← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ν. Kadri υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Ali Riza, άλλως Ali Riza, άλλως Altin κ.α., Αρ.Αγωγή

ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ν. Kadri υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Ali Riza, άλλως Ali Riza, άλλως Altin κ.α., Αρ.Αγωγής: 79/2019, 31/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A244 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ-ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 79/2019 Μεταξύ: XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Ενάγουσα και

  1. XXXXX Kadri υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Altin
  2. XXXXX Mehter άλλως XXXXX Altin
  3. XXXXX Riza από το Λονδίνο, προσωπικά και υπό την ιδιότητα του ως εκτελεστή της διαθήκης και κληρονόμου του αποβιώσαντος Τουρκοκύπριου XXXXX Ali Riza τέως από το Λονδίνο
  4. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας
  5. Υπουργείου Εσωτερικών υπό την ιδιότητα του ως Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών __________________________________________________________________________ Αίτηση ημερ. 1/2/2019 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 31 Ιουλίου 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια/Ενάγουσα: Γ. Ιωάννου για Πάρις Λοϊζου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο 1/Καθ΄ ου η Αίτηση: T. Kadri Για Εναγόμενη 2 : Ουδεμία Εμφάνιση Για Εναγόμενο 3/Καθ΄ ου η Αίτηση : Κ. Κυριακόπουλος Για Εναγόμενους 4 και 5/Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Ε. Φλωρέντζου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή - Επιζητούμενες θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκεται η έκδοση των ακόλουθων Προσωρινών Διαταγμάτων: Α. Προσωρινό Διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 και 2 και/ή υπηρέτες και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή άλλως πως σχετιζόμενους με αυτούς, να πωλήσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή καθ΄ οιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν το ακίνητο υπό στοιχεία αρ. εγγραφής 9/X3, Τεμάχιο X5, Φ/Σχ. 50/08 Ε2, Τμήμα 9, Τοποθεσία Κουζάρη, Ενορία Σκάλας στη Λάρνακα, μέχρι την τελική εκδίκαση της πιο πάνω Αγωγής. Β. Προσωρινό Διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1 - 5 από του να επεμβαίνουν παράνομα στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 9/X3, Τεμάχιο X5, Φ/Σχ. 50/08 Ε2, Τμήμα 9, Τοποθεσία Κουζάρη, Ενορία Σκάλας στη Λάρνακα, και περαιτέρω να απαγορεύει στους Εναγόμενους από του να κατεδαφίσουν και/ή μετακινήσουν και/ή αλλοιώσουν καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τις κατασκευές και/ή οικοδομές που βρίσκονται εντός του ακινήτου μέχρι της τελικής εκδίκασης της πιο πάνω Αγωγής. Αίτηση και Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει Η Αίτηση βασίζεται στα Άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Κεφ.6, στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, στη Δ.48, θ.θ.1-4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 15, 23, 26, 28

(2)και 30 του Συντάγματος, στο Άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, στα Άρθρα 1 - 15 του περί Τουρκοκυπριακών Περιουσιών (Διαχείριση και άλλα θέματα) Νόμο 139/91, στα Άρθρα 10, 11
(1), 12, 13 και 37 του Κεφ.149, στο Άρθρο 43 του Κεφ.148 και στα Άρθρα 20
(1)
(2)του Κεφ.189, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Δυνάμει γραπτής Συμφωνίας που έγινε στη Λάρνακα ημερ. 18/9/2013 που η ομνύουσα συνήψε με την Εναγόμενη 2, μοναδική κληρονόμο του αποβιώσαντος συζύγου της XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Altin η οποία είναι το μόνο άτομο με βάση το Νόμο που δικαιούται να κληρονομήσει την περιουσία του αποβιώσαντος και να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης της, αγόρασε το ακίνητο με αρ. εγγραφής 9/X3, Τεμάχιο X5, Φ/Σχ. 50/08 Ε2, Τμήμα 9, Τοποθεσία Κουζάρη, Ενορία Σκάλας στη Λάρνακα, μερίδιο ½ (εφεξής το ακίνητο). Αντίγραφο της εν λόγω Συμφωνίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α. Το τίμημα πώλησης του ακινήτου συμφωνήθηκε στο ποσό των €275.
  1. · Δυνάμει της εν λόγω Συμφωνίας η Εναγόμενη 2 ανέλαβε την υποχρέωση όπως ξεκινήσει διαδικασίες εκτέλεσης της διαθήκης του αποβιώσαντος συζύγου της και όπως εξασφαλίσει διάταγμα διορισμού εκτελεστή της περιουσίας του αποβιώσαντος συζύγου της. Περαιτέρω ανέλαβε τη ρητή υποχρέωση όπως μεριμνήσει όπως ο εκτελεστής και/ή διαχειριστής της περιουσίας του συζύγου της υπογράψει νέο πωλητήριο έγγραφο με την Ενάγουσα αναφορικά με το ακίνητο με ίδιους όρους με τη Συμφωνία ημερ. 18/9/
  2. · Δυνάμει της εν λόγω Συμφωνίας η Εναγόμενη 2 έλαβε από την Ενάγουσα το συνολικό ποσό των €45.
  3. Δέσμη αποδείξεων πληρωμής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β. · Κατά τον ουσιώδη χρόνο που συνήφθη η πιο πάνω Συμφωνίας ημερ. 18/9/2013, το ακίνητο είχε ήδη παραχωρηθεί από τον Εναγόμενο 5 στην Εταιρεία Μ. Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ για σκοπούς μίσθωσης του ακινήτου ως περιουσία που εμπίπτει στον Κηδεμόνα Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών με βάση το Νόμο. · Η Ενάγουσα είναι σύζυγος του Α. Ματώλη, ο οποίος είναι ο κύριος μέτοχος με ποσοστό 51% των μετοχών της πιο πάνω Εταιρείας και επίσης Διευθυντής και ως εκ τούτου η Ενάγουσα παραχώρησε στην Εταιρεία του συζύγου της επ΄ αόριστο δικαίωμα χρήσης του ακινήτου για να μπορεί η Εταιρεία να διεξάγει τις εργασίες της με αντάλλαγμα την εξόφληση του τιμήματος αγοράς του ακινήτου εκ μέρους της Ενάγουσας προς την Εναγόμενη 2 και/ή μεταγενέστερα στον Εναγόμενο
  4. · Δεν κατέστη δυνατό να εξοφληθεί το τίμημα αγοράς του ακινήτου δυνάμει της επίδικης Συμφωνίας καθότι η Εναγόμενη, η οποία διαμένει στις τουρκοκρατούμενες περιοχές, δεν ανταποκρινόταν στις οχλήσεις και/ή προσπάθειες που καταβλήθηκαν για σκοπούς διευθέτησης και εξόφλησης του τιμήματος πώλησης του ακινήτου, παρά το γεγονός ότι η Ενάγουσα ήταν και είναι σε θέση να το πράξει. · Η Εναγόμενη 2 μέχρι σήμερα δεν συμμορφώθηκε με τις συμβατικές της υποχρεώσεις και παρά το γεγονός ότι εισέπραξε το πιο πάνω ποσό ενώ προχώρησε με την καταχώρηση Αίτησης και εκδόθηκε διάταγμα εκτέλεσης και/ή διαχείρισης του αποβιώσαντος συζύγου της XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Altin πλην όμως οι Εναγόμενη 1 και/ή 2 δεν προχώρησαν στην υπογραφή συμφωνίας πώλησης του ακινήτου μαζί με την Ενάγουσα και δεν έγινε μεταβίβαση του ακινήτου επ΄ ονόματι της. · Κατά παράβαση των όρων της επίδικης Συμφωνίας, ο Εναγόμενος 1 και/ή η Εναγόμενη 2 ουδέποτε δήλωσαν και/ή έθεσαν υπόψη του Δικαστηρίου την ύπαρξη της επίδικης Συμφωνίας της Ενάγουσας μαζί με την Εναγόμενη
  5. Συγκεκριμένα, στην Αγωγή Ε.Δ. Λάρνακας 1082/2017, που ο Εναγόμενος 1 καταχώρησε εναντίον των Εναγομένων 4 και 5, εκδόθηκε εκ συμφώνου Απόφαση με την οποία ο Εναγόμενος 1 αποφασίστηκε ότι είναι ο μόνος που δικαιούται σε κατοχή του ακινήτου και περαιτέρω εκδόθηκε Διάταγμα με το οποίο οι Εναγόμενοι 4 και 5 διατάχθηκαν να εκκενώσουν και παραδώσουν στον Εναγόμενο 1 την ελεύθερη κατοχή (Τεκμήριο Δ). Παρόμοια Απόφαση και/ή Διάταγμα εξέδωσε και ο Εναγόμενος 3 εναντίον των Εναγομένων 4 και 5 στο πλαίσιο της Αγωγής Ε.Δ. Λάρνακας 3741/2011 αναφορικά με το δικό του ½ μερίδιο επί του ακινήτου (Τεκμήριο Ε). · Παρά το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι 1 και 3 εξασφάλισαν τις πιο πάνω Αποφάσεις και/ή Διατάγματα, παρέλειψαν και/ή αμελούν μέχρι σήμερα να προβούν σε διαχωρισμό του επίδικου ακινήτου, με αποτέλεσμα να επηρεάζονται τα δικαιώματα και/ή οι υποχρεώσεις της Ενάγουσας προς την Εταιρεία Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ αφού ο Εναγόμενος 3, χωρίς να έχει προβεί σε διαχωρισμό του ακινήτου, αξιώνει μέσω Αίτησης Παρακοής την ανάληψη της κατοχής του ακινήτου ή κατεδάφιση των κτιρίων εντός αυτού, αίτημα που σαφώς επηρεάζει τα συμφέροντα της Ενάγουσας. · Συνεπεία των πιο πάνω η Ενάγουσα είναι πλήρως εκτεθειμένη και/ή υφίσταται ζημιά και επηρεάζονται τα ιδιοκτησιακά της δικαιώματα που αξιώνει διά της παρούσας Αγωγής αναφορικά με το ½ μερίδιο της στο ακίνητο. · Περαιτέρω οι Εναγόμενοι 4 και 5 έχουν λάβει βίαια στις 17/1/2019 κατοχή όλου του ακινήτου απαγορεύοντας στους μισθωτές της Ενάγουσας, ήτοι την Εταιρεία Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ, από του να κατέχουν και χρησιμοποιούν το ακίνητο με αποτέλεσμα να επεμβαίνουν παράνομα επί της περιουσίας που αξιώνει η Ενάγουσα δυνάμει της επίδικης Συμφωνίας και για την οποία δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου. · Οι Εναγόμενοι 4 και 5 προχώρησαν στη λήψη της κατοχής του ακινήτου χωρίς τη συναίνεση της Ενάγουσας, αφού η κατοχή του ακινήτου από τους μισθωτές ήταν δυνάμει ιδιωτικής συμφωνίας μεταξύ της Ενάγουσας και της Εταιρείας και όχι δυνάμει οποιασδήποτε Συμφωνίας Μίσθωσης των Εναγομένων 4 και
  6. · Περαιτέρω ο Εναγόμενος 3 επιδιώκει την εκκένωση του ακινήτου και την κατεδάφιση των υποστατικών εντός αυτού ενώ είναι ιδιοκτήτης μόνο του ½ μεριδίου με απώτερο σκοπό την πώληση μαζί με τον Εναγόμενο 1 του ακινήτου σε τρίτο πρόσωπο, κάτι το οποίο καταστρατηγεί τα δικαιώματα της Ενάγουσας να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια του ½ μεριδίου του ακινήτου. · Οι Εναγόμενοι 4 και 5 ουδεμία νομική σχέση ή σύνδεση έχουν με το επίδικο ακίνητο και είναι οι ίδιοι επεμβασίες και, συνεπώς, δεν έχουν δικαίωμα να ανακτήσουν διά της βίας κατοχή του ακινήτου από αυτούς που έχουν τη φυσική κατοχή. Περαιτέρω, η ομνύουσα στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει επικαλείται την ύπαρξη καλής και συζητήσιμης υπόθεσης εναντίον των Εναγομένων και σοβαρών πιθανοτήτων επιτυχίας στην Αγωγή της και ταυτόχρονα ισχυρίζεται ότι ουδεμία ζημιά θα υποστούν οι Εναγόμενοι από την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων ενώ, αντίθετα, η ίδια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά εφόσον θα χάσει την περιουσία της και θα μείνει εκτεθειμένη προς τους μισθωτές της. Ένσταση Εναγόμενου 1 Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από τον Εναγόμενο 1 στην οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι: § Η Αίτηση είναι αντικανονική και/ή αβάσιμη και/ή άνευ νομικού ερείσματος. § Η Αιτήτρια δεν έχει δικαίωμα επί της ακίνητης περιουσίας που αναφέρεται στην Αίτηση. § Η Αιτήτρια δεν έχει συμβατική σχέση με τους νόμιμους ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου και, επομένως, δεν έχει έννομο συμφέρον για την έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων. Ένορκη Δήλωση Τ. Kadri Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη δήλωση του Τ. Kadri/Εναγόμενου 1, Διαχειριστή της Περιουσίας του Αποβιώσαντα XXXXX Ali Riza, ο οποίος ήταν ο συνιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου. Στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση αναφέρονται, βασικά, τα εξής: § Η Ενάγουσα βασίζει την Αίτηση της σε πωλητήριο έγγραφο που υπέγραψε μαζί με την Εναγόμενη 2, η οποία δεν είχε οποιαδήποτε στοιχεία να υπογράψει και/ή διάταγμα του Δικαστηρίου να εκπροσωπεί τον ιδιοκτήτη του ακινήτου. Το Τεκμήριο Α της Ένορκης Δήλωσης της Ενάγουσας υπεγράφη στις 18/9/2013, πριν εκδοθεί οποιοδήποτε διάταγμα διαχείρισης του αποβιώσαντα συνιδιοκτήτη XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Altin και, επομένως, η εν λόγω Συμφωνία ισχύει μόνο μεταξύ των συμβαλλομένων και δεν μπορεί να δημιουργήσει δικαιώματα πάνω στην περιουσία του αποβιώσαντα XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Altin. Η Ενάγουσα, σε περίπτωση που αποδείξει την ύπαρξη ή εγκυρότητα του εγγράφου αυτού ενδεχομένως να έχει συμβατικά δικαιώματα έναντι της Εναγόμενης 2 για παράβαση συμβατικών της υποχρεώσεων. § Η Ενάγουσα μετά την καταχώρηση της Αγωγής, μέσω του δικηγόρου της έστειλε τον ομνύοντα και Εναγόμενο 1 επιστολή ημερ. 6/2/2019 (Τεκμήριο 1), με την οποία τον καλούσε στο Κτηματολόγιο για τη μεταβίβαση του επίδικου τεμαχίου. Στις 12/2/2019 ο Εναγόμενος 1 απέστειλε στο δικηγόρο της απαντητική επιστολή (Τεκμήριο 2) με την οποία τον ενημέρωνε ότι αν είχε υπογράψει οποιαδήποτε Συμφωνία για την ιδιοκτησία της διαχείρισης με ένα τρίτο πρόσωπο που δεν είναι εκ των ιδιοκτητών του ακινήτου, πρέπει να απευθυνθεί σε αυτόν για οποιαδήποτε πιθανή απαίτηση. Ένσταση Εναγόμενου 3 Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση και από τον Εναγόμενο 3 στην οποία, μεταξύ άλλων, εξειδικεύονται οι ακόλουθοι λόγοι Ένστασης. ü Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει οποιοδήποτε εμπράγματο ή άλλο δικαίωμα επί της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας και ούτε δικαιούται να ζητήσει προστασία ανύπαρκτων δικαιωμάτων της. ü Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει αυτοτελές δικαίωμα κατοχής της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας έναντι των νόμιμων ιδιοκτητών της και του αποκλειστικού δικαιώματος τους για κατοχή της. ü Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει οποιοδήποτε δικαίωμα παραχώρησης κατοχής της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας σε οποιονδήποτε χωρίς τη συγκατάθεση των νόμιμων ιδιοκτητών της. ü Το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να επέμβει και/ή να αναστείλει τελεσίδικες αποφάσεις και διατάγματα που εκδόθηκαν σε αγωγές αναφορικά με το επίδικο ακίνητο και το δικαίωμα κατοχής αυτού. ü Με την Αίτηση ζητείται ανατροπή του δεδικασμένου υπέρ του Εναγόμενου 3 στην Αγωγή 3741/2011 καθώς και της Απόφασης του Εφετείου στην Πολιτική Αίτηση αρ. 37/
  7. ü Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει οποιαδήποτε παράβαση των κανόνων φυσικής δικαιοσύνης ή οποιωνδήποτε νόμιμων δικαιωμάτων της. ü Όλα τα υποστατικά που έχουν ανεγερθεί επί του επίδικου ακινήτου είναι παράνομα ως και η λειτουργία οποιασδήποτε επιχείρησης σε αυτά και η Αιτήτρια δεν έχει οποιοδήποτε δικαίωμα να ζητά ενδιάμεση θεραπεία για ακίνητο που δεν της ανήκει. ü Ουδεμία από τις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 τηρείται. ü Η Αίτηση είναι παντελώς αβάσιμη και ανυπόστατη. ü Ακόμη και αν η Αιτήτρια αποδείξει οποιοδήποτε δικαίωμα αποζημίωσης εναντίον οποιουδήποτε Εναγόμενου δεν νομιμοποιείται στα αιτούμενα διατάγματα. Ένορκη Δήλωση Π. Λάμνησου Η Ένσταση του Εναγόμενου 3 υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Π. Λάμνησου, δικηγόρου συνεργαζόμενου με το δικηγόρο του Εναγόμενου
  8. Σε αυτή αναφέρονται, εν συνόψει, τα ακόλουθα: v Η υποτιθέμενη «Συμφωνία Πώλησης» που η Ενάγουσα επικαλείται δεν είναι νόμιμη, ούτε παρέχει οποιοδήποτε εμπράγματο δικαίωμα στην Ενάγουσα επί του επίδικου ακινήτου αφού δεν συνομολογήθηκε με το Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του άλλου ½ μεριδίου, ούτε και υπάρχει διάταγμα με το οποίο να δίδεται άδεια στο Διαχειριστή να το πωλήσει, ούτε και κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο, ούτε υπάρχει διάταγμα ειδικής εκτέλεσης. Επιπλέον, ακόμη και να ήταν νόμιμη η εν λόγω Συμφωνία, δεν έχει εκπληρωθεί και η Ενάγουσα δεν έχει καταβάλει το τίμημα πώλησης. Ούτε και έχει ζητήσει σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου στο πλαίσιο της Διαχείρισης του αποβιώσαντα εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του ½ μεριδίου αυτού για καταβολή του υπολοίπου του τιμήματος πώλησης στο Διαχειριστή με τρόπο που καθορίζεται από το Δικαστήριο. v Ακόμη και αν θεωρηθεί ότι η Ενάγουσα έχει οποιοδήποτε δικαίωμα στο επίδικο ακίνητο, καμία ανάπτυξη ή παραχώρηση μίσθωσης, κατοχής ή άδειας χρήσης δεν μπορεί να δοθεί από την ίδια σε οποιοδήποτε άλλο χωρίς τη συγκατάθεση και άδεια του άλλου συνιδιοκτήτη, δηλαδή του Εναγόμενου
  9. Κατά συνέπεια, οποιαδήποτε υποτιθέμενη παραχώρηση από την Ενάγουσα άδειας χρήσης του επίδικου ακινήτου είναι παντελώς παράνομη αφού δεν υπήρχε σχετική συγκατάθεση ή άδεια του άλλου συνιδιοκτήτη, δηλαδή του Εναγόμενου
  10. v Η Ενάγουσα δεν μπορεί να επικαλείται έναντι του Εναγόμενου 3 οποιεσδήποτε κατ΄ ισχυρισμό «συμβατικές» σχέσεις, οι οποίες δεν αφορούν τον Εναγόμενο
  11. v Οι Διοικητικοί Σύμβουλοι της Εταιρείας Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ. Π. Παρασκευά και Α. Ματώλης, σύζυγος της Ενάγουσας, Μέτοχος πλειοψηφίας καθώς και ο δικηγόρος που ενήργησε για την Ενάγουσα Α. Μαθηκολώνης, γνώριζαν από το 2014 για την ύπαρξη της Αγωγής του Εναγόμενου 3 αρ. 3741/2011 του Ε.Δ. Λάρνακας εναντίον των Εναγομένων 4 και
  12. Είναι γι΄ αυτό το λόγο που οι προαναφερόμενοι Διοικητικοί Σύμβουλοι και ο δικηγόρος τους, χωρίς ποτέ να αναφερθούν στην Εταιρεία Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ., προσέγγισαν τον Εναγόμενο 3 και το δικηγόρο του με πρόθεση να αγοράσουν το μερίδιο του Εναγόμενου 3 στο ακίνητο αντικείμενο της Αγωγής αρ. 3741/2011, πλην όμως δεν είχαν την οικονομική δυνατότητα να το πράξουν. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας αντηλλάγησαν διάφορα προσχέδια συμφωνίας που ουδέποτε υπογράφηκαν, στα οποία συμβαλλόμενο μέρος ως αγοραστής εμφανιζόταν η Ενάγουσα εκ μέρους των Διοικητικών Συμβούλων Π. Παρασκευά και Α. Ματώλη. v Η ακρόαση της Αγωγής αρ. 3741/2011 άρχισε στις 4/5/2015 και η Απόφαση επιφυλάχθηκε στις 5/10/
  13. Σε όλες τις συζητήσεις που έγιναν μεταξύ Σεπτεμβρίου 2014 και της επιφύλαξης της Απόφασης μεταξύ του δικηγόρου του Εναγόμενου 3 και των Π. Παρασκευά και Α. Ματώλη και του δικηγόρου τους Α. Μαθηκολώνη, ο δικηγόρος του Εναγόμενου 3 ενημέρωνε για τις ημερομηνίες ορισμού της Αγωγής. Παρά ταύτα η Ενάγουσα ουδέποτε υπέβαλε οποιαδήποτε Αίτηση για συνένωση της ως διαδίκου στην εν λόγω Αγωγή. Ένα μεγάλο μέρος της Ένορκης Δήλωσης Π. Λάμνησου αφορά παράθεση και ανάλυση των λόγων Ένστασης γι΄ αυτό δεν κρίνεται σκόπιμο να γίνει σε αυτό το στάδιο οποιαδήποτε αναφορά σε αυτά. Σε ό,τι αφορά τα υποστατικά και κατασκευές που αναγέρθηκαν από την Εταιρεία του συζύγου της Ενάγουσας επί του επίδικου ακινήτου στην Ένορκη Δήλωση Π. Λάμνησου προβάλλεται η θέση ότι αυτά έχουν ανεγερθεί αυθαίρετά και παράνομα χωρίς τη γνώση, συγκατάθεση και άδεια του Εναγόμενου 3 ενώ με βάση το τελεσίδικο Διάταγμα στην Αγωγή αρ. 3741/2011 αυτά θα πρέπει να απομακρυνθούν. Σε ό,τι αφορά τις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60 υποστηρίζεται ότι αυτές δεν πληρούνται για το λόγο ότι κανένα σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση εγείρεται αναφορικά με οποιοδήποτε δικαίωμα της Ενάγουσας να κατέχει, να χρησιμοποιεί και ή παραχωρεί χρήση του επίδικου ακινήτου του Εναγόμενου 3 ανεξάρτητα από οποιαδήποτε «Συμφωνία» μεταξύ της Ενάγουσας και της Εναγόμενης 2 ή της Εταιρείας του συζύγου της Ενάγουσας. Περαιτέρω, υποστηρίζεται ότι δεν έχει καταδειχθεί οποιαδήποτε πιθανότητα η Ενάγουσα να δικαιούται σε θεραπεία που να της επιτρέπει να κατέχει και χρησιμοποιεί το επίδικο ακίνητο δεδομένης της τελεσιδικίας. Επισημαίνεται ταυτόχρονα ότι αν η Ενάγουσα δικαιούται σε οποιαδήποτε θεραπεία αυτή δεν αφορά τον Εναγόμενο
  14. Τέλος αναφέρεται ότι η Ενάγουσα ενόψει της πασιφανούς παρανομίας των υποστατικών που η Εταιρεία του συζύγου της ανήγειρε και της παράνομης χρήσης τους, δεν είναι δυνατό να ισχυρίζεται ότι θα υποστεί ζημία. Ούτε και δύναται να προτάσσει ζήτημα ζημιάς έναντι των νόμιμων δικαιωμάτων του Εναγόμενου
  15. Ένσταση Εναγομένων 4 και 5 Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση και από τους Εναγόμενους 4 και 5, στην οποία προβάλλονται, μεταξύ άλλων, και οι ακόλουθοι λόγοι: § Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. § Η Ενάγουσα δεν έχει ιδιοκτησιακά δικαιώματα στο επίδικο ακίνητο και το όποιο δικαίωμα της στηρίζεται σε συμβατική σχέση που ισχυρίζεται ότι έχει με κληρονόμο του νόμιμου ιδιοκτήτη και όχι με το Διαχειριστή του. Η όποια πράξη έγινε με την Εναγόμενη 2 δεν μπορεί να δεσμεύει τους νόμιμους ιδιοκτήτες του ακινήτου. Ουδέποτε δε έγινε σύμβαση αγοράς και/ή μίσθωσης μεταξύ της Ενάγουσας και του νόμιμου ιδιοκτήτη του ακινήτου. § Η Αίτηση είναι καταχρηστική γιατί η Ενάγουσα στην ουσία ζητά την έκδοση από το Δικαστήριο διατάγματος διαφορετικού από εκείνο των διαταγμάτων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο των Αγωγών 3741/2011 και 1082/2017 καθώς και των διαδικασιών που η ίδια η Εταιρεία Μ.Α. Μακένζυ Λτδ. ήγειρε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και απορρίφθηκαν. § Η Ενάγουσα λανθασμένα και/ή παραπλανητικά δηλώνει ότι είναι νόμιμη ιδιοκτήτρια του ½ μεριδίου. Αν και η ίδια ήταν γνώστης ένεκα της σχέσης της με την Εταιρεία Μ. Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ, ουδέποτε προώθησε διαδικασία για διασφάλιση των ισχυριζομένων δικαιωμάτων της. § Το επίδικο ακίνητο ανήκει σε δύο πρόσωπα Τουρκοκυπριακής καταγωγής τα οποία κρίθηκε ότι δεν εμπίπτουν στην έννοια του «Τουρκοκύπριου» που ορίζεται στο Νόμο 139(Ι)/99 ώστε να αναλάβει τη διαχείριση τους ο Κηδεμόνας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. § Όλες οι ενέργειες των Καθ΄ ων η Αίτηση είναι νόμιμες και απορρέουν από τη σχετική νομοθεσία. Ένορκη Δήλωση Μ. Χρίστου Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Μ. Χρίστου, Ανώτερης Διοικητικής Λειτουργού στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας και Προϊστάμενης του Κλάδου Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Σε αυτή αναφέρονται, εν συνόψει, τα ακόλουθα: § Το επίδικο ανήκει κατά ½ μερίδιο στους XXXXX Ali Riza και XXXXX Ali Riza, το οποίο τέθηκε υπό επίταξη ως Τουρκοκυπριακή Περιουσία δυνάμει διατάγματος επίταξης ημερ. 11/9/
  16. Από την 1/7/1991 και δυνάμει του Νόμου 139/91 ο Εναγόμενος 2 διορίστηκε Κηδεμόνας των Τουρκοκυπριακών Περιουσιών με αποκλειστική αρμοδιότητα να διαχειρίζεται ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε Τουρκοκύπριους εντός των ελεγχόμενων από την Κυπριακή Δημοκρατία Περιοχών κατά αποκλεισμό του ιδιοκτήτη από την άσκηση οποιωνδήποτε περιουσιακών δικαιωμάτων επί της περιουσίας του. § Ο Εναγόμενος 5 με την πεπλανημένη αντίληψη ότι η επίδικη περιουσία είναι Τουρκοκυπριακή εν τη εννοία του Νόμου, διαχειριζόταν την εν λόγω περιουσία και συνήψε κατά καιρούς συμβάσεις μίσθωσης και/ή άδειας χρήσης με δικαιούμενα πρόσωπα ένα εκ των οποίων ήταν και η Εταιρεία Μ. Α. Μακένζυ Λτδ. Χωρίς να υπάρχει, όπως εκ των υστέρων κρίθηκε από το Δικαστήριο, δικαίωμα από τον Υπουργό Εσωτερικών υπεγράφη μίσθωση με την εν λόγω Εταιρεία (Τεκμήρια 1 - 4). § Τα όποια δικαιώματα της Εταιρείας ως κατόχων του επίδικου κτήματος αντλούνταν από την τελευταία Μίσθωση ημερ. 22/9/
  17. § Στις 21/1/2016 εκδόθηκε από το Ε.Δ. Λάρνακας Απόφαση στην Αγωγή αρ. 3741/2011 (Τεκμήριο 5) με την οποία κρίθηκε ότι το ½ μερίδιο της περιουσίας στην οποία είχε ανεγερθεί κτίριο από την Εταιρεία Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ δεν ανήκει σε Τουρκοκύπριο. Το Δικαστήριο με την Απόφαση του διέταξε, πέραν από την καταβολή αποζημιώσεων, για το χρονικό διάστημα που παρανόμως ο Κηδεμόνας κρατούσε την περιουσία, την παράδοση από τους Εναγόμενους 1 και 2 στην Αγωγή εκείνη, κενής και ελεύθερης κατοχής του ακινήτου. § Με την Αγωγή αρ. 1082/2017 ο άλλος συνιδιοκτήτης του ακινήτου επεδίωξε με προσωρινό διάταγμα την παρεμπόδιση διαχωρισμού ή άλλης επέμβασης επί του ακινήτου. Με την Αγωγή του ζητούσε απόδοση της περιουσίας και παράδοση κενής κατοχής. Τελικά αυτό δεν χρειάστηκε αφού διαπιστώθηκε ότι ο XXXXX Ali Riza είναι δικαιούχος απόδοσης της περιουσίας του και ότι αυτή δεν εμπίπτει στις πρόνοιες της νομοθεσίας. Αποτέλεσμα ήταν η έκδοση Απόφασης στις 17/5/2018 καθώς και διατάγματος παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής. § Στο ενδιάμεσο στάδιο των δύο Αποφάσεων η Εταιρεία αποτάθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο για να της χορηγηθεί άδεια για άσκηση έφεσης κατά της Απόφασης στην Αγωγή αρ. 3741/2011, η οποία απερρίφθη. § Στις 19/7/2018 το αρμόδιο Τμήμα απέστειλε επιστολή τερματισμού της Σύμβασης Μίσθωσης με την Εταιρεία. § Στις 27/9/2017 ο Ενάγων στην Αγωγή 3741/2011 καταχώρησε Αίτηση Παρακοής στην οποία οι Εναγόμενοι 4 και 5 στην εν λόγω Αγωγή δήλωσαν την πρόθεση συμμόρφωσης τους με τη δικαστική Απόφαση. § Μετά την έκδοση Απόφασης στην Αγωγή αρ. 1082/2017 η Εταιρεία επεδίωξε την εξασφάλιση άδειας Certiorari για ακύρωση της εκ συμφώνου Απόφασης, η οποία απερρίφθη. § Μετά από αυτή την εξέλιξη η Εταιρεία προχώρησε με καταχώρηση Αγωγής την υπ΄ αρ. 1391/2018 κατά των ιδιοκτητών αλλά και κατά της Δημοκρατίας. § Η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται στη διεκδίκηση του ½ μεριδίου του επίδικου ακινήτου επειδή υπέγραψε με την Εναγόμενη 2 και κατ΄ ισχυρισμό νόμιμη κληρονόμο ενός εκ των ιδιοκτητών σύμβαση αγοράς του επίδικου μεριδίου. Η Ενάγουσα δεν έχει κανένα δικαίωμα επί του επίδικου ακινήτου και δεν αποδεικνύει την ύπαρξη οποιασδήποτε νόμιμης σύμβασης της ιδίας με τους ιδιοκτήτες. Αν για οποιοδήποτε λόγο η Ενάγουσα εξαπατήθηκε, τούτο δεν της δίδει δικαιώματα επί της ιδιοκτησίας άλλων προσώπων, των νόμιμων αναγνωρισμένων ιδιοκτητών. § Οι Εναγόμενοι 4 και 5 διατάχθηκαν με τις Αποφάσεις στις Αγωγές αρ. 3741/2011 και 1082/2017 να παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή στους νόμιμους ιδιοκτήτες και να λάβουν μέτρα ώστε να εμποδίζονται τρίτοι να κατέχουν ή επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στο επίδικο ακίνητο. Κατά συνέπεια η λήψη οποιωνδήποτε μέτρων δεν έγινε κατ΄ επίκληση της νομοθεσίας του Κηδεμόνα αλλά με Διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου στο πλαίσιο δύο Αγωγών που καταχώρησαν οι νόμιμοι ιδιοκτήτες. Μη αμφισβητούμενα Γεγονότα Κρίνεται σκόπιμο στο σημείο αυτό να καταγραφούν τα πιο κάτω αναντίλεκτα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί εκατέρωθεν. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η επίδικη περιουσία ανήκει κατά ½ στους XXXXX Ali Riza και XXXXX Ali Riza. Η επίδικη περιουσία τέθηκε υπό επίταξη ως Τουρκοκυπριακή περιουσία δυνάμει διατάγματος επίταξης ημερομηνίας 11/9/1975 και παρέμεινε αδιαλείπτως υπό επίταξη μέχρι τις 30/6/
  18. Από την 1/7/1991 και δυνάμει του Νόμου 139/1991 η διαχείριση του ακινήτου περιέπεσε στον Υπουργό Εσωτερικών υπό την ιδιότητα του Κηδεμόνα Τ/Κ περιουσιών με αποκλειστική αρμοδιότητα να διαχειρίζεται ακίνητη ιδιοκτησία που ανήκει σε Τουρκοκύπριους εντός των ελεγχόμενων από την Κυπριακή Δημοκρατία περιοχών κατ΄ αποκλεισμό του ιδιοκτήτη από την άσκηση οποιωνδήποτε περιουσιακών δικαιωμάτων επί της περιουσίας του. Στο πλαίσιο δε αυτής της διαχείρισης ο Εναγόμενος 5 συνήψε κατά καιρούς συμβάσεις μίσθωσης και/ή άδειες χρήσης με τρίτα πρόσωπα ένα από αυτά ήταν η εταιρεία Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ ως εξής: àΣύμβαση Μίσθωσης ημερ.14/12/2009 με την οποία το ακίνητο εκμισθώθηκε στον XXXXX Ματώλη (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της Ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση 4 και 5). à Σύμβαση Μίσθωσης ημερ.5/5/2011 με την οποία το ακίνητο εκμισθώθηκε στην Εταιρεία Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ (Τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση της Ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση 4 και 5 Αίτησης). à Σύμβαση Μίσθωσης ημερ.22/9/2014 μεταξύ του Εναγομένου 5 και της Εταιρείας Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ με έναρξη την 1/6/2014 και λήξη την 31/5/2017 (Τεκμήριο 4 στην ένορκη δήλωση της Ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση 4 και 5). Οι διαχειριστές των αποβιωσάντων αδελφών XXXXX Ali Riza και XXXXX Ali Riza οι οποίοι είναι κατά το ½ εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου, καταχώρησαν αγωγή κατά της Δημοκρατίας για απόδοση σε αυτούς της περιουσίας τους. Πρόκειται για τις Αγωγές που καταχωρήθηκαν στο Ε.Δ. Λάρνακας υπ. αρ. 3741/2011 και 1082/
  19. Στις 21/1/2016 εκδόθηκε από το Ε.Δ. Λάρνακας Απόφαση στην Αγωγή 3741/2011, (η οποία είχε καταχωρηθεί από τον Εναγόμενο 3 εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας και εναντίον του Υπουργού Εσωτερικών υπό την ιδιότητα του Κηδεμόνα Τ/Κ περιουσιών), (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση της Ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση 4 και 5) με την οποία κρίθηκε ότι το ½ μερίδιο της περιουσίας στην οποία είχε ανεγερθεί κτίριο από την Εταιρεία ΜΑ Κτήμα Μακένζυ Λτδ δεν αφορούσε Τ/Κ περιουσία. Στην εν λόγω Απόφαση το Δικαστήριο διέταξε, πέραν από την καταβολή αποζημιώσεων για το χρονικό διάστημα που παρανόμως κρατούσε ο Κηδεμόνας την περιουσία, τους Εναγόμενους 1 και 2 να παραδώσουν κενή και ελεύθερη κατοχή της περιουσίας. Επίσης εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο εμποδίζονταν οι Εναγόμενοι είτε οι ίδιοι, είτε μέσω τρίτων από του να κατέχουν, εισέρχονται, χρησιμοποιούν ή επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στο εν λόγω ακίνητο. Επιπλέον εκδόθηκε Διάταγμα απομάκρυνσης από το ακίνητο οποιωνδήποτε κατασκευών υφίσταντο σε αυτό. Στις 17/5/2018 εκδόθηκε από το Ε.Δ. Λάρνακας εκ συμφώνου Απόφαση στην Αγωγή 1082/17 η οποία καταχωρήθηκε από τον διαχειριστή του αποβιώσαντα Rifet Ali Riza του ιδιοκτήτη του άλλου ½ μεριδίου του επίδικου ακινήτου (Τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση της Ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση 4 και 5). Στην εν λόγω Απόφαση το Δικαστήριο διέταξε την Κυπριακή Δημοκρατία και τον Υπουργό Εσωτερικών υπό την ιδιότητα του Κηδεμόνα Τ/Κ την παράδοση κενής και ελεύθερης κατοχής και πλήρη αποκατάσταση των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων του Ενάγοντα στην εν λόγω Αγωγή καθώς και Διάταγμα που να εμποδίζει τους Εναγόμενους 1 και 2 από του να επεμβαίνουν στο ακίνητο. Εναντίον της Απόφασης στην Αγωγή 3741/2011 κατεχωρήθη Αίτηση για άδεια καταχώρησης Έφεσης. Το Ανώτατο Δικαστήριο με Απόφαση του ημερ. 18/11/2016 στην Πολιτική Αίτηση αρ. 37/2016 απέρριψε την Αίτηση (Τεκμήριο 7 στην ένορκη δήλωση της Ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση 4 και 5). Μετά από την έκδοση της Απόφασης στην Αγωγή 1082/2017 η Εταιρεία Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ αποτάθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο ζητώντας άδεια για καταχώρηση Certiorari ώστε να ακυρωθεί η εκ συμφώνου Απόφαση στην Αγωγή 1082/2017, ημερομηνίας 17/5/
  20. Η Αίτηση απερρίφθη με Απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 13/9/2018 (Τεκμήριο 11 στην ένορκη δήλωση της Ένστασης των Καθ΄ων η Αίτηση 4 και 5). Νομική Πτυχή Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει Αιτήσεις για Προσωρινά Διατάγματα. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς[1]. Το Άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων.[2] Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το Άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα[3]. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος[4]. Ωστόσο, τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[5]. Eφαρμογή Νομικών Αρχών στα Γεγονότα της Υπόθεσης Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση με βάση τις προϋποθέσεις που τίθενται στο Άρθρο 32 του Ν.14/
  1. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση υπενθυμίζεται ότι, με βάση τη νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος αποκαλύπτεται στη βάση του καταχωρημένου δικογράφου και αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Ενάγοντα. Βασικά εκείνο το οποίο εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, αν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Οι σχετικοί ισχυρισμοί όπως παρατίθενται στο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα έχουν ως ακολούθως:
  2. Η ενάγουσα δυνάμει συμφωνίας που έγινε στην Λάρνακα, ημερομηνίας 18/09/2013 που συνήψε με την εναγόμενη 2, μοναδική κληρονόμο του αποβιώσαντος συζύγου της XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Altin ή και δυνάμενη να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του ακινήτου, αγόρασε το ακίνητο από την εναγόμενη 2, έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης των €275.000.-
  3. Δυνάμει της εν λόγω συμφωνίας, η εναγόμενη 2 ανέλαβε την υποχρέωση όπως ξεκινήσει διαδικασίες εκτέλεσης της διαθήκης του αποβιώσαντος συζύγου της και όπως εξασφαλίσει διάταγμα διορισμού εκτελεστού της περιουσίας του αποβιώσαντος συζύγου της.
  4. Περαιτέρω, η εναγόμενη 2 ανέλαβε την ρητή υποχρέωση όπως μεριμνήσει ως η μόνη κληρονόμος του αποβιώσαντος συζύγου της, όπως ο εκτελεστής ή και διαχειριστής της περιουσίας του συζύγου της υπογράψει νέο πωλητήριο έγγραφο με την ενάγουσα αναφορικά με το ακίνητο με ίδιους όρους με την συμφωνία ημερομηνίας 18/09/
  5. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς η Ενάγουσα επικαλείται παράβαση σύμβασης από πλευράς της Εναγόμενης 2 η οποία συνίστατο στην υποχρέωση να ξεκινήσει διαδικασίες εκτέλεσης της διαθήκης του αποβιώσαντος συζύγου της και εξασφαλίσει διάταγμα διορισμού εκτελεστού της περιουσίας του αποβιώσαντος συζύγου της καθώς και να μεριμνήσει όπως ο εκτελεστής ή και διαχειριστής της περιουσίας του συζύγου της υπογράψει νέο πωλητήριο έγγραφο με την ενάγουσα αναφορικά με το επίδικο ακίνητο αντικείμενο της σύμβασης. Σε αυτή τη βάση διαπιστώνεται ότι η πρώτη προϋπόθεση πληρούται. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι είναι αρκετό ο ενάγων να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Ενάγων πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σ΄ αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις και από τυχόν προφορική μαρτυρία σε περίπτωση αντεξέτασης, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει ζητηθεί από οποιαδήποτε από τις αντίδικες πλευρές. Επισημαίνεται ότι σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Όπως υπεδείχθη στην Απόφαση Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, Απόφαση ημερ. 23.3.17 «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.» Η βάση επί της οποίας η Ενάγουσα στηρίζει τις αξιώσεις της στην παρούσα Αγωγή είναι, όπως προέκυψε, η επίκληση ενός Εγγράφου που τιτλοφορείται «Συμφωνία Πώλησης» ημερ. 18/9/2013 μέσω του οποίου η Εναγόμενη 2, υπό την ιδιότητα της «κληρονόμου» και της «εν δυνάμει ιδιοκτήτριας», πώλησε στην Ενάγουσα το ½ εξ αδιανέμητου μεριδίου επί του επίδικου ακίνητου του οποίου εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι ο αποβιώσας XXXXX Ali Riza, άλλως XXXXX Ali Riza. Εξετάζοντας την προσφερόμενη μαρτυρία, ήτοι τους ισχυρισμούς που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας, είναι σαφές ότι η ισχυριζόμενη Συμφωνία Πώλησης δεν συνομολογήθηκε με τον Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα εγγεγραμμένου ιδιοκτήτη του ½ εξ αδιανέμητου μεριδίου επί του επίδικου ακίνητου. Επιπλέον δεν προβλήθηκε ισχυρισμός ότι υφίσταται οποιοδήποτε Διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο να δίδεται άδεια στο Διαχειριστή Εναγόμενο 1 να το πωλήσει ή ότι η εν λόγω Συμφωνία Πώλησης έχει κατατεθεί στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης, ούτε ότι υφίσταται Διάταγμα ειδικής εκτέλεσης αναφορικά με αυτή. Οι αιτούμενες στην παρούσα Αγωγή θεραπείες προϋποθέτουν, ασφαλώς, την ύπαρξη, από πλευράς Ενάγουσας, δικαιώματος επί του επίδικου ακινήτου. Στη βάση όλων των πιο πάνω είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι κανένα δικαίωμα δεν αποκάλυψε η Ενάγουσα ότι έχει επί του επίδικου ακινήτου και κατ΄επέκταση οποιοδήποτε δικαίωμα να παραχωρήσει οποιαδήποτε δικαιώματα επί αυτού στην εταιρεία του συζύγου της (Μ.Α. Κτήμα Μακένζυ Λτδ) είτε με οποιαδήποτε άδεια χρήσης ή άλλως πως. Στη βάση των πιο πάνω δεν διαφαίνεται εν προκειμένω η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας με αποτέλεσμα να μην πληρείται η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32. Από τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι δεν υφίσταται θέμα προοπτικής επιτυχίας περιττεύει η εξέταση των άλλων κριτηρίων. Θα ήταν, θεωρώ, αντιφατικό να μην υφίσταται η προϋπόθεση αυτή και να εξετάζονται τα υπόλοιπα κριτήρια. Ως εκ τούτου η οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση και ενασχόληση με τους υπόλοιπους λόγους που έχουν τεθεί και αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης κατά τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των δικηγόρων παρέλκει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είναι συνεπώς η κατάληξη μου ότι δεν έχει αποδειχθεί η δεύτερη προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 32
(1)του Νόμου 14/60, κάτι το οποίο οδηγεί, αναπόφευκτα, στην απόρριψη της υπό κρίση Αίτησης. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ΄ων η Αίτηση/Εναγόμενοι 1, 3 - 5 δικαιούνται στα έξοδα τους. Οι Αιτητές/Ενάγοντες να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............... Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ [1] * M Δέστε Decades v. Studio
(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσ ά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704. 2 Δέστε Acropol Shipping Co Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi
(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εται ρεία Α στι κ ών Λ εω φ ορείων
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motovia Ltd
(1987)1 C.L.R.303, Pastella Marine Co Ltd v. National Iranian Tanker Co Ltd
(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd v. Global Cruises S.A.
(1989)1 Α.Α.Δ. 182, Ζεμενί δη ς ν. Ζεμενί δο υ
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσολάκη ν. Στυλι ανί δη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282), Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453. [3] Δέστε Bacardi v. Vinco
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 Ζην τί λη ς ν. Ανδρ έου
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Ά κη ς (Μετ α φο ρές Δε μά των) Εξ π ρές Λτ δ ν. C. Kokkouri Trading
(1998)1 Α.Α.Δ. 149. [4] Δέστε Hadjikyriacos Co Ltd v. United Biscuits UK Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, 267-268, Δη μ οκ ρα τί α τη ς Σλοβενί ας ν. Beograbska Banka
(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, 235, P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 Α.Α.Δ. 1802. [5] Δέστε Adidas v. Jonitexo Ltd
(1984)1 C.L.R. 263, Ά κη ς άλλω ς Γρηγό ρη ς Ν. Γρηγορί ου κ. α. ν. Χρι στι άν α Στ αύρ ου Χρι στ οφ όρ ου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.