Smith κ.α. ν. Χαραλάμπους κ.α., Αρ. Αγωγής 3122/07, 19/4/2019

(3)μηνών από την επίδοση του διατάγματος ο Εναγόμενος 1 παραδώσει συγκεκριμένη κατοικία και με την παράδοση οι Ενάγοντες να καταβάλουν σε αυτόν το ποσό των €24.373,20 πλέον €51.258,04 για τις επιπρόσθετες εργασίες όπως αυτές περιγράφονται στην παράγραφο 6 (ζ) i εώς και vii. Οι Εναγόμενοι μέχρι σήμερα δεν έχουν πληρώσει οιονδήποτε ποσό για το εξ αποφάσεως χρέος τους και επειδή κερδίζουν σημαντικό ποσό μηνιαίως θα πρέπει να πληρώνουν το ποσό των €2.000 μηνιαίως ή οποιονδήποτε άλλο ποσό ήθελε κρίνει το δικαστήριο ως εύλογο. Οι Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση, κατόπιν επίδοσης της αίτησης προς αυτούς, στις 8.1.2019 καταχώρισαν ένσταση εις την οποία προβάλλουν επτά

(7)προδικαστικές ενστάσεις, χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στην οικονομική τους κατάσταση. Οι προδικαστικές τους ενστάσεις είναι οι εξής: «

1. Εγείρεται προδικαστική ένσταση ότι η αίτηση ημερομηνίας 25/09/2018 μαζί με την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι αβάσιμη, παράτυπη, αντικανονική, απαράδεκτη και δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έγκρισή της αφού οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι εξ' αποφάσεως οφειλέτες (debtor) εν τη εννοία του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 και κανένα εξ' αποφάσεως χρέος δεν υπάρχει εναντίον τους καθότι κανένα διάταγμα στην Δικαστική Απόφαση ημερομηνίας 12/09/2011 δεν εκδόθηκε εναντίον τους βάσει του οποίου όφειλαν να συμμορφωθούν και καμία απόφαση και/ή διαταγή εκδόθηκε που να τους βαραίνει ώστε να έχουν υποχρέωση πληρωμής οιουδήποτε ποσού έναντι του Εναγόμενου 1 - Αιτητή.
2. Εγείρεται δεύτερη προδικαστική ένσταση ότι η αίτηση είναι κακόβουλη και καταχρηστική και αποσκοπεί στην ανατροπή της απόφασης ημερομηνίας 12/09/2011 η οποία εκδόθηκε εναντίον του Εναγόμενου 1 - Αιτητή η οποία δεν εφεσιβλήθηκε από αυτόν και τείνει να προκαλέσει σύγχυση στο Σεβαστό Δικαστήριο για θέματα τα οποία έχουν αποφασιστεί πολλάκις, κατά καιρούς και τα διάφορα διατάγματα και αποφάσεις του Δικαστηρίου που εκδόθηκαν μετά την έκδοση της τελικής απόφασης ημερομηνίας 12/09/2011 που επίσης δεν εφεσιβλήθηκαν από τον Εναγόμενο 1-Αιτητή.
3. Εγείρεται Τρίτη προδικαστική ένσταση ότι η υπό κρίση αίτηση ημερομηνίας 25/09/2018 γίνεται κακόβουλα, εκδικητικά και είναι σκανδαλώδες και ενοχλητική (frivolous & vexatious) διότι τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να παρενοχλήσει, να διαταράξει, να φέρει σε αδιέξοδο ή να καθυστερήσει την απονομή της δικαιοσύνης στους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι νόμιμα έλαβαν κατοχή της επίδικης κατοικίας και οποίοι εύλογα και δίκαια δεν οφείλουν κανένα ποσό στον Εναγόμενο 1-Αιτητή και που εξαιτίας της συμπεριφοράς και/ή πράξεων των Εναγομένων έχουν υποστεί και συνεχίζουν να υφίστανται ζημίες.
4. Εγείρεται τέταρτη προδικαστική ένσταση ότι η αίτηση είναι κακόβουλη και καταχρηστική και αποσκοπεί στην ανατροπή της απόφασης ημερομηνίας 12/09/2011 και των αποφάσεων που εκδόθηκαν μεταγενέστερα εναντίον του Εναγόμενου 1 - Αιτητή εκ των οποίων καμία δεν εφεσιβλήθηκε και τείνει να καθυστερήσει και εκτροχιάσει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
5. Εγείρεται Πέμπτη προδικαστική ένσταση ότι η αίτηση καταχωρήθηκε κακόπιστα και/ή κατά παράβαση των κανόνων της επιείκειας καθ' ότι η ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής αν και αποτάθηκε στο Δικαστήριο εντούτοις δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα και/ή παραπλάνησε το Δικαστήριο και/ή ο Ενόρκως Δηλών παρέβη το καθήκον όπως προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθώς αποκρύπτει ουσιώδης πληροφορίες και γεγονότα και παραθέτει παραπλανητικούς και ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς.
6. Εγείρεται έχτη προδικαστική ένσταση ότι η αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας (abuse of process of the Court) και κακόπιστο δικονομικό μέσο αφού ο Εναγόμενος 1 - Αιτητής γνωρίζει από τις αποφάσεις και/ή διατάγματα που εκδόθηκαν στα πλαίσια της Αγωγής αρ. 3122/2007 ότι οι Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση δεν οφείλουν σε αυτόν κανένα ποσό και ενώ καταχρηστικά εγείρει ανταπαίτηση στην αγωγή αρ.29/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, απαιτώντας καταβολή του ποσού των €51.258,04 ως οφειλόμενο υπόλοιπο προς τους Εναγόμενους και το ποσό των €12.814,51 ως επιπρόσθετες εργασίες, εναντίον των Εναγόντων - Καθ' ων η Αίτηση εντούτοις καταχρηστικά προωθεί και την υπό κρίση αίτηση.
7. Εγείρεται έβδομη προδικαστική ένσταση ότι η υπό κρίση αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.» Η ένσταση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 2 και 82-98, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς και στη γενική πρακτική, στις αρχές του δικαίου της επιείκειας, στη νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση δε υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας-Καθ' ης η αίτηση 2, η οποία ως αναφέρει πως είναι εξουσιοδοτημένη και από τον άλλον Ενάγοντα που είναι ο σύζυγός της. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να παραθέσω κατωτέρω την απόφαση / κατάληξη του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.9.2011: « Της αγωγής ταύτης ελθούσης προς ακρόασιν τη παρουσία των κ.κ. Στυλιανού και κ. Νικολαΐδη, δικηγόρου εναγόντων, και του κου Θ. Θωμά, δικηγόρου εναγομένων 1 και 2 και αφού ηκούσθη πάν ότι ελέχθη υπό ή εκ μέρους των διαδίκων, ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος 1 εντός 3 μηνών από την επίδοση του Διατάγματος αποπερατώσει την κατοικία που ανεγείρεται στο ½ μερίδιο του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/6X3, τμήμα 6, Φ/Σχ. 02-XXX-373, τεμάχιο 5X7 στην Ορμήδεια, σύμφωνα με την άδεια οικοδομής που εκδόθηκε ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος 1 εντός 3 μηνών από την επίδοση του Διατάγματος παραδώσει την πιο πάνω κατοικία στους Ενάγοντες. Με την παράδοση οι Ενάγοντες να καταβάλουν στον Εναγόμενο 1 το ποσό των €24.373,20.- (Λ.Κ.14.265) πλέον €51.258,04.- (Λ.Κ.30.000.-) για τις επιπρόσθετες εργασίες όπως αυτές περιγράφονται στην παράγραφο 6(ζ) i έως και vii νοουμένου ότι εκτελεστούν και συμπληρωθούν από τον Εναγόμενο
8. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος 1 εντός 6 μηνών από την επίδοση του Διατάγματος λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα και διαβήματα προς εξασφάλιση των απαιτούμενων από οποιοδήποτε σε ισχύ νόμο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για τη διενέργεια χωριστής εγγραφής για την επίδικη κατοικία και τη μεταβίβαση και εγγραφή της επ' ονόματι των εναγόντων ελεύθερη από κάθε επιβάρυνση. Με την μεταβίβαση και εγγραφή της επίδικης κατοικίας στο όνομά τους, οι ενάγοντες να καταβάλουν στον εναγόμενο 1 το ποσό των €8.543.- (Λ.Κ.5.000) ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως στην περίπτωση που ο εναγόμενος 1 δεν λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προς εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών και δεν διενεργηθεί χωριστή εγγραφή της επίδικης κατοικίας επ' ονόματι των εναγόντων εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 30Γ, δηλ εντός 6 μηνών, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διορίζεται ο ενάγοντας 1 να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα και διαβήματα προς εξασφάλιση των απαιτούμενων από οποιοδήποτε νόμο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για τη διενέργεια χωριστής εγγραφής για την επίδικη κατοικία και την επ' ονόματι των εναγόντων μεταβίβαση και εγγραφή της. Περαιτέρω εκδίδεται Διαταγή με τα οποία όλα τα συνεπαγόμενα έξοδα τα οποία απαιτούνται για τη διενέργεια χωριστής εγγραφής αποκοπούν από το ποσό των €8.543.- (Λ.Κ.5.000), που όφειλαν να καταβάλουν οι ενάγοντες στον εναγόμενο 1 με τη μεταβίβαση και εγγραφή της κατοικίας στον όνομά τους, και σε περίπτωση περισσεύματος να καταβληθεί στον εναγόμενο 1 σε αντίθετη περίπτωση τα έξοδα να αποτελούν επιβάρυνση σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 7

(3)του Ν. 81

(1)/11. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως ο εναγόμενος 1 πληρώσει στον ενάγοντα το ποσό των €8.892,22.- έξοδα της παρούσης αγωγής συμπεριλαμβανομένων των εξόδων σύνταξης της παρούσης αποφάσεως με τόκο προς 8% ετησίως επί ποσού €8.843,22.- από 26/11/2007 μέχρι 14/10/08 και ακολούθως με τόκο προς 5,5% ετησίως από 15/10/08 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον ΦΠΑ επί ποσού €8.443.-, όπως αυτά υπολογίστηκαν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Σε σχέση με τον εναγόμενο 2 η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της έξοδα. " Αναφέρεται εδώ πως ως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αλλά και από τις δηλώσεις που έγιναν κατά την τελευταία δικάσιμο 8.3.2019 από τους ευπαίδευτους συνηγόρους, οι Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση έχουν λάβει κατοχή της κατοικίας. Τούτο είναι σαφές μέσα από τη μαρτυρία των εναγόντων - καθ'ων η αίτηση και τα τεκμήρια που επισυνάπτουν πως έγινε κατόπιν λήψης δικαστικών μέτρων και όχι δια παράδοσης της σ' αυτούς από τον εναγόμενο 1 ως στην απόφαση πιο πάνω προνοείται. Σημειώνω επίσης ότι αμφισβητείται έντονα από τους Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση η αποπεράτωση της κατοικίας και η εκτέλεση των επιπρόσθετων εργασιών και προς τούτο παραθέτουν συγκεκριμένα στοιχεία, όπως τη μαρτυρία Βασιλείου και Τουμαζή, πολιτικών μηχανικών. Γι' αυτό, έχοντας υπόψη όσα αναφέρονται στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.9.2011 πιο πάνω, είναι η θέση των Εναγόντων-Καθ' ων η αίτηση, μεταξύ άλλων, ότι δεν είναι εξ αποφάσεως οφειλέτες εν τη εννοία του Νόμου και κανένα εξ αποφάσεως χρέος δεν υπάρχει εναντίον τους. Στο σημείο αυτό, και έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω, κρίνω σκόπιμο ν' αναφερθώ εδώ στη φύση της διαδικασίας την οποία καταχώρησε και προωθεί ο Εναγόμενος 1-Αιτητής. Στην υπόθεση Gesicο Photographics Ltd v. J.K. Video Art Co Ltd

(1991)1 ΑΑΔ 134 αναφέρθηκε ότι ο σκοπός της διαδικασίας που παρέχεται από το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6, όπως τροποποιήθηκε, συνίσταται στην παροχή εξεταστικής ευχέρειας στο Δικαστήριο να προβεί σε διερεύνηση των μέσων του εξ' αποφάσεως χρεώστη ως εφόδιο για την κατίσχυση της δικαστικής διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της. Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 686 δε διασαφηνίζεται, στη σελίδα 689, ως ακολούθως ο χαρακτήρας της διαδικασίας που προβλέπει το Μέρος ΙΧ του Κεφ. 6: « ... έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά την διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα μέσα του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσο είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του. Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, την διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διαβίωση του χρεώστη». Ερχόμενος τώρα στο θέμα που έχει απασχολήσει το Δικαστήριο και ετέθη κατά την τελευταία δικάσιμο στους συνηγόρους των δύο πλευρών, οπότε ακούστηκαν και οι θέσεις τους, αναφέρω ότι βεβαίως το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας δεν θα επιτρέψει να ακουστεί ξανά η υπόθεση επί της ουσίας της, ούτε και η παρούσα διαδικασία προσφέρεται για να συνεχίσουν οι διάδικοι να αντιμάχονται για τις μεταξύ τους διαφορές οι οποίες χρονολογούνται. Τι οφείλει να κάνει το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας προκύπτει με βάσει όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω. Με αυτά υπόψη αναφέρω ότι έχοντας ανατρέξει στο κείμενο της απόφασης του αδελφού Δικαστή ημερ.12/09/11 (τεκμ.1 στην ένσταση), η οποία δεν έχει εφεσιβληθεί, προκύπτει σαφώς ότι αφενός ο εναγόμενος 1 όφειλε εντός περιόδου 3 μηνών να αποπερατώσει και παραδώσει την κατοικία, με την παράδοση της δε θα έπρεπε να του πληρωθεί το ποσό των €24.373,20.- (Λ.Κ.14.265), ενώ περαιτέρω «νοουμένου ότι εκτελεστούν και συμπληρωθούν από τον Εναγόμενο 1» οι επιπρόσθετες εργασίες θα δικαιούταν περαιτέρω το ποσό των €51.258,04.- (Λ.Κ.30.000.-). Οι ενάγοντες - καθ' ων η αίτηση θα πρέπει να λεχθεί πως δεν διατάσσονται ευθέως με την απόφαση να πληρώσουν συγκεκριμένο ποσό στον εναγόμενο 1-αιτητή. Ο αιτητής είναι ξεκάθαρο πως δεν έχει παρουσιάσει με την ένορκη του δήλωση στοιχεία αναφορικά με την αποπεράτωση της κατοικίας και την εκτέλεση των επιπρόσθετων εργασιών και κατ' επέκταση δεν έχει δείξει ότι δικαιούται να πληρωθεί τα εν λόγω ποσά ή ότι υπάρχει εξ' αποφάσεως χρέος. Όμως αυτό που έχει σημασία ν' αναφερθεί, επαναλαμβάνοντας όσα ανέφερα πιο πάνω, είναι πως το κατά πόσο πράγματι αποπεράτωσε την κατοικία και εκτέλεσε τις επιπρόσθετες εργασίες ως προνοεί η απόφαση δεν μπορεί ν' αποφασιστεί εδώ και θα πρέπει τα θέματα αυτά ν' αποκρυσταλλωθούν ίσως μέσω άλλης διαδικασίας στην οποία θα προβεί ή διαδικασίας που εκκρεμεί (π.χ. στα πλαίσια της αγωγής 29/12). Αναφέρω επίσης εδώ, ίσως εκ του περισσού, πως αν ακουστεί μαρτυρία στα πλαίσια εξέτασης της επίδικης αίτησης το πιθανότερο είναι πως θα χρειαστεί το Δικαστήριο να κάνει ευρήματα τέτοια, που ανεπίτρεπτα θα δεσμεύει ίσως και το Δικαστήριο που θα εκδικάσει την αγωγή 29/12 του Ε.Δ.Λάρνακας, έχοντας κατά νουν τα επίδικα θέματα στην εν λόγω αγωγή. Μάλιστα προσθέτω εδώ πως η αγωγή 29/12, κατόπιν εξαίρεσης του παρόντος Δικαστηρίου ένεκα μη ύπαρξης καθ'ύλην δικαιοδοσίας για εκδίκαση της, θα εκδικαστεί από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή. Όμως, ανεξάρτητα των ανωτέρω, υπάρχει ένας ακόμη λόγος που η αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει. Σχετικός είναι ο 7ος λόγος ένστασης. Αυτό το οποίο επιδιώκεται με την επίδικη αίτηση είναι η εξέταση της οικονομικής κατάστασης των Καθ΄ ων η Αίτηση. Η συγκεκριμένη διαδικασία προνοείται και ρυθμίζεται στα μέρη 8 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, και συγκεκριμένα στα άρθρα 82 και επόμενα. Τα άρθρα πιο συγκεκριμένα που αφορούν το θέμα που αφορά η αίτηση είναι κυρίως τα άρθρα 82-90. Εν προκειμένω στην νομική βάση της επίδικης βάσης δεν γίνεται καμία αναφορά στα συγκεκριμένα άρθρα που έχουν αναφερθεί πιο πάνω. Όπως προκύπτει από την παράθεση των άρθρων που επικαλείται ο Αιτητής, αυτά αφορούν καταδολιευτικές μεταβιβάσεις και αποκοπή απολαβών που όμως δεν υποστηρίζονται με τη μαρτυρία του αιτητή στην ένορκη του δήλωση και προφανώς δεν προωθούνται. Ως εκ τούτου η νομική βάση της αίτησης πάσχει και ο σχετικός λόγος ένστασης ευσταθεί. Επισημαίνω δε ότι η Διαταγή 48 θεσμός 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθιστά επιτακτική την αναφορά στην αίτηση του ειδικού άρθρου του νόμου στο οποίο στηρίζεται. Στην υπόθεση Περικλέους ν. Ellinas Finance Ltd κ.α Πολ. Έφεση 283/10 ημερομηνίας 03.07.14, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου): «Εκτός των πιο πάνω, υπάρχουν και άλλοι λόγοι που θα συνηγορούσαν υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Ο πρώτος αφορά στη λανθασμένη νομική βάση της Αίτησης από την οποία απουσιάζει η Δ.35 θ.4, η οποία είναι η πιο σχετική διάταξη στην περίπτωση τροποποίησης των λόγων έφεσης. Η Αιτήτρια δέχεται ότι εκ παραδρομής δεν αναφέρθηκε η σχετική διάταξη, παρά ταύτα θεωρεί ότι η αίτηση είναι νομότυπη. Διαζευκτικά ισχυρίζεται ότι αν θεωρηθεί παρατυπία, μπορεί να θεραπευθεί με βάση τη Δ.64 θ.1. Η νομική βάση μιας αίτησης σύμφωνα με τη νομολογία έχει μεγάλη σημασία, αφού προσδιορίζει το νομικό υπόβαθρο της αίτησης, το οποίο προσδίδει εγκυρότητα στο δικονομικό μέτρο (βλ. Χριστοφόρου ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοΐζος Ιορδάνους Λίμιτεδ

(2001)1Β ΑΑΔ 743).» Το γεγονός της καταγραφής λανθασμένης νομικής βάσης θεωρώ ότι δεν μπορεί να θεραπευθεί με επίκληση της Διαταγής 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Επισημαίνω ότι ο Αιτητής στην περίπτωση αυτή δεν έχει λάβει οποιαδήποτε μέτρα για διόρθωση της νομικής βάσης. Στην πιο πάνω αναφερόμενη απόφαση (Περικλέους v. Ellinas Finance Ltd κ.α.) λέχθηκαν σε σχέση με την Διαταγή 64 τα εξής σχετικά: «Μετά την τροποποίηση της Δ.64 και την κατάργηση της διάκρισης μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου, ενδεχομένως στην παρούσα περίπτωση η παράλειψη να μπορούσε να θεραπευθεί. Όμως καμία αίτηση δεν υποβλήθηκε από την Αιτήτρια ζητώντας να θεραπευθεί η παράλειψη, ώστε να αποκτήσει η αίτηση το αναγκαίο νομικό υπόβαθρο. Υπάρχουν περιπτώσεις που το δικαστήριο κατ' εξαίρεση μπορεί αυτεπάγγελτα να θεωρήσει ότι η παράλειψη έχει ήδη θεραπευθεί, αλλά η παρούσα δεν είναι μια τέτοια περίπτωση. Στην υπόθεση Φαλέκκου ν. Χριστοφίδη, Πολιτική Έφεση Αρ. 63/10, ημερ. 17.12.2013, τονίσαμε ότι οι παρατηρήσεις μας ως προς την ευχέρεια που πάντοτε έχει το δικαστήριο να θεραπεύει παρατυπία «δεν πρέπει να τύχουν παρανόησης ως προς το καθήκον του κάθε δικηγόρου ή διαδίκου που διαπιστώνει την παρατυπία να λαμβάνει έγκαιρα στην κατάλληλη περίπτωση τα αναγκαία μέτρα για θεραπεία της και όχι να αφήνει τα πράγματα να τύχουν διόρθωσης από το δικαστήριο».» Λαμβάνοντας υπόψη μου την πιο πάνω αναφερόμενη νομολογία στην οποία ρητώς καθορίζεται ότι η Διαταγή 64 δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πανάκεια για την διόρθωση των οποιοδήποτε λαθών, και λαμβάνοντας επίσης υπόψη μου το γεγονός ότι ο Αιτητής δεν έχει ζητήσει τη διόρθωση της λανθασμένης νομικής βάσης που καταγράφει στην αίτηση, θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις δεν μπορεί να υπάρξει θεραπεία με επίκληση της Διαταγής 64. Υπό τις περιστάσεις θεωρώ πως ότι η αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει και θα πρέπει ν' απορριφθεί. Σχετική διαταγή εκδίδεται. Τα έξοδα επιδικάζονται εναντίον του αιτητή και υπέρ των καθ'ων η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο