← Κύπρος

ADAMGEO LTD ν. VITRESKO EXPRESS SUPERMARKET LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 280 / 2018, 11/7/2019

ADAMGEO LTD ν. VITRESKO EXPRESS SUPERMARKET LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 280 / 2018, 11/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A233 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 280 / 2018 Μεταξύ: ADAMGEO LTD Ενάγοντες-Αιτητές -και-

  1. VITRESKO EXPRESS SUPERMARKET LTD
  2. XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Εναγόμενων/Καθ' ων η Αίτηση ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 28.11.2018 για έκδοση συνοπτικής απόφασης. Ημερομηνία: 11 Ιουλίου,
  3. Εμφανίσεις: Για ενάγοντες-αιτητές: Η κα Αντιγόνη Ιωαννίδου για ΝΕΣΤΟΡΑΣ ΑΔΑΜΟΥ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ ΔΕΠΕ Για εναγόμενους-Καθ'ων η αίτηση: Ο κ. Γ. Τσαρδελλής για ΗΛΙΑΣ ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες, ιδιοκτήτες ενός καταστήματος στο κτίριο με την ονομασία «XXXXX Court» στην ενορία Χρυσοπολίτισσας στην Λάρνακα, αξιούν από τους εναγομένους 1 και 2 την ανάκτηση της κατοχής του. Είναι η θέση τους πως οι εναγόμενοι 1 και 2 είναι παράνομοι επεμβασίες («trespassers») κατέχοντες παράνομα το εν λόγω κατάστημα. Με την υπό κρίση Αίτηση οι ενάγοντες αιτούνται την έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον των εναγομένων, ισχυριζόμενοι την έλλειψη υπεράσπισης εκ μέρους των. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.18, θ.1, 2, 3, 4, 5, 6, 8 και 9(α), Δ.21, Δ.39, Δ.48, θ.1, 2, 3, 4, 8, 9, 11 και 12, Δ.64, θ.1-4 και στην συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκες Δηλώσεις των XXXXX Νικηφόρου και XXXXX Ηλία. Ο XXXXX Νικηφόρου είναι, όπως αναφέρει, διευθυντής της εταιρείας GEADAM HOLDINGS LTD, η οποία με την σειρά της είναι διευθυντής των εναγόντων. Η μαρτυρία του συνοψίζεται ως εξής. Οι ενάγοντες στις 24.11.2017 αγόρασαν το κτίριο (αποτελείται από διαμερίσματα και καταστήματα στο ισόγειο) με την ονομασία «XXXXX Court» που βρίσκεται στην ενορία Χρυσοπολιτίσσης στην Λάρνακα, το οποίο και μεταβίβασαν επ' ονόματι τους. Τα καταστήματα στο ισόγειο (είναι τρία συνεχόμενα και ενιαία σ'ένα κατάστημα), κατέχονται από τους εναγόμενους, οι οποίοι λειτουργούν σ' αυτά υπεραγορά. Πρόθεση των εναγόντων ήταν η ανακαίνιση του κτιρίου (ετοιμάστηκαν προς τούτο και αρχιτεκτονικά σχέδια), το οποίο στην συνέχεια θα πωλούσαν σε συγκεκριμένη εταιρεία, αντί του ποσού των €2.500.000=, η οποία τον Ιούνιο του 2018 θα λειτουργούσε τα διαμερίσματα ως τουριστικά καταλύματα. Από κάποιον XXXXX Παναγιώτου (είναι με το συγκεκριμένο πρόσωπο που οι ενάγοντες διαπραγματεύθηκαν την αγορά του κτιρίου) ο οποίος ενεργούσε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των ιδιοκτητών (είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού), πληροφορήθηκε πως τρίτο πρόσωπο, ο XXXXX Καραγιάννης, «είχε υποχρέωση» να εισπράττει τα ενοίκια από τους ενοίκους και να πληρώνει τους λογαριασμούς (ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, φορολογίες) για το κτίριο. Οι ενάγοντες ανέθεσαν σε κάποιον XXXXX Ηλία να λάβει πληροφορίες από τον Καραγιάννη σε σχέση με τους ενοικιαστές του κτιρίου και να παραλάβει από τον τελευταίο τα κλειδιά των διαμερισμάτων (ενόψει της ανακαίνισης του κτιρίου και της λειτουργίας των διαμερισμάτων ως τουριστικών καταλυμάτων, η εταιρεία η οποία θα το αγόραζε, επιθυμούσε να μην υπάρχει «οποιοσδήποτε παράνομος κάτοχος» σ' αυτό). Σε σχέση με το κατάστημα στο ισόγειο, οι πληροφορίες που ελήφθησαν από τον Καραγιάννη, ήταν πως τούτο είχε ενοικιαστεί στους εναγόμενους από τον Δεκέμβριο του 2017 και πως οι τελευταίοι, μάλιστα, είχαν προπληρώσει και τα ενοίκια μέχρι και τον Μάρτιο του
  4. Κανένα, όμως, Ενοικιαστήριο Έγγραφο δεν υπεδείχθη. Μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2018, οι «θέσμιοι ενοικιαστές» των διαμερισμάτων, περιλαμβανομένων και των ενοικιαστών υποστατικών στο κτίριο που ελειτουργούσαν ως νυκτερινά κέντρα, παρέδωσαν τα κλειδιά των υποστατικών. Κατά την ετοιμασία των αρχιτεκτονικών σχεδίων, διαπιστώθηκε πως σ' ολόκληρο το κτίριο υπήρχαν παράνομες κατασκευές. Συνεπεία τούτου, οι ενάγοντες απέστειλαν τον Ιανουάριο του 2018 (5.1.2018), δύο επιστολές στον εναγόμενο 2 (θεωρούσαν πως αυτός είναι ο ενοικιαστής του καταστήματος αφού στην πρόσοψη του έγραφε το όνομα του, «Π. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ») με τις οποίες τον ενημέρωναν για την επικείμενη ανακαίνιση του κτιρίου αλλά και ότι υπήρχαν παράνομες κατασκευές στο κατάστημα. Τον καλούσαν δε να τις κατεδαφίσει αμέσως. Μετά την αποστολή των δύο αυτών επιστολών, ακολούθησαν «διάφορες συζητήσεις» μεταξύ του ιδίου και του εναγόμενου 2, σε σχέση με την ύπαρξη των παράνομων κατασκευών και την επικείμενη ανακαίνιση του κτιρίου. Τον Ιανουάριο του 2018, ο εναγόμενος 2 παρέδωσε στον Νίκο Ηλία, αντίγραφο του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, ημερομηνίας 1.8.2017, καθώς και αντίγραφα εξοφλητικών αποδείξεων για την προπληρωμή των ενοικίων από 1.8.2017 μέχρι και 31.3.
  5. Από την μελέτη του Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, φαίνεται πως τούτο υπογράφτηκε από τον Χαράλαμπο Καραγιάννη (αναφέρεται ως ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του καταστήματος) και τους εναγόμενους 1 (εταιρεία περιορισμένης ευθύνης), εκ μέρους των οποίων υπέγραψε ο εναγόμενος
  6. Όπως καταγράφεται στο συμβόλαιο, το μηνιαίο ενοίκιο ανέρχεται στο ποσό των €800=, μέχρι την λήξη ή τον τερματισμό της ενοικίασης, η διάρκεια της οποίας είναι για 5 χρόνια, από 1.8.2017 μέχρι 31.7.
  7. Από διερεύνηση του θέματος (οι ενάγοντες ενημερώθηκαν γραπτώς από τον δικηγόρο των προηγούμενων ιδιοκτητών), διεφάνη πως οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες ουδέποτε έδωσαν πληρεξούσιο έγγραφο ή εξουσιοδότησαν τον Καραγιάννη να ενοικιάσει το κατάστημα στους εναγομένους 1 ή 2 και να υπογράψει Ενοικιαστήριο Έγγραφο μαζί τους. Ουδέποτε ενημερώθηκαν για την εν λόγω ενοικίαση και ουδέποτε έλαβαν οποιοδήποτε ποσό ως ενοίκιο από τους εναγόμενους 1 ή
  8. Αφού οι ενάγοντες «διαπίστωσαν» πως οι εναγόμενοι 1 και 2 κατείχαν παράνομα το κατάστημα ως επεμβασίες («trespassers»), με επιστολή τους ημερομηνίας 5.3.2018, τους κάλεσαν όπως εντός 24 ωρών από της παραλαβής της, παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του καταστήματος. Μέχρι και σήμερα οι εναγόμενοι αρνούνται να συμμορφωθούν. Οι ενάγοντες θεωρούν τους εναγόμενους 1 και 2 ως επεμβασίες, αφού ουδέποτε τους «αναγνώρισαν» ως ενοικιαστές του καταστήματος και ουδέποτε παρέλαβαν από αυτούς οποιοδήποτε ενοίκιο. Θεωρούν επίσης πως παρόλο που το «υποτιθέμενο Ενοικιαστήριο Έγγραφο» υπογράφτηκε από τους εναγόμενους 1, την κατοχή του καταστήματος την έχει ο εναγόμενος 2 (το όνομα του αναγράφεται στην διαφημιστική πινακίδα του καταστήματος και δύο άδειες, σχετικές με την λειτουργία της υπεραγοράς, εκδόθηκαν στο όνομα του). Από «τυχαία» συνάντηση που είχε με τον Καραγιάννη στις αρχές Ιουλίου 2018, ο τελευταίος τού επιβεβαίωσε πως δεν είχε πληρεξούσιο έγγραφο ή εξουσιοδότηση για να υπογράψει το Ενοικιαστήριο Έγγραφο και πως το ανέφερε τούτο στον εναγόμενο 2, ο οποίος τον διαβεβαίωσε πως οι δικηγόροι του (εναγόμενου 2) που ετοίμασαν το Ενοικιαστήριο Έγγραφο, τον πληροφόρησαν πως δεν υπήρχε πρόβλημα να υπογραφτεί τούτο από τον Καραγιάννη. Ο τελευταίος, του ανέφερε επίσης πως ο εναγόμενος 2 τού ζήτησε και €500= για τα έξοδα του δικηγόρου του που ετοίμασε το Ενοικιαστήριο Έγγραφο. Τέλος ο Καραγιάννης του ανέφερε πως τις επιταγές τις οποίες έλαβε από τον εναγόμενο 2 (τα ενοίκια για την περίοδο 1.9.2017 μέχρι 31.3.2018) τις κατέθεσε σε προσωπικό του λογαριασμό, αφού εκδόθηκαν επ' ονόματι του. Ο ομνύων διατείνεται πως οι ενάγοντες λόγω της παράνομης επέμβασης και της κατοχής του καταστήματος από τους εναγόμενους 1 και 2, υφίστανται από 24.11.2017 και θα συνεχίσουν να υφίστανται μέχρι εκκένωσης και παράδοσης της κατοχής του καταστήματος, ζημία και απώλεια ύψους €2.500= μηνιαίως (αυτή είναι η ενοικιαστική αξία του καταστήματος τόσο σήμερα όσο και κατά την 1.8.2017). Είναι η θέση του τέλος πως οι εναγόμενοι δεν έχουν καλή Υπεράσπιση στην αγωγή και πως θα πρέπει να εκδοθεί συνοπτική απόφαση εναντίον τους. Ο XXXXX Ηλία στην δική του Ένορκη Δήλωση, επιβεβαίωσε τα όσα ο Νέστορας Νικηφόρου ορκίστηκε και τον αφορούσαν. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους Λόγους: (α) δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση Συνοπτικής Απόφασης. (β) οι εναγόμενοι έχουν καλή και βάσιμη Υπεράσπιση την οποία δικαιούνται να προβάλουν. (γ) η επίδικη συμφωνία ενοικίασης είναι έγκυρη ή/και δεσμευτική για τους ενάγοντες και ως εκ τούτου οι αξιώσεις των είναι αβάσιμες ή/και ανυπόστατες. (δ) σε περίπτωση έκδοσης συνοπτικής απόφασης θα παραβιαστεί το συνταγματικά δικαίωμα των εναγομένων να προωθήσουν τις θέσεις τους στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας. (ε) η υπό κρίση Αίτηση έχει καταχωρηθεί με υπέρμετρη καθυστέρηση και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του εναγομένου 2 ο οποίος, όπως αναφέρει, είναι διευθυντής της εναγομένης 1 εταιρείας. Ο ομνύων αρνείται τους ισχυρισμούς του Νέστορα Νικηφόρου. Ο τελευταίος, σύμφωνα με τον ομνύοντα, παραποιεί τα γεγονότα. Είναι η θέση του πως η επίδικη συμφωνία ενοικίασης, είναι καθόλα έγκυρη και δεσμευτική, τόσο για τους τέως ιδιοκτήτες των καταστημάτων όσο και τους νυν. Η μαρτυρία του συνοψίζεται ως εξής. Περί τα μέσα Μαρτίου του 2017, ήρθε στην αντίληψη του πως κάποια καταστήματα στο ισόγειο του κτιρίου με την ονομασία «XXXXX» στην Λεωφόρο XXXXX 73 στην Λάρνακα, ενοικιάζοντο (υπήρχε διαφημιστική πινακίδα με το τηλέφωνο του XXXXX Καραγιάννη). Επικοινώνησε με τον Καραγιάννη, τον οποίο συνάντησε λίγες μέρες αργότερα. Ο τελευταίος του «έδειξε» τα καταστήματα αφού άνοιξε τις πόρτες εισόδου με κλειδιά που είχε στην κατοχή του. Συμφώνησαν την ενοικίαση των καταστημάτων από την εναγομένη 1 για περίοδο 5 ετών και με συμφωνημένο ενοίκιο €800= μηνιαίως. Ο Καραγιάννης ανέλαβε την ετοιμασία της συμφωνίας (όπως του ανέφερε είχε ήδη «έτοιμα» συμβόλαια από τις ενοικιάσεις άλλων διαμερισμάτων και υποστατικών και θα «άλλαζε» μόνο τα στοιχεία του ενοικιαστή). Του έστειλε το συμβόλαιο, ο ίδιος το μελέτησε με τον δικηγόρο του, διαφοροποίησαν κάποιους όρους που επιθυμούσε και την 1.8.2017 προχώρησαν με τον Καραγιάννη στην υπογραφή του. Την ίδια ώρα κατέβαλε το ποσό των €6.400=, προπληρώνοντας για τα ενοίκια της περιόδου Αυγούστου 2017 μέχρι Μάρτιο του 2018, λαμβάνοντας από τον Καραγιάννη δύο αποδείξεις. Αμέσως μετά άρχισαν εργασίες εσωτερικής ανακαίνισης και διαμόρφωσης των καταστημάτων (χωρίς να προβούν σε οποιαδήποτε παράνομη μετατροπή ή προσθήκη) ώστε να καταστεί δυνατή η λειτουργία μικρής υπεραγοράς. Για τις εργασίες (ολοκληρώθηκαν περί τις 20.9.2017) η εναγόμενη 1 ξόδεψε €30.461,
  9. Η λειτουργία της υπεραγοράς άρχισε στις 26.9.2017, αφού η εναγόμενη 1 εξασφάλισε όλες τις απαιτούμενες από τον νόμο άδειες (άδεια πώλησης οινοπνευματωδών ποτών, καπνικών προϊόντων, φθαρτών ειδών, κρεάτων, ψαρικών). Αρχές Δεκεμβρίου του 2017 ο Νικηφόρου τον επισκέφθηκε, τον ενημέρωσε πως το κτήριο είχε αγοραστεί από τους ενάγοντες και πως ο ίδιος ήταν ο διευθυντής τους. Τού ζήτησε την συμφωνία ενοικίασης και ο ίδιος του παρέδωσε αντίγραφο. Ο Νικηφόρου, αφού διάβασε την συμφωνία ενοικίασης, του ανέφερε για την ανακαίνιση του κτιρίου (δεν αφορούσε τα καταστήματα αφού αυτά ήταν πρόσφατα ανακαινισμένα) με σκοπό την δημιουργία τουριστικών διαμερισμάτων τα οποία θα επροσφέροντο προς ενοικίαση. Τού ανέφερε μάλιστα πως η παρουσία της «μικρής» υπεραγοράς στο ισόγειο, ήταν πολύ θετική, αφού «αυτή θα παρείχε έξτρα εξυπηρέτηση στους ενοικιαστές και θα καθιστούσε ευκολότερη την ενοικίαση τους». Όσον αφορά την πληρωμή των ενοικίων, ο Νικηφόρου του ανέφερε πως το θέμα αυτό θα το χειριζόταν ο Καραγιάννης, μέχρι νεωτέρας ενημέρωσης. Περί τα μέσα Ιανουαρίου του 2018, ο Νικηφόρου τον επισκέφθηκε ξανά και του ανέφερε πως σε συμφωνία με τους ενάγοντες, ο ίδιος θα προχωρούσε στην ενοικίαση των διαμερισμάτων μετά την ανακαίνιση του κτιρίου. Τού ανέφερε επίσης πως οι ενάγοντες επιθυμούσαν την τροποποίηση της συμφωνίας, ώστε να εξαιρεθεί από την ενοικίαση το μεσοπάτωμα, αφού αυτό θα μπορούσε να γίνει ακόμη ένα διαμέρισμα, με επιπλέον έσοδα για τους ενάγοντες. Επειδή το μεσοπάτωμα η εναγομένη 1 το χρησιμοποιούσε ως γραφεία της επιχείρησης, απάντησε στον Νικηφόρου πως δεν θα είχε ένσταση να τροποποιηθεί η συμφωνία ενοικίασης, νοουμένου ότι θα εδίδετο στην εναγόμενη 1 ένα μικρό υποστατικό για να στεγάσει τα γραφεία της. Αντιπρότεινε να δοθεί ένα μικρό υποστατικό που εφάπτεται των καταστημάτων. Ο Νικηφόρου αποχώρησε, λέγοντας πως θα συζητούσε το θέμα με τους ενάγοντες. Περί τα μέσα Φεβρουαρίου του 2018 ο Νικηφόρου επανήλθε, πληροφορώντας τον πως οι ενάγοντες δεν συμφωνούσαν με την πρόταση του και πως επέμεναν στην τροποποίηση της συμφωνίας ενοικίασης χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Σε περίπτωση που δεν συμφωνούσε, οι ενάγοντες πρόσφεραν το ποσό των €15.000= με αντάλλαγμα την διακοπή της ενοικίασης και την παραχώρηση σ' αυτούς των καταστημάτων. Απάντησε αρνητικά στην πρόταση επειδή η εναγόμενη 1 είχε προβεί σε έξοδα πέραν των €30.000= για την ανακαίνιση και το εμπόρευμα εντός της υπεραγοράς ξεπερνούσε τις €60.000=. Σε κάθε περίπτωση η εναγόμενη 1 επιθυμούσε την διατήρηση της συμφωνίας ενοικίασης η οποία έληγε μετά από 4,5 χρόνια περίπου. Στην δική του τοποθέτηση, ο Νικηφόρου του απάντησε με επιθετικό ύφος, «αφού δεν συμφωνείς τότε θα σε βγάλω έξω με το ζόρι και χωρίς να πιάσεις τίποτε». Στις 5.3.2018 παρέλαβε από το γραφείο των δικηγόρων των εναγόντων, την επιστολή ημερομηνίας 2.3.2018, όπου για πρώτη φορά γινόταν μνεία για άκυρη και παράνομη συμφωνία ενοικίασης. Ως δικαιολογία, «προβαλλόταν» πως ο Καραγιάννης δεν ήταν ιδιοκτήτης του κτηρίου και ούτε εξουσιοδοτημένος από τους ιδιοκτήτες του για να προβεί στην ενοικίαση των καταστημάτων, παρά μόνο για να εισπράττει ενοίκια. Κατά τον ίδιο, στην επιστολή αναφέρονται αναλήθειες και «εκ των υστέρων σκέψεις». Είναι η θέση του πως ο Καραγιάννης ήταν αντιπρόσωπος και εξουσιοδοτημένος από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες να ενοικιάζει τα καταστήματα και πως τούτο προκύπτει από το ότι ο Καραγιάννης είχε στην κατοχή του τα κλειδιά όλων των διαμερισμάτων και υποστατικών του κτιρίου και εισέπραττε τα ενοίκια για τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι ήσαν μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Διατείνεται πως η συμφωνία ενοικίασης είναι έγκυρη και δεσμευτική και αποδίδει το ότι ο Καραγιάννης αναφέρεται σ' αυτήν ως «ιδιοκτήτης» σε προφανές λάθος. Υποστηρίζει πως συνεπεία της συμπεριφοράς του Νικηφόρου, ο οποίος είχε στην κατοχή του την συμφωνία ενοικίασης από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2017 χωρίς να θέτει θέμα παράνομης σύμβασης ή παράνομης κατοχής των καταστημάτων από την εναγομένη 1, οι ενάγοντες κωλύονται (estopped) να θέτουν ισχυρισμούς περί παρανομίας της σύμβασης ή περί παράνομης επέμβασης. Λόγω της πιο πάνω συμπεριφοράς, προσθέτει, η εναγόμενη 1 συνέχισε να επενδύει στην επιχείρηση της και να εργοδοτεί και προσωπικό. Υποστηρίζει περαιτέρω πως προϋπόθεση για την έγερση της αγωγής ήταν ο τερματισμός της συμφωνίας ενοικίασης, κάτι που οι ενάγοντες δεν έπραξαν. Τα καταστήματα δεν κατέχονται από τον ίδιο αλλά από την εναγομένη
  10. Στην «ταμπέλα» των καταστημάτων αναγράφεται το όνομα του για να αναγνωρίζει ο κόσμος ότι εμπλέκεται στην επιχείρηση καθότι διατηρεί και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις και έχει καταστεί ευρέως γνωστός για την άρτια εξυπηρέτηση που προσφέρει στους πελάτες του καθώς και για τις ασυναγώνιστες τιμές των προϊόντων των επιχειρήσεων του. Είναι η θέση του τέλος πως η αγωγή καταχωρήθηκε για εκδικητικούς και αλλότριους σκοπούς. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως κατόπιν αίτησης που υπέβαλαν οι ενάγοντες (ημερομηνίας 29.3.2018) για έκδοση απόφασης, καταχωρήθηκε Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης εκ μέρους των εναγομένων στις 29.5.
  11. Οι νομικές αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αιτήσεις για συνοπτική απόφαση, έχουν κατ' επανάληψη διατυπωθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει συνοπτικές αποφάσεις δυνάμει της Δ.18, ασκείται μόνο σε περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει λογική αμφιβολία ότι ο ενάγων δικαιούται σε απόφαση και ως εκ τούτου είναι άσκοπο να επιτραπεί στον εναγόμενο να προβάλει υπεράσπιση για σκοπούς καθυστέρησης. Η Δ.18 προνοεί μια ειδική διαδικασία καθορισμού δικαιωμάτων, χωρίς την πλήρη διεξαγωγή δίκης και κατά τρόπο που να αποκλείει τον εναγόμενο να αντικρούσει εκτενέστερα τους ισχυρισμούς του ενάγοντα. Απόφαση δυνάμει της Δ.18 δίνεται μόνο όπου υπάρχει αυστηρή συμμόρφωση με τις προϋποθέσεις της Δ.18 και όταν τα γεγονότα δεν αφήνουν περιθώρια οποιασδήποτε νόμιμης υπεράσπισης. Η τήρηση και συμμόρφωση με τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που θέτει η Δ.18, είναι απαραίτητες για να παρέχεται στο Δικαστήριο δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση και αν ο ενάγων δεν ικανοποιήσει πρώτα αυτές τις διαδικαστικές προϋποθέσεις, το ζήτημα κατά πόσον ο εναγόμενος θα προβάλει ισχυρισμούς τέτοιους που θα του δίνουν δικαίωμα να υπερασπιστεί, δεν εξετάζεται. Σύμφωνα με τη Δ.18 θ.1(α) υπάρχουν τρείς προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προτού το Δικαστήριο εξετάσει τους ισχυρισμούς του εναγόμενου:

(1)Το κλητήριο ένταλμα πρέπει να είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2, θ.6
(2)Ο εναγόμενος πρέπει να έχει εμφανιστεί.
(3)Η Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για συνοπτική απόφαση πρέπει να γίνεται από τον ενάγοντα ή από πρόσωπο που μπορεί θετικά να ορκιστεί ως προς τα γεγονότα και που να μπορεί να επαληθεύσει το αγώγιμο δικαίωμα και το ποσό που απαιτείται και να δηλώνει ότι εξ όσων πιστεύει δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή [Βλ. Spyros Stavrinides v. Ceskoslovenska Obchoudi Banka A.S.
(1972)1 C.L.R. 130]. Εάν και εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται από τον ενάγοντα, τότε το βάρος μετατοπίζεται στους ώμους του εναγομένου, ο οποίος πρέπει να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση ή να αποκαλύψει τέτοια γεγονότα που να θεωρηθούν ικανοποιητικά για να του δώσουν το δικαίωμα να υπερασπιστεί [(Βλ. Kyprianides v. Ioannou
(1966)1 C.L.R. 265, CYEMS Co Ltd v. The Central Co-Operative Co Ltd
(1982)1 A.A.Δ. 879, Hermes Insurance Co Ltd v. Theodorides
(1983)1 C.L.R. 333, Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε. ν. Χ΄΄Νέστωρος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204, Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Ltd v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, Melita Manufacturers Ltd v. Chris Ioannou Ltd, 1996 1 (Β) Α.Α.Δ. 1238, Ανδρέας Σωκράτους ν. Παναγιώτου Ανδρέου κ.α., 1997 1 (Α) Α.Α.Δ. 40 και Χριστάκης Αυγουστή κ.α. ν. Γεώργιου Πίριλλου, 1997 1 (Α) Α.Α.Δ. 5]. Η τήρηση των πιο πάνω προϋποθέσεων σχετίζεται με την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και η μη ικανοποίηση τους, στερεί από το Δικαστήριο την δικαιοδοσία να εκδώσει συνοπτική απόφαση [Βλ. Stavrinides v. Ceskoslovenska (ανωτέρω)]. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης, το Κλητήριο Ένταλμα είναι ειδικά οπισθογραφημένο δυνάμει της Δ.2 θ.6 και οι εναγόμενοι καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης στις 15.3.
  1. Κατά συνέπεια, ικανοποιούμαι ότι η Αίτηση πληροί τις δύο πιο πάνω προϋποθέσεις. Το επόμενο θέμα που θα εξετάσω είναι κατά πόσο πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση. Είναι νομολογημένο ότι η διαδικασία της λήψης συνοπτικής απόφασης, ιδιαίτερα όσον αφορά το θέμα της επάρκειας της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, είναι πολύ αυστηρή. Αυτό επιβάλλει ο δραστικός της χαρακτήρας [Ανδρέας Θεμιστοκλέους &Υιοί Λτδ ν. Arizona Trading Co. Ltd, Πολιτική Έφεση 9728/22.10.1997, Αθηνούλλα Γ. Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση 9670, ημερ. 10.7.1997]. Μια αίτηση για συνοπτική απόφαση θα πρέπει στην ουσία να συμμορφώνεται μόνο με τις αυστηρές προϋποθέσεις του Θ1(α) της Δ.
  2. Ένας αιτητής που ζητά συνοπτική απόφαση χρειάζεται μόνο να επιβεβαιώσει ουσιαστικά την απαίτηση του. Όπως αναφέρεται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) του 1970 στην σελ. 124, παράγραφος 14, 2 - 5, στα σχόλια της αντίστοιχης Αγγλικής Διαταγής 14: «The verification may be by reference to the facts stated in the statement of claim thus: "the defendants are justly and truly indebted to the plaintiffs in the sum of £..../for and were so indebted at the commencement of this action. The particulars of the said claim appear by the statement of claim in this action". H ορθή πρακτική, όπως αναφέρεται στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική, επιβεβαιώνεται και από την νομολογία στην υπόθεση Αθηνούλλα Δημητρίου ν. Τράπεζας Κύπρου (ανωτέρω). Όσον αφορά την καταλληλότητα του προσώπου που καταθέτει ενόρκως σε σχέση με τα γεγονότα, το ζήτημα πραγματεύεται και πάλι η υπόθεση Αθηνούλλα Δημητρίου (ανωτέρω) η οποία αντιπαραθέτει την περίπτωση προσώπου που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα, με την περίπτωση του ομνύοντα που καταθέτει με βάση τα όσα πληροφορείται και πιστεύει και εξηγεί πως η Δ.39, Θ.2 περιορίζεται σε ενδιάμεσες αιτήσεις και δεν εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση. Αναγνωρίζεται επίσης, στην ίδια υπόθεση, ότι στην περίπτωση που ο ενάγων - αιτητής είναι εταιρεία, κάποιο φυσικό πρόσωπο πρέπει να ορκιστεί στη θέση της. Σύμφωνα όμως με ρητή επιταγή του πιο πάνω θεσμού πρέπει να είναι πρόσωπο που είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα. Επιπλέον στην ίδια υπόθεση τονίστηκε ότι το ζήτημα του κατά πόσο ένα πρόσωπο είναι σε θέση να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα εντός της έννοιας της Δ.18, θ.1, πρέπει να κρίνεται με βάση τα γεγονότα και περιστατικά της συγκεκριμένης υπόθεσης και σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης ενώ πολύ σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η φύση της αξίωσης. Στην κρινόμενη περίπτωση ορκίζεται ο διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας ο οποίος διαλαλεί ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης. Προκύπτει από τα λεχθέντα του ομνύοντα πως είναι πρόσωπο ικανό, εντός του ορισμού της Δ.18, θ.1, για να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα της υπόθεσης και να επαληθεύσει την αιτία της αγωγής. Βάσει των προαναφερθέντων, έχω ικανοποιηθεί ότι η υπό κρίση Αίτηση πληροί και τις τρεις προαναφερόμενες προϋποθέσεις. Συνεπώς οι εναγόμενοι έχουν το βάρος να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής ή να αποκαλύψουν ή παραθέσουν τέτοια γεγονότα ή ισχυρισμούς που συνιστούν καλή υπεράσπιση. Στην υπόθεση Trans Middle East Trading (T.M.E.T) Limited v. Abdul Aziz Tlais
(1991)1 Α.Α.Δ. 239, στις σελ. 243 - 244, αναφέρεται ότι: «Η βασική αρχή που προκύπτει τόσο από τις Κυπριακές όσο και τις Αγγλικές αποφάσεις είναι ότι συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνο όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος δεν έχει υπεράσπιση στην αγωγή. Όπου όμως δίδει στην Ένορκη του Δήλωση αρκετές λεπτομέρειες που να δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή να εγείρουν θέμα σε απάντηση της απαιτήσεως που θα πρέπει να εκδικάζεται, ή όπου ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι έχει καλή και ουσιαστική υπεράσπιση ή αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που μπορούν να κριθούν ως αρκετά για να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει την υπεράσπιση του, τότε πρέπει να δίδεται τέτοιο δικαίωμα για υπεράσπιση [CY.E.M.S. Co Ltd v. The Central Co-operative Industries Co. Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 897]. Έτσι, είναι μόνο σε καθαρές περιπτώσεις που μπορεί το Δικαστήριο να στερήσει διάδικο από του να προβάλει την υπεράσπιση του ενώπιον του Δικαστηρίου, γιατί σε διαφορετική περίπτωση τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε άρνηση δικαιοσύνης προς τον επηρεαζόμενο διάδικο». Όπως πολύ εύστοχα και περιεκτικά ετέθη το ζήτημα στην υπόθεση Melita Manufacturers Ltd v. Chris Ioannou Ltd, 1996 1(Β) Α.Α.Δ. 1238, η συζήτηση αφορά στην ύπαρξη ή μη υπεράσπισης και κατ' ανάγκη διεξάγεται σε επίπεδο ισχυρισμών. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ, για τους λόγους που θα εξηγήσω στην συνέχεια, πως θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στους εναγόμενους να προβάλουν την θέση τους στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας. Το κύριο επιχείρημα των εναγόντων το οποίο επικαλούνται για να υποστηρίξουν την θέση πως η επίδικη συμφωνία ενοικίασης είναι άκυρη, είναι πως ο Καραγιάννης, σε αντίθεση με ό,τι αναγράφεται στο Ενοικιαστήριο Έγγραφο, δεν ήταν ο ιδιοκτήτης, ούτε όμως και εξουσιοδοτημένος από τους ιδιοκτήτες για να προβεί στην σύναψη της συμφωνίας. Από τα στοιχεία που οι εναγόμενοι έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τίθεται το ερώτημα, πώς ο Καραγιάννης δεν ήταν εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος, όταν είχε στην κατοχή του τα κλειδιά των υποστατικών, εισέπραττε τα ενοίκια και πλήρωνε τους λογαριασμούς για το κτίριο; Και δη για ιδιοκτήτες που ήσαν μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Το ίδιο ακριβώς ερώτημα αιωρείται και στην θέση των προηγούμενων ιδιοκτητών οι οποίοι στην δήλωση τους (DECLARATION) η οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ν στην Ένορκη Δήλωση Νικηφόρου, αναφέρουν («We have never granted Power of Attorney and/or any authority and/or instructed Charalambos Karayiannis, Cypriot I.D. Number 1034797 to act on our behalves»). Ερωτηματικά εγείρονται επίσης και για το ότι δεν αναφέρεται στο υποστηρικτικό της αίτησης μαρτυρικό υλικό, κατά πόσον οι ενέργειες του Καραγιάννη (να υπογράψει το Ενοικιαστήριο Έγγραφο χωρίς την εξουσιοδότηση των ιδιοκτητών, να εισπράξει ενοίκια και να τα καταθέσει σε προσωπικό του λογαριασμό) καταγγέλθηκαν ή όχι στην αστυνομία, είτε από τους ενάγοντες είτε από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες. Το γεγονός επίσης πως ο Καραγιάννης προέβη σε Δήλωση (σε αυτήν αναφέρει πως δεν είχε οποιοδήποτε πληρεξούσιο έγγραφο και/ή εξουσιοδότηση από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες για να υπογράψει το Ενοικιαστήριο Έγγραφο και πως τις επιταγές τις οποίες έλαβε για τα ενοίκια της περιόδου 1.9.2017 μέχρι 31.3.2018 τις κατέθεσε στον προσωπικό του λογαριασμό αφού εκδόθηκαν στο όνομα του) αλλά όχι ενόρκως, έχει και αυτό την σημασία του. Ήταν φυσικά δικαίωμα του Καραγιάννη να προβεί στην Δήλωση (Τεκμήριο Τ στην Ένορκη Δήλωση Νικηφόρου) με τον τρόπο που αυτός επέλεξε. Τούτο όμως στέρησε από τους εναγομένους την δυνατότητα να τον αντεξετάσουν ώστε να διαφωτιστεί το όλο θέμα (κατά πόσον δηλαδή οι εναγόμενοι είχαν Υπεράσπιση ή όχι στην υπόθεση) και να δοθούν απαντήσεις στα καίρια ζητήματα που εγείρονται και που θα μπορούσαν να είναι και προς όφελος των εναγόντων. Θεωρώ πως όλα τα προαναφερθέντα ερωτήματα θα πρέπει να διευκρινιστούν στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας, όπου και οι δύο πλευρές θα έχουν την ευκαιρία να παρουσιάσουν την υπόθεση τους προς υποστήριξη των διυστάμενων εκδοχών τους. Κρίνω πως τα στοιχεία που οι εναγόμενοι προβάλλουν, τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς τους για την ύπαρξη υπεράσπισης εκ μέρους των και πως οι ισχυρισμοί τους δεν είναι ούτε γενικοί, ούτε αόριστοι, ούτε και ατεκμηρίωτοι. Με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου δεν μπορώ να καταλήξω πως η προσφερόμενη ως υπεράσπιση είναι νομικά απαράδεκτη και πως δεν επιδέχεται συζήτησης. Αντίθετα, θεωρώ πως οι εναγόμενοι ικανοποίησαν το Δικαστήριο πως υπάρχει μια καλόπιστη υπεράσπιση και πως θα πρέπει να τους επιτραπεί να ακουστούν. Παρόλο που η Αίτηση έχει κριθεί, ένα σχόλιο μόνο για τον τρόπο που οι ενάγοντες έδρασαν, καταχωρώντας την υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ πως όχι μόνο σημειώθηκε καθυστέρηση στην καταχώρηση της, αλλά οι ενέργειες των εναγόντων αγγίζουν και τα όρια της κατάχρησης, δεδομένου του ότι έλαβαν σωρεία μέτρων (καταχώρησαν αμέσως μετά την Εμφάνιση, αίτηση για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, μετά την καταχώρηση της Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση προχώρησαν στην καταχώρηση Κλήσης για Οδηγίες και καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση, 6 ολόκληρους μήνες μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης) προτού λάβουν τα συγκεκριμένα. Δια ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγόμενων-Καθ'ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων-Αιτητών. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.