ΖΑΜΠΑ ν. ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 1033 / 2017, 16/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A275 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1033 / 2017 Μεταξύ: XXXXX ΖΑΜΠΑ Ενάγοντα -και- ΥΔΡΟΓΕΙΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 23.11.2018 για προσθήκη διαδίκου (εναγομένων) Ημερομηνία: 16 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για εναγόμενη-Αιτήτρια: Η κα Θωμά για ΚΕΝΔΕΑΣ Α. ΣΕΡΓΗ ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση ο κ. Αντωνίου) Για ενάγοντα-Καθ'ου η αίτηση: Ο κ. Δημητριάδης για ΚΩΣΤΑΣ Π. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ ΔΕΠΕ (για ν' ακούσει απόφαση η κα Παπαδοπούλου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Αποτελεί κοινό έδαφος πως στις 28.11.2016, στην συμβολή των οδών Σταδίου και 1ης Απριλίου στο Παραλίμνι, επεσυνέβη σύγκρουση της μοτοσικλέτας XXXXX19 που οδηγείτο από τον ενάγοντα και του οχήματος XXXXX31 που οδηγείτο από κάποια XXXXX Prakapovich (ασφαλισμένη της εναγόμενης ασφαλιστικής εταιρείας). Ο ενάγοντας ισχυρίζεται πως από την σύγκρουση υπέστη σωματικές βλάβες και υλικές ζημιές, για τις οποίες αξιώνει αποζημιώσεις από την εναγόμενη, αποδίδοντας ευθύνη στην οδηγό του οχήματος XXXXX
- Η εναγόμενη αρνείται τους ισχυρισμούς του ενάγοντα ως προς τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το τροχαίο ατύχημα (ότι η οδηγός του οχήματος XXXXX31 ευθύνεται γι' αυτό) και καλεί τον ενάγοντα σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών του. Με την υπό κρίση Αίτηση, η εναγόμενη αιτείται τα εξής: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διά του οποίου να τροποποιείται ο τίτλος της ως άνω αγωγής, διά της αριθμήσεως των υπαρχόντων εναγομένων με τον αριθμό 1 και διά της προσθήκης των πιο κάτω αναφερομένων προσώπων ως συνεναγομένων 2 και 3, καθώς επίσης και της έκθεσης απαιτήσεως.
- ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ, υπό την ιδιότητα του ως εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Απελλής 1, Λευκωσία.
- ΔΡ. XXXXX ΒΑΣΟΥΡΗΣ, φ/δι Γενικό Νοσοκομείο Παραλιμνίου. Β. Άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου, που να επιτρέπει να λάβει μέρος στην διαδικασία, ως συνεναγόμενος 2, ο Γενικός Εισαγγελέας, υπό την ιδιότητα του ως εκπρόσωπος της Κυπριακής Δημοκρατίας και ως συνεναγόμενος 3, ο Δρ. XXXXX Βασούρης, φ/δι Γενικό Νοσοκομείο Παραλιμνίου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον όπως καταχωρηθεί τροποποιημένο κλητήριο της αγωγής από τον Ενάγοντα, εντός 30 ημερών από την επίδοση εις αυτόν και/ή στους Δικηγόρους του, του διατάγματος. Δ. Άδεια για συνέχιση της διαδικασίας. Ε. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε θεωρηθεί και/ή κριθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο, ως δίκαια και/ή δέουσα υπό τις περιστάσεις. Στ. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον έξοδα επιδόσεως και Φ.Π.Α.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.9 θ.1, 4, 5, 6, 7, 9, 10, 11, Δ.25, Δ.12 και Δ.48 θ.θ. 1-4, 7, 8, 9, στο άρθρο 31 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στο δίκαιο της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Την Αίτηση υποστηρίζει Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ευαγγελίδη, διευθυντού του Τμήματος Απαιτήσεων της εναγομένης, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Είναι η θέση του (κατόπιν συμβουλής που έλαβε από τον ιατρό XXXXX Γ. Γεωργίου ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα εκ μέρους της εναγομένης) πως ο ενάγοντας δεν έτυχε της σωστής και πρέπουσας ιατρικής θεραπείας, περίθαλψης και φροντίδας στο Γενικό Νοσοκομείο Παραλιμνίου, από τον θεράποντα ιατρό του (XXXXX Βασούρη), με αποτέλεσμα η κατάσταση της υγείας του να επιδεινωθεί, αν και τα τραύματα του από το ατύχημα ήταν θεραπεύσιμα. Υποστηρίζει πως ενώ ο ενάγοντας αρχικά (μετά την διαπίστωση του κατάγματος του άνω άκρου της αριστερής κνήμης) έτυχε της ενδεδειγμένης θεραπείας (με χειρουργική επέμβαση, το κάταγμα σταθεροποιήθηκε μέσω της τοποθέτησης μεταλλικών προσθετικών), στην συνέχεια και χωρίς το κάταγμα να έχει επουλωθεί, ο συγκεκριμένος ιατρός, ενεργώντας αμελώς, τον υπέβαλε στις 28.7.2017 σε νέα χειρουργική επέμβαση (αφαιρέθηκαν τα μεταλλικά προσθετικά), με αποτέλεσμα το κάταγμα να μην επουλωθεί πλήρως και/ή να επουλωθεί σε μη ικανοποιητική θέση και ως εκ τούτου να χρήζει ο ενάγοντας νέας χειρουργικής επέμβασης. Εκ νέου ο ιατρός στις 11.4.2018 υπέβαλε τον ενάγοντα σε νέα χειρουργική επέμβαση (διορθωτική οστεοτομία και τοποθέτηση συσκευής εξωτερικής οστεοσύνθεσης). Και πάλιν, εντός Μαΐου 2018, και χωρίς το κάταγμα να έχει επουλωθεί και/ή να έχει επουλωθεί πλήρως, ενεργώντας και πάλι αμελώς, αφαίρεσε την συσκευή εξωτερικής οστεοσύνθεσης, με αποτέλεσμα το κάταγμα να μην επουλωθεί και/ή να μην επουλωθεί πλήρως. Κατά τον ομνύοντα, η αμέλεια που επέδειξε ο θεράπων ιατρός, με το να αφαιρέσει και τις δύο φορές τα υλικά οστεοσύνθεσης χωρίς το κάταγμα να είχε επουλωθεί πλήρως, συνετέλεσε ώστε οι κατ' ισχυρισμόν σωματικές βλάβες του ενάγοντα να «μεγιστοποιηθούν». Η προσθήκη των προτεινόμενων εναγομένων, καταλήγει ο ομνύων, «θα συμβάλει στην πλήρη και αποτελεσματική εκδίκαση του συνόλου των θεμάτων που προκύπτουν από το ατύχημα ημερ. 28.11.2016». Από τις πράξεις ή παραλείψεις τους, προσθέτει, «διαφαίνεται ότι αυτοί έχουν παράλληλα και/ή ταυτόχρονα με τον οδηγό του ασφαλισμένου οχήματος των εναγομένων, αδικοπραγήσει και θα πρέπει να συνενωθούν ως συνεναγόμενοι, όχι για την πρόκληση «ίδιας ζημιάς» αλλά για την ζημιά που ένας έκαστος, στον βαθμό που ευθύνεται, προκάλεσε στον ενάγοντα, την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να καταμερίσει». Ο ενάγοντας έφερε Ένσταση στην Αίτηση προβάλλοντας τους ακόλουθους Λόγους: « ι. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για προσθήκη των προτιθέμενων εναγόμενων ως συνεναγόμενων. ii. Δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να προστεθούν οι προτιθέμενοι συνεναγόμενοι ως εναγόμενοι και/ή μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη χωρίς την εν λόγω προσθήκη. iii. Η παρουσία των προτιθέμενων εναγόμενων ως συνεναγόμενοι δεν είναι αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται με την παρούσα αγωγή μεταξύ Ενάγοντα και Εναγομένων. iv. Η προσθήκη των προτιθέμενων συνεναγόμενων θα έχει ως συνέπεια την προσθήκη νέας βάσης αγωγής, το οποίο δεν επιτρέπεται. ν. Ο Ενάγοντας δεν επιθυμεί να στραφεί εναντίον των προτιθέμενων εναγόμενων, από τους οποίους δεν ζητά οποιαδήποτε θεραπεία. Δεν ισχυρίζεται ότι υπήρξαν αμελείς για να δικογραφήσει εναντίον τους Λεπτομέρειες Αμέλειας, οπόταν η αγωγή τους εναντίον των προτιθέμενων συνεναγομένων θα είναι εκ προοιμίου απορριπτέα, θα απορριφθεί από το δικαστήριο και ο Ενάγοντας θα επωμισθεί και τα έξοδα. vi. Τυχόν προσθήκη των προτιθέμενων συνεναγομένων θα περιπλέξει αχρείαστα την επίλυση των επίδικων θεμάτων, θα προκαλέσει αχρείαστη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης του Ενάγοντα. Ουσιαστικά, η υπόθεση του Ενάγοντα θα εκτροχιαστεί. νii. Εάν εγκριθούν τα αιτούμενα διατάγματα, ο Ενάγοντας δεν θα είναι σε θέση να καλέσει ως μάρτυρα τον προτιθέμενο εναγόμενο 3, ο οποίος είναι ο θεράπων γιατρός του, ως εκ τούτου, ο Ενάγοντας θα εμποδιστεί από του να παρουσιάσει και αποδείξει την υπόθεση του όπως επιθυμεί και δικαιούται. νiii. Τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων θα οδηγήσει στην καταστρατήγηση των ανθρώπινων και συνταγματικών δικαιωμάτων του Ενάγοντα και/ή των προτιθέμενων διαδίκων και ιδιαίτερα θα παραβιάσει το δικαίωμα του Ενάγοντα και/ή των προτιθέμενων διαδίκων για δίκαιη δίκη. ix. Το αίτημα των Εναγόμενων μπορεί να προωθηθεί με τη διαδικασία προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου, η οποία είναι η καταλληλότερη για να επέλθει πλήρης και αποτελεσματική εκδίκαση του συνόλου των επίδικων θεμάτων, ενώ παράλληλα προστατεύονται τα δικαιώματα όλων των διαδίκων. Περαιτέρω, εάν η διαδικασία τριτοδιαδίκου αποτύχει, τα έξοδα θα τα επωμισθούν οι Εναγόμενοι και όχι ο Ενάγοντας, όπως θα γίνει εάν προστεθούν ως συνεναγόμενοι. x. Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι γενικοί, αόριστοι και ατεκμηρίωτοι. xi. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Γιαννακού, υπαλλήλου στο γραφείο Κώστας Π. Δημητριάδης ΔΕΠΕ το οποίο εκπροσωπεί τον ενάγοντα. Η ομνύουσα επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους Λόγους Ένστασης. Τόσο η Δ.25 όσο και η Δ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σύμφωνα με την νομολογία, παρέχουν την εξουσία στο Δικαστήριο να προβεί στις αναγκαίες τροποποιήσεις ή και προσθήκη ή αντικατάσταση οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου ώστε να βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου προς αποτελεσματική επίλυση των επιδίκων θεμάτων όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις, [βλ. Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, Πολ. Έφ. 10837, ημερ. 20.9.2001]. Είναι νομολογημένο ότι η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής διέπεται από την Δ.9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, η οποία καθορίζει και τις συνέπειες τέτοιας τροποποίησης, [βλ. Ferro Fashions Limited ν. Fashion Box S.R.L., Πολ. Έφ. 9674, ημερ. 20.10.1999, Έλληνας κ.α. ν. Χριστοδούλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 485, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη κ.α., Πολ. Έφ. 10719 κ.α., ημερ. 24.10.2001]. Η εξουσία του Δικαστηρίου να προβεί σε διόρθωση λανθασμένου ονόματος διαδίκου στην αγωγή (misnomer), ακόμα και μετά την έκδοση της απόφασης, δυνάμει της Δ.25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας έχει τονισθεί στην υπόθεση Ε. G. Falekkos Ltd ν. Reana Manufacturers Ltd, Πολ. Έφ. 10235, ημερ. 31.3.1999. Στην υπόθεση Mepa Manag. Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ετ. Γεν. Ασφαλ.
(1997)1 Α.Α.Δ. 772 στη σελ. 778 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το ζήτημα της προσθήκης διαδίκου εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διαδίκους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επιδίκων θεμάτων (Βλ. Van Gelder, Apsimon & Co v. Sowerby Bridge United District Flour Society [1890] 44 Ch D 374, CA, Montgomery v. Foy, Morgan & Co [1895] 2 Q.B. 321, CA, Bennetts & Co v. Mcltwraith & Co [1896] 2 CLB. 464, CA, Ideal Films Ltd v. Richards [1927] 1 K.B. 374, CA., Wilson v. Balcarres [1893] 1 Q.B. 422, Robinson v. Geisel [1894] 2 Q.B. 688).» Ειδικώτερα σε σχέση με την προσθήκη εναγομένου, είναι Γενική Αρχή πως ο ενάγοντας έχει δικαίωμα να επιλέξει τα πρόσωπα εναντίον των οποίων θα στραφεί και δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να στραφεί εναντίον προσώπων που δεν επιθυμεί [Dollfus Mieg et Companie S.A. v. Bank of England
(1951)Ch.33]. Στην υπόθεση Perihan Mustafa Korkut ή Eyiam Perihan v. Απόστολου Γεωργίου, διά του πληρεξουσίου αντιπροσώπου του Χαράλαμπου Χ. Ζόππου (Αρ.1),
(2007)1 Α.Α.Δ. 1213, λέχθηκε πως: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9, θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται.» Το κατά πόσον βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι συνηρτημένο με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις των μερών [Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1991)1 Α.Α.Δ. 906]. Στην υπόθεση Ανδρέας Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1372, το Ανώτατο Δικαστήριο προσδιόρισε τους παράγοντες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, όταν επιλαμβάνεται τέτοιας φύσεως αιτήσεις. Λέχθησαν, επί τούτου, τα εξής: «Η επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει βασικά στον ενάγοντα. (Βλ. Supreme Court Practice 1982 3 - σελ. 210. Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία (Βλ. Κανόνες Πολιτικής Δικονομίας - Διαταγή 9 θ.10) να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή. Είναι αυτόδηλο ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και καθώς έχει ειπωθεί στην Παπαχριστοφόρου ν. Χαραλάμπους (ανωτέρω), η απόφανση ως προς το αν βρίσκονται όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι ενώπιον του δικαστηρίου είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις γραπτές προτάσεις. [.] Καθώς έχει προαναφερθεί, η προσθήκη διαδίκου είναι ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εκδίκαση όλων των επίδικων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια η οποία του παρέχει τη δυνατότητα διαγραφής, προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου σε μια εκκρεμούσα διαδικασία. Στην προκείμενη περίπτωση, η έκθεση απαιτήσεως δεν περιέχει ο,τιδήποτε που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι συνιστά αιτία αγωγής εναντίον του προτεινόμενου διαδίκου Mark Antony Cyprus Ltd. Από την άλλη, τα στοιχεία που παρέθεσε ο εφεσείων προς υποστήριξη του αιτήματος για προσθήκη διαδίκου δεν παρέχουν το απαραίτητο νομιμοποιητικό έρεισμα ότι η προσθήκη της Mark Antony Cyprus Ltd ως διαδίκου θα συμβάλει στην αποτελεσματική επίλυση των υφιστάμενων μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων.» Στην υπόθεση Manchester Lines Ltd and others v. Viamar Coach Industry Ltd
(1983)1 C.L.R. 178, το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας αγγλική επί του θέματος νομολογία, τόνισε, μεταξύ άλλων, πως όπου η σκοπούμενη προσθήκη εναγομένου θα οδηγήσει στην προσθήκη νέας βάσης αγωγής, το Δικαστήριο δύναται να μην την επιτρέψει. Η υπόθεση Manchester (ανωτέρω) υιοθετήθηκε στην Αγωγή Ναυτοδικείου Αρ. 201/96, P.T. Kiani Kertas v. Interorient Navigation Company Limited κ.ά. (Αρ.1)
(2001)1 Α.Α.Δ.
- Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ πως για τους λόγους που θα εξηγήσω στην συνέχεια, το αίτημα της εναγομένης δεν θα πρέπει να εγκριθεί. Στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγοντας ενίσταται στην προσθήκη άλλων εναγομένων. Βάση της αγωγής του είναι η αμέλεια της οδηγού του οχήματος XXXXX
- Εάν επιτραπεί η προσθήκη των προτεινόμενων εναγομένων, η αγωγή δεν θα μπορεί να προχωρήσει εναντίον τους ως έχει το δικόγραφο του ενάγοντα, αλλά θα πρέπει τούτο να τροποποιηθεί ανάλογα ώστε να συμπεριληφθεί στην αγωγή ως βάση και η κατ' ισχυρισμόν αμέλεια του προτεινόμενου εναγομένου
- Εάν δεν δικογραφηθούν λεπτομέρειες αμέλειας εναντίον του, τότε η αγωγή θα είναι έκθετη σε απόρριψη με δυσμενείς, ενδεχομένως, συνέπειες σε βάρος του ενάγοντα. Ο ενάγοντας δεν συμμερίζεται την θέση της εναγόμενης πως ο θεράπων ιατρός του υπήρξε αμελής και δεν επιθυμεί να στραφεί εναντίον του αξιώνοντας οποιαδήποτε θεραπεία. Η επιθυμία του ενάγοντα θα πρέπει να είναι σεβαστή. Πέραν τούτου, δεν έχει καταδειχθεί η αναγκαιότητα της παρουσίας των προτεινόμενων εναγομένων, ώστε να επιλυθούν τα επίδικα ζητήματα της αγωγής μεταξύ ενάγοντα και εναγομένης. Συμφωνώ με την θέση των συνηγόρων του ενάγοντα πως εάν επιτραπεί η αιτούμενη προσθήκη, όχι μόνο θα προκληθεί αχρείαστη καθυστέρηση στην προώθηση της υπόθεσης του, αλλά υπάρχει κίνδυνος να πληγούν και τα συμφέροντα του. Για τους προαναφερόμενους λόγους, κρίνω πως η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και θα πρέπει να απορριφθεί. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και σε βάρος της εναγομένης. (Υπ.) .................................................. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο