ΛΑΜΠΗΔΟΝΑ κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LIMITED, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 34/2019, 4/6/2019

(1), ως εμφαίνεται από το Τεκμήριο 3, το οποίο επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Έφεση και την παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης και αναφέρεται στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση, καθώς καταδεικνύεται και από το Τεκμήριο 3 που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, αφού υπάρχει ένορκη δήλωση επιδότη για επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπος «Ι» και «Θ» στον Εφεσείοντα 2 προσωπικά και στον ίδιο για την Εφεσείουσα 1 ως σύζυγός του που συζεί με αυτόν. Ακολούθως, η Εφεσίβλητη, προχώρησε στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ

(2)του ΜΕΡΟΥΣ VIA και στις 15.3.2019, ως φαίνεται από την παρ. 12 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Έφεση, με την οποία επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 6 οι ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ», επέδωσε στους Εφεσείοντες 1 και 2 με παράδοση τούτων από ιδιώτη επιδότη στον Εφεσείοντα 2, τις ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» ημερ. 22.2.2019, που προβλέπεται στο άρθρο 44 Γ

(2)του ΜΕΡΟΥΣ VIA, με την οποία δηλώνεται η πρόθεση της για να προχωρήσει με ιδιωτική πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου των αναφερθεισών υποθηκών, στις 11.9.2019 η ώρα 12:00 μ. στην οδό Ζακύνθου 10, 6018 στη Λάρνακα και την ειδοποίηση Τύπος «ΙΒ» που προνοείται στο άρθρο 44Δ

(2)του ιδίου Νόμου, τα οποία, πιο πάνω, διαπιστώνονται και από το Τεκμήριο 4 το οποίο επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση. Η επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» στους Εφεσείοντες έθεσε αυτούς σε εγρήγορση, οι οποίοι αποτάθηκαν σε δικηγόρο και στις 12.4.2019 οι Εφεσείοντες καταχώρησαν εναντίον της Εφεσίβλητης την υπό κρίση Έφεση, με την οποία επιδιώκουν τρία

(3)διατάγματα, Α, Β και Γ στην Έφεση, με τα οποία να ακυρώνονται και να παραμερίζονται οι ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και ο πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου που είναι ορισμένος στις 11.9.

1. Η Έφεση, η οποία καταχωρήθηκε στις 12.4.2019, βασίζεται επί των Άρθρων 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα Άρθρα 5, 21, 27, 44, 44Α- 44ΙΑΑ, και Παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1 - 18 ως έχουν τροποποιηθεί, στο άρθρο 95 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών Νόμου του 2015 (Ν.65(Ι)/2015), στη Δ.39, Δ.48 ΘΘ1-9, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο - Κεφ. 6, στον περί Ερμηνείας Νόμο - Κεφ.1, άρθρο 42, στον περί Εταιρειών Νόμο - Κεφ. 113 και ειδικότερα στα άρθρα 334 - 344, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα Άρθρα 23, 26, 28 και 30, στην αρχή «delegatus non potest delegare», στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Οι Εφεσείοντες εξαιτούνται την ακύρωση ή και τον παραμερισμό των ως άνω αναφερόμενων ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» για τους ακόλουθους λόγους: «
2. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει επιδοθεί προς όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα όπως ρητώς καθορίζεται από το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και δεν έχει επιδοθεί νομότυπα όπως προνοεί ο εν λόγω Νόμος ή και
3. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει επιδοθεί δεόντως ή και νομότυπα σύμφωνα με το άρθρο 87 του Νόμου 65(Ι)/2015 ή και
4. Η ως άνω αναφερόμενη Ειδοποίηση Τύπου Ι και ΙΑ είναι παράνομη, άκυρη και ανεφάρμοστη ένεκα του ότι στο επίδικο ακίνητο ευρίσκονται μεταξύ άλλων και η κατοικία του Εφεσείοντα και μελών της οικογένειας του με αποτέλεσμα η παρούσα υπόθεση να καλύπτεται από το Άρθρο 95 του Νόμου 65(Ι)/2015 γεγονός που καθιστά τα αξιούμενα με την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ποσά εσφαλμένα ή και παράνομα ή και μη εισπράξιμα ή και
5. Διότι η Ειδοποίηση Τύπου Ι είναι εσφαλμένη κατά τον τύπο της ή και κατά το περιεχόμενο της διότι δεν συνάδει ή και δεν είναι σύμφωνη με το σχετικό παράρτημα του Νόμου 9/65 ή και δεν συνοδεύεται από πραγματική κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους ή και
6. Διότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ είναι εσφαλμένη κατά τον τύπο της ή και κατά το περιεχόμενο της διότι δεν συνάδει ή και δεν είναι σύμφωνη με το σχετικό παράρτημα του Νόμου 9/65 ή και δεν αναγράφεται το ακριβές ποσό του τόκου που πρέπει ο ενυπόθηκος οφειλέτης να καταβάλει ή και
7. Διότι η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ είναι εσφαλμένη κατά τον τύπο της ή και κατά το περιεχόμενο της διότι δεν συνάδει ή και δεν είναι σύμφωνη με το σχετικό παράρτημα του Νόμου 9/65 ή και δεν αναγράφεται το ακριβές ποσό των εξόδων που πρέπει ο ενυπόθηκος οφειλέτης να καταβάλει ή και
8. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις όπως αναφέρονται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965)ως αυτός έχει τροποποιηθεί ή και τον Τύπο όπως αυτός παρατίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου (Ν.9/1965), ή και διότι το περιεχόμενο τους είναι εσφαλμένο ή και αυθαίρετο, ή και
9. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι παράνομη ή και ετοιμάστηκε ή και υπογράφεται ή και απεστάλη κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ή κατά παράβαση του προβλεπόμενου τύπου και του περιεχομένου του ως εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί διότι δεν υπογράφεται ή και δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή όπως επιτακτικά αναφέρεται στο Νόμο ή και στον Τύπο του Δευτέρου Παραρτήματος του Νόμου, ή και
10. Διότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι αντίθετη ή και δεν είναι σύμφωνη με τον τύπο του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου 9/65 και του άρθρου 44Δ

(3)του Νόμου 9/65, αφού ουδέποτε παρέδωσε η Καθ΄ης η αίτηση ως όφειλε οποιαδήποτε έκθεση εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου το οποίο αυτή προτίθεται να πωλήσει και συνεπώς δεν δόθηκε η ευκαιρία στους Εφεσείοντες-Αιτητές να γνωρίζουν το πώς κατέληξε η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης ή και

1. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι το περιεχόμενο της είναι λανθασμένο ή και αντίκειται ή και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ή και είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του ως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί διότι το ποσό του αξιουμένου υπολοίπου του ενυπόθηκου χρέους είναι λανθασμένο ή και αυθαίρετο ή και δεν είναι αυτό που συμφωνήθηκε στις επίδικες δηλώσεις και συμβάσεις των Υποθηκών με Αρ.Υ4526/09, Υ4604/04 και Υ2590/03 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, ή και διότι το αξιούμενο με βάση την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ ποσό είναι ποσό ή και υπόλοιπο που υπολογίστηκε με παράνομο ή και μη επιτρεπόμενο επιτόκιο ή και υπολογίστηκε με λανθασμένο επιτόκιο ή και επί μη οφειλομένου υπολοίπου κεφαλαίου ή και
2. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι το περιεχόμενο της είναι λανθασμένο ή και αντίκειται ή και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ή και είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του ως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί διότι η Υποθήκη Υ2540/03 έχει εξαλειφθεί
3. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι το περιεχόμενο της είναι λανθασμένο ή και αντίκειται ή και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί ή και είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του ως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί διότι το ποσοστό του τόκου ή και του επιτοκίου όπως αναφέρεται στην προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι λανθασμένο ή και αυθαίρετο ή και παράνομο ή και είναι κατά παράβαση των Συμβάσεων και Δηλώσεων των επίδικων Υποθηκών με Αριθμό Υ4526/09, Υ4604/04 και Υ2590/03 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, ή και διότι ο αναφερόμενος τόκος ή και επιτόκιο είναι λανθασμένος ή και παράνομος ή και νομικά ανεπίτρεπτος, ή και
4. Η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι η διαδικασία που προωθεί η Καθ΄ης η αίτηση Τράπεζα σύμφωνα με τις διατάξεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί συνιστά ακραίας μορφής κατάχρηση διότι με 2 διαφορετικούς τρόπους ή/και μεθόδους ή/και διαδικασίες η Καθ΄ης η αίτηση Τράπεζα επιχειρεί ταυτόχρονα την πώληση του επίδικου ακινήτου, ή και
5. Διότι η προσβληθείσα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι άκυρη ή και δέον όπως ακυρωθεί ή και παραμεριστεί από το Δικαστήριο διότι εκκρεμεί η Αγωγή με αρ. 1376/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας όπου οι Αιτητές-Εφεσείοντες έχουν καταχωρήσει Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και ανταπαιτούν μεταξύ άλλων την ακύρωση των επίδικων Υποθηκών με αρ. Υ4526/09, Υ4604/04 και Υ2590/03 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας ένεκα του ότι οι επίδικες Συμβάσεις και Δηλώσεις των επίδικων υποθηκών είναι παράνομες ή και διότι καταρτίστηκαν ή και εγγράφηκαν κατά παράβαση του άρθρου 5 και 21

(1)(γ) του Ν.9/1965 ή και περαιτέρω διότι οι όροι των επίδικων Υποθηκών αποστερούν το εξ΄ επιείκειας δικαίωμα των Αιτητών ως ενυπόθηκοι οφειλέτες να εξοφλήσουν και εξαλείψουν την επίδικη Υποθήκη και να απαλλάξουν την περιουσία τους (equitable right of redemption) ή και

1. Διότι η επίδικη Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκης όπως άλλωστε ρητά καταγράφεται στον τίτλο της Δήλωσης Υποθήκης, συμφωνήθηκε και καταρτίστηκε με βάση συγκεκριμένους Νόμους όπως αυτοί αναγράφονται στον τίτλο της Υποθήκης, ο οποίος τίτλος δεν περιλαμβάνει οποιανδήποτε τροποποίηση της Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νομοθεσίας Νόμος 9/1965 που έγινε μετά το Νόμο του
2. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τον τίτλο της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ στον οποίο δεν περιλαμβάνεται ο τελευταίος τροποποιητικός Νόμος του
4. Διότι με βάση τις πρόνοιες του τελευταίου τροποποιητικού νόμου, του Νόμου 9/65 τυχόν πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου θα σημαίνει παραβίαση του άρθρου 26, 28 και 30 του Συντάγματος που προστατεύει την ελευθερία των συμβάσεων δεδομένου ότι η Σύμβαση Υποθήκης όπως ρητά δηλώνεται σ΄ αυτή, συμφωνήθηκε να καταρτιστεί και καταρτίστηκε σύμφωνα με τη Νομοθεσία που καταγράφεται στον τίτλο της Υποθήκης.
5. Διότι οι επίδικες Υποθήκες ή και οι Δηλώσεις Υποθηκών ή και οι Συμβάσεις Υποθηκών είναι παράνομες, άκυρες και ανεφάρμοστες και η υποθήκη δέον όπως ακυρωθεί ή και». Η Έφεση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Εφεσείοντα 2, η οποία ουσιαστικά εμπεριέχει σε μεγαλύτερη έκταση όλους τους λόγους που αναφέρονται στην αίτηση για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, η οποία δεν χρειάζεται να καταγραφεί, με την οποία επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 6 οι ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» που επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα 2 για τους Εφεσείοντες, ως Τεκμήριο 3 το κλητήριο ένταλμα της αγωγής 1376/2014 Ε.Δ. Λάρνακας, ως Τεκμήριο 4αντίγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, ως Τεκμήριο 5 οι ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και Τύπος «Θ» με επισυναπτόμενη κατάσταση λογαριασμού και ως Τεκμήρια 1 και 2 οι συμβάσεις και δηλώσεις υποθηκεύσεως ακινήτου μαζί με τα έγγραφα υποθήκης με αρ. Υ2590/03 και Υ4526/
6. Η Εφεσίβλητη καταχώρησε Ένσταση στις 28.5.2019, με την οποία προβάλλονται είκοσι δύο

(22)λόγοι ένστασης, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου της Εφεσίβλητης, δεόντως εξουσιοδοτημένης, με την οποία επισυνάπτονται πέντε

(5)Τεκμήρια, σε κάποια από τα οποία ήδη έχει γίνει αναφορά, και η οποία ένορκος δήλωση ουσιαστικά αποτελεί επέκταση των λόγων ένστασης με περισσότερα στοιχεία και λεπτομέρειες και απαντά στους ισχυρισμούς και θέσεις της Εφεσίβλητης τους οποίους αφού σχολιάζει απορρίπτει ένα προς ένας. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «

1. Δεν συντρέχουν οι λόγοι ακύρωσης της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» που προβλέπει το νομοθετικό πλαίσιο εξαντλητικά και/ή δεν αποσείεται το βάρος απόδειξης των λόγων για τους οποίους δύναται να ακυρωθεί η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ήτοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.
2. Τα αιτητικά υπό Β - Γ πάσχουν και/ή υπόκεινται σε απόρριψη καθότι οι μόνοι λόγοι ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 καταγράφονται περιοριστικά στο Νόμο και συμπαρασύρουν σε ακυρότητα την όλη διαδικασία πλειστηριασμού.
3. Οι κατ' ισχυρισμό λόγοι ακύρωσης δεν ευσταθούν και/ή το Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσίας εξέτασης άλλων λόγων ακυρότητας πέραν των λόγων ακυρότητας της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή η διαδικασία Αίτησης-Έφεσης δεν προσφέρεται για την εξέταση άλλων ζητημάτων.
4. Η αμφισβήτηση του περιεχομένου και/ή της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» δεν συμπεριλαμβάνεται μέσα στους λόγους για τους οποίους είναι δυνατή η ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» και/ή η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν δύναται να εφεσιβληθεί, ως εκ τούτου οι ισχυρισμοί που προωθούνται αναφορικά με την εν λόγω Ειδοποίηση είναι άσχετες με τα επίδικα ζητήματα.
5. Η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ακολουθείται από την Τράπεζα ορθά και νομότυπα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
6. Οι Αιτητές ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Νόμου 9/1965, ως τροποποιείται από καιρού εις καιρόν και/ή δεν ερμηνεύουν τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 σε συνάρτηση με το σκοπό του νομοθέτη και/ή επιχειρούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω Νόμου.
7. Η απόφαση πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα από την Τράπεζα με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του Νόμου και της Σύμβασης Υποθήκης προβλεπόμενα δικαιώματά της. Ειδικότερα, η κείμενη νομοθεσία δεν εμποδίζει την Τράπεζα από το να προχωρήσει με τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οιονδήποτε τρόπο επιλέξει και/ή με τη χρήση παράλληλων διαδικασιών.
8. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» επιδόθηκαν ορθά και στον ορθό τύπο στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και είναι πλήρως συμμορφούμενες με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 και/ή η επίδοσή τους συνιστά καλή επίδοση καθώς οι Αιτητές και όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα έχουν λάβει γνώση αναφορικά με τη διαδικασία πλειστηριασμού.
9. Οι Ειδοποιήσεις πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις του Νόμου και δεν αποσείεται το βάρος αποδείξεως που φέρουν οι Αιτητές περί του αντιθέτου.
10. Οι Ειδοποιήσεις είναι δεόντως υπογεγραμμένες και/ή δεν υπάρχει εκ του Νόμου επιβεβλημένη υποχρέωση να υπογράφονται οι επίδικες Ειδοποιήσεις από υπάλληλο του ενυπόθηκου δανειστή υπό την προσωπική του ιδιότητα, αλλά από τον ενυπόθηκο δανειστή.
11. Η κατάσταση λογαριασμού αναλύει ξεκάθαρα και με σαφήνεια το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος και/ή οι Αιτητές δεν αποσείουν το βάρος αποδείξεως του ισχυρισμού τους και/ή δεν υπάρχει νομοθετική ερμηνεία και/ή υποχρέωση σε σχέση με τον τύπο και/ή το περιεχόμενο του εγγράφου της κατάστασης λογαριασμού.
12. Το ποσό που αναγράφεται στην κατάσταση λογαριασμού είναι το ορθό ποσό του ενυπόθηκου χρέους το οποίο υπολογίστηκε στη βάση και σύμφωνα με τους όρους των Συμβάσεων Υποθήκης από την Τράπεζα.
13. Με την Αίτηση προβάλλονται ισχυρισμοί περί λανθασμένου και/ή αυθαίρετου και/ ή παράνομου ποσοστού του τόκου και/ή του επιτοκίου, οι οποίοι εμπίπτουν στα πλαίσια άλλων δικαστικών διαδικασιών, το βάρος των οποίων δεν αποσείεται και οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με την παρούσα διαδικασία η οποία αφορά στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει των Συμβάσεων Υποθήκης.
14. Το Άρθρο 95 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου του 2015 (65(Ι)/2015) δεν εφαρμόζεται στην παρούσα περίπτωση και ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε από τους Αιτητές προς υποστήριξη των ισχυρισμών τους.
15. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» έχει δεόντως επιδοθεί στην Αιτήτρια αρ. 1 και αφού η Αιτήτρια αρ. 1 παρέλαβε την εν λόγω ειδοποίηση δεν διόρισε εκτιμητή καθότι δεν ενημέρωσε την Τράπεζα ανάλογα. Η επιφυλασσόμενη τιμή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου θα γνωστοποιηθεί στην Αιτήτρια αρ. 1 με την παραλαβή του Δελτίου Α η οποία δεν έχει επιδοθεί ακόμη νοουμένου ότι ο επίδικος πλειστηριασμός είναι προγραμματισμένος για τις 11.9.
17. Η ύπαρξη της πολιτικής αγωγής με αρ. 1376/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και η ανταπαίτηση που καταχώρησαν οι Αιτητές στα πλαίσια της αγωγής δεν συνιστά λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού καθώς ο Νόμος ρητά επιτρέπει την προώθηση των διαδικασιών που προνοεί το Μέρος VIA του Ν. 9/1965 ανεξαρτήτως της ύπαρξης ή μη πολιτικής αγωγής. Περαιτέρω, η ύπαρξη πολιτικής αγωγής και ανταπαίτησης δεν εμποδίζει την Τράπεζα από το να προχωρήσει με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου. Καμία διάταξη του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 δεν αποκλείει το δικαίωμα της Τράπεζας να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση δικαστικού διατάγματος για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Επομένως, η ύπαρξη της αγωγής με αρ. 1376/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και η ανταπαίτηση δεν εμποδίζει την Τράπεζα από το να προωθήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οιονδήποτε τρόπο επιλέξει και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους της Τράπεζας.
18. Η καταχώρηση Αίτησης - Έφεσης δεν αποτελεί το ορθό δικονομικό διάβημα αμφισβήτησης της εγκυρότητας και/ή νομιμότητας οποιωνδήποτε Συμβάσεων Υποθηκών.
19. Άνευ βλάβης του λόγου ένστασης αρ. 17 ανωτέρω, οι Συμβάσεις Υποθηκών είναι νόμιμες, έγκυρες και δεσμευτικές και είναι εγγεγραμμένες δεόντως στο μητρώο του Κτηματολογίου. H Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι με τις Συμβάσεις Υποθηκών η Αιτήτρια αρ. 1 έχει ανέκκλητα καταστήσει την Τράπεζα πληρεξούσιο αντιπρόσωπό της και της έδωσε γενική πληρεξουσιότητα να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο με οποιοδήποτε τρόπο και με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η Υποθήκη σύμφωνα με τον όρο 5 της Σύμβασης Υποθήκης.
20. Τυχόν εξέταση της συνταγματικότητας των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού δεν θα οδηγήσει σε επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς και/ή ο έλεγχος της συνταγματικότητας του Νόμου δεν είναι απαραίτητος για τη διεκπεραίωση της Αίτησης και/ή τα Δικαστήρια δεν παρέχουν γνωματεύσεις επί θεμάτων συνταγματικότητας.
21. Άνευ βλάβης του λόγου ένστασης 19, δεν προκύπτει ασυμβατότητα των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 όπως τροποποιείται από καιρού εις καιρόν με το Κυπριακό Σύνταγμα και ούτε αποσείεται το βάρος απόδειξης στον απαιτούμενο βαθμό απόδειξης, καθώς: (α) Οι νομολογιακώς καθιερωμένες αρχές ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων δεν εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση έτσι ώστε να κλονίζεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του νόμου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και/ή οι Αιτητές δεν αποσείουν το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών τους στον απαιτούμενο βαθμό απόδειξης. (β) Ούτε στην Αίτηση ούτε στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει παρατίθεται το αιτιολογικό υπόβαθρο και/ή επεξηγείται ο ισχυρισμός περί αντισυνταγματικότητας του επίδικου Νόμου, ως τροποποιείται από καιρού εις καιρόν, έτσι ώστε να αποσείεται το βάρος απόδειξης του εν λόγω ισχυρισμού και να εκθεμελιώνεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του Νόμου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (γ) Ο Νόμος διασφαλίζει το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι ως κατοχυρώνεται στο άρθρο 26 του Κυπριακού Συντάγματος, καθώς δεν προκύπτει κανένας περιορισμός ή/και αδικαιολόγητος περιορισμός ή/και καταπάτηση του εν λόγω δικαιώματος μέσω του επίδικου νόμου. Περαιτέρω, όλες οι επίδικες συμβάσεις συνάφθηκαν με την ελεύθερη βούληση των μερών. (δ) Ο νόμος είναι ευθυγραμμισμένος με τις πρόνοιες του άρθρου 23 του Κυπριακού Συντάγματος, το οποίο προστατεύει το δικαίωμα ιδιοκτησίας και/ή τυχόν έγκριση των αιτημάτων των Αιτητών θα παραβιάσει το δικαίωμα της Τράπεζας στην ιδιοκτησία. (ε) Δεν προκύπτει και δεν στοιχειοθετείται εκ μέρους των Αιτητών καμία παραβίαση του άρθρου 30 το οποίο προασπίζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη. (στ) Δεν προκύπτει και δεν στοιχειοθετείται εκ μέρους των Αιτηών καμία παραβίαση της αρχής της ισότητας ως κατοχυρώνεται στο άρθρο 28 του Κυπριακού Συντάγματος. (ζ) Δεν προσκομίζεται επαρκής μαρτυρία η οποία να κλονίζει πέραν πάσης αμφιβολίας το τεκμήριο της συνταγματικότητας του Νόμου και ούτε εξειδικεύεται το πώς ο επίδικος Νόμος συγκρούεται με έκαστο νομοθέτημα που παρατίθεται στη νομική βάση, ώστε να είναι εφικτή η παράθεση επιχειρηματολογίας εκ μέρους της Τράπεζας.
22. Ο ομνύων προβαίνει σε αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν αποσείει το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του.
23. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.» Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 27, 44 Α - 44ΙΑΑ και παραρτήματα αυτού, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Νόμου 14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στους γενικούς κανόνες επιεικείας και στην πρακτική και τις σύμφυτες εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Με το Νόμο 142(Ι)/2014 καθιερώθηκε η ιδιωτική πώληση με τη συμπερίληψη νέου Μέρους στο Ν.9/1965 υπό τον εξής τίτλο: «ΜΕΡΟΣ VIA ΠΩΛΗΣΗ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟ ΔΑΝΕΙΣΤΗ» Ενώ στη συνέχεια αναφέρεται στην εφαρμογή του ως ακολούθως: «Εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος Μέρους σε υφιστάμενες και νέες συμβάσεις υποθήκης». Στις 13.7.2018 ψηφίστηκε, δημοσιεύθηκε και τέθηκε σε ισχύ ο τροποποιητικός Νόμος Ν.87(Ι)/18, ο οποίος επέφερε σοβαρές αλλαγές στα άρθρα 44Α και 44Γ και κατήργησε το άρθρο 44ΙΓ, του Μέρους VIA του Ν.9/
24. Συγκεκριμένα το άρθρο 44Α πριν τον τροποποιητικό Ν.87(Ι)/2018 είχε ως ακολούθως: 44Α.-

(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.

(2)Καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.

(3)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI: Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.

(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.» Ενώ με την τροποποίηση του με το Ν.87(Ι)/2018έγινε ως εξής: «44Α.-

(1)Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.

(2)Καμία διάταξη του Μέρους VI δεν απαγορεύει σε ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.

(3)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI: Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου: Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.

(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. (4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό.» Το δε άρθρο 44Γ πριν τροποποιηθεί με το Ν.87(Ι)/2018προνοούσε τα πιο κάτω: «44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους:

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).» Με την τροποποίηση του από το Ν.87(Ι)/2018προβλέπονται τα κατωτέρω: «44Γ.-

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Πρώτα από όλα να λεχθεί ότι Έφεση χωρεί, δυνάμει του άρθρου 44Γ

(3), μόνο από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, όπως τούτο ερμηνεύεται στο άρθρο 44ΙΕ, μόνο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ

(2)και μόνο για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 44Γ3(α)(β)(γ)(δ)(ε) και (στ), εντός 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Οποιοσδήποτε άλλος λόγος ή αιτητικό ή αξίωση ή επιζήτηση οιουδήποτε άλλου διατάγματος δεν είναι παραδεκτά και είναι καταδικασμένα σε αποτυχία και η Έφεση σε απόρριψη. Έτσι οποιαδήποτε εκζητούμενα διατάγματα στη βάση άλλων λόγων, δεν μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο της Έφεσης. Η δικηγόρος των Εφεσειόντων στη γραπτή αγόρευση της, αφού αναφέρεται στο τι ζητείται με την αίτηση στη συνέχεια κάνει ειδική αναφορά γιατί θα πρέπει πρώτα απ΄ όλα να έχει επιδοθεί η ειδοποίηση Τύπος «Ι», η οποία πρέπει να είναι σύμφωνη με το δεύτερο παράρτημα του Νόμου που προβλέπεται γι΄ αυτήν. Συνάμα ζητείται από το Δικαστήριο να απορρίψει τη θέση της άλλης πλευράς ότι δεν αποτελεί και δεν σχετίζεται η ειδοποίηση Τύπος «Ι» με τους λόγους έφεσης, επειδή αυτοί αναφέρονται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ

(3). Προς επίρρωση της θέσης της παρέθεσε αποσπάσματα αποφάσεων Αδελφών Πρωτόδικων Δικαστών. Αφού παρέθεσε ακολούθως και το νομικό πλαίσιο εντός του οποίου μπορεί κάποιος, ως προβλέπεται στο σχετικό Νόμο, να καταχωρήσει Έφεση με παράθεση των σχετικών άρθρων, στη συνέχεια ανέφερε ως πρώτο λόγο έφεσης ότι η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι εσφαλμένη κατά τον τύπο της ή και κατά το περιεχόμενο της διότι δεν συνάδει ή και δεν είναι σύμφωνη με το δεύτερο παράρτημα του Νόμου 9/65 ή και δεν αναγράφεται το ακριβές ποσό του τόκου που πρέπει ο ενυπόθηκος οφειλέτης να καταβάλει, παραπέμποντας τόσο στο σχετικό παράρτημα όσο και στο τι αναγράφεται στην ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Παρέπεμψε δε σε σχετική νομολογία που κατά την άποψη της σχετίζεται με το εκ μέρους της αναφερθέν θέμα όπως και σε αποφάσεις Αδελφών Πρωτόδικων Δικαστών. Επίσης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι ο Νομοθέτης απαιτεί την καταγραφή τριών ξεχωριστών ποσών στην ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει, κατά την εισήγησή της, στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ως λόγος έφεσης 2 προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι εσφαλμένη κατά τον τύπο της ή/και κατά το περιεχόμενο της διότι δεν συνάδει ή και δεν είναι σύμφωνη με το σχετικό παράρτημα του Νόμου 9/65 ή και δεν αναγράφεται το ακριβές ποσό των εξόδων που πρέπει ο ενυπόθηκος οφειλέτης να καταβάλει. Ως λόγο έφεσης 3 προβάλλεται η θέση ότι η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι άκυρη ή/και δέον όπως ακυρωθεί ή/και παραμεριστεί διότι το περιεχόμενο της είναι λανθασμένο ή/και αντίκειται ή/και είναι κατά παράβαση των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65, ως έχει τροποποιηθεί ή/και είναι κατά παράβαση του τύπου και του περιεχομένου του ως αυτός εκτίθεται στο δεύτερο παράρτημα του Ν.9/65, ως έχει τροποποιηθεί ή/και διότι δεν πληροί τις κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις διότι το ποσό του αξιούμενου υπολοίπου του ενυπόθηκου χρέους είναι λανθασμένο ή/και αυθαίρετο ή/και δεν είναι αυτό που συμφωνήθηκε στις επίδικες δηλώσεις και συμβάσεις των Υποθηκών ή/και διότι παραβιάζει και αποστερεί το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να μπορεί ανά πάσα στιγμή να αντιμετωπίσει και εξαλείψει την κάθε υποθήκη ξεχωριστά. Ως λόγος έφεσης 4 προβάλλεται η θέση ότι η ειδοποίηση Τύπος «Ι» είναι εσφαλμένη κατά τον τύπο της ή κατά το περιεχόμενο της διότι δεν συνάδει ή/και δεν είναι σύμφωνη με το σχετικό παράρτημα του Νόμου 9/1965 ή/και δεν συνοδεύεται από πραγματική κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους. Ως λόγος έφεσης 5 προβάλλεται η θέση ότι με βάση τις πρόνοιες του τελευταίου τροποποιητικού νόμου, τυχόν πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου θα σημαίνει παραβίαση των Άρθρων 26, 28 και 30 του Συντάγματος που προστατεύει την ελευθερία των συμβάσεων, την ισότητα και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, δεδομένου ότι η Σύμβαση Υποθήκης όπως ρητά δηλώνεται σ΄ αυτή συμφωνήθηκε να καταρτιστεί και καταρτίστηκε σύμφωνα με τη Νομοθεσία που καταγράφεται στον τίτλο της Υποθήκης και στη συνέχεια αναλύει γιατί είναι σε αντίθεση με το Άρθρο 26 του Συντάγματος, ενώ δεν γίνεται αναφορά σε σχέση με τη θέση των Εφεσειόντων για παραβίαση των Άρθρων 28 και 30 του Συντάγματος. Με τον λόγο έφεσης 6 εισηγείται ότι δεν μπορεί να εφαρμοστεί στη συγκεκριμένη περίπτωση η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» αφού στο επίδικο ακίνητο βρίσκονται μεταξύ άλλων και η κατοικία του Εφεσείοντα 2 και μελών της οικογένειας του με αποτέλεσμα η παρούσα υπόθεση να καλύπτεται από το Άρθρο 95 του Νόμου 65(Ι)/2015 γεγονός που καθιστά τα αξιούμενα με την Ειδοποίηση Τύπου ποσά εσφαλμένα ή και παράνομα ή και μη εισπράξιμα. Τέλος με τον λόγος έφεσης 7 εισηγείται ότι η υποθήκη είναι άκυρη γιατί υπάρχει παραβίαση του άρθρου 21

(1)(Γ) και του εξ επιεικείας δικαιώματος του ενυπόθηκου οφειλέτη να εξοφλήσει και εξαλείψει την υποθήκη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους εισηγείται ότι η αίτηση πρέπει να επιτύχει και να εκδοθούν τα διατάγματα στα οποία ζητείται η αίτηση. Από την αντίπερα όχθη η συνήγορος της Εφεσίβλητης για σκοπούς της αγόρευσής της υιοθετεί βασικά τους λόγους ένστασης και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και στη συνέχεια καταπιάνεται με τη νομική πτυχή της Έφεσης, για να εισηγηθεί ότι ο Τύπος «Ι» είναι ενημερωτικού χαρακτήρα και ουσιαστικά η έναρξη της διαδικασίας για ιδιωτική πώληση επέρχεται με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Ακολούθως καταπιάνεται με τους λόγους Έφεσης οι οποίοι αναφέρονται ότι δεν συνάδουν οι σχετικές αναφερθείσες ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» με όσα προβλέπονται στο δεύτερο παράρτημα του Ν.9/1965, ως τροποποιήθηκε, για να αναφέρει ότι η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» επιδόθηκε στον σωστό Τύπο και με το σωστό περιεχόμενο στους Εφεσείοντες, ότι ο Τύπος «ΙΑ» αποστάληκε μετά τη λήξη της προβλεπόμενης προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, αν και δεν αναφέρεται στους λόγους έφεσης δεν εκδόθηκε απαγορευτικό διάταγμα με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, ούτε εκδόθηκε προστατευτικό διάταγμα με βάση το Νόμο περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Ν.65(Ι)/2015, η Εφεσείουσα 1 δεν συμμετέχει στο σχέδιο Εστία και ότι οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η ακύρωση και παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» δεν είναι εντός των προβλεπόμενων λόγων έφεσης με βάση το άρθρο 44Γ

(3). Όσον αφορά το θέμα της αντισυνταγματικότητας του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965, με παραπομπή σε αυθεντίες, εισηγείται ότι δεν αποδείχθηκε η αντισυνταγματικότητα του, το βάρος το οποίο φέρει η πλευρά η οποία ισχυρίζεται τούτο, αφού δεν αναφέρεται εξειδικευμένα με ποιο τρόπο η ολοκλήρωση της διαδικασίας του πλειστηριασμού θα επηρεάσει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως. Απεναντίας αν εκδοθούν τα διατάγματα θα επηρεαστούν τα δικά της δικαιώματα. Καταπιάνεται ακόμη εκτός από το Άρθρο 26 και με τα Άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος εκφράζοντας τη δική της άποψη, όμως σε σχέση με αυτά τα δύο τελευταία άρθρα δεν προωθήθηκε εισήγηση για παραβίαση τους από το Μέρος VIA του Ν.9/1965, με σχετική αναφορά και επιχειρηματολογία τόσο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Έφεση όσο και με σχετικό γραπτό υπόμνημα εκ μέρους των Εφεσειόντων. Επίσης γίνεται σχετικός σχολιασμός για την ύπαρξη της αγωγής 1376/2014 Ε.Δ. Λάρνακας και της Ανταπαίτησης που έχουν οι Εφεσείοντες σε αυτή. Αναφέρθηκε περαιτέρω και στη θέση της άλλης πλευράς για ακυρότητα της σύμβασης υποθήκης, για να την απορρίψει βέβαια, με αναφορά στα άρθρα 5 και 21, όπως και για την εξάλειψη υποθήκης από τον ενυπόθηκο δανειστή με βάση το άρθρο 35. Επιπλέον αναφέρεται ειδικά στο θέμα της επίδοσης της ειδοποίησης Τύπος «Ι» και «ΙΑ» για να εισηγηθεί ότι αυτές επιδόθηκαν δεόντως, ενώ υποδεικνύει ότι δεν υπάρχουν άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα εκτός από τους δύο Εφεσείοντες γι΄ αυτή την υποθήκη. Βέβαια ό,τι σχετίζεται με το Ν.65(Ι)/2015απορρίπτει τις θέσεις της άλλης πλευράς ως άσχετες με το υπό κρίση θέμα. Επίσης γίνεται αναφορά ότι, σε αντίθεση με ότι προβάλλουν οι Εφεσείοντες, η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι υπογραμμένη από δύο φυσικά πρόσωπα για την Εφεσίβλητη. Τέλος καταπιάνεται και με τα άλλα θέματα που επικαλείται η πλευρά των Εφεσειόντων τα οποία απορρίπτει με παραπομπή σε σχετική νομολογία ή σε αποφάσεις πρωτόδικων Δικαστηρίων. Εισηγείται τέλος ότι η Έφεση πρέπει να απορριφθεί. Οι λόγοι που προβάλλονται στην Έφεση, αν και φαίνεται να είναι πολλοί, ως τελικά έχει εξελιχθεί η υπόθεση με βάση τη γραπτή αγόρευση της δικηγόρου των Εφεσειόντων, αυτοί συμπτύσσονται σε έξι λόγους όπως αυτοί αναφέρονται στη γραπτή της αγόρευση, όπως βέβαια άλλοι τόσοι και περισσότεροι αντίθετοι λόγοι προβάλλονται εκ μέρους της Εφεσίβλητης οι οποίοι αναπτύσσονται από την δικηγόρο της. Το Δικαστήριο όμως αν και θα απαντήσει σε όλους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς και προβαλλόμενες θέσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών δεν κρίνει ότι θα πρέπει να κάνει ειδική αναφορά σε κάθε ένα από αυτούς ξεχωριστά. Η αποδοχή ή απόρριψή τους διαφαίνεται όχι αποκλειστικά από την ενασχόληση του Δικαστηρίου με κάθε ένα από αυτούς ξεχωριστά, αλλά από τη συλλογιστική που ακολουθεί και την κατάληξη του Δικαστηρίου είτε ειδικά είτε γενικά επί των ευρύτερων θεμάτων που τέθηκαν. Ζητήματα αντισυνταγματικότητας εξετάζονται υπό τις προϋποθέσεις που έχει θέσει η νομολογία, για τα οποία το Δικαστήριο θα καταπιαστεί κατωτέρω. Αν και πρέπει να πω ότι δεν τέθηκε απευθείας θέμα αναδρομικότητας εκ μέρους των Εφεσειόντων, έχοντας κατά νου την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Έφεση καθώς και τη γραπτή αγόρευσή της δικηγόρου των Εφεσειόντων και δη όπως τίθεται το θέμα της αντισυνταγματικότητας του Μέρους VIA σε σχέση με το Άρθρο 26 του Συντάγματος, κρίνω σκόπιμο να γίνει αναφορά και στο θέμα αυτό. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΟΤΗΤΑ Το Δικαστήριο εξετάζοντας αυτό το θέμα προκειμένου να μορφώσει άποψη επί του θέματος, αναφέρει τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Σάντης ν. Interfund Investments Ltd

(2012)1 (B) AAΔ.1670 στη σελίδα 1676 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η γενική αρχή είναι ότι ένας νόμος, εκτός εάν είναι δηλωτικός ή εάν αφορά μόνο σε θέματα διαδικαστικά ή αποδείξεως, δεν έχει αναδρομική ισχύ. Αυτό τεκμαίρεται, γενικά, σε κάθε περίπτωση και εκεί όπου ο νομοθέτης επιθυμεί να δώσει αναδρομική ισχύ σε μια νομοθετική πρόνοια που δεν περιλαμβάνεται στις προαναφερόμενες εξαιρέσεις, θα πρέπει να το πει ρητά (Δέστε: Halsbury' s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 44, παραγ. 921 και 922). Υπάρχει δηλαδή γενικό τεκμήριο εναντίον της αναδρομικότητας των νόμων εκτός εάν ο νομοθέτης ανατρέψει το τεκμήριο αυτό με ρητή πρόνοια (Δέστε: Halsbury' s, ανωτέρω, παραγ. 924).» Η ίδια αρχή επαναλήφθηκε στην υπόθεση Σταύρος Ξιούρουππας κ.ά. ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2016:A522, Π.Ε. 386/10, ημερ. 15.11.

1. Σχετική επίσης είναι και η υπόθεση Πιπονίδη ν. Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A444, Πολ. Έφ. 429/11, ημερ. 6.12.
2. Επίσης στην Πολιτική Αίτηση Νικολάου κ.ά. Αρ. 101/2018 ημερ. 14.8.18 λέχθηκαν τα εξής: «Στην υπόθεση Ξιούρουππας κ.α. ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας, ECLI:CY:AD:2016:A522, Πολ. Έφ. Αρ. 386/2010, 15.11.2016, αναφέρθησαν τα εξής ως προς την αναδρομικότητα των νομοθετημάτων: «Ως ουσιαστικής, λοιπόν υφής και χωρίς ρητή και συγκεκριμένη πρόνοια, ο Νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ εφόσον δεν αφορά σε δικονομικές πρόνοιες, (Χριστοφίδης ν. Παττίχης

(2002)1 Α.Α.Δ. 245). Δεν επηρεάζει συνεπώς δικαιώματα προνόμια υποχρεώσεις ή ευθύνες που εξασφαλίστηκαν ή προέκυψαν δυνάμει του Νόμου αρ. 26/77 που καταργήθηκε με το νέο Νόμο. Σύμφωνα με τις αποφάσεις Datamedia AE v. KSN (Business Aids) Ltd

(1990)1 C.L.R. 13 και Ιδιωτική Τριτοβάθμια Σχολή INTERCOLLEGE ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργού Παιδείας,

(2002)3 Α.Α.Δ. 296, αναδρομικότητα στις πρόνοιες νομοθετήματος δεν εξυπακούεται ούτε υφίσταται εκτός εάν καθορίζεται ρητά τούτο. Το ίδιο προνοεί και ο περί Ερμηνείας Νόμος, Κεφ. 1.» Όπως έκρινε ο Επαρχιακός Δικαστής, το λεκτικό του άρθρου 4 του Νόμου 87(Ι)/2018 καθιστά σαφές ότι η πρόθεση του νομοθέτη ήταν όπως οι τροποποιήσεις που επήλθαν με το Νόμο 87(Ι)/2018 εφαρμοστούν και στις δικαστικές διαδικασίες που είχαν ήδη ξεκινήσει πριν τις 13.7.2018 δυνάμει του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965. Η καταχώριση Αίτησης/Έφεσης είναι διαδικασία που προνοείται από το συγκεκριμένο Μέρος VIA του πιο πάνω Νόμου που αφορά σε πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Εν όψει της αναδρομικότητας του Νόμου 87(Ι)/2018 ο λόγος έφεσης που προνοείτο στο άρθρο 44(Γ)

(3)και αναφέρετο στην ύπαρξη εκκρεμούσας αγωγής δεν ισχύει στην περίπτωση των αιτητών εφόσον αντικαταστάθηκε με το λόγο για την ύπαρξη παρεμπίπτοντος διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960. Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903). Μετά τη διαπίστωση του ως προς την αναδρομικότητα του τροποποιητικού Νόμου, ο Επαρχιακός Δικαστής έκρινε ότι είχε αποδειχθεί πλήρης συμμόρφωση της Τράπεζας με τις πρόνοιες του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου ως είχε τροποποιηθεί και ότι δεν είχε αποδειχθεί η ύπαρξη οποιουδήποτε λόγου για παραμερισμό της ειδοποίησης εν όψει της μη εξασφάλισης παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος στην αγωγή αρ. 1135/2018 και απέρριψε την αίτηση. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, βρίσκω ότι η διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου ήταν κανονική και ο Επαρχιακός Δικαστής ενήργησε εντός των εξουσιών του, που του παρέχει ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμος, όπως είχε τροποποιηθεί με το Νόμο 87(Ι)/2018, ο οποίος δεν κηρύχθηκε αντισυνταγματικός. Συνεπώς, δεν έχω πεισθεί ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση για να πετύχει η αίτηση.» Επίσης το Δικαστήριο κρίνει σκόπιμο όπως γίνει αναφορά στο άρθρο 10 του Περί Ερμηνείας Νόμου ΚΕΦ. 1, το οποίο έχει ως κατωτέρω: «Αποτέλεσμα ακύρωσης σε μελλοντικούς Νόμους 10.-

(1)Όταν Νόμος ακυρώνει και επαναθεσπίζει, με ή χωρίς τροποποίηση, οποιαδήποτε πρόνοια του προηγούμενου Νόμου, αναφορές σε οποιοδήποτε άλλο Νόμο στην ακυρωθείσα πρόνοια, θα ερμηνεύονται, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, ως αναφορές στην πρόνοια που επαναθεσπίσθηκε με τον τρόπο αυτό.

(2)Όταν Νόμος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα- (α) επαναφέρει οτιδήποτε που δεν ισχύει ή δεν υπάρχει κατά το χρόνο κατά τον οποίο αρχίζει να ισχύει η ακύρωση~ (β) επηρεάζει την προηγούμενη ισχύ νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή οτιδήποτε που τελέστηκε κανονικά ή που επιτράπηκε με βάση το νομοθέτημα που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό~ ή (γ) επηρεάζει δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ή ευθύνη που εξασφαλίζεται, προέρχεται ή προκύπτει, βάσει νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό~ ή (δ) επηρεάζει ποινή, κατάσχεση, ή τιμωρία που προέκυψε σχετικά με ποινικό αδίκημα που διαπράχθηκε εναντίον νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό~ ή (ε) επηρεάζει έρευνα, νομική διαδικασία ή θεραπεία σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ευθύνη, ποινή, κατάσχεση ή τιμωρία όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, και τέτοια έρευνα, νομική διαδικασία, ή θεραπεία, μπορεί να εγερθεί, συνεχιστεί, ή εκτελεσθεί και τέτοια ποινή, κατάσχεση, ή τιμωρία μπορεί να επιβληθεί ωσάν ο ακυρωτικός Νόμος δεν ψηφιζόταν.» Tο Δικαστήριο έχοντας υπόψη τις τοποθετήσεις των δύο συνηγόρων, κρίνει ότι πράγματι, έχοντας κατά νου και το άρθρο 10 του ΚΕΦ. 1, από το λεκτικό της νέας επιφύλαξης που προστέθηκε στο άρθρο 44 Α

(3)με το Νόμο 87(Ι)/2018, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για άλλη ερμηνεία, ότι πρόκειται για σαφή και ξεκάθαρη αναδρομική ισχύ, με τη νέα ως άνω επιφύλαξη, του άρθρου 44 Α

(3). ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ηγέρθησαν από την συνήγορο των Εφεσειόντων, κατά την αγόρευσή της, θέματα παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων των Εφεσειόντων τα οποία τέθηκαν και στην αίτηση τους, ως τούτα προσδιορίσθηκαν και καταγράφηκαν ανωτέρω, ένεκα του τροποποιητικού Νόμου 87(I)/2018 αλλά και του Ν. 142(Ι)/2014 ο οποίος καθιέρωσε την ιδιωτική πώληση. Ως εκ τούτου θα πρέπει να γίνει μια γενική αναφορά για το θέμα αυτό. Στην υπόθεση Πιπονίδη ν. Ελληνικής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A444, Πολ. Έφ. 429/11, ημερ. 6.12.2017 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Αχιλλέως κ.α. ν. Πιτταρά κ.α.

(2012)1 (Β) ΑΑΔ 1590, 1602, η νομολογία επιτάσσει ότι η εξέταση της συνταγματικότητας των νόμων δεν γίνεται αυτεπαγγέλτως ούτε ελέγχεται περιστασιακά ή συμπτωματικά. Σε κάθε περίπτωση το θέμα της συνταγματικότητας νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν ενώ η σκοπιμότητα της νομοθετικής ρύθμισης εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου (βλ. Κούρτης κ.α. ν. Δημοκρατίας κ.α.

(1999)3 ΑΑΔ 408, Μαυρομμάτης ν. Δημοκρατίας

(1998)3 ΑΑΔ 910 και Κυπριανού κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2003)3 ΑΑΔ 8. Στην υπόθεση Investylia Ltd. ν. Tαμπούρη

(2006)1 (B) AAΔ 1325 ένα από τα θέματα που ηγέρθησαν ήταν η αντίθεση άρθρων του Νόμου 42

(1)/2000 με Οδηγία του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το Ανώτατο Δικαστήριο αντιμετωπίζοντας το θέμα ως κάτι ανάλογο με εκείνο της αντισυνταγματικότητας, ανέφερε ότι είναι επιθυμητό να εγείρεται στα δικόγραφα ή σε περίπτωση που διάδικος επιθυμεί να το εγείρει σε κατοπινό στάδιο να διατυπώνεται γραπτώς και να υποστηρίζεται από λεπτομέρειες γιατί παραβιάζει την Οδηγία. Ενόψει της παραγράφου 8 της Έκθεσης Απαίτησης από άποψη δικογράφησης γενικά της θέσης περί αντισυνταγματικότητας των διαδικασιών από μέρους του Διευθυντή του Κτηματολογίου με το Άρθρο 23 του Συντάγματος, δεν ενείχε οποιοδήποτε πρόβλημα και το Δικαστήριο θα έπρεπε να την εξετάσει, όπως και έπραξε, για να καταλήξει ότι επρόκειτο για γενικό και αόριστο ισχυρισμό χωρίς να προχωρήσει να εξετάσει την ουσία. Στην υπόθεση Μαραγκός ν. Δημοκρατίας

(2006)3 ΑΑΔ 671 στις σελ. 674 και 675 αναφέρθηκαν τα εξής ως προς τον τρόπο που θα πρέπει να εγείρεται θέμα συνταγματικότητας νομοθεσίας από ένα διάδικο: «..Η γενική και αόριστη αναφορά στο δικόγραφο της προσφυγής ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις είναι αντίθετες προς το Σύνταγμα δεν συνάδει καθόλου με ό,τι απαιτούν οι σχετικές δικονομικές διατάξεις* και οι αρχές της νομολογίας** που διέπουν το θέμα της εξέτασης συνταγματικότητας νόμου. Ελλείπει παντελώς από το δικόγραφο της αίτησης η αναγκαία εξειδίκευση η οποία θα καθιστούσε εφικτή την εξέταση του σημαντικού αυτού νομικού θέματος. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού, συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας το οποίο καθίσταται επίδικο μόνο κατόπιν επακριβούς προσδιορισμού του άρθρου του νόμου ή του κανονισμού που αμφισβητείται καθώς και της συνταγματικής διάταξης προς την οποία προσκρούει το συγκεκριμένο άρθρο ή ο κανονισμός. Η γενική επίκληση διάταξης νόμου ως αντίθετης προς το Σύνταγμα δεν είναι αρκετή. Για να καταστεί το θέμα επίδικο, πρέπει αυτό να εγείρεται σύμφωνα με τις δικονομικές διατάξεις και να αποφασίζεται ύστερα από εξαντλητική επιχειρηματολογία. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υπήρξε καν τέτοια επίκληση. Το γεγονός ότι το θέμα είχε ακροθιγώς αναφερθεί στη γραπτή αγόρευση του δικηγόρου του αιτητή δεν το καθιστούσε εγειρόμενο προς εξέταση. Η αγόρευση αποτελεί το μέσο για την έκθεση της επιχειρηματολογίας υπέρ της αποδοχής των λόγων ακύρωσης και όχι υποκατάστατο της στοιχειοθέτησής τους. Βλ. Παπαδόπουλος ν. Ιωσηφίδη κ.ά.

(2002)3 A.A.Δ. 601 και Λεωφορεία Λευκωσίας Λτδ ν. Δημοκρατίας

(1999)3 A.A.Δ. 56.» H δικογράφηση του ισχυρισμού για αντισυνταγματικότητα, για να καταστεί δυνατή η εξέτασή του, πρέπει να τίθεται με επάρκεια και λεπτομέρεια ή με γραπτό υπόμνημα, ως τονίζεται από τη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στη συγκεκριμένη περίπτωση θεωρώ ότι πρέπει να εξεταστεί το θέμα αντισυνταγματικότητας του Ν.142(Ι)/2014 και του Ν.87(Ι)/2018 έναντι του Άρθρου 26 του Συντάγματος, ένεκα των πιο πάνω αναφερθέντων, αφού κατά την άποψη του Δικαστηρίου, αιτιολογείται τούτο σε ικανοποιητικό βαθμό, έστω και αν δεν εμπεριέχονται όλες οι λεπτομέρειες. Οι αρχές που διέπουν τον έλεγχο συνταγματικότητας ενός νόμου διατυπώνονται ως ακολούθως στην υπόθεση Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 CLR 640: «

1. Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία.
2. Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με την συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος.
3. Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο Περί Μεταβιβάσεως έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στο πλαίσιο του Συντάγματος.
4. Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς.» Στην υπόθεση Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.α. (Αρ. 3)

(1996)1 ΑΑΔ 315, 339 λέχθηκαν τα εξής: «Η μεθοδολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα». Στην Γεωργίου ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 616 αναφέρονται σχετικά τα εξής: «Περιορισμοί στην άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ανθρώπου κρίνονται πάντοτε αυστηρά. Η επιβολή τους πρέπει να καταφαίνεται ως απόλυτα αναγκαία και η έκταση του περιορισμού δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από ό,τι είναι απαραίτητο για την προαγωγή του σκοπού χάριν του οποίου επιβάλλεται». Στην υπόθεση Lapertas Fisheries και Άλλος ν. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 335 αναφέρονται σχετικά τα εξής: «Στο νόμο δε γίνεται επίκληση οποιωνδήποτε γεγονότων, που να στοιχειοθετούν την ανάγκη, ή γεγονότων, που να εκθέτουν τους κινδύνους που διατρέχει η συνταγματική τάξη, η δημόσια ασφάλεια, η δημόσια τάξη, η δημόσια υγεία, τα δημόσια ήθη ή τα δικαιώματα τρίτων, στην απουσία των περιορισμών ή επεμβάσεων που προβλέπει ο νόμος. Τα γεγονότα, τα οποία επικαλείται η Βουλή, μπορεί να εκτεθούν στο προοίμιο του νόμου, όπως και η ανάγκη, η οποία προκύπτει, προς περιορισμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου ή επέμβαση σ' αυτά. Ούτε έχει γίνει επίκληση οποιουδήποτε γεγονότος, παγκοίνως γνωστού, σε βαθμό που να καθίσταται παραδεκτή η διαπίστωση της ύπαρξης του χωρίς τεκμηρίωση (δικαστική γνώση).» Στην υπόθεση Πιτσιλλίδης κ.α. ν. Επιτροπής Κεφαλαιογοράς Κύπρου

(2004)3 ΑΑΔ 7 (απόφαση ημερ. 19.1.2004) ειπώθηκαν τα πιο κάτω: «Εναπόκειται στη νομοθετική εξουσία να στοιχειοθετήσει την ανάγκη, η οποία δικαιολογεί τον περιορισμό του θεμελιώδους δικαιώματος του ατόμου. (.) Για τον περιορισμό ή την εξουσιοδότηση επέμβασης στην άσκηση θεμελιώδους δικαιώματος, η ανάγκη πρέπει να τεκμηριώνεται και ρύθμιση να είναι ανάλογη προς την ανάγκη.» Όμως το Δικαστήριο αφού παρατέθηκαν στοιχεία μόνο για το Άρθρο 26 του Συντάγματος δεν θα προχωρήσει να εξετάσει θέμα αντισυνταγματικότητας με βάση τα Άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος και θα περιοριστεί στην εξέταση του κατά πόσο ο Ν.142(Ι)/2014που καθιέρωσε την ιδιωτική πώληση παραβιάζει το Άρθρο 26 του Συντάγματος. Θα πρέπει να αναφερθεί ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση οι Εφεσείοντες αν και μπορούσαν, με την καταχώρηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης στην Αγωγή 1376/2014 του Ε.Δ. Λάρνακας με την οποία ανταπαιτούν την έκδοση διατάγματος ακύρωσης των συμφωνιών, μεταξύ των οποίων και των συμβάσεων υποθηκών, να προχωρούσαν μετά την ψήφιση και ισχύ του Νόμου 87(Ι)/2018 στις 13.7.2018, να καταχωρήσουν αίτηση για έκδοση διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 δεν το έπραξαν, κάτι το οποίο αν εγίνετο και πετύχαιναν θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο έφεσης στην παρούσα Έφεση. Αντ΄ αυτού παρέμειναν αδρανείς χωρίς να προβούν στο εν λόγω διάβημα. Επίσης να αναφερθεί ότι δεν τέθηκαν σε δυσμενή διάκριση ένεκα της αναδρομικής ισχύς του Ν.87(Ι)/2018 ή δεν είχαν την ευκαιρία πρόσβασης στο Δικαστήριο αφού, όπως ανέφερα προηγουμένως, αν εξασφάλιζαν το διάταγμα, θα αποτελούσε λόγο για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Να λεχθεί εξαρχής ότι με απόφαση της η Εφεσείουσα 1 αποφάσισε να εγγράψει υποθήκη επ΄ αυτής προς εξασφάλιση κάποιων πιστωτικών διευκολύνσεων από την Εφεσίβλητη και επομένως η ίδια έθεσε και διέθεσε την ακίνητη περιουσία της στη νομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα. Επίσης πρέπει να λεχθεί ότι και πριν την καθιέρωση του Μέρους VIA του Ν.9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, υπήρχαν σχετικές διατάξεις για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου. Ό,τι επήλθε με τις τροποποιήσεις και την καθιέρωση του Μέρους VIA είναι μια διαφορετική διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, δηλαδή της ιδιωτικής πώλησης, στα πλαίσια της οποίας ο επηρεαζόμενος ή ο ενδιαφερόμενος μπορεί να προσφύγει στο Δικαστήριο για αποτροπή της για συγκεκριμένους λόγους. Το Άρθρο 26

(1)του Συντάγματος, το οποίο προστατεύει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελεύθερα, δεν με βρίσκει σύμφωνο ότι παραβιάσθηκε, αφού με τις τροποποιήσεις που επήλθαν με τους Ν.142(Ι)/2014και Ν.87(Ι)/2018 απλά άλλαξε, διά προσθήκης, εκτός της υπάρχουσας, διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω του κτηματολογίου και της καθιέρωσης της ιδιωτικής πώλησης, ενώ για το ίδιο το δικαίωμα του Άρθρου 26

(1)δεν επήλθε καμιά αλλαγή. Με απόφασή της η Εφεσείουσα 1, όπως αναφέρθηκε ήδη ανωτέρω, ελεύθερα συμβλήθηκε με την Εφεσίβλητη και ενέγραψε την υποθήκη επί του ακινήτου της ως ενυπόθηκος οφειλέτης, ενώ ότι άλλαξε με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στο Νόμο 9/1965 με την προσθήκη του Μέρους VIA με το Ν.142(Ι)/2014και το Ν.87(Ι)/2018 είναι ο τρόπος και η διαδικασία πώλησης, για την οποία πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, σε περίπτωση μη πληρωμής του χρέους, για το οποίο ενέγραψε την υποθήκη, γνώριζε ευθύς εξαρχής με την υπογραφή της σύμβασης και δήλωσης υποθήκης του ακινήτου, άσχετα αν αυτή θα γινόταν με άλλη διαδικασία. Επομένως, το ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/1965, που καθιερώθηκε με τον Ν.142(Ι)/2014 ως τροποποιήθηκε με το Ν.87(Ι)/2018, δεν είναι αντισυνταγματικό. Ως προς τους υπόλοιπος λόγους Έφεσης πρέπει να αναφέρω ότι δεν ευσταθούν οι ισχυρισμοί που προβάλλονται, αφού τίποτε από όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση δεν καταδεικνύουν και δεν αποδεικνύουν αυτούς. Εν πάση περιπτώσει εξετάζοντας αυτούς τους ισχυρισμούς στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(α)(β) και (γ), που μπορούν να ενταχθούν, διαπιστώνεται ότι, ο Τύπος «Ι» και «Θ» συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 3 στην Ένσταση. Στον Τύπο «Ι» αναφέρεται ότι έγιναν απαιτητά το ποσό των €727.478,41 πλέον τόκος επί του ποσού των €335.300,57 με επιτόκιο 8,75%, πλέον τόκοι ποσού €52.134,15 με επιτόκιο 10%, πλέον τόκοι επί του ποσού των €322.986,86 με επιτόκιο 7,15%, λεπτομέρειες του οποίου περιέχονται στην επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού. Συγκεκριμένα στην ειδοποίηση Τύπος «Ι» για την υποθήκη αναφέρονται τα ακόλουθα: «Ειδοποιείστε ότι έγινε απαιτητό το ποσό των €727.478,41 (λεπτομέρειες του οποίου περιέχονται εις την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού), πλέον τόκοι επί του ποσού €335.300,57 προς συνολικό επιτόκιο 8,75 επί τοις εκατόν ετησίως, πλέον τόκοι επί του ποσού €52.134,15 προς συνολικό επιτόκιο 10,00 επί τοις εκατόν ετησίως, πλέον τόκοι επί του ποσού €322.986,86 προς συνολικό επιτόκιο 7,15 επί τοις εκατόν ετησίως από τις 16/10/2018, το οποίο οφείλετε σύμφωνα με τις δηλώσεις σύμβασης υποθηκών με αρ. Υ4604/2004 ημερομηνίας 26.10.2004, Υ4526/2009 ημερομηνίας 29.09.2009 και Υ2590/2003 ημερομηνίας 24.6.2003 πλέον έξοδα μέχρι σήμερα περιλαμβανομένων των εξόδων της ειδοποίησης αυτής. Καλείστε προς τούτο, όπως εντός τριάντα

(30)ημερών καταβάλετε το πιο πάνω ποσό και τους οφειλόμενους τόκους, πλέον όλα τα ήδη διενεργηθέντα έξοδα για είσπραξη αυτών και ειδοποιήστε ότι αν δεν καταβάλετε το πιο πάνω ποσό πλήρως μαζί με τους περαιτέρω τόκους, οι οποίοι θα οφείλονται μέχρι την ημέρα πληρωμής, καθώς και τα έξοδα, θα προχωρήσω με την διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και στην μεταβίβαση τούτου στον αγοραστή. Η καταβολή του ποσού θα γίνει στην Alpha Bank Cyprus Ltd. Λεωφ. Αγ. Ιλαρίωνος 88, Ισόγειο, Καϊμακλί, 1596 Λευκωσία. Εάν έχετε διαφορετική γνώμη, παρακαλώ όπως με πληροφορήσετε για τούτο γραπτώς σε διάστημα τριάντα

(30)ημερών, από την παραλαβή της παρούσας ειδοποίησης στη διεύθυνση Alpha Bank Cyprus Ltd, Λεωφόρος Λεμεσού 3, Τ.Θ.21661, 1596 Λευκωσία.» Όσον αφορά την κατάσταση λογαριασμού, σ΄ αυτή αναφέρεται η ημερομηνία που, προφανώς, ετοιμάστηκε, ο πρωτοφειλέτης, Εφεσείοντας 2, η ενυπόθηκος οφειλέτρια, Εφεσείουσα 1, το ποσό της υποθήκης, οι τόκοι και το συνολικό ενυπόθηκο χρέος, καθώς και το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος σε ευρώ, πλέον τόκους. Πέραν αυτών με όσα έχω αναφέρει καταδεικνύεται ότι σ΄ ότι αφορά την επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «Ι» και «Θ» στους Εφεσείοντες που κατά τους Εφεσείοντες δεν είναι σύμφωνα με το άρθρο 44

(1)Ε γιατί δεν έγινε στην Εφεσείουσα 1 προσωπικά, δεν με βρίσκει σύμφωνο η ερμηνεία αυτή του άρθρου τούτου, γεγονός που ξεκαθαρίστηκε με την τροποποίηση που ακολούθησε, γιατί η επίδοση έγινε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, αλλά το κυριότερο είναι το γεγονός ότι η Εφεσείουσα 1 έλαβε γνώση για την επικείμενη διαδικασία και έλαβε μέτρα εναντίον της διαδικασίας αυτής με την καταχώρηση της υπό κρίση Έφεσης μαζί με τον Εφεσείοντα 2 και κανένα δικαίωμα της δεν επηρεάστηκε. Επίσης κατά την κρίση του Δικαστηρίου η ειδοποίηση Τύπος «Ι» έχει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία αναφέρονται στο σχετικό παράρτημα, με βάση το οποίο έγινε η συγκεκριμένη ειδοποίηση Τύπος «Ι» που επιδόθηκε στους Εφεσείοντες. Όσον αφορά τον ισχυρισμό ότι η κατάσταση λογαριασμού που επισυνάπτεται με τον Τύπο «Ι» είναι λανθασμένη, δεν παρουσιάστηκε κανένα στοιχείο που να τεκμηριώνει αυτόν τον ισχυρισμό. Η κατάσταση λογαριασμού περιέχει το όνομα του ενυπόθηκου οφειλέτη, τον αριθμό της υποθήκης, το ποσό της υποθήκης, τους τόκους και το συνολικό υπόλοιπο της υποθήκης το οποίο είναι το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος. Δεν χρειάζεται η κατάσταση λογαριασμού να περιλαμβάνει όλη την κίνηση του λογαριασμού από την πρώτη ημέρα μέχρι την ημέρα που γίνεται η διαδικασία. Επίσης είναι αναμενόμενο το ποσό του ενυπόθηκου χρέους να αλλάζει με αύξησή του κάθε φορά που αποστέλλεται μια νέα ειδοποίηση, αφού προσθέτονται τόκοι. Επομένως πληρείται το άρθρο 44Γ

(3)(α). Βέβαια είναι ορθή η παρατήρηση της συνηγόρου της Εφεσίβλητης ότι η ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν είναι εφέσιμη και ότι ουσιαστικά η έναρξη της διαδικασίας για ιδιωτική πώληση επέρχεται με την αποστολή και παραλαβή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Σε ότι αφορά την ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ

(2)και αποτυπώνεται η μορφή του στο δεύτερο παράρτημα, ανατρέχοντας στο δεύτερο παράρτημα, το Δικαστήριο διαπιστώνει ότι η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», που επιδόθηκε στους Εφεσείοντες, έχει όλα τα στοιχεία που προβλέπονται στον Τύπο «ΙΑ» του δευτέρου παραρτήματος. Να σημειώσω ότι όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως για τον τρόπο επίδοσης, δηλαδή ότι επιδόθηκε στον Εφεσείοντα 2 και για την Εφεσείουσα 1, ισχύει και σ΄ αυτή την περίπτωση. Επίσης πληρείται και το άρθρο 44Γ

(3)(β) αφού οι Εφεσείοντες παραδέχονται την επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», αλλά κατά τους Εφεσείοντες δεν είναι η δέουσα, θέση η οποία απορρίπτεται για τους λόγους που εξηγήθηκαν ανωτέρω. Τέλος φαίνεται ξεκάθαρα ότι η επίδοση της ειδοποίησης του Τύπου «ΙΑ» έγινε μετά τη λήξη της προθεσμίας. Στην ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» που έγινε με βάση το άρθρο 44Γ

(2)αναφέρονται τα εξής: «Ειδοποιείστε ότι το ενυπόθηκο χρέος το εξασφαλιζόμενο με τις υποθήκες με αριθμούς Υ4526/09, Υ4604/04 και Υ2590/03 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, προς όφελος μου, έχει καταστεί πληρωτέο από τις 25.02.2014 και γι΄ αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις 11.09.2019 και ώρα 12:00 μ.μ. στην οδό Ζακύνθου 10, Λάρνακα Τ.Κ.6018, Ισόγειο Κατάστημα, με τη διαδικασία πλειστηριασμού ως προβλέπεται στο Μέρος VIA του παρόντος Νόμου, του ακινήτου που περιγράφεται στον πιο κάτω Πίνακα, ιδιοκτησίας της κας XXXXX Λαμπηδόνας (ΑΔΤXXXXX2022) από XXXXX 79, XXXXX Κωρτ, Διαμ. 2, XXXXX XXXXX, Λάρνακα σύμφωνα με τους όρους της πιο πάνω υποθήκης και τηρουμένων των προϋποθέσεων του Νόμου και των σχετικών Κανονισμών. Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει των πιο πάνω Υποθηκών ανέρχεται στο ποσό των €727.478,41 πλέον τόκοι επί του ποσού €335.300,57 προς συνολικό επιτόκιο 8,75 επί τοις εκατόν ετησίως, πλέον τόκοι επί του ποσού €52.134,15 προς συνολικό επιτόκιο 7,15 επί τοις εκατόν ετησίως από τις 16.10.2018, πλέον έξοδα.» Υπάρχει πίνακας με τα συγκεκριμένα στοιχεία του τεμαχίου καθώς και κάτω από αυτό τον Πίνακα οι υπογραφές των Δ. Παπαδόπουλος και Θ. Παπαδοπούλου, γεγονός που καταδεικνύει ότι η Εφεσίβλητη ως νομικό πρόσωπο υπέγραψαν γι΄ αυτή, ως προβλέπεται, τα δύο αναφερόμενα πρόσωπα. Το δεύτερο παράρτημα στο οποίο αποτυπώνεται η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» όντως αναφέρονται τα εξής: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €........, πλέον τόκος, ..................., πλέον έξοδα €........». Η εισήγηση της πλευράς των Εφεσειόντων είναι ότι όσον αφορά το οφειλόμενο ποσό αυτό είναι εσφαλμένο όπως αναγράφεται στην ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», όμως δεν παρουσίασε κανένα στοιχείο με βάση το οποίο να καταδεικνύεται ότι όντως έτσι είναι. Θα αναμένετο σε τέτοια περίπτωση τουλάχιστον να υπήρχε μία έκθεση ειδικού που να αναλύει ακριβώς το ποσό των πιστωτικών διευκολύνσεων, των προβλεπόμενων τόκων ή οποιεσδήποτε άλλες επιβαρύνσεις προβλέπονται από τις συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων και να σημειώνεται η διαφορά της συγκεκριμένης έκθεσης με το υπόλοιπο το οποίο απαιτείται από την Εφεσίβλητη. Ως εκ των πιο πάνω κρίνω ότι ο σχετικός ισχυρισμός είναι γενικός, αόριστος και ατεκμηρίωτος. Ως προς το δεύτερο, ότι δεν αναφέρεται το συγκεκριμένο ποσό του τόκου, αυτό είναι πραγματικότητα, αφού, όπως έχω ήδη διαβάσει, στην ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν αναφέρεται το ποσό του τόκου. Όμως κατά την κρίση του Δικαστηρίου αυτή η παράλειψη ή άλλως πως μη συμμόρφωση με αυτό που αναφέρεται στο παράρτημα με την ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δεν οδηγεί χωρίς άλλο στην επιτυχία της Έφεσης, αφού αναφέρεται το ποσοστό του τόκου και με ένα απλό πολλαπλασιασμό του τόκου επί του ποσού βρίσκεται και το ποσό του τόκου. Όσον αφορά το ποσό των εξόδων που πάλι δεν αναγράφεται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου η παράλειψη αυτή δεν οδηγεί σε επιτυχία της Έφεσης αφού, όπως και τα δύο προηγούμενα ποσά, αν είχαν γι΄ αυτά όποια αντίθετη άποψη οι Εφεσείοντες θα μπορούσαν με βάση την ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», να απευθύνοντο στην Εφεσίβλητη όπως η σχετική αναφορά πράγμα που δεν έπραξαν. Εν πάση περιπτώσει θα έλεγα ότι σε αυτή την περίπτωση η μη αναγραφή των εξόδων σημαίνει ότι δεν αναζητούνται έξοδα εκ μέρους της Εφεσίβλητης. Επομένως όσον αφορά αυτούς τους λόγους της Έφεσης δεν ευσταθούν και απορρίπτονται. Όσον αφορά το θέμα της άκυρης υποθήκης το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται σε εξέταση αυτού του θέματος αφού δεν είναι ένας από τους λόγους Έφεσης. Να αναφέρω επίσης, σε σχέση με το λόγο Έφεσης ότι εκκρεμεί ανταπαίτηση στην αγωγή 1376/2014 Ε.Δ. Λάρνακας στα πλαίσια της οποίας θα αποφασιστούν οι διαφορές των διαδίκων, ότι ρητά αναφέρεται στο άρθρο 44Α: «

(3)Καμία διάταξη του Μέρους δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI: Νοείται ότι, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί πληρωτέο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Μέρους, τα χρονικά περιθώρια και οι διαδικασίες που προβλέπονται στο παρόν Μέρος δύναται να τυγχάνουν εφαρμογής από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου: Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.

(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. (4Α)Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την έναρξη της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους:» «Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό». Επομένως δεν μπορεί να ευσταθήσει η σχετική εισήγηση. Όσον αφορά την υπερημερία, πέραν από όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, αυτή είναι εξόφθαλμη από τον χρόνο που κατέστη το χρέος απαιτητό και πληρωτέο για το λόγο ότι δεν κατέβαλλαν οιονδήποτε ποσό στο λογαριασμό οι Εφεσείοντες και πέρασαν 120 ημέρες, αφού πέραν της ειδοποίησης τερματισμού ημερομηνίας 25.2.2014, Τεκμήριο 2 στην Ένσταση φαίνεται και από την επίδοση της ειδοποίησης Τύπος «Ι» στις 16.1.2019 στον Εφεσείοντα 2 και σε αυτό για την Εφεσείουσα 1 αλλά και οι ίδιοι οι Εφεσείοντες προχώρησαν με την ως άνω αναφερθείσα ανταπαίτηση εναντίον της Εφεσίβλητης και μετά να προβεί σε οιοδήποτε διάβημα η Εφεσίβλητη με το Μέρος VIA του Ν.9/1965, ως τροποποιήθηκε. Όσον αφορά το θέμα εάν είναι η Εφεσίβλητη που προωθεί την παρούσα διαδικασία, διαπιστώνω ότι αυτή είναι που προωθεί την διαδικασία, δηλαδή η Εφεσίβλητη, αφού υπογράφεται, γι΄ αυτή, η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» όπως και η ειδοποίηση Τύπος «Ι» από δύο φυσικά πρόσωπα για την Εφεσίβλητη που είναι νομικό πρόσωπο, που προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/1965, ως τροποποιήθηκε και όχι από άλλο πρόσωπο, ως ανωτέρω εξηγείται. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω κρίνω ότι η Αίτηση-Έφεση πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται, πλέον έξοδα €2.500 συν ΦΠΑ υπέρ της Καθ΄ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης και εναντίον των Αιτητών-Εφεσειόντων. (Υπ.) ................ Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο