Ιωάννου ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 4329/2012, 31/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A296 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΓΕΡΟΛΕΜΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4329/2012 Μεταξύ: XXXXX Ιωάννου Ενάγοντας -και- ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 31 Οκτωβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Ιωαννίδης για Αγγελίδης, Ιωαννίδης, Λεωνίδου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενο: κα Δ. Παπαστεφάνου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ΑΠΟΦΑΣΗ Ο ενάγοντας με κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο (Δ.2 θ.6), αξιώνει εναντίον του εναγομένου γενικές, ειδικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις, στη βάση κατ΄ ισχυρισμό επίθεσης και πρόκλησης σε αυτό, μεταξύ άλλων, βαριάς σωματικής βλάβης και απάνθρωπης μεταχείρισης από αστυνομικούς στον αερολιμένα Λάρνακας στις 5.2.
- Τελικά, στις 23.5.2019, οι συνήγοροι δήλωσαν, ως γενικές αποζημιώσεις το ποσό των €26.294.- και ως ειδικές αποζημιώσεις το ποσό των €3.706.- με νόμιμο τόκο επί των δύο ποσών από την ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής στις 12.12.2012, μέχρι εξόφλησης, επί πλήρους ευθύνης. Αποσύρθηκε εκ μέρους του ενάγοντος η αξίωση που αφορούσε τιμωρητικές ή παραδειγματικές αποζημιώσεις. Ως εκ τούτου παρέμεινε προς εκδίκαση μόνο το θέμα της ευθύνης. Κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα, το κατηγορητήριο της ποινικής υπόθεσης αρ. 5359/2010 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 1, η απόφαση σε αυτή ημερομηνίας 14.9.2012, Τεκμήριο 2 και η απόφαση στην ποινική υπόθεση 1169/2011 ημερομηνίας 10.7.2013, Τεκμήριο
- Ο ενάγοντας, ΜΕ1, προς απόδειξη της υπόθεσης του, έδωσε ο ίδιος μαρτυρία, μέρος της οποίας αποτέλεσε γραπτή δήλωση - κατάθεση του, Έγγραφο Α και κατάθεσε δέκα
(10)τεκμήρια, ήτοι τα Τεκμήρια 4-
- Ως ΜΕ2 έδωσε μαρτυρία ο ιατρός γναθοχειρουργός XXXXX Καλλή, ο οποίος κατέθεσε σχετικά με τις δικές του διαπιστώσεις και ενέργειες και αναγνώρισε τα Τεκμήρια 5-13 και κατέθεσε το Τεκμήριο 14 και ως ΜΕ3 ο ιατροδικαστής Σοφοκλής Σοφοκλέους ο οποίος αναγνώρισε το Τεκμήριο 4 και προέβη στα ευρήματα του από την εξέταση του ενάγοντα, ενώ εξέφρασε και άποψη σχετική με τους τραυματισμούς του ενάγοντα. Ο εναγόμενος πρόσφερε τη μαρτυρία των εμπλεκομένων και άλλων προσώπων, ήτοι του XXXXX Κουλλαπά, ΜΥ1, του XXXXX Μιλτιάδους, ΜΥ2, του XXXXX Χειμωνή, ΜΥ4, του XXXXX Στυλιανού, ΜΥ6, όλοι αστυνομικοί, των οποίων μέρος της κυρίως εξέτασης τους αποτέλεσε η γραπτή κατάθεση τους στην αστυνομία, ως Έγγραφα Β, Γ, Ε και Ζ, αντίστοιχα, του XXXXX Θεοδοσίου, τελωνειακός τότε, ΜΥ5, του οποίου μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία, Έγγραφο Στ, επί της οποίας προέβη σε μια διόρθωση και του XXXXX Παντελή, ΜΥ3, ιατρός. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών στις ικανές αγορεύσεις τους αφού επεσήμαναν αυτά που κατά την άποψη τους θα καθιστούσαν τη μαρτυρία που παρουσίασε η αντίδικη πλευρά αναξιόπιστη και τη δική της αξιόπιστη, η οποία θα σχολιαστεί από το Δικαστήριο στη συνέχεια σε άλλο μέρος της απόφασης και δεν χρειάζεται τώρα να λεχθεί οτιδήποτε, με αναφορά στη νομική πτυχή του θέματος και παραπομπή σε νομολογία, ζήτησε ο μεν δικηγόρος του ενάγοντα την έκδοση απόφασης υπέρ αυτού, ενώ η συνήγορος του εναγόμενου απόρριψη της αγωγής. Διευκρινίζω από τώρα ότι τα Τεκμήρια 1, 2, και 3 δε λαμβάνονται υπόψη, πλην του γεγονότος, όπως εξάγεται από αυτά, ότι για τα συμβάντα κατά την 5.2.2010, καταχωρήθηκαν δύο κατηγορητήρια, ένα εναντίον του ενάγοντα, Τεκμήριο 1 και ότι σε αυτό αθωώθηκε, Τεκμήριο 2 και ένα εναντίον του XXXXX Κουλλουπά ΜΥ1 και XXXXX Στυλιανού, ΜΥ6, στο οποίο αθωώθηκαν, Τεκμήριο 3 και του κοινά αποδεκτού γεγονότος και του ιδίου του ΜΥ5 ότι η κατάθεση του ΜΥ5, πριν την αλλαγή που έκανε σε αυτή ο ΜΥ5, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, αποτέλεσε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, Τεκμήριο
- Στις 5.2.2010 και περί ώρα 20:55 αφίχθηκε η πτήση ΝΟΑ437, από Αθήνα, στο αεροδρόμιο Λάρνακας, στην οποία επιβάτης ήταν και ο ενάγοντας, ενώ υπηρεσία στην αίθουσα αφίξεων για έλεγχο επιβατών ήταν ο XXXXX Κουλλουπά Α/XXXXX, ΜΥ1 και ο συνάδελφος του XXXXX Στυλιανού XXXXX, ΜΥ6, με πολιτική περιβολή, μέλη της ΥΚΑΝ αεροδρομίου. Ο ενάγοντας, αφού αποβιβάστηκε από το αεροπλάνο, μετέβη στο χώρο παραλαβής αποσκευών και περίμενε στον ιμάντα από τον οποίο αναμενόταν ότι θα παραλάμβαναν τις αποσκευές τους οι επιβάτες της συγκεκριμένης πτήσης. Υπήρχε καθυστέρηση στην άφιξη των αποσκευών και έτσι ανέμεναν οι επιβάτες στο συγκεκριμένο χώρο, μεταξύ των οποίων και ο ενάγοντας. Ο ΜΥ1 εντόπισε τον ενάγοντα, κατ΄ αυτόν, να συμπεριφέρεται ύποπτα και έκρινε ότι έπρεπε να ερευνηθεί. Έτσι, αφού περί ώρα 21:45 ο ενάγοντας παρέλαβε την αποσκευή του από τον ιμάντα και τον είδε να αφαιρεί την ετικέτα ζυγίσματος από αυτή και να προχωρεί προς τη έξοδο, κατευθύνθηκε προς τους τελωνειακούς για να τους τον υποδείξει προς έρευνα. Όταν όμως έφτασε στην πράσινη δίοδο του τελωνείου είδε τον ενάγοντα να μετακινεί την κορδέλα από την μπλε δίοδο η οποία ήταν κλειστή και να κατευθύνεται προς την έξοδο. Τότε τον ακολούθησε και τον ανέκοψε στο διάδρομο λίγο πριν την έξοδο από το αεροδρόμιο. Για το θέμα της ύποπτης συμπεριφοράς υπάρχει διαφωνία μεταξύ των αντίδικων πλευρών, για την οποία η μεν συνήγορος του εναγόμενου προς ενδυνάμωση του ισχυρισμού του ΜΥ1 για ύποπτη συμπεριφορά του ενάγοντα, αλλά και της μετέπειτα αντιδραστικής συμπεριφοράς προς τον ΜΥ1 κατά την ανακοπή του, αλλά και τη μεταφορά του στο γραφείο της ΥΚΑΝ στο αεροδρόμιο, η οποία συνέχισε και εντός αυτού, εμπλέκει αυτό που κατέγραψε στην κατάθεση του ο λοχίας XXXXX XXXXX Μιλτιάδους, ΜΥ2, ο οποίος ταξίδευε με την ίδια πτήση, ότι στο αεροδρόμιο της Αθήνας, άκουσε κάποια κοπέλα από την ασφάλεια του αεροδρομίου να λέει στον ενάγοντα αν θέλει να ταξιδέψει να σταματήσει να αντιδρά και να δεχθεί να τον ερευνήσουν, ο δε δικηγόρος του ενάγοντα, επικαλούμενος τη μαρτυρία του ενάγοντα, απέρριψε ότι υπήρχε τέτοιο συμβάν και ανέφερε ότι η συζήτηση ήταν μεταξύ του ενάγοντα και υπάλληλου της αεροπορικής εταιρείας, ο οποίος ζητούσε, λόγω του ότι έχασε τη πτήση του, να μεταφερθεί με την επόμενη πτήση. Κατ΄ αρχάς όποιο και να ήταν το επεισόδιο στον αερολιμένα της Αθήνας δεν μπορεί να συσχετιστεί με οτιδήποτε συνέβη στον αερολιμένα Λάρνακας. Εν πάση περιπτώσει και αν ακόμη κρινόταν ότι ο ΜΥ2 είπε την αλήθεια και ο ενάγοντας όχι, αποτελεί ένα ανεξάρτητο συμβάν από αυτό που έγινε στο αεροδρόμιο Λάρνακας, το οποίο δεν μπορεί να συνδεθεί με αυτό, ούτε καν σε επίπεδο κατάδειξης συγκεκριμένης συμπεριφοράς απέναντι σε αστυνομικά όργανα, αν ληφθεί υπόψη ο λόγος για τον οποίο μετέβη στην Αθήνα, για τον οποίο δεν προσκομίστηκε αντίθετη μαρτυρία, ήτοι σχετικό με την υγεία του παιδιού του. Επανερχόμενος πίσω στο επεισόδιο στον αερολιμένα Λάρνακας, το οποίο αποτελεί την πρώτη εκ των δύο βασικών εστιών διαφοράς των δύο πλευρών, κατά την προσπάθεια εξόδου του ενάγοντα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΥ1, ως αυτή καταγράφεται στην κατάθεση του Έγγραφο Β, διαφαίνεται ότι αυτός έκρινε ότι ο ενάγοντας έπρεπε να ερευνηθεί επειδή συμπεριφερόταν ύποπτα. Στη συνέχεια είδε τον ενάγοντα να αφαιρεί την ετικέτα ζυγίσματος, η οποία καταδεικνύει τη χώρα από την ποία αναχώρησε, η οποία δεικνύει εάν προέρχεται κάποιος από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή από άλλη χώρα. Όπως εξήγησε, ως ύποπτη συμπεριφορά θεωρήθηκε η ανησυχία που διακατείχε τον ενάγοντα. Αυτή όμως ήταν συνδεδεμένη και άμεσο αποτέλεσμα της καθυστέρησης περί τα 25 λεπτά της άφιξης των αποσκευών της πτήσης με την οποία έφθασε στο αεροδρόμιο Λάρνακας, ενώ η αναζήτηση τσιγάρου εκ μέρους του ενάγοντα ως ανέφερε ο ΜΥ2, αφού δεν το κάπνισε όταν του πρόσφερε ο ΜΥ2, από την μια δεν αποδεικνύει το λόγο για τον οποίο ανέφερε ο ΜΥ2 ότι το ήθελε, δηλαδή να κινήσει το ενδιαφέρον και από την άλλη καταδεικνύει την ανησυχία και εκνευρισμό του για την καθυστέρηση της άφιξης των αποσκευών και της ταλαιπωρίας που υφίστατο. Στη συνέχεια, αφού ο ενάγοντας παρέλαβε τη βαλίτσα του και πράγματι αφαίρεσε την ετικέτα ζύγισης απ΄ αυτή και πέρασε από την μπλε έξοδο που είχε κορδέλα, ένδειξη μη εξόδου απ΄ αυτή, αφού δεν πρόλαβε ο ΜΥ1 να αναφέρει στον τελωνειακό να ερευνήσει τον ενάγοντα, με τα στοιχεία που είχε υπόψη του, ήτοι την ύποπτη συμπεριφορά, την οποία μετάφρασε σε ανησυχία του ενάγοντα, την αφαίρεση της ετικέτας από τη βαλίτσα του και την προσπάθεια εξόδου του από μη επιτρεπτή έξοδο, κατ΄ εκείνη τη στιγμή, έκρινε ότι έπρεπε να τον ανακόψει για να ερευνηθεί από τον τελωνειακό. Η κρίση του αυτή δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκεται εκτός του ορθού πλαισίου κρίσης με βάση τις πιο πάνω περιστάσεις. Απεναντίας κρίνεται εύλογη και θεμιτή. Ο ισχυρισμός του ενάγοντα ότι και άλλες φορές έτσι γίνεται, δηλαδή ανασύρεται η κορδέλα και περνούν απ΄ εκεί οι αφιχθέντες επιβάτες για την έξοδο, δεν μπορεί να πείσει κανένα. Η κορδέλα μπροστά από το διάδρομο εξόδου αποτελούσε ένδειξη για μη χρήση του. Αφού λοιπόν, κατά τον ΜΥ1, που ήταν με πολιτική περιβολή, τον ανέκοψε και του έδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και του ζήτησε να τον ακολουθήσει για έρευνα, ο ενάγοντας τον κτύπησε στο χέρι, του έπεσε η ταυτότητα στο πάτωμα και ταυτόχρονα τον έσπρωξε στο στήθος για να περάσει φωνάζοντας «γαμημένοι αστυνομικοί γαμώ τις ράτσες σας». Τότε τον πληροφόρησε ότι διαπράττει αδικήματα και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο, για να εισπράξει παρόμοια εξύβριση. Ήταν τότε που τον πληροφόρησε ότι ήταν υπό σύλληψη και του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο νόμο και ακολούθησαν τα γεγονότα που θα αναφερθούν στη συνέχεια αφού παρατεθεί και η εκδοχή του ενάγοντα. Ο ενάγοντας λοιπόν ισχυρίστηκε, σύμφωνα με την γραπτή δήλωση του, Έγγραφο Α, ότι όταν παρέλαβε την αποσκευή του και εξήλθε από το χώρο του τελωνείου, προσεγγίστηκε από αστυνομικούς με πολιτική περιβολή οι οποίοι χωρίς να του δείξουν ταυτότητα, απρόκλητα και χωρίς σοβαρό και σημαντικό λόγο και αιτία και χωρίς ένταλμα τον εμπόδισαν να συνεχίσει την πορεία του. Στη συνέχεια συγκεκριμενοποιεί ότι ο ΜΥ1, που έφερε πολιτική περιβολή, τον προσέγγισε από πίσω και τον εμπόδισε να συνεχίσει την πορεία του ενώ περπατούσε. Την εκδοχή του ΜΥ1 προσπάθησε να συνεπικουρήσει ο ΜΥ5, ο οποίος ανέφερε στην γραπτή δήλωση - κατάθεση του, Έγγραφο Ε, η οποία αποτελεί την κατάθεση του στην αστυνομία, τα ακόλουθα: «Στις 05/02/2010 και ώρα 1630 ανέλαβα ως προϊστάμενος της βάρδιας μέχρι τις 0300 της 06/02/
- Την ίδια ημέρα και περί ώρα 2130 ξεκίνησα να πάω στην καντίνα που βρίσκεται πίσω από τον χώρο του τελωνείου για να πιάσω μια μπουκάλα νερό. Καθώς κατευθυνόμουν από τον χώρο της καντίνας προς το τελωνείο, πρόσεξα τον Αστυνομικό της ΥΚΑΝ τον Λούκα να σταματά κάποιον επιβάτη που κατευθυνόταν προς την έξοδο του κτηρίου. Ο XXXXX του είπε ότι ήταν Αστυνομικός και έβγαλε από την τσέπη του την Αστυνομική του ταυτότητα και του την έδειξεν και του ζήτησε να τον ακολουθήσει για έρευνα. Ο επιβάτης του είπε ότι δεν πρόσεξα αν ήταν Αστυνομική ταυτότητα που του έδειξε και του ζήτησε να του την ξαναδείξει. Τότε ο Λούκας ξαναέβγαλε την ταυτότητα του από την τσέπη του και του την έδειξε. Όταν ο επιβάτης αντιλήφτηκε ότι ο XXXXX ήταν Αστυνομικός του κτύπησε πάνω στο χέρι που κρατούσε την Αστυνομική του ταυτότητα, και η ταυτότητα έπεσε στο έδαφος. Παράλληλα άρχισε να τον υβρίζει με την φράση 'Γαμημένοι Αστυνομικοί γαμώ τες ράτσες σας'. Επίσης τον έσπρωχνε στο στήθος για να περάσει. Τότε ο XXXXX τον έπιασε και τον ακινητοποίησε πάνω στον τοίχο. Ο επιβάτης συνέχιζε και έσπρωχνε τον XXXXX και προσπαθούσε να τον κτυπήσει με τα χέρια του και να τον κλωτσήσει με τα πόδια του. Επίσης συνέχιζε να φωνάζει και να τον βρίζει.» Ο ΜΥ5 ζήτησε και άλλαξε από την τέταρτη γραμμή της κατάθεσης του μετά τη φράση «καθώς κατευθυνόμουν» τη λέξη «προς» με τη λέξη «από» και μετά τη λέξη «καντίνας» στην πέμπτη γραμμή της προσθήκης της φράσης «προς το τελωνείο». Κατά την αντεξέταση του παραδέχθηκε ότι στην ποινική υπόθεση XXXXX/11 Ε.Δ. Λάρνακας, Τεκμήριο 3, δεν ζητήθηκε και δεν άλλαξε η φράση που ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού ζήτησε και άλλαξε. Σημειώνεται ότι στην απόφαση που εκδόθηκε στις 10.7.2013 στην ποινική υπόθεση XXXXX/2011, Ε.Δ. Λάρνακας, που κατηγορούμενοι ήταν ο ΜΥ1 και ο ΜΥ6, καταγράφεται ότι η κατάθεση του στην αστυνομία, όπως και άλλων, έγινε παραδεκτό γεγονός. Ο λόγος που σήμερα ζήτησε και άλλαξε τη συγκεκριμένη φράση είναι ξεκάθαρο ότι αν άφηνε ως είχε αυτή τότε θα εξάγετο ότι δεν μπορούσε να αντιληφθεί τα γεγονότα ως τα κατέθεσε, αφού η πορεία του δεν θα ήταν προς το συμβάν αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Όμως για να ταιριάξει εντελώς η ιστορία του, που τώρα προώθησε, θα έπρεπε να αλλάξει ή να συμπληρώσει και την προηγούμενη παράγραφο, αφού η προηγούμενη παράγραφος ταίριαζε με την φράση ως είχε, που ζήτησε και άλλαξε. Επίσης η αναφορά του τόσο στην κυρίως εξέταση, όσο και στην αντεξέταση ότι άκουσε τον ενάγοντα να λέει στο ΜΥ1 ότι δεν πρόσεξε αν ήταν αστυνομική ταυτότητα, την οποία του είχε δείξει προηγουμένως, και του ζήτησε να την ξαναδεί και όταν ο ΜΥ1 την ξαναέβγαλε την ταυτότητα από την τσέπη του και του την έδειξε τον κτύπησε στο χέρι και του έπεσε, βρίσκεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία του ΜΥ1 που είπε ότι όταν επέδειξε την αστυνομική ταυτότητα του στον ενάγοντα αυτός τον κτύπησε στο χέρι και του έπεσε στο πάτωμα. Δεν ανέφερε δηλαδή ότι του έδειξε την ταυτότητα του δύο φορές και τη δεύτερη φορά τον κτύπησε στο χέρι. Επίσης η περιγραφή που έφερε τον ίδιο να είναι 2-3 μέτρα μακριά από τον ΜΥ1, που στη συνέχεια είπε 2-3 βήματα, και τον ενάγοντα να έρχεται από απέναντι προς αυτόν και να βρίσκεται σε απόσταση 2-3 μέτρα από τον ΜΥ1 όταν τον ανέκοψε, επίσης δεν συνάδει με τη μαρτυρά του ΜΥ1 που είπε ότι τον ακολούθησε και τον ανέκοψε στο διάδρομο λίγο πριν την έξοδο από το κτήριο. Επίσης ο ΜΥ1 δεν είπε ότι τον κτύπησε στο στήθος αλλά ότι τον έσπρωξε στο στήθος. Υπό το φως των πιο πάνω η μαρτυρία του ΜΥ5 ως προς τούτα δεν γίνεται αποδεκτή. Την πιο πάνω σκηνή δεν την είδε κανένας άλλος από τους αστυφύλακες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ήτοι οι ΜΥ 2, 4 και 6 αφού η εμπλοκή τους άρχισε από τη στιγμή που άρχισε να φωνάζει και να υβρίζει ο ενάγοντας, οπότε τότε κατευθύνθηκαν προς το μέρος που ήταν ο ενάγοντας και ο ΜΥ1 και απ΄ αυτή τη στιγμή οι ΜΥ2 και 4, ο οποίος πήγε να παραλάβει τον ΜΥ2, περιγράφουν τα γεγονότα όπως ο κάθε ένας από αυτούς τα αντιλήφθηκε, στο βαθμό που τα θυμόταν, όπως και τη συμμετοχή και εμπλοκή τους μέχρι και τη μεταφορά του ενάγοντα στο γραφείο της ΥΚΑΝ στο αεροδρόμιο και την προσκόμιση από ένστολο αστυνομικό χειροπέδες που τοποθετήθηκαν στον ενάγοντα, ενώ οι ΜΥ1 και 6 περιγράφουν τα γεγονότα μέχρι που παρέλαβαν τον ενάγοντα αστυνομικοί εν υπηρεσία από το τμήμα μικροπαραβάσεων Λάρνακας. Η εκδοχή του ενάγοντα ήταν ότι ενώ είχε βγάλει τον ιμάντα (κορδέλα) της διόδου από την οποία εξέρχονται όσοι έρχονται από χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αφού ήταν πρώτος, και κατευθύνετο προς την έξοδο, αφού είχε περάσει και το χώρο που βρίσκονται οι λειτουργοί του τελωνείου, ο ΜΥ1 τον προσέγγισε από πίσω και τον εμπόδισε να συνεχίσει την πορεία του προς την έξοδο. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι ο ΜΥ1 τον έσπρωξε από πίσω και του πήρε τα χέρια. Στη συνέχεια όταν ρωτήθηκε τι εννοούσε ότι τον έσπρωξε ανέφερε ότι τον έπιασε από κάπου χωρίς να θυμάται από πού τον έπιασε, για να συνεχίσει λέγοντας ότι τον έπιασε από συγκεκριμένο σημείο του σώματος του δείχνοντας από πού και αυτός αντιδρώντας (εννοεί ενστικτωδώς) έφερε το χέρι του πάνω στο χέρι του ΜΥ1 οπότε έπεσε το πορτοφόλι του ΜΥ1 και αυτός προσπάθησε να το πιάσει από το πάτωμα. Όπως έπιασε το πορτοφόλι και γύρισε για να του δώσει το πορτοφόλι του, ο ΜΥ1 τον έσπρωξε, ήρθε άλλος αστυνομικός τον έπιασε από τα χέρια, του πήρε και το πορτοφόλι και όταν τους ρώτησε τι έκαναν, τότε του είπαν αστυνομία, χωρίς όμως να δει την ταυτότητά τους. Οπότε αφού τον έπιασαν τον πήραν «κωλοσυρτό» στο γραφείο της ΥΚΑΝ στο αεροδρόμιο και τον κτυπούσαν αλύπητα. Άλλοι δύο αστυνομικοί τους βοήθησαν για να τον μεταφέρουν στο γραφείο της ΥΚΑΝ στο αεροδρόμιο. Ξαναπεριγράφοντας τη σκηνή, ανέφερε ότι οι δύο αστυνομικοί, δηλαδή οι ΜΥ2 και 4, τον έπιασαν από την αριστερή και δεξιά αγκώνα των χεριών του. Στη συνέχεια είπε ότι ο ένας τον έσπρωξε, τον άλλο δεν τον είδε αφού έβλεπε μπροστά και αυτός ήταν από πίσω, και ξαναέδειξε ότι ο ένας τον έπιασε από την αγκώνα του ενός χεριού και ο άλλος από την αγκώνα του άλλου χεριού και τον «κωλόσυραν» και τον πήραν στο γραφείο της ΥΚΑΝ από τη διαδρομή που βγήκε. Αρνήθηκε δε ότι ο ΜΥ1 του είπε ακολούθαμε να σου κάνω έρευνα και είπε ότι, αφού ενστικτωδώς με το χέρι του έριξε το πορτοφόλι του ΜΥ1 κάτω, ήρθε ο άλλος αστυφύλακας, τον έσπρωξαν και οι δυο μαζί, όπως περιέγραψε προηγουμένως, και τον πήραν στο γραφείο της ΥΚΑΝ. Ο ίδιος δεν αντέδρασε όταν τον έπιασαν ούτε όταν τον μετέφεραν στο αναφερθέν γραφείο. Διαπιστώνεται από τις πιο πάνω απαντήσεις του ότι, σχεδόν κάθε φορά που τον ρωτούσε η συνήγορος του εναγόμενου για να περιγράψει το συμβάν, ή κάτι σχετικό με αυτό, πρόσθετε και κάτι διαφορετικό και άλλαζε την εκδοχή του για το πώς εξελίχθηκε το συγκεκριμένο συμβάν. Ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει πιστευτός ότι η σκηνή εξελίχθηκε ως η εκδοχή του και απορρίπτεται. Εύρημα του Δικαστηρίου είναι ότι, όταν ο ΜΥ1 κατάφερε να μπει μπροστά του και να τον ανακόψει, αφού του έδειξε την ταυτότητά του και του ζήτησε να τον ακολουθήσει, αυτός αντέδρασε, τον κτύπησε στο χέρι, έπεσε η αστυνομική ταυτότητα του ΜΥ1, τον έσπρωξε στο στήθος για να μπορέσει να συνεχίσει να περπατά προς την έξοδο, υβρίζοντας με τις φράσεις «γαμημένοι αστυνομικοί, γαμώ τες ράτσες σας» και τότε ο ΜΥ1 του ανέφερε την διάπραξη αδικημάτων σε βάρος του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο νόμο τον έθεσε υπό σύλληψη. Η εξέλιξη της ως άνω σκηνής είχε ως αποτέλεσμα να αντιδράσει ο ενάγοντας να μη δέχεται τη σύλληψη του, να αντιστέκεται σε αυτή, να αρνείται να ακολουθήσει τον ΜΥ1 με κινήσεις σε βάρος του ΜΥ1, ο οποίος, μπροστά στη άρνηση του ΜΥ1 να τον ακολουθήσει και την άσκηση σωματικής αντίδρασης με σπρωξίματα και πιασίματα σε βάρος του από τον ΜΥ1, να τον πιάσει από το σώμα και να τον ακινητοποιήσει στον τοίχο, ενώ ο ενάγοντας τον έπιασε από το λαιμό. Συνάμα τις φωνές και ύβρεις που εκστόμισε ο ενάγοντας εναντίον του ΜΥ1 τις άκουσε ο ΜΥ6, ο οποίος βρισκόταν στο γραφείο της ΥΚΑΝ, ο ΜΥ2 και ο ΜΥ
- Ο ΜΥ2 και ο ΜΥ4 έφτασαν πρώτοι και βοήθησαν τον ΜΥ1 κατ΄ αρχάς στην ακινητοποίηση του ενάγοντα και στη συνέχεια στη μεταφορά του στο γραφείο της ΥΚΑΝ κρατώντας τον ο ένας από το ένα χέρι και ο άλλος από το άλλο, ενώ ο ενάγοντας αντιδρούσε στη μεταφορά του και ύβριζε, και ο ΜΥ1 μετάφερε την αποσκευή του ενάγοντα. Τα πιο πάνω αποτελούν και ευρήματα του Δικαστηρίου, αφού δε είναι λογικό να μην έκανε τίποτε ο ενάγοντας και οι αστυνομικοί να τον μετέφεραν «κωλοσυρτό». Ο μόνος λόγος που τον ακινητοποίησαν και τον έπιασαν και τον μετέφεραν στο γραφείο της ΥΚΑΝ με τον τρόπο που περιγράφηκε ανωτέρω, ήταν η άρνηση του να ακολουθήσει τον ΜΥ1, η βίαια αντίδραση του σπρώχνοντας και πιάνοντας τον ΜΥ1 από το λαιμό και η αντίδραση του στη μεταφορά του. Από την άλλη δεν αποδέχομαι ότι κλώτσησε τους ΜΥ1, ΜΥ2 και ΜΥ4 καθότι, όσον αφορά τον ΜΥ1 δεν φαίνεται από το πιστοποιητικό του ιατρού Παντελή, Τεκμήριο 20 και το Τεκμήριο 21 που δείχνει σε ποιο μέρος του σώματος του ο ΜΥ1 είχε τραυματισμούς, ήτοι φαίνεται να είχε εκδορές στη δεξιά και αριστερή πλευρά του λαιμού μήκους 10 εκατοστά και γδάρσιμο στο δεξιό παράμεσο δάκτυλο, αν και στο Τεκμήριο 20 που είναι το πιστοποιητικό του ιατρού αναφέρει «γδάρσιμο στο 3 δάκτυλο δεξιά». Όσον αφορά τους ΜΥ2 και 4 δεν φαίνεται να υπέστησαν οιανδήποτε σωματική βλάβη. Άλλωστε κατά την αντεξέταση των ΜΥ1, 2, 4 και 5 ουδείς είπε με σιγουριά ότι κλώτσησε κάποιο ο ενάγοντας, ενώ ο ΜΥ4 είπε ότι ο ενάγοντας προσπάθησε να κλωτσήσει τον ΜΥ
- Σημειώνεται ότι δεν διαφεύγει του Δικαστηρίου ότι ο ΜΥ2 στη γραπτή δήλωση-κατάθεση του, Έγγραφο Γ, ανέφερε ότι όταν πήγαν στο μέρος που ήταν ο ενάγοντας και ο ΜΥ1, ο ΜΥ1 τους ανέφερε ότι ο ενάγοντας ήταν υπό σύλληψη, ενώ ο ΜΥ4 στη γραπτή δήλωση-κατάθεση του, έγγραφο Ε, ανέφερε ότι άκουσε τον ΜΥ1 να λέει στον ενάγοντα ότι ήταν υπό σύλληψη και τότε άρπαξε από τα χέρια τον ενάγοντα για να τον ακινητοποιήσει. Προφανώς εννοούσε αυτό που ανέφερε και ο ΜΥ2, όμως δεν το διατύπωσε σωστά, αφού τη σκηνή την αντιλήφθηκε όταν ο ενάγοντας κρατούσε τον ΜΥ1 από το λαιμό, δηλαδή όταν ήδη ο ΜΥ1 είχε αναφέρει στον ενάγοντα ότι ήταν υπό σύλληψη μετά που αρνήθηκε να τον ακολουθήσει και τον έσπρωξε και τον ύβριζε. Επίσης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι μέχρι την μεταφορά του ενάγοντα στο γραφείο της ΥΚΑΝ αυτός δεν κτυπήθηκε στο πρόσωπο από οιονδήποτε αστυνομικό, δεν έφερε αίματα στο πρόσωπο του και δεν έκανε αιμόπτυση. Ο ΜΥ6 ανάφερε ότι αφού άκουσε τις υβρισίες αντιλήφθηκε τον ενάγοντα να σπρώχνει και να κρατά τον ΜΥ1 από το λαιμό. Τότε τους πλησίασε και βοήθησε τον ΜΥ1 να μεταφέρουν τον ενάγοντα στο γραφείο της ΥΚΑΝ,. Χρησιμοποιώντας την ανάλογη βία αφού ο ενάγοντας προσπαθούσε με κάθε τρόπο να διαφύγει κλωτσώντας και κτυπώντας τους συνεχώς και συγκεκριμένα αυτόν τον κλωτσούσε στα πόδια και τον κτυπούσε στην πλάτη. Στην γραπτή δήλωση - κατάθεση του ο ΜΥ1, η οποία ήταν η κατάθεση του στην αστυνομία ανέφερε και αυτός ότι μαζί με τον ΜΥ6, χρησιμοποιώντας την ανάλογη βία, τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν στο γραφείο της ΥΚΑΝ. Σύμφωνα όμως με το πιστοποιητικό, Τεκμήριο 18 του ιατρού Παντελή, ΜΥ3, αυτός έφερε πολλαπλές εκδορές στην πλάτη και στην έσω πλευρά του αριστερού καρπού. Τούτα εμφαίνονται εικονογραφημένα στο Τεκμήριο
- Διαπιστώνεται από τα πιο πάνω ότι δεν λέει αλήθεια ότι κλωτσήθηκε στα πόδια, αφού αν συνέβαινε αυτό θα δημιουργούντο τραύματα στα πόδια του, όπως π.χ. εκδορές, και θα τις κατέγραφε ο ΜΥ3 στο πιστοποιητικό του. Επίσης δεν είπε αλήθεια όταν ανέφερε ότι αυτός με τον ΜΥ1, όπως αλήθεια δεν είπε και ο ΜΥ1, μετέφεραν τον ενάγοντα στο γραφείο της ΥΚΑΝ, αφού όπως ανάφερε ο ΜΥ1 κατά την αντεξέταση του, και ως προς τούτο βρίσκεται σε αντίθεση με την εξέταση του, και οι ΜΥ 2 και 4 ανέφεραν κατά την κυρίως εξέταση τους, η μεταφορά του ενάγοντα έγινε από τους ΜΥ2 και 4 και ο ΜΥ1 μετέφερε την αποσκευή του, που, για την ιστορία, όταν ερευνήθηκε δεν ανευρέθηκε τίποτε το παράνομο. Ο λόγος δε που ο ΜΥ6 ανέφερε τούτο ήταν για να δικαιολογήσει τον ισχυρισμό του ότι ο ενάγοντας τους κτυπούσε και τους κλωτσούσε συνεχώς κατά τη μεταφορά του, αφού θα ήταν αδύνατο να του έκανε κάτι τέτοιο ο ενάγοντας αν δεν ήταν αυτός ένας από τους δύο που τον κρατούσαν και τον μετέφεραν στο γραφείο της ΥΚΑΝ. Ως εκ των πιο πάνω η μαρτυρία του ΜΥ6 ως προς τους ισχυρισμούς του αυτούς δεν γίνεται αποδεκτή. Όπως αποδεκτή δεν γίνεται και η μαρτυρία του ΜΥ1 ότι τον ενάγοντα τον μετέφεραν στο γραφείο της ΥΚΑΝ αυτός και ο ΜΥ
- Η δεύτερη και πιο σημαντική διαφωνία και διαφορά των δύο πλευρών είναι όσα ακολούθησαν εντός του γραφείου της ΥΚΑΝ στον αερολιμένα Λάρνακας. Ο ενάγοντας ισχυρίστηκε ότι, κατά τη στιγμή που εισήρχετο στο γραφείο αυτό ένστολοι έφεραν χειροπέδες και οι ΜΥ1 και 2 του τις τοποθέτησαν με τα χέρια πίσω από την πλάτη αφού τον γονάτισαν. Στη συνέχεια τον κτύπησαν και του προκάλεσαν βαριά σωματική βλάβη, ενώ, αντιδρώντας, με τα πόδια του έσπασε το γυάλινο τραπεζάκι που ήταν στο γραφείο, ύβριζε και τους έπτυνε το αίμα που είχε στο στόμα του από τα κτυπήματα που δέχθηκε καθώς και το δόντι του που έσπασε. Στη συνέχεια του έφεραν νερό, ενώ μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ήρθαν ένστολοι αστυνομικοί και τον μετέφεραν στον αστυνομικό σταθμό Λάρνακας, ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας, αλλά όταν είδε ότι ο ιατρός μιλούσε πολύ οικεία με τον ένα αστυνομικό από αυτούς που τον μετέφεραν και στη συνέχεια τα λόγια που του είπε, αρνήθηκε να τον εξετάσει. Επίσης την επόμενη ημέρα που μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου έτυχε εξέτασης από τον ιατροδικαστή Σ. Σοφοκλέους, ΜΕ7, και από τον γναθοχειρουργό Παντέλα, αρνήθηκε να τύχει θεραπείας από τον τελευταίο και στις 7.2.2010 έτυχε εξέτασης και χειρουργικής επέμβασης, όπως αναφέρεται πιο κάτω, από τον γναθοχειρουργό Καλλή, ΜΕ
- Από την άλλη ο εναγόμενος προβάλλει ότι όσα ο ενάγοντας καταλογίζει στους αστυφύλακες ΜΥ1 και 6 ότι του προκάλεσαν προήλθαν από αυτοτραυματισμό του κτυπώντας το κεφάλι του στο γυάλινο τραπεζάκι, το οποίο έσπασε με αυτό τον τρόπο, και στον τοίχο που αποτελείτο από γυψοσανίδα και εν πάση περιπτώσει διαζευκτικά ότι οι εν λόγω αστυφύλακες χρησιμοποίησαν την ανάλογη νόμιμη βία. Είναι σημαντικό να γίνει αναφορά στη μαρτυρία και στα πιστοποιητικά του ΜΥ3, στα ιατροδικαστικά πιστοποιητικά που εκδόθηκαν για τον ενάγοντα και τους ΜΥ1 και 6 από τον ΜΕ3, και στο ιατρικό πιστοποιητικό του ΜΕ2, πριν αναφερθώ στους ισχυρισμούς που πρόβαλε ο ενάγοντας και οι ΜΥ1, 2, 4 και 6 για τα διαδραματισθέντα εντός του γραφείου της ΥΚΑΝ, επειδή αυτά θα βοηθήσουν στην ανεύρεση της αλήθειας των ισχυρισμών του κάθε μάρτυρα που ενεπλάκη σε αυτή τη πτυχή της ιστορίας της υπόθεσης. Στις 5.2.2010 και περί ώρα 23:35 ο ενάγοντας μεταφέρθηκε από ένστολους αστυνομικούς στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας για εξέταση. Αφού καταγράφηκαν τα στοιχεία του τον έβαλαν και ξάπλωσε σε ένα ντιβάνι. Λόγω άλλου περιστατικού περίμενε περί τα 10 λεπτά. Όταν τον πλησίασε ο ιατρός ΜΥ3 ο ενάγοντας του είπε ότι δεν ήθελε να εξεταστεί και αφού υπέγραψε σχετική βεβαίωση ότι φεύγει με δική του ευθύνη, αναχώρησε. Η εξήγηση για την αποχώρηση του αναφέρεται ανωτέρω. Στις 6.2.2010 και περί ώρα 00:45 ο ενάγοντας επέστρεψε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας και κατά την εξέταση του από τον ΜΥ3, διαπιστώθηκε, κατόπιν ακτινολογικού ελέγχου, ότι ο ενάγοντας έφερε ρωγμώδες κάταγμα στην κάτω αριστερή (γωνία) σιαγόνα, το οποίο κάταγμα κατά την εξέταση του ανέφερε ότι μπορεί να έγινε από 1 ημέρα μέχρι 3 εβδομάδες. Το γεγονός ότι δεν κατέγραψε και τους υπόλοιπους τραυματισμούς του ενάγοντα στο ιατρικό πιστοποιητικό ήταν εκ παραδρομής ένεκα του πολύ σοβαρού τραύματος στη σιαγόνα. Επειδή έπρεπε να εξεταστεί από γναθοχειρουργό διευθετήθηκε η μεταφορά του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου τον είδε ο γναθοχειρουργός Παντέλα. Γι΄ αυτό το γεγονός έγινε αναφορά πιο πριν. Ο ιατροδικαστής Σ. Σοφοκλέους, ΜΕ3 ανέφερε τα ακόλουθα στην ιατροδικαστική του έκθεση για τον ενάγοντα. «Σήμερα 6/2/2010 κλήθηκα από ΤΑΕ Λάρνακας για να προβώ σε εξέταση του XXXXX Ιωάννου 28 ετών. Το εν λόγω πρόσωπο εξέτασα στο Γ.Ν. Λευκωσίας στην παρουσία των Α/Αστ. XXXXX Κ. Κωνσταντίνου, φωτογράφου Αστ. XXXXX Μ. Κυριάκου, και του νοσηλευτικού λειτουργού Α. Παναγή μετά από γραπτή συγκατάθεσή του. ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΕΚΥΨΑΝ
- Θλαστικές εκχυμώσεις συνολικής διάστασης 22 Χ 10 εκ. στην αριστερή πλάγια τραχηλική, υπερκλείδιο και υποκλείδιο χώρα.
- Πέντε εκδορές από 1 έως 1,5 εκ. στη δεξιά τραχηλική χώρα.
- Τρεις θλαστικές εκχυμώσεις 2 εκ. έκαστη στην αριστερή υποκλείδιο χώρα.
- Θλαστική εκχύμωση 8 χ 5εκ. στην αριστερή οσφυϊκή χώρα.
- Θλαστική εκχύμωση 3 χ 3εκ. στη δεξιά μεσοπλάτιο χώρα.
- Τρεις εκδορές από 1,5 έως 3εκ. στην αυχενική χώρα.
- Δύο τραύματα (σχίσιμο) στην 1η φάλαγγα ραχιαίας επιφάνειας δεξιού παράμεσου δακτύλου.
- Εξοίδηση (πρήξιμο) αριστερής παρειάς.
- Θλαστική εκχύμωση και εξοίδηση του βλεννογόνου του αριστερού πάνω χείλους. 10.Θλαστική εκχύμωση 3 χ 2εκ. στη δεξιά ζυγωματική χώρα. 11.Εξοίδηση 5 χ 5εκ. στη δεξιά βρεγματική χώρα. Σημ.: Εξετάστηκε από γναθοχειρουργό.» Ιατροδικαστική εξέταση στις 6.2.2010 έκανε και για τους ΜΥ1 και
- Για τον ΜΥ1 διαπίστωσε
(1)ερυθρότητα 10Χ4 εκατοστά στη δεξιά πλάγια τραχηλική χώρα. Αιτιάται πόνο κατά την ψηλάφηση και
(2)ερυθρότητα 8Χ3 εκατοστά στην αριστερή πλάγια τραχηλική χώρα μετά εξοιδήσεως (πρήξιμο). Αιτιάται πόνο κατά την ψηλάφηση. Για τον ΜΥ6 διαπίστωσε
(1)εκδορά 0,5 εκατοστά στην πρόσθια επιφάνεια της αριστερής πηχειοκαρπικής άρθρωσης και
(2)εκδορές συνολικής διάστασης 21Χ16 εκατοστά στην μονοπλάτιο χώρα. Ο γναθοχειρουργός Σταύρος Καλλή, ΜΕ2, αφού αναγνώρισε μεταξύ άλλων τεκμηρίων και το Τεκμήριο 7, μετέφρασε τούτο στην Ελληνική ως κατωτέρω: «Είδα τον ασθενή για πρώτη φορά στες 7/02 του
- Μου είπε πως στες 5/02 του 2010, τον είχαν χτυπήσει. Έγινε εισαγωγή στο νοσοκομείο στη Λάρνακα, στο γενικό Νοσοκομείο και ύστερα πήγε στο Γενικό Νοσοκομείο της Λευκωσίας. Εγώ τον είδα για πρώτη φορά 7/02 του 2010 και το παράπονο που είχε, πως πονούσε την αριστερή γωνία της κάτω γνάθου και τα δόντια του, δεν ερχόντουσαν σε καλή επαφή. Η ακτινογραφία που βγάλαμε, έδειχνε ένα κάταγμα στην αριστερή γωνία της κάτω γνάθου και κάταγμα του κάτω αριστερού φρονιμίτη στις 8/02 του 2010, κάτω από γενική αναισθησία, έγινε ανάταξη με πλατίνες και αφαιρέθηκε ο φρονιμίτης. Την επόμενη μέρα, πήγε σπίτι και τον βλέπαμε μια φορά την εβδομάδα για 6 εβδομάδες. Η πιθανότητα να έχει μόνιμο πρόβλημα, δεν πίστευε να είχε μόνιμο πρόβλημα, μόνο που οι βίδες και οι πλατίνες που είχαν βάλει να γίνει ανάταξη. Οι βίδες και οι πλατίνες μπορεί να αφαιρεθούν μελλοντικά, γιατί μπορεί να δημιουργήσουν πρόβλημα. Θα ήθελα να τα ξαναδώ σε 6 μήνες, να τον ξαναξιολογήσω.» Το Τεκμήριο 13, το οποίο αναγνώρισε ως πανοραμική μετεγχειρητική ακτινογραφία που έγινε στον ενάγοντα δεικνύει ανάταξη του κατάγματος με μια πλατίνα και 4 βίδες. Διαπιστώνεται επίσης απ΄ αυτή, ότι όταν αναφέρεται ο μάρτυρας στην αριστερή κάτω γωνία σιαγόνα, εννοείται στο μέρος περίπου της κάτω σιαγόνας που βρίσκεται κάτω από το αριστερό αυτί. Ήταν σίγουρος ότι το τραύμα ήταν πρόσφατο. Δεν είχαν σύγκλιση τα δόντια γιατί τάραξαν τα κόκκαλα. Επίσης ανέφερε ότι όλη η αριστερή πλευρά του λαιμού ήταν «κωστωμένη» και είχε εκδορές στο ίδιο σημείο. Επανέρχομαι στα όσα συνέβηκαν εντός του γραφείου της ΥΚΑΝ. Αφού του τοποθέτησαν τις χειροπέδες, ισχυρίζεται ο ενάγοντας, ότι άρχισαν να τον κτυπούν οι ΜΥ1 και 6, περισσότερο όμως ο ΜΥ6, με αποτέλεσμα να του προκαλέσουν τους πιο πάνω τραυματισμούς, ενώ οι άλλοι δύο αστυφύλακες, παρακολουθούσαν και γελούσαν, παρά τις αντιδράσεις του, οι οποίες ήταν περιορισμένες αφού τα χέρια του ήταν δεμένα πίσω από την πλάτη του, επιφέροντας σπάσιμο του γυάλινου τραπεζιού το οποίο κτύπησε με τα πόδια, υβρίζοντας και φωνάζοντας για να ακούσει ο κόσμος έξω για να τον βοηθήσει κάποιος. Ο ΜΥ1 στη γραπτή δήλωση κατάθεση του, Έγγραφο Α, η οποία ήταν η κατάθεση του στην αστυνομία, ανέφερε ότι αφού τον μετέφεραν στο γραφείο της ΥΚΑΝ ο ενάγοντας συνέχισε να υβρίζει με παρόμοιο τρόπο, ως άνω, και να τους απειλεί, ενώ συνάμα άρχισε να προκαλεί ζημιές στο γραφείο ρίχνοντας ότι είχε πάνω σε αυτό και κτυπώντας πάνω στον τοίχο το κεφάλι του. Μέχρι να του τοποθετήσουν χειροπέδες, επειδή δεν δεχόταν τη σύλληψη του, αντιδρούσε και επειδή θα τα έσπαζε όλα στο γραφείο, χρησιμοποίησαν την ανάλογη βία για να του τοποθετήσουν τις χειροπέδες. Κατά την προσπάθεια τους να του βάλουν τις χειροπέδες αυτός προσπαθούσε να αποφύγει τούτο και κτυπούσε το πρόσωπο του στο τραπεζάκι του γραφείου και στις καρέκλες, αφού έσκυβε για να μην μπορούν να του τοποθετήσουν τις χειροπέδες, με αποτέλεσμα να σπάσει το τραπεζάκι. Κατά τη συνέχιση της κυρίως εξέτασης του, κατόπιν ερωτήσεων από την κα Παπαστεφάνου, ανέφερε ότι ενώ αυτοί προσπαθούσαν να τον καθησυχάσουν, περιμένοντας να έρθει κάποιος να φέρει τις χειροπέδες, ο ενάγοντας, στον οποίο ανέφεραν ότι ήταν υπό σύλληψη, αντιδρούσε και δεν το δεχόταν τούτο και χρειάζετο (ήθελε) κάποιο να τον κρατά συνέχεια, διαφορετικά θα έφευγε. Στην ερώτηση αν τούτο ήταν δική του εικασία απάντησε «προσπάθησε θέμας να το κάμει», «προσπάθησε να βγει έξω», οπότε τον έστρεψαν πίσω μέχρι να τους φέρουν χειροπέδες οι αστυνομικοί του αεροδρομίου, πράγμα που έγινε λίγη ώρα μετά που τον πήραν στο γραφείο, ήτοι σε 5-10 λεπτά περίπου. Κατά την αντεξέταση ανέφερε τα εξής: Μέχρι να φέρει κάποιος τις χειροπέδες τα δυο άτομα που τον μετέφεραν και τον κρατούσαν με την είσοδο τους στο γραφείο τον έβαλαν απευθείας και κάθισε στην πολυθρόνα για να ηρεμήσει, αλλά αυτός συνέχιζε να υβρίζει, να κλωτσά και να κτυπά και έσπασε τα πράγματα που είχε στο γραφείο, ενώ τον κρατούσαν «άλλοι ποτζιοί άλλοι ποδά» και έπρεπε να έχει ένα άτομο να τον κρατά συνέχεια. Ως εκ τούτου χρησιμοποίησαν οι δυο αστυνομικοί την ανάλογη βία για να περιοριστεί, ενώ αυτός δεν έκανε οτιδήποτε, ούτε καν τον άγγιξε εκείνη την ώρα, ούτε να τον καθησυχάσει και δεν χρησιμοποίησε καμιά άλλη βία εκτός από εκείνη τη στιγμή της σύλληψης του έξω στο χώρο του τελωνείου. Οι δύο αστυνομικοί (ΜΥ2 και 4) κρατούσαν τον ενάγοντα για να μείνει σταθερός στην καρέκλα για να μη κτυπά στα γραφεία. Αυτή ήταν και η ανάλογη βία που χρησιμοποιήθηκε, που ανέφερε προηγουμένως για να μην προκαλεί ζημιές στο γραφείο. Στην ερώτηση σε ποιο στάδιο ο ΜΥ6 ήρθε στο γραφείο της ΥΚΑΝ απάντησε ότι νομίζει ήταν στη διαδρομή, λίγο πριν εισέλθουν στο γραφείο της ΥΚΑΝ και η εμπλοκή του ΜΥ6 ήταν στο να καθησυχάσει τον ενάγοντα, να τον κρατήσει να μην προκαλεί ζημιές, γιατί ο ίδιος έπρεπε να ενημερώσει τον διοικητή τους και πήγε στο διπλανό γραφείο και έτσι παρέμεινε με τον ενάγοντα ο ΜΥ6 μαζί με τους ΜΥ2 και 4, μέχρι να φέρει κάποιος τις χειροπέδες. Όταν αυτός πήγε στο διπλανό γραφείο για να τηλεφωνήσει του διοικητή τους, ο ενάγοντας δεν έφερε τραύματα στο κεφάλι αλλά έπτυνε συνέχεια κάτω στο πάτωμα και είχε σάλια με αίμα, αλλά δεν μπορούσε να γνωρίζει από πού προήλθαν τα αίματα αφού δεν είναι ιατρός. Στη συνέχεια όμως, σε ερώτηση του δικηγόρου του ενάγοντα, διευκρίνισε ότι δεν τον είδε να πτύνει αίμα πριν πάει στο διπλανό γραφείο, αλλά μετά όταν επέστρεψε. Δεν ρώτησε να μάθει γιατί έπτυνε αίμα, αφού δεν άκουσε να συμβεί κάτι διαφορετικό, εκτός από τις υβρισίες και τα κτυπήματα πάνω στα τραπέζια. Αν και οι άλλοι αστυνομικοί προσπαθούσαν να τον ακινητοποιήσουν, αυτός τους κλωτσούσε, κτυπούσε «χαμέ», πάνω στον τοίχο και πάνω στα τραπέζια. Διευκρίνισε ότι όταν είπε κτυπούσε «χαμέ» εννοούσε ότι έβρισκε μπροστά του το κτυπούσε, το κλωτσούσε. Εξηγώντας τι εννοούσε ότι κτυπούσε πάνω στον τοίχο ανέφερε ότι μετά που επέστρεψε από το διπλανό γραφείο είδε μια τρύπα πάνω στον τοίχο, τη γυψοσανίδα, για την οποία τρύπα όταν ρώτησε του είπαν ότι ο ενάγοντας προσπάθησε να φύγει και όπως ήταν κοντά στη πολυθρόνα κτύπησε το κεφάλι του πάνω στον τοίχο. Στη συνέχεια είπε ότι νομίζει (εννοώντας πότε έγινε η τρύπα στον τοίχο) ότι ήταν την ώρα που προσπαθούσαν να του τοποθετήσουν τις χειροπέδες, όμως δεν ήταν παρών για να ξέρει αν ήταν «καμμιά αγκωνιά» ή αν ήταν με την κεφαλή του. Συνεχίζοντας να ερωτεί ο δικηγόρος του ενάγοντα επί του ιδίου θέματος, ο μάρτυρας είπε ότι αυτοί που του είπαν ότι κτύπησε με τη κεφαλή του ο ενάγοντας πάνω στον τοίχο ήταν ο ΜΥ6 και οι δύο της ασφάλειας του αεροδρομίου, του ΟΤΕ, που ήρθαν και έβαλαν τις χειροπέδες. Αριθμώντας δε τους αστυνομικούς που ήταν εκεί, αφού ανέφερε ότι ήταν ο ΜΥ6, ο ΜΥ2 και οι δύο του ΟΤΕ, συμπεριλαμβάνοντας και τον εαυτό του είπε ότι ήταν πέντε. Επίσης ξεκαθάρισε ότι όταν είδε για πρώτη φορά τον ενάγοντα να πτύει αίμα δεν είχε «σημειώσει» οποιοδήποτε άλλο τραυματισμό στο κεφάλι του. Επιμένοντας ο δικηγόρος του ενάγοντα να αναψηλαφίζει τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο γραφείο της ΥΚΑΝ, στην ερώτηση πότε κατά την αντίληψη του είχαν τοποθετηθεί οι χειροπέδες στον ενάγοντα σε σχέση με τη μετάβαση του στο διπλανό γραφείο για να τηλεφωνήσει του διοικητή τους, είπε ότι νομίζει ότι του είχαν τοποθετηθεί πριν μεταβεί στο διπλανό γραφείο. Στην υποβολή ότι τους τραυματισμούς που υπέστη ο ενάγοντας συμπεριλαμβανομένης του κατάγματος της αριστερής γωνίας της κάτω γνάθου, του τις προκάλεσαν αυτοί ενώ είχαν τοποθετηθεί χειροπέδες στον ενάγοντα, ανέφερε «καμία σχέση, μετά τις χειροπέδες ηρέμησε και δεν νομίζει να τον άγγιξε κανένας και ότι έγινε ήταν πριν του τοποθετήσουν τις χειροπέδες.» Στην ερώτηση αν αναρωτήθηκαν από πού προκλήθηκε ο τραυματισμός στην κάτω γνάθο, απάντησε ότι από μία πληροφορία που έλαβαν, από τον τότε υποδιοικητή της ΥΚΑΝ Γεώργιο Γεωργίου, που του το είπε ο ο γιατρός που εξέτασε τον ενάγοντα, είχε κτυπηθεί λίγες ημέρες πριν σε κάποιο καυγά που έγινε στην Λευκωσία, γεγονός που ανέφεραν στους ποινικούς ανακριτές, αλλά δεν γνώριζε γιατί η μαρτυρία περί αυτού δεν τέθηκε ενώπιον των ποινικών ανακριτών. (Σημειώνεται ότι το τονισμός έγινε από το Δικαστήριο.) Ο ΜΥ2, του οποίου μέρος της μαρτυρίας του αποτέλεσε η γραπτή κατάθεση του στην αστυνομία, Έγγραφο Γ, πριν αρχίσει καλά-καλά να απαντά στις ερωτήσεις της συνηγόρου του εναγόμενου, ανέφερε ότι επειδή έχουν περάσει δέκα χρόνια από την ημέρα που έκανε την κατάθεση του, ορισμένα από τα γεγονότα δεν είναι στη μνήμη του όπως πρέπει. Τη δήλωση αυτή επανέλαβε και στη συνέχεια, λέγοντας περαιτέρω ότι και να δει τον αστυφύλακα μπορεί να μην τον θυμηθεί. Το ίδιο ισχύει και για τον ενάγοντα. Θυμόταν όμως ότι ο ενάγοντας αντιδρούσε «ανεμίζοντας τα χέρια του και τα πόδια του προς τα πάνω». Στην ερώτηση αν κατέβαλε ο ενάγοντας οποιαδήποτε προσπάθεια, ή δύναμη ή ήταν απλές κινήσεις, απάντησε όχι, ήταν κινήσεις οι οποίες έδειχνε ότι αντιδρούσε στο να τον ελέγξουν. Κάνοντας δε αυτές τις κινήσεις με το χέρι του, έφυγαν τα πράγματα που ήταν πάνω στο τραπεζάκι και έπεσαν στο πάτωμα. Από ότι δε θυμόταν τον είχαν βάλει να καθίσει σε μία καρέκλα «που ήταν λίγο πιο ψηλή», οπότε κάποιος είπε να τον βάλουν να καθίσει σε πολυθρόνα για να μην έχει δύναμη να σηκώνεται συνέχεια προς τα πάνω και νομίζει έτσι ήταν τα γεγονότα. Δηλαδή κάθισε σε μια καρέκλα πιο ψηλή πρώτα και μετά στην πολυθρόνα για να μην μπορεί να σηκώνεται και να δημιουργεί αυτές τις αντιδράσεις. Κατά την αντεξέταση του αφού ανέφερε και πάλι ότι δεν μπορούσε να ενθυμηθεί τα γεγονότα, ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν αυτός και ο ΜΥ4 που πήγαν να βοηθήσουν τον ΜΥ1 έπιασαν τον ενάγοντα και τον μετέφεραν στο γραφείο της ΥΚΑΝ, όμως θυμόταν ότι κατέληξαν στο αναφερθέν γραφείο, χωρίς να θυμάται τι έγινε κατά τη διαδρομή, ούτε και τι έλεγε ο ενάγοντας, αλλά θυμόταν ότι αντιδρούσε. Δεν μπορούσε επίσης να θυμηθεί αν ήταν έξω ή μέσα στο γραφείο της ΥΚΑΝ που τοποθετήθηκαν χειροπέδες στον ενάγοντα, αλλά θυμόταν ότι εντός του γραφείου ήταν ο ενάγοντας, ο ΜΥ1, ο ΜΥ6, ο ΜΥ4 και αυτός. Δεν θυμόταν όμως αν ο ΜΥ1 έφυγε από το γραφείο σε οποιοδήποτε στάδιο ενώ κρατείτο ο ενάγοντας, ούτε θυμόταν αν ήρθαν ένστολοι αστυφύλακες και έφεραν τις χειροπέδες. Δεν θυμόταν ούτε πότε έφυγε αυτός με τον ΜΥ4, αλλά νομίζει ότι ήταν μετά που ησύχασαν τα πράγματα. Σε σχετική ερώτηση απάντησε ότι ο ενάγοντας ήταν αντιδραστικός αλλά δεν είδε κάποιο να κτυπά τον ενάγοντα καθ΄ ον χρόνο ο τελευταίος καθόταν στην καρέκλα ή την ώρα που ήταν ακινητοποιημένος ή από την ώρα που ο ενάγοντας μεταφέρθηκε εντός του γραφείου της ΥΚΑΝ. Επίσης ανέφερε ότι δεν αντιλήφθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο τον ενάγοντα να αιμορραγεί ή να πτύει αίμα. Ο ίδιος δεν προκάλεσε οιονδήποτε τραύμα σε αυτό κατά την ακινητοποίηση και μεταφορά του στο γραφείο της ΥΚΑΝ. Τέλος αφού είπε ότι δεν θυμόταν πότε τοποθετήθηκαν χειροπέδες στον ενάγοντα και ότι δεν κτυπήθηκε ο ενάγοντας, ανέφερε ότι ασκήθηκε η ανάλογη βία. (Σημειώνεται και πάλι ότι ο τονισμός προέρχεται από το Δικαστήριο.) Ο ΜΥ4 του οποίου η κυρίως εξέταση του αποτέλεσε η κατάθεση του στην αστυνομία, Έγγραφο Ε, ανέφερε τα εξής για το συμβάν στο χώρο του γραφείου της ΥΚΑΝ: «Μόλις φθάσαμε στο γραφείο της ΥΚΑΝ Αεροδρομίου, άφησα τον συλληφθέντα και ο Α/XXXXX του είπε να καθίσει σε μια πολυθρόνα που ήταν στο μέρος. Αυτός συνέχιζε να υβρίζει και να φωνάζει και κτυπούσε παντού πάνω στα γραφεία, ρίχνοντας ότι είχε πάνω στα γραφεία στο πάτωμα. Παρέμεινα στο μέρος μαζί με τον Α/Αστ.XXXXX μέχρι που κάποιος ένστολος συνάδελφος έφερε χειροπέδες για να βάλουν στον συλληφθέντα και ακολούθως αποχωρήσαμε.» Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι «. έχουν παρέλθει 9 χρόνια. Είναι η πρώτη φορά που κλήθηκα στο Δικαστήριο. Δεν μπορώ και δεν είμαι σε θέση να αναφέρω οτιδήποτε άλλο πέραν της κατάθεσης της οποίας έχω πει. Δεν μπορώ να θυμούμαι λεπτομέρειες λόγω του χρόνου που έχει παρέλθει». Σε όλες τις επόμενες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από τον δικηγόρο του ενάγοντα απάντησε ότι δεν θυμόταν, πέραν των όσων ανέφερε στην κατάθεση του. (Ο τονισμός είναι και πάλι από το Δικαστήριο.) Ο ΜΥ6 του οποίου και αυτού μέρος της κυρίως εξέτασης του αποτέλεσε η κατάθεση του στην αστυνομία, Έγγραφο Ζ, ανέφερε τα εξής σε σχέση με τα διαδραματισθέντα στο γραφείο της ΥΚΑΝ. «Τότε εγώ πλησίασα και βοήθησα τον πιο πάνω αστυφύλακα να μεταφέρουμε το πιο πάνω πρόσωπο στο γραφείο εντός του χώρου αφίξεων. Να σημειωθεί ότι κατά την προσπάθεια μας να τον μεταφέρουμε στο γραφείο χρησιμοποιήθηκε η ανάλογη βία αφού προσπαθούσε με κάθε τρόπο να διαφύγει κλωτσώντας μας και χτυπώντας μας συνεχώς; Συγκεκριμένα εμένα με χτυπούσε κλωτσώντας με στα πόδια και με τα χέρια του με χτυπούσε στην πλάτη. Ακολούθως αφού καταφέραμε να τον μεταφέρουμε στο γραφείο του είπα αρκετές φορές να ηρεμήσει και να σταματήσει να με χτυπά αλλά αυτός αντί να ηρεμήσει συνέχισε να με χτυπά σπρώχνοντας με συνεχώς με τα χέρια του και απειλώντας με λέγοντας μου 'ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε μαλάκα είμαι κουμπάρος του Αλέξη και αν δεν με αφήσεις να φύω εννά σε καθαρίσω να πας στα ανάθεμα'. Μαζί με τον Α/2924 προσπαθούσα να του φορέσω χειροπέδες αλλά αυτός αντιδρούσε συνεχώς και εκτός από να κτυπά εμένα και τον Α/2924 άρχισε να χτυπά το κεφάλι του στον τοίχο με αποτέλεσμα να σπάσει η γυψοσανίδα του γραφείου. Ακολούθως άρχισε να ρίχνει τα πράγματα που ήταν πάνω στο γραφείο κάτω, πάνω στο γραφείο βρισκόταν ένα ποτήρι γυάλινο και το έπιασε και με το δεξί του χέρι το έριξε προς εμένα βρίσκοντας με στο αριστερό χέρι. Στην προσπάθεια μας εκ νέου να του βάλουμε χειροπέδες χρησιμοποιώντας την ανάλογη βία αυτός έσκυβε για να το αποφύγει με αποτέλεσμα να κτυπάει το πρόσωπο του στο τραπεζάκι του γραφείου με αποτέλεσμα να το σπάσει. Αφού χρησιμοποιήθηκε η ανάλογη βία καταφέραμε να του βάλουμε χειροπέδες και να τον ακινητοποιήσουμε.» Στη συνέχεια της κυρίως εξέτασης του ανέφερε τα πιο κάτω: «Στη σκηνή αυτή είναι ότι όταν προσπαθούσαμε να του βάλουμε χειροπέδες μέσα στο γραφείο. Δηλαδή όταν τον μεταφέραμε ήδη στο γραφείο και μας είχαν φέρει χειροπέδες, γιατί περιμέναμε να μας φέρουν, δεν είχαμε. Τη στιγμή που προσπαθούσαμε να του βάλουμε χειροπέδες ενώ καθόταν σε μια πολυθρόνα και πίσω ήταν τοίχος αλλά γυψοσανίδα και όταν τον γυρίσαμε να του βάλουμε χειροπέδες, το κεφάλι του το γύρισε πίσω να είναι προς τον τοίχο για να μπουν οι χειροπέδες και στην προσπάθεια μου να του βάλουμε χειροπέδες, αυτός κλωτσούσε, προσπαθούσε να αποφύγει να μην του βάλουμε χειροπέδες, με αποτέλεσμα να χτυπά το κεφάλι του στη γυψοσανίδα και ακριβώς δίπλα από την πολυθρόνα υπήρχε ένα τραπεζάκι, ήταν σιδερένιο τραπεζάκι με γυαλί πάνω και επίσης χτυπούσε και το πρόσωπο του πάνω στο τραπεζάκι.» ......... «Όχι. Γιατί ενώ προσπαθούσαμε εμείς να τον μεταφέρουμε, αυτός αντιδρούσε με κάθε τρόπο. Δεν μπορείτε να φανταστείτε. Αφού έκαμνε ό,τι μπορούσε. Όπως το ανήμερο θηρίο που ήταν τότε. E. Μάλιστα. Πώς καταφέρατε να τον ακινητοποιήσετε; A. Τον μεταφέραμε σιγά‑σιγά. Ενώ προσπαθούσαμε να τον μεταφέρουμε και να μην κτυπήσουμε, να μην τραυματιστούμε ούτε εμείς, ούτε ο Ενάγοντας και σε κάποια φάση σταματούσαμε, προχωρούσαμε, προσπαθούσαμε με κάθε τρόπο να τον μεταφέρουμε πάνω. E. Περπατητοί; A. Ναι. ........ Α. Εγώ προσπαθούσα να του βάλω χειροπέδες. E. Πότε έγινε αυτό; A. Όταν μας έφεραν. Ζητήσαμε χειροπέδες και μας έφερε κάποιος από το Immigration, από το Τμήμα Αλλοδαπών του αεροδρομίου και κάποιος συνάδελφος της ΥΑΜ αεροδρομίου ήρθε. Ήμουν έξω από το γραφείο και μου τις έδωσε τις χειροπέδες. ...... Εγώ αν σου πω ότι θέσετε χειροπέδες στον Ενάγοντα προτού ή κατά την είσοδο του στο γραφείο της ΥΚΑΝ, τι θα μου λέγατε; A. Όχι. Χειροπέδες μπήκαν μέσα στο γραφείο. Δηλαδή ήταν ήδη μέσα στο γραφείο ο Ενάγοντας και εγώ βγήκα έξω και τις έπιασα τις χειροπέδες και μπήκα μέσα στο γραφείο. E. Μάλιστα. Μέχρι αυτό το σημείο, που προσπαθείτε να βάλετε χειροπέδες, εσύ αντιλήφθηκες να ήσασταν όλοι μαζί και οι 4 αστυνομικοί; A. Είχε και άλλα άτομα στο γραφείο, αλλά δεν θυμούμαι αν ήταν και οι άλλοι δύο αστυνομικοί. Είχε και άλλα άτομα. Δεν ήμουν μόνο εγώ και ο Λούκας. Είχε και άλλα άτομα μέσα στο γραφείο τη συγκεκριμένη στιγμή. Αλλά πάνω στη σύγχυση εκείνη την ώρα να κάνεις τη δουλειά σου και όπως ήταν οι συνθήκες, δεν θυμούμαι ακριβώς ποιοι ήταν. Αλλά θυμούμαι ότι είχε και άλλα άτομα. Δεν ήμασταν μόνοι μας. E. Κύριε μάρτυς δηλαδή εννοείτε, απλά για να το διευκρινίσουμε, ότι μπορεί να ήταν οι δύο οι αστυνομικοί που βοήθησαν στη σύλληψη, μπορεί να ήταν άλλα άτομα; A. Τώρα είναι εικασίες που μου βάζεις. Δεν θυμάμαι ποιοι ήταν. E. Εντάξει, ωραία. Υπήρξε οποιοδήποτε στάδιο που να ήσασταν μόνος σας μαζί με τον Ενάγοντα; A. Όχι. Πάντα όταν έχει φασαρία όπως τη συγκεκριμένη στιγμή δεν μένεις μόνος σου ποτέ. Σίγουρα και που περιέργεια κάποιοι είναι τζιαμέ. Είχε και άλλα άτομα μέσα στο γραφείο. E. Εξαιρετικά. Θέλω να αντιληφθώ την ώρα που πήγατε εσείς προς τον Ενάγοντα, την ώρα που αντιληφθήκατε ότι είχε φασαρία, τον είδατε να είναι ματωμένος; A. Πότε μιλάτε δηλαδή; Την ώρα που πήγα την πρώτη φορά; E. Ναι. Την πρώτη φορά. A. Όχι. Δεν θυμάμαι, αλλά όχι δεν ήταν ματωμένος. E. Μάλιστα. Με το που τον βάλατε μέσα στο γραφείο, πριν να του βάλετε χειροπέδες, τον είδατε να είναι ματωμένος; A. Εξαρτάται τι εννοείτε. Τώρα γδαρσίματα μπορεί να είχε όταν προσπαθούσαμε να τον μεταφέρουμε, αλλά ματωμένο όχι. E. Μάλιστα. Μετά που του θέσατε χειροπέδες και μέχρι να φύγει από το γραφείο της ΥΚΑΝ, τον είδατε να είναι ματωμένος; A. Ναι. Είχε στο πρόσωπο. E. Μάλιστα. ..... E. Μάλιστα. A. Μπορεί να ήταν και στο αριστερό. Ήταν στο πρόσωπο. Απλά έδειξα. E. Μάλιστα. Άρα δεν θυμάστε πού ακριβώς; A. Όχι. Θυμούμαι ότι είχε, θυμούμαι που τον είδα ότι είχε αίμα πάνω όταν του φορέσαμε χειροπέδες και μετά, αλλά δεν θυμάμαι πού ακριβώς ήταν. Δεν θυμάμαι, δεν μπορώ να θυμηθώ τώρα ακριβώς πού ήταν. E. Μάλιστα. Και πότε το συνειδητοποίησες εσύ αυτό ότι είχε αίμα; A. Αφού είπαμε μετά που του βάλαμε τις χειροπέδες είδα ότι είχε αίμα. Μετά που του βάλαμε τις χειροπέδες και ήταν φρόνιμος πάνω στην καρέκλα, πρόσεξα ότι είχε αίμα πάνω στο πρόσωπο. ....... E. Πόσο χρόνο μετά που φόρεσε τις χειροπέδες ο Ενάγοντας έφερε τραυματισμό με αίμα, προσέξατε εσείς; A. Μετά όταν του βάλουμε τις χειροπέδες και έκατσε πάνω στην καρέκλα και ηρέμησαν λίγο τα πράγματα, πρόσεξα ότι είχε αίμα. Τώρα αν πέρασαν 5 λεπτά, 10 λεπτά, δεν μπορώ να ξέρω με ακρίβεια. Απλά όταν μπήκαν οι χειροπέδες και μετά. E. Όταν μπήκαν οι χειροπέδες μας είπες και έκατσε ήσυχος; A. Εννοούσα δεν μπορούσε να κάνει κάτι. Έκατσε μέσα στο γραφείο, αλλά δεν μπορούσε πλέον να κάνει κινήσεις με τα χέρια του κλπ. E. Και καθόταν πάνω σε καρέκλα ή καναπέ; A. Πολυθρόνα. Ήταν μονή πολυθρόνα που είχαμε δύο μέσα στο γραφείο και ήταν πάνω στη μια. E. Αφήσετε τον να κάθεται στην πολυθρόνα. Αντιλαμβάνομαι μια πολυθρόνα έχει κάποιο βάθος καθίσματος. Τον αφήσατε να σηκωθεί από την πολυθρόνα; A. Όχι. E. Τα χέρια του πού ήταν; Πίσω από τον κορμό του ή μπροστά από τον κορμό του; A. Πίσω. Έτσι. (Δείχνει βάζοντας τα χέρια του πίσω από την πλάτη του ο μάρτυρας) E. Περιγράφετε πριν μια σκηνή αντιλαμβάνομαι μετά που του βάλατε χειροπέδες, ήταν φρόνιμος. Πριν να του βάλετε χειροπέδες αντιλαμβάνομαι ότι είναι η θέση σας ήταν αντιδραστικός, ακόμα και μέσα στο γραφείο έτσι; A. Μάλιστα. E. Εσείς αντιληφθήκατε σε οποιοδήποτε στάδιο σε αυτή τη διαδικασία να τραυματίζεται ο Ενάγοντας; A. Όχι. Μπορεί και να έγινε, αλλά δεν το αντιλήφθηκα γιατί εκείνη τη στιγμή προσπαθούσαμε να τον έχουμε υπό έλεγχο και μετά. Ήταν τόσο αντιδραστικός. Δεν μπορείτε να φανταστείτε. Προσπαθούσαμε να τον έχουμε υπό έλεγχο. Μπορεί να τραυματίστηκε και τη στιγμή που προσπαθούσαμε να τον έχουμε υπό έλεγχο πριν τις χειροπέδες. Απλά το προσέξαμε μετά. ....... E. Μάλιστα. Εσύ είδες τον Ενάγοντα να κλωτσά κάποιον συγκεκριμένο αστυφύλακα; A. Ούλλους που μας κλωτσούσε. E. Μάλιστα. Εσύ είδες δηλαδή και τους 4; Αυτό λες; A. Όποιος του κόντευε του κλωτσούσε. Δεν μπορώ να θυμηθώ ακριβώς. Μου κλωτσούσε και εμένα και τον συνάδελφο τον άλλο. Όποιος προσπαθούσε να του κοντέψει τον κλωτσούσε και τον χτυπούσε. Αφού δεν μπορούσε να του μιλήσει κάποιος. Αφού δεν καταλάβαινε που του μιλούσαμε και δεν καταλάβαινε τι του έλεγε ο άλλος. E. Κλωτσούσε εννοείς ότι σήκωνε το πόδι του πάνω επιθετικά προς τον άλλο; Το κλωτσούσε που λες, έτσι; A. Ναι. Επιθετικά και με τα χέρια του και με τα πόδια του. E. Εσύ είδες τον Ενάγοντα να χτυπά με τα χέρια του οποιονδήποτε από τους αστυφύλακες; A. Μάλιστα. E. Μάλιστα. Ποιους; A. Αφού είπαμε όποιος ήταν κοντά του του κλωτσούσε. Τον XXXXX το Κουλλουπά και άλλους αστυφύλακες. Σε ποιο σημείο μιλάτε εσείς; E. Να χτυπά με τα χέρια ήταν η ερώτηση, όχι να κλωτσά. A. Σε ποιο σημείο; Όταν ήταν έξω ή μέσα στο γραφείο; E. Πέστε μας εσείς. Εγώ ρώτησα αν είδατε τον Ενάγοντα να χτυπά με τα χέρια του οποιονδήποτε. A. Ναι. E. Ποιους είδατε να χτυπά; A. Τον XXXXX τον Κουλλουπά. E. Πού τον χτύπησε; A. Παντού και στο πρόσωπο και παντού. Όπου μπορούσε χτυπούσε. E. Σε ποιο στάδιο της σύλληψης; A. Συνέχεια. E. Δηλαδή και στην αρχή; A. Μέχρι να τον ακινητοποιήσουμε μέσα στο γραφείο χτυπούσε. E. Μάλιστα. Ο XXXXX είναι ο κύριος Κουλλουπάς; A. Ναι. E. Και λέτε ότι είναι μαζί με τον κύριο Κουλλουπά που προσπαθήσατε να του βάλετε χειροπέδες; A. Ναι. E. Άμα σας πω ότι δεν είναι μαζί με τον κύριο Κουλλουπά που προσπαθήσατε να του βάλατε χειροπέδες; A. Είναι μαζί με τον Κουλλουπά. ........ E. Μάλιστα. Άρα με ποιο τρόπο χτύπησε στον τοίχο; A. Η πολυθρόνα του ήταν κοντά στον τοίχο στη γυψοσανιδα όπως καθόταν που τον ακινητοποιήσαμε πάνω στην πολυθρόνα. Προσπαθούσαμε να γυρίσουμε τα χέρια του πίσω για να του βάλουμε της χειροπέδες. Τον γυρίσαμε έτσι και η κεφάλι του ήταν πάνω στη γυψοσανίδα και αυτός κλωτσούσε και αντιδρούσε και με αποτέλεσμα επειδή ήταν τόσο κοντά στη γυψοσανίδα, είχε αποτέλεσμα να χτύπησε το κεφάλι του πάνω στη γυψοσανίδα. E. Όπως τον ταύρο δηλαδή; A. Παραπάνω που τον ταύρο. E. Αυτό το είδε ο κύριος Κουλλουπάς; A. Ναι. Ήταν μέσα στο γραφείο ο Κουλλουπάς, βέβαια. E. Μάλιστα. Τώρα του βάλατε τις χειροπέδες σ' αυτό το στάδιο; A. Ναι. Σε κάποια φάση καταφέραμε και τους τις βάλαμε. E. Εννοώ όπως τον γυρίσατε για να του βάλετε τις χειροπέδες, είχαν μπει ή δεν τα καταφέρατε; A. Όχι. Μπήκαν. E. Και λέτε στη συνέχεια ότι άρχισε να ρίχνει κάτω πράγματα που ήταν πάνω στο γραφείο, διαβάζω από την κατάθεση σας έτσι, «πάνω στο γραφείο βρισκόταν... (διαβάζει) στο αριστερό χέρι». Αυτό το έκανε φορώντας χειροπέδες; A. Όχι. E. Αλλά; A. Προηγουμένως. Αφού το είπαμε και πριν. E. Στην κατάθεση σας λέτε «ακολούθως». Είναι μετά το συμβάν με το κεφάλι στη γυψοσανίδα που το περιγράφετε. A. Όχι. Αυτό έγινε πριν να μπουν οι χειροπέδες. ...... E. Μάλιστα. Και η θέση σου είναι ότι κτυπούσε το πρόσωπο του πάνω στο τραπεζάκι για να μην του βάλετε χειροπέδες; A. Για να αποφύγει τις χειροπέδες. Διότι τσιλλούσαμε τον χαμέ για να του βάλουμε χειροπέδες και το πρόσωπο του ήταν κοντά. Διότι αυτό το τραπεζάκι ήταν άλλο χαμηλό τραπεζάκι που είχαμε ενδιάμεσα από τις δύο πολυθρόνες και ήταν στη μέση. Αυτός καθόταν στη μια πολυθρόνα, το τραπεζάκι ήταν στη μέση και το γραφείο το άλλο ήταν που την άλλη πλευρά της πολυθρόνας και στην προσπάθεια του που τον τσιλλούσαμε να γυρίσει δεξιά ‑ αριστερά κλπ και έκαμνε και τα χέρια του και τα πόδια του σε κάποια φάση, το κεφάλι του χτύπησε πάνω στο τραπεζάκι εκείνο. E. Ο ίδιος οδήγησε το κεφάλι του να χτυπήσει πάνω στο τραπεζάκι; A. Αυτό δεν μπορώ να το πω ακριβώς πώς έγινε. Ήταν πάνω στη σύλληψη. Δεν είπα ότι.... την ώρα που τον πιέζαμε κάτω για να του βάλουμε χειροπέδες, ναι χτύπησε πάνω στο τραπεζάκι. Ήταν αντιδραστικός και εκείνη τη στιγμή. Μπορεί και πάνω στην αντίδραση του.» (Να σημειωθεί ότι ο τονισμός έγινε από το Δικαστήριο.) Καταρχάς διαπιστώνεται ότι οι ΜΥ2 και 4 ουσιαστικά δεν θυμόνταν σχεδόν οτιδήποτε και οτιδήποτε ανέφεραν, σχεδόν και πάλι, ήταν με βάση την κατάθεση τους που έδωσαν στην αστυνομία, ενώ για σημαντικές και ουσιαστικές πτυχές της υπόθεσης δεν μπορούσαν να θυμηθούν οτιδήποτε. Υπό το φως των πιο πάνω, η αξία που το Δικαστήριο μπορεί να προσδώσει στη μαρτυρία τους περιορίζεται στα ολίγα εκείνα που θυμούνταν τα οποία σε ότι αφορά το επεισόδιο κατά τη σύλληψη του ενάγοντα από τον ΜΥ1 το Δικαστήριο ήδη έχει αναφερθεί, ενώ σε ότι αφορά τη μεταφορά του ενάγοντα από αυτούς στο γραφείο της ΥΚΑΝ βρίσκεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία του ΜΥ6, που ανέφερε ότι αυτός ήταν ένας εκ των δύο που μετέφεραν τον ενάγοντα στο γραφείο της ΥΚΑΝ, όπως και σε σχέση με την παραμονή τους και τις ενέργειες στο γραφείο αυτό. Επί αυτών των δυο θεμάτων γίνεται πιστευτή, όπως ήδη αναφέρθηκε, η μαρτυρία των ΜΥ2 και 4 και απορρίπτεται αυτή του ΜΥ1 αφού τούτο ανέφερε και ο ενάγοντας και ο ΜΥ1 κατά την αντεξέταση του. Όσον αφορά τη μαρτυρία των ΜΥ1 και ΜΥ6 συγκρίνοντας τη μια με την άλλη και αντιπαραβάλλοντας αυτές μεταξύ τους διαπιστώνονται σοβαρές και ουσιαστικές διαφορές όπως αυτές διαφαίνονται με τον τονισμό που έγινε από το Δικαστήριο ανωτέρω στο ακριβές κείμενο των λεχθέντων τους, ενώ υπάρχουν αντιφάσεις και στην ίδια τη δική τους μαρτυρία η οποία εντοπίζεται στον τονισμό που έκανε το Δικαστήριο. Κατ΄ αρχάς ο ΜΥ1 κατά την αντεξέταση του αποξενώνει ή τουλάχιστον αποστασιοποιεί τον εαυτό του από οιανδήποτε συμμετοχή του στην τοποθέτηση χειροπέδων στον ενάγοντα, αφού ανέφερε ότι αυτός κατά τη στιγμή που θα τοποθετούντο στον ενάγοντα χειροπέδες αποχώρησε και μετέβη στο διπλανό γραφείο για να τηλεφωνήσει του διοικητή τους. Από την άλλη ο ΜΥ6 ξεκάθαρα ανέφερε ότι ήταν αυτός με τον ΜΥ1 που τοποθέτησαν χειροπέδες στον ενάγοντα. Τούτο είπε και ο ΜΥ1 στη γραπτή δήλωση - κατάθεση του, η οποία ήταν η κατάθεση του στην αστυνομία. Συγκεκριμένα ανάφερε «Μέχρι να του φορέσουμε χειροπέδες και επειδή δεν δεχόταν να του βάλουμε τις χειροπέδες διότι θα τα έσπαζε όλα στο γραφείο. Κατά την προσπάθεια μας να του βάλουμε χειροπέδες ------- για να μην μπορέσουμε να του βάλουμε χειροπέδες ----.» Αυτή αποτελεί και την πιο σημαντική αντίφαση στη μαρτυρία που προσκόμισε ο εναγόμενος, η οποία είναι τέτοιας σημασίας και τέτοιας σοβαρότητας που από μόνη της επιφέρει τέτοια μορφή ρήξης σε αυτή που καθιστά αδύνατο την αποδοχή της μαρτυρίας που προσκόμισε ο εναγόμενος και οδηγεί στην απόρριψη ολόκληρης της μαρτυρίας που παρουσίασε ο εναγόμενος που σχετίζεται με τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν εντός του γραφείου της ΥΚΑΝ στο αεροδρόμιο. Έπειτα η μαρτυρία του ΜΥ6 που θέλει αυτό και τον ΜΥ1 να γυρίζουν τον ενάγοντα όπως καθόταν στην πολυθρόνα να βλέπει προς την πλευρά του τοίχου στην προσπάθεια τους να του φορέσουν χειροπέδες με τα χέρια πίσω από την πλάτη και εκ τούτου να κτυπά ο ενάγοντας το κεφάλι του στον τοίχο, ότι ήταν αδύνατο να κτυπήσει στον τοίχο την κάτω αριστερή γωνία της γνάθου, αλλά αν θα κτυπούσε το κεφάλι του στον τοίχο θα ήταν με το μέτωπο αυτού, ίσως κτυπούσε η μύτη του και το πηγούνι του, ως θέμα κοινής λογικής. Ταυτόχρονα δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό, αφού τον γύρισαν προς τον τοίχο για να του τοποθετήσουν χειροπέδες, και όπως είπε ο ΜΥ6 κατάφεραν και του τοποθέτησαν χειροπέδες σε αυτό το στάδιο, πως ο ενάγοντας κτυπούσε το κεφάλι του στο τραπεζάκι, που και πάλι αν συνέβαινε κάτι τέτοιο θα κτυπούσε με το μέτωπο του, τη μύτη του και το πηγούνι του. Θα ήταν απίθανο, όπως ισχυρίζεται ότι τον «τσιλλούσαν χαμέ», να κτυπά στο τραπεζάκι ή στον τοίχο με το πλευρό της κεφαλής του και δη της κάτω αριστερής γωνίας της γνάθου. Να επισημανθεί ότι ενώ είπε ότι κατάφεραν και του τοποθέτησαν χειροπέδες όταν τον γύρισαν προς τον τοίχο, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, και εξάγεται μετά από αυτό, ότι τον είχαν κάτω για να του τοποθετήσουν χειροπέδες. Αξίζει εδώ να επισημανθεί ότι ο ΜΕ3, που κατά τα άλλα ανέφερε με λεπτομέρειες τις διαπιστώσεις του από την εξέταση του ενάγοντα, ότι η προσωπική του άποψη, και όχι επιστημονική, όπως κρίνει το Δικαστήριο, αφού δεν εφοδίασε το Δικαστήριο με τα απαραίτητα στοιχεία για κρίση τούτου, ότι δεν μπορεί να αντιληφθεί πως μόνο στο πρόσωπο κτυπήθηκε αφού λογικά έπρεπε να κινείται για να αποφύγει τα κτυπήματα και έτσι θα είχε και αλλού στο πρόσωπο του τέτοια κτυπήματα, εκτός αν παρέμεινε ακίνητος, ότι ακριβώς ο ενάγοντας με τις χειροπέδες πίσω από την πλάτη και δύο άτομα να τον «τσιλλούν» ουσιαστικά δεν μπορούσε να κινηθεί. Επί πλέον έφερε και άλλους τραυματισμούς, μικρότερης σοβαρότητας, όπως ο ίδιος κατέγραψε στην ιατροδικαστική του έκθεση, τόσο στο πρόσωπο, όσο και αλλού. Επίσης η έκταση των σωματικών βλαβών που είχε ο ενάγοντας σε σύγκριση με τους τραυματισμούς των ΜΥ1 και 6 χωρίς αμφιβολία είναι ασυγκρίτως μεγαλύτερες και σοβαρότερες αφού οι τραυματισμοί των ΜΥ1 και 6 ήταν αμελητέες ερυθρότητες και εκδορές. Τούτο δείχνει και την έκταση της βίας που άσκησαν οι ΜΥ1 και 6 στον ενάγοντα, η οποία χωρίς αμφιβολία ήταν δυσανάλογη ενώ από την άλλη απογυμνώνουν τη μαρτυρία τους που ήθελαν το ενάγοντα να είναι «άγριο θηρίο» που κτυπούσε και κλωτσούσε τους πάντες που ήταν πλησίον του αλλά επέφερε μόνο τους αμελητέους τραυματισμούς που αναφέρονται στις ιατροδικαστικές εκθέσεις του ΜΕ3 για τους ΜΥ1 και
- Ακόμη, πιάνοντας τα πράγματα από την αρχή, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι πρώτα τον έβαλαν να καθίσει σε μία καρέκλα που ήταν πιο ψηλή, εννοώντας από την πολυθρόνα και μετά από εισήγηση κάποιου, για το λόγο που ανέφερε και καταγράφεται ανωτέρω, τον έβαλαν και κάθισε στην πολυθρόνα. Ενώ ο ΜΥ1 είπε ότι με την είσοδο τους στο γραφείο της ΥΚΑΝ τον έβαλαν τα άτομα που τον κρατούσαν (ΜΥ2 και 4) και κάθισε στην πολυθρόνα. Σημειώνεται ότι αναφέρθηκε από τον ΜΥ1 ότι υπήρχαν δύο μονές πολυθρόνες στο γραφείο. Έπειτα ο ΜΥ1 ανέφερε ότι οι ΜΥ2 και 4 τον κρατούσαν για να μείνει σταθερός στην καρέκλα για να μη κτυπά τα τραπέζια, ενώ έπρεπε να έχει ένα άτομο να τον κρατά συνέχεια, εννοείται μέχρι να έρθουν οι χειροπέδες. Επομένως αν τον κρατούσαν οι ΜΥ2 και 4 ή ένα άτομο για να είναι σταθερός στην πολυθρόνα, πως του αποδίδονται όσα του καταλογίζουν ότι έκανε, εκτός από το γεγονός ότι, με τα πόδια του, όταν του τοποθέτησαν χειροπέδες και μετά τον κτύπησαν στο πρόσωπο, κλώτσησε και έσπασε το γυαλί του τραπεζιού. Επίσης μαζί με τους ΜΥ2 και 4 που παρέμειναν με τον ενάγοντα, τοποθετεί και τον ΜΥ6, ενώ για τον εαυτό του ανέφερε τα εξής, «Ναι, διότι εγώ έπρεπε να ενημερώσω τον διοικητή, πήγα στο διπλανό γραφείο και ήταν ο Άριστος Στυλιανού μαζί τους δύο συναδέλφους μέχρι να φορεθούν οι χειροπέδες» ... «Πρέπει να ρωτήσετε τον ίδιο, ήταν οι τρεις τους μέχρι να φέρουν τις χειροπέδες». Επί πλέον πως ήταν δυνατό από τη μία να γυρίζουν τον ενάγοντα προς τον τοίχο για να του βάλουν τις χειροπέδες και να κτυπά ο ενάγοντας το κεφάλι του πάνω στον τοίχο μέχρι να κατορθώσουν να του τοποθετήσουν τις χειροπέδες, που όπως αναφέρθηκε ανωτέρω ο ΜΥ6 είπε ότι του τοποθετήθηκαν, και από την άλλη να τον «τσιλλούν χαμέ» για να του βάλουν τις χειροπέδες και να κτυπά το κεφάλι του στο τραπέζι και στις καρέκλες όπως αναφέρθηκε από τον ΜΥ
- Εκτός αν δεν κατάφεραν να του τοποθετήσουν τις χειροπέδες όταν τον γύρισαν στον τοίχο, γεγονός που αποκλείεται αφού ο ΜΥ6 κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι επιτεύχθηκε η τοποθέτηση των χειροπέδων σε αυτό το στάδιο και ακολούθησε το «τσίλλιμο του χαμέ», γεγονός που αν και ανέφερε ο ΜΥ6, σε αντίθεση με ότι είπε προηγουμένως, δεν ανέφερε κανένας από τους ΜΥ1, 2 και 4 ότι έτσι έγιναν τα γεγονότα. Ο ΜΥ2 στην κατάθεση του ανέφερε ότι όταν έφθασαν στο γραφείο της ΥΚΑΝ άφησε τον ενάγοντα και ο ΜΥ1 του είπε να καθίσει σε μία πολυθρόνα που ήταν στο μέρος. Ο ΜΥ1 όμως είπε ότι οι ΜΥ2 και 4 τον έβαλαν στην πολυθρόνα και τον κρατούσαν σταθερό σε αυτή. Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν μπορεί να γίνει πιστευτή η μαρτυρία των ΜΥ1, 2, 4 και 6 ότι ο ενάγοντας δεν κτυπήθηκε από τους ΜΥ1 και 6 και σε αυτό το μέρος απορρίπτεται. Ως εκ τούτου αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στο γραφείο της ΥΚΑΝ στο αεροδρόμιο Λάρνακας ο ενάγοντας εκ προθέσεως κτυπήθηκε από τους εν υπηρεσία αστυφύλακες ΜΥ1 και 6 στην παρουσία των ΜΥ2 και 4, αστυφυλάκων, οι οποίοι δεν έκαναν οτιδήποτε για να αποτρέψουν τους ΜΥ1 και 6 από αυτή την έκνομη συμπεριφορά τους, η οποία δεν συνάδει με τη στολή και το καθήκον του αστυφύλακα που είναι η προστασία του πολίτη, προκαλώντας του το ρωγμώδες κάταγμα στην κάτω αριστερή γωνία της σιαγόνας και τους άλλους τραυματισμούς στο πρόσωπο, όπως αυτοί περιγράφονται στην ιατροδικαστική έκθεση του ΜΕ
- Η αγωγή στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της Επίθεσης του ΚΕΦ.148 το οποίο έχει ως εξής: «26.-
(1)Επίθεση συvίσταται στηv εκ πρoθέσεως χρήση κάθε είδoυς βίας κατά τoυ πρoσώπoυ άλλoυ, είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίvηση είτε άλλως πως, είτε άμεσα είτε έμμεσα, χωρίς τη συvαίvεση τoυ, ή με τη συvαίvεση τoυ αv η συvαίvεση για αυτό λήφθηκε με απάτη, ή κατόπι απόπειρας ή απειλής με πράξη ή χειρovoμία χρήσης τέτoιας βίας κατά τoυ πρoσώπoυ άλλoυ αv τo πρόσωπo πoυ απoπειράται ή απειλεί τη χρήση βίας πρoκαλεί στov άλλo πεπoίθηση η oπoία εδραιώvεται σε εύλoγη αιτία, ότι αυτός έχει κατά τov εv λόγω χρόvo τηv πρόθεση και τηv ικαvότητα για πραγμάτωση τoυ σκoπoύ τoυ.
(2)Για τoυς σκoπoύς τoυ άρθρoυ αυτoύ, η έκφραση "χρήση βίας" περιλαμβάvει και τη χρήση θερμότητας, φωτός, ηλεκτρικής εvέργειας, αερίoυ, oσμής ή oπoιασδήπoτε άλλης oυσίας ή πράγματoς, αv χρησιμoπoιoύvται σε τέτoιo βαθμό ώστε vα πρoκαλείται ζημιά.» Σύμφωνα με το άρθρο 27: «27. Σε oπoιαδήπoτε αγωγή πoυ εγείρεται για επίθεση συvιστά υπεράσπιση- (α) Τo ότι o εvαγόμεvoς εvέργησε για πρoστασία τoυ ιδίoυ ή άλλoυ πρoσώπoυ κατά της παράvoμης χρήσης βίας από τov εvάγovτα, και ότι εvεργώvτας με τov τρόπo αυτό δεv υπερέβηκε τo εύλoγα αvαγκαίo για αυτό και η ζημιά η oπoία πρoκλήθηκε στov εvάγovτα από τηv επίθεση δεv ήταv δυσαvάλoγη πρoς τη ζημιά τηv oπoία ζήτησε vα απoτρέψει͘ (β) τo ότι o εvαγόμεvoς, εvώ είvαι o κάτoχoς ακίvητης ιδιoκτησίας ή εvεργεί με τηv εξoυσιoδότηση τoυ κατόχoυ, χρησιμoπoίησε βία σε εύλoγo βαθμό για vα παρεμπoδίσει τηv παράvoμη είσoδo τoυ εvάγovτα στηv ακίvητη αυτή ιδιoκτησία ή για vα εκδιώξει τov εvάγovτα o oπoίoς εισήλθε ή παραμέvει σε αυτήv παράvoμα: Νoείται ότι- (
- i)Αv o εvάγovτας δεv εισήλθε, oύτε απoπειράθηκε vα εισέλθει στηv εv λόγω ακίvητη ιδιoκτησία με τη βία, o εvαγόμεvoς πρέπει vα καλέσει πρoηγoυμέvως τov εvάγovτα vα μηv εισέλθει ή, αφoύ έχει εισέλθει ήδη, vα απoχωρήσει από τηv ακίvητη ιδιoκτησία και vα παράσχει στov εvάγovτα εύλoγη ευχέρεια vα συμμoρφωθεί ήσυχα πρoς τηv κλήση αυτή͘ (
- ii)η βία πoυ χρησιμoπoιήθηκε πρέπει vα μηv υπερβαίvει τo όριo της βίαιης παρεμπόδισης ή απoμάκρυvσης και, εκτός όταv o εvάγovτας επιδιώκει vα εισέλθει με τη χρήση βίας πoυ αvάγεται σε κακoύργημα, vα μηv περιλαμβάvει δαρμό, τραυματισμό ή άλλη φυσική βλάβη͘ (γ) o εvαγόμεvoς, πoυ δικαιoύται στηv κατoχή κιvητής ιδιoκτησίας, χρησιμoπoίησε βία σε εύλoγo βαθμό για πρoάσπιση της κατoχής τoυ ή, αv o εvάγovτας παράvoμα απόσπασε από αυτόv ή κατακρατεί αυτήv, o εvαγόμεvoς χρησιμoπoίησε βία σε εύλoγo βαθμό για αvάκτηση της κατoχής της ιδιoκτησίας αυτής από τov εvάγovτα: Νoείται ότι- (
- i)Αv o εvάγovτας δεv εισήλθε, oύτε απoπειράθηκε vα εισέλθει στηv εv λόγω ακίvητη ιδιoκτησία με τη βία, o εvαγόμεvoς πρέπει vα καλέσει πρoηγoυμέvως τov εvάγovτα vα μηv εισέλθει ή, αφoύ έχει εισέλθει ήδη, vα απoχωρήσει από τηv ακίvητη ιδιoκτησία και vα παράσχει στov εvάγovτα εύλoγη ευχέρεια vα συμμoρφωθεί ήσυχα πρoς τηv κλήση αυτή͘ (
- ii)η βία πoυ χρησιμoπoιήθηκε πρέπει vα μηv υπερβαίvει τo όριo της βίαιης παρεμπόδισης ή απoμάκρυvσης και, εκτός όταv o εvάγovτας επιδιώκει vα εισέλθει με τη χρήση βίας πoυ αvάγεται σε κακoύργημα, vα μηv περιλαμβάvει δαρμό, τραυματισμό ή άλλη φυσική βλάβη͘ (δ) τo ότι o εvαγόμεvoς εvεργoύσε ή παρείχε vόμιμα συvδρoμή στηv εκτέλεση εvτάλματoς, καταδίκης, εvτάλματoς για εκτέλεση ή εvτάλματoς κατάσχεσης πoυ εκδόθηκε από oπoιoδήπoτε Δικαστήριo ή άλλη vόμιμη για τo σκoπό αυτό αρμόδια αρχή, vooυμέvoυ ότι η πράξη για τηv oπoία εγείρεται αγωγή ήταv επιτρεπτή από αυτά και αvεξάρτητα από oπoιoδήπoτε ελάττωμα πoυ υπάρχει σε αυτά ή για τηv έκδoση αυτώv. (ε) τo ότι o εvάγωv δεv είχε σώες τις φρέvες ή έπασχε από κάπoια πvευματική ή σωματική αvαπηρία και η βία όμως πoυ χρησιμoπoιήθηκε ήταv ή φαιvόταv εύλoγα αvαγκαία για πρoστασία τoυ ιδίoυ ή άλλωv, και ασκήθηκε καλή τη πίστει και χωρίς κακόβoυλη πρόθεση. (στ) τo ότι εvάγωv και εvαγόμεvoς ήταv αμφότερoι μέλη τωv εvόπλωv δυvάμεωv της Δημoκρατίας, και ότι επίσης o εvαγόμεvoς εvέργησε με εξoυσιoδότηση και σύμφωvα με τις διατάξεις oπoιoυδήπoτε vόμoυ ή άλλoυ voμoθετήματoς πoυ εφαρμόζεται στις δυvάμεις αυτές. (ζ) τo ότι o εvαγόμεvoς ήταv γovέας, κηδεμόvας ή δάσκαλoς τoυ εvάγovτα ή άλλo πρόσωπo πoυ βρίσκεται έvαvτι αυτoύ σε σχέση παρόμoια με τηv πιo πάvω, επέβαλε όμως στov εvάγovτα μόvo τέτoια τιμωρία όπως ήταv εύλoγα αvαγκαία για σωφρovισμό τoυ. (η) τo ότι o εvαγόμεvoς εvέργησε καλή τη πίστει για όφελoς, ως είχε λόγoυς vα πιστεύει, τoυ εvάγovτα, δεv μπoρoύσε όμως πριv από τηv πράξη vα εξασφαλίσει τη συvαίvεση τoυ εvάγovτα καθότι oι περιστάσεις ήταv τέτoιες ώστε καθίστατo αδύvατo για τov εvάγovτα vα δηλώσει τη συvαίvεση τoυ ή για άλλo πoυ έχει τη vόμιμη επιμέλεια τoυ εvάγovτα vα συvαιvέσει εκ μέρoυς τoυ, και o εvαγόμεvoς είχε λόγoυς vα πιστεύει ότι θα ήταv πρoς όφελoς τoυ εvάγovτα vα μηv καθυστερήσει στηv τέλεση της πράξης αυτής.» Επίσης η αγωγή στηρίζεται και στο άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Για να αποδεχθεί το αστικό αδίκημα της επίθεσης πρέπει να αποδειχθούν τα ακόλουθα στοιχεία: (α) εκ προθέσεως (β) χρήση κάθε είδους βίας (γ) κατά του προσώπου άλλου (δ) είτε με κτύπημα, επαφή, μετακίνηση, είτε άλλως πως (ε) είτε άμεσα είτε έμμεσα (στ) χωρίς τη συναίνεση του ή με τη συναίνεση του αν .... Στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν αποδειχθεί όλα τα πιο πάνω στοιχεία αφού (α) οι ΜΥ1 και 6 εκ προθέσεως, (β) χρησιμοποίησαν σωματική βία, (γ) στον ενάγοντα, (δ) με κτυπήματα δια των χεριών τους στο πρόσωπο του ενάγοντα, (ε) άμεσα και (στ) χωρίς τη συναίνεση του ενάγοντα. Η υπεράσπιση δε του άρθρου 27 του ΚΕΦ.148 που επικαλέσθηκε ο εναγόμενος δεν μπορεί να ευσταθήσει αφού εντός του γραφείου της ΥΚΑΝ ο ενάγοντας αν και αντιδρούσε δεν χρησιμοποίησε παράνομη βία ούτως ώστε να χρειάζοντο προστασία οι ΜΥ1, 2, 4 και 6 ή άλλα πρόσωπα που ήταν στο γραφείο της ΥΚΑΝ και εν πάση περιπτώσει οι ΜΥ1 και 6 υπερέβησαν το εύλογο και αναγκαίο και η ζημιά η οποία προκλήθηκε στον ενάγοντα από την επίθεση ήταν δυσανάλογη προς τη ζημιά την οποία ζήτησαν να αποτρέψουν οι ΜΥ1 και 6. Σημειώνω ότι η υπεράσπιση που προώθησε ο εναγόμενος δια του δικογράφου της υπεράσπισης και κατά την αντεξέταση ήταν από τη μία ότι (α) οι τραυματισμοί στο πρόσωπο του ενάγοντα προήλθαν από αυτοτραυματισμό του, (β) ότι ασκήθηκε η ανάλογη βία και (γ) δια της μαρτυρίας του ΜΥ1 ότι ο τραυματισμός του στην αριστερή κάτω σιαγόνα προήλθε από συμμετοχή του σε καυγά στην Λευκωσία. Γι΄ αυτό το τελευταίο ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε και η σχετική μαρτυρία παρέμεινε γενική, αόριστη και μετέωρη. Όσον αφορά τι συνιστά εξευτελιστική και απάνθρωπη συμπεριφορά που προβλέπεται στο άρθρο 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από τη νομολογία του ΕΔΑΔ, όπως την υπόθεση Erdogan Yagiz v. Turkey Αίτηση αρ. 27473/02 ημερομηνίας 6/3/2007, Ranimen v. Finland ημερομηνίας 16.12.1997, Henad v. France Αίτηση αρ. 65436/01 ημερομηνίας 27.2.2004, και Archip v. Romania Αίτηση αρ. 49608/08 ημερομηνίας 27.9.2011. Η πιο πάνω συμπεριφορά των ΜΥ1 και 6, υπό τα βλέμματα των ΜΥ 2 και 4, που αποχώρησαν όταν ησύχασαν τα πράγματα, χωρίς αμφιβολία αποτελεί εξευτελιστική και απάνθρωπη συμπεριφορά η οποία είναι καταδικαστέα από κάθε άποψη. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω η αγωγή επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €26.294, ως γενικές αποζημιώσεις και για το ποσό των €3.706 ως ειδικές αποζημίωσες με νόμιμο τόκο επί των δύο ποσών από τις 12.12.2012 μέχρι εξόφλησης, πλέον έξοδα υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα €10.000-€50.000. (Υπ.): ....... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο