← Κύπρος

ΣΙΗΝΑΣ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ, Αρ. Γενικής Αίτησης: 28/2013, 31/5/2019

ΣΙΗΝΑΣ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ, Αρ. Γενικής Αίτησης: 28/2013, 31/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A171 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 28/2013 Μεταξύ:

  1. xxxxxx ΣΙΗΝΑΣ
  2. xxxxxx ΣΙΗΝΑΣ Αιτητών και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ Καθ' ης η Αίτηση Ημερομηνία: 31.5.2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Α. Ζαχαρίου για Α. Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για Καθ΄ης η αίτηση: κα Μ. Παπαευσταθίου για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αυθημερόν) Οι Αιτητές με την παρούσα αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 11.3.2013 εξαιτούνται: «Α. Απόφαση και/ή διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται η Διαιτητική απόφαση του Διαιτητή XXXXX Λεωνίδου ημερ. 7.11.2012, με την οποία διατάσσονται οι Αιτητές να πληρώσουν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα προς τους Καθ΄ων η αίτηση το ποσό των €109.727,59 πλέον τόκο 9% ετησίως από 7.11.2012 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων την 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους πλέον έξοδα €
  3. Β. Οποιαδήποτε περαιτέρω ή άλλη θεραπεία. Γ. ΄Εξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.47 κ.1-3, Δ.17, Δ.48 κ.1-3, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρα 17 και 20, στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο άρθρο 52 (1-4), στους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς θ.θ.78-79, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2 η οποία έχει ως ακολούθως: «1.Είμαι ένας εκ των Αιτητών στην πιο πάνω αίτηση, γνωρίζω προσωπικά όλα τα γεγονότα και είμαι εξουσιοδοτημένος και από τον έτερο Αιτητή Εναγόμενο 3, κ. XXXXX Σίηνα να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση. 2.Κατά ή περί την 7/11/2012 χωρίς να το αναμένουμε εξεδόθηκε απόφαση εναντίον μου και του έτερου Αιτητή, Εναγομένου 3, για το ποσό των €109.727,59 πλέον τόκο 9% ετησίως από 7.11.2012 μέχρι πλήρους εξοφλήσεως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των δεδουλευμένων τόκων την 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους πλέον έξοδα €
  4. Πληροφορήθηκα την εναντίον μας έκδοση απόφασης όταν μου επιδόθηκε την 18.2.
  5. Εγώ προσωπικά ενημέρωσα τον Εναγόμενο 3 για την έκδοση απόφασης. Αναφέρω ότι ο Εναγόμενος 3 είναι γιος μου οποίος είναι νυμφευμένος με παιδιά και ο οποίος δεν διαμένει μαζί μου αλλά με την σύζυγο και τα ανήλικα τέκνα του σε άλλη οικία σε διαφορετική διεύθυνση. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο Α, την Απόφαση ημερομηνίας 7.11.
  6. 3.Η ως άνω απόφαση εξεδόθηκε στην απουσία μας και χωρίς προηγουμένως να μας δοθεί η ευκαιρία να ακουστούμε. Ο λόγος της μη παρουσίας μας στην διαδικασία διαιτησίας ήταν ότι δεν είχαμε λάβει γνώση της έναρξης της διαδικασίας καθότι δεν μας είχε επιδοθεί καμία ειδοποίηση περί διεξαγωγής της διαιτησίας. Σε μένα προσωπικά δεν είχε επιδοθεί οποιαδήποτε ειδοποίηση περί διεξαγωγής της διαδικασίας και το ίδιο συνέβηκε και με τον Εναγόμενο
  7. Με κάθε σεβασμό επιθυμώ να εφιστήσω την προσοχή του Δικαστηρίου στην δεύτερη σελίδα του Τεκμηρίου Α όπου αναγράφεται ως διεύθυνση επίδοσης των Εναγομένων 3-5 η οδός XXXXX 50, XXXXX, XXXXX, Λάρνακα, ενώ ως έχω αναφέρει και στην παράγραφο 2 της ενόρκου δηλώσεως μου ανωτέρω, ο γιος μου διαμένει με την οικογένεια του σε άλλη διεύθυνση. Στην εν λόγω διεύθυνση ήτοι στην XXXXX 50, XXXXX, XXXXX, Λάρνακα, διαμένω εγώ με την σύζυγο μου αλλά επαναλαμβάνω ότι καμία επίδοση αναφορικά με την έναρξη της εν λόγω διαιτησίας δεν είχα λάβει. 4.Εξ΄ όσων λαμβάνω νομικής συμβουλής από τους Δικηγόρους μας η μη επίδοση της ειδοποίησης περί διεξαγωγής της διαιτησίας σε μένα και τον Εναγόμενο 3 δημιουργεί θέμα κακής επίδοσης, γεγονός που οδηγεί στον παραμερισμό και την ακύρωση της εκδοθείσας διαιτητικής απόφασης άνευ άλλου, ex debito justitiae, δηλαδή χωρίς να πρέπει να εξεταστούν οποιεσδήποτε άλλες παράμετροι. 5.Περαιτέρω η μη επίδοση της ειδοποίησης περί διεξαγωγής διαιτησίας σε μένα και τον Εναγόμενο 3, παραβιάζει το φυσικό μας δικαίωμα, όπως ακουστούμε σε ένα θέμα στο οποίο έχουμε άμεσο συμφέρον και κατά συνέπεια καθιστά παράτυπη τόσο την διεξαγωγή διαιτησίας όσο και την απόφαση του διαιτητή. 6.Λόγω της μη γνωστοποίησης σε εμάς της ειδοποίησης περί διεξαγωγής διαιτησίας έχουμε αποστερηθεί του δικαιώματος μας να παρευρεθούμε στην διαδικασία και να προβάλουμε την υπεράσπιση μας και περαιτέρω είχε σαν συνέπεια την διεξαγωγή της διαιτησίας μονομερώς (ex parte) χωρίς να υπάρχει ουσιώδης λόγος και κατά συνέπεια η διαιτητική απόφαση πρέπει να ακυρωθεί και παραμεριστεί. 7.Ως εκ των ανωτέρω αλλά και επειδή έχουμε και καλή υπεράσπιση στην ουσία της Διαιτητικής Απόφασης, ζητούμε διάταγμα ως η αίτηση μας. 8.Η υπεράσπιση μας συνίσταται στο γεγονός ότι ουδέποτε είτε ο Εναγόμενος 3, είτε εγώ υπογράψαμε οποιοδήποτε έγγραφο ως εγγυητές του Εναγομένου 1 και της Εναγομένης
  8. Αναφέρω περαιτέρω ότι ο Εναγόμενος 1 είναι αδελφός μου και θείος του Εναγομένου 3 αλλά ουδέποτε τον εγγυηθήκαμε. 9.Πληροφορήθηκα πρώτη φορά για το γεγονός ότι φέρομαι να είμαι εγγυητής των Εναγομένων 1 και 2, στις 18.2.2013 οπόταν και μου επιδόθηκε η σχετική απόφαση του διαιτητή XXXXX Λεωνίδου και αμέσως επικοινώνησα με τον γιο μου Εναγόμενο 3 ο οποίος μου αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι υπόγραψε ς εγγυητής. Μαζί μεταβήκαμε στους Δικηγόρους μας και τους δώσαμε άμεσα οδηγίες να καταχωρήσουν σχετική αίτηση παραμερισμού της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 7.11.
  9. Οι Δικηγόροι μας, μας συμβούλευσαν μάλιστα να προβούμε και σε σχετική καταγγελία στην Αστυνομία στην οποία δεν προβήκαμε μέχρι σήμερα λόγω του σύντομου χρόνου που μεσολάβησε από της επίδοσης σε μας της απόφασης και της καταχώρησης της αίτησης για παραμερισμό της. 10.Επαναλαμβάνω ότι ούτε εγώ ούτε ο Εναγόμενος 3 υπογράψαμε σαν εγγυητές των Εναγομένων 1 και 2, ακόμη όμως και αν ήθελε φανεί ότι υπογράψαμε σαν εγγυητές ή ότι υπόγραψε τρίτο πρόσωπο εκ μέρους μας ή με την έγκρισή μας, αναφέρω επιπλέον ότι ουδεμία ειδοποίηση δόθηκε σε μένα ή στον Εναγόμενο 3 για να πληρώσουμε έτσι ώστε να δημιουργηθεί υποχρέωση μας προς τούτο με βάση τους όρους της συμφωνίας εγγύησης. Περαιτέρω από το αξιούμενο ποσό προκύπτει ότι οι Ενάγοντες προβαίνουν παράνομα και αυθαίρετα σε ανατοκισμό τους χορηγηθέντος δανείου καθώς επίσης και σε αυθαίρετες χρεώσεις τόκων, εξόδων και χρεώσεων. 11.Εξ όσων λαμβάνω νομικής συμβουλής η έκδοση της απόφασης του Διαιτητού είναι παράνομη, παραβιάζει τις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης καθότι αποστερηθήκαμε του δικαιώματος μας να ακουστούμε και να προβάλουμε την υπεράσπιση μας, αφού καμία ειδοποίηση δεν μας επιδόθηκε. Περαιτέρω η απόφαση του Διαιτητή είναι παράνομη για τον επιπλέον λόγο ότι ούτε εγώ ούτε ο Εναγόμενος 3 είμαστε μέλη των Εναγόντων και κατά συνέπεια οι Ενάγοντες δεν είχαν το δικαίωμα να μας καλέσουν σε διαδικασία διαιτησίας. 12.Ως εκ των ανωτέρω ζητούμε διατάγματα ως η αίτηση.» Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α η Απόφαση ημερομηνίας 7.11.
  10. Αφού καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης στις 11.4.2013 καταχωρήθηκε ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης στις 7.6.
  11. Προβάλλονται δέκα

(10)λόγοι ένστασης οι οποίοι έχουν ως ακολούθως:
(1)«Η αίτηση ημερ.11/03/2013 είναι παράτυπη ή/και αντικανονική ή/και παράνομη ή/και αστήρικτη ή/και στερείται πραγματικής και νομικής βάσης ή/και δεν πληροί τις προϋποθέσεις του απορρέουν από τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο του 1985 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, τους περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, τον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
(2)Δεν πληρούνται οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων που αιτούνται οι Αιτητές.
(3)Τα αιτήματα των Αιτητών είναι παντελώς ανυπόστατα ή/και αδικαιολόγητα ή/και γενικά και αόριστα και η καταχώρηση της παρούσας αίτησης συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
(4)Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν εκ πρώτης όψεως ότι υπήρχαν σοβαροί λόγοι ή/και απέτυχε να προσκομίσει ουσιαστική μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει ότι στοιχειοθετούνται οι προβλεπόμενοι λόγοι ακύρωσης της διαιτητικής απόφασης που εξασφαλίστηκε υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών.
(5)Η διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας έλαβε χώρα καθ' όλα νόμιμα ή/και νομότυπα ή/και σε πλήρη συμμόρφωση προς τις σχετικές διατάξεις του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
(6)Η διαιτητική διαδικασία διεξήχθη και η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 7/11/2012 λήφθηκε, καθ' όλα νόμιμα, νομότυπα, ορθά και σύμφωνα με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης και σε πλήρη συμμόρφωση προς τις επιταγές των προαναφερόμενων Νόμων, Θεσμών και Κανονισμών.
(7)Ο διαιτητής ουδέποτε ενήργησε καθ΄ υπέρβαση εξουσίας ή/και καταχρηστικά ή/και επέδειξε κακή συμπεριφορά ή/και χειρίστηκε κακώς την εν λόγω διαφορά.
(8)Η αίτηση ημερ. 11/03/2013 είναι καταχρηστική ή/και παραπλανητική και αποσκοπεί στην παρακώλυση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης ή/και στην καθυστέρηση της εγγραφής και εκτέλεσης ως δικαστικής απόφασης της διαιτητικής απόφασης ημερ. 7/11/2012 σε βάρος των συμφερόντων της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ - Καθ' ης η Αίτηση.
(9)Έκδοση του Διατάγματος που αιτούνται οι Αιτητές θα έπληττε ανεπανόρθωτα το κύρος, τη χρησιμότητα και την αξιοπιστία του θεσμού της διαιτησίας ως διαδικασίας επίλυσης των διαφορών.
(10)Έκδοση του Διατάγματος που αιτούνται οι Αιτητές θα αποτελούσε κατάφωρη αδικία σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση καθ' ότι θα την εμπόδιζε από του να εγγράψει και να εκτελέσει τη διαιτητική απόφαση προκειμένου να εξασφαλίσει το λαβείν της.» Η ένσταση βασίζεται στα άρθρα 52 και 53 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 όπως αυτός τροποποιήθηκε, στα άρθρα 1, 2, 78 και 79 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, στον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.33, Δ.48 Θ.1-5, Θ.8-9, Δ.49, στον Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Και Συναφών Θεμάτων Νόμου του 1999, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Κουλέρμου η οποία έχει ως εξής: «
  1. Βρίσκομαι στην υπηρεσία της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ - Καθ' ης η Αίτηση και εργάζομαι στο Υποκατάστημα της Επαρχίας Λάρνακας. Γνωρίζω τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από έγγραφα που έχω στην κατοχή μου, από πληροφορίες που συνέλεξα και λόγω της θέσης μου. Είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  2. Τα γεγονότα τα οποία εκτίθενται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση, εκτός από αυτά για τα οποία ορίζεται άλλη πηγή γνώσης, εμπίπτουν στην προσωπική μου γνώση. Όσα γεγονότα δεν εμπίπτουν στην προσωπική μου γνώση είναι εξ όσων καλύτερα πιστεύω και γνωρίζω αληθή.
  3. Έχω διαβάσει προσεκτικά το περιεχόμενο της αίτησης ημερομηνίας 31/03/2010 και την ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την εν λόγω αίτηση. Εκτός όπου αναφέρω διαφορετικά, αρνούμαι και/ή απορρίπτω όλους μαζί και τον καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που προβάλλονται σ' αυτή.
  4. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ και ειλικρινά πιστεύω, η πιο πάνω αναφερόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί γιατί δεν προβάλλονται ούτε και συντρέχουν ορθοί ή/και στοιχειοθετημένοι λόγοι, νομικοί ή πραγματικοί για τους οποίους μπορεί να ακυρωθεί η διαιτητική απόφαση ημερ.07/11/2012 και να εκδοθούν τα διατάγματα τα οποία επιδιώκει ο Αιτητής.
  5. Στις 28/07/2008 υπογράφτηκε Συμφωνία Δανείου με αρ. 7430249 μεταξύ της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ και του XXXXX Χήνα και της XXXXX Talay ως πρωτοφειλετών, δυνάμει του οποίου η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ παραχώρησε στους πιο πάνω αναφερόμενους το ποσό των €112.
  6. Δυνάμει Σύμβασης Εγγύησης ημερ. 28/07/2008, οι Αιτητές αρ.1 και 2 XXXXX Σιήνας και XXXXX Σιήνας μαζί με την XXXXX Σιήνα εγγυήθηκαν τους πρωτοφειλέτες του πιο πάνω αναφερόμενου δανείου. Η Καθ' ης η Αίτηση επιφυλάσσεται να προσκομίσει και να αναφερθεί κατά τη δικάσιμο στο πλήρες κείμενο, ερμηνεία και ισχύ της πιο πάνω Συμφωνίας ως και σε άλλα θέματα που έχουν σχέση με τα επίδικα θέματα. Αντίγραφο της Σύμβασης Εγγύησης ημερ. 28/07/2008 επισυνάπτεται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  8. Κατά παράβαση της προαναφερόμενης Συμφωνίας Δανείου και Σύμβασης Εγγύησης, η αποπληρωμή του δανείου παρουσίαζε σημαντικές και αδικαιολόγητες καθυστερήσεις. Οι Αιτητές αρ.1 και 2 ειδοποιήθηκαν από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ επανειλημμένα με επιστολές ημερ. 01/01/2010, 30/07/2010, 31/08/2010, 01/02/2011, 01/07/2011, 30/07/2011, 01/09/2011, 01/10/2011, 01/12/2011, 31/12/2011, 01/02/2012, 01/03/2012, 31/03/2012, 01/06/2012, 20/06/2012 και 25/07/2012 αναφορικά με την παράλειψη τους να συμμορφωθούν προς τις υποχρεώσεις τους δυνάμει της Συμφωνίας Εγγύησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση επιφυλάσσονται κατά τη δικάσιμο να προσκομίσουν και να αναφερθούν στο περιεχόμενο των εν λόγω επιστολών. Αντίγραφο των εν λόγω επιστολών επισυνάπτεται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου ως ΔΕΣΜΗ ΤΕΚΜΗΡΙΟΥ
  10. Περαιτέρω σημειώνω ότι στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 οι Αιτητές αρ. 1 και 2 δηλώνουν ως διεύθυνση κατοικίας τους την οδό XXXXX αρ.50, XXXXX XXXXX στη Λάρνακα. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ, ήταν ρητός όρος της Σύμβασης Εγγύησης ότι όλες οι ειδοποιήσεις της τράπεζας προς τους εγγυητές θα αποστέλλονται με επιστολή στη διεύθυνση που αναφέρεται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 ή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του. Ο Αιτητής αρ.1 ουδέποτε ενημέρωσε τους Καθ' ων η Αίτηση για οποιαδήποτε αλλαγή διεύθυνσης και ως εκ τούτου ειλικρινά πιστεύω και τυγχάνω νομικής συμβουλής ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ορθά απέστελλαν στους Αιτητές αρ. 1 και 2 τις επιστολές - ΔΕΣΜΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ 2 - στην εν λόγω διεύθυνση.
  11. Κατά ή περί την 25/07/2012, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ με βάση ρητό όρο της Συμφωνίας Δανείου, με επιστολή της προς τους Αιτητές τερμάτισε τις Συμφωνίες Δανείου και Εγγύησης ημερ. 28/07/2008 και απαίτησε εξόφληση εντός 30 ημερών ολόκληρου του υπολοίπου του Δανείου, πλέον τους σχετικούς τόκους. Με την εν λόγω επιστολή η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ προειδοποίησε ρητά τους οφειλέτες ότι μη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις τους θα είχε ως αποτέλεσμα παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία μέσω του Εφόρου Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 όπως τροποποιήθηκε. Περαιτέρω με την εν λόγω επιστολή η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ πληροφόρησε τους οφειλέτες ότι ενδεχόμενη παραπομπή της διαφοράς σε διαιτησία θα είχε ως αποτέλεσμα χρέωση του υπολοίπου του δανείου με σταθερό επιτόκιο 9%.
  12. Κατά παράβαση των όρων της προαναφερόμενης Συμφωνίας Εγγύησης και παρά τις επανειλημμένες ειδοποιήσεις και οχλήσεις της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ, δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση εκ μέρους των Αιτητών Αιτητή για εξόφληση του οφειλόμενου προς την Τράπεζα ποσού, δυνάμει της Συμφωνίας Εγγύησης με αποτέλεσμα κατά η περί την 07/11/2012 οι Αιτητές αρ.1 και 2 να οφείλουν στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ το ποσό των €109.727,59 πλέον τόκο προς 9% από 07/11/2012 μέχρι εξοφλήσεως. Η Καθ' ης η Αίτηση επιφυλάσσεται να προσκομίσει κατά τη δικάσιμο σχετικές καταστάσεις λογαριασμού.
  13. Λόγω του ότι τόσο οι Αιτητές παρέλειψαν ή/και αμέλησαν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τις οποίες ανέλαβαν έναντι της, η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ - Καθ' ης η Αίτηση, παρέπεμψε την εγερθείσα διαφορά σε διαιτησία.
  14. Κατά ή περί την 15/10/2012 επιδόθηκε στους Αιτητές αρ.1 και 2 ειδοποίηση περί της διεξαγωγής διαιτησίας στις 07/11/
  15. Η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε στην XXXXX Σιήνα, στη διεύθυνση XXXXX αρ.50, XXXXX Αραδίππου στη Λάρνακα. Η XXXXX Σιήνα είναι εγγυήτρια, σύζυγος και συγκάτοικος με τον Αιτητή αρ.2 και μητέρα του Αιτητή αρ.1 και για το λόγο αυτό αποδέκτηκε επίδοση της ειδοποίησης και για τους Αιτητές αρ.1 και
  16. Αντίγραφο της επίδοσης της γνωστοποίησης περί της διεξαγωγής διαιτησίας επισυνάπτεται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  18. Ειλικρινά πιστεύω και δηλώνω ότι ήταν σε γνώση των Αιτητών αρ.1 και 2 ότι θα διεξαγόταν η διαιτητική διαδικασία και οι ίδιοι επέλεξαν να μην παρευρεθούν σε αυτή. Περαιτέρω δηλώνω ότι η διαιτητική απόφαση γνωστοποιήθηκε στους Αιτητές αρ.1 και 2 αφού επιδόθηκε στην τελευταία γνωστή διεύθυνση τους, ήτοι στην οδό XXXXX αρ.50, XXXXX XXXXX στη Λάρνακα, εκεί δηλαδή όπου διαμένει ο Αιτητής αρ.2 μαζί με τη σύζυγο του, οι οποίοι είναι γονείς του Αιτητή αρ.
  19. Από τα όσα αναφέρονται πιο πάνω αλλά και στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ.11/03/2013 διαφαίνεται ότι οι Αιτητές έλαβαν γνώση τόσο της διεξαγωγής της διαιτησίας όσο και της έκδοσης της διαιτητικής απόφασης.
  20. Ειδικότερα κατά ή περί τον Οκτώβριο 2012 διορίστηκε ο XXXXX Λεωνίδου ως διαιτητής για την επίλυση της εγερθείσας διαφοράς. Η διαφορά παραπέμφθηκε στον εν λόγω διαιτητή για επίλυση δυνάμει του άρθρου 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου.
  21. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, σήμερα οι Αιτητές αρ.1 και 2 δυνάμει της Συμφωνίας Εγγύησης 28/07/2008 εξακολουθούν να οφείλουν το ποσό των €109.727,59 πλέον τόκο επ' αυτού 9% το χρόνο από 7/11/2012 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση των τόκων μία φορά ετησίως ήτοι κάθε 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους πλέον €250 ως έξοδα διαιτησίας.
  22. Εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ και ειλικρινά πιστεύω, τα αίτηματα των Αιτητών είναι παντελώς ανυπόστατα ή/και αδικαιολόγητα ή/και ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας έχουν καθ' ότι δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζουν ο Νόμος Περί Συνεργατικών Εταιρειών όπως τροποποιήθηκε, ο Νόμος Περί Διαιτησίας Κεφ. 4, οι Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμοί και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας.
  23. Περαιτέρω, απορρίπτω ως ψευδείς ή/και παντελώς ανυπόστατους ή/και αστήρικτους ή/και νόμω αβάσιμους τους ισχυρισμούς των Αιτητών που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 11/03/
  24. Οι Καθ΄ων η Αίτηση αρνούνται κατηγορηματικά τα όσα ισχυρίζονται οι Αιτητές αρ.1 και 2 αναφορικά με καταγγελία στην αστυνομία και αναφέρουν ότι ουδέποτε ή/και μέχρι σήμερα κάτι τέτοιο τέθηκε υπόψη των Καθ' ων η Αίτηση.
  25. Περαιτέρω, εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση η διεξαγωγή της διαιτητικής διαδικασίας καθώς και η έκδοση της διαιτητικής απόφασης, έλαβαν χώρα καθ' όλα νόμιμα ή/και νομότυπα ή/και σε πλήρη συμμόρφωση προς τις σχετικές διατάξεις του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου του 1985 όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα, των Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών, του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4, και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  26. Περαιτέρω, εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας και ειλικρινά πιστεύω, οι Αιτητές στην ένορκη τους δήλωση αναλώνονται σε γενικούς, αόριστους και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς οι οποίοι ουδεμία πιθανότητα επιτυχίας έχουν, χωρίς να προσκομίζουν οποιαδήποτε ουσιαστική μαρτυρία η οποία να στηρίζουν τους ισχυρισμούς τους ότι ο διαιτητής χειρίστηκε κακώς την εν λόγω διαφορά.
  27. Αντίθετα όπως προκύπτει και από τα πρακτικά της εν λόγω διαιτησίας ο πρωτοφειλέτης, XXXXX Χήνας παραδέχτηκε την ύπαρξη του οφειλόμενου ποσού και δεν αμφισβήτησε τη διαιτητική διαδικασία και ούτε προέβαλε οποιουσδήποτε άλλους ισχυρισμούς. Με βάση τη Σύμβαση Εγγύησης - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, ο Εγγυητής δεσμεύεται πλήρως από την αναγνώριση ή/και παραδοχή του χρέους από τον πρωτοφειλέτη προς την τράπεζα. Αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης ημερ.07/11/2012 επισυνάπτεται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
  29. Όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση αλλά και ειλικρινά πιστεύω, ο διαιτητής στις 07/11/2012 εξέδωσε απόφαση υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών με βάση τα έγγραφα και τα αποδεικτικά στοιχεία που παρουσιάσθηκαν ενώπιον του από πλευράς της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ αλλά και με βάση την παραδοχή και αναγνώριση του χρέους από πλευράς του πρωτοφειλέτη. Δυνάμει της εν λόγω διαιτητικής απόφασης οι Αιτητές διατάχτηκαν να καταβάλουν στην Καθ'ης η Αίτηση το πιο κάτω ποσό: €109.727,59 πλέον τόκο προς 9% ετησίως από 07/11/2012 μέχρι εξοφλήσεως πλέον €250 έξοδα διαιτητικής απόφασης.
  30. Περαιτέρω ως έχω πληροφορηθεί από τους δικηγόρους της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ, η αίτηση ημερ. 11/03/2013 είναι καταχρηστική ή/και παραπλανητική και αποσκοπεί στην παρακώλυση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης ή/και στην καθυστέρηση της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης ημερ.07/11/2012 σε βάρος των συμφερόντων της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ.
  31. Περαιτέρω ως έχω πληροφορηθεί από τους δικηγόρους της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας Λτδ, δεν πληρούνται οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για την έκδοση των διαταγμάτων που αιτείται η Αιτήτρια και ως εκ τούτου ενδεχόμενη έκδοση τους θα έπληττε ανεπανόρθωτα το κύρος, τη χρησιμότητα και την αξιοπιστία του θεσμού της διαιτησίας ως διαδικασίας επίλυσης των διαφορών αλλά και θα οδηγούσε σε κατάφωρη αδικία σε βάρος της Kαθ'ης η αίτηση.
  32. Εν όψει όλων των ανωτέρω ειλικρινά πιστεύω ότι δεν θα ήταν δίκαιο και/ή εύλογο να εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα.
  33. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καλώ το Σεβαστό Δικαστήριο όπως απορρίψει την παρούσα αίτηση με έξοδα εις βάρος του Αιτητή.» Με αυτή επισυνάπτονται τέσσερα
(4)Τεκμήρια. Ως Τεκμήριο 1 αντίγραφο της σύμβασης εγγύησης ημερ. 28.7.2008, ως Τεκμήριο 2 δέσμη αντιγράφων επιστολών της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας προς τους Αιτητές, ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο της επίδοσης της γνωστοποίησης περί της διεξαγωγής διαιτησίας και ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης ημερ. 7.11.
  1. Και οι δύο πλευρές καταχώρησαν αιτήσεις για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα. Η πλευρά όμως της Καθ΄ης η αίτηση δεν επέμεινε στο αίτημα της για αντεξέταση και τελικά ο μόνος που υποβλήθηκε σε αντεξέταση ήταν ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Του υποδείχθηκε η δήλωση παραλαβής ειδοποίησης και την αναγνώρισε και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 στη διαδικασία και το οποίο επισυνάπτεται ως τεκμήριο 3 με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Ρωτήθηκε πού φαίνεται στο Τεκμήριο 3 η υπογραφή της Σοφίας Σιήνα για την οποία στην ένορκη δήλωση του αναφέρει ότι της επιδόθηκε η ειδοποίηση για την ημερομηνία διεξαγωγής της διαιτησίας και απάντησε ότι φαίνεται εκεί που αναγράφεται ο αριθμός 5 και το όνομα XXXXX Σιήνα, ενώ όσον αφορά τους αιτητές στην παρούσα αίτηση αναγράφεται το όνομα της XXXXX Σιήνα έναντι των αριθμών 3 και 4 στο εν λόγω Τεκμήριο. Δεν γνώριζε βέβαια να αναφέρει οτιδήποτε σχετίζεται γύρω απ΄ αυτό το γεγονός αφού δεν ήταν αυτό το πρόσωπο που προέβη στη σχετική επίδοση. Ο συνήγορος των Αιτητών στην προφορική του αγόρευση εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε η επίδοση της ειδοποίησης για τη διεξαγωγή της διαιτησίας στους Αιτητές και ως εκ τούτου η απόφαση ημερ. 7.11.2012 θα πρέπει να ακυρωθεί. Από την άλλη η συνήγορος της Καθ΄ης η αίτηση στη γραπτή της αγόρευση στο μέρος όπου το ονομάζει εισαγωγή αφού αναφέρεται στο τι ζητείται με την αίτηση και ακολούθως στην ένσταση, εισηγείται ότι με βάση τα γεγονότα όπως αυτά αναδύονται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και την ένσταση ότι έγινε νομότυπη επίδοση στους Αιτητές αφού στο Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, ως διεύθυνση κατοικίας δηλώνουν την οδό XXXXX 50, XXXXX XXXXX, όπου και αποστέλλονταν οι επιστολές οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2 με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Κατά την θέση της, το βάρος απόδειξης ότι θα πρέπει να ακυρωθεί η απόφαση ημερ. 7.11.2012, βρίσκεται στους ώμους των Αιτητών, το οποίο όμως δεν κατάφεραν να αποσείσουν, με αναφορά της και στους λόγους που μπορεί να παραμεριστεί μία διαιτητική απόφαση, αφού προβαίνει σε συλλογισμούς και κατατάσσει αυτή την αίτηση ως εναρκτήρια αίτηση με βάση τη Δ.1 θ.
  2. Εισηγείται περαιτέρω ότι το μέτρο απόδειξης είναι το ίδιο με αυτό των αγωγών όπου χρειάζεται να παρουσιαστεί μαρτυρία να αποδειχθεί κάποιος ισχυρισμός. Το γεγονός, κατά τη θέση της, ότι δεν προσκομίστηκε μαρτυρία εκ μέρους των Αιτητών αφήνει έκθετη σε απόρριψη την αίτηση. Επίσης προβαίνει στους δικούς της συλλογισμούς σε ότι έχει να κάνει σχέση με το γεγονός ότι δεν επιδόθηκε στο διαιτητή, ενώ δεν παραλείπει να επεξηγήσει τους λόγους για τους οποίους ακυρώνεται η διαιτητική απόφαση, κάτι το οποίο δεν συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση αφού, κατ΄ αυτή, δεν διαφάνηκε ότι υπήρξε κακός χειρισμός ή παρατυπία ή ένα από τους άλλους λόγους που ακυρώνεται μία διαιτητική απόφαση. Ως εκ των πιο πάνω αιτείται την απόρριψη της αίτησης. Πριν προχωρήσω στην εξέταση των θέσεων που εξέφρασαν οι δύο πλευρές να σημειωθεί εξ αρχής, όπως είναι καλά γνωστό από τη νομολογία, (βλ. El Fath Co. For International Trade S.A.E. v. E.D.T. Shipping Ltd κ.ά.
(1992)1 ΑΑΔ 1255, Ν.Α. Theophanous (Matic) Laundries Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)3 ΑΑΔ 793 και Hamisi Mwinyi Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 235/13 και 236/13, ημερομηνίας 05/06/2015), η αγόρευση δικηγόρου δεν αποτελεί παραδεκτή μέθοδο για εισαγωγή μαρτυρίας και δεν μπορεί να συμπληρώσει τα όποια κενά υπάρχουν στη μαρτυρία. Ως εκ τούτου οτιδήποτε λέχθηκε από τους συνηγόρους στις αγορεύσεις τους, πέραν απ΄ αυτά που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και την ένσταση και τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη. Ένα από τα γνωρίσματα της Διαιτησίας είναι ο περιορισμός των επίδικων θεμάτων. Έτσι επιτρέπεται η ακύρωση μιας Διαιτητικής Απόφασης για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι μπορούν να συμπτυχθούν στους εξής: (α) Για κακή συμπεριφορά του Διαιτητή. (β) Για κακό χειρισμό της υπόθεσης από τον Διαιτητή. (γ) Για παράτυπη διαδικασία της Διαιτησίας. (δ) Η απόφαση του Διαιτητή να εκδοθεί παράτυπα. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 334, γίνεται αναλυτική αναφορά στα όσα μπορούν να αποτελούν λόγους ακύρωσης Διαιτητικής Απόφασης. Προκύπτει επίσης η αρχή πως οι Διαιτητικές Αποφάσεις μπορούν να ακυρώνονται και για νομικό σφάλμα. Ωστόσο, η πορεία αυτή δεν θα πρέπει να ακολουθείται πολύ εύκολα. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Τσιμεντοποιΐα Βασιλικού Λτδ ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(2001)1 ΑΑΔ 23 και Ελένη Κούλλουρου ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αθηαίνου
(2005)1(Β) ΑΑΔ 987. Όταν το Διαιτητικό Δικαστήριο έχει εκτελέσει την αποστολή του στην υπόθεση που του ανατέθηκε με την έκδοση της τελικής του ετυμηγορίας και έχει καταστεί, κατά το ρωμαϊκό δίκαιο, functus officio, είναι μόνον το άρθρο 20
(2)του Περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 ή στην περίπτωσή μας το άρθρο 52
(4)του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/1985, ως τροποποιήθηκε, που μπορεί να δώσει στο Δικαστήριο την εξουσία παραμερισμού (βλ. υπόθεση Τσιμεντοποιΐα Βασιλικού Λτδ ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(2001)1 ΑΑΔ 23, όπου διευκρινίζεται ότι ο νόμος μας έχει ως πρότυπο τον ομώνυμο αγγλικό νόμο του 1934, βλ. και Russell on the Law of Arbitrations, 19η έκδοση στη σελίδα 426 και Μustill and Boyd Commercial Arbitration in England
(1982)σελ. 526). Η παρούσα αίτηση ορθά στηρίζεται στο άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/1985, όπως τροποποιήθηκε και στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς, αφού ακριβώς η δυνατότητα υποβολής τέτοιας αίτησης προνοείται από το άρθρο 52
(4)του Ν.22/1985. Το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/1985, ως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: «52.-
(1)Οσάκις εγείρεται οιαδήποτε διαφορά αφορώσα τας εργασίας εγγεγραμμένης εταιρείας- (α) μεταξύ μελών, πρώην μελών, προσώπων αξιούντων μέσω μελών καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους ή (β) μεταξύ μέλους, πρώην μέλους ή προσώπου αξιούντος μέσω μέλους, πρώην μέλους ή αποβιώσαντος μέλους και της εταιρείας, της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής ή οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας ή (γ) μεταξύ της εταιρείας ή της επιτροπείας ή του συμβουλίου αυτής και οιουδήποτε αξιωματούχου, αντιπροσώπου ή υπαλλήλου της εταιρείας ή (δ) μεταξύ της εταιρείας και οιασδήποτε ετέρας εγγεγραμμένης εταιρείας, η τοιαύτη διαφορά θα παραπέμπηται υφ΄ οιουδήποτε εξ αυτών εις τον Έφορον: Νοείται ότι- (α) Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου σε καμία περίπτωση δεν κωλύουν εγγεγραμμένη εταιρεία να προσφύγει σε αρμόδιο δικαστήριο στη Δημοκρατία ή σε άλλο κράτος εναντίον οποιουδήποτε (β) ως διαφορά που αφορά τις εργασίες εγγεγραμμένης εταιρείας κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, λογίζεται και οποιαδήποτε οφειλή ή απαίτηση εγγεγραμμένης εταιρείας που έγινε αποδεκτή ή που δεν αμφισβητείται.
(2)Ο Έφορος δύναται, επί τη λήψει της δυνάμει του εδαφίου
(1)παραπομπής: (α) να επιχειρήση συνδιαλλαγή της διαφοράς ή (β) να παραπέμπη την διαφορά προς επίλυσιν εις διαιτησίαν ήτις διεξάγεται συμφώνως προς τας διατάξεις της εκάστοτε ισχυούσης νομοθεσίας περί διαιτησίας.
(3)Εις περίπτωσιν παραπομπής υπό του Εφόρου της διαφοράς εις διαιτητήν ή διαιτητάς προς επίλυσιν, ο Έφορος κέκτηται εξουσίαν καθορισμού αμοιβής του τοιούτου διαιτητού ή διαιτητών.
(4)Οιοσδήποτε θεωρεί τον εαυτόν του ηδικημένον από την απόφασιν οιουδήποτε διαιτητού ή διαιτητών δύναται να υποβάλει έφεσιν εις δικαστήριον εντός είκοσι και μίας ημερών από της ημερομηνίας της προς αυτόν γνωστοποιήσεως της αποφάσεως.
(5)Αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ΄ αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως αν να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου.» Το άρθρο 52
(1)και
(2)προβλέπει για την κίνηση του μηχανισμού και την παραπομπή της διαφοράς σε Διαιτησία και το διορισμό Διαιτητή προς τούτο ενώ το εδάφιο 3 του άρθρου τούτου την αμοιβή του Διαιτητή. Τα εδάφια 4 και 5 του άρθρου 52 καθορίζουν την ακολουθητέα διαδικασία μετά την παραπομπή της διαφοράς σε Διαιτησία και της έκδοσης Διαιτητικής Απόφασης. Δεν θα παραθέσω εν εκτάσει την ανάλυση των λόγων που μπορεί να ακυρωθεί μια Διαιτητική Απόφαση, αφού αυτοί εύκολα μπορούν να εντοπιστούν στη νομολογία, αλλά ενδεικτικά αναφέρω ότι τούτοι μπορεί να βασίζονται είτε σε ανάρμοστη συμπεριφορά ή στον τρόπο διεξαγωγής της Διαιτησίας. Έτσι απρεπής συμπεριφορά του Διαιτητή μπορεί να περιλαμβάνει τη δωροδοκία του ή την ύπαρξη ενός μυστικού συμφέροντος εκ μέρους του στην ενώπιον του διαφορά. Δεν περιλαμβάνει όμως και τη νομική ερμηνεία εγγράφου. Επίσης περιλαμβάνει και την ηθικά ή δεοντολογικά ανάρμοστη συμπεριφορά, όπως οι περιπτώσεις λανθασμένης λήψης μαρτυρίας ή αποδοχής εξωγενούς μαρτυρίας για την ερμηνεία ενός συμβολαίου (βλ. Νεόφυτος Σολωμού ν. Laiki Cyprialife Ltd
(2010)1 AAΔ 687, 696, 697, Paniccos Harakis Ltd v. The Official Receiver as Administrator of the Estate of the Bankrupt Takis Vryonides
(1978)1 CLR 15, 23, Οικοδομικές Επιχειρήσεις Σταύρος Α. Σταύρου Λτδ ν. Άντρου Τυλλή κ.ά.
(2007)1 ΑΑΔ 1172, 1176, Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Dynacon Limited κ.ά.
(1999)1(Β) ΑΑΔ 717, P.N.P. Constructions Limited v. Μακαρίου Χαραλαμπίδη κ.ά.
(2012)1 ΑΑΔ 1395 και ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ. Λτδ ν. Lakis Georgiou Construction Ltd
(2010)1 AAΔ 223). Τα Δικαστήρια ήταν πάντοτε απρόθυμα να επέμβουν στις Διαιτητικές Αποφάσεις, εκτός όπου η Νομοθεσία παρείχε τέτοια δυνατότητα, οι δε αποφάσεις των Διαιτητών δεν ήταν δεκτές αναθεώρησης από το Δικαστήριο, εκτός στο βαθμό που ο Διαιτητής υπερέβη τη δικαιοδοσία του ή ενήργησε κατά πασιφανή τρόπο εναντίον των αρχών της παροχής δικαιοσύνης. Στη συγκεκριμένη περίπτωση εκείνο το οποίο προβάλλεται και προωθείται τόσο με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, όσο και με την αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, είναι ότι η απόφαση του Διαιτητή ημερ. 7.11.2012 θα πρέπει να ακυρωθεί λόγω μη επίδοσης στους Αιτητές. Στην υπόθεση Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου
(1997)1 ΑΑΔ 247 αναφέρθηκαν τα εξής: «Από τη στιγμή που η επίδοση κρίθηκε κακή και η διαπίστωση αυτή ήταν ορθή κατά τη γνώμη μας, (βλ. Δ.5 θ.2 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας), το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν υποχρεωμένο ex debito justitiae να παραμερίσει την απόφαση και δεν ετίθετο θέμα άσκησης διακριτικής ευχέρειας. Έκαστος έχει το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα να πληροφορηθεί για τα δικαστικά μέτρα εναντίον του, τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και να προβάλει τους ισχυρισμούς του (βλ. Άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος).» Στην υπόθεση Δημοκρατία ν. Πουλλή
(2001)3 ΑΑΔ 1060 αναφέρθηκαν τα εξής: «Άλλη αντιμετώπιση θα προσέκρουε στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, όπως υποδεικνύει ο Pennycuick V-C στη Fleet Mortgage v. Lower Maisonette [1972] 2 All E.R. 737. Τα ίδια υιοθετεί και ο Sir Arnold P στην Ebrahim v. Ali [1983] 3 All E.R. 615:- (σελ. 616) "It is, in my judgment, quite plain that where there has been no service of process any order made in the litigation in which process should have been served must necessarily be void, unless service has been in some way validly dispensed with." (Ελληνική μετάφραση ελεύθερη: «Σύμφωνα με την απόφασή μου, είναι σαφές ότι, όπου δε γίνεται επίδοση της διαδικασίας, οποιαδήποτε διαταγή εκδίδεται στη δίκη, στην οποία η διαδικασία έπρεπε να είχε επιδοθεί, πρέπει απαρέγκλιτα να θεωρείται ως άκυρη, εκτός εάν εξουσιοδοτήθηκε εγκύρως η μη επίδοσή της.» Στην πολιτική αίτηση 145/15, Επί τοις αφορώσι την αίτηση της Χριστιάνας Κλεάνθους, ημερ. 22.12.2016 αναφέρθηκαν τα εξής: «Κατά γενική αρχή, μετά την έκδοση της απόφασής του, το Δικαστήριο καθίσταται functus officio και στερείται δυνατότητας επανανοίγματος της υπόθεσης. Σε εξαιρετικές όμως περιπτώσεις διατηρεί τέτοια εξουσία μέσα από το κατάλοιπο των εξουσιών του (residual jurisdiction) κατά τρόπο σύμφυτο, ήτοι από την ίδια τη φύση της λειτουργίας του ως Δικαστήριο της δικαιοσύνης (Χριστοδούλου άλλως Ρόπας ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 226). Τέτοια εξουσία ασκείται καθηκόντως, ως χρέος προς τη δικαιοσύνη (ex debito justitiae) σε περίπτωση παράβασης της φυσικής δικαιοσύνης, όπως είναι η παράλειψη επίδοσης ή γνωστοποίησης της διαδικασίας σε διάδικο ή η έκδοση απόφασης χωρίς να είχε δοθεί η ευκαιρία σε διάδικο να ακουστεί.» Στην υπόθεση Μανώλη ν. Ελληνικής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A37, Πολιτική Έφεση 413/2011, ημερ. 3.2.2017 ειπώθηκαν τα εξής: «Ήταν η θέση του ότι το κλητήριο ένταλμα είχε επιδοθεί στον πατέρα του, σε χώρο όπου ο ίδιος δεν διέμενε κατά το χρόνο της επίδοσης και ότι ο πατέρας του ουδέποτε τον ενημέρωσε για την επίδοση. Γνώση της αγωγής έλαβε το 2009 όταν επιχειρήθηκε η εκτέλεσή της με ένταλμα εκποίησης της κινητής του περιουσίας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχθηκε την παραπάνω εκδοχή του εφεσείοντα και έλαβε ως δεδομένο ότι επρόκειτο περί κακής επίδοσης. Παρά ταύτα και παρά την αναγνώριση εκ μέρους του Δικαστηρίου της αρχής ότι σε περίπτωση λήψης ερήμην απόφασης χωρίς η αγωγή να είχε επιδοθεί, η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae, δικαιωματικά για τον εναγόμενο, ως οφειλόμενο χρέος προς τη δικαιοσύνη (Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου
(1997)1 ΑΑΔ 247, Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 AAΔ 43, J.Z. Classic Music Pro Ltd v. Alkadia Music Land Ltd
(2002)1 AAΔ 1151), θεώρησε ότι η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται, διότι από τη μετέπειτα συμπεριφορά του εφεσείοντα προκύπτει πως αυτός αποδέχθηκε την οφειλή του προς τους εφεσίβλητους και πως η αίτηση του για παραμερισμό ήταν κακόπιστη και συνιστούσε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. .................. Εν πάση περιπτώσει, σε ότι αφορά την παράλειψη δέουσας επίδοσης, στην υπόθεση White v. Weston [1968] 2 W.L.R. 1459, που αφορούσε ακριβώς παράλειψη επίδοσης με συνεπακόλουθη έλλειψη γνώσης της διαδικασίας από τον εναγόμενο, ελέχθη ότι υπό τέτοιες περιστάσεις η απόφαση θα έπρεπε να παραμεριστεί ex debito justitiae και ότι η περαιτέρω συζήτηση ως προς το κατά πόσο θα μπορούσε η περίπτωση να χαρακτηριστεί ως ακυρότητα ή ως αντικανονικότητα, θα είχε μόνο ακαδημαϊκή σημασία. Η προαναφερθείσα κυπριακή νομολογία υιοθέτησε την αντίληψη του αγγλικού δικαίου πως κακή επίδοση συνιστά θεμελιακό ελάττωμα (fundamental vice) που δημιουργεί υποχρέωση για ex debito justitiae παραμερισμό μιας ερήμην απόφασης. Έτι περαιτέρω μάλιστα, η νομολογία μας προσέδωσε στο ζήτημα τη συνταγματική διάσταση που προκύπτει από το Άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος, υποδεικνύοντας ότι η δέουσα επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο και τη δυνατότητά του, ως θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα, να προβάλει την υπεράσπισή του.» Στην υπόθεση Νικολαΐδου και άλλης ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, ECLI:CY:AD:2017:A344, Πολιτική Έφεση 130/2012, ημερ. 10.10.2017 αναφέρθηκαν τα εξής: «Είναι νομολογημένο ότι σε περίπτωση λήψης ερήμην απόφασης χωρίς η αγωγή να είχε επιδοθεί, η απόφαση παραμερίζεται ex debito justitiae ως οφειλόμενο χρέος προς τη δικαιοσύνη (Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου
(1997)1 Α.Α.Δ. 247, Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 A.A.Δ. 43, J.Z. Classic Music Pro Ltd v. Alkodia Music Land
(2002)1 A.A.Δ. 1151 και Μανώλη ν. Ελληνική Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ. Εφ. 413/11 ημερ. 3.2.17). Όμως στην παρούσα περίπτωση δεν εγείρεται τέτοιο ζήτημα. Στο κλητήριο ένταλμα δίδεται ως κοινή διεύθυνση και των δύο εφεσειουσών η οδός Έξω Βρύσης 6 Πάφος, όπου και επιδόθηκε το κλητήριο στην εφεσείουσα 1 προσωπικά και για την εφεσείουσα 2 - μητέρα της. Το στοιχείο αυτό τέθηκε σε γνώση του πρωτόδικου Δικαστηρίου με ένορκη δήλωση επιδότη και οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση του θέματος της επίδοσης, σε εκείνο το στάδιο, ήταν αχρείαστη. Σχετική επί του θέματος είναι και η Θεοδώρου (ανωτέρω) όπου κρίθηκε πως η επίδοση που έγινε σε μέλος της οικογένειας των εναγομένων που κατοικούσε στον ίδιο με αυτούς χώρο ήταν καθόλα νομότυπη εφόσον σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.5 θ.2[1] «. σκοπός του νομοθέτη ήταν να διευκολύνει την επίδοση όπου αυτή δεν είναι δυνατό να γίνει προσωπικά στον διάδικο, φέροντας σε γνώση του το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η επίδοση». Επιπροσθέτως των πιο πάνω, παρατηρούμε ότι στην ένορκη δήλωση της εφεσείουσας 1, που υποστήριζε την αίτηση παραμερισμού, δεν ηγέρθηκε θέμα επίδοσης της αγωγής στη μητέρα της και κατά την άποψή μας είναι αντιφατικό να εγείρεται με τον τρίτο λόγο έφεσης ότι η εφεσείουσα 2 λόγω ηλικίας και ασθένειας ενεργούσε μέσω της θυγατέρας της/εφεσείουσας 1 και την ίδια στιγμή να εγείρεται - στο στάδιο της έφεσης - ζήτημα επίδοσης του κλητηρίου στην εφεσείουσα 2.» Στην υπόθεση Παπαχριστοφόρου κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A394, Πολιτική Έφεση 331/2010, ημερ. 10.09.2018 αναφέρθηκαν τα εξής: «Εν πάση, όμως, περιπτώσει, ακόμα και με αναφορά στο δικαιοδοτικό πλαίσιο της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, εν προκειμένω, έχει παρανοηθεί η περίπτωση της υπόθεσης Δημοκρατία ν. Πουλλή
(2001)3 ΑΑΔ 1060, την οποία επικαλέστηκαν οι αιτητές. Η υπόθεση εκείνη αφορούσε σε μη επίδοση της διαδικασίας σε διάδικο, με αποτέλεσμα την εκδίκαση της υπόθεσης εν αγνοία του. Επί της θεμελιακής αρχής ότι η παροχή ευκαιρίας σε πάντα ενδιαφερόμενο να ακουστεί αποτελεί ανυπέρβατη αρχή του δικαίου και αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα του διαδίκου, η παράλειψη κρίθηκε ως θεμελιακή παραβίαση της φυσικής δικαιοσύνης και το παραχθέν αποτέλεσμα άκυρο ex debito justitiae. Η αναγνώριση τέτοιας ακυρότητας μπορούσε μάλιστα να επέλθει, όπως έγινε δεκτό, χωρίς καν να απαιτείται προδιαγεγραμμένη ενέργεια ή συγκεκριμένο δικονομικό διάβημα.» Στην υπόθεση Θεοδώρου κ.ά. ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας
(2003)1 ΑΑΔ 1305 αναφέρθηκαν τα εξής: «Δεν διαπιστώνουμε λάθος στην προσέγγιση και τα σχετικά συμπεράσματα του Δικαστηρίου αλλ' ούτε και οι εφεσείοντες στην ουσία προσβάλλουν τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου όσον αφορά τα γεγονότα και κυρίως το εύρημα ότι οι εφεσείοντες δέχθηκαν επανειλημμένα την επίδοση κλητήριων ενταλμάτων στη διεύθυνση οδός Θεοφράστου 13, όπου και τα βοηθητικά υποστατικά, στα οποία διαμένει η Χαρίκλεια Ξενοφώντος. Παρόλον ότι δεν αναφέρεται ρητά στην απόφαση όμως άνετα εξάγεται το συμπέρασμα ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχθηκε ουσιαστικά ότι οι εφεσείοντες κατοικούσαν στην οικία της οδού Θεοφράστου κατά τον κρίσιμο χρόνο, και αποδέχθηκε επίσης όσα η Αρετή Νέρουπου περιγράφει στην ένορκη δήλωση της και μεταξύ άλλων, ότι είχε διαπιστώσει ότι την ημέρα κατά την οποία επισκέφθηκε την κατοικία στη Θεοφράστου 13, οι εναγόμενοι ευρίσκοντο εντός αυτής. Τούτων δοθέντων παραμένει σαν γεγονός ότι η Χαρίκλεια Ξενοφώντος έχουσα τη στενή συγγενική σχέση που περιγράφηκε πιο πάνω διέμενε σε βοηθητικά υποστατικά της οικίας στην οποία οι εφεσίβλητοι διέμεναν.» Όπως αναδύεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, οι Αιτητές δεν διαφωνούν ότι επιδόθηκε στην XXXXX Σιήνα η σχετική ειδοποίηση ότι θα λάμβανε χώρα η διεξαγωγή της διαιτησίας σε συγκεκριμένη ημερομηνία και χώρο. Εκείνο το οποίο αμφισβητούν είναι ότι όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 1 αυτή επιδόθηκε μόνο στη XXXXX Σιήνα, όπου φαίνεται και η υπογραφή της έναντι του ονόματος της στις 15.10.2012, ενώ αφού δεν φαίνεται η υπογραφή της και έναντι των ονομάτων των Αιτητών και αναγράφεται στο Τεκμήριο 1, έναντι των αριθμών 3 και 4 το όνομά τους χειρόγραφα, εξυπακούει ότι αυτή,
(1)δεν έγινε προσωπικά σε αυτούς και
(2)δεν έγινε γι΄ αυτούς στη XXXXX Σιήνα. Πριν καταπιαστώ με αυτά τα θέματα πρώτα να σχολιαστεί και να αναφερθεί ότι ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση (Αιτητής 2) στην παράγραφο 2 της ενόρκου δηλώσεως του που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει ότι ο Αιτητής 1 είναι γιος του, ο οποίος είναι νυμφευμένος με παιδιά και δεν διαμένει μαζί του αλλά με τη σύζυγό και τα ανήλικα τέκνα του σε άλλη οικία σε διαφορετική διεύθυνση. Όμως το Δικαστήριο παρατηρεί ότι δεν αναφέρει άλλη διεύθυνση και παραμένει ένας γενικός και αόριστος ισχυρισμός, ενώ αν καταγράφετο συγκεκριμένη διεύθυνση θα μπορούσε να ελεγχθεί από την άλλη πλευρά και να της δοθεί η δυνατότητα να προβεί στους δικούς της χειρισμούς γι΄ αυτό το θέμα. Επίσης να αναφερθεί ότι από το Τεκμήριο 2 που επισυνάπτεται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση φαίνεται ότι οι επιστολές που αποστέλλονταν στους δύο Αιτητές ήταν στην ίδια διεύθυνση από το 2010 μέχρι και τις 25.7.2012 και ο Αιτητής 1 δεν προέβη σε καμία διαμαρτυρία. Να σημειωθεί ότι όπως είναι το λεκτικό του σχετικού άρθρου μία επίδοση μπορεί να γίνει όχι μόνο με γραπτό τρόπο αλλά και διά ζώσης. Επανερχόμενος στην ουσία της εισήγησης του δικηγόρου των Αιτητών ως προς το πρώτο μέρος της εισήγησης του ότι δεν έγινε προσωπικώς στους Αιτητές η επίδοση της ειδοποίησης για την διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας, να αναφερθεί ότι Όπως και το κλητήριο ένταλμα, έτσι και αυτή η αίτηση (ως προβλέπεται στη Δ.1 Θ.2), επιδίδεται σύμφωνα με την Δ.5 Θ.2
(1)(Ι) δυνάμει της οποίας μπορεί να γίνει σε μέλος της οικογένειας του που να φαίνεται ότι είναι 16 ετών και άνω και είναι στην πόλη ή το χωριό του ή εντός της περιοχής αυτής. Ασφαλώς σκοπός του νομοθέτη δεν ήταν να παρακάμψει τον τρόπο επίδοσης που προβλέπεται στην Δ.5 Θ.2 ούτε να τον συνταυτίσει με την περίπτωση που επιτάσσεται και επιβάλλεται να επιδοθεί προσωπικά, όπως π.χ. όταν πρόκειται για διάταγμα. Χρήσιμη δε αναφορά για το τι εστί οικογένεια μπορεί να αποταθεί κάποιος στη νομολογία και ενδεικτικά αναφέρω την υπόθεση Θεοδώρου κ.ά. v. ΣΠΕ Μακράσυκας
(2003)1 ΑΑΔ 1305. Στην αίτηση Δημοσθένους
(2000)1 Α.Α.Δ. 1699 αναφέρεται «εφόσον ο νόμος δεν προβλέπει για έγγραφη γνωστοποίηση, η προφορική γνωστοποίηση της απόφασης ικανοποιεί πλήρως τη σχετική απαίτηση του νόμου (Βλ. Husson v. Husson
(1962)3 All E.R. 1056 και Westminster City Council v. Chapman and Others
(1975)2 All E.R. 1103, 1105)», κάτι που σημαίνει ότι αυτό που έχει σημασία είναι να περιέλθει στη γνώση του Καθ' ου η Αίτηση η απόφαση, όπως ειπώθηκε και στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.ά., Πολ. Έφ. 23, 24, 25, 26, 27, 28 και 29, ημερομηνίας 13/9/
  1. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 1, η μη υπογραφή εκ μέρους της XXXXX Σιήνα έναντι των ονομάτων των Αιτητών αλλά η καταγραφή του ονόματός της, δεν σημαίνει ότι δεν επιδόθηκε σε αυτή και για τους Αιτητές η ειδοποίηση για την διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας στις 7.11.
  2. Άλλωστε ένα πρόσωπο το οποίο δεν επιθυμεί να υπογράψει για τον ίδιο ή για άλλους, δεν μπορεί να τον εξαναγκάσει κανένας να υπογράψει για την παραλαβή οποιουδήποτε εγγράφου. Προφανώς, ως διαφαίνεται από το Τεκμήριο 1, το όνομα XXXXX Σιήνα τοποθετήθηκε έναντι των ονομάτων των Αιτητών από το πρόσωπο που προέβη στην επίδοση τόσο στη XXXXX Σιήνα όσο και γι΄ αυτούς στη XXXXX Σιήνα. H επίδοση έγινε δε την ίδια ημερομηνία και για τους τρεις, ήτοι στις 15.10.2012 και δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση απόδειξη ή έστω στοιχείο τεκμηρίωσης ότι δεν επιδόθηκε η σχετική ειδοποίηση στη XXXXX Σιήνα για τους Αιτητές επειδή δεν υπέγραψε αυτή και για τους Αιτητές έναντι του ονόματος τους. Τόσο δε η XXXXX Σιήνα όσο και οι Αιτητές δήλωναν και είχαν την ίδια διεύθυνση και η XXXXX Σιήνα με τους Αιτητές είναι μέλη της ίδιας οικογένειας στην έννοια του νόμου ως εξηγείται ανωτέρω. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου η επίδοση έγινε νομότυπα σύμφωνα με τη Δ.5 θ.2 σε πρόσωπο (XXXXX Σιήνα) το οποίο όσον αφορά τον Αιτητή 2 είναι η σύζυγός του και όσον αφορά τον Αιτητή 1 είναι η μητέρα του και από το Τεκμήριο 2 διαφαίνεται ότι έμεναν στη διεύθυνση XXXXX 50, XXXXX XXXXX, τόσο το ζεύγος XXXXX και XXXXX Σιήνα, όσο και ο γιος τους Αιτητής 1, ο οποίος ή ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, θα μπορούσε κάλλιστα αν ήθελε να αντικρούσει αυτό τον ισχυρισμό να κατέγραφε ρητά και ξεκάθαρα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τη διεύθυνση στην οποία διάμενε ο Αιτητής 1 κατά το χρόνο που φαίνεται ότι έγινε η επίδοση της ειδοποίησης για διεξαγωγή της διαδικασίας της διαιτησίας στη XXXXX Σιήνα. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω κρίνω ότι είναι καθ΄ όλα νομότυπη η επίδοση στους Αιτητές 1 και 2 και εφόσον ουσιαστικά αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητείται ο παραμερισμός της απόφασης του διαιτητή ημερομηνίας 7.11.12, κρίνω ότι η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται, πλέον έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο υπέρ της Καθ΄ης η αίτηση και εναντίον των Αιτητών ομού και κεχωρισμένως. (Υπ.) ............. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.