ANDREAS CHARALAMPOUS JEWELLERY LIMITED κ.α. ν. GORDIAN HOLDINGS LIMITED, Αρ. Αίτηση-Έφεση: 70/19, 6/11/2019

(1)/2002, στον περί Υιοθέτησης του Ευρώ Ν.33

(1)/2007, στον περί Τόκου Ν.2/1997, ως έχει τροποποιηθεί, στην περί της Διαχείρισης Καθυστερήσεων Οδηγίας του 2015 της Κεντρικής Τράπεζας, στην ΚΔΠ 107/2015, όπως αυτή έχει τροποποιηθεί, στην Δ.39, Δ.48, Θ.1‑9, 8 και 9 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο ΚΕΦ.6, στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρα 23, 26, 28 και 30, στις αρχές της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Καταγράφονται δε 34 λόγοι για τους οποίους προωθείται η Αίτηση, όλοι αφορούν την ειδοποίηση τύπος «IA» και αφού σχεδόν επαναλαμβάνονται σε όλους αυτούς τους λόγους μία πανομοιότυπη έκφραση, στη συνέχεια καταγράφεται ο ουσιαστικός λόγος για κάθε έναν από αυτούς. Έτσι αρχίζοντας από τον πρώτο λόγο Αίτησης, αναφέρεται ότι,

(1)δεν είναι η Εφεσίβλητη κατά νόμο ενυπόθηκος δανειστής,

(2)δεν έχει επιδοθεί νομότυπα και/ή δεόντως στους Εφεσείοντες ειδοποίηση τύπος «IA»,

(3)δεν έχει νομότυπα και/ή δεόντως επιδοθεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη,

(4)έχει αποσταλεί σε διαφορετική διεύθυνση από αυτήν που έχει η Εφεσείουσα 1,

(5)δεν έχει επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα,

(6)δεν έχει ξεκινήσει νομότυπα η διαδικασία αυτή,

(7)είναι πρόωρη επειδή αποστέλλεται στη βάση μίας παράνομης ειδοποίησης τύπος «I»,

(8)δεν έχει επιδοθεί ειδοποίηση τύπος «I» νομότυπα,

(9)πάλι γίνεται αναφορά στην ειδοποίηση τύπος «Ι»,

(10)τα ποσά που απαιτούνται, οι τόκοι και τα έξοδα είναι διαφορετικά και εσφαλμένα και/ή κατά παράβαση της επίδικης ειδοποίησης,

(11)δεν είναι σύμφωνα με τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο,

(12)δεν υπογράφεται και/ή δεν υπογράφεται νομότυπα από τον ενυπόθηκο δανειστή ή τους αρμόδιους υπαλλήλους,

(13)το ποσό του ενυπόθηκου υπόλοιπου είναι λανθασμένο και/ή δεν είναι αυτό που αναφέρονται στη σύμβαση υποθήκης,

(14)πάλι αναφέρεται για παρεμφερή λόγο ότι ο τόκος είναι λανθασμένος όπως και ο λόγος

(15)και ο λόγος

(16)που αναφέρεται στο ποσό και τον τόκο, όπως επίσης και ο λόγος

(17), αναφέρονται τα ίδια πράγματα με μία διαφορετική βάση ότι υπάρχουν καταχρηστικές και/ή παράνομες και/ή αυθαίρετες χρεώσεις,

(18)εκτός της αναφοράς ότι είναι παράνομη ειδοποίηση για το ενυπόθηκο υπόλοιπο και τόκο, είναι λανθασμένη και η κατάσταση λογαριασμού,

(19)υπάρχει παραβίαση του περί Τόκου Νόμου,

(20)υπάρχει παραβίαση της ΚΔΠ 185/2015 γιατί δεν αναφέρεται η συγκεκριμένη ώρα του πλειστηριασμού στις 07/11/2019, αλλά αναφέρεται μεταξύ των ωρών 09:00π.μ. και 17:00μ.μ.,

(21)επιχειρείται η πώληση της ακίνητης ιδιοκτησίας πέραν της ακίνητης ιδιοκτησίας που καλύπτει η επιβάρυνση,

(22)η ημερομηνία που αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο χρέος έχει καταστεί υπερήμερο είναι εσφαλμένη και/ή αυθαίρετη και/ή παραβιάζει τις διατάξεις του μέρους VΙA του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί,

(23)ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είναι υπερήμερος,

(24)δεν τηρήθηκαν οι διαδικασίες και η προθεσμία που τάσσει ο νόμος αναφορικά με την υπερημερία,

(25)δεν έχει συμμορφωθεί η Εφεσίβλητη με τις απαιτούμενες εκ του νόμου διαδικασίες ή και δεν έχει συμμορφωθεί με τον κώδικα συμπεριφοράς και με τις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας,

(26)απαιτούνται διαφορετικά ποσά στην ειδοποίηση τύπος «Ι» από την ειδοποίηση τύπος «ΙΑ»,

(27)έχει επιδοθεί ειδοποίηση τύπος «Α» πριν τη λήξη της προθεσμίας,

(28)υπάρχει κατάχρηση της διαδικασίας καθότι έχουν εκδοθεί δικαστικές αποφάσεις στις αγωγές XXXXX‑XXXXX/2004 και XXXXX /2004 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας,

(29)η Εφεσείουσα 1 ως ενυπόθηκος οφειλέτης δεν είναι υπερήμερος με βάση τα άρθρα 27 και 44 του νόμου 9/65,

(30)παράνομα προχώρησαν στην πώληση των πιστωτικών διευκολύνσεων και ως εκ τούτου είναι άκυρη η διαδικασία,

(31)ότι υπάρχει δεδικασμένο, γιατί εκδόθηκε απόφαση στο πλαίσιο Αίτησης Έφεσης XXXXX/17 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για την υποθήκη XXXXX/1995,

(32)είναι άκυρη ή και να ανασταλεί καθότι η επίδικη υποθήκη έχει παραγραφεί, διότι οι διατάξεις των άρθρων 44Α‑44Β είναι αντίθετες με το άρθρο 26 του Συντάγματος και 34) η διαδικασία που ακολουθεί η Εφεσίβλητη είναι παράνομη, καταχρηστική και κακόπιστη. Η Αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Εφεσείουσας 2 που αποτελείται από 9 σελίδες οι οποίες δεν χρειάζεται να καταγράφουν, αφού σε αυτή θα γίνει αναφορά στη συνέχεια. Θα έλεγα όμως, ότι τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Έφεση, ουσιαστικά είναι τα ίδια με αυτά που αναφέρονται και στους λόγους Έφεσης με περισσότερες λεπτομέρειες και στοιχεία. Επισυνάπτονται δε με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Έφεση 21 Τεκμήρια. Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση στις 15/10/2019 και οι λόγοι ενστάσεις καταλαμβάνουν 14 σελίδες και τούτο βεβαίως αφού για κάθε έναν από τους 34 λόγους Έφεσης, δίδουν τη δική τους απάντηση, απορρίπτοντας τα όσα καταγράφονται στην Έφεση, ενώ συνοδεύεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου της Εφεσίβλητης, η οποία αποτελείται από 16 σελίδες στην οποία επαναλαμβάνονται κατ' ουσία τα όσα αναφέρονται στους λόγους ένστασης, με κάποια επιπλέον στοιχεία, ενώ επισυνάπτονται με αυτήν 28 Τεκμήρια. Η Ένσταση βασίζεται στους ίδιους νόμους και κανονισμούς που στηρίζεται και η Έφεση. Είχα την ευκαιρία να διαβάσω τις αγορεύσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών, αφού από την προηγούμενη δικάσιμο στις 21/10/2019 θέλησαν να προσφέρουν αυτές στο Δικαστήριο, ούτως ώστε να έχει υπόψη του σήμερα το Δικαστήριο τι θα προωθείτο με αυτές τις αγορεύσεις τους. Πρέπει να πω, ότι στις 21/10/2019, η δικηγόρος που εμφανίστηκε για τους Εφεσείοντες είχε αναφέρει ότι θα βασίζετο σε δύο λόγους από τη σωρεία των λόγων Έφεσης που αναφέρονται και το Δικαστήριο μένοντας με αυτήν την εντύπωση, είχε προετοιμαστεί και είχε κοιτάξει τα θέματα με βάση αυτήν την αναφορά, σήμερα όμως ο δικηγόρος που εμφανίστηκε για τους Εφεσείοντες, έδωσε στο Δικαστήριο επιπρόσθετη αγόρευση με την οποίαν ανέφερε ότι προωθούνται ακόμη 3 λόγοι, έτσι οι 5 λόγοι για τους οποίους προωθείται πλέον η Έφεση, ως έχω αντιληφθεί, είναι (α) ο μη καθορισμός συγκεκριμένης ώρας του πλειστηριασμού στις 07/112019, (β) η μη ορθή καταγραφή στην κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την ειδοποίηση τύπος «I» του ποσού των τόκων και των εξόδων, η οποία είναι διαφορετική απ' ό,τι αναφέρεται στην ειδοποίηση τύπος «IA», (γ) η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» δεν επιδόθηκε δεόντως στην Εφεσείουσα 1, (δ) η ημερομηνία 29/10/1998 όπου φαίνεται έγινε ο τερματισμός, δεν είναι η ορθή αφού σύμφωνα με τη νομοθεσία του 2014, η ορθή ημερομηνία είναι 09/09/2014 και (ε) δεν έχει επιδοθεί δεόντως ή και καθόλου η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» στους κληρονόμους του αποβιώσαντος Πέτρου Αχιλλέως σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)(β). Η συνήγορος της Εφεσίβλητης στη γραπτή αγόρευση της έδωσε έμφαση σε όλους τους λόγους Έφεσης πριν τον καθορισμό συγκεκριμένων λόγων Έφεσης που προώθησαν οι Εφεσείοντες πριν από τη σημερινή ημερομηνία, όμως ως καθίσταται κατανοητό ενόψει του περιορισμού των λόγων Έφεσης, στην προφορική αγόρευση της συνηγόρου της Εφεσίβλητης τονίστηκαν τα μέρη εκείνα της γραπτής της αγόρευσης που αναφέρονται στους συγκεκριμένους λόγους που προωθούνται σήμερα. Επιπλέον έδωσε και προφορικά τις δικές της θέσεις με τα θέματα που προωθήθηκαν σήμερα με την περαιτέρω γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των Εφεσειόντων. Κατά την άποψη του Δικαστηρίου, οι προϋποθέσεις για τη διαδικασία της ιδιωτικής πώλησης, που θα πρέπει να υπάρχουν, είναι οι εξής: (Α) πραγματοποίηση όσων αναφέρονται στο Άρθρο 44Β του Ν.9/65, ως τροποποιήθηκε, ήτοι να καταστεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης υπερήμερος κατά το Άρθρο 27 του Ν.9/65, δηλαδή να καθίσταται απαιτητό και πληρωτέο το οφειλόμενο και ενυπόθηκο χρέος για περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών. (Β) θα πρέπει να αποσταλεί ειδοποίηση Τύπος «Ι» η οποία θα επιδοθεί: (α) στον ενυπόθηκο οφειλέτη, (β) και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, (γ) να συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους και (δ) να αναφέρει τον τόκο και (ε) όλα τα έξοδα για την είσπραξη του, (στ) καλώντας τον να εξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμών, (ζ) τάσσοντας σε αυτό προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και (η) με την ειδοποίηση να ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται στην ειδοποίηση Τύπος «Ι» ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VΙΑ και (Γ) θα πρέπει να αποσταλεί ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» η οποία να επιδοθεί: (α) στον ενυπόθηκο οφειλέτη, (β) και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, (γ) στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, (δ) η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του δεύτερου παραρτήματος και (ε) εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη μέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Κατά την κρίση του δικαστηρίου σε αυτό το σημείο πρέπει να παρατεθούν οι έννοιες του ενυπόθηκου οφειλέτη, του ενδιαφερόμενου προσώπου και της επίδοσης, καθώς και οι ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» ως καταγράφονται στο δεύτερο παράρτημα του Νόμου 9/65, ως τροποποιήθηκε. Έτσι στο Άρθρο 44ΙΕ προνοείται: «"Ενυπόθηκος οφειλέτης", σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα, "Ενδιαφερόμενο πρόσωπο", σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του πλειστηριάσματος της πώλησης όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. "Επίδοση", σημαίνει σε κάθε περίπτωση παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου στο οποίο η ειδοποίηση ή επικοινωνία απευθύνεται ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρημένη σε μητρώο του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο.» Καταγράφονται ο Τύπος «Ι» και Τύπος «ΙΑ» ως έχουν στο δεύτερο παράρτημα. ΤΥΠΟΣ «Ι» [Άρθρο 44Γ

(1)] ΟΙ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 1965 ΜΕΧΡΙ 2014 ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟ ΟΦΕΙΛΕΤΗ Προς ....................................... από .......................... Ειδοποιείστε ότι έγινε απαιτητό το ποσό των.......................(λεπτομέρειες του οποίου περιέχονται εις την επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού), πλέον τόκοι επί ............. προς ........επί τοις εκατόν από της ..........., το οποίο οφείλετε σύμφωνα με τη δήλωση σύμβασης υποθήκης με αρ. Υ....... και ημερομηνία .............. πλέον έξοδα μέχρι σήμερα περιλαμβανομένων των εξόδων της ειδοποίησης αυτής. Καλείστε προς τούτο, όπως εντός τριάντα

(30)ημερών καταβάλετε το πιο πάνω ποσό και τους οφειλόμενους τόκους, πλέον όλα τα ήδη διενεργηθέντα έξοδα για είσπραξη αυτών και ειδοποιήστε ότι αν δεν καταβάλετε το πιο πάνω ποσό πλήρως μαζί με τους περαιτέρω τόκους, οι οποίοι θα οφείλονται μέχρι την ημέρα πληρωμής, καθώς και τα έξοδα, θα προχωρήσω με την διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπεται στο Μέρος VIA του νόμου στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου και στην μεταβίβαση τούτου στον αγοραστή. Η καταβολή του ποσού να γίνει ........................................................................... (Να δοθεί η ακριβής διεύθυνση για καταβολή των οφειλομένων ποσών) Εάν έχετε διαφορετική γνώμη, παρακαλώ όπως με πληροφορήσετε για τούτο γραπτώς σε διάστημα τριάντα

(30)ημερών, από την ημερομηνία της επιβεβαιωμένης αποστολής της παρούσας ειδοποίησης στη διεύθυνση............................ (Να αναφερθεί πλήρης διεύθυνση) (ΥΠΟΓΡΑΦΗ): ...................... (ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΟΛΟΓΡΑΦΩΣ): .................. (ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ) ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ................................. ΤΥΠΟΣ «IΑ» [Άρθρο 44Γ

(2)]ΟΙ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 1965 ΜΕΧΡΙ 2014 ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ Προς ....................από............................. Ειδοποιείσθε ότι το ενυπόθηκο χρέος το εξασφαλιζόμενο με την υποθήκη με αριθμό Υ................, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ................, προς όφελος μου, έχει καταστεί πληρωτέο από τις ........................ και γι' αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις ............................ και ώρα ..... στον ......με τη διαδικασία πλειστηριασμού ως προβλέπεται στο Μέρος VIA του παρόντος Νόμου των ακινήτων, που περιγράφονται στον πιο κάτω Πίνακα, ιδιοκτησίας του ........................ από ............, τα οποία βαρύνονται επίσης με το προς όφελος σας εμπράγματο βάρος/την προς όφελος σας απαγόρευση *, με αριθμό .......... του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ...................... , σύμφωνα με τους όρους της πιο πάνω υποθήκης και τηρουμένων των προϋποθέσεων του Νόμου και των σχετικών Κανονισμών. Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €.........................., πλέον τόκος, € ................................................ πλέον έξοδα € ............................................. ΠΙΝΑΚΑΣ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ Α/Α Δήμος Ενορία Κοινότητα Αριθμός Εγγραφής Φύλλο- Σχέδιο, Τμήμα Τεμάχιο Είδος ακινήτου όπως περιγράφεται στο τίτλο Μερίδιο του ακινήτου που θα πωληθεί** * Να διαγραφεί ανάλογα με την περίπτωση. ** Η αναφορά να γίνεται με βάση το όλο μερίδιο στο ακίνητο. (ΥΠΟΓΡΑΦΗ): ...................... (ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΟΛΟΓΡΑΦΩΣ): .................. (ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΣ ΔΑΝΕΙΣΤΗΣ) ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: ................................. Ως εκ τούτου για ανεύρεση του νοήματος της διαφορετικής αντίκρισης του θέματος της επίδοσης το Δικαστήριο θα πρέπει να αποταθεί στις καθιερωμένες μεθόδους ερμηνείας. Με την γραμματική ερμηνεία σκοπείται η ανακάλυψη του περιεχομένου του νόμου δια μέσω του εντοπισμού της γραμματικής διατύπωσης του συγκεκριμένου νόμου ή διάταξης. Με τη λογική ερμηνεία εντοπίζεται το περιεχόμενο του νόμου ή της διάταξης χρησιμοποιώντας τα εργαλεία που του προσφέρει η λογική. Με τη συστηματική ερμηνεία ανακαλύπτεται το νόημα ενός νόμου ή μιας διάταξης δια μέσου της ένταξης του μέσα στο όλο σύστημα του νόμου και στον προσδιορισμό της θέσης του εντός αυτού. Η ιστορική ερμηνεία συνίσταται στην ανακάλυψη του νοήματος του νόμου ή της διάταξης βάσει των ιστορικών συνθηκών κάτω από τις οποίες θεσπίσθηκε δια μέσω της ανακάλυψης του σκοπού στον οποίο στοχεύει ο νομοθέτης μέσω της θέσπισης του. Η τελεολογική ερμηνεία συνίσταται στην αναζήτηση και προσδιορισμό του αντικειμενικού σκοπού του νόμου, Ratio Legis. Οι πιο πάνω μέθοδοι ερμηνείας δεν σημαίνει ότι αντίκεινται η μία στην άλλη αλλά μπορεί να αλληλοσυμπληρώνονται. Έτσι είναι ορθό όταν το Δικαστήριο προβαίνει στην ερμηνεία ενός νόμου ή διάταξης, να χρησιμοποιεί όλες τις μεθόδους ερμηνείας, εάν είναι δυνατό από τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον του, προκειμένου να ερμηνεύσει ένα νόμο ή μια διάταξη ξεκινώντας από τη γραμματική διατύπωση του νόμου, στη συνέχεια να τον υποβάλει σε λογική επεξεργασία, μετά να τον εντάξει στο σύστημα του Δικαίου και να μην ξεχνά τέλος να ψάχνει το σκοπό του. Στην προσπάθεια αυτή μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορα ερμηνευτικά επιχειρήματα ιδιαίτερα στα πλαίσια της λογικής και συστηματικής ερμηνείας, όπως αυτά που συχνά γίνεται η επίκληση τους όπως είναι η εις άτοπο απαγωγή εξ΄ αντιδιαστολής, εκ του μείζονος εις το ελάττον ή το αντίθετο του ή αυτό που λέγεται, ότι δεν απαγορεύεται από το νόμο τότε επιτρέπεται. Καθώς επίσης αξιώματα κα ερμηνευτικές αρχές. Στην υπόθεση Κ.Ο.Τ ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ 86 λέχθηκε ότι: «Η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας των νόμων (teleological, purposive interpretation) επιτρέπει οποτεδήποτε το κείμενο της νομοθεσίας παρέχει την ευχέρεια, την απόδοση της ερμηνείας εκείνης που αποτελεσματικότερα προωθεί την ευόδωση των κατά άλλα έκδηλων σκοπών του νομοθέτη. Δεν δικαιολογεί όμως η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας, ούτε καθιστά εφικτή, ούτε επιτρέπει την απόκλιση από τις ρητές διατάξεις της νομοθεσίας ή τη μεταβολή του κειμένου της. Όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς το κείμενο της αποτελεί το μόνο αυθεντικό οδηγό για τους συγκεκριμένους σκοπούς του νομοθέτη». Περαιτέρω στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαλαζάρου κ.α.

(1995)2 Α.Α.Δ. 128 λέχθηκε ότι η ποινική ευθύνη πρέπει να καθορίζεται ρητά και απερίφραστα από το λεκτικό της διάταξης και όχι να αφήνεται να συνάγεται από τα συμφραζόμενα καθώς και ότι οι ποινικοί νόμοι ερμηνεύονται αυστηρά και αν υπάρχει οποιαδήποτε ασάφεια ή αμφιβολία αποφασίζετε υπέρ του κατηγορουμένου. Στην υπόθεση Τροκκούδης ν. Πέτρου κ.ά.

(1998)1 Α.Α.Δ. 683, ειπώθηκαν τα εξής: «Όπου, γραμματική ερμηνεία νομοθετικής διάταξης οδηγεί σε καταφανώς άτοπα αποτελέσματα και το λάθος στη διάρθρωση της νομοθεσίας είναι πασίδηλο, παρέχεται η δυνατότητα αποφυγής της ερμηνείας που θα οδηγούσε σε τέτοια αποτελέσματα. Το θέμα αυτό και η σχετική νομολογία εξετάζονται στο σύγγραμμα Craies on Statute Law - Seventh Edition, στη σελ.86 και επέκεινα. Κατά τα άλλα, η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας των νόμων δεν καθιστά εφικτή, ούτε επιτρέπει την απόκλιση από ρητές νομοθετικές διατάξεις. (Βλ. Synek Ltd. v. Republic

(1987)3 C.L.R. 162. K.O.T. v. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86.) Στην υπόθεση Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348 λέχθηκε ότι η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν ενώ η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος έχει πλέον εδραιωθεί. Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση γίνεται αναφορά από το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Southfields Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας

(1995)3 Α.Α.Δ. 59: «Σκοπός της ερμηνείας του νόμου είναι η ανεύρεση της πρόθεσης του νομοθέτη. Όπου το λεκτικό της διάταξης είναι σαφές, το Δικαστήριο την ερμηνεύει με βάση τη φυσική και συνήθη έννοια των λέξεων. Οι λέξεις σ΄ ένα νομοθέτημα γενικά ερμηνεύονται με τη συνήθη τους σημασία, αλλά και με βάση τα συμφραζόμενα, έχοντας δε υπόψη το αντικείμενο και το σκοπό του νόμου». Στην υπόθεση HERMES INSURANCE LTD κ.α. ν. Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 406, αναφέρονται τα πιο κάτω που συμπεριλαμβάνονται στην πρωτόδικη απόφαση και βρήκε απόλυτα σύμφωνο το Ανώτατο Δικαστήριο: «Και βέβαια εδώ δεν δικάζεται ούτε η Ελληνική γλώσσα ούτε και αν ο Νομοθέτης χρησιμοποίησε ορθά τους κανόνες ορθού σχηματισμού κατά τη σύνταξη του άρθρου 5. Έτσι, και αν ακόμα η έκφραση που χρησιμοποιεί ο Νομοθέτης δεν είναι ορθή ή και δόκιμη, η ερμηνεία του Νόμου είναι θέμα που ανάγεται στο Δικαστήριο. Υπό αυτή την έννοια και αν θα πρέπει να ερμηνευτεί ο Νόμος είναι καλά γνωστή η αρχή που εφαρμόζεται στους κανόνες ερμηνείας ότι θα πρέπει να αναζητηθεί στον ίδιο το Νόμο η πρόθεση του Νομοθέτη. (Melios v. Nicolaou

(1963)2 C.L.R. 414). Εξηγείται ακόμα στον Cross Statutory Interpretation 2η έκδοση, σελ. 148, ότι: «The judge must have in view not merely the specific purpose of the statute, but also the general purposes of the Law into which the purpose and provisions of the statute are presumed to have been intended to fit coherently." Ως εξηγείται από την νομολογία, η αυστηρή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν και η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος έχει εδραιωθεί. Ο σκοπός για τον οποίο έχει θεσπιστεί ένας νόμος αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τους σκοπούς της ορθής ερμηνείας του. (Αναφορικά με την αίτηση του Παναγή Καυκαρή (Αρ. 1)

(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 315). Είναι επίσης γνωστή η αρχή ότι το κείμενο θα πρέπει να ερμηνεύεται με τρόπο που να αποφεύγεται η εξαγωγή οποιουδήποτε παράλογου αποτελέσματος. Και τούτο στα πλαίσια της διάσωσης του κειμένου.(Odgers' Construction of Deeds and Statutes, 5η έκδ. σελ. 263).» Και πιο κάτω: «Και δεν νομίζω ότι ο Νομοθέτης ήθελε τίποτε άλλο παρά να απαγορεύσει τη χρήση της λέξης τράπεζα σε οποιαδήποτε μορφή της, μέσα βέβαια στην αποδιδόμενη στο άρθρο 2 έννοια του όρου και σε συσχετισμό με τα ευρύτερα θέματα των τραπεζικών εργασιών και θεμάτων που ρυθμίζει ο Νόμος ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . ... ... Όσο και αν είναι αδόκιμη ως έκφραση, δεν διαγράφεται ούτε η ουσία, ούτε και το νόημα που ο Νομοθέτης ήθελε να προσδώσει στο Νομοθέτημα με το άρθρο 5 στα πλαίσια των σκοπών και των ρυθμίσεων του Νόμου ως συνόλου. Και δεν υπάρχει βέβαια αμφιβολία ότι η λέξη «τραπεζασφάλιση» εμπίπτει μέσα στη γενική απαγόρευση του άρθρου 5 του Νόμου.» «Με την έφεσή τους οι κατηγορούμενοι προσβάλλουν την καταδικαστική απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, προβάλλοντας ουσιαστικά τα ίδια επιχειρήματα αναφορικά με την ερμηνεία του άρθρου 5 σε συνάρτηση με το κατηγορητήριο. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Η πρωτόδικη απόφαση μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους. Είναι προφανές ότι η πρόνοια του άρθρου 5 απαγορεύει τη χρήση της λέξης «τράπεζα» σε οποιαδήποτε μορφή της, είτε σε «γραμματική παραλλαγή» είτε ως μέρος άλλης σύνθετης λέξης. Σκοπός του Νομοθέτη, όπως επισημαίνει και το πρωτόδικο Δικαστήριο, είναι η προστασία του κοινού όσο και η ίδια η φύση της τραπεζικής εργασίας, και είναι γι΄αυτό το λόγο που πρέπει να έχει η χρήση της λέξης την έγκριση της Κεντρικής Τράπεζας. Συμφωνούμε πως όσο αδόκιμη και αν είναι η έκφραση «γραμματική παραλλαγή», η ουσία είναι πως ο όρος «τραπεζασφάλιση» περιέχει τη λέξη «τράπεζα», της οποίας τη χρήση απαγορεύει το άρθρο 5 χωρίς την έγκριση της Κεντρικής Τράπεζας.» Στην υπόθεση Κιτρομιλίδης ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 162 αναφέρθηκε ότι η απλή γραμματική ερμηνεία ανήκει στο παρελθόν και η ερμηνεία με αναφορά στο σκοπό του νομοθετήματος έχει εδραιωθεί. Στην υπόθεση Νικολάου ν. Total Properties Ltd κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1358, λέχθηκαν τα κατωτέρω: «Συνιστά πάγια νομολογιακή αρχή ότι εκεί όπου το λεκτικό του Νόμου είναι σαφές, τότε για σκοπούς διακρίβωσης του πραγματικού σκοπού του νομοθέτη, το μόνο αυθεντικό οδηγό αποτελεί το κείμενο του νόμου. Στις λέξεις θα πρέπει να αποδίδεται η φυσική και συνήθης έννοια τους και τα δικαστήρια οφείλουν να καταστήσουν το νόμο αποτελεσματικό, οποιεσδήποτε και αν είναι οι συνέπειες. Όπως πολύ εύστοχα λέχθηκε στην υπόθεση Ghalanos Distributors Ltd. v. Δημοκρατίας

(2002)3 Α.Α.Δ. 528, στη σελ. 533, «Το Δικαστήριο δεν κρίνει την πολιτική του Νόμου ούτε επιχειρεί με ερμηνευτικά μέσα να δώσει σοφότερη ή δικαιότερη λύση ή ακόμα πιο επιθυμητή από αυτήν που προβλέπει η διάταξη». (Βλ. επίσης, Κ.Ο.Τ. ν. Παπαδόπουλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 86, Μακεδόνας ν. Δημοκρατίας

(1998)3 Α.Α.Δ. 162, Ξενοδοχειακές Επιχειρήσεις Πλάζα Λτδ. κ.ά. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Γερμασόγειας

(1998)3 Α.Α.Δ. 348).» Επειδή κύριο σημείο αντιπαράθεσης αποτέλεσε κατά πόσο υπάρχει (α) ορθή επίδοση στην Εφεσείουσα 1 και (β) ορθή επίδοση σε ενδιαφερόμενο μέρος που είναι ο αποβιώσαντας Πέτρος Αχιλλέως, κρίνει ορθό το Δικαστήριο όπως εξετάσει αυτούς τους λόγους πρώτα, αφού σε περίπτωση που κρίνει ότι δεν έγινε ορθή επίδοση στην Εφεσείουσα 1, ή ορθή επίδοση για τον αποβιώσαντα, τότε το Δικαστήριο χωρίς να χρειάζεται να εξετάσει άλλους λόγους, θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση. Ήδη έχει αναφερθεί τι σημαίνει επίδοση. Ο κ.Κασσιανής στην αγόρευση του ανέφερε ότι επίδοση σημαίνει η παράδοση της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» στα ενδιαφερόμενα μέρη ούτως ώστε να επέλθει εις γνώση τους το γεγονός του πλειστηριασμού. Προς επίρρωση της θέσης αυτής, έκανε αναφορά στο δεύτερο σκέλος του τι σημαίνει επίδοση, όπου αναφέρεται "και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο. Νοείται, ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν Γενικής Αίτησης". Από την άλλην, η κυρία Παπαευσταθίου, εισηγήθηκε ότι επίδοση σημαίνει η αποστολή της ειδοποίησης «IΑ» και η μη επιστροφή της. Η Δ.5 θ.7, προνοεί: «In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall he deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or enumber of persons, corporate, or unincorporate, the service of the office copy of a writ may be effected accordingly.» Και σε μετάφραση: «Αν δεν υπάρχει θεσπισμένη πρόνοια που να ρυθμίζει επίδοση σε νομικό πρόσωπο (Εταιρεία, σωματείο, κ.λ.π.) επίδοση επίσημου αντιγράφου κλητηρίου εντάλματος ή άλλη επίδοση θα θεωρείται καλή αν γίνει επίδοση στον Πρόεδρο ή άλλο ανώτερο υπάλληλο ή στον Ταμία ή Γραμματέα τέτοιου οργανισμού, ή αφεθεί αντίγραφο του κλητηρίου εντάλματος στα γραφεία του οργανισμού, και στην περίπτωση εταιρείας που δεν συστάθηκε στην Κύπρο, το αντίγραφο μπορεί να αφεθεί στο μέρος όπου διεξάγονται οι εργασίες της στην Κύπρο ή αν δεν υπάρχει τέτοιο μέρος σε οιονδήποτε πρόσωπο στην Κύπρο που εμφανίζεται σαν εξουσιοδοτημένο να διεκπεραιώνει εργασίες για την Εταιρεία στην Κύπρο κα ιη τέτοια άφεση του αντιγράφου θα θεωρείται καλή επίδοση εκτός αν το Δικαστήριο ή ο Δικαστής διατάξει διαφορετικά. Όπου με οιονδήποτε νόμο γίνεται πρόνοια για την επίδοση κλητηρίου εντάλματος ή άλλης κλήσης σε νομικό πρόσωπο, ή σωματείο ή οιονδήποτε οργανισμό ή αριθμό προσώπων εγγεγραμμένων ή μη, η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος θα γίνει σύμφωνα με αυτό τον νόμο.» Επίσης αναφορικά με την επίδοση με επιστολή στο άρθρο 1 του ΚΕΦ.1, προβλέπονται τα εξής: «"επίδοση με ταχυδρομείο"- όταν Νόμος ή δημόσιο έγγραφο επιτρέπει ή απαιτεί όπως έγγραφο επιδοθεί ταχυδρομικώς, ανεξάρτητα αν χρησιμοποιείται η έκφραση επίδοση ή η έκφραση "δοθεί" ή "αποσταλεί" ή οποιαδήποτε άλλη έκφραση τότε, εκτός αν φαίνεται αντίθετη πρόθεση, η επίδοση θα λογίζεται ότι γίνεται με την κανονική αποστολή, προπληρωμή και ταχυδρόμηση επιστολής που περιέχει το έγγραφο και εκτός αν αποδεικνύεται το αντίθετο, ότι επιτεύχθηκε κατά το χρόνο κατά τον οποίο η επιστολή θα παραδινόταν με τη συνηθισμένη πορεία του ταχυδρομείου.» Σχετικές είναι οι υποθέσεις Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery

(1965)1 CLR και Πιττάκα Χριστόδουλος ν. Γ. & Β. Χατζηδημοσθένους Λτδ,

(2004)1 ΑΑΔ 1895, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με τη Νομολογία υφίσταται τεκμήριο ότι επιστολή η οποία έχει αποδειχθεί ότι έχει ταχυδρομηθεί και δεν έχει επιστραφεί από το Ταχυδρομείο αποτελεί εκ πρώτης όψεως απόδειξη για την παράδοση της στο πρόσωπο στο οποίο απευθυνόταν (βλ. Theodorou v. Abbot of Kykko Monastery

(1965)1C.L.R. 9, 18: "There is a presumption that a letter shown to have been posted, and not returned by the post office, is prima facie evidence of its delivery to the person to whom it is addressed ..").» Να σημειωθεί όπως αναφέρθηκε και προηγουμένως, ότι σύμφωνα με το άρθρο 44Γ

(3)(β), η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» δύναται να παραμεριστεί αν δεν επιδοθεί δεόντως. Ήταν η θέση του κ.Κασσιανή, ότι η επίδοση της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» για την Εφεσείουσα 1 σε κάποιον Abdulfatah Nechwati είναι λανθασμένη. Η κα Παπαευσταθίου από την άλλην, ανέφερε ότι το βάρος ότι δεν ήταν εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από την Εφεσείουσα 1 να παραλάβει το συγκεκριμένο πρόσωπο την ειδοποίησης τύπος «ΙΑ», το έχει η πλευρά της Εφεσίβλητης, το οποίο δεν απόσεισε από τους ώμους της. Όσον αφορά την επίδοση στον αποβιώσαντα, απ' ό,τι φαίνεται και από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση αλλά και από την αγόρευση, αυτή επιδόθηκε σε έναν από τους κληρονόμους του. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου, η ορθή διαδικασία την οποίαν θα έπρεπε η Εφεσίβλητη να ακολουθήσει σε σχέση με τον αποβιώσαντα, ήταν να καταχωρίσει Αίτηση Διαχείρισης στο Δικαστήριο για Limited Grant, για να διοριστεί συγκεκριμένο πρόσωπο ως διαχειριστής για περιορισμένο σκοπό, έτσι ώστε να γίνει η επίδοση στο πρόσωπο εκείνο το οποίο θα ορίζετο να διαχειριστεί τη συγκεκριμένη υπόθεση, όπως ακριβώς γίνεται και στις περιπτώσεις όπου κάποιο πρόσωπο θέλει να εγείρει αγωγή και δεν έχουν παραχωρηθεί έγγραφα διαχείρισης σε συγκεκριμένο πρόσωπο και ούτε ενδιαφέρονται οι κληρονόμοι. Η επίδοση σε κάποιον κληρονόμο του αποβιώσαντος, δεν είναι το αποτέλεσμα ορθής διαδικασίας και συνακόλουθα δεν είναι και καλή επίδοση. Ως εκ τούτου στα πλαίσια του άρθρου 44Γ

(3)(β), κρίνω ότι η επίδοση δεν έγινε δεόντως σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Επίσης σε ό,τι αφορά τη διαφορά για το θέμα της επίδοσης στον XXXXX Nechwati, δεν με βρίσκει σύμφωνο η ερμηνεία που έχει δώσει η κυρία Παπαευσταθίου και ο λόγος βρίσκεται ακριβώς στην ερμηνεία που δίδεται στην επίδοση στο άρθρο 44IΕ του Ν.9/1965, ως τροποποιήθηκε, από την οποία καταδεικνύεται ότι σε περίπτωση που δεν περιέλθει σε γνώση του προσώπου στο οποίο έπρεπε να επιδοθεί ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» με τον πρώτο τρόπο, δηλαδή δυνάμει συστημένης επιστολής, να γίνει με την ιδιωτική επίδοση. Δεν αποτελεί επίδοση, στην έννοια που αποδίδεται σε αυτή στο νόμο, στη συγκεκριμένη περίπτωση η απλή αποστολή της συστημένης επιστολής, αλλά και η παραλαβή της, που μόνο με την παραλαβή της καταδεικνύεται ότι επέρχεται και η γνώση της ημερομηνίας που προτίθεται, στη συγκεκριμένη περίπτωση η Εφεσίβλητη, να προβεί στον πλειστηριασμό. Επίσης δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση της κυρίας Παπαευσταθίου ότι το βάρος απόδειξης ότι ο XXXXX Nechwati δεν ήταν εξουσιοδοτημένο πρόσωπο να παραλαμβάνει έγγραφα, το φέρει η Εφεσίουσα 1 δυνάμει της Δ.5 θ.7, που ήδη έχω αναφέρει, αφού είναι συγκεκριμένα τα πρόσωπα στα οποία επιδίδεται ένα έγγραφο για εταιρεία. Το βάρος επομένως απόδειξης ότι το συγκεκριμένο αναφερθέν πρόσωπο ήταν εξουσιοδοτημένο από την εταιρεία να παραλαμβάνει έγγραφα, ήταν στους ώμους της Εφεσίβλητης, πράγμα το οποίο δεν κατάφερε να αποσείσει. Επομένως κρίνω ότι και σε αυτήν την περίπτωση δεν έχει γίνει δεόντως επίδοση στην Εφεσείουσα 1. Συνεπώς, η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου προδιαγράφει και την πορεία της Αίτησης και δεν χρειάζεται να εξεταστούν οι υπόλοιποι λόγοι της Έφεσης. Με όλα όσα πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω και να αναλύσω, κρίνω ότι η Έφεση επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια εκδίδεται διάταγμα με το οποίο η ειδοποίηση Τύπος «IΑ» ημερομηνίας 15/05/2019 παραμερίζεται και ακυρώνεται, για τον λόγο ότι δεν επιδόθηκε δεόντως όπως προνοείται στο άρθρο 44Γ

(3)(β) του νόμου, ως τροποποιήθηκε. Αυτονόητο είναι ότι παραμερίζεται και ο πλειστηριασμός που έχει οριστεί αύριο 07/11/2019, αφού αυτός ορίστηκε με βάση την ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», πλέον €2.500 έξοδα συν ΦΠΑ υπέρ των Εφεσειόντων και εναντίον της Εφεσίβλητης. (Υπ.): ....... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο