ΖΑΧΑΡΙΟΥ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αίτηση-Έφεση: 79/2019, 8/10/2019

(1)/

1. (ΙV) η εφεσίβλητη τράπεζα επέδωσε την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» ημερομηνίας 6.5.2019, μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΒ», στην μεν εφεσείουσα στις 13.7.2019, στον δε Γεώργιο Αρέστη στις 27.5.
2. Με την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση, η εφεσείουσα αιτείται την έκδοση διατάγματος με το οποίο:

(1)να ακυρώνεται ή/και να παραμερίζεται η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ».

(2)να ακυρώνεται ο ορισθείς για τις 9.10.2019 πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου, και

(3)να ακυρώνεται ή/και να αναστέλλεται η προβλεπόμενη από το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/65), διαδικασία. Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 29-32 και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65, όπως τροποποιήθηκε και ειδικώτερα στα Άρθρα 5, 21, 27, 44Α - 44 ΙΑΑ, στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23, 26, 28 και 30, στις αρχές της επιείκειας και του κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στην σχετική νομολογία. Οι Λόγοι για τους οποίους καταχωρήθηκε η Αίτηση/Έφεση έχουν ως ακολούθως: (α) η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες από τον Νόμο προϋποθέσεις, καθότι δεν υπογράφεται ή/και δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή όπως επιτακτικά προνοεί ο Νόμος. Δεν έχει το σωστό περιεχόμενο καθότι το αξιούμενο υπόλοιπο είναι λανθασμένο ή/και αυθαίρετο ή/και υπολογίστηκε με παράνομο τρόπο ή/και δεν είναι αυτό που συμφωνήθηκε με την Δήλωση της επίδικης υποθήκης. Δεν αναγράφεται σ' αυτήν το ακριβές ποσό του τόκου που πρέπει ο ενυπόθηκος οφειλέτης να καταβάλει. (β) η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» επεδόθη πρόωρα, δεδομένου του ότι η προγενέστερη σε σειρά Ειδοποίηση, Τύπος «Ι», δεν επεδόθη στην εφεσείουσα ή/και δεν επεδόθη δεόντως ή/και δεν επεδόθη νομότυπα. (γ) η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» είναι εσφαλμένη καθότι το περιεχόμενο της δεν συμμορφώνεται με τις επιτακτικές πρόνοιες του Νόμου. Δεν συνοδεύεται από Κατάσταση Λογαριασμού ή/και η φερόμενη ως Κατάσταση Λογαριασμού είναι εσφαλμένη ή/και ελλιπής ή/και άκυρη καθότι το αξιούμενο ποσό και οι τόκοι είναι εσφαλμένοι. (δ) η εφεσίβλητη τράπεζα δεν έχει δικαίωμα να προωθήσει την διαδικασία σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, καθότι το δικαίωμα της έχει παραγραφεί αφού σύμφωνα με τον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο του 2012 (Αρ. 66 Ι/2012) «καμία αγωγή επί ή σε σχέση με υποθήκη δεν εγείρεται μετά την πάροδο δώδεκα ετών από την ημέρα που συμπληρώθηκε η βάση της αγωγής» (άρθρο 5

(1)) και «οποιαδήποτε διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας ή ενεχυριασμένου πράγματος δυνάμει οποιουδήποτε νόμου θεωρείται αγωγή» (άρθρο 5

(2)). (ε) η ακολουθητέα από την εφεσίβλητη τράπεζα διαδικασία, συνιστά «ακραίας μορφής» κατάχρηση καθότι με δύο διαφορετικούς τρόπους ή/και μεθόδους ή/και διαδικασίες προωθείται η πώληση του επίδικου ακινήτου. Η εφεσίβλητη τράπεζα «προσπαθεί» να παρακάμψει την εκδοθείσα στην αγωγή 3758/03 Ε.Δ. Λάρνακος απόφαση, με την οποία είχε διαταχθεί η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με δημόσιο πλειστηριασμό. (στ) το Μέρος VIA του Νόμου είναι αντισυνταγματικό καθότι προσκρούει στο άρθρο 26 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως, δεδομένου του ότι «η Σύμβαση Υποθήκης όπως ρητά δηλώνεται σ' αυτή, συμφωνήθηκε να καταρτιστεί και καταρτίστηκε σύμφωνα με την Νομοθεσία που καταγράφεται στον τίτλο της Υποθήκης». Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της εφεσείουσας XXXXX Ζαχαρίου. Η ομνύουσα επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της Αίτησης/Έφεσης, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους Λόγους Έφεσης. Η εφεσίβλητη τράπεζα έφερε Ένσταση στην Αίτηση, προβάλλοντας πως δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Πως η Αίτηση είναι απαράδεκτη ή/και νομικά αβάσιμη ή/και παράτυπη ή/και παντελώς αδικαιολόγητη ή/και θνησιγενής. Πως οι λόγοι Έφεσης είναι αόριστοι και/ή αβάσιμοι και/ή αλυσιτελείς και/ή ατεκμηρίωτοι. Πως η ίδια ενήργησε συμφώνως του νόμου, επιδίδοντας στην Αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα τις απαιτούμενες Ειδοποιήσεις και τηρώντας όλες τις προβλεπόμενες προθεσμίες. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Στυλιανού, υπαλλήλου της εφεσίβλητης τράπεζας, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Όπως ο ομνύων αναφέρει, το χρέος που απορρέει από τις πιστωτικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν στον XXXXX Αρέστη, «επαληθεύτηκαν δικαστικά» στις 29.11.2004 με την έκδοση απόφασης στην αγωγή XXXX/03 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος. Το εξ' αποφάσεως χρέος παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο, αφού ουδεμία πληρωμή έγινε, και το οποίο στις 30.9.2018 ανερχόταν στο συνολικό ποσό των €407.626,73, πλέον τόκοι προς 9% ετησίως επί ποσού €154.807,44 από 1.10.2018 μέχρι εξόφλησης. Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» μαζί με σχετική Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους επιδόθηκαν δεόντως, μέσω συστημένου ταχυδρομείου, στην Αιτήτρια, στον XXXXX Αρέστη και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Συγκεκριμένα, στην Αιτήτρια, οι Ειδοποιήσεις εστάλησαν με συστημένο ταχυδρομείο στην διεύθυνση XXXXX 124, XXXXX Λάρνακα (είναι η τελευταία γνωστή διεύθυνση της, που γνώριζε η τράπεζα). Οι Ειδοποιήσεις όχι μόνο δεν επεστράφησαν «ως μη παραδοθείσες» αλλά, αντίθετα, από έρευνα που διενεργήθηκε στην ηλεκτρονική σελίδα πληροφόρησης επίδοσης επιστολών των Κυπριακών Ταχυδρομείων, η επιστολή παραλήφθηκε στις 29.1.2019. Τα ίδια ισχύουν και για τις Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «Θ» που στάλησαν στον XXXXX Αρέστη. Οι Ειδοποιήσεις στάλησαν με συστημένο ταχυδρομείο και παραλήφθηκαν στις 29.1.2019. Οι ίδιες Ειδοποιήσεις στάληκαν και στον Επίσημο Παραλήπτη, διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Αρέστη (κηρύχθηκε σε πτώχευση από τις 16.10.2003) και παρελήφθηκαν επίσης στις 29.1.2019. Oι ίδιες Ειδοποιήσεις στάληκαν και παρελήφθησαν με τον ίδιο τρόπο και στα ενδιαφερόμενα μέρη (ΣΕΔΙΠΕΣ ΛΤΔ). Επειδή καμία ανταπόκριση υπήρξε από πλευράς Αιτήτριας ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους, η εφεσίβλητη τράπεζα, επέδωσε σε όλα τα προαναφερόμενα πρόσωπα τις Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ». Κατά τον ομνύοντα η εφεσίβλητη τράπεζα ενήργησε νομότυπα και εντός των πλαισίων του νόμου. Μετά την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 9/65 (Ν.87

(1)/2018, ημερ. 13.7.2018), η ακολουθητέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, βάσει του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, έχει ως ακολούθως. Σε περίπτωση υπερημερίας όπως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία αυτή (που το χρέος καθίσταται πληρωτέο), τότε ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία [άρθρο 44Β όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018]. Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία, στην περίπτωση που ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων κα όλων των εξόδων που προκλήθηκαν και οφείλονται προς είσπραξη. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, το οφειλόμενο ποσό. Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι δυνατό να καταχωρισθεί Έφεση για παραμερισμό της, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Oι λόγοι για τους οποίους δύναται να παραμεριστεί η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι, σύμφωνα με το άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου 9/65 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, οι ακόλουθοι: (α) η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για επιβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Είναι σαφές πως δεν απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι πιο πάνω λόγοι για να παραμεριστεί Ειδοποίηση για σκοπούμενη πώληση υποθηκευμένου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/

1. Σε περίπτωση που συντρέχει έστω και ένας από αυτούς, το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ρηθείσα Ειδοποίηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Το πρώτο ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί, είναι η εισήγηση των Αιτητών πως το Μέρος VIA του νόμου είναι αντισυνταγματικό ως αντιβαίνων στο άρθρο 26 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το ζήτημα εξετάστηκε και αποφασίστηκε από την Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, Δ. Σωκράτους, στην Αίτηση/Έφεση αρ. 311/18, Ε.Δ. Πάφου, Χρυσόστομου Κουρούσιη κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνίας 22.3.
2. Λέχθηκαν στις σελίδες 18-21 τα εξής: «Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, παρά μόνο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Αλλιώς απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο λόγος αυτού του περιορισμού είναι ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως (Αναστάσιος Μαρκιτανής ν. Απόστολου Μουτζούρη

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923)». Το άρθρο 26 του Συντάγματος προνοεί πως: «Έκαστος έχει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως. Τούτο υπόκειται ει όρους, περιορισμούς ή δεσμεύσεις τιθεμένους επί τη βάσει των γενικών αρχών του δικαίου των συμβάσεων. Νόμος θέλει προβλέψει δια την πρόληψιν εκμεταλλεύσεως υπό προσώπων ατινά διαθέτουσιν ιδιάζουσαν οικονομικήν ισχύν.» Ο ενυπόθηκος οφειλέτης ελεύθερα έχει προβεί στη σύναψη της σύμβασης υποθήκης Τεκμήριο

1. Δεν υπάρχει εξάλλου ισχυρισμός περί του αντιθέτου. Ο τροποποιητικός Νόμος και γενικότερα το Μέρος VIA εισάγει μια νέα ταχύτερη διαδικασία για την εκποίηση ακινήτων για τα οποία και με το Μέρος VI προνοείται η πώλησης τους. Δεν επηρεάζει ούτε διαφοροποιεί τα οποιαδήποτε δικαιώματα και υποχρεώσεις που ανέλαβε ο ενυπόθηκος οφειλέτης με την παραχώρηση του ακινήτου του για εγγραφή υποθήκης και εξασφάλισης πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω του νομοθετήματος αυτού προσφέρεται μια ακόμη διαδικασία στις ήδη υπάρχουσες για εκποίηση του ακινήτου και τις οποίες με τη σύμβαση υποθήκης ο ενυπόθηκος οφειλέτης παρεχώρησεν. Συγκεκριμένα με το άρθρο 5 του Τεκμηρίου 1 προνοεί πως: «Σε περίπτωση που θα παραλείψω να πληρώσω το ποσό αυτό, η Τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει συμπεριλαμβανομένης της πώλησης με προσφορές και/ή με ιδιωτική πώληση, ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα». Επομένως, ρητά ο «ενυπόθηκος οφειλέτης» παρείχε δικαίωμα στην Τράπεζα για εκποίηση του ακινήτου, με επιλογή εκ μέρους της του τρόπου και μεθόδου που θα χρησιμοποιήσει για το σκοπό αυτό. Η Τράπεζα/Εφεσίβλητη επέλεξε τη διαδικασία και μέθοδο που της προσφέρεται με τις πρόνοιες του Μέρους VIA. Ενδεχομένως η ταχύτερη αυτή διαδικασία να ενοχλεί τους ενυπόθηκους οφειλέτες οι οποίοι εγνώριζαν ότι με τη μέθοδο μέσω του Κτηματολογίου εκέρδιζαν χρόνο. Πλην όμως, ο ίδιος ο ενυπόθηκος οφειλέτη με τη σύμβαση υποθήκης παρεχώρησε τούτο το δικαίωμα στην Τράπεζα. Με την εισαγωγή του Μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στην περιουσία των Αιτητών. Ούτε βέβαια στο δικαίωμα τους ελεύθερα να συνάπτουν συμφωνίες και να οργανώνουν τις επαγγελματικές/επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Ό,τι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης του από μακρού χρόνου ενυπόθηκου ακινήτου τους προς ικανοποίηση εξ' αποφάσεως χρέους. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο Νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης του ακινήτου του για εγγραφή υποθήκης προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω τους, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση του ακινήτου που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη του έχει ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και Νόμο δικαιώματα. Συνακόλουθα κρίνεται πως δεν ευσταθεί η εισήγηση περί αντισυνταγματικότητας όπως προωθείται από τους Αιτητές.» Ασπάζομαι και υιοθετώ τα λεχθέντα της Προέδρου Σωκράτους, τα οποία είναι πλήρως εφαρμόσιμα και στην προκειμένη περίπτωση. Συνεπώς η επί τούτου εισήγηση των Αιτητών απορρίπτεται. Αφού το θέμα της κατ' ισχυρισμόν αντισυνταγματικότητας του Νόμου έχει κριθεί, θα προχωρήσω στην εξέταση των υπολοίπων Λόγων της Αίτησης. Η θέση της Αιτήτριας πως οι σχετικές Ειδοποιήσεις (Τύπος «Ι» και «Θ») δεν επιδόθησαν στην ίδια και στα υπόλοιπα Ενδιαφερόμενα Μέρη, καταρρίπτεται από τα όσα ο XXXXX Στυλιανού αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση. Από πλευράς Αιτήτριας δεν εζητήθη η αντεξέταση του Στυλιανού ούτε και η καταχώριση εκ μέρους της Απαντητικής Ένορκης Δήλωσης ώστε να αντικρουστούν οι εν λόγω ισχυρισμοί. Συνεπώς οι όποιες αιτιάσεις επί του ζητήματος απορρίπτονται. Συμφωνώ με τη θέση της αιτήτριας πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» θα πρέπει να πληροί όλες τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, τόσο ως προς το περιεχόμενο της όσο και ως προς την επίδοση της. Το κατά πόσον έχει το σωστό περιεχόμενο όσον αφορά το οφειλόμενο ποσό και το ποσοστό επιτοκίου που αξιούται, αυτά είναι θέματα που δεν εξετάζονται μεμονωμένα, αφού εγείρονται τα ίδια και για την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και θα εξεταστούν στην συνέχεια. Η θέση της αιτήτριας πως η Κατάσταση Λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει συνταχθεί σύμφωνα με ό,τι ο Νόμος ορίζει (το αξιούμενο ποσό και οι τόκοι είναι εσφαλμένο) δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όταν ο Νόμος ομιλεί για «Κατάσταση Λογαριασμού», ασφαλώς δεν απαιτεί αναλυτική κατάσταση με όλες τις χρεωπιστώσεις όπως εισηγείται η Αιτήτρια. Αρκεί μια κατάσταση η οποία να παρέχει την αναγκαία πληροφόρηση για το ύψος του οφειλόμενου και αξιούμενου ποσού. Με αυτή, καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης, εάν έχει διαφορετική γνώμη να πληροφορήσει περί τούτου γραπτώς την τράπεζα. Εν προκειμένω, συμφωνώ με την θέση των συνηγόρων της εφεσίβλητης τράπεζας, πως τίποτε μεμπτόν ή επιλήψιμο υπάρχει σε σχέση με το περιεχόμενο της εν λόγω Κατάστασης Λογαριασμού. Θα πρέπει να λεχθεί πως η προκειμένη περίπτωση διαφέρει από άλλες. Η ύπαρξη της δικαστικής απόφασης στην αγωγή 3758/03, την οποία η αιτήτρια φαίνεται (η υπογράμμιση δική μου) να ξεχνά, η οποία μάλιστα εκδόθηκε εκ συμφώνου, είναι η ειδοποιός διαφορά. Το θέμα το εξέτασα στην Αίτηση/Έφεση αρ. 76/2018, Ε.Δ. Λάρνακος, Γεώργιος Παντελή Χατζηπαναγιώτου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνίας 24.9.
2. Λέχθηκαν τα εξής στη σελίδα 24 της απόφασης: «Το Μέρος VIA του Νόμου προβλέπει την διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί ώστε το χρέος να καταστεί υπερήμερο, καθώς το εν λόγω Μέρος (VIA) εφαρμόζεται όπου το χρέος είναι «οφειλόμενο». Οφειλόμενο όμως παραμένει και το εκ δικαστικής αποφάσεως ποσό, με τη διαφορά ότι η υπερημερία του είναι επιβεβαιωμένη. Φυσικά στη περίπτωση που έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση, δεν τίθεται θέμα αναδιάρθρωσης του «δανείου», (Τύπος Θ) αφού το δάνειο έχει καταστεί πλέον εξ' αποφάσεως χρέος. Εκείνο που παραμένει είναι το χρέος το οποίο είναι «οφειλόμενο» και για το οποίο υπάρχει πάντα η δυνατότητα της διευθέτησης του». Για τα υπόλοιπα θέματα που ήγειρε η αιτήτρια δεν έχω να πω πολλά. Το ζήτημα της κατ' ισχυρισμόν μη υπογραφής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» από τον ενυπόθηκο δανειστή επίσης το εξέτασα στην υπόθεση XXXXX Παντελή Χατζηπαναγιώτου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ανωτέρω). Επαναλαμβάνω τα όσα λέχθηκαν στην σελίδα 25: «Τέλος ως προς την θέση του Εφεσείοντα/Αιτητή πως η διαδικασία πώλησης καθίσταται τρωτή λόγω του ότι στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν αναγράφονται ολογράφως τα ονόματα των προσώπων που την υπογράφουν και δεν υπάρχει η σφραγίδα της εφεσίβλητης τράπεζας, δεν έχω να πω πολλά. Η επίδικη Ειδοποίηση είναι δεόντως υπογεγραμμένη. Είναι αχρείαστο, κατά την κρίση μου, να αναγράφονται ολογράφως τα ονόματα των λειτουργών που ενεργούν για την τράπεζα. Το ζητούμενο είναι να αποκαλύπτεται η ταυτότητα του ενυπόθηκου δανειστή. Στην προκειμένη περίπτωση, τούτο ικανοποιείται. Εξάλλου και ο ίδιος ο Εφεσείοντας-Αιτητής γνωρίζει σε ποιόν οφείλει χρήματα. Οι εκδοθείσες εκ συμφώνου αποφάσεις, ομιλούν από μόνες τους. Ο επί τούτου λόγος Έφεσης είναι άνευ ερείσματος και απορρίπτεται». Σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δεν έχω να πω πολλά. Όπως έχει προαναφερθεί η εν λόγω Ειδοποίηση μπορεί να παραμεριστεί μόνο για τους λόγους που αναλυτικά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου όπως τροποποιήθηκε τον Ιούλιο του 2018. Εν προκειμένω καμία από τις προϋποθέσεις αυτές δεν πληρείται ώστε η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» να παραμεριστεί. Οι υπόλοιποι Λόγοι Έφεσης δεν προωθήθηκαν από την αιτήτρια κατά το στάδιο των αγορεύσεων και έτσι απορρίπτονται. Βάσει των προαναφερθέντων καταλήγω πως η εφεσείουσα/αιτήτρια δεν κατάφερε να αποσείσει το βάρος που η ίδια είχε, να αποδείξει ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία δεν εκπληρώθηκαν από πλευράς της Εφεσίβλητης/Καθ'ης η Αίτηση τράπεζας ή ότι συντρέχει οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις, ειδικότερα του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου 9/1965 (όπως αυτός έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018) και πως η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου θα πρέπει να ανασταλεί. Δια ταύτα η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο ώστε να αποκλίνω από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης/καθ' ης η Αίτησης και εναντίον της εφεσείουσας/αιτήτριας. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο