ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 6/13, 5/3/2019

ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ, Αρ. Αίτησης: 6/13, 5/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A74 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 6/13 ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ: ...... ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ (Δ.Τ.....), ................... ------------------------------------------------------------------- Ημερομηνία: 5.3.2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κ. Α. Μυλωνάς (για ν' ακούσει απόφαση η κα Λαζαρίδου). Για τον Καθ' ου η αίτηση: κ. Μ. Σάββα για Δειλινός & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (αναφορικά με τον τρόπο διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας) Η παρούσα υπόθεση είχε ανασταλεί στις 12/06/13 κατόπιν απόφασης του Δικαστηρίου, υπό διαφορετική σύνθεση, μέχρι την εκδίκαση της έφεσης αρ.428/2012 που καταχωρήθηκε κατά της απόφασης στην αγωγή αρ.46/2006 Ε.Δ.Λάρνακος (αφορά το εξ' αποφάσεως χρέος που αναφέρεται στην παρούσα) και ετέθη ξανά ενώπιον του Δικαστηρίου πρόσφατα μετά από απόφαση του Εφετείου με την οποία απορρίφθηκε η εν λόγω έφεση. Το θέμα που απασχολεί εδώ αφορά τον τρόπο διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας αίτησης πτώχευσης. Θέση του ευπαίδευτου συνήγορου των αιτητών είναι πως η διαδικασία θα πρέπει να διεξαχθεί με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας. Από την άλλη ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου η αίτηση προωθεί τη θέση πως η ακρόαση θα πρέπει να γίνει με βάση τις ένορκες δηλώσεις, λέγοντας εν πάση περιπτώσει πως το θέμα έχει αποφασιστεί ήδη από το Δικαστήριο. Παρεμβάλλω πως ο κ.Σάββα μιλά προφανώς για τα όσα λέχθηκαν στο Δικαστήριο στις 04/02/19, οπότε το Δικαστήριο πράγματι είχε αναφέρει πως η υπόθεση θα εκδικαστεί με βάση τις ένορκες δηλώσεις, εκτός αν οιοσδήποτε έχει διαφορετική άποψη. Ζητήθηκε δε από τους δικηγόρους (τον κ.Μυλωνά εκπροσωπούσε άλλη δικηγόρος κατά την εν λόγω ημερομηνία) αν έχουν άλλη άποψη να την δηλώσουν και ν' ακουστούν επί του θέματος. Η δικηγόρος των αιτητών δεν ανέφερε οτιδήποτε, ενώ ο κ.Σάββα, συμφωνώντας ουσιαστικά ως προς τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας με βάση τις ένορκες δηλώσεις, υπέβαλε αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου κάποια στοιχεία που μεσολάβησαν από την αρχική ένσταση, που καταχωρήθηκε χρόνια πριν (αίτημα που εγκρίθηκε την επόμενη δικάσιμο αφού ακούστηκαν οι δύο πλευρές). Ας σημειωθεί πως ο κ.Μυλώνας στηρίζει το αίτημα του κυρίως στην πρωτόδικη απόφαση του Ε.Δ.Λεμεσού υπ'αρ.250/09, Αναφορικά με τον Γεωργίου, ημερ.17/09/09, σε συγκεκριμένη αναφορά στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση (σελ. 56) και στο ότι από την εμπειρία του τόσα χρόνια στις αιτήσεις πτώχευσης προσκομίζεται μαρτυρία. Με όλο το σεβασμό προς τον κ.Μυλωνά η θέση του δεν με βρίσκει σύμφωνο. Θεωρώ πως, ως θα διαφανεί από όσα αναφέρονται πιο κάτω, δεν αποκλείεται μεν η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, όμως τούτο εναπόκειται στο Δικαστήριο να το αποφασίσει ανάλογα. Η μαρτυρία σε petitions όμως, όπως η παρούσα, δίδεται κυρίως μέσω ενόρκων δηλώσεων. Κατ' αρχήν η παραπομπή του σε μια αναφορά στο εν λόγω σύγγραμμα όπου αναφέρεται ότι ''The affidavit of verification (F.12) on which the petition is filed cannot be used upon the hearing of the bankruptcy petition'', κατά την κρίση μου δεν αντιμετωπίζει το ερώτημα που εδώ απασχολεί. Αντίθετα στο ίδιο σύγγραμμα και συγκεκριμένα στη σελίδα 465, υπό τον τίτλο Procedure - Discretionary powers of court (σημείο109

(5)) αναφέρεται ότι 'Subject to general rules, the court may in any matter take the whole or any part of the evidence either viva voce, or by interrogatories, or upon affidavit, or, out of the United kingdom, by commission'. Ενώ στη σελ.468 (υπό τον τίτλο witnesses) γίνεται αναφορά στη διαδικασία που ακολουθείται όταν το μέρος επιθυμεί να παρουσιάσει προφορική μαρτυρία. Στο σύγγραμμα του Lord Atkin's, The Encyclopaedia of Court Forms and Precedents, 1η έκδοση, 1949, Volume XIII, Κεφάλαιο «Petitions» στη σελίδα 137, αναφέρονται τα ακόλουθα: "Evidence on petitions may be and usually is given by affidavit.. though affidavits sworn before the presentation of a petition have been received in evidence". Tο πιο πάνω απόσπασμα βασίζεται ουσιαστικά στην τότε Διαταγή 38 των Orders of the Supreme Court

(1883). Σε συνέχεια αυτού, στο Annual Practice

(1956)στη σελίδα 677 που γίνεται αναφορά στην εν λόγω Διαταγή 38 η οποία τιτλοποιείτο "Affidavits and Depositions" παρατίθεται το λεκτικό της Δ.38, θ.1 το οποίο είναι το ακόλουθο: «Upon any motion, petition, or summons evidence may be given by affidavit; but the Court of Judge may, on the application of either party, order the attendance for cross-examination of the person making any such affidavit, and where, after such an order has been made, the person in question does not attend, his affidavit shall not be used as evidence unless by the special leave of the Court of a Judge». H δυνατότητα προσαγωγής μαρτυρίας, σε κάποιες περιπτώσεις, προκύπτει και από τον Κανονισμό 62, των Περί Πτωχεύσεων Θεσμών, ο οποίος εμπεριέχει πρόνοια για παρουσία του πιστωτή ή των μαρτύρων του κατά την ακροαματική διαδικασία σε petition πτώχευσης και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την παρουσία ή να επιτρέψει την απουσία τους. Αφήνεται δηλαδή ανοιχτό το ενδεχόμενο προσαγωγής μαρτυρίας σε petitions πτώχευσης. Αναφορικά με τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας σε petitions θα παραπέμψω εδώ επίσης στην απόφαση του Προέδρου του Ε.Δ.Λευκωσίας κ.Πογιατζή στην Αίτηση Αριθ. 473/11, Αναφορικά με την Εταιρεία G. PARASKEVAIDES

(1966)LTD, ημερομηνίας 3 Mαρτίου 2015, με την οποία συμφωνώ. Η απόφαση του αδελφού μου Δικαστή στην αίτ.250/09 πιο πάνω έχει τύχει ενδελεχούς μελέτης. Αυτή δεν δεσμεύει βεβαίως το παρόν Δικαστήριο. Εν πάση περιπτώσει με κάθε σεβασμό αναφέρω πως διαφωνώ με το μέρος της απόφασης που αφορά το θέμα που εξετάζει εδώ το Δικαστήριο. Θα αρκεστώ δε εδώ ν' αναφέρω μόνον πως το βάρος του αιτητή ν' αποδείξει συγκεκριμένα στοιχεία στα πλαίσια της αίτησης του δεν θεωρώ πως υποστηρίζει βάσιμα τη θέση πως η διαδικασία διεξάγεται απαραίτητα με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας. Είναι σαφές λοιπόν κατά την κρίση μου με βάση όλα τα πιο πάνω ότι το θέμα της προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Όπως επίσης στη διακριτική του ευχέρεια εναπόκειται το θέμα της παραχώρησης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή για αντεξέταση (βλ. τον Κανονισμό 188 των Πτωχευτικών Θεσμών συνδυαστικά με τις Δ.39 Θ.1 και Δ.48 Θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τη Νομολογία επί των θεμάτων αυτών). Καταληκτικά, ως προς τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας αποφαίνομαι ως ανωτέρω. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.