VALIANTIS PROPERTIES LTD κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 90 / 2018, 2/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A262 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου - Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 90 / 2018 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, Μέρος VI, άρθρα 37-44 και Μέρος VIA, άρθρα 44Α έως 44ΑΑΙ και τον Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, άρθρα 80 και 81, ως επίσης και τις τροποποιήσεις τους.
- VALIANTIS PROPERTIES LTD
- ΒΑΛΙΑΝΤΗΣ XXXXX Αιτητές/Εφεσείοντες -και- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ'ης η αίτηση/Εφεσίβλητη Ημερομηνία: 2 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εφεσείοντες: Ο κ Π. Μιχαήλ για ΠΕΤΡΟΣ Α. ΜΙΧΑΗΛ Δ.Ε.Π.Ε. (για ν' ακούσει απόφαση η κα Κλειώ Ηλία) Για Καθ΄ης η Αίτηση-Εφεσίβλητη: Ο κ. Κ. Κατσαρός για Α. & Α. Κ. ΑΙΜΙΛΙΑΝΙΔΗΣ, Κ. ΚΑΤΣΑΡΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε (για ν' ακούσει απόφαση η κα Θεοχάρη) Α Π Ο Φ Α Σ Η Το 2008 ο τραπεζικός οργανισμός Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, παραχώρησε στον XXXXX Χαραλάμπους Βαλιαντή (Αιτητή 2) πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους CHF925.000= (Ελβετικά Φράγκα) στη βάση γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 4.2.
- Η εταιρεία VALIANTIS PROPERTIES LTD (Αιτητές 1), προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του XXXXX Βαλιαντή, ο οποίος είναι διευθυντής της, υποθήκευσε (Αρ. Υποθήκης ΥXXX/08) ακίνητο της στην Αραδίππου στην Λάρνακα. Στις 29.3.2013, με διάταγμα του Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου (Κ.Δ.Π.104/2013), περιουσιακά στοιχεία της Cyprus Popular Bank Ltd, δικαιώματα και υποχρεώσεις, μεταβιβάστηκαν στον τραπεζικό οργανισμό Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (στη συνέχεια η «τράπεζα»). Τον Ιανουάριο του 2018, η τράπεζα καταχώρησε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας την αγωγή με αρ. 121/18, εναντίον των Αιτητών καθώς και άλλων προσώπων, με την οποία αξίωνε την αποπληρωμή των υποχρεώσεων του πρωτοφειλέτη (XXXXX Βαλιαντή). Αξίωνε επίσης, μεταξύ άλλων, την εκποίηση της Υποθήκης αρ. XXX/
- Τόσο ο πρωτοφειλέτης όσο και ο ενυπόθηκος δανειστής καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στην αγωγή, στην οποία παραδέχονται μεν την υπογραφή της συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων ημερομηνίας 4.2.2008, διατείνονται όμως πως αυτή «δεν έχει καμία νομική ισχύ και είναι άκυρη και/ή παράνομη και/ή εικονική και/ή είναι το αποτέλεσμα παραπλάνησης και/ή ψυχικής πίεσης και/ή παραβιάζει την δημόσια πολιτική και/ή άλλως πως» καθότι η τράπεζα ενήργησε δόλια και/ή καταπιεστικά και/ή παραπλανητικά έναντι τους και/ή παρέβηκε θεσμοθετημένο καθήκον της. Ως προς την Υποθήκη (Αρ. XXX/08) ισχυρίζονται πως η συμφωνία είναι «άκυρη και/ή χωρίς νομική ισχύ» καθότι «εξασφάλιζε άκυρη και/ή παράνομη και/ή χωρίς νομική ισχύ συμφωνία». Με την Ανταπαίτηση αξιώνουν, μεταξύ άλλων, την έκδοση απόφασης με την οποία να αναγνωρίζεται, πως η συμφωνία δανείου σε Ελβετικό Φράγκο «είναι παράνομη και/ή καταχρηστική και/ή εικονική και/ή χωρίς νομική ισχύ και/ή ότι υπογράφηκε κάτω από ψυχική πίεση και/ή άλλες συνθήκες που την καθιστούν εξ΄ υπαρχής άκυρη». Η τράπεζα τον Ιούνιο του 2018 ενεργοποίησε τον μηχανισμό και προώθησε την διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου (πώληση με πλειστηριασμό προωθούμενο από τον δανειστή) στη βάση του Μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Αρ. 9/65 (εισήχθη στον Νόμο με τον τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014). Στις 19.6.2018 επέδωσε προσωπικά στους Αιτητές 1 και 2 τις Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι». Με την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση, οι Αιτητές αιτούνται τα εξής: «Α. Διάταγμα και/ή απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει και/ή αποφασίζει τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της ειδοποίησης η οποία επεδόθη από την καθ΄ ης η αίτηση / εφεσίβλητη τόσο προς την εφεσείουσα 1 όσο και προς τον εφεσείοντα 2 στις 19/6/2018 ήτοι ΤΥΠΟΣ «Θ» και ΤΥΠΟΣ «Ι» και αφορά το υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου το οποίο προσδιορίζεται σε CHF 228.206.79 πλέον τόκους. Β. Οιοδήποτε άλλο διάταγμα ή θεραπεία ως ήθελε το Δικαστήριο κρίνει ορθό και δίκαιο να διατάξει υπό τις περιστάσεις. Γ. Τα έξοδα, έξοδα επίδοσης πλέον Φ.Π.Α. XXXXX039C).» Η αίτηση στηρίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 όπως έχει τροποποιηθεί από τον Νόμο 142(Ι)/2014, άρθρα 37-51, στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμο Κεφ. 224, άρθρα 80-81, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30, στο Κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας, στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Όπως διατείνονται οι Αιτητές στους Λόγους της Αίτησης/Έφεσης, οι Ειδοποιήσεις θα πρέπει να ακυρωθούν ενόψει της εκκρεμοδικίας της αγωγής 121/18, στα πλαίσια της οποίας θα κριθούν οι διαφορές των διαδίκων σε σχέση με το δάνειο. Εάν στο τέλος της ημέρας, τονίζουν, κριθεί άκυρη η συμφωνία δανείου και/ή παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων, ενδεχομένως να κριθεί άκυρη και η υποθήκη, στη βάση της οποίας επιζητείται η εκποίηση του ακινήτου. Περαιτέρω, διατείνονται πως (α) η διαδικασία πλειστηριασμού που προωθεί η τράπεζα θα «παρακάμψει το Δικαστήριο», παραβιάζοντας έτσι τα δικαιώματα των Αιτητών όπως αυτά κατοχυρώνονται από το Σύνταγμα, (β) οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» παραβιάζουν την σχετική νομοθεσία καθότι εστάλησαν πρόωρα, (γ) οι Αιτητές ουδέποτε έλαβαν αναλυτική Κατάσταση Λογαριασμού όπως απαιτείται από τον Νόμο [άρθρο 44Γ
(1)], (δ) οι Αιτητές ουδέποτε ήσαν υπερήμεροι για περίοδο άνω των 120 ημερών, (ε) η ακολουθητέα διαδικασία είναι καταπιεστική, καταχρηστική και παράνομη, (στ) υπήρχαν προγενέστερα εμπράγματα βάρη και δεν έχει εξασφαλιστεί η έγγραφη συγκατάθεση των δικαιούχων και (ζ) το ποσό που αξιώνεται «εκτοξεύθηκε στα ύψη λόγω παράνομων ανατοκισμών, επιβαρύνσεων και χρεώσεων». Η Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή 2, XXXXX Βαλιαντή, διευθυντού της Αιτήτριας 1 εταιρείας. Είναι παραδεκτό από μέρους του πως οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» επιδόθηκαν στον ίδιο (προσωπικά) όσο και στην Αιτήτρια 1, στις 19.6.
- Είναι η θέση του πως η όλη διαδικασία θα πρέπει να ακυρωθεί για τους λόγους που προβάλλονται στην αίτηση. Οι Καθ' ων η Αίτηση / Εφεσίβλητοι έφεραν Ένσταση, προβάλλοντας πως: (α) ο Αιτητής 2 δεν νομιμοποιείται να εγείρει την Αίτηση/Έφεση. (β) η Αίτηση/Έφεση είναι πρόωρη και/ή αβάσιμη, καθότι οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» είναι ενημερωτικού και/ή πληροφοριακού χαρακτήρα και δεν επηρεάζουν τα έννομα συμφέροντα των Αιτητών. (γ) οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» και η επισυνημμένη σ' αυτούς Κατάσταση Λογαριασμού, συνάδουν ως προς τον τύπο και το περιεχόμενο, με τις πρόνοιες του Νόμου. (δ) οι Αιτητές ήσαν υπερήμεροι. (ε) η εκκρεμοδικία στην αγωγή 121/2018 Ε.Δ. Λευκωσίας, δεν συνιστά κώλυμα για την έναρξη της διαδικασίας του Μέρους VIA του Νόμου 9/
- (στ) δεν υπάρχουν προγενέστερα εμπράγματα βάρη. (ζ) δεν συντρέχει κανένας λόγος για ακύρωση και/ή παραμερισμό των Ειδοποιήσεων Τύπος «Θ» και «Ι». Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Σωφρονίου, υπαλλήλου των Καθ' ων η αίτηση, δεόντως εξουσιοδοτημένου, ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης/Έφεσης. Κατά τις τελικές αγορεύσεις ο συνήγορος των Αιτητών έθεσε θέμα αντισυνταγματικότητας του Νόμου 9/65 (όπως έχει τροποποιηθεί). Υπεστήριξε πως το θέμα αυτό μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, αφού «αφορά την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου». Κατά τα λοιπά εισηγήθηκε πως η Αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί για τους Λόγους που προβάλλονται. Αντίθετη ήταν η θέση του συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση. Εισηγήθηκε πως το θέμα της αντισυνταγματικότητας, δεν μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο, καθότι δεν προβλήθηκε ως Λόγος Έφεσης. Υπεστήριξε επίσης πως κανένας από τους υπόλοιπους Λόγους έφεσης δεν έχει τεκμηριωθεί και πως δεν συντρέχει κανένας λόγος για παραμερισμό των Ειδοποιήσεων Τύπος «Ι» και «Θ». Προτού εξετάσω το υπό κρίση αίτημα θα αναφερθώ στην ακολουθητέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, βάσει του Μέρους VIA, ως αυτό έχει εισαχθεί στον Νόμο 9/65 με τον τροποποιητικό Νόμο Ν.87(Ι)/2018ημερομηνίας 13.7.
- Σε περίπτωση υπερημερίας όπως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των εκατόν είκοσι
(120)ημερών από την ημερομηνία αυτή (που το χρέος καθίσταται πληρωτέο), τότε ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία [άρθρο 44Β όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87
(1)/2018]. Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία, στην περίπτωση που ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων κα όλων των εξόδων που προκλήθηκαν και οφείλονται προς είσπραξη. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, το οφειλόμενο ποσό. Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι δυνατό να καταχωρισθεί Έφεση για παραμερισμό της, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Oι λόγοι για τους οποίους δύναται να παραμεριστεί η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι, σύμφωνα με το άρθρο 44 Γ
(3)του Νόμου 9/65 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, οι ακόλουθοι: (α) η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για επιβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Είναι σαφές πως δεν απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι πιο πάνω λόγοι για να παραμεριστεί Ειδοποίηση για σκοπούμενη πώληση υποθηκευμένου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965. Σε περίπτωση που συντρέχει έστω και ένας από αυτούς, το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ρηθείσα Ειδοποίηση. Τούτων λεχθέντων, επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Η θέση των Αιτητών πως το θέμα αντισυνταγματικότητας μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Είναι πάγια νομολογιακή αρχή πως διάδικος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ζήτημα αντισυνταγματικότητας νομοθετικών διατάξεων, οφείλει να καθορίσει επακριβώς τα άρθρα του νόμου που αμφισβητεί και την συνταγματική διάταξη στην οποία, κατά την άποψη του, αυτή προσκρούουν [Οικονόμου ν. Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού
(2002)3 Α.Α.Δ. 676, Sigma Radio T.V. v. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2009)1 Α.Α.Δ. 1601]. Στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Πάμπου Πογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 196, λέχθηκε πως: «η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν.» Στην υπόθεση Αχιλλέως κ.ά. ν. Πιτταρά
(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1590, λέχθηκε για ακόμη μία φορά ότι η νομολογία επιτάσσει πως η εξέταση της συνταγματικότητας των νόμων δεν γίνεται αυτεπάγγελτα, ούτε ελέγχεται περιστασιακά ή συμπτωματικά. Λέχθηκε ακόμη πως σε κάθε περίπτωση, το θέμα της συνταγματικότητας ενός νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν. Εν προκειμένω, αφού δεν περιελήφθη στο σώμα της Αίτησης/Έφεσης, συγκεκριμένος Λόγος Έφεσης που να δικογραφεί το θέμα της κατ' ισχυρισμόν αντισυνταγματικότητας του τροποποιητικού Νόμου 87
(1)/2018, τέτοιο ζήτημα δεν μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο. Για τους υπόλοιπους Λόγους Έφεσης δεν έχω να πω πολλά. Η θέση των Αιτητών πως οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «Θ» εστάλησαν αφενός μεν πρόωρα και αφετέρου «δεν περιέχουν τα εκ του νόμου απαιτούμενα στοιχεία και λεπτομέρειες» δεν με βρίσκει σύμφωνη. Θα πρέπει να λεχθεί πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» δεν είναι εφέσιμη καθότι έχει πληροφοριακό χαρακτήρα. Εξέτασα το ζήτημα στην Αίτηση/Έφεση αρ. 332/17 Ε.Δ. Λεμεσού, Ανδρέας Χρυσοστόμου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνίας 6.9.2018. Υιοθετώ και επαναλαμβάνω τα όσα στην σελίδα 16 της εν λόγω υπόθεσης λέχθηκαν. «Η θέση της Καθ' ης η Αίτηση πως η Ειδοποίηση Τύπος «Ι» έχει πληροφοριακό χαρακτήρα και δεν παράγει οποιαδήποτε έννομα αποτελέσματα ώστε να καταστεί αντικείμενο Έφεσης, με βρίσκει σύμφωνη. Σκοπός της εν λόγω Ειδοποίησης είναι να περιέλθει σε γνώση του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου μέρους, πως ο ενυπόθηκος δανειστής έχει θέσει σε εφαρμογή τον μηχανισμό του πλειστηριασμού. Τον καλεί δε να εξοφλήσει το ενυπόθηκο χρέος του εντός της καθορισμένης από τον Νόμο, προθεσμίας. Συνεπώς δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ
(3). Θεωρώ πως η Ειδοποίηση η οποία παραβλάπτει τα έννομα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη, είναι η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», η οποία έπεται της επίδοσης της ειδοποίησης Τύπος «Ι». . Καταληκτικά θεωρώ πως δεν παρέχεται δικαίωμα προσβολής της Ειδοποίησης Τύπος «Ι».» Η θέση επίσης πως «ουδέποτε έλαβαν αναλυτική Ειδοποίηση και Κατάσταση Λογαριασμού, με την οποία να τους γνωστοποιείται η πραγματική οφειλή» δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Όταν ο Νόμος ομιλεί για «Κατάσταση Λογαριασμού», ασφαλώς δεν απαιτεί αναλυτική κατάσταση με όλες τις χρεωπιστώσεις όπως εισηγούνται οι Εφεσείοντες. Αρκεί μια Κατάσταση η οποία να παρέχει την αναγκαία πληροφόρηση για το ύψος του οφειλόμενου και αξιούμενου ποσού. Με αυτή, καλείται ο ενυπόθηκος οφειλέτης, εάν έχει διαφορετική γνώμη να πληροφορήσει περί τούτου γραπτώς τον δανειοδότη. Η θέση των Αιτητών πως «ουδέποτε ήσαν υπερήμεροι για περίοδο άνω των 120 ημερών» επίσης δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, καταδεικνύεται πως οι Καθ'ων η αίτηση τερμάτισαν την λειτουργία του επίδικου λογαριασμού με επιστολή τους ημερομηνίας 26.6.2017 (Τεκμήριο 3 στην Ένορκη Δήλωση XXXXX Σωφρονίου). Από την ημερομηνία αυτή το χρέος κατέστη απαιτητό και οφειλόμενο. Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «Θ» επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 19.6.2018. Επομένως οι Αιτητές ήσαν υπερήμεροι για περίοδο άνω των 120 ημερών. Τέλος η θέση πως ο Νόμος 9/65 όπως έχει τροποποιηθεί τον Ιούλιο του 2018, παραβιάζει το συνταγματικώς κατοχυρωμένο δικαίωμα του κάθε πολίτη να προσφύγει στο Δικαστήριο (άρθρο 30 του Συντάγματος) και πως η ακολουθητέα από τους Εφεσίβλητους διαδικασία θα πρέπει να ακυρωθεί, ενόψει της ύπαρξης της Ανταπαίτησης στην αγωγή 121/18 Ε.Δ. Λευκωσίας, επίσης δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η εισαγωγή του Μέρους VIA στον Νόμο 9/65, [με τον τροποποιητικό Νόμο 142
(1)/2014] έγινε, ώστε η διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου να είναι πλέον πιο ευέλικτη και χωρίς την εμπλοκή του Κτηματολογίου όπως απαιτείτο από τον βασικό Νόμο 9/65, ο οποίος ίσχυε προ της σχετικής τροποποίησης. Τούτο συνιστούσε μνημονιακή υποχρέωση της Κυπριακής Δημοκρατίας και αναφέρεται και στην Αιτιολογική Έκθεση που συνόδευε το σχετικό νομοσχέδιο. Σκοπός της εισαγωγής του Μέρους VIA ήταν η επιτάχυνση των διαδικασιών εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων. Από τις ίδιες τις πρόνοιες του Μέρους VIA συνάγεται, πως βούληση του νομοθέτη ήταν να καλύψει ακόμη και τις περιπτώσεις όπου το ενυπόθηκο χρέος υπήρξε αντικείμενο δικαστικής διαδικασίας και εξελίχθηκε σε εξ' αποφάσεως χρέος. Τούτο καταδεικνύεται και από τους ορισμούς των όρων «ενυπόθηκος δανειστής» και «οφειλέτης». «Ενυπόθηκος δανειστής» σημαίνει, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου, το πρόσωπο υπέρ του οποίου εγγράφεται η υποθήκη και «ενυπόθηκος οφειλέτης» τον κύριο ακινήτου ο οποίος εγγράφει υποθήκη επί του ακινήτου αυτού. Το δε άρθρο 44 ΙΕ ορίζει τον «ενυπόθηκο οφειλέτη» ως «τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη.». Τα όσα ανάφερα ανωτέρω απαντούν και στη θέση των Εφεσειόντων/ Αιτητών πως η διαδικασία που ακολουθήθηκε από τους Εφεσίβλητους συνιστά κατάχρηση. Και ο Λόγος αυτός απορρίπτεται ως αβάσιμος. Τέλος θα πρέπει να λεχθεί πως η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» μπορεί να παραμεριστεί, όπως έχει προαναφερθεί, μόνο για τους Λόγους που αναλυτικά αναφέρονται στο άρθρο 44 Γ
(3)του Νόμου, όπως αυτός τροποποιήθηκε τον Ιούλιο του 2018. Εν προκειμένω καμιά από τις προϋποθέσεις αυτές δεν πληρείται ώστε η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» να παραμεριστεί. Βάσει των όσων έχουν λεχθεί ανωτέρω, καταλήγω πως οι Εφεσείοντες/ Αιτητές δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος που οι ίδιοι είχαν, να αποδείξουν ότι οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία δεν εκπληρώθηκαν από πλευράς των Εφεσιβλήτων ή ότι συντρέχει οποιαδήποτε από τις προϋποθέσεις, ειδικότερα του άρθρου 44Γ
(3)του Νόμου 9/1965 (όπως αυτός έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87
(1)/2018) και πως η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου θα πρέπει να ακυρωθεί. Δια ταύτα η Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο ώστε να αποκλίνω από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Ως εκ τούτου τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εφεσιβλήτων/Καθ'ων η αίτηση και εναντίον των Εφεσειόντων/Αιτητών. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο