ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑΣ ως Παραλήπτης/Διαχειριστής της Εταιρείας REALBACK MANAGEMENT LIMITED ν. NADEZDA, Αρ. Αγωγής: 1661/2017, 4/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A264 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1661/2017 Μεταξύ: XXXXX ΧΑΤΖΗΧΑΝΝΑΣ ως Παραλήπτης/Διαχειριστής της Εταιρείας REALBACK MANAGEMENT LIMITED (HE 195476) (Υπό Εκκαθάριση και Διαχείριση) Ενάγοντες / Καθ΄ ων η Αίτηση και XXXXX NADEZDA Εναγόμενη / Αιτήτρια ________________________________________________________________ Αίτηση ημερ. 5/4/2019 για Παραμερισμό Απόφασης Ημερομηνία: 4 Σεπτεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη/Αιτήτρια: Σ. Σταύρου για Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Ενάγοντες/Καθ΄ ων η Αίτηση: Α. Κοζάκος για Γιώργος Γ. Γιάγκου ΔΕΠΕ. ENΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Επιζητούμενη θεραπεία Με την υπό κρίση Αίτηση επιδιώκεται η έκδοση Διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται και/ή παραμερίζεται η εκδοθείσα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή εναντίον της Εναγόμενης/Αιτήτριας Απόφαση στις 29/3/
- Νομική βάση της Αίτησης αποτέλεσε η Δ.16, Δ.17, θ.10, Δ.26, Δ.48, θ.θ.1-10 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι αρχές του κωλύματος, οι συμφυείς εξουσίες, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Ν. Maslennikova H Aίτηση υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της Εναγόμενης XXXXX Maslennikova, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Από έρευνα που έγινε στο φάκελο του Δικαστηρίου το Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας Αγωγής καταχωρήθηκε στις 30/1/2017 και αφέθηκε από τον ιδιώτη επιδότη XXXXX ΧατζηΔαυίδ στον εν διαστάσει σύζυγο της Εναγόμενης XXXXX Maslennikov στις 28/12/
- Ο εν διαστάσει σύζυγος της ουδέποτε την ενημέρωσε σχετικά με την παραλαβή του Κλητηρίου Εντάλματος αφού η ίδια από τον Σεπτέμβριο του 2017 δεν διαμένει στην κατοικία στην οδό XXXXX 40, XXXXX 16 στην Ορόκλινη, αφού εκδιώχθηκε από τον ίδιο. Περί τα τέλη Απριλίου 2018 μόλις η Ομνύουσα επέστρεψε στην Κύπρο από ταξίδι στο εξωτερικό ενημερώθηκε σε τυχαία συνάντηση που είχε με τον πρώην σύζυγο της για το γεγονός ότι αυτός παρέλαβε ένα έγγραφο το οποίο δεν γνώριζε τί ήταν και αυτή ήταν η πρώτη φορά που έλαβε γνώση για το Κλητήριο Ενταλμα το οποίο καταχωρήθηκε εναντίον της. · Δυστυχώς ένεκα μεγάλων οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει δεν είχε η Ομνύουσα τη δυνατότητα να αποταθεί σε δικηγόρους για να προχωρήσουν άμεσα με έρευνα στο Ε.Δ. Λάρνακας για εξακρίβωση του τί ακριβώς είχε συμβεί. Μετά από την πάροδο κάποιου μικρού χρονικού διαστήματος και κατόπιν σημαντικής οικονομικής βοήθειας από φίλους και συγγενείς διόρισε το δικηγορικό γραφείο Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ως δικηγόρους της με οδηγίες να προβούν σε έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης στο Ε.Δ. Λάρνακας. Κατά την έρευνα που έγινε διαπιστώθηκε ότι η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος έγινε στη διεύθυνση που αναφέρεται ανωτέρω κατόπιν υπογραφής του εν διαστάσει συζύγου της ο οποίος δεν ομιλεί καθόλου την Αγγλική γλώσσα και με αναφορά του ιδιώτη επιδότη στην Ένορκη Δήλωση Επίδοσης ότι ο εν διαστάσει σύζυγος της είναι ο σύζυγος της και συζεί μαζί της. Είναι άξιο απορίας πώς ο επιδότης έλαβε την πιο πάνω πληροφορία όταν ο εν διαστάσει σύζυγος της δεν ομιλεί Αγγλικά και, με βάση όλα τα πιο πάνω, οι Ενάγοντες προχώρησαν στις 29/3/2018 με έκδοση Δικαστικής Απόφασης εναντίον της η οποία, αυτή τη φορά, της επιδόθηκε στη διεύθυνση διαμονής της στην οδό XXXXX 3, Τουριστική Περιοχή XXXXX, Διαμέρισμα XXXXX, στην XXXXX της Επαρχίας Λάρνακας. · Στην πιο πάνω διεύθυνση η ομνύουσα διαμένει από το Σεπτέμβριο του 2017 σε διαμέρισμα του οποίου της παραχωρήθηκε η χρήση και η κατοχή από τον ιδιοκτήτη του με τον οποίο διατηρεί εδώ και πολλά χρόνια οικογενειακές σχέσεις. § Στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει, η παράλειψη της να εμφανιστεί στο Δικαστήριο δεν πρέπει να θεωρηθεί ως ασέβεια προς τη δικαστική διαδικασία εφόσον ήταν αποτέλεσμα της κακής επίδοσης του Κλητηρίου Εντάλματος στον εν διαστάσει σύζυγο της και της μη ύπαρξης ενημέρωσης προς το πρόσωπο της γι΄ αυτό. Μόλις ενημερώθηκε για την επίδοση του Κλητηρίου στον εν διαστάσει σύζυγο της και, αφού οι δικηγόροι της συνέλεξαν όλα τα απαραίτητα έγγραφα από το φάκελο της υπόθεσης στο Ε.Δ. Λάρνακας, χωρίς άλλη καθυστέρηση έδωσε εντολή στους δικηγόρους της να προβούν στα απαραίτητα μέτρα για σκοπούς παραμερισμού της Απόφασης. · Στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει, έχει καλή υπεράσπιση στην υπόθεση εφόσον δεν κατέχει το επίδικο ακίνητο και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να το παραδώσει στους Ενάγοντες αλλά και ούτε θα πρέπει να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό μηνιαίως ως ενοίκια και αποζημιώσεις. · Είναι παραδεκτό γεγονός ότι στις 8/4/2010 συμφώνησε μαζί με τον εν διαστάσει σύζυγο της όπως αγοράσουν από τους Ενάγοντες το επίδικο ακίνητο με τίμημα πώλησης το ποσό των €724.500 με όρους πληρωμής ως εκτίθενται στην παράγραφο 4 του Κλητηρίου Εντάλματος. · Η Ομνύουσα κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των €210.500 και έκτοτε κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες προς εξασφάλιση του εναπομείναντος ποσού από πιστωτικό ίδρυμα στην Κύπρο χωρίς αποτέλεσμα. Άμεσα δε η Ομνύουσα ενημέρωσε τους Ενάγοντες σχετικά. Η κατοχή της οικίας, ενώ θα έπρεπε να της παραδοθεί στις 30/10/2010, αυτό δεν έγινε ποτέ. · Κατόπιν συνεχών οχλήσεων της Ομνύουσας προς τους Ενάγοντες και εφόσον η κατοικία παρέμεινε ημιτελής με τις εργασίες για ανέγερση της να μην προχωρούν, συμφώνησε με τους Ενάγοντες όπως λάβει άμεσα κατοχή της κατοικίας και προχωρήσει με δικά της έξοδα για ολοκλήρωση της, τα οποία θα ανέρχονταν σε ένα ποσό γύρω στις €300.
- Πράγματι οι Ενάγοντες της παρέδωσαν την κατοχή της οικίας και με δικά της έξοδα προχώρησε με την ολοκλήρωση και τελική ανέγερση της. Τα έξοδα αυτά ανήλθαν στο ποσό των €267.
- · Στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει, όπως φαίνεται και από το Τεκμήριο Γ της Ένορκης Δήλωσης για απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων ημερομηνίας 16/2/2018, το Πωλητήριο Έγγραφο ουδέποτε χαρτοσημάνθηκε κατά παράβαση της κείμενης νομοθεσίας και εν πάση περιπτώσει οι Ενάγοντες δεν μπορούν να αξιώνουν από την Ομνύουσα οποιοδήποτε ποσό αφού η κατοικία της παραδόθηκε ημιτελής και προχώρησε η ίδια, με δικά της έξοδα στην πλήρη αποπεράτωση της. · Λόγω προβλημάτων στις προσωπικές της σχέσεις με τον εν διαστάσει σύζυγο της η Ομνύουσα αποχώρησε από την επίδικη κατοικία τον Σεπτέμβριο του 2017 και έκτοτε διαμένει στο χωριό Πύλα της Επαρχίας Λάρνακας. Ως εκ τούτου δεν έχει την κατοχή του επίδικου ακινήτου το οποίο κατέχει ο εν διαστάσει σύζυγος της με τον οποίο η ίδια δεν έχει οποιαδήποτε επαφή. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.5, Δ.17, θ.θ. 1-10, Δ.26, θ.14, Δ.33, θ.θ. 2, 3 και 5, Δ.48, θ.θ. 1, 2, 4, 7 και 9 (h), Δ.40, θ.7(Β) και 11 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα Άρθρα 4, 5, 6, 7 και 9 του Κεφ.6, στο Άρθρο 32 του Ν.14/60, στο Άρθρο 372 του Κεφ. 113 καθώς και στις γενικές συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: § Η εκδοθείσα Απόφαση ημερομηνίας 29/3/2018 εκδόθηκε νομότυπα και δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. § Η Αιτήτρια δεν παρουσίασε οποιοδήποτε ικανοποιητικό και/ή εύλογο λόγο που να εξηγεί και/ή να δικαιολογεί τη μη καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης στην παρούσα Αγωγή. § Η Αιτήτρια επέδειξε σε όλα τα στάδια της διαδικασίας συμπεριφορά ασυγχώρητα περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας. § Η Αιτήτρια προσέρχεται ενώπιον του Δικαστηρίου κακή τη πίστη και προβάλλει ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς στην προσπάθεια να παραπλανήσει το Δικαστήριο, να δικαιολογήσει την περιφρονητική της στάση και την πρόκληση καθυστέρησης. § Δεν προβάλλεται βάσιμος λόγος για τη μη έγκαιρη καταχώρηση Αίτησης Παραμερισμού. § Δεν αποκαλύπτεται καλή και νόμιμη υπεράσπιση. § Η Αίτηση γίνεται καταχρηστικά, κακόπιστα με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση εκτέλεσης της εκδοθείσας Απόφασης και την αποφυγή λήψης μέτρων εκτέλεσης εναντίον της. Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύουν την Ένσταση Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Παραλήπτη/Διαχειριστή της Εταιρείας Realback Management Ltd καθώς και από Ένορκη Δήλωση του ιδιώτη Δικαστικού Επιδότη XXXXX ΧατζηΔαυίδ. Σε ό,τι αφορά την Ένορκη Δήλωση του Παραλήπτη/Διαχειριστή XXXXX Χατζηχάννα, αφού υιοθετούνται οι λόγοι Ένστασης στο σύνολο τους, γίνεται στη συνέχεια αναφορά στο περιεχόμενο της Ενορκης Δήλωσης του ιδιώτη επιδότη Α. Χ»Δαυίδ. Στη βάση δε των όσων αναφέρονται, ισχυρίζεται ότι αφενός η Αιτήτρια δεν έδωσε οποιοδήποτε ικανοποιητικό και/ή εύλογο λόγο για να δικαιολογήσει τη μη καταχώρηση Σημειώματος Εμφάνισης και αφετέρου ότι οι ισχυρισμοί της δεν αποδεικνύουν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής και/ή συζητήσιμης υπεράσπισης. Επιπλέον ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση Αίτηση έχει ως απώτερο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης στην εκτέλεση της Απόφασης ημερομηνίας 29/3/
- Στην Ένορκη Δήλωση του Α. ΧατζηΔαυίδ, Ιδιώτη Δικαστικού Επιδότη, αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Στις 30/11/2017 οι δικηγόροι των Εναγόντων του ζήτησαν όπως επιδώσει το Κλητήριο Ενταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής στην οικία αρ.16 στο συγκρότημα οικιών με το όνομα «Palm Beach Villas» στην περιοχή Ορόκλινη στη Λάρνακα. § Στις 28/12/2017 ο Ομνύων επισκέφθηκε την πιο πάνω διεύθυνση και στο σπίτι βρισκόταν ο XXXXX Maslennikovο οποίος του ανέφερε ότι ήταν ο σύζυγος της Αιτήτριας καθώς και συγκάτοικος της. Σε καμία περίπτωση δεν του ανέφερε ότι η Αιτήτρια είχε μετακομίσει από την υπό αναφορά οικία ή ότι τότε βρίσκονταν σε διάσταση. Ενεκα τούτου του επέδωσε το Κλητήριο Ενταλμα της Αγωγής. Το πρωτότυπο της Ενορκης Δήλωσης Επίδοσης του Κλητηρίου βρίσκεται καταχωρημένο στο φάκελο του Δικαστηρίου. § Παρά το γεγονός ότι ο XXXXX Maslennikov δεν μιλούσε άπταιστα την Αγγλική γλώσσα ο ομνύων μπόρεσε να συνεννοηθεί μαζί του και, χωρίς καμία αμφιβολία, αυτός είχε αντιληφθεί πλήρως το τί τον είχε ρωτήσει, δηλαδή κατά πόσο έμενε εκεί η Αιτήτρια και τη σχέση που είχαν μεταξύ τους. § Στις 18/4/2018 ο Ομνύων κατόπιν νέων οδηγιών των δικηγόρων των Εναγόντων προσπάθησε να επιδώσει στην Αιτήτρια την Απόφαση ημερομηνίας 29/3/2018 η οποία εκδόθηκε στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής. Ως εκ τούτου, ο Ομνύων επισκέφθηκε ξανά την ως άνω αναφερόμενη οικία. Εκεί βρισκόταν και πάλι ο XXXXX Maslennikov, όμως αυτή τη φορά του ανέφερε ότι η Αιτήτρια βρισκόταν εκτός Κύπρου και συγκεκριμένα στην Αγγλία για επίσκεψη στη θυγατέρα τους. Για το λόγο αυτό ο Ομνύων θεώρησε ορθό να μην επιδώσει την Απόφαση ημερομηνίας 29/3/2018 αφού η Αιτήτρια βρισκόταν εκτός Κύπρου και ο XXXXX Maslennikov δεν γνώριζε ακριβώς πότε θα επιστρέψει. § Σε μεταγενέστερη ημερομηνία οι δικηγόροι των Εναγόντων του ανέφεραν ότι εντόπισαν την Αιτήτρια σε νέα διεύθυνση και συγκεκριμένα στην οδό XXXXX 3, Διαμέρισμα XXXXX, XXXXX στη Λάρνακα και, ως εκ τούτου, στις 27/9/2018 επέδωσε την Απόφαση ημερομηνίας 29/3/2018 προσωπικά στην Αιτήτρια. Το πρωτότυπο της Ένορκης Δήλωσης Απόφασης βρίσκεται καταχωρημένο στο φάκελο του Δικαστηρίου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι αρχές που διέπουν την εξέταση Αιτήσεως για παραμερισμό απόφασης έχουν επανειλημμένα αναφερθεί στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ας σημειωθεί ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να παραμερίσει απόφαση δική του κάτω από τις πιο κάτω Διατάξεις των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας: (α) Δ.17,θ.10[1] που αφορά παραμερισμό απόφασης ένεκα παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης. (β) Δ.26,θ.14[2] που αφορά παραμερισμό απόφασης ένεκα παράλειψης καταχώρησης Υπεράσπισης. (γ) Δ.33,θ.5[3] που αφορά παραμερισμό απόφασης ένεκα παράλειψης του Εναγόμενου να εμφανιστεί την ημέρα της δίκης. Όπως έχει αναφερθεί στην υπόθεση Γιαννάκης Χρυσάνθου κ.α. ν. Mariala Construction Limited
(1996)1 A.A.Δ. 129, η Δ.33, θ.5 προσομοιάζει απόλυτα με τις πρόνοιες της Δ.17, θ.10 και της Δ.26, θ.14 και, επομένως, μπορούμε να αντλήσουμε καθοδήγηση και από τις αυθεντίες που βασίζονται γενικά στις πιο πάνω πρόνοιες. Η νομολογία μας αναγνωρίζει δύο περιπτώσεις όπου είναι ορθό και δίκαιο να παραμεριστεί η εκδοθείσα απόφαση. Η πρώτη περίπτωση είναι όταν εκδίδεται απόφαση λόγω αντικανονικότητας στη διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης στην Αγωγή. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα έπρεπε να εκδοθεί απόφαση από το Δικαστήριο. Ο Εναγόμενος δικαιωματικά (ex debito justiciae) δικαιούται σε παραμερισμό της απόφασης και το Δικαστήριο, αφού ικανοποιηθεί ότι υπήρχε αντικανονικότητα στη διαδικασία με αποτέλεσμα να μην δικαιούται ο Ενάγοντας σε απόφαση κατά το δεδομένο χρόνο είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση. Η δεύτερη περίπτωση είναι αυτή κατά την οποία η διαδικασία ήταν κανονική και ορθά είχε εκδοθεί η απόφαση αλλά ο Εναγόμενος λόγω αβλεψίας ή παραλείψεως του δεν εμφανίστηκε στην αγωγή με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον του. Στην πρώτη περίπτωση όπου αποδεικνύεται ότι δεν θα έπρεπε να εκδοθεί απόφαση στην αγωγή με βάση τα γεγονότα το Δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει την απόφαση ενώ στη δεύτερη περίπτωση όπου η έκδοση της απόφασης έγινε κανονικά και νομότυπα το Δικαστήριο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του παραμερισμού της απόφασης εάν ο εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή και η μη εμφάνιση του ήταν δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις. Θα σκιαγραφήσω στη συνέχεια τις νομικές αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όταν εξετάζεται η δεύτερη περίπτωση που αναφέρθηκε ανωτέρω. Το Δικαστήριο διατηρεί αναμφίβολα διακριτική ευχέρεια κατά την άσκηση του πλαισίου εξουσίας του με παράγοντες που σχετίζονται με την αιτιολόγηση της απουσίας του διαδίκου κατά την ημερομηνία που εξεδόθη η απόφαση στην απουσία του αφενός και με την ευρύτερη επίδειξη μιας καλής υπόθεσης από πλευράς του αφετέρου. Ως πρόσθετος γενικός παράγοντας είναι και η πιστοποίηση ότι ο διάδικος δεν επέδειξε εσκεμμένη αδιαφορία προς τη δικαστική διαδικασία, ούτε βέβαια και πρόθεση εγκατάλειψης της υπόθεσης του[4]. Στην Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204[5] τονίζεται η ανάγκη εξισορρόπησης των θεμελιακών για την απονομή της Δικαιοσύνης παραγόντων. Από τη μια της ανάγκης να κατοχυρώνεται αποτελεσματικά το δικαίωμα ενός διαδίκου να προβάλει τη θέση του και από την άλλη της ανάγκης διασφάλισης της άνευ προσκόμματος αποπεράτωσης της δίκης. Το πρωταρχικό κριτήριο είναι η αποκάλυψη από μέρους του Αιτητή καλής υπεράσπισης η οποία να δικαιολογεί επανάνοιγμα της υπόθεσης ταυτόχρονα, όμως, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τη συμπεριφορά του Αιτητή και, αν αυτή είναι τέτοια ώστε να υποσκάπτει τα θεμέλια της απονομής της δικαιοσύνης, θα αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση. Για το λόγο αυτό λαμβάνεται, επίσης, υπόψη από το Δικαστήριο ως μια επιπρόσθετη παράμετρος ο χρόνος που έχει διαρρεύσει από τη μέρα έκδοσης της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της Αίτησης καθώς και οι επεξηγήσεις που δίδονται γιατί αφέθηκε η υπόθεση να προχωρήσει στην έκδοση απόφασης χωρίς να καταχωρηθεί υπεράσπιση[6]. Ο Αιτητής θα πρέπει να καταδείξει στο Δικαστήριο σοβαρό και εύλογο λόγο για την παράλειψη του να εμφανιστεί στο Δικαστήριο συνεπεία της οποίας λήφθηκε η εναντίον του απόφαση ως και το ότι επεδίωξε το επανάνοιγμα της υπόθεσης με την πρώτη δυνατή ευκαιρία. Όσον αφορά την προϋπόθεση να ικανοποιήσει ο Αιτητής το Δικαστήριο πως έχει επί της ουσίας της υπόθεσης εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση δεν απαιτείται απόδειξη των γεγονότων που στοιχειοθετούν την Υπεράσπιση. Αρκεί να εγείρει ο Αιτητής ότι έχει καλή υπεράσπιση, πράγμα που κρίνεται χωρίς αξιολόγηση της μαρτυρίας. Το Δικαστήριο ερευνά τα ενώπιον του στοιχεία για να διαγνώσει μόνο αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση ή συζητήσιμο σημείο. Στο στάδιο αυτό δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπεράσπισης[7]. Στην υπόθεση Παναγιώτης Ανδρέου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1596 ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πικής συμπύκνωσε τις αρχές που διέπουν αιτήσεις παραμερισμού στις ακόλουθες προτάσεις:- «(α) Η παράλειψη εμφάνισης ή υποβολής Υπεράσπισης πρέπει να εξηγηθεί όπως και η όποια καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. (β) Προϋπόθεση για τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης αποτελεί η αποκάλυψη συζητήσιμης Υπεράσπισης. (γ) Και όπου αποκαλύπτεται Υπεράσπιση η αίτηση δυνατόν να απορριφθεί, όταν η καθυστέρηση, στην κίνηση του μηχανισμού για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης είναι τέτοια που να καταδεικνύει καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας.» ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατά πόσο η επίδοση του Κλητηρίου ήταν καλή και/ή νομότυπη Όπως έχει νομολογιακά καθιερωθεί όταν απόφαση εκδοθεί ενώ υπήρχε αντικανονικότητα στη διαδικασία ο εναγόμενος δικαιούται ex debito justitiae σε παραμερισμό απόφασης χωρίς να τίθεται θέμα διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου[8]. Ιδιαίτερα η κακή επίδοση αγωγής παραβιάζει το συνταγματικό δικαίωμα πρόσβασης στα Δικαστήρια που κατοχυρώνει το Άρθρο 30.3 του Συντάγματος που περιλαμβάνει το δικαίωμα εκάστου (α) να πληροφορηθεί τους λόγους για τους οποίους τον εγκαλούν το Δικαστήριο και (β) να αναπτύξει σε αυτούς τους ισχυρισμούς του [Άρθρο 30
(3)(α) και (β) του Συντάγματος][9] . Στην υπό εξέταση περίπτωση, όπως προέκυψε από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία και ειδικότερα την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη Α. Χατζηδαυίδ, στις 28/12/2017 ο εν λόγω επιδότης επέδωσε στην Οικία αρ.16 στο συγκρότημα οικιών XXXXX στην περιοχή Ορόκλινη στη Λάρνακα στον XXXXX Maslennikovο ο οποίος του είχε αναφέρει ότι ήταν ο σύζυγος της Εναγόμενης το Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας Αγωγής. Της επίδοσης προηγήθηκε συνομιλία στην Αγγλική στο πλαίσιο της οποίας, αν και δεν μιλούσαν άπταιστα οι δύο τους την Αγγλική, μπόρεσαν να συνεννοηθούν. Στο πλαίσιο δε αυτής της συνομιλίας ο επιδότης είχε ρωτήσει τον πιο πάνω αναφερόμενο κατά πόσο διέμενε εκεί η Εναγόμενη καθώς και τη σχέση που είχαν. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί δεν αμφισβητήθηκαν από πλευράς Εναγομένης είτε μέσω αντεξέτασης του Α. Χατζηδαυίδ, είτε μέσω καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μετά από αίτημα της Εναγόμενης και σχετικής αδείας του Δικαστηρίου. Το ότι ο επιδότης και ο σύζυγος της Εναγόμενης μπόρεσαν να συνεννοηθούν χωρίς πρόβλημα επιβεβαιώνεται και από τα όσα αναφέρει ο επιδότης στο σημείωμα του ημερ. 18/4/2018 (Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση), ότι, δηλαδή, η Εναγόμενη βρισκόταν στην Αγγλία όπου είχε επισκεφθεί την κόρη της, εφόσον στην ίδια την επιστολή των δικηγόρων της ημερ. 25/4/2018 (Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του Μ. Χατζηχάννα) αναφέρεται, κατά παρόμοιο τρόπο, ότι η Εναγόμενη είχε, την εβδομάδα που προηγήθηκε εκείνης της ημερομηνίας, επιστρέψει από το Λονδίνο όπου είχε επισκεφθεί την κόρη της. Υπό αυτά τα δεδομένα διαπιστώνεται ότι υπήρξε συμμόρφωση με τις πρόνοιες της Δ.5, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: "2.
(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left- (
- i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
- ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form 5.)" Έχοντας, επομένως, καταλήξει ότι η επίδοση στην προκειμένη περίπτωση ήταν σύμφωνη με τους Θεσμούς τα ερωτήματα που στην παρούσα υπόθεση εγείρονται προς εξέταση είναι τα ακόλουθα: I. Κατά πόσο η Εναγόμενη έχει αποκαλύψει στοιχεία και λεπτομέρειες συζητήσιμης υπεράσπισης. II. Κατά πόσο η Εναγόμενη έχει δώσει εύλογο και καλό λόγο για την παράλειψη της να καταχωρήσει Υπεράσπιση. III. Κατά πόσο η Εναγόμενη προχώρησε άμεσα με την λήψη μέτρων για παραμερισμό της απόφασης μόλις έλαβε γνώση αυτής. I. Κατά πόσο η Εναγόμενη έχει αποκαλύψει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση Εν πρώτοις θα πρέπει να εξετασθεί κατά πόσο η Αιτήτρια/Εναγόμενη έχει αποκαλύψει εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση. Η αντιπαραβολή των δύο εκδοχών σε αιτήσεις παραμερισμού είναι, όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Claire Morris v. Saratoga Swimming Pools Ltd (Αρ.1)
(2012)1 Α.Α.Δ. 647, ορισμένες φορές αναπόφευκτη αλλά θα πρέπει να περιορίζεται στα απολύτως αναγκαία για τη διακρίβωση της αξιοπιστίας των ισχυρισμών και κατά πόσο υπάρχει ή όχι εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση. Είναι παραδεκτό γεγονός ότι στις 8/4/2010 συμφώνησε μαζί με τον εν διαστάσει σύζυγο της όπως αγοράσουν από τους Ενάγοντες το επίδικο ακίνητο με τίμημα πώλησης το ποσό των €724.500 με όρους πληρωμής ως εκτίθενται στην παράγραφο 4 του Κλητηρίου Εντάλματος. Ισχυρίζεται δε ότι κατέβαλε στους Ενάγοντες το ποσό των €210.500 και ότι, αφού δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει δάνεια μέσω πιστωτικού ιδρύματος για το υπόλοιπο ποσό, συμφώνησε με τους Ενάγοντες όπως λάβει άμεσα κατοχή της οικίας και προχωρήσει η ίδια με δικά της έξοδα για ολοκλήρωση της. Όπως ισχυρίζεται κατέβαλε συνολικά το ποσό των €267.046 και επισυνάπτει για το σκοπό αυτό αριθμό τιμολογίων και άλλων αποδεικτικών εγγράφων ως Τεκμήριο Γ. Όπως έχει νομολογηθεί το βάρος απόδειξης της ύπαρξης συζητήσιμης υπεράσπισης το έχει ο Αιτητής. Το αποδεικτικό αυτό βάρος εξαντλείται με την παράθεση στην ένορκη δήλωση επαρκών στοιχείων για την εκ πρώτης όψεως υπόθεση έστω και αν αυτή αμφισβητείται με την ένσταση. Η μαρτυρία λοιπόν που πρέπει να προσκομιστεί για το σκοπό αυτό από τον Αιτητή πρέπει να είναι υπό μορφή ένορκης δήλωσης ή άλλης έγγραφης μαρτυρίας που να επισυνάπτεται σε αυτήν, χωρίς προφορική μαρτυρία αλλά βεβαίως με δικαίωμα αντεξέτασης με βάση τη Δ.39 θ.1. Δεν απαιτείται απόδειξη της υπεράσπισης του. Είναι αρκετό να αποδείξει ότι έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση και αυτό είναι αρκετό για να παραμεριστεί η απόφαση και να επανεκδικασθεί η υπόθεση επί της ουσίας[10]. Ωστόσο γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί δεν υποδηλούν την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης[11]. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Ξενοφών ν. Alpha Bank Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 793 η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης προϋποθέτει αλλά και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής, διαφορετικής από αυτή του ενάγοντα. Θα πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο κάποια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία εξυπακούεται πως θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας[12] που θα καθορίζεται και θα καταδεικνύεται μέσα από τους ίδιους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς, ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετείται χρήσιμος σκοπός επιλύσεως της διαφοράς των διαδίκων. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, 2124[13]: «..Ενέχει δυνητικά το στοιχείο της πειστικότητας υπεράσπιση η οποία είναι λογικοφανής βασισμένη σε γεγονότα που την καθιστούν συζητήσιμη. Εφόσον η προβαλλόμενη υπεράσπιση έχει αυτά τα χαρακτηριστικά, καθίσταται συζητήσιμη. Όπου ελλείπει η αναγκαία θεμελίωση, η αίτηση απορρίπτεται.» Έχοντας κατά νουν τα όσα η Αιτήτρια/Εναγόμενη προβάλλει θεωρώ ότι εγείρει μια συζητήσιμη υπεράσπιση. Το ότι, βέβαια, οι Καθ΄ων η Αίτηση/Ενάγοντες τα απορρίπτουν με βάση τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση δεν είναι αρκετό για τους σκοπούς διαπίστωσης ύπαρξης εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης. Στο παρόν στάδιο εκείνο που αναζητείται είναι η παράθεση στοιχείων και γεγονότων που εγείρουν συζητήσιμη υπεράσπιση. Και αυτό έχει πράξει, κατά την κρίση μου, η Αιτήτρια/Εναγόμενη. Ούτε, βέβαια, υπεισέρχεται στο στάδιο αυτό θέμα αξιολόγησης της μαρτυρίας που παρέθεσε η Εναγόμενη με την ένορκη δήλωσή της στο πλαίσιο προώθησης της δικής της εκδοχής. ΙΙ. Κατά πόσο έχει καταδειχθεί σοβαρός και εύλογος λόγος για την παράλειψη καταχώρησης σημειώματος εμφάνισης. Η Αιτήτρια θα πρέπει να καταδείξει στο Δικαστήριο σοβαρό και εύλογο λόγο για την παράλειψή της να εμφανιστεί στο Δικαστήριο συνεπεία της οποίας λήφθηκε η εναντίον της απόφαση, ως και το ότι επεδίωξε το επανάνοιγμα της υπόθεσης με την πρώτη δυνατή ευκαιρία. Όπως ήδη αναφέρθηκε στο στάδιο που σκιαγραφήσαμε τη νομική πτυχή, σε αιτήσεις αυτού του είδους η παράλειψη εμφάνισης πρέπει να εξηγηθεί όπως και η όποια καθυστέρηση στην υποβολή αιτήματος για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Σε σχέση με αυτό το θέμα η εκδοχή της Αιτήτριας είναι ότι η πρώτη φορά που έλαβε γνώση για την παρούσα υπόθεση και το Κλητήριο που είχε καταχωρηθεί εναντίον της ήταν περί τα τέλη Απριλίου του 2018 όταν, σε τυχαία συνάντηση που είχε με τον πρώην σύζυγο της, έμαθε ότι αυτός είχε παραλάβει το εν λόγω Κλητήριο της παρούσας Αγωγής. Από έρευνα δε που έγινε σε μεταγενέστερο στάδιο, προέκυψε ότι το Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας Αγωγής είχε αφεθεί από τον ιδιώτη επιδότη XXXXX Χατζηδαυίδ στον πρώην σύζυγο της Αιτήτριας XXXXX Maslennikov στις 28/12/
- Η θέση της είναι ότι αφενός η ίδια από τον Σεπτέμβριο του 2017 δεν διαμένει στην κατοικία στην οδό XXXXX 40, XXXXX 16, στην Ορόκλινη λόγω του ότι εκδιώχθηκε από τον πρώην σύζυγο της και αφετέρου ότι ο τελευταίος ουδέποτε την είχε ενημερώσει σχετικά με την παραλαβή του Κλητηρίου από τον ίδιο παρά μόνο στο πλαίσιο της τυχαίας συνάντησης που αναφέρθηκε ανωτέρω. Στην προκειμένη περίπτωση δεν εντοπίζω κανένα λόγο για να μην αποδεχθώ την βασιμότητα του λόγου που προβλήθηκε και της εξήγησης που δόθηκε για το πιο πάνω ζήτημα από μέρους της Αιτήτριας/Εναγόμενης. ΙΙΙ. Κατά πόσο η Εναγόμενη προχώρησε άμεσα με την λήψη μέτρων για παραμερισμό της απόφασης μόλις έλαβε γνώση αυτής Το επόμενο ζήτημα που χρήζει εξέτασης είναι το κατά πόσο υπήρχε ή όχι αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Ενδιαφέρει ουσιαστικά εδώ το Δικαστήριο το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από την ημέρα που η Αιτήτρια/Εναγόμενη πληροφορήθηκε το γεγονός της εναντίον της απόφασης μέχρι την καταχώρηση της αίτησης για παραμερισμό. Είναι νομολογημένο ότι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για παραμερισμό απόφασης αποτελεί επαρκή δικαιολογία για την απόρριψη της αίτησης. Επισημαίνω ότι ακόμη και εκεί όπου αποκαλύπτεται υπεράσπιση αλλά η συμπεριφορά του διάδικου είναι ενδεικτική αδιαφορίας για το σύστημα απονομής της δικαιοσύνης ή τα δικαιώματα του αντιδίκου του, το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει εναντίον του την ευχέρεια και να απορρίψει το αίτημα να ακυρώσει την απόφαση. Σε ό,τι αφορά το υπό εξέταση ζήτημα τα πιο κάτω γεγονότα είναι, κατά την κρίση μου, σημαντικά: Όπως ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω, με βάση την εκδοχή της Αιτήτριας η πρώτη φορά που έλαβε γνώση για το Κλητήριο Ένταλμα της παρούσας Αγωγής που καταχωρήθηκε εναντίον της ήταν περί τα τέλη Απριλίου του
- Σύμφωνα πάντοτε με την εκδοχή της, μετά πάροδο κάποιου μικρού χρονικού διαστήματος διόρισε Δικηγόρους με οδηγίες να προβούν σε έρευνα του φακέλου της υπόθεσης ούτως ώστε να διαπιστωθεί τι είχε γίνει και να συλλεγούν τα αναγκαία έγγραφα. Στην παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης της ισχυρίστηκε για το θέμα αυτό συγκεκριμένα τα ακόλουθα: «..Μόλις ενημερώθηκα για την επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στον εν διαστάσει σύζυγο μου και αφού συνέλεξαν οι δικηγόροι μου όλα τα απαραίτητα έγγραφα από τον φάκελο της υπόθεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και χωρίς άλλη καθυστέρηση, έδωσα εντολή στους δικηγόρους μου να προβούν σε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να παραμερίσουν την απόφαση και να μου επιτρέψει το Δικαστήριο να παρουσιάσω την υπεράσπιση μου». Είναι δεδομένο ότι η υπό κρίση Αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε στις 5/4/2019, ήτοι ένα χρόνο μετά που η Εναγόμενη, με βάση τη δική της εκδοχή, έλαβε γνώση περί της παρούσας υπόθεσης. Εντούτοις ουδεμία εξήγηση δίδεται από την ίδια για το λόγο που μεσολάβησε ένας χρόνος μετά για να καταχωρηθεί η υπό κρίση Αίτηση. Μάλιστα η ίδια στην πιο πάνω παράγραφο της ένορκης της δήλωσης που παρατέθηκε ανωτέρω ισχυρίστηκε ότι χωρίς καθυστέρηση μετά που ενημερώθηκε για την επίδοση του Κλητηρίου στον εν διαστάσει σύζυγο της και την εξασφάλιση των απαραίτητων εγγράφων από το φάκελο του Δικαστηρίου έδωσε εντολή στους δικηγόρους της να προβούν στα αναγκαία προς παραμερισμό της Απόφασης μέτρα. Πέραν από την πιο πάνω ουσιαστική, κατά την κρίση μου, επισήμανση αναφορικά με την μη επεξήγηση του λόγου της καθυστέρησης που μεσολάβησε μέχρι να καταχωρηθεί η υπό κρίση Αίτηση, ο ισχυρισμός της Εναγόμενης στην παράγραφο 4 της ένορκης της δήλωσης ότι, ένεκα οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε, δεν είχε τη δυνατότητα να αποταθεί σε δικηγόρους για να εξακριβώσουν τι ακριβώς είχε συμβεί στην παρούσα υπόθεση, διαψεύδεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία. Και τούτο εφόσον στο φάκελο της υπόθεσης προκύπτει ότι οι δικηγόροι Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ είχαν, με σχετικό αίτημα τους προς τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερ. 24/4/2018, αποταθεί για να τους επιτραπεί άδεια για διεξαγωγή έρευνας στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης καθώς και με αίτημα τους ημερ. 16/5/2018 για εξασφάλιση αντιγράφων από τον φάκελο. Επιπλέον με βάση το Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση του XXXXX Χατζηχάννα που υποστηρίζει την Ένσταση το οποίο αποτελεί επιστολή των Δικηγόρων Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ημερ. 25/4/2018 η οποία απευθύνεται στον δικηγόρο XXXXX Ν. Θεοδωρίδη του δικηγορικού γραφείου Γιώργος Γιάγκου ΔΕΠΕ προβάλλεται η θέση ότι είχαν λάβει κατά την ημερομηνία της επιστολής τους, ήτοι 25/4/2018, οδηγίες από την Εναγόμενη να προχωρήσουν με έρευνα στο φάκελο της υπόθεσης και να καταχωρήσουν αίτηση παραμερισμού της απόφασης. Πέραν του ότι η ύπαρξη της εν λόγω επιστολής των Δικηγόρων Αντωνάκης Σωτηρίου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ με αυτό το περιεχόμενο δεν έχει αμφισβητηθεί από την πλευρά της Εναγόμενης, το ότι είχαν ληφθεί οδηγίες από την Εναγόμενη για σκοπούς έρευνας στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης υποστηρίζεται και από τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και αφορούν τα αιτήματα έρευνας και λήψης αντιγράφων από το φάκελο της υπόθεσης που είχαν υποβληθεί από το εν λόγω δικηγορικό γραφείο. Στη βάση όλων των πιο πάνω γεγονότων και δεδομένων είναι, κατά την κρίση μου, φανερό ότι όχι μόνο η Εναγόμενη παρέλειψε να δικαιολογήσει την καθυστέρηση ενός χρόνου που μεσολάβησε για να καταχωρηθεί η υπό κρίση Αίτηση αλλά προέβη και σε ισχυρισμούς οι οποίοι έχουν, όπως διαπιστώθηκε, δεν συνάδουν και/ή έχουν διαψευσθεί από τα ίδια τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης αλλά και την επιστολή των ίδιων των δικηγόρων της οι οποίοι, όπως προκύπτει, είχαν από τις 25/4/2018 οδηγίες από την Εναγόμενη να λάβουν μέτρα για παραμερισμό της εκδοθείσας στην παρούσα Αγωγή Απόφασης. Είναι νομολογημένο ότι η αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για παραμερισμό απόφασης αποτελεί επαρκή δικαιολογία για την απόρριψη της αίτησης. Στην Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 941 παρόλο που το Δικαστήριο είχε καταλήξει στο εύρημα ότι οι εφεσείοντες (εναγόμενοι) είχαν αποκαλύψει συζητήσιμη υπεράσπιση, εντούτοις απέρριψε την έφεση διότι θεώρησε ότι η άνευ αποχρώντος λόγου παράλειψη των εναγομένων να εμφανιστούν και η αδικαιολόγητη καθυστέρησή τους να αποταθούν για παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης μπορούσε βάσιμα να αποτελέσουν λόγο για την απόρριψη αιτήματος για παραμερισμό. Όπως έχει σχετικά πρόσφατα επαναληφθεί στην υπόθεση NTR Beach Diners Ltd κ.ά v. Adamou Construction And Maintenance Ltd ECLI:CY:AD:2018:A18, Πολιτική Έφεση αρ. 373/2012, ημερ. 15/1/2018 «αίτηση για παραμερισμό μπορεί να απορριφθεί, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. (Βλ. Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτη
(1997)1Β Α.Α.Δ. 941)»[14]. Αφού επισημάνθηκε με παραπομπή στην υπόθεση NSM Democars Ltd κ.ά. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ECLI:CY:AD:2015:A677, Πολ. Εφ. 121/2010, ημερ. 14/10/2015, ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση τονίστηκε ότι, παρά ταύτα, το Δικαστήριο δύναται να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση εάν η διαγωγή του αιτητή είναι τέτοια ώστε να πλήττει το θεμέλιο της δικαιοσύνης. Κατά συνέπεια η αδικαιολόγητη καθυστέρηση για υποβολή αιτήματος παραμερισμού απόφασης μπορεί βάσιμα να αποτελέσει λόγο για την απόρριψη του γιατί διαφορετικά η πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματα της θα αφήνονταν αιωρούμενα. Όσον αφορά το μέγεθος της καθυστέρησης και τη σημασία που ενέχει το Ανώτατο Δικαστήριο (στην πιο πάνω υπόθεση) υπέδειξε τα εξής: «Πρέπει συναφώς να ομιλούμε όχι απλώς για καθυστέρηση που θα μπορούσε να κριθεί, μέσα σε θεμιτά πλαίσια, δικαιολογημένη. Όσο δε μεγαλύτερη χρονικά είναι η καθυστέρηση, τόσο πιο εύκολα μπορούμε να ομιλούμε για αδιαφορία, η οποία, εξ ορισμού, προσλαμβάνει τη μορφή της περιφρόνησης στο δικαίωμα του άλλου αλλά και στην δικαστική διαδικασία, αυτή καθ΄εαυτή». Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Mine & Quarry Services Ltd v. Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26 «Η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του»[15]. Έχοντας κατά νουν τις πιο πάνω αρχές και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καταλήγω ότι η αδιαφορία που η Αιτήτρια/Εναγόμενη επέδειξε μετά που έλαβε γνώση για την έκδοση της Απόφασης είναι υπέρμετρη και τέτοια ώστε να προσλαμβάνει τη μορφή της περιφρόνησης τόσο της δικαστικής διαδικασίας όσο και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Κατάληξη Στη βάση των πιο πάνω θεωρώ ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί προς την κατεύθυνση της απόρριψης της Αίτησης. Ως αποτέλεσμα η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής . Κατά συνέπεια τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας/Εναγόμενης και προς όφελος του Καθ΄ου η Αίτηση/Ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] "Where judgment is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgment upon such terms as may be just." [2] "Any judgment by default whether under this Order or under any other of these rules may, in a proper case, be set aside by the Court upon such terms as costs or otherwise as the Court may think fit." [3] "Any judgment obtained where one party does not appear at the vial way in a proper case be set aside by the Court upon such terms as way seem fit upon an application made within fifteen days after the trial." [4]Δέστε Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961)C.L.R. 317, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159, Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204, Mine and Quarry Services Ltd v. A. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Βίκα Πίκο Ντίσκο Λτδ ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 28, Day v. RAC Motoring Services Ltd
(1999)1 All E.R. 1007, Πατούρης ν. Hellenic Bank Ltd
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 2118, Ελενίτσα Κωνσταντινίδη ν. Nur Habib Hissin
(2004)1 Α.Α.Δ. 1774, Salamis Shipping Services Ltd v. BATA (CYPRUS) LTD
(2004)1 Α.Α.Δ. 1767, Χριστάκης Πίττας ν. UNIGOODS TRADING COMPANY LTD
(2004)1 Α.Α.Δ. 1761 και Ευριδίκη Παπανικολάου ν. Κυριακής Κότσαπα
(2004)1 Α.Α.Δ. 1800 και SIBERIA AIR v. Βρασίδα Πουλλίκα
(2005)1 Α.Α.Δ. 893. [5] Δέστε και την υπόθεση Iason Travel Tours Ltd v. Passias Travel Ltd
(2013)1 Α.Α.Δ. 402: «Η γενική αρχή του δικαίου όπως προκύπτει από τις πιο πάνω αποφάσεις είναι ότι για να επιτύχει τον παραμερισμό μιας απόφασης ο αιτητής θα πρέπει να πείσει ότι έχει μια εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην απαίτηση που προβάλλεται εναντίον του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπ' όψη από τη μια την ανάγκη διασφάλισης του δικαιώματος ενός διαδίκου να ακουστεί και από την άλλη την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών διαδικασιών. Όμως η χωρίς ουσιαστικό λόγο παράλειψη του αιτητή να εμφανισθεί και η αδικαιολόγητη καθυστέρηση του να πάρει έγκαιρα μέτρα για την ακύρωση της πρωτόδικης απόφασης μπορεί να αποτελέσει λόγους για την απόρριψη της αίτησης. (Mine and Quarry Services Ltd v. Γεωργίου (Μαύρου) και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης πιο πάνω)». [6] Δέστε Mine and Quarry Services Ltd v. A. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρ. Κούρτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 941, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Έλενας Ιακώβου κ.α.
(2001)1(A) Α.Α.Δ. 457. [7] Δέστε Μαρία Λευκίδου ν. Άριστου Κανναουρίδη
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 528 [8] Δέστε Γιωργαλλίδης ν. Χρίστου
(1997)1(Α) ΑΑΔ 247, 259 και Μανώλη ν. Ελληνική Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A37, Πολιτική Έφεση 413/2011, ημερ. 3/2/2017. [9] Δέστε Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1 Α.Α.Δ. 43. [10] Δέστε Χρυσάνθου κ.ά. v. Mariala Construction Ltd,
(1996)(1Β) Α.Α.Δ. σελ. 1129. [11] Δέστε Merkis General Bonded Warehouse v. Yiannoukas Ltd
(1994)1 A.A.Δ.
- [12] Δέστε, μεταξύ άλλων, την υπόθεση Ζωή Νικολαίδου Ευσταθίου άλλως Ζωή Λάμπρου Νικολαίδη κ.ά v. Hellenic Bank Public Company Πολιτική Έφεση αρ.130/2012, ημερ. 10/10/
- [13] Δέστε, επίσης, Γιωργαλλίδης ν. Ταπελλογραφείου Κ. Παύλου & Σία Λτδ
(2000)1(Β) Α.Α.Δ 1101,
- [14] Δέστε και την υπόθεση Χρυσοδόντας v. Ακουολογικό Κέντρο Λάρνακας Γιώργος Παναγιώτου Λτδ Πολιτική Έφεση αρ. Ε10/2013, ημερ.. 6/6/2018 όπου επαναλήφθηκε ότι αν ένας εναγόμενος επιδείξει αδιαφορία για την αγωγή η οποία είναι δυνατό να θεωρηθεί μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου του, αποτελεί βάσιμο λόγο για την απόρριψη αιτήματος παραμερισμού απόφασης έστω και αν έχει αποκαλύψει συζητήσιμη υπεράσπιση. [15] Δέστε Πολυδώρου κ.ά v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. Ε68/2014, ημερ.. 18/4/
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο