ETEX LIMITED ν. ΚΩΣΤΑΣ Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4153 / 2013, 15/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A238 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4153 / 2013 Μεταξύ: ETEX LIMITED Εναγόντων -και-
- ΚΩΣΤΑΣ Κ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ ΛΤΔ
- COSTAS K. CONSTANTINOU TRADING LTD
- XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 16.4.2019 για τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης Ημερομηνία: 15 Ιουλίου,
- Εμφανίσεις: Για ενάγοντες-αιτητές: ΦΟΙΒΟΣ, ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΛΗΡΙΔΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση η κα Κλειώ Ηλία) Για εναγόμενους-καθ΄ων η αίτηση: ΑΝΔΡΕΑΣ Β. ΖΑΧΑΡΙΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση η κα Μαρία Παρπούνα). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης η οποία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με εισαγωγές και εξαγωγές εμπορευμάτων. Οι εναγόμενες 1 και 2 είναι εταιρείες με έδρα την Λάρνακα, οι οποίες ασχολούνται μεταξύ άλλων, με την αγορά, προμήθεια και πώληση διαφόρων ειδών εξαρτημάτων και μηχανημάτων. Ο εναγόμενος 3 είναι ο διευθυντής των εναγομένων 1 και
- Είναι προβαλλόμενη θέση των εναγόντων πως κατά ή περί την 29.12.2009 υπεγράφη Συμφωνία μεταξύ αυτών και των εναγομένων 1 και 2 (μέσω του εναγομένου 3) στην βάση της οποίας οι ενάγοντες «ανέλαβαν» να αγοράσουν περιουσιακά στοιχεία (εξοπλισμός, μηχανήματα, έπιπλα, σκεύη, ηλεκτρονικοί υπολογιστές) των εναγομένων 1 και 2 αλλά και να εργοδοτήσουν τον εναγόμενο
- Οι ενάγοντες διατείνονται πως οι ίδιοι είχαν προβεί σε «υπερπληρωμές» προς τους εναγομένους οι οποίοι ενήργησαν με δόλο και απάτη σε βάρος τους, καθότι (α) απέκρυψαν και/ή δεν ανέφεραν σ' αυτούς πως τα μηχανήματα και ο εξοπλισμός που έπρεπε να τους παραχωρηθούν, τα είχαν πωλήσει (οι εναγόμενοι) σε τρίτα πρόσωπα, (β) παρουσίαζαν σ' αυτούς άλλα «στοιχεία» σε σχέση με την καταγραφή του εξοπλισμού και των μηχανημάτων, (γ) απέκρυπταν την πραγματική κατάσταση με απώτερο σκοπό την αποκόμιση ποσών για εμπορεύματα που δεν παρέδωσαν. Με την αγωγή τους αξιώνουν, μεταξύ άλλων, Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις για απάτη (deceit), Αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης καθώς και δηλωτικές αποφάσεις. Οι εναγόμενοι απορρίπτουν τους ισχυρισμούς των εναγόντων. Αντιτείνουν πως είναι οι ενάγοντες που παραβίασαν την μεταξύ τους συμφωνία και πως οι τελευταίοι τους χρωστούν το ποσό των €273.250= πλέον τόκους, ως οφειλόμενο υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, ποσό το οποίο αξιώνουν εναντίον τους ανταπαιτητικώς. Με την υπό κρίση Αίτηση, οι ενάγοντες επιζητούν την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ώστε να περιληφθούν σ' αυτήν περαιτέρω ισχυρισμοί και αξιώσεις σε σχέση με τα ποσά που οι ίδιοι κατέβαλαν στους εναγόμενους στα πλαίσια της μεταξύ των συμφωνίας, και τα οποία θεωρούν ως υπερπληρωμές. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Θεοχάρους, Γενικού Διευθυντού των εναγόντων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων διατείνεται πως κατ' ουσίαν οι θέσεις των εναγόντων δεν αλλάζουν, αλλά θα πρέπει να επιτραπεί η τροποποίηση ώστε «να γίνει διόρθωση στον υπολογισμό των ποσών για να καταδειχθεί με σαφήνεια ότι έγιναν υπερπληρωμές και κανένα ποσό δεν οφείλεται στους εναγόμενους». Αποδίδει την παράλειψη των εναγόντων να προβάλουν τις εν λόγω λεπτομέρειες στο ήδη καταχωρηθέν δικόγραφο τους, σε καλόπιστο λάθος το οποίο εντοπίστηκε πρόσφατα όταν οι ενάγοντες συναντήθηκαν με τους δικηγόρους τους και μελέτησαν την υπόθεση. Κατά τον ομνύοντα, η τροποποίηση είναι αναγκαία, ώστε να αποκρυσταλλωθούν πλήρως τα επίδικα θέματα. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.9 θ.1, 4, 5, 6, 7, 11, Δ.10 θ.7, 8, 12, Δ.25 θ.1, 2, 3, 4, 5, 6 και Δ.48 θ. 2
(1)
(3), 3, 4, 5, 6, 7, 9, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Η πλευρά των εναγομένων έφερε Ένσταση στην Αίτηση, προβάλλοντας πως αυτή υπεβλήθη με υπέρμετρη καθυστέρηση, πως οι ενάγοντες προσπαθούν να εισάξουν νέους ισχυρισμούς οι οποίοι μεταβάλλουν τους υφιστάμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, πως δεν υπάρχει το αναγκαίο νομικό και πραγματικό υπόβαθρο για την έγκριση της, πως δεν είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης η έγκριση της Αίτησης καθότι εάν επιτραπεί η τροποποίηση τότε θα εκτροχιαστεί η διαδικασία και θα σημειωθεί καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, πως δεν αποκαλύφθηκαν επαρκείς λόγοι και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης και τέλος πως η Αίτηση αποτελεί προϊόν δεύτερης σκέψης των εναγόντων οι οποίοι επιδιώκουν την διόρθωση των προβαλλόμενων ισχυρισμών τους. Η Ένσταση, η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Κωνσταντίνου, εναγόμενου 3, ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους Λόγους Ένστασης. Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. [SABA & CO (T.M.P.) ν. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A.G. Leventis κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726]. Νομολογιακά έχει καθιερωθεί πως τα Δικαστήρια θα πρέπει να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα [βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934]. Το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου [βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου (ανωτέρω)]. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο. Έχει λεχθεί επίσης νομολογιακά πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής [βλ. Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704]. Ο κυρίαρχος λόγος που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη για να επιτρέψει τροποποίηση, είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον του τις πραγματικές επίδικες διαφορές [βλ. Geto Tracing Import - Export Ltd v. Το Πλοίο M/V Vladimir Vaslyayev, Αγ. Ναυτοδικείου αρ. 56/93, ημερ. 30.9.1993]. Ειδικότερα για το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης θα παραθέσω όσα εύστοχα είχαν λεχθεί στην απόφαση στην υπόθεση Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. (ανωτέρω): «Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά των παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντα ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογιστούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης.» Εν προκειμένω θεωρώ πως η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Εκείνο που επιζητούν οι ενάγοντες δεν είναι η προσθήκη νέων ή αντίθετων ισχυρισμών με τους ήδη προβληθέντες. Επιδιώκεται η συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών τους σε σχέση με τις αξιώσεις τους. Η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης επιδιώκεται ώστε να περιληφθούν σ' αυτήν συγκεκριμένοι ισχυρισμοί και αξιώσεις σε σχέση με τα ποσά που οι ίδιοι κατ' ισχυρισμόν κατέβαλαν στους εναγόμενους, στα πλαίσια της μεταξύ των συμφωνίας, και τα οποία θεωρούν ως υπερπληρωμές. Η βάση της αγωγής δεν διαφοροποιείται. Θεωρώ περαιτέρω πως οποιαδήποτε ζημιά ήθελε προκληθεί στην πλευρά των εναγομένων μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά. Επίσης δεν έχω διαπιστώσει από το πραγματικό υπόβαθρο που ετέθη ενώπιον μου πως υπάρχει κακοπιστία εκ μέρους των εναγόντων. Αναφορικά με τον χρόνο που υπεβλήθη το αίτημα, θεωρώ πως θα πρέπει να προσμετρήσει υπέρ της έγκρισης του αιτήματος, το γεγονός πως η εκδίκαση της αγωγή ακόμη δεν έχει αρχίσει. Καταληκτικά θεωρώ πως θα πρέπει να δοθεί στην πλευρά των εναγόντων η ευκαιρία να προβάλουν τις θέσεις τους, έτσι ώστε να δοθεί στο Δικαστήριο η ευχέρεια να απονείμει δικαιοσύνη, υπό το φως πληρέστερων στοιχείων. Συνοψίζοντας τα πιο πάνω και συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της υπόθεσης βρίσκω ότι έχουν τεθεί οι προϋποθέσεις και ότι θα πρέπει να ασκήσω τη διακριτική μου εξουσία υπέρ της παραχώρησης διατάγματος τροποποίησης. Διά ταύτα επιτρέπεται η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης ως η Αίτηση. Η τροποποιημένη Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από της σύνταξης του Διατάγματος. Έκθεση Υπεράσπισης εκ μέρους των εναγομένων να καταχωριστεί εντός των επόμενων 20 ημερών από της καταχώρησης της τροποποιημένης Έκθεσης Απαίτησης. Να ακολουθηθούν οι θεσμοί για τα περαιτέρω. Τα έξοδα της Αίτησης, καθώς επίσης και εκείνα που θα προκύψουν συνεπεία της τροποποίησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων/καθ'ων η αίτηση και εναντίον των εναγόντων/αιτητών. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο