GIORGELENA ESTATES LTD ν. Ε. ΦΙΑΚΟΥ (ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ) ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 478/15, 23/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A159 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 478/15 Μεταξύ: GIORGELENA ESTATES LTD Ενάγουσας/Αιτήτριας -και- Ε. ΦΙΑΚΟΥ (ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ) ΛΤΔ Εναγομένης/Καθ'ης η Αίτηση -και- ΣΙΔΕΡΑ XXXXX Μεσεγγυούχου Αίτηση ημερομηνίας 25.10.2018 για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Ημερομηνία: 23 Μαΐου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Σορτίνι για ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους - Καθ΄ ων η αίτηση: κ. Σκορδής για ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Μεσεγγυούχο: κα Σιναπίδου για Δ. ΣΥΖΙΝΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες στις 16.4.2009 συνεβλήθησαν γραπτώς με τους εναγόμενους (εταιρεία η οποία δραστηριοποιείται στην οικοδομική βιομηχανία) για την ανέγερση από τους τελευταίους και παράδοσης στους πρώτους, μίας κατοικίας στην τοποθεσία Καμίνια στον Δήμο Αθηένου. Οι ενάγοντες κατέβαλαν την ίδια ημέρα (16.4.2009) το ποσό των €170.000.- ως αντίτιμο για την αγορά της κατοικίας. Είναι προβαλλόμενη θέση των εναγόντων πως οι εναγόμενοι παρέβησαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και πως δεν ολοκλήρωσαν την ανέγερση της κατοικίας και δεν την παρέδωσαν στους ενάγοντες όπως είχε συμφωνηθεί. Με την αγωγή τους αξίωναν την επιστροφή του καταβληθέντος ποσού των €170.000.- και την κήρυξη της συμφωνίας ως τερματισθείσης, υπαιτιότητι των εναγομένων. Στις 20.4.2015 εκδόθηκε, ερήμην των εναγομένων, απόφαση εναντίον τους ως η αξίωση των εναγόντων. Στα πλαίσια των μέτρων εκτέλεσης που έλαβαν οι ενάγοντες, εξέδωσαν στις 9.10.2017, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου (writ of attachment) και κατέστησαν τον XXXXX Σιδερά, Μεσεγγυούχο, για το ποσό των €26.410,
- Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση που συνόδευε την σχετική Αίτηση, ο συγκεκριμένος Μεσεγγυούχος αγόρασε ένα διαμέρισμα από τους εναγόμενους (στις 23.9.2016 διορίστηκε διαχειριστής/παραλήπτης της εναγομένης εταιρείας, δυνάμει ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης) στη βάση γραπτής συμφωνίας, ημερομηνίας 1.2.2009, αντί του ποσού των €104.225.-. Σύμφωνα με τους ενάγοντες, ο Μεσεγγυούχος οφείλει στους εναγόμενους €26.410,75 για την αγορά της κατοικίας, ποσό το οποίο οι ενάγοντες θέλουν να εισπράξουν οι ίδιοι, στα πλαίσια ικανοποίησης της εκδοθείσας προς όφελος τους, απόφασης. Πέραν του προαναφερόμενου Μεσεγγυούχου, οι ενάγοντες κατέστησαν Μεσεγγυούχους και τους XXXXX Ιωάννου και Τούμπα XXXXX (για ποσό €6.955.-), XXXXX Γεωργίου (για ποσό €27.469,57), XXXXX Αντωνίου (για ποσό €88.550,00), XXXXX Κουρσάρη (για ποσό €5.391,00). Τα προαναφερόμενα πρόσωπα αγόρασαν, στη βάση γραπτών συμφωνιών, είτε διαμερίσματα είτε κατοικίες από τους εναγομένους. Είναι οι εν λόγω συμφωνίες που αποτέλεσαν το υπόβαθρο για να εκδοθούν τα διατάγματα της 9.10.
- Τόσο η εναγόμενη εταιρεία όσο και οι Μεσεγγυούχοι ενίστανται, ο κάθ΄ ένας για τους δικούς του λόγους, στην οριστικοποίηση των διαταγμάτων (Garnishee Order Nisi). Εκ μέρους της εναγομένης εταιρείας καταχώρισε Ένσταση ο διαχειριστής/ παραλήπτης της XXXXX Χατζηχάννας (διορίστηκε στις 23.9.2016 δυνάμει Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερ. 9.9.2009 προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας). Είναι η θέση του, μεταξύ άλλων, πως η απόφαση ημερομηνίας 20.4.2015 είναι προϊόν σκευωρίας και/ή συνομωσίας μεταξύ του διευθυντού της εναγόμενης XXXXX Φιάκου και κάποιου XXXXX Πάτη, πως η αίτηση είναι πρόωρη ή/και άνευ αντικειμένου καθώς δεν υπήρχε «οτιδήποτε προς δέσμευση» κατά τον χρόνο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος ημερομηνίας 9.10.2017+ (Garnishee Order Nisi) και πως η οριστικοποίηση των διαταγμάτων θα δώσει προτεραιότητα στην ενάγουσα, σε βάρος των υπολοίπων πιστωτών της εναγομένης, με ορατό το ενδεχόμενο η τελευταία να οδηγηθεί σε εκκαθάριση. Στην υποστηρίζουσα την Ένσταση Ένορκη Δήλωση της XXXXX Αντωνίου (εργάζεται στο γραφείο του Παραλήπτη/Διαχειριστή της εναγομένης εταιρείας) αναφέρονται τα εξής: (α) η αγωγή καταχωρήθηκε στις 12.3.2015 και επιδόθηκε στον XXXXX Φιάκου, διευθυντή και γραμματέα της εναγόμενης εταιρείας, στις 16.3.
- (β) ο XXXXX Φιάκου διετέλεσε διευθυντής της ενάγουσας εταιρείας (Giorgelena Estates Ltd) από τις 25.5.2007 μέχρι 22.12.2007 καθώς επίσης και μέτοχος της (κατείχε 1000 συνήθεις μετοχές) μέχρι τις 22.12.2007, ημερομηνία κατά την οποία μεταβίβασε τις μετοχές του σε κάποιο XXXXX Πάτη. (γ) την ημέρα που υπογράφηκε το Αγοραπωλητήριο Έγγραφο (16.4.2009) εξαργυρώθηκε και το τίμημα πώλησης (€170.000.-) αν και το Συμβόλαιο προνοούσε την τμηματική καταβολή του ποσού ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών (η κατοικία θα παραδίδετο μέχρι τέλος Μαρτίου 2010). Εκδόθηκε τιμολόγιο («έναντι αγοράς») για το ποσό των €147.826,08 πλέον €22.173,92 ΦΠΑ και απόδειξη («έναντι λογαριασμού») για το ποσό των €170.000.- χωρίς όμως να περιλαμβάνεται το ΦΠΑ. (δ) η εναγόμενη εταιρεία με επιστολή της ημερομηνίας 10.12.2014, «παραδέχθηκε» πως δεν είχε την δυνατότητα λόγω οικονομικών δυσκολιών, να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις. (ε) η πληρωμή έγινε με επιταγή της ΣΠΕ Στροβόλου. Από έρευνα που διεξήχθη στο συγκεκριμένο πιστωτικό ίδρυμα, διεφάνη πως η επιταγή εκδόθηκε από την εταιρεία Giorgelena Estates Ltd με δικαιούχο τον XXXXX Φιάκου. Αφού ο τελευταίος την υπόγραψε, την παρέδωσε στον XXXXX Πάτη, ο οποίος την παρουσίασε στο συγκεκριμένο τραπεζικό ίδρυμα για εξαργύρωση. Η επιταγή εξαργυρώθηκε και το ποσό κατατέθηκε σε τρεις λογαριασμούς. Είναι η θέση του διαχειριστή/παραλήπτη της εναγόμενης εταιρείας πως τα προαναφερόμενα γεγονότα καταδεικνύουν την «σκευωρία» που φαίνεται να μηχανεύθηκαν ο XXXXX Φιάκου και ο XXXXX Πάτη, με σκοπό την καταδολίευση των πιστωτών της εταιρείας. Θεωρεί επίσης πως «κατά πάσα πιθανότητα» υπήρξε συνεννόηση σ΄ ό,τι αφορά την μη εμφάνιση του XXXXX Φιάκου στο Δικαστήριο και την έκδοση απόφασης προς όφελος της ενάγουσας (κατ' ουσίαν προς όφελος του XXXXX Πάτη). Η έκδοση της επίδικης απόφασης, καταλήγει, είναι το προϊόν δόλου και συνωμοσίας μεταξύ των αξιωματούχων/διευθυντών της ενάγουσας και της εναγόμενης εταιρείας με σκοπό την καταδολίευση των πιστωτών της τελευταίας. Με την υπό κρίση Αίτηση οι ενάγοντες-αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο όπως τους επιτραπεί να καταχωρίσουν Συμπληρωματική Ένορκη δήλωση «στα πλαίσια της κυρίως αίτησης των αιτητών ημερ. 29.8.2017 για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (writ of attachment) εις χείρας του Σιδερά XXXXX, ήτοι του Μεσεγγυούχου για το ποσό των €26.410,75, πλέον τόκου». Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 θθ1-4, 8 και 9 και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του XXXXX Πάτη, διευθυντού της ενάγουσας εταιρείας. Είναι η θέση του πως θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώριση της προτεινόμενης Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης (προσχέδιο της επισυνάπτεται) ώστε να απαντηθούν οι «αναλήθειες» του διαχειριστή της εναγομένης εταιρείας, ο οποίος «επιλεκτικά παρουσιάζει τους ενάγοντες ως εγκληματίες» και «έντεχνα επιλέγει την παρουσίαση των γεγονότων όπως τον βολεύει». Κατά τον ίδιο, θα πρέπει να δοθεί στους ενάγοντες η δυνατότητα να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί πως καταχωρήθηκαν συνολικά πέντε αιτήσεις, όσοι και οι μεσεγγυούχοι. Η εναγόμενη καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας πως δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και πως εάν εγκριθεί το αίτημα, θα προκληθεί αδικία στην πλευρά της. Πως οι ενάγοντες αποσκοπούν στην εκ των υστέρων διόρθωση παραλείψεων έτσι ώστε να μεταβληθεί η εικόνα που αρχικά είχε δοθεί στο Δικαστήριο. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Π. Πογιατζή, Παραλήπτη/Διαχειριστή της εναγόμενης, ο οποίος υιοθετεί και επαναλαμβάνει τις θέσεις που προβλήθηκαν με την ένσταση στην κυρίως αίτηση. Ο ομνύων επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης του αιτήματος. Ο Μεσεγγυούχος XXXXX Σιδεράς δεν έφερε ένσταση στην αίτηση. Η υπό κρίση Αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην υπόθεση, Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο.» Στην υπόθεση Stavros Georgiou & Son (ανωτέρω), γίνεται παραπομπή στην Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, 1463 όπου αναφέρεται πως: «Η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα». Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οιοδήποτε διάταγμα, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου για καταχώριση Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης. Η αναφορά στον θεσμό σε Συμπληρωματικές Ένορκες Δηλώσεις δεν υπαγορεύει την μορφή και δεν περιορίζει την θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Αναμφίβολα μπορεί να αφορά σε ζήτημα που πρωτοεγείρεται με την ένσταση και χρήζει απάντησης. Η ένορκη δήλωση που για καλό λόγο μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί, δεν περιορίζεται ούτε στο να συμπληρώσει την αρχικά καταχωρηθείσα, έννοια μάλλον ενστάσιμη καθ' όσον αφορά την περίπτωση που ενδιάμεσο διάταγμα έχει εξασφαλιστεί στη βάση της αρχικής, ούτε και στο να απαντήσει σε ζήτημα που εγείρεται στην ένσταση. Είναι μια επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών, τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. O αιτητής πρέπει να θέσει υπόψη του Δικαστηρίου τα στοιχεία που καταδεικνύουν την ύπαρξη καλού λόγου, διαφορετικά το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει πως υφίσταται τέτοιος. Δεν είναι αναγκαίο ο αιτητής να παρουσιάζει την ένορκη δήλωση που θα καταχωρίσει εάν του επιτραπεί, αναμφίβολα όμως εάν τούτο γίνει, το Δικαστήριο αποκομίζει την ακριβή μαρτυρία που επιθυμεί να παρουσιάσει [Βλ. Παπακοκκίνου κ.α. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ (Αρ.1)
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 643]. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Κρίνω πως για τους λόγους που θα εξηγήσω στη συνέχεια, δεν θα πρέπει να δοθεί άδεια στους ενάγοντες να καταχωρίσουν Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Θεωρώ πως δεν έχει καταδειχθεί η ύπαρξη καλού Λόγου. Όπως πολύ ορθά επισημαίνεται και στην αγόρευση των δικηγόρων των εναγομένων, εκείνο που το Δικαστήριο θα κληθεί να απαντήσει στο τέλος της ημέρας είναι κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις ώστε τα διατάγματα μεσεγγύησης να οριστικοποιηθούν. Η απόφαση δεν έχει παραμεριστεί, επομένως τα όσα την αφορούν, δεν επηρεάζουν την υπό κρίση διαδικασία. Πέραν τούτου, εάν επιτραπεί η καταχώριση της Συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης θα εκτροχιαστεί η πορεία της υπόθεσης, θα σπαταληθεί δικαστικός χρόνος και θα επιβαρυνθεί η υπόθεση με έξοδα. Τέλος δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής πως είναι οι ενάγοντες που έχουν στους ώμους τους το βάρος να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο πως τα εκδοθέντα διατάγματα μεσεγγύησης θα πρέπει να οριστικοποιηθούν. Συμφωνώ με τη θέση τους πως τα εν λόγω διατάγματα δεν είναι προσωρινά, εκδοθέντα στη βάση του άρθρου 32 του Ν.14/60, αλλά Διατάγματα Μεσεγγύησης εκδοθέντα στη βάση των άρθρων 72-81 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, αφού θεωρούνται μέσον εκτέλεσης μίας δικαστικής απόφασης. Οι αρχές που διέπουν την έκδοση τους είναι μεν διαφορετικές από τις αρχές στη βάση των οποίων εκδίδονται τα Προσωρινά Διατάγματα πλην όμως ο αιτητής υπέρ του οποίου εκδίδονται, έχει το βάρος να ικανοποιήσει ό,τι ο σχετικός Νόμος προβλέπει. Στην βάση των προαναφερομένων, κρίνω πως δεν μπορώ να ασκήσω την διακριτική μου εξουσία υπέρ των εναγόντων - αιτητών και να εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα. Δια ταύτα και οι πέντε Αιτήσεις απορρίπτονται. Τα έξοδα (νοείται ότι θα δοθεί ένα σετ εξόδων δεδομένου του ότι όλες οι αιτήσεις συνεκδικάστηκαν), όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της διαδικασίας (κυρίως Αίτηση) και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης - καθ΄ης η αίτηση και σε βάρος των εναγόντων - αιτητών. Καμιά διαταγή για έξοδα όσον αφορά τον Μεσεγγυούχο. (Υπ.)............... Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο