ΧΡΙΣΤΟΥ κ.α. ν. AQUARIAN DEVELOPMENTS LTD, Συν. Αγ. 698/2010 και 700/2010, 15/3/2019

(1)(ee) στις αρχές της επιείκειας, στην διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της XXXXX Χρίστου, ενάγουσας 1, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: «Εγώ η κάτωθι υπογεγραμμένη XXXXX Χρίστου, από τη Λάρνακα, ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:

1. Είμαι η Ενάγουσα 1 στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγή και έχω προσωπική γνώση των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον Ενάγοντα 2 όπως προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Όσον αφορά οποιαδήποτε νομικά σημεία λαμβάνω συμβουλή από τους Δικηγόρους μου.
2. Στα πλαίσια της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγής το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εξέδωσε όσον αφορά την απαίτηση απόφαση στις 30/01/15 υπέρ των Εναγόντων και διέταξε την ειδική εκτέλεση των κατατεθέντων στο Κτηματολόγιο Λάρνακας επίδικων πωλητηρίων εγγράφων με αρ. φακέλου Π.Ε. 399/2000 και Π.Ε. 400/2000, για το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 7XX6, Φ/Σχ. XLI/26, τεμάχιο 54/2/27, τα οποία αφορούν τα διαμερίσματα 4 και 5 στο συγκρότημα «AQUARIAN LODGE» και την αποπληρωμή των εξόδων της απαίτησης από τους Εναγόμενους. Όσον αφορά την Ανταπαίτηση των Εναγόμενων διέταξε όπως οι Ενάγοντες καταβάλλουν το ποσό των €17.940,31 για κάθε διαμέρισμα με τόκο 7% ετησίως από 15/09/2000 μέχρι 8/1/2010 και ακολούθως νόμιμο τόκο από 8/1/2010 που η Εναγόμενη εταιρεία δεν είχε προσέλθει στο Κτηματολόγιο για τη μεταβίβαση, πλέον το ήμισυ των εξόδων της Ανταπαίτησης για το ποσό των €2.735 πλέον τόκο προς 5,5% ετησίως πλέον Φ.Π.Α. ΕΠΊ ΠΟΣΟΎ €2.
3. Αντίγραφο της απόφασης ημερ. 30/01/15 επισυνάπτεται ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
5. Στην Απόφαση ημερομηνίας 30/01/2015 και συγκεκριμένα όσον αφορά την Ανταπαίτηση καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγόντων στο Ανώτατο Δικαστήριο η Έφεση υπ' αρ. 100/2015 στις 11/03/2015, με την οποία προσβάλλεται η Απόφαση αναφορικά με την Ανταπαίτηση με δύο λόγους Έφεσης. Αντίγραφο των λόγων Έφεσης ημερομηνίας 11/03/2015 επισυνάπτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ
7. Εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι από τους Δικηγόρους μου, η Έφεση έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας, αφού προβάλλονται δύο ουσιαστικοί λόγοι Έφεσης.
8. Κατ' αρχάς, εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι από τους Δικηγόρους μου, ο πρώτος λόγο Έφεσης αναφέρεται στην Απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες έχουν υποχρέωση, πέραν του τιμήματος της αγοράς των επίδικων διαμερισμάτων, να καταβάλουν επί του ποσού αυτού στους Εναγόμενους και τόκους 7% ετησίως από 15/09/2000 μέχρι 08/01/2010, και ακολούθως νόμιμο τόκο από 08/01/
10. Όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη, αδικαιολόγητη και αντινομική καθότι, μεταξύ άλλων, αντίκειται στα ευρήματα του ίδιου του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι παραιτήθηκαν σιωπηρά από την αξίωση οποιουδήποτε υπολοίπου και μετέφρασε ουσιαστικά την υπαιτιότητα των Εναγομένων για την έκδοση των επίδικων τίτλων ιδιοκτησίας, σε οικονομικό στοιχείο προς απόδοση σε αυτούς, γεγονός το οποίο όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου δεν επιτρέπεται με βάση τη Νομολογία.
11. Επίσης, εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι από τους Δικηγόρους μου, η επιδίκαση των υπό αναφορά τόκων υπέρ των Εναγομένων, δεν είναι εύλογη υπό τις περιστάσεις και είναι αντίθετη με τον θεμελιώδη κανόνα του δικαίου των Συμβάσεων ο οποίος ορίζει ότι κανείς δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί οποιοδήποτε όφελος προβλέπεται σε μία σύμβαση όταν κάτι τέτοιο είναι το αποτέλεσμα δικής του παραβίασης και αθέτησης των δικών του συμβατικών υποχρεώσεων.
12. Επιπλέον, εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι από τους Δικηγόρους μου, ο δεύτερος λόγος Έφεσης αναφέρεται επίσης στην Απόφαση του Δικαστηρίου στην ανταπαίτηση για την επιδίκαση του προαναφερόμενου τόκου προς τους Εναγόμενους.
13. Η κατάληξη αυτή όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου είναι νομικά εσφαλμένη, καθότι στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγομένων δεν δικογραφήθηκε κατάλληλα τέτοιος ισχυρισμός, με αποτέλεσμα η απόφαση να έρχεται σε αντίθεση με τις νομικές αρχές που επιβάλλουν ότι τα δικόγραφα είναι το θεμέλιο της δικαστικής διαδικασίας και οποιαδήποτε παρέκκλιση από την αρχή αυτή εκτρέπει τη δίκη έξω από τα εχέγγυα της δίκαιης δίκης και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
14. Επιπλέον, όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου, διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η δικογραφημένη θέση της ίδιας της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων, ήταν ότι το υπόλοιπο ποσό των €17.940.31 θα ήταν πληρωτέο ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση, χωρίς να γίνεται αναφορά σε τόκους.
15. Στο σημείο αυτό αναφέρω ότι, όσον αφορά την προαναφερόμενη Απόφαση και την επιτυχία της απαίτησης, αυτή μέχρι σήμερα δεν έχει επιτευχθεί να εκτελεστεί, καθότι οι Εναγόμενοι παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις τόσο από μέρους μας όσο και από τους Δικηγόρους μας, παρέλειψαν να παρευρεθούν στο Κτηματολόγιο για την μεταβίβαση των επίδικων διαμερισμάτων επ' ονόματι μας, όπως διατάχθηκε από το Δικαστήριο. Προς τούτο επισυνάπτεται επιστολή των Δικηγόρων μου ημερομηνίας 17/11/
16. ΤΕΚΜΗΡΙΟ
18. Συνεπεία των ανωτέρω μέχρι σήμερα δεν έχουμε δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας μας, αφού οι Εναγόμενο παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την Απόφαση ημερομηνίας 31/01/
20. Τουναντίον, εξ' όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι από τους Δικηγόρους μου, οι Εναγόμενοι με αλλότρια κίνητρα προσπαθούν να κινηθούν με νομικές διαδικασίες αυτό το διάστημα εναντίον μας και να εκτελέσουν το μέρος της Ανταπαίτησης το οποίο αφορά την καταβολή του ποσού, πλέον τόκο για τα διαμερίσματα τα οποία οι οποία οι ίδιοι όμως παρέλειψαν να μεταβιβάσουν.
21. Ενόψει του γεγονότος ότι: (α) Έχω καταχωρήσει Έφεση εναντίον της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας όσον αφορά την ανταπαίτηση, η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγής στις 31/01/
22. β) Οι Εναγόμενοι δεν είναι σε θέση να παρέχουν οποιαδήποτε εγγύηση αναφορικά με το ποσό της απόφασης και των εξόδων, σε περίπτωση επιτυχίας της Έφεσης μου. γ) Σε περίπτωση εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης όσον αφορά την Ανταπαίτηση, η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και είσπραξης του ποσού που αναφέρεται σ' αυτήν, τότε η συνέχιση της Έφεσης θα είναι άνευ αντικειμένου και δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη. δ) Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου έχω πολύ καλούς λόγους Έφεσης με μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας. ε) Οι ίδιοι οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με την Απόφαση του Δικαστηρίου και να μεταβιβάσουν τα διαμερίσματα, και παρ' όλαυτά προσπαθούν να αξιώσουν το ποσό των διαμερισμάτων.
23. Είναι δίκαιο και εύλογο υπό τις πιο πάνω περιστάσεις να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα αναστολής της εκτέλεσης της Απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας όσον αφορά την Ανταπαίτηση, η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αγωγής στις 31/01/15 μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης και την έκδοση τελεσίδικης Απόφασης.
24. Οι Ενάγοντες είναι έτοιμοι να δώσουν οποιονδήποτε ποσόν εγγύησης διατάξει το Δικαστήριο.
25. Ειλικρινά πιστεύω ότι αν εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα ουδεμία ζημιά θα υποστούν οι Εναγόμενοι, ενώ στην αντίθετη περίπτωση εάν προχωρήσουν με την εκτέλεση της εν λόγω Απόφασης όσον αφορά την Ανταπαίτηση, θα υποστούν οι Ενάγοντες ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού αφενός θα αποπληρωθούν διαμερίσματα τα οποία παραλείπουν οι ίδιοι οι Εναγόμενοι να μεταβιβάσουν και αφετέρου θα καταστεί η Έφεση άνευ αντικείμενου.
26. Είναι επείγον και επάναγκες όπως εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, καθότι τυχόν εκτέλεση της Απόφασης θα έχει ως αποτέλεσμα να μην δρέψω του καρπούς της επιτυχίας μου και να υποστώ ανεπανόρθωτη ζημιά.
27. Για τους πιο πάνω λόγους αιτούμαι ως η Αίτηση μου.
28. Εξ΄όσων κάλλιον γνωρίζω, πληροφορούμαι και πιστεύω τα πιο πάνω είναι ορθά και αληθή.» Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε ως μονομερής πλην όμως το Δικαστήριο, αφού άκουσε προηγουμένως την δικηγόρο των αιτητών, δεν ικανοποιήθηκε προκειμένου να εκδώσει μονομερώς το αιτούμενο διάταγμα αναστολής και έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης προς τους εναγόμενους. Η ένσταση Κατόπιν επίδοσης δε της αίτησης προς τους εναγόμενους (στο εξής καθ' ων η αίτηση) αυτοί εμφανίστηκαν και καταχώρησαν ένσταση, εις την οποία αναφέρονται 8 λόγοι ένστασης που είναι οι ακόλουθοι:
29. Την απόφαση την εφεσίβαλαν και οι εναγόμενοι, κάτι που αποκρύπτουν οι ενάγοντες. Επισυνάπτω ως τεκμήριο 1 αντίγραφο της εφέσεως.
30. Εξ' όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι μου οι ενάγοντες δεν έχουν καμία πιθανότητα επιτυχίας, ενώ οι εναγόμενοι έχουν μεγάλες πιθανότητες.
31. Το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει σ' αυτήν την διαδικασία την ορθότητα ή μη της αποφάσεως τους.
32. Εν τω μεταξύ οι ενάγοντες εισπράττουν ενοίκια από την χρήση των διαμερισμάτων χωρίς να με πληρώνουν οποιοδήποτε ποσό.
33. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε εισπράξει οποιοδήποτε από τα οφειλόμενα ποσά.
34. Είμαστε έτοιμοι, εφόσον μας πληρωθεί το ποσό και να παράσχουμε τραπεζική εγγύηση για το ποσό που θα μας καταβληθεί.
35. Είμαστε επίσης έτοιμοι να δεχθούμε τραπεζική εγγύηση για το ποσό που μας έχει επιδικασθεί, πλέον τόκους.
36. Ολόκληρη η αίτηση είναι καταχρηστική και άνευ αντικειμένου. Η ένσταση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 31, 32, 43 και 47 στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.18, Δ.40 Θ.Θ.7 και 11, Δ.48 Θ. 1-4 και 8

(1)(ee) στις αρχές της επιείκειας, στην διακριτική ευχέρεια και τις συμφυείς εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του XXXXX Θεοχάρους, διευθυντή των εναγόμενων και σε αυτήν ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης που αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω. Συμπληρωματική ένορκη δήλωση αιτητών Εδώ να σημειωθεί ότι κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου οι αιτητές καταχώρησαν και συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Συγκεκριμένα μέσω του XXXXX Στυλιανού, δικηγόρου που συνεργάζεται με το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους αιτητές, κατέθεσαν το σχετικό ένταλμα κατάσχεσης και πώλησης κινητής περιουσίας ημερ.05/03/18 το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο στις 10/09/18. Ακροαματική διαδικασία-Γραπτές αγορεύσεις Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι περιορίσθηκαν σε γραπτές αγορεύσεις, όπου υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους παραπέμποντας στη σχετική νομολογία. Νομική πτυχή Η νομική βάση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης εκκρεμούσης έφεσης είναι η Δ.35 Κ.18, η οποία προνοεί τα εξής: «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from the direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given». Οι αρχές που διέπουν την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να αναστείλει την εκτέλεση απόφασης εκκρεμούσης έφεσης δηλ. στη βάση της Δ.35 Κ.18 συνοψίσθηκαν στην Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd

(2001)1Γ Α.Α.Δ 1978 ως ακολούθως: «(α) Η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 35 καν. 18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης. (β) Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης». Περαιτέρω στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου

(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 λέχθηκε σχετικά ότι: «Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει η στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου». H διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται λοιπόν με βάση δύο αρχές: πρώτον ότι «ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε» και δεύτερο ότι «το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του δηλ. η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα» (βλ. επίσης Mavrochanna and another v. Michael

(1984)1 C.L.R. 760, E.U.R.I.K and Others v. Kotsonis

(1986)1 C.L.R. 617, BP Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.1)

(1994)1 Α.Α.Δ. 287 και Παπακοκκίνου ν. Glykys and Araouzos (Insurances) Ltd κ.α.

(1998)1Α Α.Α.Δ 513). Η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος. Μόνο η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων είναι δυνατό να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της δεύτερης αρχής, σε βάρος της πρώτης (βλ. Χ''Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others

(1991)1 Α.Α.Δ. 172). Οι οικονομικές δυσχέρειες του εξ αποφάσεως οφειλέτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του από την απόφαση δεν μπορούν να προβληθούν ως λόγοι για χορήγηση αναστολής (βλ. Βογαζιανός ν. Γενικού Εισαγγελέα

(1997)1(Β)Α.Α.Δ. 591). Στην Δημητρούδης ν. Λουγκρίδη

(2011)1Α Α.Α.Δ 687 γίνεται παραπομπή στη σελ. 805 του Annual Practice του 1970, όπου σε σχέση με την αντίστοιχη παρόμοια πρόνοια των Αγγλικών Θεσμών στο Order 59, rule 13, όπως επαναριθμήθηκε, που αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.35 Κ.18, αναφέρεται ότι στην πράξη η αναστολή της διαδικασίας δίνεται όπου με την απόφαση θα πρέπει να καταβληθεί ορισμένο χρηματικό ποσό, οπότε αν η έφεση επιτύχει τότε θα παραμείνει άνευ αντικειμένου αν στο μεταξύ έχει καταβληθεί το ποσό και ο ενάγων είναι είτε κάτοικος εξωτερικού, είτε είναι αφερέγγυος ή υπάρχει ένδειξη με την καταχώρηση σχετικής ένορκης δήλωσης, ότι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει το ποσό στον εναγόμενο. Όσον δε αφορά το είδος των αποφάσεων που υπόκεινται σε αναστολή, έχει νομολογηθεί ότι το αντικείμενο της σχετικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου είναι η αναστολή θετικής και άμεσης υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Αντικείμενο λοιπόν της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης (βλ.Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α.

(1997)1Γ Α.Α.Δ 1384). Τέλος εφόσον κριθεί ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται δε στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή τέτοιων όρων που να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης (βλ. Χαραλάμπους ανωτέρω). Εξέταση της αίτησης Ερχόμενος στην παρούσα αίτηση, ευθέως αναφέρω πως αυτή δεν μπορεί να εγκριθεί. Ως προκύπτει από την σχετική νομολογία, αυτό που επιβάλλεται είναι, προς εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων, να σταθμισθεί κάθε γεγονός της παρούσας υπόθεσης που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και με τη ζωτικότητα του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Πρέπει λοιπόν να υπάρχουν τέτοια γεγονότα που να γέρνουν την πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι η έφεση δεν θα πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας της δηλ. να μην χάνει την σημασία της μένοντας χωρίς αντίκρυσμα σε ενδεχόμενη επιτυχία της. Προς στοιχειοθέτηση του αιτήματος τους για αναστολή εκτέλεσης οι Αιτητές αναφέρονται κατ' αρχήν στην πιθανότητα επιτυχίας της Έφεσης. Αναφορικά με αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι δεν θεωρώ ότι μπορεί στα πλαίσια της παρούσας να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή την αποτυχία της Έφεσης. Το πλαίσιο για τη διάγνωση της επιτυχίας της Έφεσης δεν μπορεί να είναι άλλο από την ακρόαση αυτής. Εν πάση δε περιπτώσει να υπομνησθεί ότι, ως έχει νομολογηθεί, οι προοπτικές επιτυχίας της Έφεσης είναι οριακής σημασίας και δεν είναι ο αποφασιστικός παράγοντας για την επιτυχία του υπό εξέταση αιτήματος αναστολής. Περαιτέρω οι Αιτητές αναφέρουν στην μαρτυρία τους ότι σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης όσον αφορά την ανταπαίτηση και είσπραξης του ποσού που αναφέρεται σε αυτήν, τότε η συνέχιση της έφεσης θα είναι άνευ αντικειμένου και δεν θα μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη. Πέραν όμως αυτής της γενικής και αόριστης αναφοράς τους δεν εξηγούν, ως όφειλαν φέροντες και το σχετικό βάρος απόδειξης, γιατί θα συμβεί αυτό. Και προσθέτω εδώ βεβαίως πως οι σχετικές αναφορές στη γραπτή τους αγόρευση και η αναφορά σε «επιβεβαιωμένη κακοπιστία και αφερεγγυότητα των καθ'ων η αίτηση» δεν μπορούν παρά να ελεγχθούν ως αστήριχτες. Παρεμβάλλω ότι οι αιτητές στη μαρτυρία τους δεν ισχυρίζονται κάτι τέτοιο. Εν πάση περιπτώσει κατά την κρίση μου δεν έχει καταδειχθεί εκ μέρους των Αιτητών η ύπαρξη αφερεγγυότητας των Καθ' ων η αίτηση. Αντίθετα ο ισχυρισμός των καθ' ων η αίτηση πως είναι σε θέση εφόσον τους καταβληθεί το ποσό να παράσχουν τραπεζική εγγύηση έχει παραμείνει αναντίλεκτος. Επίσης ουδεμία εξήγηση δίνουν οι αιτητές γιατί ζητούν την αναστολή του συνόλου της απόφασης στην ανταπαίτηση, ενώ την ίδια στιγμή αυτό που έχουν εφεσιβάλει είναι μόνον το μέρος της απόφασης που αφορά την επιδίκαση τόκου. Δεν είναι ούτε λογικό ούτε δίκαιο αυτό που ζητούν. Τέλος, ν' αναφέρω ότι ούτε ως εκ της διασύνδεσης της μεταβίβασης των διαμερισμάτων με την πληρωμή των ποσών της ανταπαίτησης προκύπτει κάτι ουσιαστικό αφού η καταβολή των ποσών με την απόφαση προκύπτει να είναι κάτι ξεχωριστό. Πρέπει λοιπόν να σημειωθεί ότι ακόμη και εάν δεν λαμβανόταν υπόψιν η ένσταση του Καθ' ου η αίτηση, από τα πιο πάνω προκύπτει ότι, οι Αιτητές δεν έχουν παρουσιάσει τέτοια γεγονότα ή στοιχεία που να γέρνουν την πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι στην παρούσα η Έφεση δεν θα πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας της. Με άλλα λόγια δεν έχουν καταδείξει την ύπαρξη οποιασδήποτε περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης. Κατάληξη Συναφώς η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο