← Κύπρος

Επί τοις αφορώσι τον ΠΟΙΗΤΗ, Αίτηση Πτώχευσης: 2 / 2019, 29/11/2019

Επί τοις αφορώσι τον ΠΟΙΗΤΗ, Αίτηση Πτώχευσης: 2 / 2019, 29/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A304 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ Αίτηση Πτώχευσης: 2 / 2019 Επί τοις αφορώσι τον XXXXX XXXXX ΠΟΙΗΤΗ, Α.Δ.Τ. XXXXX02, από XXXXX 20, Λάρνακα. Αιτητή/Οφειλέτη Αίτηση ημερομηνίας 10.5.2019 για ακύρωση και/ή αναστολή της διαδικασίας της Αίτησης Πτώχευσης. Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου, 2019. Εμφανίσεις: Για Αιτητή/Οφειλέτη: κα Ανδριάνα Κλαΐδη για TTC TEMPLE COURT CHAMBERS (για ν'ακούσει απόφαση ο κ. Α. Γιάγκου) Για Καθ'ων η αίτηση/Πιστωτές: κα Γεωργία Δημητρίου για ΑΝΔΡΕΑΣ Β.ΖΑΧΑΡΙΟΥ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ (για ν'ακούσει απόφαση η κα Μ. Παρπούνα) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 14.2.2018 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εξέδωσε (κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας) απόφαση στην αγωγή 2201/2010 προς όφελος των Α/ΦΟΙ Α & Λ ΚΟΥΝΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ (στην συνέχεια αναφερομένων ως «οι Πιστωτές») και εναντίον του Φύτου Ποιητή (στην συνέχεια αναφερόμενου ως «ο Χρεώστης»), για το ποσό των €92.101,45 με τόκο από 12.8.2010 μέχρι εξόφλησης (στην απόφαση καθορίζονται επακριβώς τα ποσοστά επιτοκίου και οι αντίστοιχες ημερομηνίες χρέωσης), πλέον έξοδα. Στις 15.5.2018 oι Πιστωτές καταχώρησαν, μέσω των δικηγόρων τους, αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον του Χρεώστη, συνοδευομένης από Ειδοποίηση Πτώχευσης, η οποία επεδόθη στον τελευταίο στις 7.6.2018. Στις 8.6.2018 ο Χρεώστης καταχώρησε, στα πλαίσια της Ειδοποίησης Πτώχευσης, αίτηση με την οποία επιζητούσε την ακύρωση και/ή αναστολή της προώθησης της Ειδοποίησης Πτώχευσης μέχρι την εκδίκαση της Έφεσης αρ. 128/2018 (με αυτήν εφεσιβλήθη η απόφαση ημερομηνίας 14.2.2018 που εκδόθηκε στην αγωγή 2201/10 Ε.Δ.Λάρνακος). Το Δικαστήριο με απόφαση του ημερομηνίας 4.4.2019, απέρριψε την εν λόγω αίτηση, κρίνοντας πως η Ειδοποίηση Πτώχευσης είχε καλώς εκδοθεί. Παράλληλα αποφάσισε πως η πράξη πτώχευσης είχε διαπραχθεί με την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 4.4.2019. Με την υπό κρίση Αίτηση ο Χρεώστης επιζητεί την ακύρωση και/ή αναστολή της προώθησης της Αίτησης Πτώχευσης μέχρι την εκδίκαση της Πολ.Έφεσης με αριθμό 128/2018. Είναι η θέση του πως: (α) το κατ' ισχυρισμόν χρέος δεν είναι ξεκαθαρισμένο. (β) η απαίτηση επί της οποίας στηρίζεται η Αίτηση δεν είναι τελεσίδικη αφού τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση από τον Χρεώστη και/ή δεν συνιστά «χρέος που είναι εκκαθαρισμένη απαίτηση», με αποτέλεσμα οι πιστωτές να «μην μπορούν να θεωρηθούν πιστωτές του Αιτητή». (γ) η Αίτηση Πτώχευσης: (
  2. i)καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς, εκδικητικά και/ή εκβιαστικά, με αποκλειστικό σκοπό την δημιουργία νομικών προβλημάτων στην διαδικασία προώθησης της Έφεσης του ενώπιον του Δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου. (
  3. ii)αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη της Έφεσης με αριθμό 128/2018. (iii) είναι «επιπόλαια και/ή σκανδαλώδης και/ή ενοχλητική και/ή εκδικητική, και/ή κακόπιστη και/ή καταπιεστική». Η Αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 2, 3, 4, 5, 6, 6

(2), 6
(4), 87, 88, 97 και 106 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς κ.κ.2, 4, 7, 16, 41, 44, 46
(1), 47, 50, 59, 63 και 188, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.19 θ.26, Δ.26 θ.θ.1 και 2, Δ.27 θ.3, Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.64 και στις εγγενείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ίδιου του Χρεώστη ο οποίος επιβεβαιώνει το γεγονός της έκδοσης απόφασης εναντίον του στην αγωγή 2201/10 Ε.Δ. Λάρνακας, καθώς και ότι ο ίδιος εφεσίβαλε την απόφαση. Εάν εκδοθεί το Διάταγμα Πτώχευσης και Παραλαβής, τονίζει, τότε η Έφεση του η οποία καταχωρήθηκε προγενέστερα της καταχώρησης της Αίτησης Πτώχευσης και η οποία έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, θα καταστεί άνευ αντικειμένου και ο ίδιος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού δεν θα είναι σε θέση να προωθήσει την Έφεση του. Αναφέρει επίσης πως προτίθεται να υποβάλει αίτηση προς την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, για «προσωπικό σχέδιο αποπληρωμής». Καλεί, τέλος, το Δικαστήριο όπως αναστείλει την διαδικασία στην Αίτηση Πτώχευσης, ένεκα της εκκρεμούσης Έφεσης. Οι Πιστωτές καταχώρησαν Ένσταση προβάλλοντας τους ακόλουθους Λόγους:
  1. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος.
  2. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη.
  3. Ο αιτητής δεν νομιμοποιείται και/ή δεν δικαιούται τις αιτούμενες θεραπείες.
  4. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη και/ή στοχεύει στην παρακώλυση της κυρίως διαδικασίας.
  5. Η έγκριση της αίτησης θα καταστρατηγήσει τα δικαιώματα των Πιστωτών.
  6. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν περιέχει αποδεκτή και/ή επαρκή μαρτυρία προς υποστήριξη της αίτησης.
  7. Η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλειπή νομική βάση.
  8. Η έφεση δεν εμφανίζει πιθανότητες επιτυχίας.
  9. Το Δικαστήριο δεν έχει αρμοδιότητα να αναστείλει την εκδίκαση της Αίτησης Πτώχευσης λόγω εκκρεμότητας της Έφεσης.
  10. Η αίτηση δεν έχει επιδοθεί στον Επίσημο Παραλήπτη ο οποίος είναι αναγκαίος διάδικος. H Ένσταση στηρίζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.19 θ.16, Δ.26 θ.θ.1-2, Δ.27 θ.3, Δ.35 θ.θ.18 και 19, Δ.39, Δ.40 θ.θ.1-19, Δ.48 θ.θ.1-13, Δ.57 θ.θ.1-4, Δ.59, Δ.63, Δ.64, στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ.5, άρθρα 1-6, 11, 87, 88, 90, 93, 97 και 106, στους Περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς άρθρα 1-53, 57-63, 187 και 188, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο 14/1960, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον Περί Ερμηνείας Νόμο και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες, νομολογία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Χαραλάμπους Κουνέ, διευθυντού των Πιστωτών, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων απορρίπτει τους ισχυρισμούς του Χρεώστη. Είναι η θέση του πως η ύπαρξη Έφεσης εναντίον δικαστικής απόφασης δεν εξουδετερώνει την ισχύ της απόφασης και ούτε την επηρεάζει ή την ανατρέπει. Το γεγονός πως η Έφεση καταχωρήθηκε πριν την καταχώρηση της Ειδοποίησης Πτώχευσης δεν τεκμηριώνει, από μόνο του, το καλόπιστο της Έφεσης. Πως η παράλειψη του Χρεώστη να συμμορφωθεί με την δικαστική απόφαση αποδεικνύει την αφερεγγυότητα του και καθιστά την πτωχευτική διαδικασία απαραίτητη, καθότι στόχος είναι να προστατευθεί η περιουσία που έχει. Ο ισχυρισμός του αιτητή ότι θα υποβάλει αίτηση στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας για προσωπικό σχέδιο αποπληρωμής, καταδεικνύει την αδυναμία του αιτητή να εξοφλήσει τις οφειλές του και καθίσταται ακόμη μεγαλύτερη η ανάγκη για προστασία τόσο των νυν Πιστωτών όσο και τυχόν άλλων Πιστωτών του. Τέλος, αναφέρει πως η Αίτηση Πτώχευσης είναι νομότυπη, ορθή και κανονική και δεν υφίσταται κανένας λόγος για την ακύρωση και/ή τον παραμερισμό της. Ο κύριος λόγος για τον οποίο ζητείται η αναστολή της διαδικασίας της Αίτησης Πτώχευσης, είναι η ύπαρξη της Έφεσης κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος στην αγωγή 2201/
  11. Το ζήτημα, σύμφωνα με ό,τι ο Νόμος προνοεί, άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Το άρθρο 6
(4)του περί Πτωχεύσεως Νόμου προνοεί τα εξής: «6.
(4)Όταν η πράξη πτώχευσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση είναι η μη συμμόρφωση προς ειδοποίηση πτώχευσης για πληρωμή, παροχή εξασφάλισης ή συμβιβασμό του εξ αποφάσεως χρέους ή ποσού που διατάχθηκε να πληρωθεί, το Δικαστήριο δύναται, αν το θεωρεί ορθό, να αναστείλει ή απορρίψει την αίτηση με τη δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης ή του διατάγματος.» Στην βάση αγγλικής κυρίως νομολογίας [Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 2, παράγρ.590, ως και στις αγγλικές αποφάσεις Re Noble
(1964)2 All E.R. 552 (C.A.), Heath v. Tank and another, Stevens v. Peacock and others
(1993)4 All E.R. 694 (C.A.) και Re a Debtor (No.779 of 1994) ex-parte Cobbs Property Services Ltd
(1995)3 All E.R. 723 (Ch.D)] καθιερώθηκαν δύο κριτήρια βάσει των οποίων το Δικαστήριο δύναται να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να διατάξει την αναστολή της διαδικασίας της Αίτησης Πτώχευσης, μέχρι το αποτέλεσμα της Έφεσης. Το πρώτο είναι η ύπαρξη πραγματικής ή καλή τη πίστη έφεσης και το δεύτερο, ο εφεσείοντας να χειρίζεται με την δέουσα σοβαρότητα και επιμέλεια την έφεση του. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Αιτητής υποστηρίζει στην Ένορκη του Δήλωση πως η Έφεση του έχει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας και πως σε περίπτωση που το αίτημα του δεν εγκριθεί, η Έφεση του θα καταστεί άνευ αντικειμένου και ο ίδιος θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά. Πέραν των εν λόγω αναφορών, ο Αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε στοιχεία που να τεκμηριώνουν τους ισχυρισμούς του. Ο ίδιος είχε το βάρος και την υποχρέωση να τεκμηριώσει τα όσα διατείνεται. Η καταχώρηση της Έφεσης (Τεκμήριο Α΄ στην Αίτηση) και οι λόγοι που προβάλλονται σ' αυτήν, από μόνοι τους, χωρίς αναφορά και επεξήγηση στην Ένορκη Δήλωση του Αιτητή, δεν είναι ικανοποιητικοί για να τεκμηριώσουν πως πρόκειται για σοβαρή ή καλόπιστη Έφεση. Το γεγονός επίσης πως η Έφεση καταχωρήθηκε προ της καταχώρησης της Ειδοποίησης Πτώχευσης, επίσης δεν τεκμηριώνει από μόνο του το καλόπιστο της Έφεσης. Στην βάση των προαναφερθέντων, η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί. Διά ταύτα, η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της Αίτησης Πτώχευσης, επιδικάζονται σε βάρος τους Αιτητή-Χρεώστη και προς όφελος των Καθ'ων η Αίτηση-Πιστωτών. (Υπ.)................................................ Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.