρει περιοριστικά έξι λόγους για τους οποίους μπορεί να παραμεριστεί η ειδοποίηση τύπου ΙΑ και κατά συνέπεια να ακυρωθεί ο προγραμματισμένος πλειστηριασμός. Μάλιστα στο Νόμο τάσσεται προθεσμία 30 ημερών μετά την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ για να καταχωρηθεί αίτηση-έφεση, η οποία μπορεί να είναι επιτυχής αν συντρέχει ένας από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ3 του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/
2. Εδώ επιδιώκεται η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44Γ3(δ) για να αποτελέσει λόγο επιτυχίας της αίτησης-έφεσης. Αυτό αναφέρει η XXXX Ανδρέα Ευαγόρου στις παραγράφους 9 και 10 της ένορκης δήλωσης της που επίσης συνοδεύει την αίτηση. Ο XXXX Ευαγόρου ζητά την έκδοση του διατάγματος που είναι προϋπόθεση για την επιτυχία της αίτησης-έφεσης δυνάμει του άρθρου 44Γ3(δ) γιατί λέγει πρέπει να εκδοθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44Γ3(α,β,γ). Τι προβλέπει το άρθρο 44Γ3 (α),(β),(γ) δηλαδή οι τρεις πρώτες προϋποθέσεις για επιτυχία αίτησης έφεσης; (α) Ότι οι ειδοποιήσεις που στάλησαν δεν πληρούν τους απαραίτητους κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις του Νόμου (β) Οι ειδοποιήσεις δεν έχουν δεόντως επιδοθεί και (γ) Οι ειδοποιήσεις έχουν σταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για την καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Είναι οι τρεις πρώτες τυπικές προϋποθέσεις για την επιτυχία αίτησης-έφεσης, όχι για επίκληση τους στα πλαίσια έκδοσης ενδιάμεσου διατάγματος. Το ενδιάμεσο διάταγμα μπορεί να εκδοθεί εάν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/
3. Το λεκτικό του άρθρου 44Γ3(δ) του Νόμου παραπέμπει σαφώς σε έκδοση διατάγματος πριν τουλάχιστον την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Το λεκτικό αρχίζει με τις λέξεις "έχει εκδοθεί" παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη. Στην προκειμένη περίπτωση καταχωρήθηκε αγωγή και αίτηση για έκδοση του διατάγματος μετά την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ και παράλληλα αίτηση-έφεση. Εκτός του ότι η διαδικασία που ακολουθήθηκε αποτελεί καταχρηστική διαδικασία γιατί επιδιώκεται με δύο ένδικα μέσα ο ίδιος σκοπός, επαναλαμβάνω ότι το διάταγμα θα έπρεπε να είχε εκδοθεί προγενέστερα. Η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στο να αποταθούν οι Αιτητές στο Δικαστήριο για την επιδιωκόμενη θεραπεία είναι καταλυτική στην απόρριψη της αίτησης. Συγκεκριμένα στις 12.3.18 στάληκε προς αυτούς ειδοποίηση τύπου Θ με την οποία ενημερωνόταν για το υπόλοιπο της οφειλής τους. Στις 4.10.18 στάλθηκε η ειδοποίηση τύπου Ι με την οποία εκαλούντο να εξοφλήσουν το οφειλόμενο υπόλοιπο. Τίποτε δεν έπραξαν, ούτε αγωγή καταχώρησαν, ούτε αμφισβήτησαν τις ειδοποιήσεις, ούτε επέδειξαν έστω μετά την τροποποίηση του Νόμου τον Ιούλιο του 2018 (Ν.87(Ι)/18)να εξασφαλίσουν παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα με αποτέλεσμα στις 27.3.19 οι Εναγόμενοι να εκδώσουν την ειδοποίηση τύπου ΙΑ, η οποία επιδόθηκε και δεν εξετάζω τώρα πώς επιδόθηκε και σε ποιο επιδόθηκε στις 2.4.
4. Όλα όσα έχω αναφέρει είναι ανεξάρτητα με το θέμα που ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση. Απλά για να καταδείξω την μεγάλη καθυστέρηση που παρατηρήθηκε εκτός της κατάχρησης διαδικασίας που ακολουθήθηκε με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής και ταυτόχρονα αίτηση των Αιτητών να εξασφαλίσουν απαγορευτικό διάταγμα και την ίδια ημέρα αίτηση-έφεση. Παρά το ότι μπορεί κάποιος να θεωρήσει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας, η αιτία της αγωγής επαναλαμβάνω είναι η δανειακή σύμβαση. Άσχετη με τη σύμβαση υποθήκης με την οποία η Ενάγουσα 2 δίδει με ρητό όρο εξουσιοδότηση στους Εναγόμενους γραπτώς να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο προς εξασφάλιση του χρέους οποτεδήποτε το χρέος κατέστη υπερήμερο. Κατά συνέπεια δεν μπορεί κάποιος να δεχτεί ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε περίπτωση μη έκδοσης των διαταγμάτων. H υποθήκη εξασφαλίζει ένα συγκεκριμένο ποσό του δανείου. Ο πλειστηριασμός είναι πιθανόν να ικανοποιήσει ολόκληρη την οφειλή ή μέρος αυτής. Τα οποιαδήποτε θέματα αφορούν το οφειλόμενο υπόλοιπο και ή το υπόλοιπο που θα μείνει μετά τον πλειστηριασμό, θα εξεταστούν στο πλαίσιο της αγωγής. Αλλά με κανένα τρόπο δεν μπορεί να ειπωθεί ότι πρέπει να εκδοθούν τα διατάγματα με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας, το οποίο σαφώς κλίνει προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγομένων. Άφησα τελευταίο ένα θέμα που επιθυμώ να σχολιάσω, είναι το θέμα της ένορκης δήλωσης του XXXX Ευαγόρου. Ο XXXX Ευαγόρου στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του με έντεχνο τρόπο προσπαθεί να πει ότι είναι πρόσωπο ικανό να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα που επικαλείται. Ποιος είναι όμως ο XXXX Ευαγόρου; Τι λέγει στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του. Χρησιμοποιώντας παρελθόντα χρόνο λέγει: "Ήμουν υπάλληλος της Ενάγουσας 1 Αιτήτριας εταιρείας στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση και γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από πληροφόρηση που έχω πάρει τόσο από τους διευθυντές όσο και από τον γραμματέα της εταιρείας καθώς και από τους λογιστές της εταιρείας και για νομικά θέματα έχω πάρει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους των Αιτητών." Δεν νομίζω ότι η υπαλληλική ιδιότητα παρέχει εξουσιοδότηση στον οποιοδήποτε να μιλά εκ μέρους του νομικού προσώπου, ούτε είναι γνωστό από την ένορκη δήλωση που καταχώρησε από πότε έπαυσε να είναι υπάλληλος και αφού έπαυσε να ήταν υπάλληλος, πώς μπορεί να καταχωρεί μία ένορκη δήλωση προς υποστήριξη αίτησης για έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος. Ούτε καν αναφέρεται στην ένορκη δήλωση στην παράγραφο 1 ότι είναι εξουσιοδοτημένος από τους διευθυντές ή τον γραμματέα. Δεν αναφέρει γιατί οι διευθυντές και ο γραμματέας δεν μπόρεσαν να προβούν σε ένορκη δήλωση. Δεν αναφέρει γιατί τον πληροφόρησαν αυτά τα πράγματα. Αν τον πληροφόρησαν στα πλαίσια της υπαλληλικής του ιδιότητας ως εργοδότης και εργοδοτούμενος ή αν του είπαν να τα πει στο Δικαστήριο. Είναι πρόσωπο κατά την άποψη μου που δεν είναι ικανό με ένορκη δήλωση του να στηρίξει μία αίτηση αυτού του είδους για την έκδοση ενδιάμεσων απαγορευτικών διαταγμάτων. Η αρχή που εφαρμόστηκε στην Rybolovlev v. Rybolovleva

(2010)1 AAΔ 82 απαιτεί αυτός που ορκίζεται ενόρκως και συνοδεύει με ένορκη δήλωση του αίτηση ή ένσταση, να εξηγεί τους λόγους που το κάνει. Και πρωτίστως να αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος να το κάνει. Στην προκειμένη περίπτωση προσπαθεί ο XXXX Ευαγόρου να συσκοτίσει τα πράγματα παρά να τα διαφωτίσει. Στην ένορκη δήλωση της η XXXX Μιχαήλ η οποία είναι και η ενυπόθηκη οφειλέτης, είναι πιο ξεκάθαρο αυτό που επιδιώκει, επιμένει ότι οι λόγοι που ζητά τα διατάγματα είναι γιατί δεν παρέλαβε οποιαδήποτε ειδοποίηση, αναφέρεται στον XXXX Ευαγόρου ως τον πληροφοριοδότη της που είναι υπάλληλος της εταιρείας, σάμπως και η υπαλληλική ιδιότητα του XXXX Ευαγόρου δίνει του το δικαίωνα να πληροφορεί την Ενάγουσα γι΄ αυτά τα θέματα και αιτείται την έκδοση των διαταγμάτων (παράγραφος 9 ένορκης δήλωσης της) δυνάμει των προνοιών των άρθρων 44Β και 44Γ του Ν.9/1965. Ούτε αυτή δηλαδή ισχυρίζεται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60 για την έκδοση των διαταγμάτων. Στην παράγραφο 10 μάλιστα της ένορκης δήλωσης της αποκαλύπτει ότι ζητά αυτά τα διατάγματα γιατί λέγει θα πρέπει να καταχωρήσει εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ αίτηση-έφεση και ως εκ τούτου πρέπει να εξασφαλίσει αυτό το διάταγμα ή αυτά τα διατάγματα, προφανώς για να έχει επιτυχία η αίτηση-έφεση. Ένα συνονθύλευμα όπου δύο νομοθεσίες συμπλέκονται και διαδικασίες που γίνονται καταχρηστικές με τις οποίες επιδιώκεται ο ίδιος σκοπός. Την αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού. Μπορεί να πει κάποιος μα αφού είναι προϋπόθεση η έκδοση του διατάγματος για να ανασταλεί ο πλειστηριασμός, το δίδει αυτό το δικαίωμα ο Νόμος στο άρθρο 44Γ3(δ). Γι΄ αυτό μπορεί να πει και ο κ. Ιωάννου εγώ επέλεξα να εκδικαστεί πρώτα η αίτηση μου για την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος και όχι η αίτηση-έφεση. Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη. Αυτή που έχω πει προηγουμένως. Το ενδιάμεσο διάταγμα εκδίδεται δυνάμει των προνοιών του άρθρου 32 του Ν.14/60 και όχι δυνάμει των προνοιών του ειδικού Νόμου 9/65 με τις τροποποιήσεις του. Η αναστολή της διαδικασίας του πλειστηριασμού μόνο για τους 6 αναφερόμενους περιοριστικά λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ3 είναι δυνατή. Η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος για να αποτελεί προϋπόθεση επιτυχίας της αίτησης-έφεσης, μπορεί να προηγηθεί της επίδοσης της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Είναι γι΄ αυτόν το λόγο που στο κείμενο του Νόμoυ αναφέρονται οι λέξεις "έχει εκδοθεί". Έχει εκδοθεί πριν την επίδοση της ειδοποίησης τύπου ΙΑ που αρχίζει να τρέχει ο χρόνος των 30 ημερών για την καταχώρηση αίτησης-έφεσης. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, θεωρώ ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και ως εκ τούτου απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των Καθ΄ ων η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία είναι καταβλητέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο