Αναφορικά με την Νικόλα, Αρ. Αίτησης ΔΑΟ 16/18, 24/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης ΔΑΟ 16/18 Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 Αναφορικά με την .... Νικόλα (ΑΔΤ .....), Χρεώστιδα, από ........., Λάρνακα ------------------------ Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης ημερομηνίας 12.12.2018 Ημερομηνία: 24.4.2019 Εμφανίσεις: Για Ενιστάμενους Πιστωτές: κα Θ. Καϊλη για Μάμας Χατζηχριστοφής & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Για Χρεώστιδα: εμφανίζεται αυτοπροσώπως. Για Υπηρεσία Αφερεγγυότητας: καμία εμφάνιση. ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν μονομερούς αίτησης του Επίσημου Παραλήπτη ημερομηνίας 13.2.2018, η οποία βασιζόταν στα άρθρα 2, 10, 11, 12, 14, 16 και 17 του Κεφαλαίου 1 του Νόμου 65(Ι)/15 δηλ. του Νόμου που εμφαίνεται στον τίτλο της παρούσας πιο πάνω, στους σχετικούς Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηριζόταν από ένορκη δήλωση λειτουργού στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και εξουσιοδοτημένου από τον Επίσημο Παραλήπτη, το Δικαστήριο (υπό διαφορετική σύνθεση) εξέδωσε στις 25.6.2018 διάταγμα (ΔΑΟ) με το οποίο η Χρεώστιδα απαλλασσόταν από την καταβολή του χρέους που αφορούσε η αίτηση, δηλαδή ποσού €9.001,25 που οφειλόταν στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου-Λάρνακας Λτδ, αρ. λογαριασμού XXXXX945-1. Με αυτά υπόψη, στις 12.12.2018 καταχωρήθηκε από την Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΚΕΔΙΠΕΣ) η επίδικη ένσταση, η οποία βασίζεται στα άρθρα 1-22 και 91 του περί Αφερεγγυότητας Νόμου πιο πάνω, στους διαδικαστικούς κανονισμούς 2, 5 και 9(α) (αρ.5/16) και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Παρεμβάλλω ότι με βάση τις πρόνοιες της αναφερθείσας νομοθεσίας και συγκεκριμένα με βάση το άρθρο 20 του Νόμου οι εν λόγω Πιστωτές είχαν το δικαίωμα να υποβάλουν την παρούσα ένσταση εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός
(1)έτους από την έκδοση του διατάγματος και να προβάλουν έναν ή περισσότερους εκ των συγκεκριμένων λόγων που καθορίζονται στο εδάφιο 3 του άρθρου
- Οι Πιστωτές στην προκειμένη περίπτωση προβάλλουν ένα μοναδικό λόγο και συγκεκριμένα ότι το χρέος δυνάμει του λογαριασμού αρ. XXXXX945-1 δεν έπρεπε να θεωρηθεί επιλέξιμο καθορισμένο χρέος. Και ευθέως αναφέρω πως ο λόγος αυτός εμπίπτει στους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 20 και συγκεκριμένα αφορά το κατά πόσο ο χρεώστης πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Καρακόκκινου, προϊστάμενου της Υπηρεσίας Διαχείρισης Πλαισίου Αφερεγγυότητας και είναι εξουσιοδοτημένος από τους Πιστωτές να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αναφέρει δε ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα λόγω της θέσης που κατέχει καθώς και από έγγραφα που έχει στην κατοχή του, ενώ για νομικά θέματα έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους τους. Στη συνέχεια σημειώνει τις αλλαγές που επήλθαν με τη μεταφορά από το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου-Λάρνακας Λτδ προς τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλων ανεξαιρέτως των στοιχείων του ενεργητικού και παθητικού του, αλλά και τις μετονομασίες που επήλθαν εν τω μεταξύ μέχρι την ονομασία σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ), μητρική της ΚΕΔΙΠΕΣ που είναι οι ενιστάμενοι στην παρούσα. Ακολούθως, αναφέρει ότι με την επιστολή Τεκμήριο Α, ημερομηνίας 12.9.2018, ενημερώθηκαν από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας για την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος 25.6.2018 και ως λαμβάνει νομική συμβουλή κακώς συμπεριλήφθηκε σαν καθορισμένο χρέος στην αίτηση του Χρεώστη το χρέος προς το πρώην Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου δυνάμει της συμφωνίας δανείου με αρ. XXXXX945-1 διότι εφόσον η εν λόγω συμφωνία δεν είχε, ούτε έχει τερματιστεί μέχρι σήμερα το υφιστάμενο υπόλοιπο δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως χρέος δυνάμει του άρθρου 10 του περί Αφερεγγυότητας Νόμου. Οι δικηγόροι τους τον πληροφορούν ότι για να είναι ένα χρέος επιλέξιμο πρέπει να είναι εκκαθαρισμένο ποσό, το οποίο κατά την ημερομηνία της αίτησης να έχει καταστεί πληρωτέο και ως εκ τούτου εφόσον η συμφωνία δεν έχει ακόμα τερματιστεί και εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ το ποσό του δανείου δεν είναι πληρωτέο. Ως εκ τούτου, ζητά την ακύρωση ή και τροποποίηση του διατάγματος ημερομηνίας 25.6.
- Η Χρεώστιδα, η οποία εμφανίζεται χωρίς δικηγόρο, αρκέστηκε να πει ότι δεν είναι σε θέση να πληρώσει. Την ίδια στιγμή η ευπαίδευτη συνήγορος των Πιστωτών παρουσίασε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση προς υποστήριξη της Ένστασης, παραπέμποντας και σε μια πρωτόδικη απόφαση στην αίτηση ΔΑΟ 48/17 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 22.11.
- Είχα την ευκαιρία να μελετήσω την Ένσταση και τη γραπτή αγόρευση των Πιστωτών, αλλά και το περιεχόμενο γενικότερα του φακέλου, δηλαδή την αρχική αίτηση για έκδοση του ΔΑΟ και την ένορκη δήλωση που την υποστήριζε, ως επίσης και όλα τα επισυνημμένα σε αυτήν έγγραφα. Το άρθρο 10 του Νόμου, ως ίσχυε κατά την ημέρα έκδοσης του διατάγματος ημερ. 25/06/18, προνοούσε ότι «χρέος» σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει χρέος για πραγματικά εξακριβωμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, είναι πληρωτέο άμεσα. Ο νόμος, στις 13/07/18, τροποποιήθηκε με τον Ν.85(Ι)/18 και μία εκ των τροποποιήσεων αφορούσε τον ορισμό του χρέους πιο πάνω. Συγκεκριμένα μετά την τροποποίηση «χρέος» σε σχέση με χρεώστη σημαίνει χρέος για εκκαθαρισμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, έχει καταστεί πληρωτέο. Είναι όμως σαφές ότι για σκοπούς της παρούσας ενδιαφέρει το πλαίσιο που ίσχυε κατά την έκδοση του διατάγματος. Άρα εν σχέση με χρέος ο 1ος ορισμός. Είναι εκείνη τη στιγμή που θα κριθεί αν έπρεπε ή όχι να κριθεί το χρέος, επιλέξιμο καθορισμένο χρέος. Με αυτά υπόψη θεωρώ, με κάθε σεβασμό, πως το υπόβαθρο του σκεπτικού τόσο στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση όσο και στην γραπτή αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των πιστωτών είναι λανθασμένο. Ερχόμενος τώρα στην ουσία του πράγματος, σημειώνω κατ' αρχήν ότι οι πιστωτές δεν αμφισβητούν ότι το επίδικο ποσό ήταν, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, πραγματικά εξακριβωμένο ποσό. Εξάλλου είναι δική τους κατάσταση λογαριασμού που επισυνάφθηκε στην αίτηση. Από εκεί και πέρα αναφέρεται πως ναι μεν η διάρκεια της σύμβασης, νοουμένου ότι πληρώνονται κανονικά οι δόσεις, λήγει στις 26/10/23 (βλ. συμφωνία δανείου ημερ. 26/09/13) και περαιτέρω πως η συμφωνία δεν έχει τερματιστεί (ισχυρισμός που παρέμεινε αναντίλεκτος), όμως είναι σαφές ότι όταν ο Χρεώστης παραλείψει να καταβάλει ολόκληρη ή μέρος οποιασδήποτε από τις εκάστοτε πληρωτέες δόσεις, μαζί με οποιουσδήποτε τόκους, δικαιώματα, δαπάνες ή άλλα έξοδα, που οφείλονται δυνάμει της Συμφωνίας, κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες, το χρέος γίνεται άμεσα απαιτητό και σε περίπτωση μη εξόφλησης δίδεται το δικαίωμα στους πιστωτές να απαιτήσουν δικαστικά την πληρωμή του χρέους (βλ. όρο 5 της συμφωνίας δανείου πιο πάνω). Στην προκειμένη περίπτωση, με βάση την κατάσταση λογαριασμού που επισυνάφθηκε στην αίτηση, οι περισσότερες εκ των χρεώσεων που έγιναν το έτος 2017 (μέχρι 01/12/17), δηλ. λίγο πριν καταχωρηθεί η αίτηση προς έκδοση του ΔΑΟ, αφορούσαν επιστολές καθυστερήσεων (πλην του Αυγούστου, όλους τους υπόλοιπους μήνες από Ιανουάριο μέχρι Νοέμβριο υπάρχει κάθε μήνα χρέωση για επιστολές καθυστερήσεων), ενώ οι υπόλοιπες ασφάλεια και τόκους. Και σε συνάρτηση με το γεγονός ότι καμία πίστωση δεν έγινε, είναι σαφές θεωρώ πως οι συμφωνημένες δόσεις δεν καταβάλλονταν κανονικά. Συνεπώς, κατά την κρίση μου, ακόμα και χωρίς τη λήξη της διάρκειας ισχύος της εν λόγω Συμφωνίας και ακόμα και χωρίς τερματισμό της από την Τράπεζα, το ποσό που αναφέρεται στο διάταγμα ορθά κατέστη αντικείμενο του επίδικου ΔΑΟ, διότι η μη καταβολή των συμφωνηθείσων δόσεων καθιστούσε το ποσό αυτό, κατά το χρόνο έκδοσης του ΔΑΟ, άμεσα πληρωτέο και ενέπιπτε στον ορισμό του «χρέους» του άρθρου 10 του Νόμου (βλ. και την πρωτόδικη απόφαση στην Αίτηση ΔΑΟ 3/18, Αναφορικά με τον Πόλεου, ημερ.09/10/18). Παρεμβάλλω εδώ ότι οι πιστωτές δεν ανέφεραν, πέραν του ότι δεν υπήρξε τερματισμός, οτιδήποτε συγκεκριμένο και τι ακριβώς ισχύει για τους ίδιους προκειμένου να πείσουν ότι δεν ήταν πράγματι άμεσα πληρωτέο το χρέος. Εν πάση περιπτώσει σε αυτό το στάδιο, κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 16
(6)του Νόμου, ικανοποιούμαι από τα στοιχεία που η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας έχει εξασφαλίσει ασκώντας τις εξουσίες που της παρέχει ο Νόμος και σύμφωνα με τη βεβαίωση της (τεκμ.Δ στην αίτηση για έκδοση του ΔΑΟ) ότι το ποσό ήταν άμεσα πληρωτέο. Συναφώς η ένσταση απορρίπτεται, χωρίς έξοδα. Δίνονται οδηγίες όπως η παρούσα απόφαση κοινοποιηθεί μέσω του αρμόδιου Πρωτοκολλητή στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, κλάδος πτωχεύσεων και εκκαθαρίσεων εταιρειών, τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, Λευκωσία. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο