GORDIAN HOLDINGS LIMITED ν. Τ A Κ LAND ESTATES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 2962/2015, 8/10/2019

(1)του Νόμου 82

(1)/2002, η Δ.48, θθ.1-4, 8,9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, τα Άρθρα 23, 26, 30 και 35 του Συντάγματος το Άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, το Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, οι Αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης, οι Συμφυείς και Γενικές Εξουσίες του Δικαστηρίου (Inherent Power of the Court), η Γενική Πρακτική του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση XXXXX Καφατάρη Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Καφατάρη ο οποίος είναι ο Εναγόμενος 5 και Διευθυντής της Εναγόμενης Εταιρείας αρ.1 στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω τα ακόλουθα: · Η Εναγόμενη 1 είναι εταιρεία εγγεγραμμένη στην Κύπρο με έδρα την Λάρνακα και κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ασχολείτο την αγορά ακινήτων. Είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου με Αριθμός εγγραφής 0/XXXX, Αρ. Φύλλου/Σχεδίου 50/15/0, Αρ. Τεμαχίου XXX, Δήμος/Ενορία Δρομολαξιά, Λάρνακα, Χωράφι, μερίδιο 1/

1. Το εν λόγω ακίνητο είναι υποθηκευμένο (ΥXXXX/08) βάσει Συμφωνίας Δανείου σε ξένο νόμισμα ημερ. 8/9/
2. Οι λοιποί Ενάγοντες 2-7 είναι μέτοχοι της Εναγόμενης
3. · Ο Εναγόμενος 7 είναι εγγυητής της Ενάγουσας και ιδιοκτήτης του ακινήτου με Αρ. εγγραφής 33/XXX, Αρ. Φύλλου/Σχεδίου 40/390504/33, Αρ. Τεμαχίου XXX, Δήμος Αραδίππου, Λάρνακα, Οικόπεδο, μερίδιο 1/
4. Το εν λόγω ακίνητο υποθηκεύτηκε (ΥXXXX/12) βάση των τροποποιημένων διευκολύνσεων ημερ. 16/5/12 του Δανείου ημερομηνίας 8/9/
5. · Ο Εναγόμενος 5 είναι εγγυητής της Ενάγουσας και ιδιοκτήτης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Αρ. Φύλλου/Σχεδίου 40/55Ε2/11, Αρ. Τεμαχίου XXXX, χωράφι, Δήμος/Ενορία Άγιος Νικόλαος, Λάρνακα, μερίδιο 7/
6. Το εν λόγω ακίνητο υποθηκεύτηκε (ΥXXXX/08) με την Συμφωνία Δανείου ημερ. 8/9/
7. · Οι Εναγόμενοι υπέγραψαν με την Ενάγουσα Δάνειο ή εγγύηση ημερ.8/9/08 (ανωτέρω) για το ποσό των €2.041.070,37 σε ξένο συνάλλαγμα που ήταν σε ελβετικά φράγκα το αντίστοιχο CHF 3.280.000,00 την ημερομηνία εκείνη. · Για τις πληρωμές και πιστώσεις του εν λόγω δανείου οι Ενάγοντες άνοιξαν το υπ' αριθμού XXXXX9000 λογαριασμό ημερομηνίας 11/9/08 που δεικνύει τον δανεισμό του ποσού των €2.041.070,32 από την ενάγουσα, χρέωση του ποσού των CHF 3.280.000 (ελβετικά φράγκα) ως δάνειο και €4.082,14 ως τέλη (charges and fees) και πίστωση του ποσού των €2.041070,
8. · Τα μέρη σύναψαν τις εν λόγω Συμφωνίες δανείου όταν η ισοτιμία του ευρώ προς το ελβετικό φράγκο ήταν 1,6070, ήτοι €1 άξιζε 1,6070 ελβετικά φράγκα και το δάνειο ήταν για το ποσό των CHF 3.280.000,00 και η Λαϊκή παρέστησε στους Εναγόμενους ότι η εν λόγω νομισματική αξία (currency rate) θα παρέμενε σταθερή ή η ίδια καθόλη τη διάρκεια αποπληρωμής του δανείου, παρέστησε, επίσης, ότι η αποπληρωμή του δανείου θα γινόταν στην ισοτιμία 1,6070 ή απέκρυψε το συναλλαγματικό κίνδυνο. · Το εν λόγω δάνειο, οι εγγυήσεις, οι υποθήκευση ακινήτων και η τροποποίηση των διευκολύνσεων υπογράφτηκε κατόπιν απάτης ή ψευδών παραστάσεων ή ψυχικής πίεσης ή εξαναγκασμού ή άδικης συμφωνίας ή ανεπίτρεπτου επηρεασμού ή παράβασης θεσμικών καθηκόντων ή αμέλειας, όπως επεξηγείται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγομένων. · Ο ομνύων, Διευθυντής της Εναγόμενης 1, ασχολείτο με τη γεωργία, δεν είχε ή έχει επενδυτικές γνώσεις ή γνώσεις ξένου συναλλάγματος και το μορφωτικό του επίπεδο είναι του δημοτικού. Περαιτέρω κανένας από τους λοιπούς Εναγόμενους δεν γνωρίζει ή καταλαβαίνει την Αγγλική γλώσσα που είναι η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε για την υπογραφή των εγγυήσεων ή συμφωνιών δανείων ή γνωρίζει περί ξένου συναλλάγματος ή χρηματοοικονομικών προϊόντων επενδυτικής φύσεως και ως εκ τούτου βασίστηκαν στις προφορικές παραστάσεις της Ενάγουσας. · Αν και το δάνειο ήταν για CHF3.280.000, η ενάγουσα ουδέποτε δανείστηκε ή αγόρασε ελβετικά φράγκα και επομένως ουδέποτε δάνεισε το εν λόγω ποσό των ελβετικών φράγκων στην Εναγόμενη 1, αλλά αντίθετα δάνεισε το ποσό των €2.041.070,37 που ήταν σε ευρώ, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες δεν έχουν το δικαίωμα να ζητούν την αποπληρωμή του δανείου σε ελβετικά φράγκα, · Πάντοτε οι Εναγόμενοι επέμεναν να δανειστούν ευρώ και όχι ελβετικά φράγκα, αλλά στο τέλος που ώθηση των Εναγόντων να δανειστούν σε Ελβετικά Φράγκα εξαπατηθήκαν από την Ενάγουσα και δανειστήκαν δήθεν σε ελβετικά φράγκα. Η Εναγόμενη 1 ως εκ τούτου με το προϊόν του δανείου αγόρασε το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXX. · Αργότερα νέες εξασφαλίσεις ή η Συμφωνία 16/5/12 υπογράφτηκαν κατόπιν ψευδών παραστάσεων ή απάτης ή ψυχικής πίεσης ή εξαναγκασμού, όπως λεπτομερώς εξηγούν, εκτός των άλλων, στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους. · Πιο συγκεκριμένα ο ομνύων και ο Εναγόμενος 7 επισκεφτήκαν το υποκατάστημα της Ενάγουσας στην Αραδίππου, Λάρνακα, κατά ή περί τον Ιούλιο του 2008 ή σε διάφορες περιπτώσεις και τους προσέγγισε ο διευθυντής του υποκαταστήματος κ. Πολίτης ή η κα Γ. Σουτζιή υπάλληλος ή υπεύθυνη. Ο ομνύων γνώριζε τον κ. Πολίτη περίπου 2 χρόνια και τους συνέδεε σχέση φιλίας και εμπιστοσύνης. Ανέφερε στον κ. Πολίτη ότι η Εναγόμενη 1 σκόπευε να αγοράσει ένα κτήμα ή γη ή ακίνητο και γι' αυτό ήθελε να κάνει δάνειο από την Ενάγουσα για να χρηματοδοτήσει την αγορά του εν λόγω κτήματος. Ο κ. Πολίτης συμφώνησε μαζί με τον ομνύοντα και με τον Εναγόμενο 7 και ακολούθως τους παρέπεμψε στα Κεντρικά Γραφεία της Ενάγουσας στην Λάρνακα για να λάβουν έγκριση από τον Επαρχιακό Διευθυντή της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα σκοπίμως δεν αποκάλυψε τη σύμβαση μέχρι την ημέρα της υπογραφής της Σύμβασης Πώλησης (completion) ή σκοπίμως η κα Σουτζιή επισκέφτηκε τον ομνύοντα στην οικία του σε ακατάλληλη βραδινή ώρα για να υπογράψει και να του αποκαλύψει για πρώτη φορά τη Σύμβαση Δανείου ώστε να μην έχει χρόνο ούτε αυτός ούτε οι λοιποί Εναγόμενοι να μελετήσουν τους όρους της Συμφωνίας ή την εγγύηση ή με τη δικαιολογία ότι το δάνειο εγκρίθηκε την τελευταία μέρα και η υπογραφή του ήταν μια τυπική διαδικασία ή επείγον θέμα. · Η κα Σούτζιη ή ο κ. Πολίτης ή ο Επαρχιακός Διευθυντής της Ενάγουσας, της επαρχίας Λάρνακας με σκοπό να παρακινήσουν ή προτρέψουν τους Εναγόμενους να συνάψουμε το επίδικο Δάνειο και εγγυήσεις, καθώς και να παραχωρήσουν τις υποθήκες για λογαριασμό της Εναγόμενης 1, προέβηκαν σε ψευδείς παραστάσεις τον Ιούνιο του 2008 μεταξύ άλλων ότι το εν λόγω δάνειο ήταν μόνο ωφέλιμο για τους Εναγόμενους, ότι ήταν χρηματοοικονομικό προϊόν με μεγάλα οφέλη για την Εναγόμενη 1, ανέφεραν μόνο ότι το εν λόγω δάνειο ήταν ευνοϊκότερο προς άλλα δάνεια λόγω των χαμηλών επιτοκίων που πρόσφεραν ή ότι θα αποπλήρωνε το δάνειο στην ισοτιμία του ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου που ίσχυε όταν συνάφθηκε το δάνειο ήτοι €1=CHF1,6070, δηλαδή ευρώ θα πληρώναμε ούτως ή άλλως χωρίς καμία διαφορά παρά μόνο θα επωφελούντο μικρότερο επιτόκιο, ότι το δάνειο σε ελβετικά φράγκα ήταν ό,τι καλύτερο υπήρχε στην αγορά, ότι δεν περιλάμβανε κινδύνους, ότι οι δανειακές δόσεις θα παρέμεναν σταθερές, ότι ήταν κατάλληλο για αγορά ακινήτου κτλ Η Ενάγουσα εξασφάλισε τις υπογραφές των Εναγομένων για τη σύναψη του δανείου ή εγγύησης και υπογραφής άλλων εγγράφων δια ψυχικής πίεσης και/ή αθέμιτης επιρροής και/ή ανεπίτρεπτου επηρεασμού. Επιπλέον η Ενάγουσα μέσω του Πολίτη και της κα Σούτιζη και/ή του Διευθυντή διοίκησης της Λάρνακας εκμεταλλεύτηκε και/ή καταχράστηκε την φιλία και σχέση εμπιστοσύνης που τους συνέδεε με τον ομνύοντα αλλά και τη σχέση μεταξύ τραπεζίτη και πελάτη και τους προέτρεψε να υπογράψουν το επίδικο δάνειο και εγγυήσεις. · Όταν αντελήφθηκαν την απάτη και τα παραπτώματα της Ενάγουσας απέστειλαν επιστολή με ημερ. 28/12/2015 κηρύσσοντας τις Συμφωνίες άκυρες λόγω απάτης. · Η ζημιά που οι Εναγόμενοι έχουν υποστεί ένεκα της αλλαγής ισοτιμίας είναι τεράστια. Ειδικότερα έχουν υποστεί ζημιά εκ ποσού €1.009.419,22 από την αλλαγή του συναλλάγματος ευρώ έναντι του φράγκου. · Μεταξύ των ημερομηνιών 7/6/2019 και 13/6/2019 έχουν επιδοθεί στους Εναγόμενους Ειδοποιήσεις τύπου ΙΑ και ΙΒ για εκποίηση με δημόσιο πλειστηριασμό των επίδικων ακινήτων. · Η πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων πέραν του ότι θα επιλύσει πρόωρα τα επίδικα θέματα κανείς δεν μπορεί να διαβεβαιώσει τους Εναγόμενους ότι στο μέλλον η Ενάγουσα θα είναι φερέγγυα για να πληρώσει σε περίπτωση επιτυχίας των Εναγομένων στην παρούσα Αγωγή. · Με βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει ο ομνύων, σε περίπτωση αποξένωσης των επίδικων ακινήτων, τότε θα παραβιαστεί το δικαίωμα των Εναγομένων που προστατεύεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος, αφού θα στερηθούν την ιδιοκτησία τους χωρίς καμία δικαιολογία. Επιπλέον, θα υπάρχει παραβίαση του Άρθρου 26 του Συντάγματος που προστατεύει το δικαίωμα τους για να γίνονται σεβαστές οι συμβάσεις μεταξύ των μερών. Εδώ, κύριο θέμα είναι η απάτη για την πρόσθεση νέων υποθηκευμένων ακινήτων, έτσι που τα ακίνητα είναι επίδικο θέμα στη παρούσα Αγωγή και δεν θα ήταν δίκαιο να αποξενωθεί τα ακίνητα, που είναι αντικείμενο της παρούσης Αγωγής. Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση από την Καθ΄ ης η Αίτηση/Ενάγουσα Τράπεζα. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται, βασικά, οι ακόλουθοι: § Η ένορκος δήλωση του Εναγόμενου 5/Αιτητή, που υποστηρίζει την Αίτηση των Εναγόμενων/Αιτητών περιέχει διαζευκτικούς αντιφατικούς ισχυρισμούς γεγονότων και καθιστά την υπό εξέταση μονομερή Αίτηση ημερ. 28/6/2019 άνευ πραγματικού υποβάθρου και καταδικασμένη σε απόρριψη. § Ο Εναγόμενοι/Αιτητές προβάλλουν ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς, δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχουν αποκρύψει ουσιώδη και βασικά γεγονότα. § Δεν έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος ως αυτές διατυπώνονται στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/
9. § Δεν έχει αμφισβητηθεί καθόλου ή/και επαρκώς η φερεγγυότητα και η ικανότητα των Καθ' ών η Αίτηση/Εναγόντων να καταβάλουν τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις στους Εναγόμενους-Αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της Ανταπαίτησης τους και σε κάθε περίπτωση οι Καθ' ών η Αίτηση/Ενάγοντες και η Τράπεζα Κύπρου είναι καθόλα φερέγγυος οργανισμός αδειοδοτημένος και εποπτευόμενος από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. § Η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση. § Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με δημόσιο πλειστηριασμό ακολουθήθηκε από τους Καθ'ών η Αίτηση/Ενάγοντες σε πλήρη συμμόρφωση με την διαδικασία και με βάση τα νόμιμα δικαιώματα των Καθ' ών η Αίτηση/Εναγόντων που πηγάζουν από την ισχύουσα νομοθεσία. § Σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει καμία κατάχρηση διαδικασίας εκ μέρους των Καθ'ων η Αίτηση/Εναγόντων εφόσον όλες οι ενέργειες τους είναι καθόλα νόμιμες και σύμφωνες με τα νόμιμα δικαιώματα τους. § Οποιοιδήποτε ισχυρισμοί περί παραβίασης των Συνταγματικών Δικαιωμάτων ή/και Δικαιωμάτων με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου των Εναγόμενων/Αιτητών δεν έχουν δικογραφηθεί με επαρκή σαφήνεια και δεν στοιχειοθετείται ή/και τεκμηριώνεται η νομική και πραγματική βάση των ισχυρισμών τους και σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει καμία παραβίαση οποιονδήποτε Συνταγματικών Δικαιωμάτων. § Όλες οι Ειδοποιήσεις που έχουν εκδοθεί από τους Καθ' ών η Αίτηση/Ενάγοντες σύμφωνα με τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος (Ν.9/65)και όπως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα είναι καθόλα νομότυπες, νόμιμες, έγκυρες και σε πλήρη συμμόρφωση με το τύπο και περιεχόμενο που προβλέπεται στην νομοθεσία και τους κανονισμούς και έχουν επιδοθεί δεόντως σε όλους τους Εναγόμενους/Αιτητές. Ένορκη Δήλωση Π. Δημητρίου Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητρίου ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία η οποία, δυνάμει συμφωνίας παροχής υπηρεσιών που υπεγράφη μεταξύ της και της εταιρείας Gordian Holdings Limited, η Τράπεζα ανέλαβε, μεταξύ άλλων, την παροχή υπηρεσιών διαχείρισης αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της Ενάγουσας, συμφωνιών εξασφαλίσεων - εγγυήσεων και συναφών θεμάτων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αναφέρονται στην ένορκη του δήλωση. Στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: ð Μετά από αίτημα της Εναγόμενης 1 εταιρείας για παραχώρηση δανείου σε ελβετικά φράγκα, η CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD, η οποία τότε ονομαζόταν Marfin Popular Bank Public Co Ltd (εφεξής καλούμενη ως η «Cyprus Popular Bank»), απέστειλε στην Εναγόμενη 1 εταιρεία επιστολή παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων ημερομηνίας 5/9/2008, το περιεχόμενο της οποίας η Εναγόμενη 1 εταιρεία αποδέχθηκε υπογράφοντας την στις 8/9/
10. Ενόψει τούτου, δυνάμει γραπτής Συμφωνίας Δανείου, ημερ. 8/9/2008, την οποία η Εναγόμενη 1 εταιρεία υπέγραψε αποδεχόμενη το περιεχόμενο της, η Cyprus Popular Bank συμφώνησε με την Εναγόμενη 1 εταιρεία και παραχώρησε σε αυτή δάνειο τακτής προθεσμίας σε ξένο συνάλλαγμα ύψους CHF3.280.000,00 για το σκοπό αγοράς ακινήτου στην Επαρχία Λάρνακας, το οποίο ποσό η Εναγόμενη 1 εταιρεία έλαβε από την Cyprus Popular Bank της τελείας της αρεσκείας. ð Οι Εναγόμενοι 5, 6 και 7, Διευθυντές της Εναγόμενης 1 εταιρείας καθόλο τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας Αγωγής υπέγραψαν την Συμφωνία Δανείου, ημερ. 8/9/2008 εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας και υπέγραψαν και βεβαίωση ημερ. 8/9/2008 ότι κατέχουν την Αγγλική γλώσσα και έχουν αντιληφθεί τη φύση και τη σημασία των εγγράφων που έχουν υπογράψει αναφορικά με το επίδικο δάνειο. ð Προς εξασφάλιση του επίδικου Δανείου, δυνάμει 6 ξεχωριστών Εγγυητήριων Εγγράφων, ημερ. 8/9/2008, οι Εναγόμενοι 2, 3, 4, 5, 6 και 7 εγγυήθηκαν ξεχωριστά ο καθένας προς όφελος της Cyprus Popular Bank την πληρωμή όλων των ως άνω ρηθέντων πιστωτικών διευκολύνσεων υπό μορφή δανείου που δόθηκαν στην Εναγόμενη 1 εταιρεία ως επίσης και όλες τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 εταιρείας προς τη Cyprus Popular Bank για το ποσό των €2.000.000 πλέον τόκων, προμηθειών, τραπεζικών δικαιωμάτων, δικηγορικών και άλλων εξόδων. ð Με επιστολές παραχώρησης πιστωτικής διευκόλυνσης ημερομηνίας 8/9/2008 η Cyprus Popular Bank ενημέρωσε τους ως άνω ρηθέντες Εναγόμενους-εγγυητές της Εναγόμενης 1 εταιρείας για τη χορήγηση του ρηθέντος δανείου προς την Εναγόμενη 1 εταιρεία και για τους βασικούς όρους της ρηθείσας γραπτής Συμφωνίας Δανείου, ημερ. 8/9/2008 και οι Εναγόμενοι/εγγυητές αποδέχτηκαν το περιεχόμενο των εν λόγω επιστολών παραχώρησης πιστωτικής διευκόλυνσης ημερ. 8/9/2008, υπογράφοντας αυτές στις 8/9/
11. Οι ως άνω ρηθέντες Εναγόμενοι/εγγυητές της εναγόμενης 1 εταιρείας υπέγραψαν σχετική βεβαίωση ημερ. 8/9/2008 με την οποία δεν επιθυμούσαν να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή για την πιο πάνω εγγύηση τους. ð Όταν οι Αιτητές/Εναγόμενοι προσέγγισαν τη Cyprus Popular Bank για να ζητήσουν την χορήγηση του επίδικου δανείου, είχαν ήδη προαποφασίσει για το είδος του δανείου που θα έκαναν και στο είδος του νομίσματος που θα το έκαναν και στο ερώτημα του κυρίου XXXXX Πολίτη, λειτουργού της Cyprus Popular Bank, γιατί προτίμησαν να συνάψουν δάνειο σε ελβετικό φράγκο η απάντηση του Εναγόμενου 5 ήταν ότι «το έχω μελετήσει και το έχω συζητήσει με ανθρώπους που εμπιστεύομαι εκτός Τράπεζας και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για την καλύτερη επιλογή». Επιπλέον έγινε λεπτομερής ενημέρωση για το είδος του προϊόντος του δανείου σε ελβετικό φράγκο καθώς και του επιτοκιακούς και συναλλαγματικούς κινδύνους τέτοιου δανεισμού χωρίς να αποκρυβεί οτιδήποτε αφορούσε το επίδικο δάνειο. ð Οι ισχυρισμοί περί ψυχικής πίεσης, αθέμιτης επιρροής και παρότρυνσης, ανεπίτρεπτου εξαναγκασμού οικονομικού και μη, ψευδών παραστάσεων αναφορικά με τη σύναψη του επίδικου δανείου σε ελβετικά φράγκα και των επίδικων υποθηκών είναι εντελώς ανυπόστατοι. ð Επιπλέον, προς εξασφάλιση του επίδικου δανείου, υπογράφτηκαν οι εξής υποθήκες ήτοι (Α' Υποθήκη) ΥXXXX/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, ημερομηνίας 9/9/2008, (Α Υποθήκη) ΥXXXX/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, ημερ. 25/5/2012, (Α Υποθήκη) ΥXXXX/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, ημερομηνίας 9/9/2008, (Γ Υποθήκη) ΥXXXX/2008 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, ημερ. 9/9/2008, (Δ Υποθήκη) ΥXXXX/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, ημερομηνίας 25/5/2012, (Α Υποθήκη) ΥXXXX/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, ημερ. 25/5/
12. ð Περαιτέρω, μετά από αίτηση της Εναγόμενης 1 εταιρείας για τροποποίηση των πιστωτικών διευκολύνσεων από τη Cyprus Popular Bank, συμφωνήθηκε η συνέχιση της χορήγησης του επίδικου δανείου και τροποποιήθηκαν οι εξασφαλίσεις του επίδικου δανείου με επιστολή ημερ. 16/5/2012 της Cyprus Popular Bank, το περιεχόμενο της οποίας επιστολής αποδέχθηκε η εναγόμενη 1 εταιρεία, υπογράφοντας την στις 23/5/
13. ð Τα περί αθέμιτης πίεσης ή/και οικονομικού εξαναγκασμού από τη Cyprus Popular Bank μέσω του κυρίου XXXXX Πολίτη για την παροχή περαιτέρω εξασφαλίσεων και πάλι είναι εντελώς ανυπόστατα και ψευδή αφού ανάμεσα σε άλλα ο κύριος XXXXX Πολίτης βρισκόταν σε άλλο κατάστημα της Cyprus Popular Bank και δεν είχε καμία συνάντηση τον Μάιο 2012 με τους εναγόμενους. Επίσης, ο κύριος XXXXX Πολίτης είχε απλώς μια πελατειακή σχέση με τους Εναγόμενους ως λειτουργός της Cyprus Popular Bank και δεν είχε καμία περαιτέρω προσωπική σχέση μαζί τους. ð Η Εναγόμενη εταιρεία 1, κατά παράβαση της επίδικης Συμφωνίας δανείου της, δεν προέβηκε στην πληρωμή των δόσεων όπως προνοείτο στην ως άνω ρηθείσα Συμφωνία δανείου και παρέλειψε να πληρώνει τα οφειλόμενα προς τη Cyprus Popular Bank. ð Λόγω του ότι η Εναγόμενη εταιρεία 1 καθυστερούσε την πληρωμή των δόσεων του ως άνω ρηθέντος δανείου, οι ενάγοντες με επιστολή τους, ημερομηνίας 21/5/2015, πληροφόρησαν την εναγόμενη εταιρεία 1 ότι είχε καθυστερημένες δόσεις στο ως άνω ρηθέν δάνειο και ζήτησαν από την Εναγόμενη εταιρεία 1 εντός 21 ημερών από 21/5/2015 την πληρωμή όλων των καθυστερημένων δόσεων του εν λόγω δανείου. ð Επίσης, οι Ενάγοντες στις 21/5/2015 με επιστολή τους, ημερ. 21/5/2015 προς τους Εναγόμενους 2-7, ήτοι τους εγγυητές της Εναγόμενης εταιρείας 1, κάλεσαν τους Εναγόμενους 2-7 όπως εντός 21 ημερών από 21/5/2015 συμμορφωθούν με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις δυνάμει των εγγυήσεων που είχαν υπογράψει και των συμβάσεων υποθήκης. ð Λόγω του ότι Εναγόμενοι 1-7 δεν τήρησαν τα συμφωνηθέντα ούτε και ανταποκρίθηκαν στις επιστολές των Εναγόντων, ημερ. 21/5/2015, οι Ενάγοντες την 1/12/2015 με επιστολές τους, ημερ. 1/12/2015, προς όλους τους Εναγόμενους τερμάτισαν τη λειτουργία του ως άνω ρηθέντα λογαριασμού δανείου και ζήτησαν την πλήρη εξόφληση του οφειλόμενου ποσού του ως άνω ρηθέντα λογαριασμού δανείου της Εναγόμενης εταιρείας
14. ð Η Τράπεζα Κύπρου εξέδωσε και επέδωσε σε όλους τους Εναγόμενους δια συστημένου ταχυδρομείου και όπου δεν ήταν δυνατό δια επιδόσεως καθόλα νομότυπες, νόμιμες, έγκυρες και σε πλήρη συμμόρφωση με το τύπο και περιεχόμενο που προβλέπεται στον Ν.9/65 Ειδοποιήσεις Τύπου «I» ημερ. 11/2/2018 και Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ημερ. 15/5/2019 αναφορικά με τις Υποθήκες ΥXXXX/2008, ΥXXXX/2008 και ΥXXX/
15. ð Ο ισχυρισμός ότι η Τράπεζα Κύπρου είναι σε άσχημη οικονομική κατάσταση είναι απορριπτέος, καθώς περί το 2018 ο Όμιλος παρουσίαζε κέρδη και όχι ζημίες. Σε κάθε όμως περίπτωση, εν προκειμένω τα περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις, συμπεριλαμβανομένων των επίδικων Υποθηκών και κατ' επέκταση η διαδικασία πλειστηριασμού, έχουν μεταβιβασθεί στην Gordian/Ενάγοντες όπως αναφέρεται ανωτέρω, γεγονός για το οποίο οι Εναγόμενοι/Αιτητές ενημερώθηκαν. Η εταιρία Gordian/Ενάγοντες είναι αδειοδοτημένη και εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και είναι σε θέση να καταβάλει στους Εναγόμενους/Αιτητές τυχόν αποζημιώσεις που θα επιδικασθούν υπέρ τους. Σύμφωνα με τις μη ελεγμένες καταστάσεις λογαριασμών που υπάρχουν επί του παρόντος σε σχέση με την οικονομική κατάσταση της Gordian/Ενάγοντες, η τελευταία παρουσιάζεται να διαθέτει, μέχρι το τέλος του 2019, περίσσευμα €2.500.000 σε ρευστότητα και περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας €1.386.000.
16. Νομική Πτυχή Προτού προχωρήσω να εξετάσω τα ζητήματα που έχουν εγερθεί και για τα οποία οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων έχουν αναφερθεί με εμπεριστατωμένο και άκρως βοηθητικό τρόπο για το Δικαστήριο τόσο στις γραπτές όσο και προφορικές αγορεύσεις τους θεωρώ κατάλληλο στάδιο να συνοψίσω τη νομική πτυχή που διέπει Αιτήσεις για Προσωρινά Διατάγματα. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών Διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του Νόμου 14/60, ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς[1]. Το Άρθρο αυτό παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων Διαταγμάτων.[2] Οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που το Άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα είναι οι εξής: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32

(1)απαιτεί από τον Αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του ενάγοντα στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Τα δύο πρώτα κριτήρια και προϋποθέσεις, είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα, ιδιαίτερα στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σ΄αυτό το ενδιάμεσο στάδιο όπου τα δικόγραφα εξετάζονται μαζί με το αποδεικτικό υλικό που εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις και της μαρτυρίας που προκύπτει από την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Μπορεί να λεχθεί ότι στην εξέταση της πρώτης προϋπόθεσης η βάση της αίτησης έχει άμεση σχέση με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, ενώ η δεύτερη προχωρεί και στην εξέταση της προσφερόμενης μαρτυρίας για την πραγματική θεμελίωση της αίτησης. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα[3]. Το πραγματικό υπόβαθρο της Αίτησης πρέπει να διακριβούται μέσα από τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο στάδιο όμως αυτό το Δικαστήριο δεν αναμένεται να αξιολογήσει τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και πρέπει να αποφεύγει τη διεξοδική διευκρίνιση και εξέταση επίδικων θεμάτων της αγωγής. Σ΄ αυτό το στάδιο το Δικαστήριο καλείται μόνο να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όπως αναφέρθηκαν ανωτέρω. Για να αποδειχθούν δε οι τρεις αυτές προϋποθέσεις, ο αιτητής πρέπει να παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου το υπόβαθρο της μαρτυρίας (the substratum of evidence), η οποία θα χρειαστεί σκοπό μόνο να δικαιολογήσει την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος[4]. Ωστόσο, τονίζω ότι σε ενδιάμεσες αιτήσεις, όπως η παρούσα, τα θέματα δεν αποφασίζονται τελεσίδικα από το Δικαστήριο το οποίο θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης[5]. Eφαρμογή Νομικών Αρχών στα Γεγονότα της Υπόθεσης Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση με βάση τις προϋποθέσεις που τίθενται στο Άρθρο 32 του Ν.14/60. Εξετάζοντας την πρώτη προϋπόθεση υπενθυμίζεται ότι, με βάση τη νομολογία, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος αποκαλύπτεται στη βάση του καταχωρημένου δικογράφου και αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Ενάγοντα. Επισημαίνεται εν προκειμένω ότι σε τέτοιου είδους Αιτήσεις, όπως η παρούσα, δεν απαιτείται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του[6]. Βασικά εκείνο το οποίο εξετάζεται αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση είναι το κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, αν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας. Επισημαίνεται ότι πριν την τροποποίηση που έγινε με το Ν.17(Ι)/2004 δικαίωμα να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα είχε μόνο ο Ενάγων. Με την τροποποίηση δόθηκε αυτό το δικαίωμα και στους δύο διαδίκους. Κατά συνέπεια και ο Εναγόμενος έχει δικαίωμα να ζητήσει τέτοιο διάταγμα. Αυτό, όμως, είναι δυνατόν στην περίπτωση όπου η θεραπεία που ζητείται από τον Εναγόμενο πηγάζει από την αγωγή του Ενάγοντα ή συνδέεται με το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντα. Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση των Igor Zhigachov κ.α. [2013] 1 Α.Α.Δ. 133, λέχθηκε από τον τότε Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου και νυν Πρόεδρο Μ. Μ. Νικολάτο, πως η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την επ΄ακροατηρίου διαδικασία και η ύπαρξη πιθανότητας του αιτούντα διάδικου να δικαιούται σε θεραπεία, είναι θέματα που εξετάζονται όταν ο Εναγόμενος αξιώνει διατάγματα στη βάση του Άρθρου 32 του Νόμου 14/60, είτε στο πλαίσιο ανταπαίτησης του, είτε στο πλαίσιο δικής του ανταγωγής. Στην προκειμένη περίπτωση διαπιστώνεται ότι οι θεραπείες που επιζητούνται από τους Εναγόμενους αφορούν τις επίδικες Συμφωνίες την εγκυρότητα των οποίων προσβάλλουν επί τη βάσει διαφόρων ισχυρισμών. Τούτου δοθέντος θεωρώ ότι οι εν λόγω θεραπείες πηγάζουν από την Αγωγή των Εναγόντων και συνδέονται με το αγώγιμο τους δικαίωμα. Στο πλαίσιο της καταχωρηθείσας Υπεράσπισης εγείρονται σοβαροί ισχυρισμοί αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγιναν οι αναφερόμενες συμφωνίες και προβάλλεται η θέση, ιδιαίτερα σε σχέση με το δάνειο σε Ελβετικά Φράγκα, ότι αυτή είναι άκυρη ως αποτέλεσμα ψευδών παραστάσεων και διαβεβαιώσεων των Εναγόντων και ψυχικής πίεσης και/ή αθέμιτης επιρροής καθώς και απόκρυψης ουσιωδών στοιχείων τα οποία εξειδικεύονται. Προβάλλονται επίσης ισχυρισμοί και σε σχέση με τις συνθήκες σύναψης των υποθηκών και προβάλλεται ότι αυτές εξασφαλίστηκαν κατόπιν οικονομικού εξαναγκασμού και/ή ψυχικής πίεσης που ασκήθηκε σε βάρος των Εναγομένων από πλευράς της Τράπεζας. Προβάλλεται, επίσης, η θέση ότι λόγω της μεμπτής συμπεριφοράς των Εναγόντων, όπως αυτή εξειδικεύεται, υπέστησαν ζημιές εκ ποσού €1.009.419,22 από την αλλαγή του συναλλάγματος ευρώ έναντι του φράγκου και/ή άλλες χρεώσεις όπως δικαιώματα στην μετατροπή του συναλλάγματος καθώς και το υπόλοιπο του δανείου, τα οποία διεκδικούν ανταπαιτητικώς. Στην Υπεράσπιση προβάλλονται, επίσης, ισχυρισμοί για ακυρότητα των επίδικων συμφωνιών, ήτοι του Δανείου ημερ. 8/9/2008, των εγγυήσεων και των υποθηκών. Στη βάση όλων των πιο πάνω διαπιστώνεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, και, ως εκ τούτου, η πρώτη προϋπόθεση πληρούται. Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, επαναλαμβάνω ότι είναι αρκετό ο ενάγων- στην προκειμένη περίπτωση οι Εναγόμενοι- να πείσει το Δικαστήριο ότι έχει κάποια σοβαρή πιθανότητα επιτυχίας. Ο Ενάγων πρέπει να αναφέρεται σε γεγονότα που θα πείθουν το Δικαστήριο ότι έχει πραγματική προοπτική επιτυχίας, η δε ικανοποίηση του εξαρτάται από τη συσχέτιση της νομικής θεμελίωσης της αξίωσης με την προσφερόμενη μαρτυρία, όπως αυτή εξάγεται σ΄ αυτό το στάδιο από τις ένορκες δηλώσεις και από τυχόν προφορική μαρτυρία σε περίπτωση αντεξέτασης, κάτι που στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει ζητηθεί από οποιαδήποτε από τις αντίδικες πλευρές. Επισημαίνεται ότι σε σχέση με την δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32, η προοπτική επιτυχίας εξετάζεται σε συνάρτηση και με την αντίθετη εκδοχή. Κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιείται η εν λόγω προυπόθεση που θέτει το Άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Όπως υπεδείχθη στην Απόφαση Κωνσταντίνος Λόρδος κ.ά ν. Πέτρου Σιακόλα κ.ά., Πολιτική Έφεση Αρ. Ε143/2015, Απόφαση ημερ. 23/3/17 «τηρουμένης της αρχής ότι το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία, οφείλει πάντως να προβεί σε κάποια αξιολόγηση της αποδεικτικής δύναμης της υπόθεσης εκείνου του διαδίκου ο οποίος ζητά ενδιάμεση θεραπεία.». Στην υπόθεση Σεβαστού v. Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, ελέχθη συναφώς ότι, «κάποια πρωταρχική, έστω, αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι αναγκαία για να μπορεί το δικαστήριο να συνεκτιμήσει την αποδεικτική δύναμη της κάθε πλευράς. Έστω στην περιορισμένη σφαίρα εξέτασης σε αυτό το στάδιο.» Οι Αιτητές/Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το εν λόγω δάνειο, οι εγγυήσεις, η υποθήκευση ακινήτων και η τροποποίηση των διευκολύνσεων υπογράφτηκε κατόπιν απάτης ή ψευδών παραστάσεων ή ψυχικής πίεσης ή εξαναγκασμού ή άδικης συμφωνίας ή ανεπίτρεπτου επηρεασμού ή παράβασης θεσμικών καθηκόντων ή αμέλειας. Όπως δε προβάλλεται, ο ομνύων, Διευθυντής της Εναγόμενης 1, ασχολείτο με τη γεωργία, δεν είχε επενδυτικές γνώσεις ή γνώσεις ξένου συναλλάγματος ενώ το μορφωτικό του επίπεδο είναι του Δημοτικού. Επιπλέον προβλήθηκε ότι κανένας από τους λοιπούς Εναγόμενους δεν γνωρίζει ή καταλαβαίνει την Αγγλική γλώσσα που είναι η γλώσσα που χρησιμοποιήθηκε για την υπογραφή των εγγυήσεων ή συμφωνιών δανείων ή γνωρίζει περί ξένου συναλλάγματος ή χρηματοοικονομικών προϊόντων επενδυτικής φύσεως και ως, εκ τούτου, είναι η εκδοχή των Εναγομένων ότι βασίστηκαν στις προφορικές παραστάσεις της Ενάγουσας. Όπως υποστηρίχθηκε πάντοτε οι Εναγόμενοι επέμεναν να δανειστούν ευρώ και όχι ελβετικά φράγκα, αλλά στο τέλος, κατόπιν της ώθησης των Εναγόντων να δανειστούν σε Ελβετικά φράγκα, εξαπατηθήκαν από την Ενάγουσα και δανειστήκαν σε Ελβετικά φράγκα. Όσο δε αφορά τη Συμφωνία 16/5/12 που υπεγράφη ή τις νέες εξασφαλίσεις που δόθηκαν σε κατοπινό στάδιο, αυτό έγινε, όπως είναι ο σχετικός ισχυρισμός, κατόπιν ψευδών παραστάσεων ή απάτης ή ψυχικής πίεσης ή εξαναγκασμού. Γίνεται δε επί τούτου συγκεκριμένη αναφορά στο ρόλο και εμπλοκή δύο Λειτουργών της Τράπεζας για να προβληθεί ότι με σκοπό οι εν λόγω Λειτουργοί να παρακινήσουν ή προτρέψουν τους Εναγόμενους να συνάψουν το επίδικο Δάνειο και εγγυήσεις καθώς και να παραχωρήσουν τις υποθήκες για λογαριασμό της Εναγόμενης 1, προέβηκαν τον Ιούνιο του 2008 σε ψευδείς παραστάσεις τις οποίες εξειδικεύουν. Όταν δε οι Εναγόμενοι αντιλήφθησαν την απάτη και τα παραπτώματα της Ενάγουσας απέστειλαν επιστολή με ημερ. 28/12/2015 κηρύσσοντας τις Συμφωνίες άκυρες λόγω απάτης. Προβάλλεται ότι η ζημιά που οι Εναγόμενοι έχουν υποστεί ένεκα της αλλαγής ισοτιμίας είναι τεράστια. Ειδικότερα είναι η θέση τους ότι έχουν υποστεί ζημιά εκ ποσού €1.009.419,22 από την αλλαγή του συναλλάγματος ευρώ έναντι του φράγκου. Από την άλλη η Ενάγουσα βασικά προβάλει ότι καμία βάσιμη υπεράσπιση έχουν οι Εναγόμενοι και ότι οι ισχυρισμοί περί ψυχικής πίεσης, αθέμιτης επιρροής και παρότρυνσης, ανεπίτρεπτου εξαναγκασμού οικονομικού και μη, ψευδών παραστάσεων αναφορικά με τη σύναψη του επίδικου δανείου σε ελβετικά φράγκα και των επίδικων υποθηκών είναι εντελώς ανυπόστατοι. Ειδικότερα προβάλλεται ότι τα περί αθέμιτης πίεσης ή/και οικονομικού εξαναγκασμού από τη Cyprus Popular Bank μέσω του κυρίου Πανικού Πολίτη για την παροχή περαιτέρω εξασφαλίσεων και πάλι είναι εντελώς ανυπόστατα και ψευδή αφού, ανάμεσα σε άλλα, ο κ. Π. Πολίτης βρισκόταν σε άλλο κατάστημα της Cyprus Popular Bank και δεν είχε καμία συνάντηση τον Μάιο 2012 με τους Εναγόμενους. Επίσης, ο κ. Π. Πολίτης είχε απλώς μια πελατειακή σχέση με τους Εναγόμενους ως λειτουργός της Cyprus Popular Bank και δεν είχε καμία περαιτέρω προσωπική σχέση μαζί τους. Υποστηρίζεται δε ότι η πραγματική εκδοχή των γεγονότων είναι ότι η επίδικη Συμφωνία Δανείου, ημερ. 8/9/2008 υπεγράφη μετά από αίτημα της Εναγόμενης 1 εταιρείας προς CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD για παραχώρηση δανείου σε ελβετικά φράγκα. Επίσης προβάλλεται ότι οι Εναγόμενοι 5, 6 και 7, διευθυντές της Εναγόμενης 1 εταιρείας καθόλο τον ουσιώδη χρόνο της παρούσας Αγωγής υπέγραψαν την Συμφωνία Δανείου, ημερ. 8/9/2008 εκ μέρους της Εναγόμενης 1 εταιρείας και υπέγραψαν και βεβαίωση ημερ. 8/9/2008 ότι κατέχουν την Αγγλική γλώσσα και έχουν αντιληφθεί τη φύση και τη σημασία των εγγράφων που έχουν υπογράψει αναφορικά με το επίδικο δάνειο. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι, μετά από αίτηση της Εναγόμενης 1 εταιρείας για τροποποίηση των πιστωτικών διευκολύνσεων από τη Cyprus Popular Bank, συμφωνήθηκε η συνέχιση της χορήγησης του επίδικου δανείου και τροποποιήθηκαν οι εξασφαλίσεις του επίδικου δανείου με επιστολή ημερ. 16/5/2012 της Cyprus Popular Bank, το περιεχόμενο της οποίας επιστολής αποδέχθηκε η Εναγόμενη 1 εταιρεία, υπογράφοντας την στις 23/5/

1. Τέλος προβάλλεται ότι, κατά παράβαση της επίδικης συμφωνίας δανείου, η Εναγόμενη 1 δεν προέβηκε στην πληρωμή των δόσεων όπως προνοείτο στην ως άνω ρηθείσα Συμφωνία δανείου και παρέλειψε να πληρώνει τα οφειλόμενα προς τη Cyprus Popular Bank με αποτέλεσμα τον τερματισμό του επίδικου λογαριασμού δανείου και στη συνέχεια την έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται στο μέρος VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί. Το Δικαστήριο δεν χρειάζεται αλλά ούτε και πρέπει να εξάξει οποιοδήποτε θετικό και/ή δεσμευτικό εύρημα ως προς τα συγκρουόμενα πραγματικά γεγονότα που περιστοιχίζουν τα πιο πάνω ή να καταλήξει σε οποιοδήποτε τελικό συμπέρασμα ως προς το νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης εφόσον σε μια τέτοια ενδιάμεση Αίτηση τα ζητήματα που εγείρονται δεν αποφασίζονται τελεσίδικα. Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας[7]. Η έρευνα του Δικαστηρίου θα πρέπει να σταματά όπου επιτρέπει τη διαπίστωση ύπαρξης ή ανυπαρξίας κάποιας προοπτικής επιτυχίας. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών δεν είναι επί του παρόντος για να κριθεί. Το ζητούμενο εν προκειμένω δεν είναι η διαμόρφωση οριστικής πεποίθησης είτε για την υπόθεση των Εναγόντων, είτε για τη βασιμότητα της Υπεράσπισης. Το ερώτημα που τίθεται είναι το εξής: Κατά πόσο με τα όσα οι Αιτητές έχουν θέσει υπόψη του Δικαστηρίου και λαμβανομένων υπόψη των θέσεων της άλλης πλευράς, στοιχειοθετείται ορατή πιθανότητα επιτυχίας; Πιθανότητα τέτοια που δεν είναι μια απλή πιθανότητα, αλλά πάντως με τον πήχη να βρίσκεται πιο χαμηλά από το «ισοζύγιο των πιθανοτήτων»; Οι ισχυρισμοί της Καθ΄ης η Αίτηση δεν εξασθενίζουν, κατά την εκτίμηση μου, την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης των Αιτητών σε βαθμό μάλιστα που να οδηγούν στη διαπίστωση μη ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Όλα όσα πιο πάνω έχουν εκτεθεί κρίνω ότι είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας εκ μέρους των Αιτητών/Εναγόντων 1 και 2 και, ως εκ τούτου, καθόσον αφορά αυτούς πληρείται και η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου
2. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στο πλαίσιο της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρείται η προϋπόθεση αυτή. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ΄εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύκολα, τότε η έκδοση του αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ΄ανάγκη την έκδοση προσωρινού διατάγματος.[8] Όπως έχει νομολογηθεί, η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής και/ή χρηματικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.[9] Αποτέλεσε θέση των Αιτητών ότι τυχόν εκποίηση των επιδίκων ενυπόθηκων ακινήτων σε αυτό το στάδιο και αλλαγή του υφιστάμενου ιδιοκτησιακού καθεστώτος σε σχέση με αυτά θα καταστήσει την Ανταπαίτηση τους στην παρούσα Αγωγή ουσιαστικά άνευ αντικειμένου αφού οι Εναγόμενοι δεν θα μπορούν πλέον να προωθήσουν τις βασικές θεραπείες που επιζητούν εναντίον της Ενάγουσας με αποτέλεσμα να μην διατηρηθεί η δυνατότητα για μελλοντική συζήτηση των συγκεκριμένων αξιώσεων Προστίθεται, ακόμη, ότι, αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, οι Εναγόμενοι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά που δεν θα μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα, εφόσον τυχόν αποξένωση των επίδικων ακινήτων θα καταστήσει σχεδόν αδύνατη την επιστροφή των συγκεκριμένων επίδικων ακινήτων ιδιοκτησίας τους. Τέλος υποστηρίχθηκε ότι, εξ όσων γνωρίζει η πλευρά των Εναγομένων, η Ενάγουσα βρίσκεται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση και πουλά σε χαμηλές τιμές τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε διεθνείς οίκους όπως η Gordian Holdings Ltd και ότι έχει συσσωρεύσει πολλά ακίνητα τα οποία δεν πωλούνται προκαλώντας περαιτέρω οικονομικά προβλήματα. Στην προκειμένη περίπτωση λέω ότι η οποιαδήποτε ισχυριζόμενη ζημιά των Αιτητών, εάν επιτύχει η Ανταπαίτηση τους, είναι καθαρά οικονομική, εύκολα υπολογίσιμη και θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους με επιδίκαση αποζημιώσεων. Και τούτο γιατί οι ισχυρισμοί των Εναγομένων, σε ένα μεγάλο μέρος, εστιάζονται σε ζημιές που έχουν, όπως ισχυρίζονται, υποστεί λόγω αλλαγής του συναλλάγματος και/ή της ισοτιμίας του ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου. Σχετικά είναι, μεταξύ άλλων και τα όσα ισχυρίζονται οι Εναγόμενοι στην παράγραφο 6 της Υπεράσπισης τους η οποία παρατίθεται κατωτέρω: «Η εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι ζήτησε να δανειστεί το ποσό των €2.041.070,37 και κατόπιν απάτης της αναφέρθηκε ότι η Λαϊκή θα της δάνειζε το ισόποσο σε ελβετικά φράγκα CHF 3.280.000,00 δήθεν για να πληρώνει χαμηλότερο επιτόκιο χωρίς να κάνουν μνεία για οποιονδήποτε συναλλαγματικό κίνδυνο που εμπερίκλειε ο εν λόγω δανεισμός. Τελικά το ελβετικό φράγκο δυνάμωσε έναντι του ευρώ και/ή το ευρώ μειώθηκε έναντι του φράγκου και οι εναγόμενοι δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στην αύξηση του δανείου και/ή των δόσεων. Κατά τις 31/12/2015 το δάνειο παρουσίαζε υπόλοιπο CHF 3.571.593,91 και η ισοτιμία του ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου ήταν €1 = CHF1,0835 ενώ η ζημιά από την αλλαγή του συναλλάγματος στους εναγόμενους είναι €1.009.419,22 την οποία οι εναγόμενοι διεκδικούν ανταπαιτητικώς.» Κατά παρόμοιο τρόπο αναφέρονται τα εξής στην παράγραφο 42 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 5: «Έχουμε υποστεί ζημιά εκ €1.009.419,22 από την αλλαγή του συναλλάγματος ευρώ έναντι ελβετικού φράγκου από 1,6070 σε 1,0835 ή από άλλες χρέωσεις όπως δικαιώματα στη μετατροπή του συναλλάγματος που ήταν παράνομες κατά την 31/12/05..» Έπειτα σε περίπτωση επιτυχίας των Εναγομένων στις θέσεις τους ότι οι επίδικες συμφωνίες είναι άκυρες και/ή ακυρώσιμες δεν έχει αμφισβητηθεί ότι αυτοί έχουν λάβει το ποσό του κεφαλαίου του επίδικου δανείου. Κατά συνέπεια λοιπόν, ακόμη και σε περίπτωση που οι πιο πάνω θέσεις τους γίνουν αποδεκτές, εγείρεται ζήτημα υποχρέωσης αποκατάστασης του οφέλους που έχουν προσποριστεί[10]. Αυτό φαίνεται να αναγνωρίζεται και από την ίδια την πλευρά των Εναγομένων εφόσον με τις αξιώσεις τους στην Ανταπαίτηση ζητούν, μεταξύ άλλων, την έκδοση Δήλωσης «ότι η αποπληρωμή του δανείου θα γίνει στην ισοτιμία του ευρώ έναντι του ελβετικού φράγκου κατά την ημερομηνία υπογραφής του δανείου, ήτοι την 8/9/2008 και/ή 6/5/12»[11] καθώς και Δήλωση ότι «οι Ενάγοντες δεν δικαιούνται να αξιούν την αποπληρωμή του δανείου σε ελβετικά Φράγκα και/ή στην τρέχουσα τιμή συναλλάγματος μεταξύ ελβετικού φράγκου και ευρώ και/ή ότι δεν δικαιούνται να αυξομειώνουν τις αρχικά συμφωνηθείσες δόσεις και να γίνουν οι σχετικές αναπροσαρμογές με βάση την συμφωνηθείσα τιμή συναλλάγματος και τις συμφωνηθείσες δόσεις»[12]. Σχετική είναι επίσης η ακόλουθη αναφορά στην παράγραφο 43 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου 5: «Επιπλέον ισχυριζόμαστε ότι δεν υπάρχουν όροι στη συμφωνία μεταξύ μας ή στις συμφωνίες δανείου ή εγγυήσεων που να δίνουν το δικαίωμα στους ενάγοντες να απαιτεί να πληρωθεί σε ελβετικά φράγκα ή να αποπληρωθεί το δάνειο στην τρέχουσα τιμή συναλλάγματος μεταξύ ελβετικού φράγκου και ευρώ». Βασικά εκείνο το οποίο, μεταξύ άλλων θεραπειών, επιδιώκουν είναι την έκδοση Δηλωτικής Απόφασης ότι οι όροι στις επίδικες Συμφωνίες και/ή υποθήκες και/ή εγγυήσεις οι οποίοι προνοούν για την αποπληρωμή του δανείου στην εκάστοτε ισοτιμία του ευρώ έναντι του Ελβετικού Φράγκου είναι άκυροι και/ή καταχρηστικοί. Όσον δε αφορά τον ισχυρισμό των Εναγομένων αναφορικά με την φερεγγυότητα της Τράπεζας Κύπρου δεν θεωρώ ότι τα δημοσιεύματα που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της Αίτησης (Τεκμήριο Ζ) συνιστούν αποδεικτικό στοιχείο ή μαρτυρία που αποδεικνύει καθ΄οιονδήποτε τρόπο την αφερεγγυότητα της Τράπεζας Κύπρου ή θέτουν υπό αμφισβήτηση την ικανότητα καταβολής τυχόν επιδικασθεισών αποζημιώσεων σε περίπτωση επιτυχίας της Ανταπαίτησης των Εναγομένων. Πέραν δε αυτού η θέση των Εναγόντων ότι κατά το 2018 ο Όμιλος της Τράπεζας Κύπρου παρουσίαζε κέρδη και όχι ζημιές, ουδόλως έχει αμφισβητηθεί από πλευράς των Εναγομένων - οι οποίοι έφεραν το βάρος απόδειξης και όφειλαν να αποδείξουν ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου - είτε μέσω αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντος στην Ένσταση, είτε μέσω συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των Εναγομένων. Ούτε και ο ισχυρισμός ότι με βάση τις μη ελεγμένες καταστάσεις λογαριασμού που υπάρχουν σε σχέση με την Gordian Holdings Ltd, στην οποία έχουν μεταβιβασθεί τα περιουσιακά στοιχεία και υποχρεώσεις συμπεριλαμβανομένων των επίδικων Υποθηκών, η εν λόγω εταιρεία παρουσιάζεται να διαθέτει μέχρι το τέλος του 2019 περίσσευμα €2.500.000 σε ρευστότητα και περιουσιακά στοιχεία συνολικής αξίας €1.386.000.000, έχει καθ΄οιονδήποτε τρόπο αμφισβητηθεί. Υπό αυτά τα δεδομένα καταλήγω ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ότι δηλαδή οι Αιτητές χωρίς την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων δεν θα μπορεί να αποζημιωθούν πλήρως σε μεταγενέστερο στάδιο. Όπως είναι νομολογημένο, στις περιπτώσεις όπου το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση, το θέμα λήγει εκεί χωρίς να παρίσταται η ανάγκη να επικαλεστεί τη διακριτική του ευχέρεια για την μη έκδοση του[13]. Ως εκ τούτου η οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση και ενασχόληση με τους υπόλοιπους λόγους που έχουν τεθεί και αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης κατά τις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων, παρέλκει. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Είναι συνεπώς η κατάληξη μου ότι οι Αιτητές/Εναγόμενοι απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν την τρίτη προϋπόθεση που θέτει το Άρθρο 32

(1)του Νόμου 14/60. Συνεπακόλουθα η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της παρούσας Αίτησης δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, η Καθ΄ης η Αίτηση/Ενάγουσα δικαιούται στα έξοδα της. Οι Αιτητές να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1] Δέστε Decades v. Studio

(1996)1 A.A.Δ. και Αίτηση Χάρη Φεσσ ά

(1990)1 Α.Α.Δ. 704. 2 Δέστε Acropol Shipping Co Ltd v. Petros I. Rossis

(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi

(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εται ρεία Α στι κ ών Λ εω φ ορείων

(1981)1 C.L.R. 605, Odysseosv. Pieris Estates

(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motovia Ltd

(1987)1 C.L.R.303, Pastella Marine Co Ltd v. National Iranian Tanker Co Ltd

(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd v. Global Cruises S.A.

(1989)1 Α.Α.Δ. 182, Ζεμενί δη ς ν. Ζεμενί δο υ

(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσ ολά κη ν. Στυλι ανί δη

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282), Louis Vuitton v. Dermosak Limited κ.α.

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453. [3] Δέστε Bacardi v. Vinco

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 788 Ζην τί λη ς ν. Ανδρ έου

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1791 και Άκης (Μεταφορές Δεμάτων) Εξπ ρές Λτδ ν. C. Kokkouri Trading

(1998)1 Α.Α.Δ. 149. [4] Δέστε Hadjikyriacos Co Ltd v. United Biscuits UK Ltd

(1984)1 C.L.R. 263, 267-268, Δη μ οκ ρα τί α τη ς Σλοβενί ας ν. Beograbska Banka

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 225, 235, P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802. [5] Δέστε Adidas v. Jonitexo Ltd

(1984)1 C.L.R. 263, Ά κη ς άλλω ς Γρηγό ρη ς Ν. Γρηγορί ου κ. α. ν. Χρι στι άν α Στ αύρ ου Χρι στ οφ όρ ου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248. [6] Δέστε Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita- Aluminium Co Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ. 2015 και T.A. Micrologic Com. Consult. Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 (Γ) ΑΑΔ 1802. [7] Δέστε Μυριάνθη Νικόλα v. Μιχάλης Κεφάλα

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572 [8] Δέστε Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255. [9] Όπως επισημάνθηκε στην υπόθεση Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.α.

(2001)1 Α.Α.Δ.

1. [10] Δέστε Άρθρα 64 και 65 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ.
2. [11] Δέστε παράγραφο Γ της Ανταπαίτησης. [12] Δέστε παράγραφο ΙΕΕ της Ανταπαίτησης. [13] Δέστε Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G κ.ά. v. Adeona Holdings Limited Πολιτική Έφεση αρ. Ε 6/2014, ημερ. 27/2/15 και Χάρης Σταυράκης κ.ά. ν. Δήμος Λευκωσίας Πολιτική έφεση αρ. Ε 68/2013, ημερ. 24/3/
3. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο