SOTERIS A. CHRISTODOULOU LAND & BUILDING DEVELOPMENTS LIMITED ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αίτηση/Έφεση: 102 / 2019, 12/12/2019

(1)/2014. Με την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση οι εφεσείοντες-Αιτητές αιτούνται τα ακόλουθα: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται ή/και να παραμερίζεται η ειδοποίηση «ΙΑ» της καθ' ης η αίτηση-εφεσίβλητης, για την οποία η αιτήτρια έλαβε γνώση την 29/10/2019 σε σχέση με την Υποθήκη αριθμός Υ1854/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας και καθορίζων ως ημερομηνία πλειστηριασμού την 18/12/2019, αναφορικά με την ακίνητη ιδιοκτησία της αιτήτριας με αριθμό εγγραφής 0/11140, Φύλλο/Σχέδιο 41/25, τμήμα 0, τεμάχιο 950, οικόπεδο στην Βορόκλινη της Επαρχίας Λάρνακας, μερίδιο το όλον. Β. Διάταγμα ή/και Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η Υποθήκη με αριθμό Υ1854/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας δεν νομιμοποιεί ή επιτρέπει διαδικασία Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή και επακόλουθα δεν υφίσταται νομικό έρεισμα ή/και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση ή/και επίδοση της ως άνω αναφερόμενης ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ή και διάταγμα το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της αίτησης, πλέον ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης.» Η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65, όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο 142

(1)/2014, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο (Ν.14/60), στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, στον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρα 23, 25, 26, 28 και 30, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στο δίκαιο της επιείκειας και στην νομολογία. Προβάλλονται οι ακόλουθοι Λόγοι Έφεσης: «1.Η προσβαλλόμενη με την παρούσα Έφεση ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν πληροί τις προϋποθέσεις που ορίζει ο Τύπος και ο Νόμος όπως αυτές αναφέρονται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου ή και αντίκειται στις διατάξεις του Νόμου 9/1965, Μέρος VIA όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα ή και δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις και για αυτό θα πρέπει να ακυρωθεί ή και να παραμεριστεί.

1. Το όνομα της εφεσίβλητης ως αυτό αναγράφεται στην ειδοποίηση Τύπος ΙΑ είναι λανθασμένο και ως εκ τούτου η διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει αφού δεν πληρείται ο τύπος και οι προϋποθέσεις του Νόμου. Συνεπεία τούτου και η επίδοση της ειδοποίησης τύπος ΙΑ είναι λανθασμένη και άκυρη.
2. η καθ'ης η αίτηση-εφεσίβλητη, δεν νομιμοποιείται ούτε δικαιούται με βάση την σύμβαση υποθήκης Υ1854/2006 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας στην διαδικασία με την ονομασία «Πώληση Ενυπόθηκου Ακινήτου από τον Ενυπόθηκο Δανειστή» αφού δεν συντρέχει η έννοια της υπερημερίας πληρωμής με βάση την έννοια του άρθρου 27 του Νόμου 9/1965, αφού η εν λόγω υποθήκη δεν περιλαμβάνει όρους αναφορικά με καταβολή του εξασφαλισμένου ποσού με δόσεις ή και πληρωμή τόκου με δόσεις.
3. Ο Νόμος 142(Ι)/2014 ή και ο Νόμος 87(Ι)/2018 που τροποποιούν τον Νόμο 9/1965 είναι αντισυνταγματικοί και αντίθετοι με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και με τις βασικές ανθρώπινες ελευθερίες και δικαιώματα του ανθρώπου.
4. Ο Νόμος 142(Ι)/2014 ή και ο Νόμος 87(Ι)/2018 που τροποποιούν τον Νόμο 9/1965 προσβάλλουν τις αρχές του δικαίου των συμβάσεων και του Συντάγματος.
5. ο Νόμος 142(Ι)/2014 ή και ο Νόμος 87(Ι)/2018 που τροποποιούν τον Νόμο 9/1965 δεν πρέπει να έχουν αναδρομική ισχύ και αντίθετη ερμηνεία παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας των Νόμων ή και παραβιάζει τον περί Συμβάσεων Νόμο καθώς και το Κοινοδίκαιο (Common Law).
6. Η πρακτική που ακολουθεί η καθ' ης η αίτηση εφεσίβλητη με την παράνομη χρέωση τόκου ή και ανατοκισμού είναι καταχρηστική ή και αυθαίρετη και παραβιάζει τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των αιτητών για προστασία της κατοικίας τους και της περιουσίας τους.
7. Η διαδικασία πώλησης του ακινήτου με βάση τον Νόμο την οποία ακολουθεί η καθ' ης η αίτηση είναι παράτυπη καθ'ότι δεν αποστάλθηκε ή και επιδόθηκε στους αιτητές η ειδοποίηση Τύπου Ι.
8. Γενικά η διαδικασία που ακολουθεί η εφεσίβλητη είναι παράτυπη, εκβιαστική, καταχρηστική και επηρεάζει κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα.» Η Αίτηση/Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Σωτήρη Χριστοδούλου, διευθυντού και μετόχου των εφεσειόντων-αιτητών, ο οποίος επιχειρηματολογεί υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Είναι η θέση του πως η διαδικασία του πλειστηριασμού πάσχει, αφού η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» απεστάλη στην εταιρεία «Sotiris A. Christodoulou Land & Building Ltd» και όχι στους εφεσείοντες, των οποίων το όνομα είναι «Sotiris A. Christodoulou Land & Building Developments Ltd». Κατά τον ίδιο, η επίδοση της εν λόγω Ειδοποίησης είναι λανθασμένη, παράτυπη και άκυρη, καθότι το «νομικό πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται δεν υπάρχει». Διατείνεται περαιτέρω πως το ποσό που αναφέρεται στην εν λόγω Ειδοποίηση είναι λανθασμένο αφού δεν γνωστοποιήθηκε «ποτέ» στους εφεσείοντες, Κατάσταση Λογαριασμού, στην οποία να αναφέρονται τα ποσά τα οποία κατά την τράπεζα είναι οφειλόμενα βάσει της επίδικης υποθήκης. Επί τούτου υποστηρίζει περαιτέρω πως στο αξιούμενο ποσό περιλαμβάνονται παράνομες χρεώσεις και ανατοκισμοί. Η εφεσίβλητη τράπεζα καταχώρησε Ένσταση προβάλλοντας πως: «
9. Η αίτηση είναι νομικά, δικονομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
10. Οι αιτητές δεν δικαιούνται στα αιτούμενα Διατάγματα.
11. Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
12. Η ένορκη δήλωση είναι παράτυπη και αντικανονική.
13. Η αίτηση είναι γενική και/ή αόριστη και/ή αστήριχτη.
14. Οι αιτητές προβάλλουν ψευδείς και ανυπόστατους ισχυρισμούς.
15. Δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων.
16. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων.
17. Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα.
18. Δεν παρατίθενται στοιχεία και τεκμήρια που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων.
19. Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
20. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητα καθυστερημένη.
21. Τα όσα ισχυρίζονται οι αιτητές δεν αποτελούν λόγους έγκρισης της αίτησης.» Η Ένσταση η οποία στηρίζεται στην ίδια με την Αίτηση νομική βάση, υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του XXXXX Φλώρη, υπαλλήλου της εφεσίβλητης τράπεζας, δεόντως εξουσιοδοτημένου. Ο ομνύων επαναλαμβάνει τους Λόγους Ένστασης και αναφέρει περαιτέρω τα εξής: Στις 8.10.2018 επιδόθηκε στους εφεσείοντες-αιτητές η Ειδοποίηση Τύπος «Ι». Η Ειδοποίηση επεδόθη στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και στον διευθυντή της, XXXXX Χριστοδούλου. Στον τελευταίο επεδόθη η Ειδοποίηση και υπό την ιδιότητα του ως Ενδιαφερόμενο Μέρος αφού ο ίδιος είναι εγγυητής των υποχρεώσεων των εφεσειόντων-αιτητών. Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» συνοδεύονταν από Κατάσταση Λογαριασμού (όπως προνοεί η Νομοθεσία) και συγκεκριμένα από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ» ουσιαστικά, αφού η εφεσίβλητη είναι τραπεζικό ίδρυμα. Η εν λόγω Ειδοποίηση στάληκε και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα (τμήμα Φορολογίας και Β2Κ Capital) τα οποία έχουν επιβαρύνσεις επί του ακινήτου. Στις 29.10.19 επεδόθησαν στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας καθώς και στον διευθυντή της, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», η οποία συνοδευόταν και από το Δελτίο 'Α' (σ'αυτό αναγράφεται η ημερομηνία του πλειστηριασμού). Οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΒ» απεστάληκαν με συστημένο ταχυδρομείο, δεν παρελήφθησαν από τους εφεσείοντες-αιτητές και έτσι επεδόθησαν μέσω επιδότη στις 4.4.
22. Είναι η καταληκτική θέση του ομνύοντα ότι η εφεσίβλητη τράπεζα έλαβε όλα τα αναγκαία μέτρα και ενήργησε σύννομα. Προτού εξετάσω το υπό κρίση αίτημα θα αναφερθώ στην ακολουθητέα διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, βάσει του Μέρους VIA, ως αυτό έχει εισαχθεί στον Νόμο 9/65 με τον τροποποιητικό Νόμο Ν.87(Ι)/2018ημερομηνίας 13.7.
23. Σε περίπτωση υπερημερίας όπως ορίζει το άρθρο 27, αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία διαρκεί πέραν των εκατόν είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία αυτή (που το χρέος καθίσταται πληρωτέο), τότε ο ενυπόθηκος δανειστής, δύναται να προχωρήσει στην προβλεπόμενη από το Μέρος VIA διαδικασία [άρθρο 44Β όπως έχει τροποποιηθεί με τον Νόμο 87

(1)/2018]. Η έναρξη της διαδικασίας επιτυγχάνεται με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπος «Ι», η οποία, στην περίπτωση που ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την Ειδοποίηση Τύπος «Θ». Μαζί με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται Κατάσταση Λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, των τόκων κα όλων των εξόδων που προκλήθηκαν και οφείλονται προς είσπραξη. Με αυτήν καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει εντός προθεσμίας 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, το οφειλόμενο ποσό. Αν δεν προκύψει συμμόρφωση με την Ειδοποίηση Τύπος «Ι», αποστέλλεται προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι ο ενυπόθηκος δανειστής προτίθεται να προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Εναντίον της Ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι δυνατό να καταχωρισθεί Έφεση για παραμερισμό της, εντός 30 ημερών από την παραλαβή της, εάν συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι. Oι λόγοι για τους οποίους δύναται να παραμεριστεί η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» είναι, σύμφωνα με το άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου 9/65 όπως αυτό έχει τροποποιηθεί με τον Τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018, οι ακόλουθοι: (α) η επιδοθείσα Ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η Ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η Ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για επιβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου, (στ) η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» για αντιμετώπιση μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Είναι σαφές πως δεν απαιτείται να συντρέχουν σωρευτικά οι πιο πάνω λόγοι για να παραμεριστεί Ειδοποίηση για σκοπούμενη πώληση υποθηκευμένου ακινήτου δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965. Σε περίπτωση που συντρέχει έστω και ένας από αυτούς, το Δικαστήριο δύναται να παραμερίσει την ρηθείσα Ειδοποίηση. Τούτων λεχθέντων επανέρχομαι στην υπό κρίση Αίτηση. Το πρώτο θέμα που θα πρέπει να εξεταστεί είναι αυτό της επίδοσης. Είναι καλά γνωστό και νομολογημένο πως η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με την δυνατότητα του ενδιαφερόμενου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότητα να υπερασπισθεί τον εαυτόν του, βάσει των δικαιωμάτων που το άρθρο 30.3(α) και (β) του παρέχουν. Το θέμα της επίδοσης το ρυθμίζει ο ίδιος ο Νόμος. Το άρθρο 44 ΙΕ προνοεί τα ακόλουθα: «"επίδοση" σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης. Νοείται περαιτέρω ότι η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δυνατόν να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό, διεθνή σύμβαση, νόμο, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό ισχύει στη Δημοκρατία. Νοείται έτι περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που το πρόσωπο προς το οποίο απευθύνεται η ειδοποίηση ή η επικοινωνία είναι πρόσωπο το οποίο έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα της πώλησης λόγω της εγγραφής στο κτηματικό μητρώο επί του ενυπόθηκου ακινήτου οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους προς όφελός του, η εν λόγω ειδοποίηση αποστέλλεται στη διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη στο σχετικό Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο σε σχέση με το πρόσωπο αυτό και την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής ή ο κάτοχος εμπράγματου βάρους δικαιούται να ζητήσει και να λάβει από το εν λόγω κτηματολογικό γραφείο.» Ο τρόπος επίδοσης σε φυσικά πρόσωπα καθορίζεται από τη Δ.5 θ.2

(1)των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, η οποία προνοεί μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: «2

(1)The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the compy with the person to be served; but, if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left: (

1. i)With any member of his family of appoarently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; (
2. ii)With any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; (iii) With his master in the case of a servant living with his master.» Εν προκειμένω όλες οι σχετικές Ειδοποιήσεις επεδόθησαν δεόντως στους εφεσείοντες-αιτητές. Η θέση τους πως η μη συμπερίληψη στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» στο όνομα των εφεσειόντων-αιτητών της λέξης "Developments" επιφέρει ακυρότητα στην όλη διαδικασία, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Νομολογιακά έχει κριθεί πως η λανθασμένη αποτύπωση του ονόματος ενός διαδίκου, δεν συνιστά λόγο ακύρωσης του δικογράφου. Πέραν τούτου θα πρέπει να λεχθεί πως η Ειδοποίηση επεδόθη δεόντως στον διευθυντή των εφεσειόντων XXXXX Χριστοδούλου, ο οποίος αντιλήφθηκε σε ποιο πρόσωπο η Ειδοποίηση απευθύνετο, εξ' ου και η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Θεωρώ πως κανένα δικαίωμα των εφεσειόντων δεν έχει παραβιαστεί. Δεν με βρίσκει σύμφωνη επίσης η θέση των εφεσειόντων-αιτητών πως ο Νόμος 87

(1)/2018 με τον οποίο τροποποιήθηκε ο Νόμος 9/1965 είναι αντισυνταγματικός. Κατ' αρχήν θα πρέπει να λεχθεί πως στις περιπτώσεις όπου προβάλλεται θέμα αντισυνταγματικότητας ενός νόμου, θα πρέπει να καθορίζεται και ποια συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος παραβιάζει. Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αναφέρεται στους Λόγους της Αίτησης σε ποια άρθρα του Συντάγματος προσκρούει ο συγκεκριμένος νόμος. Τούτο αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του XXXXX Χριστοδούλου. Δεν είναι όμως αρκετό. Εν πάση περιπτώσει, αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι ένα Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, παρά μόνο για την επίλυση δικαστικής διαφοράς. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των Νόμων γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος. Αλλιώς απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο λόγος αυτού του περιορισμού είναι ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις, αλλά επιλύουν διαφορές. Δεν ασχολούνται επομένως με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διατάξεως, δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διατάξεως (Αναστάσιος Μαρκιτανής ν. Απόστολου Μουζούρη

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923). Εκ του περισσού, αναφέρω πως το θέμα εξετάστηκε από άλλα Πρωτόδικα Δικαστήρια. Αποφασίστηκε πως ο συγκεκριμένος Νόμος δεν συγκρούεται με τα Άρθρα 26, 27, 28 και 30 του Συντάγματος (Αίτηση/Έφεση αρ. 311/18, Ε.Δ. Πάφου, Χρυσόστομου Κουρούσιη κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερομηνίας 22.3.2019). Ένα τελευταίο σχόλιο ως προς την θέση των εφεσειόντων-αιτητών πως οι ίδιοι δεν είναι υπερήμεροι εν τη εννοία των άρθρων 27 και 44 του Νόμου. Το Μέρος VIA του Νόμου προβλέπει την διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί ώστε το χρέος να καταστεί υπερήμερο, καθώς το εν λόγω Μέρος (VIA) εφαρμόζεται όπου το χρέος είναι «οφειλόμενο». Οφειλόμενο όμως παραμένει και το εκ δικαστικής αποφάσεως ποσό, με την διαφορά ότι η υπερημερία του είναι επιβεβαιωμένη. Φυσικά στην περίπτωση που έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση, δεν τίθεται θέμα αναδιάρθρωσης του «δανείου», (Τύπος Θ), αφού το δάνειο έχει καταστεί πλέον εξ'αποφάσεως χρέος. Εκείνο που παραμένει είναι το χρέος το οποίο είναι «οφειλόμενο» και για το οποίο υπάρχει πάντα η δυνατότητα της διευθέτησης του. Εν προκειμένω, η έκδοση απόφασης στην αγωγή αρ. 1274/12, Ε.Δ. Λάρνακος, καταδεικνύει το ύψος του οφειλομένου ποσού. Είναι η κατάληξη μου πως η πλευρά των εφεσειόντων-αιτητών δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό εξέταση περίπτωση συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης, οι οποίοι ρητά αναφέρονται στο Άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965, δυνάμενοι να ακυρώσουν την σχετική Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και συνεπακόλουθα την διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που αυτή αφορά. Κατ' ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων της Αίτησης, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα, εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής. Συνεπώς, οι εφεσίβλητοι-Καθ'ων η Αίτηση δικαιούνται στα έξοδα τους. Οι εφεσείοντες-αιτητές να καταβάλουν τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Στ. Τσιβιτανίδου-Κίζη, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΣΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο