ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΙ ΦΟΥΛΗΣ ΜΙΧΑΗΛ ΛΤΔ ν. ΑΝΔΡΕΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1709/12, 5/7/2019

(2)ετών, δηλαδή από 1.1.2012 μέχρι 31.12.2013 και το ενοίκιο για όλη την περίοδο συμφωνήθηκε στο ποσό των €1.900 μηνιαίως. Ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε τον Εναγόμενο 1 για την τήρηση των όρων της συμφωνίας, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης του για πληρωμή του ενοικίου. Ο Εναγόμενος 1 παρέλειψε να καταβάλει τα ενοίκια των μηνών Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου του 2012 που συμποσούντο στο ποσό των €3.800 και οι Ενάγοντες απέστειλαν, μέσω των δικηγόρων τους, την επιστολή ημερομηνίας 16.2.

1. Επειδή δε ο Εναγόμενος 1 παρέλειψε να πληρώσει τα καθυστερημένα ενοίκια, οι Ενάγοντες προχώρησαν με τον τερματισμό της συμφωνίας ενοικίασης δια της επιστολής των δικηγόρων τους ημερομηνίας 6.3.
2. Τέλος, παρά τον τερματισμό της συμφωνίας ο Εναγόμενος 1 συνέχισε να παραμένει παράνομα στο κατάστημα, ενώ παρά τις συνεχείς οχλήσεις των Εναγόντων παρέλειψε να καταβάλει τα δεδουλευμένα ενοίκια, πλέον ενδιάμεσα κέρδη και/ή αποζημιώσεις από 1.4.
3. Ο Εναγόμενος 1 έχει καταβάλει μόνο το ποσό των €1.900 ως εγγύηση σύμφωνα με τις πρόνοιες του ενοικιαστηρίου εγγράφου. Ο Εναγόμενος 1 παραδέχεται τις παραγράφους 2 και 3 της Έκθεσης Απαίτησης που αφορούν την ενοικίαση του καταστήματος και τους αναφερόμενους από τους Ενάγοντες ρητούς όρους της συμφωνίας, πλην όμως αναφέρει ότι η συμφωνία ήταν απάτη ή/και παράνομη λόγω των ψευδών ή/και παραπλανητικών αναφορών της στην παράγραφο (όρο) 6, όπου αναφέρεται ότι το συγκεκριμένο κατάστημα ήταν αδειούχο ως καφεστιατόριο-μπαράκι, κάτι το οποίο επιβεβαίωνε και ο διευθυντής της Ενάγουσας, αλλά στο τέλος διεφάνη ότι ήταν παραπλανητικά ψεύδη. Στο εν λόγω κατάστημα ουδέποτε εκδόθηκε τέτοια άδεια, όπως ήταν ο σκοπός της ενοικίασης και του ενοικιαστή, κάτι που διεφάνη μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Μετά την υπογραφή της συμφωνίας διεφάνη επίσης ότι το κτίριο που στεγάζετο το κατάστημα δεν είχε ούτε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Είναι ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι ουδέποτε θα υπέγραφε την εν λόγω παράνομη συμφωνία και αναφέρει ότι παραπλανήθηκε και εξαπατήθηκε από τις ψευδείς παραστάσεις του διευθυντή των Εναγόντων, Αντώνη Φουλή, αλλά και από τα όσα ψευδώς αναφέρονται στην παράγραφο 6 της συμφωνίας. Περαιτέρω, αναφέρει ότι ουσιώδης ήταν και η παράγραφος (όρος) 9 της συμφωνίας, για το ότι οι ιδιοκτήτες είναι υπόχρεοι όπως υπογράψουν οποιαδήποτε αίτηση και/ή έγγραφο ώστε ο ενοικιαστής να δυνηθεί να εξασφαλίσει οποιαδήποτε άδεια και/ή χαλάρωση, όμως από την ημέρα της συμφωνίας ο Εναγόμενος ζητούσε από τον διευθυντή της Ενάγουσας να του προσκομίσει την προηγούμενη άδεια καφεστιατορίου και όλα τα απαραίτητα έγγραφα προς εξασφάλιση άδειας λειτουργίας, όμως αυτός απέφευγε διότι γνώριζε ότι δεν μπορούσε να του προσκομίσει αυτά τα έγγραφα. Ο Εναγόμενος 1 παραδέχεται επίσης την παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης, για την εγγύηση δηλαδή που παρείχε ο Εναγόμενος 2, πλην όμως επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του περί απόκρυψης από τον διευθυντή της Ενάγουσας και εξαπάτησής τους, ως εκ των αναφορών του ότι το κατάστημα είχε άδεια λειτουργίας ως καφεστιατόριο, οι οποίες γνώριζε ότι δεν ήταν αληθείς. Επιπλέον, ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι πλήρωσε στους Ενάγοντες ποσό €2.000 προκαταβολή για τον μήνα Ιανουάριο και τη χαρτοσήμανση της συμφωνίας, η οποία ουδέποτε χαρτοσημάνθηκε και αναφέρει ότι δεν πλήρωσε τους υπόλοιπους μήνες μέχρι την παράδοση του καταστήματος στις 10.7.2012 διότι η συμφωνία ήταν παράνομη ή/και διότι οι Ενάγοντες αρνούνταν να παραδώσουν στον Εναγόμενο τα έγγραφα που ζητούσε, αλλά και να υπογράψει έγγραφα για αδειοδότηση της λειτουργίας του σκοπού της ενοικίασης. Τέλος, ο Εναγόμενος 1 παραδέχεται ότι ελήφθηκαν οι αναφερόμενες από τους Ενάγοντες επιστολές και ισχυρίζεται ότι η παράνομη συμφωνία του προκάλεσε μόνο οικονομική ζημιά εφόσον δαπάνησε για τη διαρρύθμιση ή/και διακόσμηση του χώρου, πριν αντιληφθεί την αλήθεια, ποσό €6.
4. Στην Ανταπαίτηση που προβάλλει δε συγκεκριμενοποιεί την εν λόγω ζημιά του, αναφέροντας ότι αυτή αφορούσε την προκαταβολή, την εγκατάσταση ηχομόνωσης στο κατάστημα, την αγορά και εγκατάσταση σιδερένιας πόρτας, μπογιατίσματα ή/και διακόσμηση, τοποθέτηση ενός αποχωρητηρίου και εφαρμογή τέντας στον εξωτερικό χώρο. Επίσης, με την Ανταπαίτηση του ο Εναγόμενος 1 αξιώνει τιμωρητικές αποζημιώσεις. Οι Ενάγοντες στο απαντητικό τους δικόγραφο αναφέρουν ότι ήταν υποχρέωση του Εναγομένου 1 να εξασφαλίσει κάθε αναγκαία άδεια για τη χρήση του επίδικου καταστήματος για τον σκοπό που συμφωνήθηκε. Περαιτέρω, οι Ενάγοντες, δυνάμει της παραγράφου 8 της συμφωνίας, ουδεμία ευθύνη θα είχαν εάν ο σκοπός χρήσης του καταστήματος καθίστατο αδύνατος ή απραγματοποίητος εάν ο Εναγόμενος 1 δεν λάμβανε άδεια. Επίσης, αναφέρουν ότι ο Εναγόμενος 1 εμποδίζεται να ισχυρίζεται ότι το επίδικο υποστατικό στερείτο οποιασδήποτε αναγκαίας άδειας καθώς συνέχισε να κατέχει το επίδικο κατάστημα μέχρι τον Ιούλιο του 2012 χωρίς να διαμαρτυρηθεί στην Ενάγουσα και/ή να τερματίσει τη συμφωνία. Ακόμη, ισχυρίζονται ότι για το υποστατικό, το οποίο χρησιμοποιείτο κατά τον ουσιώδη χρόνο ως καφεστιατόριο, έχει εκδοθεί πολεοδομική άδεια ως καφεστιατόριο και αρνούνται ότι η επίδικη συμφωνία είναι παράνομη ή άκυρη και/ή ακυρώσιμη. Σε κάθε περίπτωση, ισχυρίζονται ότι η συμφωνία δεν ετερματίσθη από τον Εναγόμενο 1, αλλά αντίθετα ετερματίσθη νόμιμα από την Ενάγουσα. Επίσης, αναφέρουν ότι ουδέποτε ο Εναγόμενος 1 ζήτησε όπως υπογραφούν οποιαδήποτε έγγραφα για την εξασφάλιση οποιασδήποτε αναγκαίας άδειας, ούτε και εδόθησαν οιεσδήποτε διαβεβαιώσεις στον Εναγόμενο 1, ο οποίος συμφώνησε με τον προηγούμενο ενοικιαστή την αγορά του εξοπλισμού και/ή της επιχείρησης. Τέλος, είναι παραδεκτό ότι ο Εναγόμενος 1 κατέβαλε ποσό €2.000, πλην όμως το ποσό των €1.900 αφορούσε τη συμφωνημένη εγγύηση και €100 ενοικίαση παρακείμενου χώρου στάθμευσης που εξυπηρετούσε το επίδικο υποστατικό. Γενικότερα αρνούνται τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου 1 και απορρίπτουν την Ανταπαίτηση του. Ο Εναγόμενος 2 καταχώρησε ξεχωριστή Υπεράσπιση, η οποία ως γενικότερο σχόλιο θα μπορούσε να αναφερθεί ότι κινείται στην ίδια γραμμή με αυτή του Εναγόμενου
5. Σημειώνω, σε κάθε περίπτωση, πως με δεδομένη τη θέση του περί ψευδών αναφορών παραπλάνησης και εξαπάτησης από τον διευθυντή των Εναγόντων, παραδέχεται την παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης και την εγγύηση από μέρους του των υποχρεώσεων του Εναγόμενου 1 και λέγει ότι η συμφωνία είναι παράνομη. Ας σημειωθεί ότι και ο Εναγόμενος 2 παραδέχεται ότι οι Ενάγοντες απέστειλαν τις αναφερόμενες από τους ίδιους επιστολές πιο πάνω και ότι του κοινοποιήθηκαν. Βεβαίως, και εδώ, οι Ενάγοντες έχουν καταχωρήσει απαντητικό δικόγραφο και ισχυρίζονται όσα και πιο πάνω στην απάντησή τους προς τον Εναγόμενο
6. H μαρτυρία Για την πλευρά των εναγόντων κατέθεσε ένας μάρτυρας και συγκεκριμένα ο XXXXX Μιχαήλ (ΜΕ1). Για τους εναγόμενους κατέθεσαν τρείς μάρτυρες ήτοι ο XXXXX Ανδρέου, εναγόμενος 1 (ΜΥ1), ο XXXXX Ιακώβου, εναγόμενος 2 (ΜΥ2) και η XXXXX Πάτσαλου (ΜΥ3). Μ.Ε.1 - XXXXX Μιχαήλ Στην Κυρίως Εξέτασή του κατέθεσε γραπτή δήλωση ως Τεκμήριο
7. Αναφέρει σ' αυτήν ότι οι Ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη με έδρα τη Λάρνακα (βλ. Τεκμήριο 2) και είναι ιδιοκτήτρια του καταστήματος με αριθμό 64 που βρίσκεται στη XXXXX στο XXXXX της επαρχίας Λάρνακας. Ακολούθως, αναφέρεται στη γραπτή συμφωνία ενοικίασης του εν λόγω καταστήματος ημερομηνίας 9.12.2011 προς τον Εναγόμενο 1 και σε κάποιους ρητούς όρους της συμφωνίας, ενώ σημειώνει την εγγύηση που παρέσχε ο Εναγόμενος 2 στον Εναγόμενο 1 (βλ. Τεκμήριο 3). Στη συνέχεια, σημειώνει ότι ο Εναγόμενος 1, πέραν του ποσού των €2.000 που περιλάμβανε το ποσό των €1.900 ως εγγύηση δυνάμει του όρου 5 της συμφωνίας και το ποσό των €100 για ενοικίαση χώρου στάθμευσης, παρέλειψε να καταβάλει το ποσό των συμφωνηθέντων μηνιαίων ενοικίων Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου του 2012, συμποσούμενο στο ποσό των €3.800, με αποτέλεσμα να αποσταλεί η επιστολή ημερομηνίας 16.2.2012 που αναφέρεται στα παραδεκτά γεγονότα πιο κάτω (βλ. Τεκμήριο 4). Περαιτέρω, αναφέρει ότι επειδή οι Εναγόμενοι παρά τη λήψη της πιο πάνω επιστολής παρέλειψαν να πληρώσουν τα καθυστερημένα ενοίκια οι Ενάγοντες μέσω της επιστολής των δικηγόρων τους ημερομηνίας 6.3.2012, η οποία αναφέρεται επίσης στα παραδεκτά γεγονότα πιο κάτω, τερμάτισαν τη συμφωνία ενοικίασης (βλ. Τεκμήριο 5). Παρά τον τερματισμό του ενοικιαστηρίου εγγράφου και παρά τις συνεχείς οχλήσεις από μέρους του και δια μέσου των δικηγόρων του ο Εναγόμενος 1 παρέμεινε σε παράνομη κατοχή του επίδικου καταστήματος μέχρι την 10.7.2012 και επωφελήθηκε την ενοικιαστική του αξία, ήτοι €1.900 μηνιαίως από 1.4.2012 μέχρι 10.7.2012, συμποσούμενο στο ποσό των €7.
8. Σημειώνει, ακόμα, ότι ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε εξέφρασε οποιοδήποτε παράπονο αναφορικά με τη χρήση του υποστατικού καθώς γνώριζε πολύ καλά ότι αυτό χρησιμοποιείτο από τους προηγούμενους ενοικιαστές ως καφεστιατόριο, χωρίς ουδέποτε να προκύψει οιονδήποτε ζήτημα από οποιανδήποτε αρχή. Επίσης, αναφέρει ότι ενώ λειτουργούσε το υποστατικό ως καφεστιατόριο από τους προηγούμενους ενοικιαστές τον προσέγγισε κάποιος XXXXX Πίπονας, ο οποίος του ανέφερε ότι επιθυμούσε να ενοικιάσουν το υποστατικό με τον Εναγόμενο 1 και τελικά ο Εναγόμενος 1 ενοικίασε το υποστατικό δυνάμει της επίδικης συμφωνίας και ο XXXXX Πίπονας δια μέσου του υιού του XXXXX Πέτρου αγόρασε τον εξοπλισμό από τους προηγούμενους ενοικιαστές (βλ. Τεκμήριο 7) και το λειτουργούσαν μαζί. Για το εν λόγω υποστατικό εκδόθηκε πολεοδομική άδεια να λειτουργεί ως καφεστιατόριο στις 9.3.2012 (βλ. Τεκμήριο 6). Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε ότι το υποστατικό προηγουμένως λειτουργούσε ως καφετέρια, αλλά δεν λειτουργούσε κατά την υπογραφή της συμφωνίας αφού είχε κλείσει δύο-τρεις μήνες προηγουμένως. Εκείνος που το ενοικίαζε το έκλεισε επειδή δεν μπορούσε να το λειτουργήσει. Στη συνέχεια, και ερωτώμενος αν συζήτησαν τον λόγο που ήθελε να ενοικιάσει το υποστατικό ο Εναγόμενος 1, ανέφερε ότι ήταν με τη σκέψη για καφεστιατόριο όπως ήδη λειτουργούσε. Δεν θυμάται όμως ακριβώς αν ήταν μπαράκι ή καφεστιατόριο που ήθελε να το κάνει. Στη συνέχεια, ανέφερε ότι το αν θα το λειτουργούσαν ως καφεστιατόριο ή μπαράκι ήταν θέμα δικό τους και όχι δικό του, εξ ου και αγόρασαν αέρα. Για το κατά πόσο γνωρίζει τις διαδικασίες να πάρει άδεια λειτουργίας ένα καφεστιατόριο ή ένα μπαράκι, απάντησε ότι ήδη το κατάστημα εμπήκε στη διαδικασία να αδειοδοτηθεί και ήταν θέμα χρόνου να πιάσει γραπτώς την άδεια. Αν θυμάται όμως καλά, τη διαδικασία την έκανε ο προηγούμενος ενοικιαστής, ο κ. Στεφάνου. Και πρόσθεσε ότι, ως τη στιγμή που μιλούσαν με τους ανθρώπους στην προκειμένη περίπτωση για την ενοικίαση, δεν ήταν εν γνώσει του αν είχε ολοκληρωθεί η διαδικασία έκδοσης της άδειας. Το τί ανέφερε όμως ο ίδιος στην προκειμένη περίπτωση ήταν ότι ήταν θέμα χρόνου, λόγω του ότι είχε πάρει προφορική διαβεβαίωση από το συγκεκριμένο Τμήμα ότι ήταν θέμα χρόνου να έχει και γραπτώς την άδεια, εξ ου και την έλαβε 9.3.
9. Του υποβλήθηκε ότι η ύπαρξη του όρου 6 στη συμφωνία και ο μόνος λόγος που μπήκε ο συγκεκριμένος όρος ήταν οι δικές του διαβεβαιώσεις ότι υπήρχε άδεια. Διερωτήθηκε πώς θα του έλεγε ότι ήταν αδειούχο και είπε ότι σίγουρα αυτό που γνώριζε ήταν ότι η άδεια ήταν προς το τέλος της. Σε άλλο σημείο είπε ότι δεν θυμάται αν είχε γνώση ότι υπάρχει πιθανότητα το συγκεκριμένο υποστατικό να γίνει μπαράκι και δεν γνωρίζει ότι η άδεια λειτουργίας καφεστιατορίου είναι διαφορετική από την άδεια για μπαράκι. Ανέφερε δε, ότι το κατά πόσο ο Εναγόμενος θα το έκανε μπαράκι ήταν θέμα δικό του πώς θα προχωρούσε με τη χρήση, εξ ου και δεν του υποσχέθηκε να του προχωρήσει οποιαδήποτε άδεια. Το συγκεκριμένο υποστατικό ήδη λειτουργούσε ως καφεστιατόριο και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανένας. Το αν υποσχέθηκε να δώσει άδεια, ήταν η υφιστάμενη άδεια που ήταν προχωρημένη, για μπαράκι όμως δεν είχε υπόψη του. Επίσης, ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι ο Εναγόμενος 1 τον ενοχλούσε για να δει τί γίνεται με την άδεια και προέβαλε τη θέση ότι απλά αυτός δεν μπορούσε να φανεί εντάξει απέναντι του, αλλά ούτε καμιά φορά στις κουβέντες που έκαμαν δεν τέθηκε θέμα άδειας. Αρνήθηκε δε ότι παρέδωσε παράνομο υποστατικό και σημείωσε ότι ο προηγούμενος ενοικιαστής το έκλεισε για προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους, ενώ την αλλαγή χρήσης του συγκεκριμένου υποστατικού την είχε ζητήσει ο προηγούμενος ενοικιαστής, ο οποίος αρχικά το ενοικίαζε και πουλούσε έπιπλα. Περαιτέρω, αρνήθηκε ότι ο Εναγόμενος 1 προέβη σε οποιεσδήποτε αλλαγές στο κατάστημα και ανέφερε ότι τα έξοδα που έκανε αφορούσαν μόνο μια παλιά πόρτα stainless steel και τίποτε άλλο. Ακόμη, χαρακτήρισε ως ψέμα την υποβολή ότι ο Εναγόμενος 1 προέβη σε έξοδα περί τις €6.180 για ηχομόνωση, δημιουργία αποχωρητηρίου αναπήρων στο ισόγειο, έξτρα αποχωρητήριο στο δεύτερο όροφο και ηχομόνωση στα δάπεδα και στις βιτρίνες. Οι αλλαγές, εν πάση περιπτώσει, έγιναν από τον προηγούμενο ενοικιαστή για σκοπούς αλλαγής της χρήσης. Ερωτώμενος για τον όρο 9 της συμφωνίας, ανέφερε ότι με βάση αυτόν ήταν υπόχρεος να υπογράψει στον Εναγόμενο 1 για κάποια άδεια που ζητά και αρνήθηκε υποβολή ότι ο Εναγόμενος 1 τον έπαιρνε κάθε μήνα τηλέφωνο για να δει τί έγινε με τις άδειες και αυτός του έλεγε «φέρε μου τα λεφτά και βλέπουμε για τα έγγραφα», λέγοντας, περαιτέρω, ότι δεν τέθηκε θέμα για όσο καιρό ήταν στο κατάστημα για θέμα αδειοδότησης για οτιδήποτε, ούτε ενοχλήθηκε από κανέναν. Ως προς τη θέση δε, ότι πριν την επιστολή τερματισμού είχε κλήση για Δικαστήριο ο Κώστας Πίπονας αναφορικά με τη μη ύπαρξη πολεοδομικής άδειας και άδειας οικοδομής και του επιβλήθηκε πρόστιμο, ανέφερε ότι δεν το γνωρίζει και ότι στις 9.3.2012 είχε ήδη άδεια. Ανέφερε επίσης ότι υπήρχε και άδεια οικοδομής την οποία όμως δεν έχει μαζί του, ούτε θυμάται πότε εκδόθηκε. Σε περαιτέρω ερωτήσεις και υποβολές ο μάρτυρας επανέλαβε τη δική του θέση, ενώ συμφώνησε ότι ο Εναγόμενος 1 του παρέδωσε τα κλειδιά του ακινήτου στις 10.7.
10. Τέλος, ανέφερε ότι δεν θυμάται αν ο Εναγόμενος 1 μετά την παράδοση του υποστατικού είχε οποιαδήποτε αντικείμενα, αλλά, εν πάση περιπτώσει, ανέφερε ότι αν υπήρχαν όφειλε να τα πάρει πριν παραδώσει τα κλειδιά. Μ.Υ.1 - Εναγόμενος 1 Ο Εναγόμενος 1 μέσω της γραπτής του δήλωσης, Τεκμήριο 8, ως αυτή διαμορφώθηκε μετά τη διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων ή προτάσεων με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5.12.2018, αναφέρει ότι αρχές Δεκεμβρίου είχε πλησιάσει τον Μ.Ε.1 και του είχε αναφέρει ότι ήθελε το επίδικο υποστατικό για να το κάμει μπαράκι και ο Μ.Ε.1 του ανέφερε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, θα του το ενοικιάσει με ενοίκιο €1.900 μηνιαίως και τον διαβεβαίωσε ότι το υποστατικό είχε όλα τα απαραίτητα έγγραφα και άδειες για τέτοια χρήση. Ακολούθησε η υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 9.12.2011, την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 9, ενώ ξεκίνησε άμεσα αλλαγές στο εν λόγω υποστατικό, οι οποίες περιλάμβαναν εγκατάσταση πόρτας stainless steel, γενική ηχομόνωση στο υποστατικό, μπογιατίσματα, καινούργιο αποχωρητήριο και τεχνικά διακοσμητικά για το μπαράκι όπως μηχανή laser, μηχανή καπνού και σύστημα DJ συνολικής αξίας €6.
11. Όταν τελείωσαν οι αλλαγές, περί τα τέλη του Δεκεμβρίου του 2011, μπήκε στο υποστατικό και όταν πέρασε ο πρώτος μήνας, δηλαδή ο Ιανουάριος του 2012, ο Μ.Ε.1 δεν του έφερε τις σχετικές άδειες που χρειαζόταν για τη νόμιμη λειτουργία του υποστατικού. Όταν ο ίδιος τον πήρε τηλέφωνο τον δεύτερο μήνα, δηλαδή τον Φεβρουάριο του 2012, για να του πάρει το ενοίκιο, του είχε ζητήσει να του φέρει τις άδειες γιατί τους τις είχε ζητήσει ο Κ.Ο.Τ. για να μπορέσει να κάνει αίτηση για άδεια χρήσης ως μπαράκι, αλλά ο ίδιος του είπε να πάρει τα λεφτά και να μιλήσουν μετέπειτα για τα χαρτιά, πράγμα που αρνήθηκε. Καμία άλλη ενόχληση δεν υπήρξε από τον Ενάγοντα μέχρι που με μεγάλη του έκπληξη πήρε την επιστολή 16.2.2012 με επιδότη στις 19.2.
12. Ακολούθησε η επιστολή τερματισμού, ημερομηνίας 6.3.2012, την οποία παρέλαβε με επιδότη στις 27.3.
13. Αναφέρει δε, ότι οι Ενάγοντες ουδέποτε του παρουσίασαν πολεοδομική άδεια ή άδεια οικοδομής ή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για το υποστατικό και πάντα δρούσε με τις υποσχέσεις τους ότι θα του ετοίμαζαν τα έγγραφα που χρειαζόταν. Τον Απρίλιο του 2012 ο Μ.Ε.1 του είχε αναφέρει τηλεφωνικώς ότι θα του κανονίσει τα χαρτιά που χρειάζεται, ενώ τον Μάιο του 2012 πήρε την παρούσα αγωγή και αποτάθηκε στο δικηγόρο του με τον οποίο είχε γίνει συμφωνία με τους δικηγόρους του Ενάγοντα να τους παραδώσει στα κλειδιά στις 10.7.
14. Ολοκληρώνει δε τη δήλωσή του λέγοντας ότι τόσο ο ίδιος όσο και οι εγγυητές του υπόγραψαν τη συμφωνία λόγω των διαβεβαιώσεων του Μ.Ε.1 ότι το υποστατικό είχε όλα τα απαραίτητα έγγραφα και θα μπορούσαν να το λειτουργήσουν ως μπαράκι, ενώ με βάση τις παραστάσεις του είχαν προβεί σε έξοδα για να διαμορφώσουν τον χώρο. Πάντα είχε πρόθεση να πληρώσει τους ιδιοκτήτες, νοουμένου όμως ότι του παρουσίαζαν τα απαραίτητα έγγραφα για να μπορέσει να λειτουργήσει ως μπαράκι αφού ήταν και ο σκοπός της συμφωνίας. Το μαγαζί δεν μπορούσε να λειτουργήσει κανονικά διότι συχνά πυκνά τους κατάγγελλε η Αστυνομία ή τους έκανε παρατηρήσεις και στην ουσία υπολειτουργούσε. Εν συνεχεία ανέφερε ότι κατά την υπογραφή της σύμβασης ενοικιάσεως δεν γνώριζε αν υπήρχε οποιαδήποτε άλλη συμφωνία μεταξύ οποιουδήποτε συμβαλλόμενου και πιο συγκεκριμένα ανέφερε πως δεν αναγνωρίζει και δεν έχει ξαναδεί το Τεκμήριο
15. Στο τέλος της κυρίως εξέτασης του δε ανέφερε πως δεν έχει αποδείξεις ως προς τα έξοδα που ισχυρίζεται ότι έκανε στο ακίνητο, διότι τις έδινε στον προηγούμενο δικηγόρο και τις έχασε μαζί με τον φάκελο. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι γνωρίζει τον κύριο XXXXX Πίπονα, ο οποίος ήταν εγγυητής στη συμφωνία που είχε κάνει με τους Ενάγοντες. Ερωτώμενος δε αν γνωρίζει την εταιρεία N&E Stephanou Ligero Cafe Restaurant Ltd, απάντησε ότι δεν γνωρίζει τον Νίκο Στεφάνου. Ενώ για τον XXXXX Κώστα Πέτρου ανέφερε ότι τον γνώρισε ύστερα από τη συμφωνία που έκανε μαζί με τον κύριο XXXXX Μιχαήλ. Συγκεκριμένα ήρθε ο XXXXX Στεφάνου μία μέρα στο μαγαζί και του είπε ότι για τα έπιπλα είχαν συμφωνία μαζί με τον Πέτρο. Στην ερώτηση αν μπήκε στο μαγαζί που είχε έπιπλα και εξοπλισμό και δεν γνώριζε ποιου ιδιοκτησίας ήταν, απάντησε ότι όταν ενοικιάζεις ένα μαγαζί, το ενοικιάζεις με ότι έχει μέσα. Στη συνέχεια δε όταν ρωτήθηκε αν αναγράφει κάτι τέτοιο η συμφωνία τεκμήριο 3 δηλ. ότι παίρνει το ενοικιαζόμενο υποστατικό με οποιονδήποτε εξοπλισμό μέσα, είπε ότι ο εξοπλισμός ήταν μέσα, αλλά δεν έχει πρόβλημα με τον εξοπλισμό. Είναι με τις άδειες που είχε πρόβλημα. Σε περαιτέρω ερωτήσεις συνέχισε να αρνείται ότι γνώριζε περί της συμφωνίας τεκμ.7, καθώς επίσης αρνήθηκε ότι ο λόγος που ο κύριος XXXXX Κώστας Πέτρου δεν μπορούσε να κάνει απευθείας ενοικιαστήριο με τους Ενάγοντες ήταν καθώς ήταν υπό πτώχευση και γι' αυτό το έκανε ο ίδιος. Σε άλλο σημείο είπε ότι όταν έμαθε για τον εξοπλισμό δεν έκανε τίποτε. Δεν του ζήτησε κάποιος για τον εξοπλισμό άλλα λεφτά ή οτιδήποτε. Δεν ήρθε κανένας να του πει "δώσε μου λεφτά για τούτο το πράγμα". Ο XXXXX Πίπονας του είπε ύστερα "εν να δω ήνταμπου να κάμω με τον XXXXX ". Ανέφερε δε ότι ο XXXXX Πίπονας δεν τον ενημέρωσε κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου ότι ο εξοπλισμός είχε αγοραστεί από την N&E Stephanou. Περαιτέρω ανέφερε ότι διάβασε τη συμφωνία που υπέγραψε. Ερωτώμενος δε αν οι ενάγοντες του είχαν αναφέρει ποτέ ή είχε τεθεί στη συμφωνία ότι το επίδικο υποστατικό είναι αδειοδοτημένο μπαράκι, απάντησε ως εξής «Όχι, είναι αδειοδοτημένο... ήταν... δούλευε ως καφεστιατόριο με άδεια, έκλεισε το ο προηγούμενος και αν χρειαστώ κάποια άλλα χαρτιά, να μου υπογράψει και να πάω να φκάλω τις άδειες και εγώ ήμουν ξεκάθαρος, ότι θα το έκανα μπαράκι από την πρώτη φορά που μίλησα μαζί του. » Ο ΜΕ1 του είπε ότι έχει τις άδειες του ως καφεστιατόριο και ήταν υποχρέωση του να του δώσει τα χαρτιά να πάει να βγάλει άλλες άδειες. Και συμφώνησε ότι ήταν δική του υποχρέωση στο να εκδώσει οποιανδήποτε άδεια για το εν λόγω υποστατικό να λειτουργήσει ως μπαράκι, αλλά ήθελε τα χαρτιά του καταστήματος για να πάει να βγάλει τις άδειες. Είχε πάει στον ΚΟΤ και του είπαν "θέλουμε χαρτιά για να σου δώσουμε άδειες". Αφού συμφώνησε ότι λειτουργούσε το υποστατικό από τον Δεκέμβρη του 2011 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2012 χωρίς να πληρώσει ενοίκιο, λέγοντας ότι δεν είχε πρόθεση να μην τον πληρώσει και αυτό που ήθελε ήταν τα χαρτιά για να είναι νόμιμος, ανέφερε ότι δεν είχε στείλει οποιανδήποτε γραπτή ειδοποίηση στους Ενάγοντες με την οποίαν ζητούσε αυτά τα χαρτιά. Στη συνέχεια συμφώνησε επίσης ότι μέχρι 10/07/12 που παρέδωσε το υποστατικό δεν πλήρωσε ενοίκιο. Μετά την προειδοποιητική επιστολή 16/02/2012 με την οποία του ζητούσαν τα ενοίκια μίλησε με τον κύριο XXXXX και του είπε "θα σου δώσω τα χαρτιά" και το ίδιο έγινε μετά που του έστειλαν τερματισμό της σύμβασης 16/03/
16. Του τέθηκε ότι με τον τερματισμό του ζήτησαν να φύγει από μέσα και η απάντηση που έδωσε ήταν η εξής «Έκανα ορισμένα έξοδα όμως, εξαπόλυσα μίαν άλλη δουλειά για να έρθω τζιαμέ, εν τζιαί εν εύκολο πράγμα να κλείσεις ένα μαγαζί και να πάεις να ανοίξεις μίαν άλλη δουλειά, πρέπει να το παλέψεις στη ζωή σου, εν τζιαί γινίσκεται κάθε μέρα να κλείνεις ένα και να ανοίεις άλλο, εν τζιαί εν εύκολο πράγμα, επάλεψα το, αν έπιανα τα χαρτιά, να τους δώσω τα λεφτά τους για τα ενοίκια και να συνεχίσω το μπαράκι.» Συμφώνησε όμως ότι δεν απάντησε σε οποιανδήποτε επιστολή τους και να τους πει ότι "εγώ εν σας πληρώνω για τον A ή Β λόγο". Σε υποβολή ότι το επίδικο υποστατικό κανένα πρόβλημα δεν είχε να αδειοδοτηθεί ως μπαράκι και ήταν δική του υποχρέωση να προβεί σε όλες τις διαδικασίες για αδειοδότηση του ως μπαράκι, βάσει της συμφωνίας Τεκμήριο 3, απάντησε «Ναι, του επόμενου που του ενοικίασε από μένα, έφκαλε άδειες ο άνθρωπος ή το έκλεισε τζιαί τζιείνος στους δύο‑τρεις μήνες; Αν είσιεν τα χαρτιά του, γιατί εν έφκαλε τις άδειες του ο άνθρωπος του επόμενου που το ενοικίασε ως μπαράκι που μένα;». Τέλος, ο μάρτυρας απάντησε σε διάφορες υποβολές, εμμένοντας στη θέση του ότι ήθελε τα χαρτιά και δεν τα πήρε. Ανέφερε δε ότι μίλησε πολλές φορές τηλεφωνικώς με τον ΜΕ1 και πρόσθεσε ότι μία Παρασκευή νύχτα ο ΜΕ1 πήγε στο μαγαζί και του είπε ότι θα του κανονίσει τα χαρτιά. ΜΥ2 - Εναγόμενος 2 Στην αρχή της κυρίως εξέτασης του κατατέθηκε γραπτή του δήλωση ως Τεκμήριο
17. Εις αυτήν αναφέρει ότι είναι ένας εκ των εγγυητών του Εναγόμενου 1 στη γραπτή συμφωνία ενοικίασης 9.12.
18. Περί τις αρχές Δεκεμβρίου τον πλησίασε ο Εναγόμενος 1, ο οποίος είναι κουνιάδος του και του ανέφερε ότι βρήκε υποστατικό να ενοικιάσει για να ξεκινήσει το δικό του μπαράκι. Ενώ, περαιτέρω, τον κάλεσε στις 9.12.2011 να εμφανιστεί στο γραφείο του κ. XXXXX Μιχαήλ για να υπογράψει ως εγγυητής στη συμφωνία ενοικίασης. Εκεί στο γραφείο του κ. XXXXX Μιχαήλ τον περίμεναν ο τελευταίος, ο κ. Όμηρος Ανδρέου, ο κ. XXXXX Πίπονας που είναι ο δεύτερος εγγυητής και ένας υπάλληλος του κ. Μιχαήλ, τον οποίο δεν γνωρίζει. Πριν υπογράψει επειδή παλαιότερα βοηθούσε συγγενικό του πρόσωπο και γνωρίζει τα προβλήματα που μπορούν να δημιουργηθούν με τις άδειες λειτουργίας, χρήσης και ποτών, είχε ρωτήσει τον κ. Μιχαήλ αν το υποστατικό είχε άδειες για μπαράκι και τον είχε διαβεβαιώσει ότι το υποστατικό έχει άδειες και ότι έκανε όλες τις αιτήσεις του. Ο Εναγόμενος 1 πήρε τον Ενάγοντα πολλές φορές τηλέφωνο για να του φέρει τις άδειες ούτως ώστε να του πάρει τα ενοίκια του αλλά ο Ενάγοντας με διάφορες δικαιολογίες απέφευγε την υποχρέωσή του και όπως φάνηκε μεταγενέστερα το υποστατικό δεν είχε καμία άδεια. Ο ίδιος δεν επρόκειτο να υπογράψει οτιδήποτε αν δεν είχε όλες τις άδειες. Επειδή ο κ. Μιχαήλ τους είπε ότι δεν τις είχε μαζί του εκείνη τη στιγμή τον εμπιστεύθηκε και υπόγραψε. Γι' αυτό βρέθηκε μπλεγμένος με αυτήν την αγωγή έχοντας εξαπατηθεί από τον Ενάγοντα και τώρα αντιλαμβάνεται τις συνέπειες της εμπιστοσύνης που του έδειξε. Στη συνέχεια προέβη σε αναγνώριση της υπογραφής του στο τεκμ.9 και συγκεκριμένα στο σημείο που φαίνεται το όνομα του στο τέλος της σελίδας. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι υπέγραψε το έγγραφο γιατί ο ΜΕ1 τους υποσχέθηκε ότι είχε τις άδειες και όλα. Αν δεν είχε τις άδειες δεν θα υπέγραφε και του έδειξε εμπιστοσύνη. Τους είχε υποσχεθεί ότι είχε άδεια οικοδομική, άδεια του ποτού, άδεια για μπαράκι και άδεια για πάρκινγκ και στο τέλος της υπόθεσης τίποτε δεν είχε όπως δείχνουν τα πράγματα. Ανέφερε ότι πριν υπογράψει το συμβόλαιο το είχε διαβάσει αλλά δεν θυμάται αν ανέφερε το συμβόλαιο κάπου ότι το εν λόγω υποστατικό ήταν αδειοδοτημένο μπαράκι. Ως προς το γιατί υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο συμφωνίες, οι οποίες είναι πανομοιότυπες, είπε ότι δεν γνωρίζει γιατί υπάρχει αυτή η διαφορά. Στη συνέχεια ανέφερε ότι όταν ειδοποιήθηκε ως εγγυητής ότι ο εναγόμενος 1 δεν πλήρωνε δεν έκανε οτιδήποτε. Επίσης είπε ότι δεν γνωρίζει ότι από τον Ιανουάριο του 2012 μέχρι τον Ιούλιο του 2012 δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ενοίκιο. Μάλιστα είπε «Τίποτε εν γνωρίζω» και στη συνέχεια όταν του ετέθη ότι πήρε ειδοποίηση ανέφερε «Ναι πήρα ειδοποίηση, αλλά εν τζιαί ήξερα ότι εν πληρώθηκαν τζιαί. τη στιγμή που εν είσιεν με άδειες με τίποτε... ε πώς να πληρώσουσιν; Εσύ πληρώνεις ένα υποστατικό χωρίς να...». Σε υποβολή ότι ουδέποτε οι Ενάγοντες τους είχαν αναφέρει ότι το εν λόγω υποστατικό ήταν αδειοδοτημένο μπαράκι, είπε «Δεν το γνωρίζω». Εν συνεχεία των ανωτέρω ανέφερε ότι τους υποσχέθηκε ότι είχε τις άδειες του και όλα και υπέγραψε. Αν δεν είχε τις άδειες δεν θα υπέγραφε. Μ.Ε.3 - XXXXX Πάτσαλου Η μάρτυρας είναι Λειτουργός Διασφάλισης Ποιότητας στο Γραφείο Επιθεώρησης του Κ.Ο.Τ. στη Λάρνακα και ανέφερε ότι προσωπικά δεν επισκέφθηκε ποτέ το υποστατικό στη XXXXX αρ.64 στο XXXXX. Ανέφερε δε ότι υπάρχει φάκελος στον Κ.Ο.Τ. για το συγκεκριμένο υποστατικό, όμως η πρώτη ενημέρωση που υπάρχει στο φάκελο αφορά δελτίο επιθεώρησης ημερομηνίας 21.9.
19. Επίσης, είπε ότι οι σχετικές αιτήσεις στον Κ.Ο.Τ. γίνονται για εξασφάλιση άδειας λειτουργίας, ενώ μια αίτηση γίνεται από τον ιδιοκτήτη του ακινήτου και τον επιχειρηματία του κέντρου. Αρχικά εξασφαλίζεται η έγκριση του ιδιοκτήτη με ένα έντυπο που έχουν στο οποίο δίνει τη συγκατάθεσή του στον επιχειρηματία να χρησιμοποιεί το υποστατικό για το συγκεκριμένο σκοπό. Στην περίπτωση του συγκεκριμένου υποστατικού, το 2017 έχει γίνει ονομαστική κατάταξη και έχει υποβληθεί αντίγραφο της πολεοδομικής έγκρισης με περιγραφή ανάπτυξης «καφεστιατόριο». Η επιστολή κατάταξης του συγκεκριμένου κέντρου έχει ημερομηνία 26.1.2018 και έχει παραδοθεί στον διευθυντή του κέντρου στις 8.3.
20. Η άδεια λειτουργίας δεν έχει εκδοθεί μέχρι σήμερα καθότι εκκρεμεί η εξασφάλιση άδειας αλλαγής χρήσης της οικοδομής. Εξήγησε δε τη διαδικασία για εξασφάλιση άδειας αλλαγής χρήσης και είπε ότι μέχρι σήμερα δεν παραδόθηκε στον Οργανισμό τέτοια άδεια, παρά μόνο υποβλήθηκε η πολεοδομική έγκριση. Στην αντεξέτασή της ανέφερε ότι η έκδοση άδειας λειτουργίας δεν εξαρτάται μόνο από την έγκριση του ιδιοκτήτη, αλλά επίσης και από πολλούς άλλους λόγους που αφορούν τη λειτουργία του κέντρου, όπως έκδοση υγειονομικού πιστοποιητικού, καταβολή των απαιτούμενων τελών στον Οργανισμό και ικανοποίηση τυχόν άλλων όρων που θα τεθούν από άλλες αρχές, όπως π.χ. την Πυροσβεστική Υπηρεσία. Πρόσθεσε δε ότι η άδεια αλλαγής χρήσης είναι διαφορετική από την άδεια λειτουργίας. Η άδεια αλλαγής χρήσης παραχωρείται από την Πολεοδομική Αρχή και είναι μια από τις προϋποθέσεις για εξασφάλιση άδειας λειτουργίας από τον Κ.Ο.Τ.. Η άδεια αλλαγής χρήσης αποτελεί υποχρέωση του ιδιοκτήτη και από εκεί και πέρα είναι υποχρέωση του επιχειρηματία να εξασφαλίσει την άδεια λειτουργίας. Αγορεύσεις των συνηγόρων / Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνονται σημειώνεται στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών έχουν τύχει σημειώνεται ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο θα παρατεθούν κατωτέρω συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων. Παραδεκτά γεγονότα Πριν προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας αναφέρω εδώ πως εκ των δικογράφων και με βάση τη μαρτυρία που προσκόμισαν οι δύο πλευρές προκύπτει ότι τα κάτωθι γεγονότα είναι κοινώς παραδεκτά: 1) Στις 9.12.2011 υπεγράφη γραπτή συμφωνία ενοικίασης μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγόμενου 1 αναφορικά με την ενοικίαση του καταστήματος των Εναγόντων που βρίσκεται επί της XXXXX υπ' αριθμό 64 στο XXXXX της επαρχίας Λάρνακας. 2) Ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε την τήρηση των όρων της συμφωνίας πιο πάνω από μέρους του Εναγόμενου 1, συμπεριλαμβανομένης της υποχρέωσης του για πληρωμή ενοικίου. 3) Ο Εναγόμενος 1 κατά την υπογραφή της συμφωνίας κατέβαλε στους Ενάγοντες ποσό €2.
21. Πέραν του ποσού αυτού ο εναγόμενος 1 μέχρι την παράδοση του καταστήματος που αναφέρεται πιο κάτω δεν πλήρωσε οιονδήποτε άλλο ποσό. 4) Oι Ενάγοντες απέστειλαν προς τον Εναγόμενο 1 την επιστολή ημερομηνίας 16.2.2012, η οποία του επιδόθηκε προσωπικά με ιδιώτη επιδότη στις 19.2.2012 (βλ. Τεκμήριο 4) και η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε στον Εναγόμενο
22. Με την επιστολή αυτή οι ενάγοντες καλούσαν τον εναγόμενο 1 να καταβάλει εντός 10 ημερών τα καθυστερημένα ενοίκια Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου 2012 και σημείωναν ότι αν αμελούσε τότε το ενοικιαστήριο έγγραφο θα τερματιζόταν. 5) Οι Ενάγοντες απέστειλαν στον Εναγόμενο 1 την επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 6.3.2012, η οποία του επιδόθηκε προσωπικά με ιδιώτη επιδότη στις 27.3.2012 και η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε στον Εναγόμενο
23. Καλούσαν δε με βάση αυτήν τον εναγόμενο 1 να παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του καταστήματος προς αυτούς εντός 3 ημερών. 6) Στις 10.7.2012 ο Εναγόμενος 1 παρέδωσε τα κλειδιά του επίδικου καταστήματος προς τους Ενάγοντες ή και ελεύθερη κατοχή του καταστήματος. Τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα γίνονται βεβαίως ευρήματα του Δικαστηρίου. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ενοικιαστήριο έγγραφο τεκμ.3 και Ενοικιαστήριο έγγραφο τεκμ.9 Έχει κατά την άποψη μου σημασία να διευκρινιστεί εδώ, πριν προχωρήσω στην περαιτέρω αξιολόγηση της μαρτυρίας, το θέμα της ύπαρξης 2 συμφωνιών, οι οποίες ενώ καταρτίστηκαν όπως προκύπτει την ίδια ημερομηνία, υπογράφονται από τα ίδια πρόσωπα και αφορούν το ίδιο αντικείμενο δηλ. την ενοικίαση του επίδικου καταστήματος, συνάγεται μέσα από προσεκτική ανάγνωση τους να διαφέρουν σε κάποια σημεία (βλ. για παράδειγμα όρους 6, 7, 8 και 9). Υπενθυμίζω πως το τεκμ.3 κατατέθηκε από τον ΜΕ1, ενώ το τεκμ.9 από τον ΜΥ
24. Τονίζεται εδώ ότι ο ΜΕ1 δεν αντεξετάστηκε σχετικά και δεν του υποβλήθηκε ποτέ ότι το τεκμ.3 δεν είναι η συμφωνία που ρύθμιζε τη σχέση μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου 1, αλλά αυτό ήταν το τεκμ.9 (που ας σημειωθεί δεν του υποδείχθηκε ποτέ). Εν πάση περιπτώσει διαπιστώνω ότι δεν δόθηκε ποτέ η ευκαιρία στον ΜΕ1 να ξεκαθαρίσει το θέμα αυτό. Με δεδομένο αυτό και το γεγονός ότι οι αναφορές στις υπερασπίσεις των εναγόμενων 1 και 2 αλλά και η αντεξέταση που έτυχε ο ΜΕ1 αναφορικά με το περιεχόμενο των όρων 6 και 9 (παραγράφων όπως τις ονομάζουν οι ίδιοι) συνάδουν με το περιεχόμενο του τεκμ.3 και όχι του τεκμ.9, συν ότι καμία συγκεκριμένη και λογική εξήγηση έχει δοθεί από την υπεράσπιση αναφορικά με την εκ των υστέρων του κλεισίματος της υπόθεσης των εναγόντων «εμφάνισης» του τεκμ.9, καταλήγω ότι το ενοικιαστήριο έγγραφο που θα πρέπει να γίνει αποδεκτό ως προς τη συμβατική σχέση των μερών στην παρούσα είναι το τεκμ.3 και όχι το τεκμ.
25. Καμία σημασία δεν έχει βεβαίως το γεγονός ότι έγινε αποδεκτή η κατάθεση του τεκμ.
26. Εξάλλου όταν ζητήθηκε να κατατεθεί το θέμα που απασχόλησε, με δεδομένο ότι υπήρξε ένσταση, αφορούσε την αποδεκτότητα του ως εγγράφου για κατάθεση, το οποίο ο ΜΥ1 παρουσίαζε ως το ενοικιαστήριο έγγραφο που καταρτίστηκε για την επίδικη ενοικίαση και όχι η αποδεικτική του αξία. Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή που το Δικαστήριο αποφασίζει αν θα δώσει αποδεικτική αξία στο έγγραφο αυτό. XXXXX Μιχαήλ (ΜΕ1) Ο μάρτυρας αυτός μου έχει κάνει γενικά καλή εντύπωση καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα και κατά την κρίση μου ήταν ειλικρινής. Σημειώνω εδώ πως η θέση του ότι κατά τη συμφωνία αναμενόταν η έκδοση της άδειας αλλαγής χρήσης του επίδικου καταστήματος σε καφεστιατόριο και προφορικά είχε λάβει διαβεβαίωση ότι ήταν θέμα χρόνου η λήψη της άδειας, επιβεβαιώνεται αφενός από το γεγονός ότι η αίτηση στην Πολεοδομία υποβλήθηκε στις 09/03/11 δηλ. 9 μήνες πριν από την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας και περαιτέρω από το ότι η άδεια εκδόθηκε τελικά στις 09/03/12 δηλ. 4 μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Σχετικό με αυτά είναι το τεκμ.
27. XXXXX Ανδρέου, εναγόμενος 1 (ΜΥ1) Η εντύπωση που αποκόμισα από τον συγκεκριμένο μάρτυρα, βλέποντας τον να καταθέτει από το εδώλιο του μάρτυρα και αξιολογώντας την εν γένει συμπεριφορά του, τις αντιδράσεις του και τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις, είναι πως δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Θεωρώ πως η διστακτικότητα του να δώσει απαντήσεις για τα θέματα που ερωτάτο και το γεγονός ότι συνεχώς σκεφτόταν πριν απαντήσει, βλέποντας μάλιστα επίμονα τον δικηγόρο του προφανώς αναμένοντας αντιλήφθηκα κάποια καθοδήγηση (κάτι που σημειώθηκε στα πρακτικά - βλ. στα στενοτυπημένα πρακτικά ημερ. 05/12/18, σελ. 15), σε συνδυασμό με τις γενικές, αόριστες και συγκεχυμένες απαντήσεις του αλλά και τις υπεκφυγές του, είναι στοιχεία που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Σημειώνω σχετικά επίσης τις ουσιώδεις αντιφάσεις που παρατηρούνται στη μαρτυρία του, και εν σχέση με τη μαρτυρία του ΜΥ
28. Πιο συγκεκριμένα:
29. Ξεκινώ από την ουσιώδη αντίφαση στη μαρτυρία του αναφορικά με τις ισχυριζόμενες διαβεβαιώσεις του ΜΕ1 για την ύπαρξη των απαραίτητων εγγράφων και αδειών για χρήση του υποστατικού ως μπαράκι. Ήταν ίσως η βασικότερη θέση της υπεράσπισης. Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ο ΜΕ1 του έδωσε διαβεβαίωση για την ύπαρξη των απαραίτητων εγγράφων και αδειών για χρήση ως μπαράκι. Αυτή του η θέση, ως φαίνεται από την παράθεση της μαρτυρίας του πιο πάνω, κατά την αντεξέταση του άλλαξε ουσιωδώς. Στην αντεξέταση του συγκεκριμένα δέχτηκε ότι οι ενάγοντες δεν του είχαν αναφέρει ή ετέθη στη συμφωνία ότι το υποστατικό ήταν αδειοδοτημένο μπαράκι και ότι ήταν δική του υποχρέωση να βγάλει άδεια για να λειτουργήσει ως μπαράκι. Τούτο επιβεβαιώνεται εν πάση περιπτώσει από τους όρους 6 και 7 της συμφωνίας τεκμ.
31. Ως προς τα όσα γενικά και αόριστα ανέφερε περί αλλαγών στο υποστατικό συνολικής αξίας €6.180, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Εκτός του ότι δεν παρουσίασε καμία απόδειξη εν σχέση με τις εν λόγω αλλαγές και περιορίστηκε σε μια γενική αναφορά ότι οι αποδείξεις απωλέσθηκαν από τον προηγούμενο δικηγόρο του, δεν δόθηκε σημειώνεται καμία εξήγηση γιατί δεν παρουσιάστηκε άλλη μαρτυρία από τους ανθρώπους ή τις εταιρείες που εκτέλεσαν τις συγκεκριμένες εργασίες ή από τους οποίους αγοράστηκαν τα σχετικά υλικά ή μηχανήματα. Ούτε σημειώνεται ο εν λόγω δικηγόρος κλήθηκε για να καταθέσει. Επίσης δεν εξήγησε ποτέ ποιο ήταν ακριβώς το επιμέρους ποσό που απαιτήθηκε για την κάθε ισχυριζόμενη αλλαγή και βεβαίως η γενική αναφορά ότι έκανε έξοδα αξίας €6180.- δεν πείθει. Αυτά με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι ισχυρισμοί του δεν ήταν αληθινοί και βεβαίως η θέση του ότι ουσιαστικά ξεκίνησε αλλαγές, κατόπιν των διαβεβαιώσεων που έλαβε από τον ΜΕ1, για να ετοιμάσει το υποστατικό να μπορεί να λειτουργεί ως μπαράκι, έχει καταρρεύσει. Ας σημειωθεί εδώ ότι και οι ισχυρισμοί του περί ενεργειών του στον ΚΟΤ για έκδοση αδειών για μπαράκι, εκτός του ότι δεν έχουν δικογραφηθεί, έχουν τεθεί γενικά και αόριστα και δεν πείθουν.
32. Κατά την αντεξέταση του για το θέμα του εξοπλισμού του υποστατικού και για το κατά πόσο ήταν εν γνώσει του η συμφωνία τεκμ.7 ήταν ξεκάθαρο στο Δικαστήριο ότι έλεγε ψέματα. Κατ' αρχήν να πω ότι ερωτώμενος για το κατά πόσο γνωρίζει την εταιρεία N & E Stephanou Ligero Café Restaurant Ltd, απάντησε ότι δεν γνωρίζει τον XXXXX Στεφάνου, κάτι που έδειξε το αντίθετο. Ας σημειωθεί ότι σε άλλο σημείο ανέφερε ότι ο XXXXX Στεφάνου ήρθε μια μέρα στο μαγαζί και του είπε ότι για τα έπιπλα είχαν συμφωνία με τον Πέτρο, κάτι που δείχνει ότι σαφώς τον γνώριζε. Εν πάση περιπτώσει η θέση του πως δεν γνώριζε δεν συνάδει με τη λογική, αφού όλα δείχνουν ότι η ενοικίαση του επίδικου καταστήματος έγινε σε συνεργασία με τον XXXXX Πίπονα, ο οποίος υπόγραψε ως μάρτυρας τόσο στην επίδικη συμφωνία ενοικίασης τεκμ.3 στις 09/12/11, όσο και στη συμφωνία αγοράς της επιχείρησης τεκμ.7 που υπεγράφη λίγες μέρες προηγουμένως δηλ. 02/12/
33. Παρεμβάλλω ότι ως προκύπτει από τη μαρτυρία του ΜΕ1 ο αναφερόμενος στη συμφωνία τεκμ.7 ως δεύτερος συμβαλλόμενος είναι γιός του XXXXX Πίπονα, κάτι που δείχνει ότι και στο σημείο που είπε ότι μετά του είπε ο XXXXX Πίπονας ότι θα δει τι θα κάνει με τον XXXXX ήταν ψέμα. Πως είναι δυνατόν με βάση αυτά να ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε; Επίσης το γεγονός ότι έλεγε ψέματα υποστηρίζεται κατά την κρίση μου και από το εξής. Είπε σε κάποια στιγμή ότι όταν ενοικιάζεις ένα μαγαζί, το ενοικιάζεις με τον εξοπλισμό που έχει μέσα. Ανέφερε δε στη συνέχεια, την ίδια στιγμή που ισχυρίστηκε ότι έμαθε μετά ότι ο εξοπλισμός πωλήθηκε στον Πέτρο, ότι δεν είχε πρόβλημα με τον εξοπλισμό. Μα πως είναι δυνατόν να περιμένει να γίνει πιστευτός; Και τι εννοεί δεν έχει πρόβλημα με τον εξοπλισμό; Αν στην πορεία αντιλήφθηκε ότι ο εξοπλισμός του μαγαζιού που ενοικίασε ανήκει σε τρίτο, ενώ θεωρούσε ότι ενοικίασε μαγαζί με εξοπλισμό, ενός σεβαστού ποσού ως προκύπτει εκ της συμφωνίας τεκμ.7, για τούτο δεν είχε πρόβλημα με τους ενάγοντες; Να σημειώσω εδώ ότι δεν μας εξήγησε ο εναγόμενος 1 τι διευθέτηση έκανε με τον XXXXX για τον εξοπλισμό ενόσω ήταν στο κατάστημα, για περίοδο 7 μηνών περίπου. Λειτουργούσε με τον εξοπλισμό τρίτου χωρίς κάποια διευθέτηση με τον άνθρωπο που μόλις είχε συμφωνήσει να πληρώσει €50.000 για την συγκεκριμένη επιχείρηση και τον εξοπλισμό; Είναι κατά την κρίση μου σαφές ότι ο εναγόμενος 1 για δικούς του λόγους και επειδή προφανώς θεωρούσε ότι έτσι βοηθά την υπόθεση του πρόβαλε αυτή τη θέση περί μη γνώσης του για το τεκμ.7, η οποία ήταν αναμφίβολα ψευδής.
34. Ως προς τη θέση του ότι μία Παρασκευή νύχτα ο ΜΕ1 πήγε στο μαγαζί και του είπε ότι θα του κανονίσει τα χαρτιά, αυτή σημειώνω δεν μπορεί ούτως ή άλλως να γίνει αποδεκτή αφού ουδέποτε υποβλήθηκε στον ΜΕ1 για να την σχολιάσει. Εν πάση περιπτώσει παραπέμπω σχετικά στη νομολογία και το σύγγραμμα που αναφέρεται κατωτέρω στην αξιολόγηση του ΜΥ
36. Πρόβαλε επίσης τη θέση ότι το μαγαζί δεν μπορούσε να λειτουργήσει κανονικά διότι συχνά πυκνά τους κατάγγελλε η Αστυνομία ή τους έκανε παρατηρήσεις και στην ουσία υπολειτουργούσε. Κατ' αρχήν να πω ότι μια τέτοια θέση δεν έχει δικογραφηθεί. Εξίσου σημαντικό όμως αναφέρω είναι πως με βάση αυτό προκύπτει θεωρώ και η αναξιοπιστία της Υπεράσπισης γενικότερα με τη μη προβολή καθαρών θέσεων εξ'αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. Διότι υπενθυμίζεται πως στον ΜΕ1 ότι υποβλήθηκε είναι πως σε μια μόνον περίπτωση ο XXXXX Πίπονας πήγε Δικαστήριο και πλήρωσε πρόστιμο.
37. Όλα τα πιο πάνω, σε συνάρτηση με τα λοιπά στοιχεία που έχουν εντοπιστεί και αναφέρονται πιο πάνω και τα οποία προκύπτουν και από τη μαρτυρία του που έχει παρατεθεί, με οδηγούν στην κατάληξη ότι η μαρτυρία του είναι παντελώς αναξιόπιστη και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. XXXXX Ιακώβου, εναγόμενος 2 (ΜΥ2) Ούτε ο συγκεκριμένος μάρτυρας έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ήρθε στο Δικαστήριο εκτελώντας «εντεταλμένη αποστολή». Θα έπρεπε να υποστηρίξει τη θέση ότι ο ΜΕ1, κατά την υπογραφή της συμφωνίας, τους διαβεβαίωσε ότι υπήρχαν άδειες. Μάλιστα τους είχε υποσχεθεί, μεταξύ άλλων, ότι είχε άδεια ποτού και άδεια για μπαράκι, κάτι που σημειώνεται δεν υποστηρίζεται ούτε από τον ΜΥ
38. Παρεμβάλλω εδώ ότι δεν υποβλήθηκε ποτέ στον ΜΕ1 ότι ο εναγόμενος 2 απευθύνθηκε στον ίδιο κατά την υπογραφή της συμφωνίας και έλαβε διαβεβαίωση ότι το υποστατικό έχει άδεια για μπαράκι, για να του δοθεί η ευκαιρία να προβάλει τη θέση του, οπότε τέτοιος ισχυρισμός ούτως ή άλλως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Αυτό δείχνει προσθέτω και την αναξιοπιστία της υπεράσπισης με την μη προβολή καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. το σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, Β'. Έκδοση, σελ. 720-723 και την υπόθεση Tekinder Pal v. Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551). Και προχωρώ, λέγοντας ότι κατά την αντεξέταση του, όπως εμφαίνεται από τη μαρτυρία του την οποία παραθέτω πιο πάνω, όταν σε κάποιο σημείο του υποβλήθηκε ότι ουδέποτε οι ενάγοντες είχαν αναφέρει ότι το υποστατικό ήταν αδειοδοτημένο μπαράκι, αυτός απάντησε, σε αντίθεση με ότι ισχυρίστηκε προηγουμένως, «Δεν το γνωρίζω». Εν πάση περιπτώσει ήταν εμφανές ότι δεν έλεγε την αλήθεια και η μαρτυρία του είναι συγκεχυμένη και αντιφατική εν σχέση με αυτή του ΜΥ1 ένεκα ακριβώς του γεγονότος ότι δεν έλεγε αλήθεια. Συνεπώς δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. XXXXX Πάτσαλου (ΜΥ3). Είναι μια ανεξάρτητη μάρτυρας, η οποία δεν είχε κανένα συμφέρον και απάντησε στις ερωτήσεις που της έγιναν με βάση τα καθήκοντα και τις γνώσεις της γενικότερα επί του θέματος έκδοσης αδειών για υποστατικά αλλά και ειδικότερα για το συγκεκριμένο υποστατικό με βάση το φάκελο που τηρείται στον οργανισμό που υπηρετεί. Η μαρτυρία της γίνει αποδεκτή. Ευρήματα Έχοντας υπόψη τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως προκύπτουν μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα πιο πάνω και με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας, αποτελεί περαιτέρω εύρημα μου ότι ο εναγόμενος 1, πέραν του ποσού που κατέβαλε αρχικά εκ €2000.- και το οποίο περιλάμβανε το ποσό των €1900.- της εγγύησης που προνοεί ο όρος 5 της συμφωνίας και ποσό €100.- για ενοικίαση χώρου στάθμευσης, δεν κατέβαλε κανένα ποσό ως ενοίκιο για την περίοδο από 09/12/11 (ημερομηνία της συμφωνίας) μέχρι 10/07/12 (ημερομηνία παράδοσης του καταστήματος). Συνεπώς οφείλει συνολικά ενοίκια 7 μηνών. Το συμφωνηθέν ενοίκιο με βάση τη συμφωνία ήταν €1900.-, άρα το συνολικό ποσό των οφειλόμενων ενοικίων ανέρχεται σε €13.300.-. Αφαιρουμένου του ποσού των €1900.- που έδωσε αρχικά ως εγγύηση, όπως πολύ ορθά δέχονται οι ενάγοντες, το τελικά οφειλόμενο ποσό του εναγόμενου 1 προς τους ενάγοντες ανέρχεται σε €11.400.-, πλέον τόκο προς 9% επί εκάστου μηνιαίου ενοικίου από την ημέρα που αυτό κατέστη πληρωτέο δυνάμει του όρου 4 της συμφωνίας. Κατάληξη Κατά τη κρίση μου οι ενάγοντες έχουν αποσείσει το βάρος που ήταν στους ώμους τους και απέδειξαν την οφειλή των εναγομένων 1 και

1. Με δεδομένη δε την παράδοση του καταστήματος από τον εναγόμενο 1 στους ενάγοντες στις 10/07/12, σε χρόνο δηλαδή μετά την έγερση της παρούσας αγωγής, είναι σαφές πως τα διατάγματα που ζητούνται από τους ενάγοντες για ανάκτηση της κατοχής του επίδικου καταστήματος κατέστησαν άνευ αντικειμένου. Αντίθετα, με την απόρριψη της μαρτυρίας των ΜΥ 1 και 2-εναγόμενων και όσα αναφέρθηκαν κατά την αξιολόγηση, κρίνω πως δεν τίθεται θέμα περαιτέρω και επί της ουσίας εξέτασης των ισχυρισμών των εναγόμενων στις Υπερασπίσεις τους, ενώ η Ανταπαίτηση του εναγόμενου 1 είναι καταδικασμένη σε απόρριψη. Συνεπώς εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα, για ποσό €11.400.-, πλέον τόκο προς 9% επί εκάστου μηνιαίου ενοικίου από την ημέρα που αυτό κατέστη πληρωτέο μέχρι εξόφλησης. Η ανταπαίτηση του εναγόμενου 1 απορρίπτεται. Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων 1 και 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της ανταπαίτησης του εναγόμενου 1 επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγόμενου 1, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι στο βαθμό που τα έξοδα αγωγής και ανταπαίτησης εν σχέση με τον εναγόμενο 1 είναι κοινά, ένα σετ εξόδων θα δικαιούνται οι ενάγοντες. Τέλος, επειδή προκύπτει ότι η συμφωνία τεκμ.3 δεν έχει χαρτοσημανθεί, δίδονται οδηγίες στον Πρωτοκολλητή να μην συντάξει την παρούσα απόφαση εκτός αν προηγουμένως αυτή χαρτοσημανθεί από τους ενάγοντες. Το ήμισυ δε του ποσού που θα απαιτηθεί για τέτοια χαρτοσήμανση, έχοντας υπόψη τον όρο 22 της συμφωνίας, εκδίδεται απόφαση όπως πληρωθεί αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα από τους εναγόμενους 1 και
2. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο