ΠΟΙΗΤΗΣ κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 183/2019, 28/8/2019

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Δίκαιο της Επιείκειας και επί των συμφυών εξουσιών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: Η Αίτηση είναι πρόωρη εφόσον τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται δεν είναι παραδεκτά αλλά είναι αμφισβητούμενα. Η Αίτηση δεν πληροί τις προϋποθέσεις της Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας καθότι καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς και ειδικότερα για να καθυστερήσει την εκδίκαση της παρούσας Αγωγής. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ένορκη δήλωση της Αίτησης δεν αποτελούν ικανοποιητικούς λόγους για την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Σε καμία περίπτωση η καταχώρηση και/ή προώθηση της παρούσας Αγωγής αποτελεί καθ' οιονδήποτε τρόπο κατάχρηση και/ή πολλαπλότητα της διαδικασίας, ούτε και τίθεται καθ' οιονδήποτε τρόπο ζήτημα κωλύματος λόγω δεδικασμένου. Δεν υπάρχει ταύτιση διαδίκων στις Αγωγές 618/13, 629/13, 630/13, 631/13 και της παρούσας Αγωγής, η δε Αγωγές διαφέρουν ουσιωδώς μεταξύ τους, έχουν διαφορετική βάση Αγωγής και δεν αφορούν επ΄ ακριβώς τα ίδια νομικά θέματα και/ή πραγματικά ζητήματα ενώ οι αξιώσεις στην παρούσα Αγωγή είναι διαφορετικές. Η αναφορά στην ύπαρξη δεδικασμένου λόγω της Απόφασης στην Αγωγή 618/13 είναι εντελώς αβάσιμη καθότι ουδεμία σχέση έχει η εν λόγω Αγωγή με τους Ενάγοντες και/ή με τους Εναγόμενους. Οι Εναγόμενοι κωλύονται στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης καθότι έχουν εμφανιστεί στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής χωρίς διαμαρτυρία και/ή άνευ όρων και/ή έχουν καταχωρίσει Αίτηση για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες αποδεχόμενοι, συνεπώς, ότι η Αγωγή μπορεί να προωθηθεί και εκδικαστεί. Τα επίδικα νομικά θέματα που εγείρονται στην παρούσα Αγωγή διαπιστώθηκαν μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας των Εναγομένων κατά την ακροαματική διαδικασία των συνεκδικαζόμενων Αγωγών που αναφέρθηκαν ανωτέρω και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσαν να είχαν εγερθεί και/ή να ήταν προβλέψιμα από τους Ενάγοντες κατά το στάδιο εκδίκασης των συνεκδικαζόμενων αγωγών. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε την ημερομηνία που καταχωρήθηκε Υπεράσπιση των Εναγομένων στην παρούσα Αγωγή, χωρίς να δοθεί ο ανάλογος χρόνος στους Ενάγοντες για καταχώρηση Απάντησης. Ένορκη Δήλωση Δρα Φ.Ποιητή Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Δρα XXXXX Ποιητή, Ενάγοντα 1/Καθ' ου η Αίτηση, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Οι Αγωγές 618/13, 629/13, 630/13 και 631/13 δεν έχουν τα ίδια επίδικα θέματα με την παρούσα Αγωγή, ούτε τους ίδιους διαδίκους. Συγκεκριμένα, η βάση των προαναφερόμενων Αγωγών αφορά σε συμφωνίες δανείου, συμβάσεις εγγυήσεων, υποθήκες και πιστωτικές διευκολύνσεις, ενώ οι διάδικοι δεν είναι οι ίδιοι ώστε η παρούσα Αγωγή να αποτελεί καταχρηστική διαδικασία ένεκα δεδικασμένου. · Χωρίς να ακουστεί μαρτυρία επί των ισχυρισμών των επίδικων θεμάτων το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποφασίσει προδικαστικά επί αυτών. · Χωρίς επηρεασμό των πιο πάνω, τα θέματα που εγείρονται στην παρούσα Αγωγή διαπιστώθηκαν κατά την εκδίκαση των ως άνω αναφερθέντων συνεκδικαζόμενων αγωγών και, ως εκ τούτου, δεν θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί στις εν λόγω Αγωγές. Επιπρόσθετα, οι Αιτητές/Εναγόμενοι 2 και 3 δεν ήταν διάδικοι στις πιο πάνω συνεκδικαζόμενες Αγωγές. Συγκεκριμένα, προέκυψαν κατά το στάδιο της εκδίκασης των εν λόγω Αγωγών και ειδικότερα από τη μαρτυρία που παρουσίασαν ενόρκως οι Αιτητές/Εναγόμενοι 2 και 3. · Η υπό κρίση περίπτωση δεν αφορά σε καθαρά νομικό σημείο, ούτε πρόκειται για εξαιρετικά απλή και καθαρή περίπτωση ένεκα του γεγονότος ότι υπάρχει ασάφεια των γεγονότων και/ή του Νόμου. NOMIKH ΠΤΥΧΗ Τόσο η Αίτηση, όσο και η Ένσταση, στηρίζονται στην Δ.27, θ.θ.1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι πρόνοιες των Θεσμών 1 και 2 της Δ.27 έχουν ως ακολούθως: "1. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient". 2. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counterclaim or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just." Οι νομικές αρχές που διέπουν την προεκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στα δικόγραφα, έχουν ξεκαθαριστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Malachtos v. Armefti

(1984)1 C.L.R 548, που πραγματεύεται τη Δ.27, θθ.1 και 2 επί της οποίας βασίζεται η Αίτηση, σημειώνεται ότι μόνο καθαρά νομικά σημεία εκδικάζονται κάτω από τη Δ.27, θ.1, ενώ υποθέσεις μικτού νομικού και πραγματικού θέματος ή μόνο πραγματικού εκδικάζονται κάτω από τη Δ.33[1]. Όπου τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στις έγγραφες προτάσεις είναι ικανά να δώσουν πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο, τότε το Δικαστήριο υιοθετεί την διαδικασία της προδικαστικής επίλυσης. Σε περίπτωση όπου χρειάζεται, όμως, να δοθεί πρόσθετο φως στα γεγονότα με μαρτυρία, είναι ορθότερο όπως η υπόθεση προχωρήσει σε δίκη σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 33[2]. Μόνο καθαρά νομικά ζητήματα μπορούν να τύχουν εξέτασης δυνάμει της Διαταγής 27 Θεσμός 1, τα οποία θα είναι καθοριστικά της αντιδικίας μεταξύ των διαδίκων[3]. Το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση γεγονότων και τον καθορισμό των δικαϊκών τους συνεπειών είναι η δίκη. Κατ΄ επέκταση, η επίλυση θέματος προδικαστικά, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο όπου τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Όπως αναφέρθηκε και στην Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα

(1991)1 Α.Α.Δ. 225 στην σελ 229: «...Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας.» Η νομολογία, επίσης, υποδεικνύει ότι η έκδοση διαταγής για προεκδίκαση νομικών σημείων θα πρέπει να γίνεται μόνο σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και να ασκείται με φειδώ. Το Δικαστήριο θα εξετάσει αν το εγειρόμενο ζήτημα είναι αμιγώς νομικό θέμα με αναφορά στα γεγονότα που καταγράφονται στην Αγωγή. Ο χρόνος κατά τον οποίο υποβάλλεται η αίτηση για επίλυση νομικού θέματος προδικαστικά, είναι, επίσης, παράγοντας που λαμβάνεται υπ΄ όψιν από το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Σκοπός της δικονομικής πρόνοιας της Διαταγής 27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθιστώντας την ακρόαση, ή ουσιαστικού μέρους αυτής, αχρείαστη. Κατ΄ επέκταση, όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, ο ενδεικνυόμενος χρόνος για υποβολή τέτοιου αιτήματος για ορισμό του νομικού ζητήματος για ακρόαση, είναι κατά τον ορισμό της αγωγής για οδηγίες, κατά το κλείσιμο των δικογράφων ή, εν πάση περιπτώσει, εντός σύντομου χρονικού διαστήματος μετά. Οι συνήγοροι δεν είναι ορθό να περιμένουν μέχρι και την ημερομηνία ακροάσεως, επιτυγχάνοντας με τον τρόπο αυτό αναβολή της ακρόασης και προκαλώντας έξοδα, αφού, τέτοια τακτική, ενδεχομένως, να οδηγήσει σε κατάχρηση. Τούτου δεδομένου, αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποφασίσει κατά πόσο, με βάση τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, θα εγκρίνει τέτοια αίτηση και θα ορίσει το νομικό σημείο για ακρόαση, προ της ακροάσεως στην αγωγή[4]. Αναφέρονται σχετικά τα εξής στην υπόθεση The heirs of the late Theodora Panayi v. The Administrators of the Estate of the late Stylianos Mandriotis

(1963)2 C.L.R. 167: «We would like to add that in cases where an objection is taken in the defence the interested party must apply to the court to have a particular point of law under Order 27 formulated and set down for hearing before the date of trial, and he should not wait until the day of trial when all the parties and their witnesses are before the Court, when considerable costs may be incurred. An application under Order 27 should normally be made on the summons for directions.» Παρόμοια σχόλια υπάρχουν, επίσης, και στην υπόθεση Michaelides v. Diakou

(1968)1 C.L.R. 392 και, επίσης, στην υπόθεση Panikkos v. Kontemeniotis

(1989)1 C.L.R.50. Η απόφαση όμως η οποία κατά τρόπο σαφή θέτει το χρόνο υποβολής της αίτησης σαν παράγοντα που το Δικαστήριο λαμβάνει σοβαρά υπόψη είναι η υπόθεση Hambou v. Thoma

(1987)1 C.L.R. 370 όπου στη σελ. 374 της απόφασης αναφέρονται τα εξής από το Δικαστή Σαββίδη: «Counsel should not wait till the case is fixed for trial and shortly before the date of hearing avail themselves of the procedure under Order 27 and thus secure an adjournment of the hearing of the case which otherwise might not have been granted. If this right is left to be exercised without any judicial control then there may be an abuse of it and parties who wish to have the proceedings protracted, may wait till the eve of the hearing to file an application and thus secure an adjournment of the case. It is for this reason that the matter is left within the discretion of the Judge to decide whether in the circumstances of a particular case it is in the interest of justice to grant such application and have the points of law set down for hearing prior to the hearing of the action.» Εξέταση Αίτησης Εν πρώτοις επισημαίνεται ότι το τι εξετάζεται στην παρούσα Αίτηση είναι μόνο το κατά πόσο οι εγειρόμενες στην Υπεράσπιση των Εναγομένων 2 και 3 «προδικαστικές ενστάσεις» υπό στοιχεία (α) μέχρι (η) της παραγράφου 1 θα πρέπει να αποφασιστούν πριν την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης και όχι το βάσιμο ή μη των εν λόγω ενστάσεων. Κατά συνέπεια οποιαδήποτε αναφορά η οποία έχει ως αντικείμενο την ουσία των πιο πάνω ενστάσεων δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Επισημαίνεται εξαρχής ότι κατά το στάδιο της ακρόασης της παρούσας Αίτησης ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών/Εναγομένων 2 και 3 δήλωσε ότι δεν προωθεί πλέον για σκοπούς προδικαστικής εκδίκασης τους ισχυρισμούς οι οποίοι περιέχονται στις παραγράφους 1(γ), (δ), (ε) και (η) της Αίτησης. Παρέμειναν, επομένως, προς εξέταση οι παραγράφοι 1(α), (β), (στ) και (ζ). Όπως προκύπτει από τα όσα ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, οι Ενάγοντες στην παρούσα Αγωγή επιδιώκουν την έκδοση Απόφασης εναντίον των Εναγομένων για τα ποσά που διετάχθησαν με την Απόφαση του Ε.Δ. Λάρνακας ημερ. 31/8/2017 να καταβάλουν στις συνεκδικαζόμενες Αγωγές υπ. αρ. 628/2013, 629/2013, 630/2013 και 631/2013 και που συνίστανται στο συνολικό ποσό των Συμφωνιών που συνήψαν με την Εναγόμενη 1 Τράπεζα για παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων, οι οποίες εκτίθενται κατωτέρω, καθώς και την αγοραία αξία και/ή εκτιμημένη αξία της ακίνητης περιουσίας τους που αποτέλεσε αντικείμενο υποθήκης και για την οποία εξεδόθη, στο πλαίσιο της πιο πάνω αναφερόμενης Απόφασης, Διάταγμα εκποίησης. Οι εν λόγω Συμβάσεις είναι οι ακόλουθες: · Συμφωνία Δανείου ημερ. 27/2/2008 για ποσό €890.000 · Συμφωνία Πιστωτικών Διευκολύνσεων ημερ. 27/2/2008 για ποσό €85.000 · Συμφωνία Δανείου ημερ. 25/11/2008 για ποσό €225.000 · Συμφωνία Δανείου ημερ. 26/3/2009 για ποσό €200.000 Είναι σημαντικό να διαπιστωθεί κατά πόσο από την ίδια τη δικογραφία που έχει καταχωρηθεί τα ζητήματα που αναφέρονται στις προδικαστικές ενστάσεις προκύπτουν ως αδιαμφισβήτητα γεγονότα επί των οποίων θα μπορούσε να στηριχθεί η σχετική νομική επιχειρηματολογία Στην παρούσα Αγωγή είναι σαφές με βάση το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο ένταλμα ότι οι Ενάγοντες, υπό την ιδιότητα των πρωτοφειλετών στις πιο πάνω αναφερόμενες Συμβάσεις πιστωτικών διευκολύνσεων τις οποίες είχαν συνάψει με την Εναγόμενη 1 Τράπεζα και για τις οποίες έχει εκδοθεί Απόφαση όπου διατάχθηκαν να πληρώσουν τα ποσά των εν λόγω Συμβάσεων, επιδιώκουν, μέσω της παρούσας Αγωγής, την εξασφάλιση αποζημιώσεων για το ποσό της εκδοθείσας Απόφασης καθώς και την αγοραία αξία και/ή εκτιμημένη αξία της ακίνητης περιουσίας τους για την οποία εξεδόθη, στο πλαίσιο της εν λόγω Απόφασης, Διάταγμα εκποίησης. Τα πιο πάνω γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα και υπάρχει, επομένως, το αναγκαίο υπόβαθρο ούτως ώστε να είναι δυνατή η εκδίκαση προδικαστικά των νομικών σημείων που θα εξειδικευθούν κατωτέρω. Συγκεκριμένα: § Οι ίδιοι οι Ενάγοντες παραδέχονται ότι είναι οφειλέτες της Τράπεζας και ότι τους χορηγήθηκαν τα επίδικα δάνεια[5], Η σύναψη των πιο πάνω Συμβάσεων πιστωτικών διευκολύνσεων που αναφέρονται στο Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα με την Εναγόμενη 1 Τράπεζα είναι παραδεκτή από τους Εναγόμενους[6], Η έκδοση στις 31/8/2017 στο πλαίσιο των συνεκδικαζόμενων Αγωγών υπ. αρ. 628/2013, 629/2013, 630/2013 και 631/2013 του Ε.Δ. Λάρνακας Απόφασης εναντίον των Εναγόντων δια της οποίας οι Ενάγοντες διατάχθησαν όπως καταβάλουν τα ποσά των επίδικων Συμβάσεων και ταυτόχρονα εξεδόθη και Διάταγμα εκποίησης της ακίνητης περιουσίας τους, είναι παραδεκτή τόσο στην Υπεράσπιση της Εναγόμενης 1[7] όσο και στην Υπεράσπιση των Εναγομένων 2 και 3.[8] Οι ίδιοι οι Ενάγοντες παραδέχονται ότι ο Εναγόμενος 2 ενεργούσε πάντοτε ως εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος της Τράπεζας και/ή αρμόδιος υπάλληλος και/ή νόμιμος αντιπρόσωπος της Εναγόμενης Τράπεζας. Είναι, επίσης, παραδεκτό ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 είχαν καταθέσει ως μάρτυρες στις πιο πάνω αναφερόμενες συνεκδικαζόμενες Αγωγές υπ. αρ. 628/2013, 629/2013, 630/2013 και 631/2013 του Ε.Δ. Λάρνακας[9]. Στη βάση των πιο πάνω γεγονότων, τα οποία προκύπτουν από τα δικόγραφα και είναι παραδεκτά, θεωρώ ότι παρέχεται το αναγκαίο υπόβαθρο ούτως ώστε να είναι δυνατή η εκδίκαση, προδικαστικά, των νομικών σημείων που αφορούν το δεδικασμένο καθώς και το estoppel όπως διατυπώνονται στις παραγράφους 1(α) και (β) της υπό κρίση Αίτησης καθώς. Δεν ισχύει, ωστόσο, το ίδιο, για τα νομικά σημεία που διατυπώνονται στις παραγράφους 1 (στ) και (ζ). Το κατά πόσο οι Ενάγοντες παραδέχονται την εγκυρότητα των συμβάσεων λόγω των ισχυρισμών που εκτίθενται στις παραγράφους 3 και 4 της Έκθεσης Απαίτησης δεν συνιστά, κατά την εκτίμηση μου, νομικό ζήτημα αλλά πραγματικό. Περαιτέρω το κατά πόσο η ισχυριζόμενη από τους Ενάγοντες περίοδος των 5 ετών του χρέους έχει παρέλθει και οι Ενάγοντες δεν έχουν πληρώσει οτιδήποτε έναντι του χρέους τους στις Αγωγές, συνιστά ισχυρισμό που δεν προέκυψε να είναι παραδεκτός. Κατάληξη Κατ΄ ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση γίνεται μερικώς αποδεκτή. Τα προδικαστικά σημεία υπό στοιχεία (α) και (β) της παραγράφου 1 της Υπεράσπισης ορίζονται για ακρόαση στις 5/9/2019. Όσον αφορά τα έξοδα ενόψει της μερικής επιτυχίας των Αιτητών τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών/Εναγόμενων 2 και 3 κατά το ½ αυτών, να είναι δε καταβλητέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ................ Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε The heirs of the late Theodora Panagi v. The Administrator of the Estates of the late Stylianos Mandiatis

(1963)2 C.L.R 167, Michaelides v. Diakou

(1968)1 C.L.R 392 και Papamichael v. Chacholiades

(1970)C.L.R 305. [2] Δέστε Paikkos v. Kontemeniotis

(1989)1 C.L.R. 50, Grindlays Bank Limited v. Christodoulos Demetriades & Co Ltd and others

(1987)1 C.L.R. 461. [3] Δέστε Malachtou v. Armefti and Another

(1984)1 C.L.R. 548. [4] Δέστε Theodora Panayi v. The Administrators of the Estate of the Stylianos Mandriotis

(1963)2 C.L.R. 167, Hambou v. Thoma

(1987)1 C.L.R.

1. [5] Δέστε παραγράφους 3 και 4 του Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος. [6] Δέστε παράγραφο 9 της Υπεράσπισης της Εναγόμενης
2. [7] Δέστε παράγραφο 12 της Υπεράσπισης της Εναγόμενης
3. [8] Δέστε παράγραφο 11 της Υπεράσπισης των Εναγομένων 2 και
4. [9] Δέστε παράγραφο 11 της ένορκης δήλωσης Δρ Φύτου Ποιητή που συνοδεύει την Ένσταση στην παρούσα Αίτηση. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο