← Κύπρος

Αναφορικά με την εταιρεία Νέα Στερεότης Λτδ ν. Αναφορικά με την εταιρεία Μιχαήλ Φωτίου & Υιοί Λτδ, Αρ. Αιτήσεως: 69/2019, 14/6/2019

Αναφορικά με την εταιρεία Νέα Στερεότης Λτδ ν. Αναφορικά με την εταιρεία Μιχαήλ Φωτίου & Υιοί Λτδ, Αρ. Αιτήσεως: 69/2019, 14/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A200 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως: 69/2019 Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 και Αναφορικά με την εταιρεία Νέα Στερεότης Λτδ, εκ Λάρνακας και Αναφορικά με την εταιρεία Μιχαήλ Φωτίου & Υιοί Λτδ, από τη Λάρνακα, πιστωτής της εταιρείας Νέα Στερεότης Λτδ Αίτηση ημερομηνίας 31.5.2019 και προσωρινό διάταγμα ίδιας ημερομηνίας Ημερομηνία: 14.6.2019 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές (Καθ' ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση): κ. Π. ΧατζηΧριστοφής για Μάμας ΧατζηΧριστοφής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.. Για τους Καθ' ων η αίτηση (Αιτητές στην Κυρίως Αίτηση): κ. Γιάγκου για κα Ανδριάνα Κλαϊδη. ΑΠΟΦΑΣΗ (από έδρας) Στις 27.5.2019, οι Καθ' ων η αίτηση στην επίδικη αίτηση (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση) καταχώρησαν την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση, ζητώντας τη διάλυση των Αιτητών στην επίδικη αίτηση (στο εξής οι Αιτητές). Στις 31.5.2019 οι Αιτητές προέβησαν στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης ζητώντας ουσιαστικά την αποπαγοποίηση των λογαριασμών τους, που αναφέρονται συγκεκριμένα στην αίτηση, και την έκδοση εν πάση περιπτώσει των διαταγμάτων που αναφέρονται στην αίτηση. Τούτο έγινε διότι, όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση προχώρησε, χωρίς σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου, σε επίδοση της αίτησης για διάλυση πιο πάνω σε συγκεκριμένες Τράπεζες, που με τη σειρά τους πληροφόρησαν τους αιτητές ότι ακριβώς ένεκα της ύπαρξης της αίτησης προχώρησαν στην παγοποίηση των λογαριασμών τους. Το Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου η παρούσα τέθηκε ως μονομερής, της επιλήφθηκε αυθημερόν κατόπιν άδειας και μελετώντας την αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, συν βέβαια τα Τεκμήρια που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση, ικανοποιήθηκε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις και εξέδωσε τα αιτούμενα διατάγματα υπό Α και Β στην αίτηση (ουσιαστικά για αποπαγοποίηση των λογαριασμών). Παρεμβάλλω ότι, εν τω μεταξύ, κατόπιν της συζήτησης που είχε γίνει με τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών το αιτητικό Γ είχε αποσυρθεί και ως εκ τούτου απορρίφθηκε. Την ημέρα δε που τα διατάγματα είχαν οριστεί ως επιστρεπτέα δηλ. 10/06/19 εμφανίστηκαν εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση δικηγόροι και ζήτησαν χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Εν πάση περιπτώσει είχε αναφερθεί ότι γίνεται και μια συζήτηση με την άλλη πλευρά για να καταλήξουν σε κάποια διευθέτηση του θέματος. Είναι κάτω από αυτές τις περιστάσεις και με παράκληση των δύο μερών που ορίστηκε σήμερα η παρούσα για ακρόαση στις 9:00π.μ., με οδηγίες όπως η ένσταση καταχωριστεί μέχρι 13/06/19 (χθες). Σήμερα διαπιστώθηκε ότι η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση δεν καταχώρησε ένσταση και σχετικό αίτημα για αναβολή απορρίφθηκε από το Δικαστήριο για τους λόγους που εμφαίνονται στο πρακτικό και δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω. Ακολούθως, δόθηκε χρόνος στους ευπαίδευτους συνηγόρους για να συζητήσουν, όπως οι ίδιοι αιτήθηκαν στο Δικαστήριο, και όπως προκύπτει δεν υπήρξε κάποια κατάληξη. Οπότε, η υπόθεση προχώρησε με τις προφορικές αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι παρέπεμψαν το Δικαστήριο σε πρωτόδικες αποφάσεις. Εν πάση περιπτώσει, η ουσία του πράγματος έγκειται στο ότι κατά την κρίση μου δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, έχοντας ικανοποιηθεί τόσο για το ότι οι Αιτητές έχουν μια καλή υπόθεση, ότι περαιτέρω έχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας και ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των διαταγμάτων θα είναι χωρίς αμφιβολία και υπό τις περιστάσεις που προκύπτουν από την ένορκη δήλωση δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το κατεπείγον του πράγματος είναι ξεκάθαρο και εξ' ου το Δικαστήριο προχώρησε αυθημερόν να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα, όταν ετέθη δηλαδή ενώπιον του η αίτηση, βλέποντας όλους εκείνους τους κινδύνους που προέκυπταν, για μια όπως προκύπτει υγιή εταιρεία όπως τους εδώ Αιτητές. Και, βεβαίως, αυτά σε συνάρτηση με το σχετικό άρθρο 216 του περί Εταιρειών Νόμου στο οποίο παρέπεμψε και ο κ. ΧατζηΧριστοφής προηγουμένως. Στην Αίτηση 76/14 Ε.Δ.Λεμεσού, Αναφορικά με την εταιρεία M.G. Timinis & Sons Ltd, ημερ. 13/11/14, εις την οποία αναφέρθηκε ο κ.ΧατζηΧριστοφής, η έντιμη Πρόεδρος (όπως ήταν τότε) κα Ψαρά, ανέφερε τα εξής: ".Θεωρώ ότι το άρθρο που θα μπορούσε να εκληφθεί ως νομική βάση των αιτημάτων εν προκειμένω είναι το άρθρο 216 του περί Εταιρειών Νόμου το οποίο έχει ως εξής: «Κατά την εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο οποιαδήποτε διάθεση της ιδιοκτησίας της εταιρείας, περιλαμβανομένων και αγώγιμων δικαιωμάτων, και οποιαδήποτε μεταβίβαση μετοχών ή αλλαγή της υπόστασης των μελών της εταιρείας, που γίνεται μετά την έναρξη της εκκαθάρισης είναι άκυρη, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά.» Η έναρξη της εκκαθάρισης της εταιρείας από το Δικαστήριο λογίζεται ότι ξεκινά από το χρόνο της υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση (Άρθρο 218

(2)του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113). Στην υπόθεση Αναφορικά με την Hellindo Shipping Company Ltd
(2003)1 A.A.Δ. 238, γίνεται αναφορά τόσο στο άρθρο 216 του δικού μας Νόμου, όσο και στο άρθρο 227 του παλαιού Αγγλικού Νόμου, οπότε και η αναφορά στην Αγγλική νομολογία είτε για το άρθρο 227 του παλαιού Νόμου, είτε το αντίστοιχο νέο άρθρο 127 του Insolvency Act toy 1986 μπορεί να είναι υποβοηθητικό. Στην Hellindo ο Δικαστής Πικής, αναφέρει τα ακόλουθα: «Εξ αντικειμένου ο σκοπός του άρθρου αυτού έγκειται στην παρεμπόδιση των αξιωματούχων της εταιρείας από του να αποξενώσουν περιουσιακά της στοιχεία μετά την υποβολή αίτησης για διάλυσης» Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Νίκου Χριστοφή Πολ. Αιτ. 153/13 ημερομηνίας 09/08/2013, στην οποία το επίδικο ζήτημα ήταν η ισχυριζόμενη καταπίεση της μειοψηφίας των μετόχων, αναφέρονται τα εξής: "Όπως φανερώνεται από το λεκτικό του άρθρου 216, εκείνο που απαγορεύεται είναι η διάθεση της ιδιοκτησίας της εταιρείας, η αλλαγή της υπόστασης των μελών αυτής και η μεταβίβαση μετοχών ούτως ώστε να μην αλλοιώνεται το υφιστάμενο, κατά το χρόνο της εταιρικής αίτησης για διάλυση, ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρείας. Δεν απαγορεύεται η λειτουργία της εταιρείας ως ζώσας επιχείρησης κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας της αίτησης για διάλυση.» Και πιο κάτω: «Στην απόφαση είναι σαφές, με βάση και τις αντίστοιχες πρόνοιες της Αγγλίας, (s. 227 του Companies Law 1948) και τα συναφή συγγράμματα, ότι το άρθρο 216 στοχεύει στην προστασία και την «.. παρεμπόδιση των αξιωματούχων της εταιρείας από του να αποξενώσουν περιουσιακά της στοιχεία μετά την υποβολή αίτησης για διάλυση της». Δεν στοχεύει στον παρεμποδισμό της ζώσας λειτουργίας της εταιρείας στο μεταξύ και ούτε υπάρχει είτε στα Companies Winding Up Rules 1933-1938, είτε στα Companies Rules, Subsidiary Legislation of Cyprus, Τόμος ΙΙ, σελ. 279, οποιαδήποτε αναγκαιότητα για επίδοση ή ειδοποίηση των πιστωτών σε περίπτωση αίτησης για διάλυση με βάση τις αρχές του δικαίου της επιείκειας ή της καταπίεσης της μειοψηφίας.» Προκύπτει και από την Αγγλική νομολογία ότι μετά την καταχώριση αίτησης εκκαθάρισης αλλά πριν την ακρόαση της στο Δικαστήριο υπάρχει δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα επικύρωσης συναλλαγών με πληρωμή ποσών από τραπεζικούς λογαριασμούς της εταιρείας, χωρίς να θεωρείται αυτό ότι είναι διάθεση περιουσίας. (Βλ. Re A.I. Levy (Holdings) Ltd
(1964)Ch. 19 και Ηοllicourt (Contracts) Ltd v. Bank of Ireland
(2001)Ch. 555). Είναι ορθό αυτό που υποδεικνύει και ο κ. Δράκος ότι εφόσον ο σκοπός του Νόμου είναι η παρεμπόδιση των αξιωματούχων της Εταιρείας να αποξενώσουν περιουσιακά της στοιχεία, οι Αιτητές έχουν το βάρος να πείσουν το Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα που αποκλείει τον κανόνα όπως προβλέπεται από το σχετικό άρθρο. Εξ ου και η φράση "εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά» του άρθρου 216. Αυτό που φαίνεται να είναι η τάση ως προς την ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει διαφορετικά είναι ο περιορισμός των διαταγμάτων με τέτοιο τρόπο ώστε να αφορά αποκλειστικά τα συνήθη εύλογα έξοδα της επιχείρησης. (Βλ. Palmers Company Law, παρ. 15.528). Στην υπόθεση Re STEANE'S (BOURNEMOUTH) LTD
(1950)1 All ER 21, αποφασίστηκε ότι κάθε περίπτωση κρίνεται με τα δικά της γεγονότα με έμφαση στην καλή πρόθεση και πίστη όλων των ενδιαφερομένων. Θεωρώ ορθή την προσέγγιση του κ. Μακρίδη ότι στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου πρέπει ο βασικός πυλώνας να είναι ότι σκοπός των προστατευτικών διατάξεων και δη του άρθρου 216 δεν μπορεί να είναι a priori o παρεμποδισμός της λειτουργίας της εταιρείας ως ζώσας επιχείρησης και ότι η διακριτική αυτή εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται στα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης έχοντας υπόψη την καλή πίστη και πρόθεση όλων των ενδιαφερομένων. " Με βάση αυτά και ερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης δεν μπορώ να αγνοήσω ότι εκ πρώτης δεν προκύπτει εκκαθαρισμένο χρέος και περαιτέρω ότι οι αιτητές κάθε άλλο παρά φαίνεται να είναι μια εταιρεία που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Επίσης λαμβάνω υπόψη ότι το Δικαστήριο ουδέποτε έδωσε οδηγίες για δημοσίευση της αίτησης, κάτι που θα μπορούσε αφού ακούσει τα μέρη να διατάξει να μην γίνει. Κρίνω δε ότι αναμφίβολα η μη συνέχιση του διατάγματος θα επηρεάσει την εταιρεία σαν ζώσα επιχείρηση και δεν φαίνεται να υπάρχει δυνατότητα διεξαγωγής της επιχείρησης της εταιρείας χωρίς την αποπαγοποίηση των λογαριασμών. Τονίζεται εδώ πως με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία του Δημητρίου στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εάν δεν αποπαγοποιηθούν οι λογαριασμοί δημιουργούνται σοβαρότατα προβλήματα και τεράστιο πρόβλημα επιβίωσης, αφού ως εξηγεί από τους λογαριασμούς αυτούς γίνονται πληρωμές προμηθευτών στο εξωτερικό, πληρωμές ΦΠΑ και αγορές μηχανημάτων, πληρωμές μισθών των 40 υπαλλήλων, πληρωμές φορολογικών υποχρεώσεων κλπ. Ομολογουμένως το Δικαστήριο δεν εντοπίζει οποιοδήποτε κώλυμα για την έκδοση των διαταγμάτων όπως εμφαίνονται στην αίτηση και έχουν εν τέλει εκδοθεί από το Δικαστήριο. Ίσως εκ του περισσού δε, αλλά νιώθω την ανάγκη να πω επίσης ότι προκύπτει γενικότερα σε αυτό το στάδιο ότι οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν με την καταχώριση της αρχικής αίτησης εκ πρώτης όψεως καταχρηστικά και κακόπιστα. Με αυτά υπόψη, τα προσωρινά διατάγματα που έχουν εκδοθεί καθίστανται απόλυτα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών (Καθ' ων η αίτηση στην Κυρίως Αίτηση) και αντίστοιχα εναντίον των Καθ' ων η αίτηση (Αιτητών στην Κυρίως Αίτηση), ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.