STAVROSOL PROPERTIES LTD κ.α. ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 43/2017, 8/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 43/2017 Επί της αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις Αφορώσι και τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ.-
- STAVROSOL PROPERTIES LTD (H.E. 220850), από την Λάρνακα
- ..... Σολομού ....... Λάρνακα
- ..... Σολωμού ....... Λάρνακα Αιτητές - Εφεσείοντες -και- ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 08.01.2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές-Εφεσείοντες: κα. Παπαξενοπούλου για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης (για ν' ακούσει απόφαση η κα Λάμπρου) Για την Καθ΄ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη: κα Α. Νεοφύτου για Γεωργιάδης & Πελίδης ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Κότροφος) Α Π Ο Φ Α Σ Η Προς το σκοπό εξασφάλισης δανείου σε ιαπωνικό γιέν ύψους JPY 8.260,681, το οποίο παραχωρήθηκε στην Αιτήτρια 1 από τους καθ' ων η αίτηση, η Αιτήτρια 1 παραχώρησε την υποθήκη Υ3794/08 εν σχέση με συγκεκριμένο οικόπεδο της στην Αραδίππου. Να σημειωθεί δε ότι το εν λόγω δάνειο ή και ο σχετικός λογαριασμός υπ'αρ.XXXXX399-01 που ανοίχθηκε επ'ονόματι της Αιτήτριας 1 εξασφαλιζόταν περαιτέρω με προσωπική εγγύηση των Αιτητών 2 και
- Στις 18/10/16, οι Καθ'ών η Αίτηση με σχετικές επιστολές τους προς του Αιτητές τερμάτισαν τη λειτουργία του ως άνω αναφερόμενου λογαριασμού και ζήτησαν την εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου εντός 7 ημερών. Σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο των επιστολών (βλ. και τεκμ.4 στην ένσταση) αυτό έγινε γιατί οι Αιτητές δεν συμμορφώθηκαν με το περιεχόμενο προηγούμενων επιστολών με τις οποίες καλούνταν να αποπληρώσουν καθυστερημένες δόσεις. Ας σημειωθεί ότι η αποστολή των επιστολών αυτών αλλά και η θέση των καθ' ων η Αίτηση ότι συνόδευσαν τις εν λόγω επιστολές με την ειδοποίηση κατά τον τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου 9/1965 δεν αμφισβητήθηκαν καθ' οιονδήποτε τρόπο και συνεπώς η θέση των Αιτητών περί μη αποστολής της ειδοποίησης «Θ», κάτι που επαναλαμβάνεται σε διάφορα σημεία της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, ήδη από το σημείο αυτό αναφέρω πως δεν γίνεται αποδεκτή αλλά περαιτέρω δείχνει και τη διάθεση του ενόρκως δηλούντα να αποκρύψει την αλήθεια. Στις 11/05/17 οι Καθ' ων η Αίτηση επέδωσαν προς τους Αιτητές τις επίδικες ειδοποιήσεις τύπου «Ι». Παρεμβάλλω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν τις πιο πάνω αναφερόμενες ειδοποιήσεις «Θ» και «Ι» κάνοντας χρήση των διατάξεων που προβλέπονται στο «Μέρος VIA ΠΩΛΗΣΗ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟ ΔΑΝΕΙΣΤΗ» του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965, (στο εξής ο Νόμος) ως τούτος έχει τροποποιηθεί (με την τελευταία τροποποίηση να έχει γίνει μετά την καταχώρηση της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτησης και πιο συγκεκριμένα στις 13/07/2018 με τον Νόμο 87(Ι)/2018). Πιο συγκεκριμένα, θεωρώντας ότι υπήρξε υπερημερία, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 27 του Ν.9/1965, για περίοδο όχι λιγότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που κατέστη πληρωτέο το χρέος (υπενθυμίζω πως ο επίδικος λογαριασμός έχει τερματιστεί ως ανωτέρω αναφέρεται), προχώρησαν, με δεδομένο ότι πρόκειται για πιστωτικό ίδρυμα, στην αποστολή της ειδοποίησης «Τύπος Θ», κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 44Β, ενώ ακολούθως προέβησαν σε επίδοση της ειδοποίησης «Τύπος Ι», με επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού, προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ
(1). Οι Αιτητές μετά τα πιο πάνω και συγκεκριμένα στις 09/06/17 καταχώρησαν κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο, ζητώντας την κήρυξη της συμφωνίας δανείου πιο πάνω ως άκυρης και ή ακυρώσιμης και ή ανεφάρμοστη λόγω δόλου και ή ψευδώς παραστάσεων, αποζημιώσεις, αλλά και ακύρωση της υποθήκης και των εγγυήσεων που αναφέρονται πιο πάνω. Την ίδια μέρα δε, καταχώρησαν την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αίτηση/Έφεση (στο εξής η Αίτηση). Με την Αίτηση τους πιο συγκεκριμένα επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος ακύρωσης και ή παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος "I" ή και διατάγματος αναστολής και ή ακύρωσης της διαδικασίας όπως προβλέπεται από το ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/1965 ένεκα της ακυρότητας και ή παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπος «Ι», προβάλλοντας δεκαοχτώ
(18)λόγους. Στην ουσία όμως αναφέρεται πως οι Αιτητές με την γραπτή τους αγόρευση περιορίζουν τους λόγους για τους οποίους θεωρούν πως πρέπει να επιτύχει η αίτηση τους. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Αιτητή 2, εις την οποία παρατηρώ επαναλαμβάνει, αχρείαστα, συνεχώς τα ίδια πράγματα. Η Αίτηση βασίζεται επί των Άρθρων 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα Άρθρα 5, 21, 27, 44ΙΓ, 44Α - 44ΙΑΑ και τα Παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - Κ.Δ.Π. 185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου ΚΕΦ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1 - 18, στη Δ.39, Δ.48 ΘΘ1-9, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο - Κεφ. 6, στο άρθρο 372 του περί Εταιρειών Νόμου - Κεφ. 113, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 26 και 28, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία. Η Ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 16/01/2018 και με αυτή προβάλλονται είκοσι ένας
(21)λόγοι ένστασης. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Ματσηκάρη, πρώην υπαλλήλου των Καθ' ων η Αίτηση και νυν υπαλλήλου της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd, όπου από 30/06/17 οι καθ' ων η Αίτηση μετέφεραν τη διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών και ο οποίος αναφέρεται και εξηγεί τα δεδομένα με βάση τα οποία έχει προσωπική και θετική γνώση των γεγονότων. Η νομική βάση της Ένστασης εδράζεται στους Περί Δικαστηρίων Νόμους του 1960 (Ν.14/1960)άρθρα 29-32 και 43, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/1965, άρθρα 5, 21, 27, Μέρος VI, Μέρος VIA 44Α-44ΙΑ και στα παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ.224, άρθρα 80 και 81, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1-18, στον Περί Συμβάσεων Νόμο (Κεφ.149), στον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμο του 1999, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.48, θθ.1-9, 8, Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 26 και 28, ως και στις Αρχές της ίσης Μεταχείρισης των διαδίκων, στις αρχές της επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία επί του θέματος. Στο σημείο αυτό αναφέρω πως δεν ζητήθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων και η Ακρόαση της επίδικης Αίτησης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν αίτηση και ένσταση αντίστοιχα. Η επιχειρηματολογία δε των συνηγόρων των δύο πλευρών περιλαμβάνεται στις γραπτές αγορεύσεις που ετοίμασαν και παρέδωσαν στο Δικαστήριο, τις οποίες σημειώνω είχα την ευκαιρία να μελετήσω ενδελεχώς. Δεν χρειάζεται όμως κρίνω να σημειώσω εδώ ότι οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και θα γίνει αναφορά σε σημεία των αγορεύσεων όπου και αν αυτό κριθεί αναγκαίο. Προχωρώντας στην εξέταση της αίτησης, κατ' αρχήν ν' αναφέρω πως η θέση των Αιτητών και η ανάλυση στην οποία προβαίνουν οι συνήγοροι τους στην γραπτή τους αγόρευση (βλ. σελ.2-4) περί μη αναδρομικότητας ουσιαστικά του Ν.87(Ι)/2018 ή και μη εφαρμογής του σε εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες δεν με βρίσκουν σύμφωνο. Στο άρθρο 44A
(3)έχει προστεθεί με το Ν.87(Ι)/2018η εξής πρόνοια: « Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» Το άρθρο 10 δε του Περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ.1, έχει ως εξής: « Αποτέλεσμα ακύρωσης σε μελλοντικούς Νόμους 10.-
(1)Όταν Νόμος ακυρώνει και επαναθεσπίζει, με ή χωρίς τροποποίηση, οποιαδήποτε πρόνοια του προηγούμενου Νόμου, αναφορές σε οποιοδήποτε άλλο Νόμο στην ακυρωθείσα πρόνοια, θα ερμηνεύονται, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, ως αναφορές στην πρόνοια που επαναθεσπίσθηκε με τον τρόπο αυτό.
(2)Όταν Νόμος ακυρώνει οποιοδήποτε άλλο νομοθέτημα, τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η ακύρωση δεν θα- (α) επαναφέρει οτιδήποτε που δεν ισχύει ή δεν υπάρχει κατά το χρόνο κατά τον οποίο αρχίζει να ισχύει η ακύρωση~ (β) επηρεάζει την προηγούμενη ισχύ νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό ή οτιδήποτε που τελέστηκε κανονικά ή που επιτράπηκε με βάση το νομοθέτημα που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό~ ή (γ) επηρεάζει δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ή ευθύνη που εξασφαλίζεται, προέρχεται ή προκύπτει, βάσει νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό~ ή (δ) επηρεάζει ποινή, κατάσχεση, ή τιμωρία που προέκυψε σχετικά με ποινικό αδίκημα που διαπράχθηκε εναντίον νομοθετήματος που ακυρώθηκε με τον τρόπο αυτό~ ή (ε) επηρεάζει έρευνα, νομική διαδικασία ή θεραπεία σχετικά με οποιοδήποτε δικαίωμα, προνόμιο, υποχρέωση, ευθύνη, ποινή, κατάσχεση ή τιμωρία όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, και τέτοια έρευνα, νομική διαδικασία, ή θεραπεία, μπορεί να εγερθεί, συνεχιστεί, ή εκτελεσθεί και τέτοια ποινή, κατάσχεση, ή τιμωρία μπορεί να επιβληθεί ωσάν ο ακυρωτικός Νόμος δεν ψηφιζόταν. » Κατά την κρίση μου δεν χωρεί άλλη ερμηνεία στα πιο πάνω, παρά μόνον ότι ο Νόμος του 2018 θα εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις που ξεκίνησε διαδικασία με βάση τις διατάξεις του Νόμου πριν την έναρξη ισχύος του και ανεξάρτητα αν στάλθηκαν οιεσδήποτε ειδοποιήσεις πριν την έναρξη ισχύος του. Συνεπώς ξεκάθαρα καλύπτει οποιαδήποτε διαδικασία έχει ξεκινήσει πριν την έναρξη ισχύος του Νόμου του 2018, στα πλαίσια της οποίας έχουν σταλεί ήδη οι ειδοποιήσεις, άρα και δικαστική διαδικασία όπως η παρούσα. Με αυτά υπόψη και όσα εν συνεχεία στις σελ.4-7 της γραπτής τους αγόρευσης αναφέρουν, για το ότι δηλαδή το δικαίωμα τους να εφεσιβάλουν την ειδοποίηση τύπος «Ι» πηγάζει από το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου, με δεδομένο ότι το εν λόγω άρθρο με το Νόμο του 2018 πιο πάνω έχει καταργηθεί, ότι πλέον η Αίτηση δεν έχει νομικό υπόβαθρο και θα πρέπει να απορριφθεί. Όμως εδώ θα ήθελα να αναφέρω ότι ακόμη και αν κατέληγα διαφορετικά ως προς το θέμα της αναδρομικότητας και της εφαρμογής του άρθρου 44ΙΓ πιο πάνω και πάλιν θα απέρριπτα την αίτηση. Εξηγώ. Το άρθρο 44ΙΓ πριν καταργηθεί είχε ως εξής (η υπογράμμιση είναι δική μου): « Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα
(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο: ............ » Στην Αίτηση / Έφεση 18/2018, 1. Νέαρχος κ.α. v. Tράπεζα Kύπρου, ημερ. 31/10/18, απόφαση του Νίκου Γερολέμου, ΑΕΔ, αναφέρθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής, με τα οποία συμφωνώ: « Δεν θα συμφωνήσω με αυτή τη θέση. Η κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ, ούτως ή άλλως, δεν επέφερε αλλαγή στα δικαιώματα του Εφεσείοντα 1 για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω. Έχοντας κατά νου τα όσα αναφέρονται στην Έφεση και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτή και τα επισυναπτόμενα με αυτή τεκμήρια καθώς και τα όσα προβάλλονται ως λόγοι ένστασης και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση και με τα αυτή επισυναπτόμενα διάφορα έγγραφα καθώς και τις αγορεύσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών, κατά την κρίση του Δικαστηρίου δεν υπάρχει νομικό έρεισμα για καταχώρηση Έφεσης εναντίον ειδοποίησης Τύπος "Ι" καθότι κατά το εδάφιο
(3)του άρθρου 44Γ, το οποίο δεν έχει τροποποιηθεί με το Ν.87(Ι)/2018, αλλά παρέμεινε το ίδιο (δεν αναφέρομαι στους λόγους (α) - (δ) που έγιναν (α) - (στ)) ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης σύμφωνα με το εδάφιο
(2), δηλαδή της ειδοποίησης Τύπος "ΙΑ", να καταχωρίσει Έφεση στο Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Εάν ο Νομοθέτης ήθελε να αποτελούσε η ειδοποίηση Τύπος "Ι" αντικείμενο Έφεσης θα το έπραττε αναφέροντας στο εδάφιο
(3)πέραν της ειδοποίησης του εδαφίου
(2)ότι υπόκειται σε Έφεση και το εδάφιο
(1)στο οποίο προνοείται η επίδοση της ειδοποίησης Τύπος "Ι". Εκτός αυτού η επιλογή στο εδάφιο
(1)της φράσης «.ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους . . καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό .» αποτελεί ενημερωτικό στάδιο όπως ξεκάθαρα καταγράφεται στην επιφύλαξη που ακολουθεί: «Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται .... ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους». Η σηματοδότηση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου επέρχεται με την ειδοποίηση Τύπος "ΙΑ" που προβλέπεται στο εδάφιο
(2)στην οποία αναφέρεται ρητώς ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, στην οποία παραπέμπει ευθέως το εδάφιο
(3)όχι μόνο αναφέροντας το εδάφιο
(2)αλλά γιατί αναφέρεται στο εδάφιο
(3)η φράση «ο ενυπόθηκος οφειλέτης .... να καταχωρίσει Έφεση ... για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης..». Η σκοπούμενη πώληση εμπεριέχεται στον Τύπο "ΙΑ" και όχι στον Τύπο "Ι" με τον οποίο ενημερώνεται για το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή, αν δεν εξοφληθεί το χρέος, για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Το καταργηθέν άρθρο 44ΙΓ, που έφερε τον πλαγιότιτλο «Εφέσεις» αποτελούσε γενικό άρθρο σε σχέση με το ειδικό άρθρο για έφεση του άρθρου 44Γ
(3)που αφορά και σχετίζεται ειδικά στις συμβάσεις υποθήκης είτε είναι υφιστάμενες είτε είναι νέες. Εν πάση περιπτώσει και αν ακόμη ήθελε ισχυριστεί κάποιος ότι ίσχυε το άρθρο 44ΙΓ και για την ειδοποίηση Τύπος "I" και πάλι δεν θα είχε έρεισμα αυτός ο ισχυρισμός αφού η ειδοποίηση Τύπος "I" έχει ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου, γιατί από τη μια καλεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη εάν έχει διαφορετική γνώμη να τον πληροφορήσει γραπτώς εντός τριάντα
(30)ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης και από την άλλη όλα τα στοιχεία που φαίνονται στον Τύπο "I" και σχετίζονται με το ενυπόθηκο ακίνητο και την Υποθήκη καταγράφονται στο Τύπο "IΑ" με την διαφορά ότι σε αυτή γίνεται αναφορά για σκοπούμενη πώληση και ως εκ τούτου αναδύεται η βλάβη του έννομου συμφέροντος του επί του ενυπόθηκου ακινήτου του σε περίπτωση που πωληθεί. » Συνεπώς οι Αιτητές, με βάση τα πιο πάνω, κατά την κρίση μου δεν είχαν ούτε με βάση το άρθρο στο οποίο στηρίζονται νομικό έρεισμα για την Αίτηση / Έφεση τους. Όπως γίνεται αντιληπτό με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων θεμάτων, για τα οποία όμως για σκοπούς πληρότητας αναφέρω επιγραμματικά τα εξής. Μη νόμιμη ή και νομότυπη επίδοση της ειδοποίησης «Ι» προς τους Αιτητές 1 και 3 (βλ. σελ.7-9 της γραπτής αγόρευσης των αιτητών) Είναι κοινά αποδεκτό ότι η επίδοση στους Αιτητές 1 έγινε δια του διευθυντή τους, Αιτητή 2, ενώ περαιτέρω η επίδοση στην Αιτήτρια 3 έγινε στον τελευταίο που είναι υιός της. Ελλείψει δε αντίθετης μαρτυρίας από τους Καθ' ων η Αίτηση δέχομαι τη θέση του Αιτητή 2 στην ένορκη του δήλωση πως η επίδοση έγινε στη Βιομηχανική Περιοχή Αραδίππου και όχι στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Το άρθρο 372 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, το οποίο επικαλούνται οι Αιτητές, έχει ως εξής: « 372. Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. » Η επίκληση όμως του πιο πάνω άρθρου σε συνδυασμό με όσα αναφέρθηκαν στην C. Phasarias v. Εταιρεία Σκυροποιίας «ΛΕΩΝΙΚ» Λτδ,
(2009)1 ΑΑΔ 1457, κατά την κρίση μου δεν υποστηρίζουν το επιχείρημα των αιτητών. Η εν λόγω απόφαση αφορούσε το θέμα της επίδοσης απαίτησης σε εταιρεία με βάση το άρθρο 212(α) το οποίο προνοεί ρητά ότι η απαίτηση θα πρέπει να επιδοθεί στην εταιρεία με παράδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Με βάση το άρθρο 372, το οποίο αφορά γενικά το θέμα επιδόσεων εγγράφων σε εταιρεία, υπάρχει δυνατότητα επίδοσης με την άφεση ή ακόμα με την αποστολή ταχυδρομικώς ενός εγγράφου σε εταιρεία. Δεν αποκλείει όμως το άρθρο αυτό την επίδοση ενός εγγράφου με ιδιώτη επιδότη σε διευθυντή της εταιρείας. Η επίδοση δε στους Αιτητές 1 και 3 κρίνεται καλή. Εν πάση περιπτώσει αυτοί δεν ισχυρίζονται δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων τους καθ' οιονδήποτε τρόπο ούτε και θα μπορούσαν θεωρώ, εάν ληφθεί υπόψη ότι έχουν αναμφίβολα λάβει γνώση περί της ειδοποίησης «Ι» και καταχώρησαν σε σύντομο χρόνο μετά τόσο την παρούσα αίτηση όσο και την αγωγή 813/17. Καταληκτικά η σχετική θέση των Αιτητών απορρίπτεται. Το ποσό που καλύπτει η υποθήκη όπως αναφέρεται στην επίδικη ειδοποίηση Τύπος «Ι» είναι λανθασμένο και δεν ανταποκρίνεται ή και είναι κατά παράβαση των Συμβάσεων και Δηλώσεων των επίδικων Υποθηκών (βλ. σελ.9 της γραπτής αγόρευσης των αιτητών) Εδώ δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Ο γενικός και αόριστος τρόπος που προβάλλουν τη συγκεκριμένη θέση οι αιτητές είναι αρκετός για να απορριφθεί η συγκεκριμένη θέση τους. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο, στο παρόν στάδιο, δεν θα εξετάσει το θέμα του κατ' ισχυρισμό λανθασμένου ποσού, ούτε και είναι θέμα που έχει υποχρέωση να εξετάσει. Υπενθυμίζω σε κάθε περίπτωση πως τέτοιος λόγος ακύρωσης της ειδοποίησης δεν υπάρχει ή υπήρχε πριν την τροποποίηση του 2018 στο Νόμο. Περαιτέρω, σημειώνοντας τις εξηγήσεις που δίνονται από τους Καθ' ων η αίτηση μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση (βλ. παράγραφο 14 και ειδικότερα τις υποπαραγράφους 14.3 και 14.4), οι οποίες παρέμειναν αναντίλεκτες, είναι σαφές ότι για σκοπούς της παρούσας απόφασης ότι μπορεί να λεχθεί είναι πως θέμα λανθασμένου ποσού ως οι Αιτητές ισχυρίζονται δεν προκύπτει. Αναστολή της διαδικασίας όπως προβλέπεται στο ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί καθότι εκκρεμεί η εκδίκαση της Αγωγής 813/2017 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (βλ. σελ. 9-11 της γραπτής αγόρευσης των αιτητών) Με δεδομένο ότι «η εκκρεμότητα αγωγής ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1)» ως λόγος ακύρωσης στο άρθρο 44Γ
(3)έχει καταργηθεί με το Νόμο του 2018 πιο πάνω και ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, είναι σαφές ότι και ο συγκεκριμένος λόγος είναι καταδικασμένος σε απόρριψη. Σε κάθε περίπτωση όμως να σημειώσω ότι ακόμη και με το προηγούμενο καθεστώς ο εν λόγω λόγος ακύρωσης προφανώς δεν αφορούσε την ειδοποίηση «Ι» αλλά την ειδοποίηση «ΙΑ», ενώ ακόμη σημειώνω πως δεν παρεχόταν στο Δικαστήριο εξουσία αναστολής της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA ως εκ του ότι εκκρεμούσε αγωγή και επαναλαμβάνω πως αυτό αποτελούσε λόγο για ακύρωση της ειδοποίησης. Ότι άλλο θα ήθελα εδώ ν' αναφέρω, πριν αφήσω την παρούσα απόφαση μου, είναι πως και οι λόγοι ένστασης των Καθ' ων η Αίτηση υπ'αρ.12 και 21 με βρίσκουν σύμφωνο. Η αγωγή 813/17 δεν καταχωρήθηκε από τους Αιτητές σε ανύποπτο χρόνο αλλά ακριβώς 10 περίπου χρόνια μετά τη σύναψη των επίδικων συμφωνιών ή και της σύμβασης υποθήκης και λίγο μετά την επίδοση προς αυτούς της επίδικης ειδοποίησης «Ι». Μάλιστα η αγωγή αυτή καταχωρήθηκε την ίδια μέρα με την παρούσα αίτηση. Επίσης αναφέρεται πως η αγωγή αυτή καταχωρήθηκε γενικώς οπισθογραφημένη, χωρίς να προβάλλονται συγκεκριμένοι ουσιαστικοί ισχυρισμοί και θέσεις. Με όλα αυτά υπόψη και έχοντας κατά νουν την εικόνα που αποκόμισε σφαιρικά το Δικαστήριο για την παρούσα, το συμπέρασμα μου είναι πως η αγωγή αυτή καταχωρήθηκε όχι για άλλο λόγο, αλλά μόνον για να καθυστερήσει τη διαδικασία εκποίησης. Οι Αιτητές θεωρώ πως απλά εκμεταλλεύτηκαν τη συγκεκριμένη πρόνοια στη νομοθεσία δηλ. για την εκκρεμότητα αγωγής για να ζητήσουν ως η αίτηση τους, αν και επαναλαμβάνω πως σε κάθε περίπτωση δεν είχαν δικαίωμα για το συγκεκριμένο λόγο να ζητήσουν ακύρωση της ειδοποίησης «Ι». Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε σε κάθε περίπτωση να δώσει θεραπεία στους αιτητές οι οποίοι χρησιμοποιούν τις διαδικασίες καταχρηστικά. Έχοντας ανατρέξει δε στην Αίτηση και στους λόγους που προβάλλονται για ακύρωση, αναφέρω πως δεν εντοπίζω οτιδήποτε βάσιμο που θα μπορούσε να οδηγήσει σε ακύρωση. Οι θέσεις εν πάση περιπτώσει των Καθ' ων η αίτηση και όσα αναφέρουν επί των λόγων αυτών παρατηρώ πως βρίσκουν έρεισμα στις συμφωνίες μεταξύ των μερών, στο Νόμο και τη Νομολογία κατά τρόπο ώστε να στερούν την αίτηση από οιονδήποτε υπόβαθρο. Με βάση όσα προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω κρίνω ότι η Αίτηση-Έφεση πρέπει να απορριφθεί και απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ των Καθ΄ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων και εναντίον των Αιτητών-Εφεσειόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο