ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ν. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ως ένας εκ των Διαχειριστών της περιουσίας της αποβιώσασας Μ. Διαμαντή, Αρ. Αγωγής: 1187 / 2018, 20/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A310 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Στ. Τσιβιτανίδου Κίζη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1187 / 2018 Μεταξύ: XXXXX ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ Ενάγοντας - και - XXXXX ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ, ως ένας εκ των Διαχειριστών της περιουσίας της αποβιώσασας XXXXX Μ. Διαμαντή, τέως από τη Λάρνακα. Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 21.3.2019 για παραμερισμό και/ή ακύρωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για εναγόμενο-Αιτητή: Η κα Γ. Μαλέκκου για ΠΕΛΕΚΑΝΟΣ & ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ ΔΕΠΕ (για ν'ακούσει απόφαση η κα Ιωάννου) Για ενάγοντα-Καθ'ου η Αίτηση: Η κα Κουσιάππα για ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΠΑΛΛΗΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ (για ν'ακούσει απόφαση η κα Ρ. Παπαδοπούλου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας υπήρξε σύζυγος της XXXXX Μ. Διαμαντή, η οποία απεβίωσε στις 7.2.
- Μετά τον θάνατο της, διορίστηκε ως ένας εκ των δύο διαχειριστών της περιουσίας της. Ως δεύτερος διαχειριστής διορίστηκε ο εναγόμενος, ο οποίος είναι αδελφός της. Πέραν του ενάγοντος, κληρονόμοι της περιουσίας της XXXXX Διαμαντή, είναι τα αδέλφια της, περιλαμβανομένου του εναγομένου. Σύμφωνα με τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, ο ενάγοντας παραχώρησε στην σύζυγο του, καθ'ον χρόνο αυτή βρισκόταν εν ζωή, Γενικό Πληρεξούσιο Έγγραφο, ώστε να χειρίζεται τις υποθέσεις του προς όφελος του. Είναι η θέση του ενάγοντα πως η σύζυγος του χρησιμοποιώντας το Πληρεξούσιο Έγγραφο χωρίς την γνώση και/ή την θέληση και/ή την συγκατάθεση του, (α) μεταβίβασε το ½ μερίδιο εγγεγραμμένου επ' ονόματι του ακινήτου, στο χωριό Σκαρίνου της επαρχίας Λάρνακας (το αγόρασε τον Ιούνιο του 1993 προτού νυμφευθεί την αποβιώσασα) επ'ονόματι της και (β) προέβη σε ανάληψη ποσού ύψους €200.000- από λογαριασμό που διατηρούσε ο ενάγοντας στην Marfin Popular Bank, το οποίο μετέτρεψε σε αξιόγραφα τα οποία και ενέγραψε προς όφελος της (αξίας €100.000-) και προς όφελος του ενάγοντα (επίσης αξίας €100.000-). Κατά τον ενάγοντα, ο ίδιος έλαβε γνώση των προαναφερομένων πράξεων μετά τον θάνατο της συζύγου του. Υποστηρίζει πως η τελευταία ενήργησε δόλια και/ή με πρόθεση εξαπάτησης του (στο δικόγραφο του παραθέτει Λεπτομέρειες Δόλου και/ή Απάτης). Διατείνεται πως πρόθεση και επιθυμία της τελευταίας ήταν η σύνταξη διαθήκης (έδωσε ως προς τούτο οδηγίες στην δικηγόρο της) με την οποία θα «άφηνε» το σύνολο της περιουσίας της (κινητής και ακίνητης) στον ίδιο, πράγμα που δεν κατέστη εφικτό αφού λίγες μέρες μετά επήλθε το μοιραίο ατύχημα που την οδήγησε στον θάνατο. Με την αγωγή αξιώνει, μεταξύ άλλων, την ακύρωση της εγγραφής επ΄ονόματι της αποβιωσάσης συζύγου του, του ½ μεριδίου του ακινήτου του στην Σκαρίνου, την επιστροφή του ποσού των €200.000- από την περιουσία της αποβιωσάσης και την μεταβίβαση προς τον ίδιο των επ'ονόματι της τελευταίας, 100 αξιογράφων της Marfin Popular Bank. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο εναγόμενος-αιτητής αιτείται: «Α) Παραμερισμό και/ή ακύρωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής καθώς ενώ αυτή εμπίπτει στην κατηγορία κληρονομικών αγωγών (probate actions) δεν προηγήθη η καταχώρηση ένορκης δήλωσης που να επιβεβαιώνει τα γεγονότα του κλητηρίου. Β) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία κρίνει εύλογη και/ή δίκαια υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Γ) Τα έξοδα.» Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2 θ.13 και θ.5, Δ.27 θ.θ.1-3 και Δ.48 θ.θ.1-9, Δ.64, στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4th edition, στην νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο κοινοδίκαιο και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ίδιου του εναγομένου, ο οποίος διατείνεται πως από τις απαιτήσεις του ενάγοντα καταδεικνύεται «ξεκάθαρα» πως πρόκειται για κληρονομική διαφορά αφού επιδιώκεται η αναγνώριση κληρονομικών δικαιωμάτων επ' ολοκλήρου της περιουσίας της αποβιωσάσης προς όφελος του ενάγοντα, καθότι πρόθεση του είναι να αμφισβητήσει το μερίδιο το οποίο εκ του νόμου δικαιούνται τα αδέλφια και κληρονόμοι της αποβιωσάσης. Είναι η θέση του πως η καταχώρηση της αγωγής πάσχει αφού δεν ακολουθήθηκαν οι επιτακτικές πρόνοιες της Διαταγής 2, θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ήτοι δεν «καταχωρήθηκε Ένορκη Δήλωση επιβεβαίωσης των γεγονότων της αγωγής, διαδικασία που ακολουθείται σε κληρονομικές αγωγές (probate actions)». Υποστηρίζει πως ο ενάγοντας δεν είχε προβάλει ποτέ στο παρελθόν και δη μετά τον θάνατο της συζύγου του, κανένα ισχυρισμό για δόλο ή απάτη από πλευράς της τελευταίας και πως ο συγκεκριμένος ισχυρισμός προβλήθηκε πρόσφατα (είναι γι' αυτό τον λόγο που η αγωγή καταχωρήθηκε μετά πάροδο 8 χρόνων από τον θάνατο της) στοχεύοντας στην μεταβίβαση όλης της περιουσίας της αποβιωσάσης επ' ονόματι του, αποκλείοντας τους υπόλοιπους κληρονόμους της. Ο ενάγοντας-καθ' ου η αίτηση καταχώρησε Ένσταση, προβάλλοντας πως: (α) δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτουμένου διατάγματος (β) η αγωγή δεν συνιστά αγωγή προς επικύρωση διαθήκης, ώστε να προαπαιτείται η καταχώρηση Ένορκης Δήλωσης με την οποία να επιβεβαιώνεται η οπισθογράφηση του Κλητηρίου Εντάλματος καθότι το επίδικο θέμα της αγωγής είναι η παράνομη μεταβίβαση δυνάμει «δωρεάς», του επίδικου ακινήτου στην αποβιώσασα και η παράνομη ανάληψη από την τελευταία, χρηματικού ποσού από λογαριασμό του ενάγοντα, υπό συνθήκες δόλου ή/και απάτης ή/και δυνάμει άκυρου ή/και παράτυπου ή/και ανίσχυρου πληρεξουσίου ή/και χωρίς την γνώση ή/και την θέληση ή/και την συγκατάθεση του ενάγοντα-καθ'ου η αίτηση. (γ) ο εναγόμενος-αιτητής καταχώρησε Εμφάνιση χωρίς να «προβάλει οποιαδήποτε διαμαρτυρία» ή/και χωρίς να επιφυλάξει τα δικαιώματα του, με αποτέλεσμα η οποιαδήποτε αντικανονικότητα της διαδικασίας να θεραπευτεί. (δ) το Κλητήριο Ένταλμα στην αγωγή καταχωρήθηκε κανονικά ή/και νομότυπα. (ε) η αίτηση στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του ίδιου του ενάγοντα ο οποίος επαναλαμβάνοντας τους προβαλλόμενους στην Έκθεση Απαίτησης ισχυρισμούς, επιχειρηματολογεί υπέρ της απόρριψης της Αίτησης. Όπως διατείνεται, επίδικο θέμα της αγωγής συνιστά η ενέργεια της αποβιωσάσης συζύγου του να μεταβιβάσει επ' ονόματι της, «δυνάμει δωρεάς», το ½ μερίδιο του ακινήτου του, καθώς και η ανάληψη και η ιδιοποίηση από την ίδια χρηματικού ποσού από τον δικό του προσωπικό τραπεζικό λογαριασμό, χρησιμοποιώντας παράνομα (υπό συνθήκες δόλου και απάτης) το Πληρεξούσιο Έγγραφο που της παραχώρησε για να χειρίζεται τις υποθέσεις του προς όφελος του, διαφυλάσσοντας τα δικά του συμφέροντα. Η κληρονομική αγωγή (probate action) έχει πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά και αφορά πολύ συγκεκριμένες αξιώσεις. Είναι η αγωγή η οποία σχετίζεται είτε με την επικύρωση ή την ανάκληση διαθήκης (όταν δηλαδή προσβάλλεται το κύρος της διαθήκης) είτε με την ανάκληση ή επικύρωση διατάγματος παραχώρησης εγγράφων διαχείρισης. H Δ.2,θ.13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί της οποίας βασίζεται η υπό κρίση Αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: «The sealing of a writ of summons in probate actions shall be preceded by the filing of an affidavit by the plaintiff, or one of the plaintiffs, in verification of the endorsement on the writ.» Η ουσία του δικονομικού αυτού κανόνα είναι ότι σε κληρονομική αγωγή (probate actions) πρέπει απαραίτητα να προηγείται της σφράγισης του Κλητηρίου Εντάλματος, ένορκη δήλωση που γίνεται από τον Ενάγοντα, ή, αν είναι περισσότεροι του ενός, από οποιονδήποτε από τους Ενάγοντες η οποία ένορκη δήλωση να επαληθεύει την οπισθογράφηση του Κλητηρίου. Αυτό που επιβεβαιώνεται με την ένορκη δήλωση είναι η αξίωση του Ενάγοντα και δηλώνεται το ισχυριζόμενο συμφέρον του Εναγομένου. Αν δεν υπάρξει συμμόρφωση προς τον εν λόγω δικονομικό κανόνα όλες οι διαδικασίες είναι αυτοδικαίως άκυρες και δεν θεραπεύονται με οποιοδήποτε δικονομικό τρόπο. Με άλλα λόγια η προηγούμενη ένορκη βεβαίωση της οπισθογράφησης του Κλητηρίου Εντάλματος συνιστά αναγκαία προηγούμενη προϋπόθεση (condition precedent) για την έγκυρη έναρξη μιας αγωγής. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Demetriou and Others v. Prodromou
(1983)1 C.L.R. 301 στη σελίδα 303: «Whatever the rationale behind this rule may have been in probate actions the filing of an affidavit as provided in Or.2,r.13 is a condition precedent to the valid initiation of the proceedings. The failure of the respondent to comply with the aforesaid rule, renders these proceedings abortive. They were never properly initiated. Consequently the proceedings in their entirety were void .» Η ένσταση για τη μη συμμόρφωση προς το δικονομικό αυτό κανόνα μπορεί να υποβληθεί είτε με την Υπεράσπιση, είτε με χωριστή αίτηση άσχετα αν δεν έχει προταθεί στην Υπεράσπιση και δεν θεωρείται ότι ο Εναγόμενος έχει παραιτηθεί από την ένσταση επειδή καταχώρησε εμφάνιση χωρίς επιφύλαξη. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Θεωρώ πως η παρούσα αγωγή δεν αποτελεί κληρονομική αγωγή (probate action) και τούτο καθότι: Με την Έκθεση Απαίτησης δεν αξιώνονται θεραπείες που να αφορούν την έκδοση του παραχωρητηρίου εγγράφων διαχείρισης ούτε και επιζητείται η ανάκληση του εν λόγω παραχωρητηρίου. Ο ενάγοντας, σύμφωνα με ό,τι προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης, ισχυρίζεται πως το εγγεγραμμένο επ'ονόματι της αποβιωσάσης συζύγου του, ½ μερίδιο του ακινήτου στην Σκαρίνου και τα επ' ονόματι της εκδοθέντα 100 αξιόγραφα της Marfin Popular Bank, δεν αποτελούν μέρος της περιουσίας της, αφού ο ίδιος είναι ο δικαιούχος τούτων για τους λόγους που έχουν προαναφερθεί. Οι αξιώσεις του ενάγοντα σχετίζονται με τις ενέργειες της αποβιωσάσης προ του θανάτου της, τις οποίες ο ίδιος χαρακτηρίζει ως παράνομες αφού διεπράχθησαν, όπως ο ίδιος διατείνεται, με δόλο και απάτη. Συμφωνώ με την θέση των συνηγόρων του ενάγοντα πως σκοπός του τελευταίου, όπως καταδεικνύεται από το δικόγραφο του, δεν είναι ο περιορισμός ή ο επηρεασμός των κληρονομικών δικαιωμάτων των λοιπών κληρονόμων της αποβιωσάσης. Εκείνο το οποίο επιδιώκεται είναι αυτά να ασκηθούν επί της πραγματικής, κατά τον ενάγοντα, και νόμιμα αποκτηθείσης περιουσίας της αποβιωσάσης. Στην βάση των προαναφερθέντων η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Διά ταύτα η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο οπόταν και θα είναι πληρωτέα, επιδικάζονται προς όφελος του ενάγοντα-Καθ'ου η αίτηση και σε βάρος του εναγόμενου-Αιτητή. (Υπ.) .............. Στ. Τσιβιτανίδιου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο