PAMYVE TRADING CO LTD κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αίτηση-Έφεση: 48 / 2019, 9/9/2019

(1)/2014. Στις 14.2.2018 απέστειλαν με συστημένο ταχυδρομείο, τόσο στην πρωτοφειλέτιδα εταιρεία όσο και στους εγγυητές, την Ειδοποίηση Τύπος «Θ», συνοδευόμενη από επιστολή τερματισμού του λογαριασμού του δανείου (αρ. XXXXX3275). Με την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση οι εφεσείοντες αιτούνται την έκδοση διατάγματος με το οποίο: (α) να ακυρώνονται ή/και να παραμερίζονται Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ». (γ) να ακυρώνεται ο ορισθείς για τις 10.9.2019 πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου, και (δ) να ακυρώνεται ή/και να αναστέλλεται η προβλεπόμενη από το Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Αρ.9/65), διαδικασία. Η Αίτηση/Έφεση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στα άρθρα 29-32 και 43 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65, όπως τροποποιήθηκε και ειδικώτερα στα Άρθρα 5, 21, 27, 44Α - 44 ΙΑΑ, στον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23, 26, 28 και 30, στις αρχές της επιείκειας και του κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στην σχετική νομολογία. Προβάλλονται πληθώρα Λόγων Έφεσης, οι οποίοι εν πολλοίς είναι επαναλαμβανόμενοι. Κύριος Λόγος είναι πως η «όλη διαδικασία» δεν έχει ξεκινήσει νομότυπα και/ή νόμιμα και/ή σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου, καθότι οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» δεν απεστάλησαν ή και δεν επιδόθηκαν προ όλους «τους ενυπόθηκους οφειλέτες ή και προς όλα τα ενδιαφερόμενοι πρόσωπα» όπως προβλέπεται στον Νόμο. Ειδικώτερα η προς την Εφεσείουσα 1 εταιρεία (πρωτοφειλέτιδα) Ειδοποίηση Τύπος «Ι», δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ή σε «διοικητικό αξιωματούχο της». Περαιτέρω προβάλλεται πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν υπογράφεται από τον ενυπόθηκο δανειστή και δεν συνοδεύεται με Κατάσταση Λογαριασμού κατηρτισμένη όπως ο Νόμος ορίζει (δεν αναγράφεται το ποσοστό του επιτοκίου με το οποίο χρεώνεται το ενυπόθηκο χρέος). Η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου, καθότι (α) το περιεχόμενο της είναι εσφαλμένο, (β) δεν υπογράφεται ή/και δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή. Η εν λόγω Ειδοποίηση δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας ή/και σε «διοικητικό αξιωματούχο της». Το αξιούμενο ποσό («το εναπομείναν υπόλοιπο της επίδικης υποθήκης») είναι εσφαλμένο και αυθαίρετο ή και λανθασμένο ή/και δεν είναι αυτό που «πράγματι προκύπτει από την επίδικη δήλωση και/ή σύμβαση της Υποθήκης (Υ912/2011) ή και είναι αποτέλεσμα παράνομων χρεώσεων λόγω καταχρηστικών ή/και αόριστων ή/και παράνομων ή/και άκυρων όρων της συμφωνίας.» Το Μέρος VIA του Νόμου είναι αντισυνταγματικό, καθότι η διάταξη του άρθρου 44

(1)(προνοεί πως το Μέρος VIA τυγχάνει εφαρμογής σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία της ισχύος του τροποποιητικού Νόμου 142(Ι)/2014) προσκρούει στο δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος. Η Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της εφεσείουσας 2 XXXXX Ύψου, εκ των διοικητικών συμβούλων (διευθύντρια της εφεσείουσας 1, εταιρείας). Όπως αναφέρει, οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» μαζί με την επιστολή τερματισμού του λογαριασμού του δανείου, οι οποίες απεστάλησαν στην ίδια και στους υπόλοιπους εφεσείοντες, παρελήφθησαν από την ίδια στις 26.2.

1. Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» (συνοδεύοντο από συνοδευτικές επιστολές και Κατάσταση Λογαριασμού) οι οποίες απευθύνοντο και πάλι προς όλους τους εφεσείοντες, επεδόθηκαν όλες στον σύζυγο της, εφεσείοντα
2. Είναι η θέση της πως σε σχέση με την εφεσείουσα 1 εταιρεία (ενυπόθηκο οφειλέτη), η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», δεν ήταν νόμιμη αφού αυτή επιδόθηκε σε μη αξιωματούχο της εταιρείας, ενώ αυτός βρισκόταν όχι στην διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εταιρείας (Μακαρίου 98, καταστήματα 4 & 5, Λάρνακα) αλλά σε άλλη διεύθυνση (οδός Γεωργίου Παπανδρέου 7Α, Λάρνακα). Οι προς όλους τους εφεσείοντες Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ», επιδόθηκαν στην ίδια, στην οικία της (οδός XXXXX 13Α, Λάρνακα). Διατείνεται πως σε σχέση με την εφεσείουσα 1 εταιρεία, η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» δεν ήταν νόμιμη, αφού αυτή δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας. Κατά τα λοιπά, η ομνύουσα επαναλαμβάνει τους Λόγους Έφεσης και υποστηρίζει πως οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» θα πρέπει να κριθούν άκυρες και όλη η διαδικασία που ακολουθήθηκε να ακυρωθεί. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας πως η Αίτηση/Έφεση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη και/ή αντικανονική. Πως στερείται οποιουδήποτε κατάλληλου και/ή πραγματικού υποβάθρου. Πως οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» είναι καθόλα νόμιμες, συντάχθηκαν συμφώνως του νόμου και επιδόθηκαν νομότυπα τόσο στους ενυπόθηκους οφειλέτες όσο και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Πως καμιά από τις προϋποθέσεις του άρθρου 44 Γ

(3)του Νόμου δεν τυγχάνει εφαρμογής ώστε να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σωτηρίου, λειτουργού στην υπηρεσία των Εφεσιβλήτων, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Όπως ο ομνύων αναφέρει, στις 14.2.2018 οι εφεσίβλητοι απέστειλαν σ' όλους τους εφεσείοντες, με συστημένο ταχυδρομείο, επιστολή τερματισμού του δανείου (λόγω μη τήρησης των συμβατικών τους υποχρεώσεων) μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Λόγω της μη ανταπόκρισης των τελευταίων, οι εφεσίβλητοι απέστειλαν στην συνέχεια, στις 16.10.2018 την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», μαζί με Κατάσταση Λογαριασμού. Οι Ειδοποιήσεις επιδόθηκαν (για όλους τους εφεσείοντες) στον εφεσείοντα 3 στις 7.11.2018. στις 15.4.2019 επιδόθηκαν στην εφεσείουσα 1 εταιρεία, οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ». Την ίδια ημέρα επιδόθηκε στους εφεσείοντες 2, 3 και 4, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Η εφεσείουσα 1 εταιρεία δεν διόρισε εκτιμητή και ούτε γνωστοποίησε στους εφεσίβλητους κατά πόσον επιθυμούσε να ληφθεί υπόψη η εκτίμηση του Κτηματολογίου. Είναι η θέση του πως ορθά οι εφεσίβλητοι προχώρησαν με την διαδικασία του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65, αφού οι εφεσείοντες, από την ημέρα που έλαβαν το δάνειο

(2011), πλήρωσαν συνολικά 65 δόσεις μόνο και από τον Νοέμβριο του 2016 δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό. Η επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 14.2.2018, συνοδευόμενη από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ», απεστάλη στην εφεσείουσα 1 εταιρεία με συστημένο ταχυδρομείο, στην διεύθυνση που οι ίδιοι οι αξιωματούχοι της εταιρείας (εφεσείουσες 2 και 4) έδωσαν στους εφεσίβλητους για σκοπούς επικοινωνίας. Η δε Ειδοποίηση Τύπος «Ι» (μαζί με Κατάσταση Λογαριασμού) επεδόθη, για την εφεσείουσα 1 εταιρεία, στον εφεσείοντα 3, ο οποίος παρουσίασε τον εαυτόν του ως υπεύθυνο παραλαβής εγγράφων για την εταιρεία. Όσον αφορά την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», επιβεβαιώνει πως αυτή επεδόθη για την εφεσείουσα 1 εταιρεία, στην εφεσείουσα 2, διευθύντρια της εταιρείας. Μετά την τελευταία τροποποίηση του Νόμου 9/65 [Ν.87

(1)/2018, ημερ. 13.7.2018], η ακολουθητέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, βάσει του Μέρους VIA του Νόμου 9/65, έχει ως ακολούθως. Σε περίπτωση υπερημερίας όπως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία αυτή (που το χρέος καθίσταται πληρωτέο), τότε ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία [άρθρο 44Β όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018]. Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία, στην περίπτωση που ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων κα όλων των εξόδων που προκλήθηκαν και οφείλονται προς είσπραξη. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, το οφειλόμενο ποσό. Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι δυνατό να καταχωρισθεί Έφεση για παραμερισμό της, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Oι λόγοι για τους οποίους δύναται να παραμεριστεί η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι, σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/65 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, οι ακόλουθοι: (α) η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για επιβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Είναι σαφές πως δεν απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι πιο πάνω λόγοι για να παραμεριστεί Ειδοποίηση για σκοπούμενη πώληση υποθηκευμένου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/

1. Σε περίπτωση που συντρέχει έστω και ένας από αυτούς, το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ρηθείσα Ειδοποίηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν είναι εφέσιμη καθότι έχει πληροφοριακό χαρακτήρα. Έχω εξετάσει το ζήτημα στην Αίτηση/Έφεση αρ. 332/17, Ε.Δ. Λεμεσού, Ανδρέας Χρυσοστόμου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνίας 6.9.
2. Στην σελίδα 16 της εν λόγω υπόθεσης λέχθηκαν τα εξής, τα οποία υιοθετώ και επαναλαμβάνω: «Σε συνέχεια των όσων έχουν προαναφερθεί, θα πρέπει να λεχθεί πως στο Μέρος VIA του Νόμου, δεν υπάρχει ειδική διάταξη που να προνοεί για δικαίωμα άσκησης Έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», κατ' αντίθεση με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», για την οποία υπάρχει η ειδική διάταξη του άρθρου 44Γ

(3), η οποία καθορίζει τόσο την προθεσμία για την προσβολή της με την άσκηση Έφεσης όσο και για τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους αυτή μπορεί να προσβληθεί. Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» έχει πληροφοριακό χαρακτήρα και δεν παράγει οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα ώστε να καταστεί αντικείμενο Έφεσης, με βρίσκει σύμφωνη. Σκοπός της εν λόγω Ειδοποίησης είναι να περιέλθει σε γνώση του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου μέρους, πως ο ενυπόθηκος δανειστής έχει θέσει σε εφαρμογή τον μηχανισμό του πλειστηριασμού. Τον καλεί δε να εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός της καθορισμένης από τον Νόμο, προθεσμίας. Συνεπώς δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(3)». Σε καμία περίπτωση δεν παραγνωρίζεται βέβαια, πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» αποτελεί προϋπόθεση της αποστολής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» και θα πρέπει ασφαλώς να πληροί όλες τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, τόσο ως προς το περιεχόμενο της όσο και ως προς την επίδοση της. Σε σχέση με το τελευταίο, η θέση των εφεσειόντων πως η επίδοση της εν λόγω Ειδοποίησης (Τύπος «Ι») όσον αφορά την εφεσείουσα 1 εταιρεία είναι κακή (δεν επεδόθη στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας), καταρρίπτεται από τα όσα ο XXXXX Σωτηρίου αναφέρει στην Ένορκη του Δήλωση. Η Ειδοποίηση επεδόθη στον εφεσείοντα 3 (είναι σύζυγος της εφεσείουσας 2) ο οποίος παρουσιάστηκε ως «υπεύθυνος παραλαβής εγγράφων της εταιρείας» και υπέγραψε, με αυτήν την ιδιότητα, το σχετικό αντίγραφο (τούτο επισυνάφθηκε στην Ένορκη Δήλωση του επιτελούντος την επίδοση επιδότη, Τεκμήριο 7 στην Ένορκη Δήλωση Σωτηρίου). Το γεγονός της επίδοσης της Ειδοποίησης στον εφεσείοντα 3, δεν αμφισβητείται. Εκείνο που υποστηρίζεται είναι πως το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν είναι αξιωματούχος της εταιρείας. Η απάντηση στο ερώτημα είναι απλή. Ζητούμενο σε κάθε περίπτωση είναι το πρόσωπο (φυσικό ή νομικό) εναντίον του οποίου έχει ξεκινήσει μία διαδικασία, να πληροφορηθεί την ύπαρξη της. Στην προκειμένη περίπτωση, ο σκοπός επετεύχθη. Στο σημείο αυτό σημειώνω πως το άρθρο 44(Ι)(Ε) του Νόμου 9/65, προνοεί την αποστολή των Ειδοποιήσεων με συστημένη επιστολή και όπου αυτό δεν είναι εφικτό, την επίδοση των Ειδοποιήσεων με οποιοδήποτε προβλεπόμενο από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, τρόπο. Συμφωνώ με τους συνηγόρους των εφεσειόντων πως το άρθρο 372 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, προνοεί πως «έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας», πλην όμως οι πρόνοιες του συγκεκριμένου άρθρου εξετάστηκαν στην υπόθεση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited

(2002)1 Α.Α.Δ. 43, στην οποία λέχθηκε πως η επίδοση εγγράφων διά «αφέσεως» αυτών στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας δεν είναι καλή επίδοση, ως μη συμβατή με το άρθρο 30.3(α) και (β) του Συντάγματος. Το συγκεκριμένο άρθρο προβλέπει πως ο κάθε ένας έχει το δικαίωμα αφενός μεν να πληροφορηθεί τους λόγους για τους οποίους καλείται να εμφανιστεί στο Δικαστήριο, και αφετέρου να προβάλει τους δικούς του ισχυρισμούς. Καταληκτικά επί τούτου, θεωρώ πως η επίδοση όπως επετεύχθη είναι σύννομη. Το κατά πόσον η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» έχει το σωστό περιεχόμενο όσον αφορά το οφειλόμενο ποσό και το ποσοστό επιτοκίου που αξιούται, αυτά είναι θέματα που δεν εξετάζονται μεμονωμένα, αφού εγείρονται τα ίδια και για την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και θα εξεταστούν στην συνέχεια. Με την τελευταία τροποποίηση του Νόμου στις 13.7.2018, η μόνη Ειδοποίηση εναντίον της οποίας δικαιούται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο να στραφεί, είναι η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Σε σχέση με την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δεν έχω να πω πολλά. Όπως έχει προαναφερθεί η εν λόγω Ειδοποίηση μπορεί να παραμεριστεί μόνο για τους λόγους που αναλυτικά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου όπως αυτός τροποποιήθηκε τον Ιούλιο του

1. Εν προκειμένω καμία από τις προϋποθέσεις αυτές δεν πληρείται ώστε η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» να παραμεριστεί. Η θέση των Αιτητών πως η Κατάσταση Λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν έχει συνταχθεί σύμφωνα με ό,τι ο Νόμος ορίζει (δεν καταγράφεται το οφειλόμενο ποσό βάσει της Υποθήκης, οι τόκοι, τα έξοδα και γενικά το ολικό οφειλόμενο ποσό) δεν με βρίσκει σύμφωνη. Όταν ο Νόμος ομιλεί για «Κατάσταση Λογαριασμού», ασφαλώς δεν απαιτεί αναλυτική κατάσταση με όλες τις χρεωπιστώσεις όπως εισηγούνται οι εφεσείοντες. Αρκεί μια Κατάσταση η οποία να παρέχει την αναγκαία πληροφόρηση για το ύψος του οφειλόμενου και αξιούμενου ποσού. Με αυτή, καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης, εάν έχει διαφορετική γνώμη να πληροφορήσει περί τούτου γραπτώς την τράπεζα. Εν προκειμένω, συμφωνώ με την θέση των συνηγόρων των Καθ' ων η αίτηση, πως τίποτε μεμπτόν ή επιλήψιμο υπάρχει σε σχέση με το περιεχόμενο της εν λόγω Κατάστασης Λογαριασμού. Τα στοιχεία που περιέχονται σ' αυτήν κρίνονται ικανοποιητικά για σκοπούς του νόμου. Δεν πρέπει εξάλλου να διαφεύγει της προσοχής πως στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας δεν εξετάζεται ούτε το περιεχόμενο ούτε και η ορθότητα της Κατάστασης Λογαριασμού. Το ζήτημα της κατ' ισχυρισμόν μη υπογραφής της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» από τον ενυπόθηκο δανειστή επίσης το εξέτασα στην Αίτηση/Έφεση αρ. 76/2018, Ε.Δ. Λάρνακος, Γεώργιος Παντελή Χατζηπαναγιώτου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνίας 24.9.
2. Επαναλαμβάνω τα όσα λέχθηκαν στην σελίδα 25: «Τέλος ως προς την θέση του Εφεσείοντα/Αιτητή πως η διαδικασία πώλησης καθίσταται τρωτή λόγω του ότι στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν αναγράφονται ολογράφως τα ονόματα των προσώπων που την υπογράφουν και δεν υπάρχει η σφραγίδα της εφεσίβλητης τράπεζας, δεν έχω να πω πολλά. Η επίδικη Ειδοποίηση είναι δεόντως υπογεγραμμένη. Είναι αχρείαστο, κατά την κρίση μου, να αναγράφονται ολογράφως τα ονόματα των λειτουργών που ενεργούν για την τράπεζα. Το ζητούμενο είναι να αποκαλύπτεται η ταυτότητα του ενυπόθηκου δανειστή. Στην προκειμένη περίπτωση, τούτο ικανοποιείται. Εξάλλου και ο ίδιος ο Εφεσείοντας-Αιτητής γνωρίζει σε ποιόν οφείλει χρήματα. Ο επί τούτου λόγος Έφεσης είναι άνευ ερείσματος και απορρίπτεται». Το ζήτημα της εγκυρότητας ή μη της Υποθήκης ΥXXX/2011 δεν έχει θέση εν προκειμένω. Τούτο δεν εξετάζεται στην διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου Αρ. 6/
3. Επαναλαμβάνω πως η εν λόγω διαδικασία αφορά συγκεκριμένα θέματα και το Δικαστήριο έχει συγκεκριμένες εξουσίες. Οι όποιοι ισχυρισμοί περί ακυρότητας της Σύμβασης Υποθήκης θα έπρεπε να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου, στα πλαίσια αγωγής, όπου είναι η μόνη προσφερόμενη διαδικασία για την εξέταση του ζητήματος τούτου. Υπενθυμίζω πως είναι αδιαμφισβήτητο πως η εφεσείουσα 1 ελεύθερα προέβη στην σύναψη της Σύμβασης Υποθήκης. Επομένως παρείχε το δικαίωμα στους εφεσίβλητους να εκποιήσουν το βεβαρημένο με την Υποθήκη ακίνητο, με τον τρόπο και την μέθοδο που αυτοί θα επέλεγαν να προχωρήσουν. Οι τελευταίοι επέλεξαν να προχωρήσουν βάσει του Μέρους VIA του Νόμου 9/
4. Τούτο ήταν απόλυτα ορθό και σύννομο. Τέλος, όσον αφορά το θέμα της κατ' ισχυρισμόν αντισυνταγματικότητας του νόμου, το ζήτημα εξετάστηκε και αποφασίστηκε πολύ πρόσφατα, από την Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, Δ. Σωκράτους, στην Αίτηση/Έφεση αρ. 311/18, Ε.Δ. Πάφου, Χρυσόστομου Κουρούσιη κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνίας 22.3.
5. Λέχθηκαν στις σελίδες 18-21 τα εξής: «Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, παρά μόνο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Αλλιώς απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο λόγος αυτού του περιορισμού είναι ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως (Αναστάσιος Μαρκιτανής ν. Απόστολου Μουτζούρη

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923)». Το άρθρο 26 του Συντάγματος προνοεί πως: «Έκαστος έχει το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι ελευθέρως. Τούτο υπόκειται ει όρους, περιορισμούς ή δεσμεύσεις τιθεμένους επί τη βάσει των γενικών αρχών του δικαίου των συμβάσεων. Νόμος θέλει προβλέψει δια την πρόληψιν εκμεταλλεύσεως υπό προσώπων ατινά διαθέτουσιν ιδιάζουσαν οικονομικήν ισχύν.» Ο ενυπόθηκος οφειλέτης ελεύθερα έχει προβεί στη σύναψη της σύμβασης υποθήκης Τεκμήριο 1. Δεν υπάρχει εξάλλου ισχυρισμός περί του αντιθέτου. Ο τροποποιητικός Νόμος και γενικότερα το Μέρος VIA εισάγει μια νέα ταχύτερη διαδικασία για την εκποίηση ακινήτων για τα οποία και με το Μέρος VI προνοείται η πώλησης τους. Δεν επηρεάζει ούτε διαφοροποιεί τα οποιαδήποτε δικαιώματα και υποχρεώσεις που ανέλαβε ο ενυπόθηκος οφειλέτης με την παραχώρηση του ακινήτου του για εγγραφή υποθήκης και εξασφάλισης πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω του νομοθετήματος αυτού προσφέρεται μια ακόμη διαδικασία στις ήδη υπάρχουσες για εκποίηση του ακινήτου και τις οποίες με τη σύμβαση υποθήκης ο ενυπόθηκος οφειλέτης παρεχώρησεν. Συγκεκριμένα με το άρθρο 5 του Τεκμηρίου 1 προνοεί πως: «Σε περίπτωση που θα παραλείψω να πληρώσω το ποσό αυτό, η Τράπεζα θα δικαιούται να πωλήσει τα ενυπόθηκα κτήματα είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου και ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει συμπεριλαμβανομένης της πώλησης με προσφορές και/ή με ιδιωτική πώληση, ή όπως προβλέπεται πιο κάτω, χωρίς οποιαδήποτε ειδοποίηση σε μένα». Επομένως, ρητά ο «ενυπόθηκος οφειλέτης» παρείχε δικαίωμα στην Τράπεζα για εκποίηση του ακινήτου, με επιλογή εκ μέρους της του τρόπου και μεθόδου που θα χρησιμοποιήσει για το σκοπό αυτό. Η Τράπεζα/Εφεσίβλητη επέλεξε τη διαδικασία και μέθοδο που της προσφέρεται με τις πρόνοιες του Μέρους VIA. Ενδεχομένως η ταχύτερη αυτή διαδικασία να ενοχλεί τους ενυπόθηκους οφειλέτες οι οποίοι εγνώριζαν ότι με τη μέθοδο μέσω του Κτηματολογίου εκέρδιζαν χρόνο. Πλην όμως, ο ίδιος ο ενυπόθηκος οφειλέτη με τη σύμβαση υποθήκης παρεχώρησε τούτο το δικαίωμα στην Τράπεζα. Με την εισαγωγή του Μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στην περιουσία των Αιτητών. Ούτε βέβαια στο δικαίωμα τους ελεύθερα να συνάπτουν συμφωνίες και να οργανώνουν τις επαγγελματικές/επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Ό,τι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης του από μακρού χρόνου ενυπόθηκου ακινήτου τους προς ικανοποίηση εξ' αποφάσεως χρέους. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο Νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης του ακινήτου του για εγγραφή υποθήκης προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω τους, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση του ακινήτου που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη του έχει ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και Νόμο δικαιώματα. Συνακόλουθα κρίνεται πως δεν ευσταθεί η εισήγηση περί αντισυνταγματικότητας όπως προωθείται από τους Αιτητές.» Ασπάζομαι και υιοθετώ τα λεχθέντα της Προέδρου Σωκράτους, τα οποία είναι πλήρως εφαρμόσιμα και στην προκειμένη περίπτωση. Συνεπώς η επί τούτου εισήγηση των Αιτητών απορρίπτεται. Βάσει των προαναφερθέντων καταλήγω πως οι Εφεσείοντες/Αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος που οι ίδιοι είχαν, να αποδείξουν ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία δεν εκπληρώθηκαν από πλευράς των Εφεσίβλητων/Καθ'ων η Αίτηση ή ότι συντρέχει οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις, ειδικότερα του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου 9/1965 (όπως αυτός έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018) και πως η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου θα πρέπει να ανασταλεί. Δια ταύτα η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο ώστε να αποκλίνω από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου τα έξοδα της Αίτησης/Έφεσης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εφεσίβλητων/Καθ'ων η Αίτηση και εναντίον των Εφεσειόντων/Αιτητών. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο