NIKOS KALOGIROY CONSTRUCTIONS - DEVELOPERS LTD ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 80/2019, 26/8/2019

(2)και 44Δ

(2)αντίστοιχα του Νόμου Ν.9/1965όπως τροποποιήθηκε με το νόμο Ν.142(Ι)/2014και το Νόμο 87(Ι)/2018 ΜΕΤΑΞΥ: NIKOS KALOGIROY CONSTRUCTIONS - DEVELOPERS LTD, HE103315 Αιτήτριας/Εφεσείουσας ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Καθ΄ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 26 Αυγούστου 2019 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια/Εφεσείουσα: Χρ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Καθ΄ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη: κα Κ. Κίζη για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή-Επιδιωκόμενη Θεραπεία Με την παρούσα Αίτηση-Έφεση η Αιτήτρια/Εφεσείουσα αξιώνει από το Δικαστήριο την έκδοση Διατάγματος με το οποίο να ακυρώνονται και/ή παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» που επιδόθηκαν από την Καθ΄ης η Αίτηση στην Εφεσείουσα στις 18/7/2019 για τον πλειστηριασμό του ακινήτου της Εφεσείουσας στη Λάρνακα που βαρύνεται με την Υποθήκη Υ6973/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας στις 26/8/

1. Προβαλλόμενοι Λόγοι Οι λόγοι για τους οποίους η Αιτήτρια εφεσιβάλλει τις επίδικες Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» αναφέρονται στο σώμα της Έφεσης, αυτοί έχουν ως εξής: · Οι επίδικες Ειδοποιήσεις είναι άνευ αντικειμένου και/ή πρόωρες και/ή παράνομες και/ή αντίθετες προς το Ν.9/1965ως τροποποιήθηκε καθότι πριν την επίδοσή τους δεν έχει τηρηθεί η Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση μη εξυπηρετούμενων δανείων και ο σχετικός Κώδικας συμπεριφοράς των Τραπεζών. · Οι επίδικες Ειδοποιήσεις παραβιάζουν τα συνταγματικά δικαιώματα της Εφεσείουσας και εφόσον βασίζονται σε Νόμο που ρυθμίζει αναδρομικά τις συμβατικές σχέσεις των διαδίκων και/ή παρέχει δικαιώματα αναδρομικά στην Καθ΄ης η αίτηση έξω από το συμβατικό και νομικό πλαίσιο των σχέσεων τους αναφορικά με την επίδικη Υποθήκη κατά παράβαση του Άρθρου 26 του Συντάγματος. · Οι επίδικες Ειδοποιήσεις παραβιάζουν το Άρθρο 23 (δικαίωμα στην ιδιοκτησία), το Άρθρο 28 (Ισότητα στο Νόμο) και το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος που κατοχυρώνει το δικαίωμα πρόσβασης στη Δικαιοσύνη εφόσον αναδρομικά ο Ν.142(Ι)/2014και ο Ν.87(Ι)/2018έχει αφαιρέσει δικαιώματα προστασίας της Εφεσείουσας από υφιστάμενη Νομοθεσία δίδοντας μονομερή δικαιώματα στην Εφεσίβλητη όπως εκποιήσει την περιουσία ιδιωτικά και με δική της πρωτοβουλία ενώ η επίδικη συμφωνία υποθήκης είχε καταρτιστεί από το
2. Η νέα Νομοθεσία του Μέρους VIA παραβιάζει την αρχή της ισότητας ενώπιον του Νόμου εφόσον δίδει στην Εφεσίβλητη το αποκλειστικό δικαίωμα της επιλογής της νέας ή προηγούμενης Νομοθεσίας για πλειστηριασμό της ενυπόθηκης περιουσίας και το όπλο των ιδιωτικών εκποιήσεων χωρίς να παρέχει το ίδιο δικαίωμα επιλογής και στην Εφεσείουσα. Περαιτέρω η νέα Νομοθεσία παραβιάζει το δικαίωμα της Εφεσείουσας να απολαμβάνει την ιδιοκτησία της όπως θέλει και να την πωλεί και/ή να πωλείται στην πραγματική αγοραία αξία της εφόσον ο Νόμος επιτρέπει την έναρξη του πλειστηριασμού από το 80% της αξίας της και μεταγενέστερα στο 50% και μετά χωρίς οποιαδήποτε επιφυλασσόμενη τιμή, δηλαδή σε εξευτελιστικές τιμές κάτω από προϋποθέσεις. Επιπλέον η νέα Νομοθεσία δίδει αναδρομικά δικαιώματα σε συμβαλλόμενο μέρος σε ιδιωτική συμφωνία κατά παράβαση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών και του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη και παροχής αποτελεσματικής θεραπείας εφόσον το δικαίωμα πρόσβασης της Δικαιοσύνης έχει περιοριστεί στην απόδειξη των τυπικών προϋποθέσεων που η Εφεσίβλητη πρέπει να εκπληρώσει για σκοπούς εκποίησης της επίδικης περιουσίας. · Οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» είναι παράνομες και/ή άκυρες λόγω του ότι βασίζονται στο Ν.141(Ι)/2014και Ν.81(Ι)/2018που αφαιρεί αναδρομικά τα δικαιώματα της Εφεσείουσας με βάση το Ν.9/1965πριν τροποποιηθεί και/ή με βάση το Κεφ. 6 εφόσον κάτω από την προηγούμενη Νομοθεσία η Εφεσείουσα δεν μπορούσε να απωλέσει γη που καλλιεργεί και/ή την στέγη πάνω από την κεφαλή της χωρίς να γίνει πρόνοια για την στέγασή της. · Ο Ν.87(Ι)/2018και δη τα Άρθρα 1-18 του τροποποιητικού Νόμου που τροποποιούν τα σχετικά αντίστοιχα άρθρα του Ν.142(Ι)/2014 του Μέρους VIA είναι αντισυνταγματικά και παραβιάζουν την αρχή μη αναδρομικότητας των Νόμων αφού επεμβαίνουν στα κεκτημένα δικαιώματα της Εφεσείουσας όταν παρείχε την επίδικη Υποθήκη και ειδικά στερείται η Εφεσείουσα του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη κατά παράβαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος καθώς και της απόδοσης σε αυτή αποτελεσματικής θεραπείας κατά παράβαση του δικαιώματος της σε δίκαιη δίκη. Περαιτέρω παραβιάζονται τα Άρθρα 23 και 28 για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω. · Ο Ν.87(Ι)/2018και δη το άρθρο 4 του τροποποιητικού Νόμου που τροποποιεί το Άρθρο 44Α του σχετικού άρθρου του Ν.142(Ι)/2014 το Μέρους VIA είναι αντισυνταγματικό και παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας των Νόμων αφού επεμβαίνει στα κεκτημένα δικαιώματα της Εφεσείουσας που είχε όταν παρείχε την επίδικη Υποθήκη και ειδικά στερείται του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη κατά παράβαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος καθώς και της απόδοσης σε αυτή αποτελεσματικής θεραπείας κατά παράβαση του δικαιώματος της σε δίκαιη δίκη. Περαιτέρω παραβιάζονται τα Άρθρα 23 και 28 για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω. · Ο Ν.87(Ι)/2018και δη το Άρθρο 6 του τροποποιητικού Νόμου που τροποποιεί το Άρθρο 44Γ του σχετικού άρθρου του Ν.142(Ι)/2014 το Μέρους VIA είναι αντισυνταγματικό και παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας των Νόμων αφού επεμβαίνει στα κεκτημένα δικαιώματα της Εφεσείουσας και ειδικά στερείται η Εφεσείουσα του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη κατά παράβαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος καθώς και της απόδοσης σε αυτή αποτελεσματικής θεραπείας κατά παράβαση του δικαιώματος της σε δίκαιη δίκη. Περαιτέρω παραβιάζονται τα Άρθρα 23 και 28 για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω. · Οι επίδικες Ειδοποιήσεις θα πρέπει να ακυρωθούν εφόσον ουδέποτε η Αιτήτρια υπήρξε υπερήμερη για 120 ημέρες σύμφωνα με το Άρθρο 27 του Ν.9/1965 του Μέρους VIA και του Άρθρου 44Β του Ν.142(Ι)/2014 του Μέρους VIA και του Ν.87(Ι)/
3. · Η Εφεσίβλητη δεν έχει συμμορφωθεί με όλες τις απαιτήσεις του Νόμου για την εκποίηση της επίδικης υποθήκης αναφορικά με τις διαδικασίες και τις ειδοποιήσεις που θα έπρεπε να αποστείλει και τις εκτιμήσεις που θα έπρεπε να κάνει πριν τον ορισμό του πλειστηριασμού. · Το Μέρος VIA του Ν.142(Ι)/2014 και του Ν.87(Ι)/2018 παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών εφόσον η Εφεσίβλητη συγκεντρώνει στα χέρια της εξουσίες της Εκτελεστικής και Δικαστικής Εξουσίας αφού είναι ανέλεγκτη για το χρόνο διεξαγωγής του πλειστηριασμού, τη μέθοδο, την αναστολή του, τον τρόπο πώλησης των επίδικων ακινήτων και την τιμή πώλησής τους. Επιπλέον παραβιάζεται η αρχή της ισότητας των όπλων του Άρθρου 28 του Συντάγματος και η αρχή της δίκαιης δίκης του Άρθρου 30 του Συντάγματος εφόσον η Εφεσίβλητη έχει συμφέρον στη Σύμβαση Υποθήκης ο Νόμος της δίδει μονομερή δικαιώματα εις βάρος της Εφεσείουσας. · Η Εφεσίβλητη δόλια και απατηλά δεν αναδιάρθρωσε τα δάνεια της Εφεσείουσας και δόλια πωλούν το επίδικο ακίνητο ως οικόπεδο ενώ εν γνώση τους αφορά σε πέντε διαμερίσματα. Ένορκη δήλωση εκ μέρους της Αιτήτριας Η παρούσα Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Καλογήρου, Διευθυντή της Εφεσείουσας. Σε αυτή σ΄ότι αφορά τα γεγονότα αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: · Η Εφεσείουσα έχει παραχωρήσει Υποθήκη στην Εφεσίβλητη με αριθμό Υ6973/2006 ημερ. 13/11/2006 στο ακίνητο της Εταιρείας που είναι μία πολυκατοικία με οκτώ διαμερίσματα που την ανέγειρε σε ακίνητό της και στην οποία έχουν ήδη πωληθεί τα δύο με εμπράγματα βάρη για όλη την ακίνητη περιουσία της Εταιρείας. Τα υπόλοιπα έξι διαμερίσματα έχουν ξεχωριστούς αριθμούς εγγραφής. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 έρευνα του κτηματολογίου για τα ακίνητα της Εταιρείας με όλα τα εμπράγματα βάρη. · Η επίδικη Υποθήκη αφορούσε εξασφάλιση ποσού για την παροχή δανείου ύψους €512.580,43 ημερ. 13/11/
4. · Η Εφεσίβλητη σε διάφορες ημερομηνίες επέδωσαν στον ομνύοντα διάφορες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» μαζί με κατάσταση λογαριασμού (21/3/2017) καθώς και Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» (10/5/2019) ενώ μεταγενέστερα στις 18/7/2019 επεδόθηκαν στον ομνύοντα ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» μαζί με το Δελτίο Α ορίζοντας πλειστηριασμό των επίδικων ακινήτων της Εταιρείας την 26/8/2019 και ώρα 11:30 στη Λάρνακα. Δέσμη όλων των εν λόγω Ειδοποιήσεων επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
5. · Η Εταιρεία καταχώρησε εναντίον της Εφεσίβλητης Τράπεζας στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας την Αγωγή με αρ. 817/2017 στην οποία η Εφεσίβλητη καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ως φαίνεται από τα δικόγραφα που επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
6. · Στις 17/5/2019 σε απάντηση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» ο ομνύοντας με επιστολές του ανέφερε ότι υιοθετούσε την εκτίμηση του Κτηματολογίου και ζητούσε όπως του δοθεί αντίγραφο της εκτίμησης την οποία η Τράπεζα είχε λάβει (Τεκμήριο 7). · Η Εφεσίβλητη δεν επέδωσε τις επίδικες Ειδοποιήσεις σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σύμφωνα με το Νόμο και τα οποία επηρεάζονται από τον επίδικο πλειστηριασμό. Πρόκειται για τους δικαιούχους των εμπράγματων βαρών όπως φαίνονται στην έρευνα του Κτηματολογίου Τεκμήριο
7. Το υπόλοιπο μέρος της Ένορκης Δήλωσης της Αιτήτριας συνιστά υιοθέτηση και επανάληψη των Λόγων Έφεσης και, επομένως, δεν κρίνεται σκόπιμο να γίνει οποιαδήποτε αναφορά σε αυτό. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση στην οποία η Καθ΄ ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη επικαλείται, μεταξύ άλλων, τους ακόλουθους λόγους Ένστασης: Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε καθόλα νόμιμα, νομότυπα και ως ο Ν.9/1965ορίζει. Συγκεκριμένα επιδόθηκε δεόντως στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στον Αιτητή και στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα αφού το ενυπόθηκο χρέος κατέστη υπερήμερο για περίοδο τουλάχιστον 120 ημερών και, συνεπώς, η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» η οποία αποστάλθηκε μετά την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή δεν είναι πρόωρη. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών για μη τήρηση της οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και/ή του σχετικού κώδικα συμπεριφοράς των Τραπεζών δεν αποτελούν λόγο για ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δύναται να παραμεριστεί μόνο στη βάση των συγκεκριμένων λόγων που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί. Ο Αιτητής δεν εξειδικεύει τις νομοθετικές διατάξεις του Ν.9/1965 που θεωρεί ότι πλήττουν τα συνταγματικά του δικαιώματα. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και ή το Μέρος VIA του Ν.9/1965 γενικότερα είναι σύμφωνα με το Σύνταγμα και ή δεν αντίκειται στα Άρθρα 23, 26, 28 και 30 το Συντάγματος ως ισχυρίζεται ο Αιτητής. Οι πρόνοιες του Μέρους VIA του Ν.9/1965 δεν αποτελούν επέμβαση σε υφιστάμενες συμβάσεις και δηλώσεις υποθηκών αλλά έχουν σχέση με την εφαρμογή και ή την εκπλήρωση του σκοπού μιας σύμβασης υποθήκης σε περίπτωση κατά την οποία προκύπτει μετά και από την τήρηση των απαραιτήτων προϋποθέσεων η δυνατότητα έναρξης της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Συγκεκριμένα ρυθμίζεται και προνοείται η διαδικασία εκποίησης υποθήκης σε περίπτωση που το χρέος το οποίο εξασφαλίζεται με την συγκεκριμένη υποθήκη καταστεί πληρωτέο και ή υπερήμερο ως προνοεί ο Νόμος χωρίς να επεμβαίνει αναδρομικά στις υποχρεώσεις και ή δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη και του ενυπόθηκου δανειστή που δημιουργήθηκαν πριν την θέσπιση του Μέρους VIA του Ν.9/

1. Ουδεμία παράβαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος αποδεικνύεται αφ΄ ης στιγμής οι διατάξεις του ιδίου του Νόμου προνοούν για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αίτησης/έφεσης με σκοπό να ακουστεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή το ενδιαφερόμενο μέρος ενώπιον του Δικαστηρίου πριν τεθεί σε πλειστηριασμό το ενυπόθηκο ακίνητο. Επιπλέον ο ίδιος ο Νόμος παρέχει και την δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να προχωρήσει με άλλα ένδικα μέσα ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου προς αμφισβήτηση του δικαιώματος του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες του Μέρους VIA του Νόμου. Το Μέρος VIA του Ν.9/1965 ως τροποποιήθηκε δεν παραβιάζει την αρχή της ισότητας ενώπιον του Νόμου ούτε το δικαίωμα στην ιδιοκτησία εφόσον ο Αιτητής συνειδητά και αυτόβουλα επέλεξε την δέσμευση της ακίνητης περιουσίας του συνάπτοντας σύμβαση υποθήκης για εξυπηρέτηση οικονομικής ανάγκης του ιδίου και συνειδητά και αυτόβουλα αποδέχθηκε ότι ο ενυπόθηκος δανειστής έχει το δικαίωμα να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι καθόλα ορθή, νόμιμη και ο Τύπος και το περιεχόμενο της πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις του Νόμου. Η προωθούμενη διαδικασία εκποίησης της υποθήκης Υ5982/2007 προωθείται καθόλα νόμιμα και ή νομότυπα. Ο Αιτητής κατέστη υπερήμερος σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου καθότι η Καθ΄ης η αίτηση απέστειλε στον Αιτητή την ειδοποίηση Τύπου «Θ» ηεμρ. 7/3/17 η οποία παραλήφθηκε στις 21/3/17 μαζί με την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» και συνοδευτική επιστολή και κατάσταση λογαριασμού και αφού ο Αιτητής παρέλειψε να αποπληρώσει το οφειλόμενο χρέος εντός 30 ημερών η Καθ΄ης η αίτηση προχώρησε στις 6/5/19 με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» καθώς και με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερ. 1/7/
2. Οι όποιοι ισχυρισμοί του Αιτητή για την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν μπορούν να εξεταστούν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας για ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Το Μέρος VIA του Ν.9/1965 ως τροποποιήθηκε δεν παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και/ή ο τρόπος πώλησης και/ή η τιμή πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δεν είναι ανέλεγκτη αλλά διέπεται από ασφαλιστικές δικλείδες τις οποίες ο ίδιος ο Νόμος θέτει. Ούτε η διαδικασία εκποίησης είναι ανέλεγκτη εφόσον ο Αιτητής έχει την δυνατότητα μέσω καταχώρησης αίτησης για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος να σταματήσει τη διαδικασία στη βάση των προνοιών του Άρθρου 32 του Ν.14/60 αλλά και διά μέσου της καταχώρησης αίτησης/έφεσης για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Η επίδικη υποθήκη Υ5982/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας συστάθηκε προς όφελος της Καθ΄ης η Αίτηση καθόλα νόμιμα, νομότυπα και ως ο Νόμος ορίζει. Ουδείς από τους αναφερόμενους στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου λόγους που εξαντλητικά τίθενται για σκοπούς παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» υφίσταται στην παρούσα υπόθεση. Η παρούσα Αίτηση/Έφεση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. Ένορκη Δήλωση Υάκινθου Κογκοττή Η Ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Κογκοττή υπαλλήλου της Εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd στην οποία μεταφέρθηκε η διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών από την Καθ΄ης η Αίτηση ανάμεσα στους οποίους και οι λογαριασμοί που αφορούν τον Αιτητή. Σ΄ αυτήν αναφέρονται, όσον αφορά τα γεγονότα, τα ακόλουθα: · Προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκαν προς τον ΑΙτητή κατόπιν αιτήματος του ιδίου ο ίδιος παραχώρησε προς όφελος της Καθ΄ης η αίτηση την υποθήκη Υ6973/2006 ημερ. 13/11/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας για το ποσό των Λ.Κ.300.000 μαζί με τόκο προς 6% κυμαινόμενο από 13/11/2006 και, σε περίπτωση που θα ληφθούν νόμιμα μέτρα για ανάκτηση του πιο πάνω ποσού και τόκου, τα σχετικά έξοδα. · Η επίδικη υποθήκη ενεγράφη επί του οικοπέδου με αρ. εγγραφής 1/1XX0, Φ/Σχ. 40/48W2, Τεμ. 1XX6 στην περιοχή Σωτήρος οδός XXXXX στη Λάρνακα, εγγεγραμμένο μερίδιο όλο, μερίδιο ή συμφέρον που υποθηκεύεται όλον (Τεκμήριο 1). · Όπως φαίνεται από το έγγραφο υποθήκης αλλά και το πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου ημερ. 1/7/2019 (Τεκμήριο 5), το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο αφορά οικόπεδο. Από σχετική ενημέρωση που ο ομνύοντας λαμβάνει από αρμόδιο τμήμα της Καθ΄ης η Αίτηση αλλά όπως φαίνεται και από το Δελτίο Α εντός του οικοπέδου υπάρχει ένα ημιτελές κτίριο. · Λόγω του ότι ο Αιτητής/Οφειλέτης παρουσίαζε υπερβάσεις στους λογαριασμούς και καθυστερήσεις στην αποπληρωμή των δόσεων του η Καθ΄ης η Αίτηση στις 8/3/2016 με επιστολή της τερμάτισε τη λειτουργία των λογαριασμών του Αιτητή οι οποίοι εξασφαλίζονται από την επίδικη υποθήκη και απαίτησε την πλήρη και τελεία εξόφληση όλων των χρεωστικών υπολοίπων σε περίοδο επτά ημερών. Επίσης η Καθ΄ης η αίτηση πληροφόρησαν για τα πιο πάνω και τους εγγυητές με επιστολή της ιδίας ημερομηνίας. Επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 2 οι επιστολές τελικής ζήτησης ημερ. 8/3/2016 οι οποίες συνοδεύονται από επιστολή Τύπου «Θ» προς την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία (Αιτητή και ενυπόθηκο οφειλέτη) και τον εγγυητή. · Ενόψει του ότι η Καθ΄ης η Αίτηση κατέστησε το χρέος της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας (Αιτήτριας) απαιτητό και πληρωτέο και ενόψει του ότι η Αιτήτρια (πρωτοφειλέτης και ενυπόθηκος οφειλέτης) αλλά και ο εγγυητής είχαν παραλείψει να προβούν σε πλήρη και τελεία εξόφλησή του ή και σε οποιοδήποτε διακανονισμό, η Καθ΄ης η Αίτηση απέστειλε στις 7/3/2017 την ειδοποίηση Τύπου «Ι» ενημερώνοντας την Αιτήτρια αλλά και τον εγγυητή ότι η Καθ΄ης η Αίτηση αποφάσισε να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας εκποίησης της υποθήκης για πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει αυτής επιδίδοντας την ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, την ειδοποίηση Τύπου «Θ» και σχετική επιστολή της Καθ΄ης η Αίτηση. Επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 3 δέσμη αντιγράφων της ειδοποίησης Τύπου «Ι» μαζί με κατάσταση λογαριασμού καθώς και της ειδοποίησης Τύπου «Θ» μαζί με την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη. · Λόγω της μη συμμόρφωσης με το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπου «Ι» εντός του προβλεπόμενου χρόνου των 30 ημερών η Καθ΄ης η Αίτηση αποφάσισε να προχωρήσει με τον ορισμό ημερομηνίας πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων δυνάμει της υποθήκης Υ6973/

1. Προς το σκοπό αυτό η Καθ΄ης η αίτηση επέδωσε την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερ. 1/7/2019 μαζί με το Δελτίο Α στην ενυπόθηκο οφειλέτη, ήτοι στην Αιτήτρια στις 18/7/2019 διά της αφέσεως στο εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας. Επιπρόσθετα η Καθ΄ης η Αίτηση επέδωσε την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερ. 1/7/2019 μαζί με το Δελτίο Α τόσο για την εταιρεία όσο και για τον ίδιο προσωπικά στον διευθυντή της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας και εγγυητή, ήτοι στον κ. Νίκο Καλογήρου στις 18/7/
2. Αντίγραφα των επιδόσεων επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
3. Επιπλέον ο ομνύοντας σ΄ ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι δεν έχουν ειδοποιηθεί οι δικαιούχοι των εμπραγμάτων βαρών ως ενδιαφερόμενα πρόσωπα ισχυρίζεται ότι σύμφωνα με πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου ημερ. 1/7/2019 (Τεκμήριο 5) δεν υπάρχει οποιοδήποτε άλλο εμπράγματο βάρος επί του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου πέραν μίας μεταγενέστερης υποθήκης Υ1198/10 η οποία συστάθηκε προς όφελος της Καθ΄ης η Αίτηση και αποτελεί διαδοχική υποθήκη της επίδικης υποθήκης. Η καταχώρηση από μέρους της Αιτήτριας της αγωγής υπ΄ αρ. 817/17 εναντίον της Καθ΄ης η Αίτηση στην οποία η Καθ΄ης η Αίτηση καταχώρησαν και Ανταπαίτηση αξιώνοντας Διάταγμα εκποίησης της επίδικης Υποθήκης είναι παραδεκτή από πλευράς της Καθ΄ης η Αίτηση. Το υπόλοιπο μέρος της ένορκης δήλωσης του Υ. Κογκοττή συνιστά επανάληψη και υιοθέτηση του συνόλου των λόγων ένστασης καθώς και νομική επιχειρηματολογία την οποία παραθέτει στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει από τους δικηγόρους της Καθ΄ης η Αίτηση. Τούτου δοθέντος δεν θεωρώ αναγκαίο στο στάδιο αυτό να αναφερθώ στα πιο πάνω. Σύντομη περιγραφή διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ αναγκαίο για τους σκοπούς εξέτασης των εγειρόμενων ζητημάτων στάδιο να σκιαγραφήσω τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε από τους Ν.142(Ι)/2014 και Ν. 87(Ι)/
4. Επισημαίνεται ότι ο Νόμος 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ προσφάτως και συγκεκριμένα στις 13/7/18 επιφέροντας διάφορες αλλαγές. Σε περίπτωση υπερημερίας, ως ορίζει το Άρθρο 27 του Νόμου[1] αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA.[2] Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή άρχεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου Ι η οποία, σε περίπτωση όπου ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπου Θ. Νοείται ότι δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ», εάν ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI. Με την Ειδοποίηση Τύπου Ι αποστέλλεται και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου[3]. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου δανειστή με τις απαιτήσεις της Ειδοποίησης Τύπου Ι τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η Ειδοποίηση αυτή η οποία είναι κατά τον Τύπο ΙΑ επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου[4]. Εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ ο ενυπόθηκος δανειστής δικαιούται να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο για τους λόγους που διαλαμβάνονται ρητά στο εδάφιο

(3)του Άρθρου 44Γ και έχουν ως εξής: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Στη συνέχεια ακολουθεί η διαδικασία διορισμού εκτιμητών, ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή και ενός εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη, ώστε να ετοιμαστούν ανεξάρτητες εκτιμήσεις για σκοπούς υπολογισμού της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακίνητου. Αποστέλλεται δε από τον ενυπόθηκο δανειστή Ειδοποίηση στον ενυπόθηκο οφειλέτη κατά τον Τύπο ΙΒ, η οποία δύναται να επιδίδεται είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», αναφέροντας σε αυτή ότι εντός 10 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης θα προχωρήσει στο διορισμό εκτιμητή. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης θα πρέπει πριν τη λήξη της προθεσμίας των 10 ημερών να ενημερώσει τον ενυπόθηκο δανειστή για την ταυτότητα του εκτιμητή που διόρισε ώστε ο ενυπόθηκος δανειστής να προχωρήσει στο διορισμό του εκτιμητή του. Σε περίπτωση παράλειψης του ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στο διορισμό 2 εκτιμητών. Ακολούθως ο Νόμος προνοεί για τη διαδικασία πλειστηριασμού για σκοπούς πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου και διαλαμβάνει ότι σε περίπτωση που ο πλειστηριασμός δεν καταλήξει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης του ακινήτου με βάσει τα προβλεπόμενα στα Άρθρα 44Ζ & 44Η. Ειδικότερα στο Άρθρο 44Ζ καθορίζεται η διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό και προνοείται η επίδοση Ειδοποίησης για πλειστηριασμό της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται βάσει του Άρθρου 45 του Νόμου. Στη βάση των ανωτέρω προνοιών επισημαίνω την ύπαρξη στο Νόμο συγκεκριμένων προθεσμιών στην όλη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου προφανώς μέσα στο πλαίσιο διασφάλισης της ταχείας ολοκλήρωσης της προς το σκοπό είσπραξης των οφειλόμενων ποσών τα οποία είναι εξασφαλισμένα με υποθήκη. Επισημαίνω στο σημείο αυτό πως το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 βασικά καθορίζει μια νέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων, την οποία μπορεί να αξιοποιήσει ο ενυπόθηκος δανειστής. Διαλαμβάνεται δε ρητά ότι η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους[5]. Στο πλαίσιο δε της προβλεπόμενης διαδικασίας τάσσονται συγκεκριμένες προθεσμίες και χρονοδιαγράμματα: à Συγκεκριμένα με την επίδοση των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι και Θ ο ενυπόθηκος οφειλέτης ενημερώνεται για την έναρξη από μέρους του ενυπόθηκου δανειστή διαδικασίας εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και καλείται όπως εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός 30 ημερών ή, σε περίπτωση που αντιμετωπίζει πραγματικά δυσκολία στην καταβολή των δόσεων του, να προσέλθει στο πιστωτικό ίδρυμα για σκοπούς αναδιάρθρωσης του χρέους του. à Αν δεν προχωρήσει σε κανένα από τα πιο πάνω διαβήματα τότε ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει τις Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ ενημερώνοντας - μέσω της πρώτης Ειδοποίησης - για την ορισθείσα ημερομηνία πλειστηριασμού και καλώντας τον - μέσω της δεύτερης Ειδοποίησης - να διορίσει εκτιμητή. à Ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει το δικαίωμα εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης εφόσον συντρέχουν οι λόγοι οι οποίοι κατά εξαντλητικό τρόπο διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44Γ

(3)(α) - (στ) του Νόμου. à Σε περίπτωση κατά την οποία δεν πραγματοποιείται πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου κατά τον πρώτο πλειστηριασμό ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προβεί στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είτε με πλειστηριασμό είτε απευθείας πώληση και για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη Ειδοποίηση κατά τον Τύπο ΙΓ εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 20 ημερών από την ημερομηνία πώλησης στην οποία ειδοποίηση περιλαμβάνει την προτιθέμενη μέθοδο πώλησης. Αναδρομική ισχύς του Ν.87(Ι)/2018 Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι κάθε Νόμος, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας[6]. Στην προκειμένη περίπτωση και ελλείψει διαφορετικής πρόνοιας ο Ν. 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα, ήτοι στις 13/7/18. Αναφορικά δε με τις διαδικασίες για τις οποίες τυγχάνει εφαρμογής σχετική είναι η δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Α του Νόμου το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018». Είναι σαφές, κατά την κρίση μου, από τα πιο πάνω ότι οι διατάξεις του Ν. 87(Ι)/2018 εφαρμόζονται σε όλες τις διαδικασίες που εκκρεμούσαν κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και έναρξης της ισχύος του και οι οποίες (διαδικασίες) είχαν αρχίσει πριν από την εν λόγω ημερομηνία ανεξαρτήτως του αν είχαν σταλεί οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του εν λόγω Νόμου. Με άλλα λόγια ρητά προβλέπεται ότι: Πρώτον ο τροποποιητικός Νόμος θα τυγχάνει εφαρμογής και σε περιπτώσεις όπου η διαδικασία για εκποίηση είχε αρχίσει πριν την έναρξη της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου και Δεύτερον ο τροποποιητικός Νόμος θα διέπει και διαδικασίες ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου πριν την τροποποίηση του. Δεν διαφεύγουν την προσοχή μου οι πρόνοιες του Άρθρου 10

(2)(γ) και (ε) του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1 οι οποίες διαλαμβάνουν τα εξής: «

(2)Όταν Νόμος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα- .................................... (γ) επηρεάζει δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ή ευθύνη που εξασφαλίζεται, προέρχεται ή προκύπτει, βάσει νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή .................................... (ε) επηρεάζει έρευνα, νομική διαδικασία ή θεραπεία σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ευθύνη, ποινή, κατάσχεση ή τιμωρία όπως αναφέρθηκε πιο πάνω..». Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, όπως είναι διατυπωμένη η σχετική επιφύλαξη στο Ν. 87(Ι)/2018, δεν μπορεί να γίνεται λόγος ότι δεν επηρεάζονται δικαιώματα ή θεραπείες σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα που προκύπτει από το Νόμο που ακυρώθηκε εφόσον στον τροποποιητικό Νόμο σαφώς διατυπώνεται αντίθετη πρόθεση[7]. Επισημαίνεται ότι είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι ένα νόμος δεν έχει αναδρομική ισχύ εκτός αν ρητά προβλέπεται στις διατάξεις του ιδίου του νόμου. Στην προκειμένη περίπτωση με βάση τα διαλαμβανόμενα στη δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου

(3)του Άρθρου 44Α του Νόμου η πρόθεση το νομοθέτη έχει εκφραστεί ρητά και σαφώς δίδοντας αναδρομική ισχύ σε αυτόν υπό την έννοια της επέκτασης της ισχύος του σε υφιστάμενες διαδικασίες. Στη πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση Marios Nicolaou Developers Ltd Πολιτική Αίτηση 1/2018, ημερ. 14/8/2018 λέχθηκαν τα εξής σχετικά: «Εν όψει της αναδρομικότητας του Νόμου 87(Ι)/2018 ο λόγος έφεσης που προνοείτο στο άρθρο 44(Γ)

(3)και αναφέρετο στην ύπαρξη εκκρεμούσας αγωγής δεν ισχύει στην περίπτωση των αιτητών εφόσον αντικαταστάθηκε με το λόγο για την ύπαρξη παρεμπίπτοντος διατάγματος στη βάση του άρθρου 32 του Νόμου 14/1960. Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903)». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Εισηγήσεις περί Αντισυνταγματικότητας Στην υπό κρίση Αίτηση/Έφεση συνολικά εκτίθενται 12 Λόγοι Έφεσης υπό στοιχεία Α, Β, Γ, Δ, Η, Θ, Ι, Κ, Λ, Μ, Ν και Ο[8]. Η εξέταση τους δεν θα γίνει με τη σειρά που οι εν λόγω Λόγοι Έφεσης εκτίθενται. Αρκετοί από τους Λόγους Έφεσης που έχουν προβληθεί στην παρούσα Αίτηση/Έφεση αφορούν σε αντισυνταγματικότητα προνοιών του Ν.142(Ι)/14 και του Ν.87(Ι)/2018. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος in abstracto (αφηρημένα), πάρα μόνο αν κάτι τέτοιο καθίσταται αναγκαίο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. O δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Διαφορετικά απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Και τούτο στη βάση του ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και δεν πρέπει, συνεπώς, να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως[9]. Με βάση την πάγια νομολογία διάδικος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας νομοθετικών διατάξεων οφείλει να καθορίσει επακριβώς τα Άρθρα του Νόμου που αμφισβητεί και τη συνταγματική διάταξη στην οποία, κατά την άποψη του, αυτά προσκρούουν. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία v. Πάμπου Πογιατζή

(1992)3 Α.Α.Δ. 196 «η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν». Στην υπό εξέταση περίπτωση διαπιστώνεται ότι οι σχετικές εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου για την Εφεσείουσα περί παραβίασης των συνταγματικών τους δικαιωμάτων όπως αυτά καθορίζονται στα Άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος έχουν εγερθεί με την αναγκαία ακρίβεια ούτως ώστε να μπορούν να τύχουν εξέτασης στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης. Επιπλέον θεωρώ ότι η εξέταση των εν λόγω εισηγήσεων κρίνεται σκόπιμη ενόψει του ότι θα μπορούσε να καθορίσει την τύχη και το αποτέλεσμα της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης. Με βάση τη πάγια νομολογία οι αρχές που διέπουν το δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων έχουν τεθεί στην υπόθεση Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R. 640 ως ακολούθως: ■ Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο «πέρα από κάθε λογική αμφιβολία». Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. ■ Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με την συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος. ■ Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος. ■ Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Στην υπόθεση Μαυρογένης ν. Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ. 3)

(1996)1 Α.Α.Δ. 315, 339, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η μεδοθολογία ελέγχου της συνταγματικότητας νόμου, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, σύγκειται στην αντιπαραβολή των κρίσιμων διατάξεων του νόμου με τις σχετικές διατάξεις του Συντάγματος. Η έρευνα αποβλέπει στη διαπίστωση κατά πόσο οι διατάξεις του νόμου συγκρούονται με το Σύνταγμα ή συνάδουν με αυτό. Το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται και δεν εξετάζει τη σκοπιμότητα ή τη σοφία του νομοθετήματος. Ο συνταγματικός έλεγχος περιορίζεται στη διαπίστωση συγκρούσεων ή αντιθέσεων προς το Σύνταγμα.» Λόγος Έφεσης Ι Μέσω του πιο πάνω Λόγου Έφεσης προβάλλεται ότι ο Ν.87(Ι)/2018 και δη το Άρθρο 6 του τροποποιητικού Νόμου που τροποποιεί το Άρθρο 44Γ του σχετικού άρθρου του Ν.142(Ι)/2014 το Μέρους VIA είναι αντισυνταγματικό και παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας των Νόμων αφού επεμβαίνει στα κεκτημένα δικαιώματα της Εφεσείουσας και ειδικά στερείται η Εφεσείουσα του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη κατά παράβαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος καθώς και της απόδοσης σε αυτή αποτελεσματικής θεραπείας κατά παράβαση του δικαιώματος της σε δίκαιη δίκη. Η εν λόγω εισήγηση εδράζεται βασικά στο ότι με τον Ν.87(Ι)/2018 αφαιρέθηκε ως λόγος ακύρωσης του πλειστηριασμού η ύπαρξη εκκρεμοδικίας. Προτού εξετασθεί το εν λόγω ζήτημα κρίνεται σκόπιμο να αποφασισθεί η θέση της Εφεσείουσας ότι με την καταχώρηση της Αγωγής της απέκτησε δικαίωμα για παραμερισμό της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ στη βάση του λόγου της εκκρεμοδικίας που ίσχυε όταν είχε επιδοθεί στην Εφεσείουσα η Ειδοποίηση τύπου Ι το οποίο (δικαίωμα) δεν μπορεί να στερηθεί με μεταγενέστερη νομοθεσία. Στην ουσία, όπως γίνεται αντιληπτό, εκείνο το οποίο η Εφεσείουσα επικαλείται είναι την ύπαρξη προς όφελος της κεκτημένου δικαιώματος. Ο όρος κεκτημένο δικαίωμα (vested right) έχει αναλυθεί στην υπόθεση Republic v. Menelaou

(1982)3 C.L.R. 419 όπου αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: "The expression "vested rights" primarily connotes rights that accrued in law. Rights may accrue both in civil and public law. A right may be deemed to vest if the process of the law for its acquisition has been completed. The right crystallizes thereafter and vests in the subject who becomes its beneficiary in law. Certainty in the legal process and respect for the law, require that rights acquired under the law should remain undisturbed. Inevitably, interference with such rights undermines certainty and reduces respect for the laws. The need to sustain vested rights found expression in the Interpretation Law in the form of a presumption that subsequent laws are presumed, but not deemed, to leave unaffected vested rights. Section 10

(2)(c) of the Interpretation Law, Cap. 1, provides that it shall be presumed that the repeal of a law leaves unaffected rights, privileges, obligations or liabilities, that were acquired, accrued or incurred under the repealed law. However, the presumption is a rebuttable one and may be displaced whenever a clear inten­tion to the contrary is evinced by the repealing law. In the face of a clear legislative expression to the contrary, the presum­ption recedes and gives way to the will of the legislature, the supreme arbiters of the law". H υπόθεση Μενελάου (ανωτέρω) υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χριστοδούλου v. Δημοκρατίας κ.ά.

(1990)3 Α.Α.Δ. 2178 στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την έννοια του όρου κεκτημένο δικαίωμα: «Ο όρος vested right προσδιορίζεται εννοιολογικά στην απόφαση Republic v. Menelaou

(1982)3 C.L.R.

1. Η επίκλησή του υποδηλώνει δικαιώματα που πρωταρχικά πηγάζουν από ουσιαστικό κανόνα δικαίου. Δικαίωμα αποκτάται στην περίπτωση που ολοκληρώθηκαν όλες οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την κτήση του. Όταν αποκρυσταλλωθεί οριστικά, το δικαίωμα ανήκει σε υποκείμενο δικαίου δηλαδή, νομικό ή φυσικό πρόσωπο που γίνεται φορέας του συγκρεκριμένου δικαιώματος. Εκτός από τα ιδιωτικά δικαιώματα υπάρχουν και εκείνα που προκύπτουν από κανόνες δημοσίου δικαίου. Γίνεται γενικά δεκτό ότι δεν είναι ανεκτή η εκ των υστέρων επέμβαση σε δικαιώματα που απέρρευσαν από το νόμο. Αυτονόητο είναι ότι η αφαίρεση τέτοιων δικαιωμάτων θίγει από τη μια τη βεβαιότητα του δικαίου και από την άλλη υπονομεύει το κύρος του». Στη υπό εξέταση περίπτωση δεν μπορεί να γίνεται λόγος για ύπαρξη, κατ΄ουσίαν, κεκτημένου δικαιώματος ένεκα του γεγονότος της καταχώρησης από μέρους της Εφεσείουσας αγωγής. Ενώ η διαδικασία εκποίησης με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA είχε αρχίσει με την επίδοση στις 7/3/2017 της Ειδοποίησης τύπου Ι, η Εφεσείουσα δεν είχε, κατ΄εκείνο το χρονικό στάδιο, αποκτήσει, ακόμη, το δικαίωμα καταχώρησης έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ αφού δεν είχε εκδοθεί τέτοια Ειδοποίηση. Με άλλα λόγια με δεδομένο ότι η Ειδοποίηση τύπου ΙΑ επιδόθηκε στην Εφεσείουσα στις 18/7/2019 όταν, δηλαδή, ο τροποποιητικός Νόμος ήταν ήδη σε ισχύ δεν μπορεί να γίνεται λόγος για αποστέρηση δικαιώματος που οι Αιτήτριες είχαν εφόσον ουδέποτε είχαν αποκτήσει το δικαίωμα προσβολής της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ στη βάση της εκκρεμοδικίας. Ενδεχομένως το επιχείρημα της Εφεσείουσας να είχε κάποια βάση αν η επίδικη Ειδοποίηση είχε επιδοθεί σε αυτήν πριν τις 13/7/2018 που ο Νόμος 87(Ι)/2018 τέθηκε σε ισχύ και, πριν την εκπνοή της προβλεπόμενης προθεσμίας των 30 ημερών για καταχώρηση έφεσης, είχε μεσολαβήσει ο τροποποιητικός νόμος με αποτέλεσμα η Εφεσείουσα να χάσει το δικαίωμα καταχώρησης έφεσης στη βάση της εκκρεμοδικίας. Ή ακόμη στην περίπτωση όπου η Εφεσείουσα κατά τις 13/7/2018 είχε ήδη καταχωρήσει έφεση στη βάση της εκκρεμοδικίας η οποία εκκρεμούσε για εκδίκαση. Εν ολίγοις στο στάδιο καταχώρησης της Αγωγής από την Εφεσείουσα δεν είχε ολοκληρωθεί η σχετική διαδικασία και οι απαιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις, ήτοι η καταχώρηση έφεσης, για να μπορεί να γίνεται λόγος για απόκτηση από την Εφεσείουσα δικαιώματος το οποίο δεν ήταν δυνατό να αποστερηθεί ένεκα του Νόμου 87(Ι)/
2. Η πιο πάνω κατάληξη περί μη ύπαρξης από πλευράς της Εφεσείουσας κεκτημένου δικαιώματος να επικαλεστεί την εκκρεμοδικία ως λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης τύπου ΙΑ έχει ως συνέπεια να μην μπορεί πλέον να επικαλείται παράβαση του δικαιώματος της για πρόσβαση στη δικαιοσύνη και απόδοσης σε αυτήν αποτελεσματικής θεραπείας. Το γεγονός ότι πριν την τελευταία τροποποίηση του Νόμου η προϋπόθεση ήταν η έγερση αγωγής ενώ τώρα απαιτείται η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν οδηγεί σε καμία περίπτωση σε στέρηση του δικαιώματος της Εφεσείουσας για προσφυγή στη δικαιοσύνη. Απλώς τροποποιήθηκε μία εκ των προϋποθέσεων για παραμερισμό των Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ. Εν ολίγοις με την τροποποίηση που επέφερε ο Ν.87(Ι)/2018δεν είναι αρκετό πλέον ο οφειλέτης να καταχωρήσει απλώς μια αγωγή αμφισβήτησης του χρέους αλλά είναι αναγκαίο να έχει εξασφαλίσει και προσωρινό διάταγμα απαγόρευσης της εκποίησης εκκρεμούσης της αγωγής δυνάμει του Άρθρου 32 του Νόμου 14/
3. Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω το Άρθρο 44Γ

(3)όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.87(Ι)/2018 δεν παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας, δεν επεμβαίνει σε κεκτημένα δικαιώματα της Εφεσείουσας και ούτε επηρεάζει το δικαίωμα της σε δίκαιη δίκη. Έπεται ότι ο πιο πάνω Λόγος Έφεσης είναι άνευ ερείσματος και, συνεπώς, απορρίπτεται. Λόγοι Έφεσης Β, Η & Θ Μέσω των πιο πάνω Λόγων Έφεσης προβάλλεται ότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ παραβιάζουν τα συνταγματικά δικαιώματα της Εφεσείουσας εφόσον βασίζονται σε Νόμο που ρυθμίζει αναδρομικά τις συμβατικές σχέσεις των διαδίκων και/ή παρέχει δικαιώματα αναδρομικά στην Καθ΄ης η Αίτηση έξω από το συμβατικό και νομικό πλαίσιο των σχέσεων τους αναφορικά με την επίδικη Υποθήκη κατά παράβαση του Άρθρου 26 του Συντάγματος. Όπως περαιτέρω υποστηρίχθηκε ο Ν.142(Ι)/14 και ο Ν.87(Ι)/2018 δίδουν μονομερή δικαιώματα στην Εφεσίβλητη αναδρομικά στη βάση Νόμου οποίος δεν ήταν σε ισχύ όταν συμβλήθηκαν οι διάδικοι για την επίδικη Υποθήκη και ο τροποποιητικός Νόμος είναι αντισυνταγματικός στην έκταση που διέπει υποθήκες που συνομολογήθηκαν πριν την έναρξη της ισχύος του. Ο Ν.87(Ι)/2018και δη το Άρθρο 4 του τροποποιητικού Νόμου που τροποποιεί το Άρθρο 44Α του Ν.142(Ι)/2014 το Μέρους VIA είναι αντισυνταγματικό και παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας των Νόμων αφού επεμβαίνει στα κεκτημένα δικαιώματα της Εφεσείουσας που είχε όταν παρείχε την επίδικη Υποθήκη και ειδικά στερείται του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη κατά παράβαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος καθώς και της απόδοσης σε αυτή αποτελεσματικής θεραπείας κατά παράβαση του δικαιώματος της σε δίκαιη δίκη. Δεν είναι δε αντιληπτό υπό ποία έννοια η εισαγωγή στο Νόμο του Μέρους VIA θίγει ή επηρεάζει το δικαίωμα της Εφεσείουσας ελεύθερα να συνάπτει συμφωνίες. Όπως διαπιστώνεται, στην προκειμένη περίπτωση η Εφεσείουσα κάνοντας χρήση του πιο πάνω αναφαίρετου και αναγνωρισμένου από το Σύνταγμα δικαιώματος της, διέθεσε την επίδικη ακίνητη της περιουσία παραχωρώντας την μέσω της Δήλωσης Υποθήκης Υ6973/2006 και της σχετικής Σύμβασης Υποθήκης ήδη από τις 13/11/2006 ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της Εφεσίβλητης έναντι της παραχώρησης από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων. Όπως προκύπτει από το ίδιο το έγγραφο της υποθήκης το οποίο η Αιτήτρια είχε εξαρχής συνομολογήσει, η ίδια γνώριζε και, προφανώς, συγκατατίθετο στη δυνατότητα της Τράπεζας να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου αν το επιθυμούσε και απευθείας και χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση προς την ίδια[10]. Η ενσωμάτωση στο Νόμο μιας πρόσθετης και ανεξάρτητης διαδικασίας για εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού χωρίς την ανάμιξη του Διευθυντή Κτηματολογίου αλλά εκείνη των εμπλεκομένων μερών, δηλαδή του ενυπόθηκου δανειστή, ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερομένων μερών ουδόλως διαφοροποιεί ή επηρεάζει ή αναιρεί τα δικαιώματα της Αιτήτριας όπως αυτά είχαν ήδη καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους της, της παραχώρησης του ακινήτου της ως ενυπόθηκης εξασφάλισης έναντι των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Δεν έχει τεκμηριωθεί παραβίαση του δικαιώματος που κατοχυρώνει το Άρθρο 30 του Συντάγματος, το οποίο διασφαλίζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και/ή της δυνατότητας προσφυγής στο Δικαστήριο, από το συγκεκριμένο Νόμο, όταν οι διατάξεις του ιδίου του Νόμου προνοούν για άσκηση του ένδικου μέσου της Αίτησης/Έφεσης. Δικαίωμα το οποίο μέσω της υπό κρίση Αίτησης/Έφεσης οι Αιτητές/Εφεσείοντες άσκησαν και το οποίο εξετάστηκε άμεσα σύμφωνα με τους διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη βάση όλων των πιο πάνω οι Λόγοι Έφεσης Β, Η και Θ κρίνονται ανεδαφικοί και, συνεπώς, απορρίπτονται. Λόγοι Έφεσης Γ, Δ, Μ & Ν Μέσω των πιο πάνω Λόγων Έφεσης προβάλλεται θέμα παραβίασης των Άρθρων 23 και 28 του Συντάγματος εφόσον αναδρομικά ο Ν.142(Ι)/2014και ο Ν.87(Ι)/2018έχει αφαιρέσει δικαιώματα προστασίας της Εφεσείουσας από υφιστάμενη Νομοθεσία δίδοντας μονομερή δικαιώματα στην Εφεσίβλητη όπως εκποιήσει την περιουσία ιδιωτικά και με δική της πρωτοβουλία ενώ η επίδικη συμφωνία υποθήκης είχε καταρτιστεί από το

1. Όπως υποστηρίχθηκε η νέα Νομοθεσία του Μέρους VIA παραβιάζει την αρχή της ισότητας ενώπιον του Νόμου εφόσον δίδει στην Εφεσίβλητη το αποκλειστικό δικαίωμα της επιλογής της νέας ή προηγούμενης Νομοθεσίας για πλειστηριασμό της ενυπόθηκης περιουσίας και το όπλο των ιδιωτικών εκποιήσεων χωρίς να παρέχει το ίδιο δικαίωμα επιλογής και στην Εφεσείουσα. Περαιτέρω η νέα Νομοθεσία παραβιάζει το δικαίωμα της Εφεσείουσας να απολαμβάνει την ιδιοκτησία της όπως θέλει και να την πωλεί και/ή να πωλείται στην πραγματική αγοραία αξία της εφόσον ο Νόμος επιτρέπει την έναρξη του πλειστηριασμού από το 80% της αξίας της και μεταγενέστερα στο 50% και μετά χωρίς οποιαδήποτε επιφυλασσόμενη τιμή, δηλαδή σε εξευτελιστικές τιμές κάτω από προϋποθέσεις. Υποστηρίζεται, περαιτέρω, ότι το Μέρος VIA του Ν.142(Ι)/2014 και του Ν.87(Ι)/2018 παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών εφόσον η Εφεσίβλητη συγκεντρώνει στα χέρια της εξουσίες της Εκτελεστικής και Δικαστικής Εξουσίας αφού είναι ανέλεγκτη για το χρόνο διεξαγωγής του πλειστηριασμού, τη μέθοδο, την αναστολή του, τον τρόπο πώλησης των επίδικων ακινήτων και την τιμή πώλησής τους. Προβάλλεται, επίσης, ισχυρισμός περί παραβίασης της αρχής της ισότητας των όπλων του Άρθρου 28 του Συντάγματος και της δίκαιης δίκης του Άρθρου 30 του Συντάγματος. Τέλος υποστηρίζεται ότι αφαιρούνται αναδρομικά τα δικαιώματα της Εφεσείουσας με βάση το Ν.9/1965πριν τροποποιηθεί και/ή με βάση το Κεφ. 6 εφόσον κάτω από την προηγούμενη Νομοθεσία η Εφεσείουσα δεν μπορούσε να απολέσει γη που καλλιεργεί και/ή την στέγη πάνω από την κεφαλή της χωρίς να γίνει πρόνοια για την στέγασή της Κατά πρώτο επισημαίνεται ότι ο Νόμος 9/1965 ακόμη και στην αρχική του μορφή, πριν δηλαδή την τροποποίηση του με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 και την εισαγωγή σε αυτό του Μέρους VIA, παρείχε στον ενυπόθηκο δανειστή τη δυνατότητα, σε περίπτωση υπερημερίας του οφειλέτη, να προχωρήσει με διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου. Υπενθυμίζεται εν προκειμένω ότι στο Μέρος VI του Νόμου διαλαμβάνετο (και εξακολουθεί να διαλαμβάνεται) η διαδικασία εκποίησης υποθήκης από τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Με το Μέρος VIA προσετέθη ακόμη μια επιπρόσθετη και ανεξάρτητη διαδικασία για εκποίηση ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού χωρίς την ανάμειξη του Διευθυντή Κτηματολογίου αλλά εκείνη των εμπλεκομένων μερών δηλ. του ενυπόθηκου δανειστή, ενυπόθηκου οφειλέτη και άλλων ενδιαφερόμενων μερών. Κατά συνέπεια με τον τροποποιητικό Νόμο δεν δημιουργήθηκε οποιοδήποτε νέο δικαίωμα της Καθ΄ης η Αίτηση Τράπεζας εφόσον το δικαίωμα της να προχωρήσει με την πώληση ενυποθήκων ακινήτων υφίστατο και προηγουμένως. Κατά δεύτερον στο ίδιο το Έγγραφο Υποθήκης, που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη Δήλωση της Ένστασης, με βάση τα διαλαμβανόμενα στον όρο 5 αυτού παρέχεται ρητά το δικαίωμα στην Καθ΄ ης η Αίτηση/Εφεσίβλητη, σε περίπτωση παράλειψης του ενυπόθηκου οφειλέτη να πληρώσει το ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και το οποίο έχει καταστεί πληρωτέο, «δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση» στον ενυπόθηκο οφειλέτη. Επισημαίνεται ότι το εν λόγω Έγγραφο Υποθήκης υπεγράφη στις 13/11/2006 πριν την τροποποίηση του Ν.9/1965 από το Ν. 142(Ι)/
2. Ως εκ τούτου εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης εξ αρχής συμφώνησε και, κατ΄επέκταση, γνώριζε και αποδεχόταν τη δυνατότητα της Τράπεζας να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε αποφασίσει χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση. Στη βάση όλων των πιο πάνω δεν είναι εύκολα αντιληπτή η θέση της Εφεσείουσας ότι οι πρόνοιες του Άρθρου 44(Γ) του Νόμου παραβιάζουν το δικαίωμα κατοχής και διάθεσης αλλά και απόλαυσης ακίνητης ιδιοκτησίας το οποίο διασφαλίζεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος. Επισημαίνεται προς το σκοπό πλήρους αποσαφήνισης ότι η εισαγωγή στο Ν.9/1965του Μέρους VIA ουδόλως επηρεάζει ή διαφοροποιεί οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη. Μέσω των σχετικών προνοιών του Μέρους VIA βασικά προσετέθη μια νέα εναλλακτική μέθοδος πώλησης ενυποθήκων ακινήτων με ιδιωτικό πλειστηριασμό. Και τούτο στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού του νομοθετικού πλαισίου που διείπε την πώληση ενυποθήκων ακινήτων και ενόψει της καθυστέρησης που παρουσιάζετο στην εκποίηση των υποθηκών μέσω των χρονοβόρων διαδικασιών του Κτηματολογίου. Επιπλέον να πω ότι στο πλαίσιο της νέας διαδικασίας εκποίησης όπως διαλαμβάνεται στο Μέρος VIA του Νόμου ο ενυπόθηκος δανειστής δεν δύναται να προχωρεί μονομερώς και αυθαίρετα στην πώληση αλλά, αντιθέτως, στο Νόμο ρυθμίζεται και καθορίζεται κάθε στάδιο της διαδικασίας και ο ενυπόθηκος οφειλέτης έχει δικαίωμα να ενημερώνεται για κάθε στάδιο και να αιτηθεί τον παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ. Παράλληλα, όπως ορθά επισημάνθηκε από τη συνήγορο της Εφεσίβλητης, ο Νόμος παρέχει το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη να έχει ενεργό ρόλο και λόγο στη διαδικασία καθορισμού της αγοραίας αξίας διορίζοντας ως εκτιμητή άτομο της επιλογής του ως δεύτερο εκτιμητή επιπλέον του προσώπου που διορίζει ο ενυπόθηκος δανειστής. Ορθή, επίσης, είναι και η επισήμανση της κας Κίζη ότι ο καθορισμός της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου με την εφαρμογή της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης δεν αποκλείει την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου σε υψηλότερη τιμή αλλά, αντιθέτως, εκείνο το οποίο διασφαλίζεται είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να πωληθεί το ενυπόθηκο ακίνητο σε τιμή χαμηλότερη της επιφυλασσόμενης τιμής πώλησης. Επισημαίνεται επιπλέον ότι ουδεμία μαρτυρία προσκομίσθηκε που να καταδεικνύει ότι το ενυπόθηκο ακίνητο είναι αναγκαίο διότι χρησιμοποιείται είτε για βιοποριστικούς σκοπούς ή επιχειρηματικούς σκοπούς, είτε για στέγαση της ιδίας της Εφεσείουσας ώστε να τυγχάνει καθ΄οιονδήποτε τρόπο προστασίας των νομοθετικών ρυθμίσεων τις οποίες επικαλείται. Τούτου δοθέντος δεν χρειάζεται να λεχθεί επί του προκειμένου οτιδήποτε άλλο. Όσον αφορά την εισήγηση περί παραβίασης της Αρχής για την ισότητα των όπλων η θέση του Δικαστηρίου είναι πως ενώ παρέχεται η δυνατότητα στην Τράπεζα να προχωρήσει με πώληση δια πλειστηριασμού με την προβλεπόμενη από το Μέρος VIA του Νόμου διαδικασία ταυτόχρονα παρέχεται το δικαίωμα στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή άλλο ενδιαφερόμενο μέρος να ενστεί στην εν λόγω διαδικασία λαμβάνοντας ένδικα μέτρα για την ακύρωση της διαδικασίας εκποίησης. Στη βάση όλων των πιο πάνω οι Λόγοι Έφεσης Γ, Δ, Μ και Ν δεν ευσταθούν και, συνεπώς, απορρίπτονται. Λόγος Έφεσης Α Με βάση τον πιο πάνω Λόγο Έφεσης προβάλλεται ότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις είναι άνευ αντικειμένου και/ή πρόωρες και/ή παράνομες και/ή αντίθετες προς το Ν.9/1965ως τροποποιήθηκε καθότι πριν την επίδοσή τους δεν έχει τηρηθεί η Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση μη εξυπηρετούμενων δανείων και ο σχετικός Κώδικας συμπεριφοράς των Τραπεζών. Εν πρώτοις ο πιο πάνω Λόγος Έφεσης έχει παραμείνει γενικός και αόριστος εφόσον η Εφεσείουσα δεν αναφέρει και/ή δεν εξειδικεύει ποια πρόνοια της Οδηγίας της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση των εξυπηρετούμενων δανείων και του Κώδικα Συμπεριφοράς για το Χειρισμό Δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου δεν έχει τηρηθεί και/ή εφαρμοστεί. Κατά δεύτερο στην ίδια την Ειδοποίηση τύπου Θ που επιδόθηκε στην Εφεσείουσα περιέχονται ουσιαστικές αναφορές από το σκεπτικό των αρχών του Κώδικα όπου μάλιστα επισύρεται η προσοχή της Εφεσείουσας στο δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους της δυνάμει του εν λόγω Κώδικα με ταυτόχρονη αναφορά σε βασικές του πρόνοιες. Έπεται ότι ο πιο πάνω Λόγος Έφεσης είναι άνευ ερείσματος και, συνεπώς, απορρίπτεται. Λόγος Έφεσης Κ Μέσω του Λόγου Έφεσης Κ προβάλλεται ότι οι επίδικες Ειδοποιήσεις θα πρέπει να ακυρωθούν εφόσον ουδέποτε η Αιτήτρια υπήρξε υπερήμερη για 120 ημέρες σύμφωνα με το Άρθρο 27 του Ν.9/1965 του Μέρους VIA και του Άρθρου 44Β του Ν.142(Ι)/2014 του Μέρους VIA και του Ν.87(Ι)/
3. Όπως ήδη έχει επισημανθεί πιο πάνω στο πλαίσιο σκιαγράφησης της προβλεπόμενης από το Νόμο διαδικασίας, με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 44Β

(1)σε περίπτωση υπερημερίας, ως ορίζει το Άρθρο 27 του Νόμου αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA. Στην υπό εξέταση περίπτωση στον όρο 5 του Εγγράφου Υποθήκης διαλαμβάνονται τα εξής: «Σε πρώτη ζήτηση και/ή από τη στιγμή που κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη αυτή καταστεί πληρωτέο, υποχρεούμαι προσωπικά να πληρώσω όλο το ποσό αυτό. Σε περίπτωση που θα παραλείψω να πληρώσω το ποσό αυτό, η Τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα. Η Τράπεζα μπορεί να χρησιμοποιεί το προϊόν της πωλήσεως αυτής για την μερική ή ολική εξόφληση των υποχρεώσεων τις οποίες εξασφαλίζει η. υποθήκη αυτή ή όλες ή οποιεσδήποτε από τις υποχρεώσεις αυτές είτε αυτές αποτελούν άμεση υποχρέωση είτε προέρχονται από εγγύηση». Αποτέλεσε εισήγηση της πλευράς της Εφεσείουσας ότι η επίδικη Σύμβαση Υποθήκης δεν κάνει αναφορά για πληρωμή δόσεων, ούτε για πληρωμή των τόκων σε τακτά διαστήματα αλλά αναφέρεται σε χρέος που μπορεί να απαιτηθεί μέχρι του ποσού της υποθήκης πλέον τόκους με αποτέλεσμα να μην υφίσταται στην προκειμένη περίπτωση υπερημερία εν τη εννοία του Άρθρου 27 και 44Β

(1). Όπως συναφώς τονίσθηκε, ο Νόμος αναφέρεται σε υπερημερία 120 ημερών και να καταστεί το ενυπόθηκο χρέος απαιτητό και πληρωτέο σύμφωνα με τους όρους της υποθήκης. Με βάση τα αναφερόμενα στον όρο 5 του επίδικου Εγγράφου Υποθήκης «από τη στιγμή που κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη αυτή καταστεί πληρωτέο» προκύπτει η υποχρέωση του ενυπόθηκου οφειλέτη για καταβολή ολόκληρου του ποσού που εξασφαλίζει η σύμβαση υποθήκης. Με άλλα λόγια από τη στιγμή που τα ποσά που η Υποθήκη εξασφάλιζε έχουν καταστεί πληρωτέα τότε υφίσταται υπερημερία για τους σκοπούς του Νόμου. Επισημαίνεται δε ότι με βάση το Άρθρο 27 του Νόμου η υπερημερία ορίζεται ως η παράλειψη πληρωμής τακτής δόσης ή δόσης τόκου «εκτός εάν η σύμβαση υποθήκης διαλαμβάνει ρήτραν περί του εναντίου». Εν προκειμένω με βάση τα όσα αναφέρονται στον όρο 5 της Σύμβασης Υποθήκης προκύπτει υπερημερία από τη στιγμή που καταστεί πληρωτέο κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την Υποθήκη, ήτοι το ποσό των τραπεζικών διευκολύνσεων που η Εφεσίβλητη παρείχε στην Πρωτοφειλέτιδα Εταιρεία/Εφεσείουσα. Με άλλα λόγια η υπερημερία δεν αφορά τη σύμβαση υποθήκης και τους όρους αποπληρωμής της αλλά το ενυπόθηκο δάνειο το οποίο εξασφαλίζεται με υποθήκη. Είναι ορθή η θέση της κας Κίζη ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν έχει οποιαδήποτε υποχρέωση αποπληρωμής του οφειλόμενου ποσού έναντι του ενυπόθηκου δανειστή. Η δέσμευση του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει της σύμβασης υποθήκης είναι, στην περίπτωση που το ποσό το οποίο εξασφαλίζεται από αυτήν καταστεί πληρωτέο και απαιτητό από τον ενυπόθηκο δανειστή, τότε ο ενυπόθηκος οφειλέτης, αν καταβάλει το ποσό, τότε η υποθήκη εξαλείφεται. Διαφορετικά, εάν κάτι τέτοιο δεν γίνει, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει με εκποίηση και πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου προς είσπραξη του εν λόγω ποσού. Σε ό,τι αφορά τη θέση της Εφεσείουσας ότι δεν έχει καταστεί υπερήμερο το χρέος για 120 μέρες επισημαίνεται ότι, όπως προέκυψε από την ένορκη δήλωση Κογκοττή και δεν αμφισβητήθηκε[11], ο επίδικος λογαριασμός έχει τερματιστεί από τις 8/3/2016 ως φαίνεται από την επιστολή τελικής ζήτησης η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Στη βάση όλων των πιο πάνω καταλήγω ότι ο πιο πάνω Λόγος Έφεσης δεν ευσταθεί και, συνεπώς απορρίπτεται. Λόγος Έφεσης Ο Προβάλλεται μέσω του Λόγου Έφεσης Ο ότι η επίδικη Υποθήκη είναι παράνομη και/ή άκυρη γιατί εξασφαλίστηκε από την Εφεσίβλητη δόλια και απατηλά και με ψευδείς παραστάσεις. H σύντομη απάντηση του Δικαστηρίου σε σχέση με τον πιο πάνω Λόγο Έφεσης είναι ότι στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας ζητήματα ακυρότητας και/ή παράνομης εγγραφής της επίδικης Υποθήκης και/ή της Δήλωσης Υποθήκης και/ή Σύμβασης Υποθήκης δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης εφόσον δεν εμπίπτουν στους λόγους παραμερισμού που εξαντλητικά διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44 (Γ)

(3)του Νόμου 9/1965. Έπεται ότι ο πιο πάνω Λόγος Έφεσης είναι άνευ ερείσματος και, συνεπώς, απορρίπτεται. Λόγος Έφεσης Λ Προβάλλεται ότι η Εφεσίβλητη δεν έχει συμμορφωθεί με όλες τις απαιτήσεις του Νόμου για την εκποίηση της επίδικης υποθήκης αναφορικά με τις διαδικασίες και τις ειδοποιήσεις που θα έπρεπε να αποστείλει και τις εκτιμήσεις που θα έπρεπε να κάνει πριν τον ορισμό του πλειστηριασμού. Ειδικότερα προβάλλεται ότι δεν έχουν επιδοθεί οι επίδικες Ειδοποιήσεις σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, ήτοι στους δικαιούχους των εμπράγματων βαρών στο επίδικο ακίνητο. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 4 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση Κογκοττή που συνοδεύει την Ένσταση, έχει επιδοθεί στην ενυπόθηκο οφειλέτη, Εφεσείουσα εταιρεία, η επίδικη Ειδοποίηση τύπου ΙΑ μαζί με το Δελτίο Α δια της αφέσεως τους στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Επιπρόσθετα η επίδικη Ειδοποίηση τύπου ΙΑ μαζί με το Δελτίο Α επιδόθηκαν προσωπικά στο XXXXX Καλογήρου υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντή της ενυπόθηκου οφειλέτιδας, Εφεσείουσας εταιρείας καθώς και προσωπικά ως εγγυητή. Όσον αφορά τον ισχυρισμό της Εφεσείουσας ότι δεν έγινε επίδοση στους δικαιούχους ΜΕΜΟ οι οποίοι εμφαίνονται στο Πιστοποιητικό έρευνας το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση Καλογήρου που υποστηρίζει την Αίτηση/Έφεση, όπως προκύπτει από το Πιστοποιητικό έρευνας του Κτηματολογίου ημερ. 1/7/2019 το οποίο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση Κογκοττή δεν υπήρχε οποιοδήποτε άλλο εμπράγματο βάρος επί του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου πέραν της επίδικης Υποθήκης. Όπως πολύ ορθά επισημαίνεται από την συνήγορο της Εφεσίβλητης, το Πιστοποιητικό έρευνας που επισυνάφθηκε από της Εφεσείουσα στην ένορκη δήλωση Καλογήρου φέρει ημερομηνία 14/3/2019, ενώ οι επίδικες Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ αποστάληκαν σχεδόν 4 μήνες αργότερα, ήτοι την 1/7/2019, ημερομηνία κατά την οποία, με βάση το Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση Κογκοττή δεν υφίσταντο άλλα εμπράγματα βάρη. Στη βάση όλων των πιο πάνω ο ισχυρισμός της Εφεσείουσας περί μη επίδοσης των επίδικων Ειδοποιήσεων τύπου ΙΑ σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα δεν ευσταθεί και, συνεπώς, απορρίπτεται. Αμφισβήτηση οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους Παρά το γεγονός ότι δεν εντοπίζεται συγκεκριμένο Λόγος Έφεσης στο σώμα της Αίτησης/Έφεσης που να αναφέρεται σε αμφισβήτηση του ποσού που αναγράφεται στην Ειδοποίηση τύπου Ι εντούτοις, ενόψει των αναφορών που γίνονται ειδικότερα στις παραγράφους 9 και 13 της ένορκης δήλωσης Καλογήρου, κρίνεται σκόπιμο σύντομα να σχολιασθεί και το ζήτημα αυτό. Κατ΄αρχάς οι οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης και οποιαδήποτε παράπονα της Εφεσείουσας τα οποία αναφέρονται στο σώμα της Αίτησης και στην Ένορκη Δήλωση που την υποστηρίζει, στην έκταση που αφορούν τον Τύπο, το περιεχόμενο, την εγκυρότητα ή νομιμότητα της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της κατάστασης λογαριασμού που επισυνάπτεται σε αυτή, ή την εγκυρότητα και νομιμότητα ή ορθότητα του ενυπόθηκου χρέους, δεν περιλαμβάνονται στους λόγους έφεσης που, ως ανεφέρθη, εξαντλητικά διαλαμβάνονται στο Άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι η αμφισβήτηση του ενυπόθηκου οφειλόμενου ποσού δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Τέτοια δυνατότητα παρέχεται και ασκείται στη βάση των προνοιών του Άρθρου 44(Β)

(3). Κατάληξη Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου καταλήγω ότι η πλευρά του Αιτητή/Εφεσείοντα δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό εξέταση περίπτωση συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης, οι οποίοι ρητά αναφέρονται στο Άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965, δυνάμενοι να ακυρώσουν τη σχετική Ειδοποίηση τύπου ΙΑ και συνεπακόλουθα τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που αυτή αφορά. Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσίβλητοι δικαιούνται στα έξοδα τους. Η Αιτήτρια/Εφεσείουσα να καταβάλει τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] 27.-

(1)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι το διά της υποθήκης εξασφαλιζόμενον ποσόν θα αποπληρωθή διά δόσεων πληρωτέων κατά τας εν τη συμβάσει καθωρισμένας ημερομηνίας, και η πληρωμή οιασδήποτε δόσεως καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή της δόσεως κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου.

(2)Οσάκις εν συμβάσει υποθήκης προνοείται ότι ο επί του διά της υποθήκης εξασφαλιζομένου ποσού πληρωτέος τόκος θα καταβάλληται εις τακτικά διαστήματα προ της καθωρισμένης διά την πληρωμήν του τοιούτου ποσού ημερομηνίας, και η πληρωμή τοιούτου τόκου καθίσταται υπερήμερος, ολόκληρον το ούτω εξασφαλιζόμενον ποσόν καθίσταται απαιτητόν από της ημερομηνίας καθ' ην η πληρωμή του τόκου κατέστη υπερήμερος, εκτός εάν η σύμβασις διαλαμβάνη ρήτραν περί του εναντίου. [2] Δέστε Άρθρο 44Β

(1)του Ν. 9/65. [3] Δέστε Άρθρο 44Γ

(1)του Ν. 9/65. [4] Δέστε Άρθρο 44Γ

(2)του Ν. 9/

1. [5] Δέστε Άρθρο 44Α (4Α): (4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό. [6] Δέστε Άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1:
2. Κάθε Νόμος και κάθε δημόσιο έγγραφο, που γίνεται ή εκδίδεται με βάση το Νόμο αυτό ή άλλη νόμιμη εξουσία και που έχει νομοθετική ισχύ θα πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε ισχύ κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης και θα είναι δικαστικά γνωστός (judicially noticed). [7] Δέστε και την υπόθεση Ξιούρουππα v. Λαικής Τράπεζας Δημόσιας εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση αρ. 386/2010, ημερ. 15/11/16 όπου τονίσθηκε ότι αναδρομικότητα στις πρόνοιες νομοθετήματος δεν εξυπακούεται ούτε υφίσταται εκτός εάν καθορίζεται ρητά τούτο και ότι το ίδιο προνοείται και στον περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ.
3. Δέστε, επίσης, την υπόθεση Σάντης v. Interfund Investments Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1670. [8] Είναι προφανές ότι στην παράθεση των Λόγων Έφεσης δεν ακολουθήθηκε η ορθή αλφαβητική σειρά. [9] Δέστε Αναστάσιος Μαρκιτανής v. Απόστολου Μουτζούρη

(2000)1 Α.Α.Δ. 923. [10]Δέστε όρο 5 του Εγγράφου Υποθήκης: «Σε πρώτη ζήτηση και/ή από τη στιγμή που κάθε ποσό που εξασφαλίζεται με την υποθήκη αυτή καταστεί πληρωτέο, υποχρεούμαι προσωπικά να πληρώσω όλο το ποσό αυτό. Σε περίπτωση που θα παραλείψω να πληρώσω το ποσό αυτό, η Τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα...» [11] Δέστε παράγραφο 4(γ) της ένορκης δήλωσης Κογκοττή. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο