ΓΕΩΡΓΟΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΔΕΛΦΟΙ ΛΥΤΡΑ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αίτηση-Έφεση: 89/19, 5/11/2019

(1)/14 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/1965, ως τροποποιήθηκε με το Ν.87

(1)/2018, επέδωσε στην εφεσείουσα και σε άλλα 4 πρόσωπα, ήτοι στην XXXXX Λύτρα συνέταιρο της εφεσείουσας, XXXXX Ν. Λύτρα, XXXXX Ν. Λύτρα, XXXXX Ιωαννίδη ως διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Ν. Λύτρα και του XXXXX Ευσταθίου ως διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Ν. Λύτρα, την ειδοποίηση τύπος «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού στις 2.1.2019 για τους τρεις πρώτους, στις 3.1.2019 για τον τέταρτο και στις 4.1.2019 για τον πέμπτο, μέσω ιδιώτη επιδότη ως καταδεικνύεται από τα Τεκμήρια 4‑8 που επισυνάπτονται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Ακολούθως η εφεσίβλητη προχώρησε στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ

(2)του Mέρους VΙΑ και στην ακόλουθη ημερομηνία, ήτοι στις 19.3.2019, ως εμφαίνεται από την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση και τα Τεκμήρια 10‑13 που επισυνάπτονται με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, επέδωσε στην XXXXX Κοζάκου, δικηγόρο στο δικηγορικό γραφείο του XXXXX Ιωαννίδη, διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Ν. Λύτρα, στον XXXXX Ν. Λύτρα, στον XXXXX Λύτρα συνέταιρο της γεωργοκτηνοτροφικής εταιρείας Α/φοι Λύτρα (εφεσείουσα) και της ειδοποίησης τύπος «ΙΒ» στον XXXXX Ν. Λύτρα για XXXXX Ν. Λύτρα ο οποίος είναι αδελφός και συνέταιρος του XXXXX Ν. Λύτρα και στον XXXXX Ευσταθίου ως διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Ν. Λύτρα, με την οποία δηλώνεται η πρόθεση της εφεσίβλητης για να προχωρήσει με ιδιωτική πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου της υποθήκης Υ XXXXX/11 στις 6.11.2019 από η ώρα 9:00π.μ. μέχρι η ώρα 05:00μ.μ. στο ισόγειο κατάστημα G4S στην οδό Ζακύνθου 10, 6018 Λάρνακα. Έτσι μετά την επίδοση της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» η εφεσείουσα αφού αποτάθηκε σε δικηγόρο καταχώρησε εναντίον της εφεσίβλητης την υπό κρίση έφεση στις 8.10.19 με την οποία επιδιώκει την έκδοση τεσσάρων διαταγμάτων, εκ των οποίων με το Α και Β, που αφορά την ειδοποίηση τύπος «Ι», την ακύρωση της ημερομηνίας εκποίησης των ακινήτων της υποθήκης Υ XXXXX/11 στις 6.11.2019 και με το Δ την ακύρωση της ειδοποίησης «ΙΑ». Η εφεσείουσα εξαιτείται ακύρωση της ως άνω αναφερόμενης ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» για τους ακόλουθους λόγους:

(1)Πληρείται η προϋπόθεση του άρθρου 44Γ

(3)(β) του Μέρους VIA του Ν.9/1965, ως τροποποιήθηκε.

(2)Μη επίδοση των προσβαλλόμενων στην παρούσα ειδοποιήσεων τύπος «Ι», τύπος «ΙΑ», τύπος «ΙΒ» και Δελτίο Α, κατά παράβαση του Ν.9/1965.

(3)Κακή και/ή κατά παράβαση του νόμου επίδοσης ή και μη επίδοση των αναφερθείσων ειδοποιήσεων στην εφεσείουσα ως ενυπόθηκη οφειλέτιδα.

(4)Από τη μη επίδοση στην εφεσείουσα ως ενυπόθηκη οφειλέτιδα έχουν πληγεί τα συμφέροντα αυτής.

(5)Επαναλαμβάνει το ίδιο, αλλά προσθέτει ότι έχασε το δικαίωμα υποβολής εκτίμησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(6)Σε περίπτωση που δεν εγκριθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα ακολουθήσει μια ευθεία αναπότρεπτη παραβίαση των θεμελιωδών συνταγματικών δικαιωμάτων της, ως διασφαλίζονται από τα άρθρα 6, 23, 26

(1), 28

(1), 28

(2)και 32 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX XXXXX Λύτρα στην οποία αναφέρεται ότι είναι συνέταιρος στον συνεταιρισμό και εξουσιοδοτημένη να διαχειρίζεται, διευθύνει και υπογράφει για τον συνεταιρισμό, έχει δε προσωπική γνώση των γεγονότων. Προς επίρρωση τούτου κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 πιστοποιητικό με βάση το οποίο εξουσιοδοτείται να διαχειρίζεται την εταιρεία, διευθύνει αυτή και να υπογραφεί για αυτήν με το όνομα της. Όπως την πληροφόρησε ο γιος της, XXXXX XXXXX Λύτρα, στις 4.9.2019 επισκέφθηκε την οικία της ιδιώτης επιδότης στην οδό XXXXX 65, XXXXX XXXXX στη Λάρνακα στην οποία διεύθυνση είναι και η διεύθυνση/εγγεγραμμένο γραφείο του συνεταιρισμού, δηλαδή της εφεσείουσας, όπου κατ' εκείνη την ώρα ήταν και η αδελφή της XXXXX XXXXX Κατσιαρή, ενώ αυτή απουσίαζε και ο ιδιώτης επιδότης τον πλησίασε και του είπε να παραλάβει το Τεκμήριο 4, δηλαδή το Δελτίο Α. Αυτός του εξήγησε ότι δεν έχει καμιά σχέση με την εφεσείουσα και ότι θα έπρεπε να περιμένει να τα επιδώσει στην ενόρκως δηλούσα. Εντούτοις ο επιδότης τα έριξε στο πεζοδρόμιο έξω από την οικία της και έφυγε, δηλαδή το Τεκμήριο

1. Κατά αυτήν ίσως να θεώρησε ο επιδότης ότι εξέλαβε την αδελφή της ως την ίδια, αφού όπως της ανέφερε η αδελφή της την φώναξε με το όνομα της. Τελικά το Δελτίο Α παραδόθηκε σε αυτήν στις 15.9.
2. Αφού παραδόθηκε σε αυτήν στις 15 Σεπτεμβρίου από τον υιό της, διευθέτησε ραντεβού με τους δικηγόρους της για την εν λόγω διαδικασία. Έτσι υπό το φως των πιο πάνω ουδέποτε επιδόθηκε οποιαδήποτε ειδοποίηση τύπος «Ι», τύπος «ΙΑ» και τύπος «ΙΒ» καθώς και το Δελτίο Α στην εφεσείουσα. Θεωρεί, όπως την συμβουλεύουν οι δικηγόροι της, ότι δεν έχει υποχρέωση να αποδείξει την ορθή διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εφεσείουσας, που ως αναφέρεται στα έγγραφα αναγράφεται ως διεύθυνση του συνεταιρισμού και επιδίδονται στη διεύθυνση XXXXX 65, XXXXX XXXXX Λάρνακα. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 αίτηση με αριθμό 62/19, από την εφεσείουσα εναντίον της εφεσίβλητης που καταχωρήθηκε στις 13 Ιουνίου και ως Τεκμήριο 7 την απόσυρση της αίτησης έφεσης που αναφέρθηκε προηγουμένως, αφού δηλώθηκε από την εφεσίβλητη ότι ο πλειστηριασμός είχε ακυρωθεί. Κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 πιστοποιητικό για τη Norgate Ltd ως προς τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της. Επίσης ως Τεκμήριο 9 πιστοποιητικό για τη Norgate Ltd στην οποία εμφαίνονται οι διευθυντές και γραμματέας και ως Τεκμήριο 10 πιστοποιητικό στο οποίο φαίνονται οι μέτοχοι αυτής. Η αίτηση βασίζεται στον περί Δικαστηρίων Ν.14/60 ως τροποποιήθηκε και δη στα άρθρα 29, 32 και 47, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, θ.1‑9 και Δ.55, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/1965 ως τροποποιήθηκε και σε συγκεκριμένα άρθρα, των μερών VI και V ΙΑ, στον περί Ακινήτου Περιουσίας ΚΕΦ. 224 και δη στα άρθρα 80 και 81, στα άρθρα 6

(1)και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και στα άρθρα 23, 28

(1), 28

(2)και 30

(1)και 30

(2)του Συντάγματος, στις αρχές της επιείκειας, στις συμφυείς και γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, από την άλλη. Από την άλλη η εφεσίβλητη καταχώρησε ένσταση στις 31.10.2019 με την οποία προβάλλονται 16 λόγοι ένστασης, οι οποίοι μπορούν να αποδοθούν στο ότι,

(1)η αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα,

(2)οι ειδοποιήσεις τύπος «Ι», τύπος «ΙΑ» και τύπος «ΙΒ» και Δελτίο Α επιδόθηκαν νομότυπα,

(3)η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα καταστρατηγήσει τα άρθρα 26, 30 και 23 του Συντάγματος σε βάρος της,

(4)η επίδικη διαδικασία πλειστηριασμού έχει ξεκινήσει και προχωρήσει νομότυπα και κανονικά,

(5)οι επιδόσεις ειδοποιήσεων τύπος «Ι» και Δελτίο Α δεν μπορούν να αμφισβητούνται μέσω αυτής της διαδικασίας,

(6)δεν μπορεί να αμφισβητείται η επίδοση της ειδοποίησης τύπος «ΙΒ»,

(7)δεν τεκμηριώνεται η παράβαση των άρθρων του Συντάγματος που επικαλείται η εφεσείουσα και δεν παραβιάζεται οποιοδήποτε δικαίωμα της,

(8)ακόμη και δυνάμει του δικού της ισχυρισμού ως προς την επίδοση, ο οποίος δεν είναι αποδεκτός, η αιτήτρια έλαβε γνώση της σχετικής ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» και του επικείμενου πλειστηριασμού και μπορούσε να το αμφισβητήσει με διαθέσιμα ένδικα μέσα,

(9)δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων,

(10)η έφεση είναι άκυρη, αντικανονική, παράτυπη και καταχρηστική και τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση 11 σελίδων η οποία τίθεται ενώπιον του δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να καταγραφεί ως έχει, αφού μπορεί να λεχθεί ότι αρκετά από αυτά που προβάλλονται σε αυτήν την ένορκη δήλωση που σχετίζονται με το θέμα επίδοσης έχουν αναφερθεί προηγουμένως. Επισυνάπτονται δε με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση 18 τεκμήρια. Η ένσταση ουσιαστικά στηρίζεται στην ίδια νομική βάση που στηρίζεται και η αίτηση και επιπλέον σε κάποιες άλλες νομοθεσίες, όπως στον περί Συνεργατικών Εταιρειών Ν.22/85και στον περί Ομορρύθμων και Ετερορρύθμων Συνεταιρισμών και Εμπορικών Επωνυμιών Νόμο ΚΕΦ. 116, άρθρα 8, 11 και 19. Είχα την ευκαιρία να διαβάσω τις αγορεύσεις των συνηγόρων των 2 πλευρών και μπορώ να πω με σιγουριά ότι η μεν αγόρευση των δικηγόρων της εφεσίβλητης ουσιαστικά επαναλαμβάνει όλα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και τα όσα καταγράφονται ως λόγοι ένστασης, αλλά με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες και στοιχεία και δίνεται έμφαση κυρίως στο θέμα της μη επίδοσης ή και παράτυπης επίδοσης των ειδοποιήσεων τύπος «Ι», «ΙΑ», «ΙΒ» και Δελτίο Α, ενώ δεν παραλείπει να αναφερθεί και στην Δ.7 θ.3 όπως και στη Δ.5 θ.7, ενώ επίσης σχολιάζει και το θέμα του λόγου ένστασης που αναφέρεται στο εκπρόθεσμο της έφεσης. Ακόμη γίνεται αναφορά και στην αντισυνταγματικότητα, όπως αυτή προσδιορίστηκε, που σχετίζεται με τα άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος. Τέλος προβαίνει και σε αναφορά σε σχέση με την αξιολόγηση και μη αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος. Από την άλλη ο συνήγορος της εφεσείουσας, προσδιορίζοντας τα συγκεκριμένα δεδομένα, ανέφερε ως πρώτο δεδομένο ότι η εφεσίβλητη παραδέχεται και δεν αμφισβητεί τη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εφεσείουσας και ως εκ τούτου εμποδίζεται να ισχυρίζεται ότι έγινε καλή και νομότυπη επίδοση των ειδοποιήσεων τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ», εκτός από την επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εφεσείουσας ή εκτός της επίδοσης στην Παναγιώτα Λύτρα. Το δεύτερο δεδομένο είναι ότι στην εν λόγω, ορθή, διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της εφεσείουσας η εφεσίβλητη επέδωσε την ειδοποίηση τύπος «Ι» και το Δελτίο Α αναφορικά με το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο. Το τρίτο δεδομένο είναι ότι δεν μπορεί να αμφισβητήσει η εφεσίβλητη ότι η ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση είναι εξουσιοδοτημένη να διαχειρίζεται, διευθύνει και υπογράφει για την εφεσείουσα. Ως εκ των πιο πάνω και με αναφορά σε νομολογία αφού καταγράφεται και η νομική πτυχή του θέματος ζητείται όπως η αίτηση εγκριθεί και εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Έχω διεξέλθει με μεγάλη προσοχή τα όσα αναφέρει η εφεσείουσα για το θέμα ότι δεν επιδόθηκε νομότυπα η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» σε αυτή. Στο άρθρο 44Γ

(2)αναφέρονται τα εξής: «

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.» Η ειδοποίηση τύπος «Ι», που επιδόθηκε στις 2.1.2019 στη Γιώτα Λύτρα, επιδόθηκε σε αυτή ως διευθυντή και συνέταιρο της εφεσείουσας, Τεκμήριο 4 στην Ένσταση. Η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» καθώς και η ειδοποίηση τύπος «ΙΒ», Τεκμήριο 11 στην Ένσταση, επιδόθηκε στον XXXXX Λύτρα ως διευθυντή και συνέταιρο της εφεσείουσας. Εκείνο το οποίο επικαλείται η ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση είναι ότι θα έπρεπε να επιδοθεί σε αυτή γιατί σύμφωνα με την απόφαση που έχει αναφερθεί προηγουμένως, Τεκμήριο 2, αλλά και το Τεκμήριο 3 στην Έφεση, αυτή είναι που διαχειρίζεται, διευθύνει και υπογράφει για τον συνεταιρισμό, όμως ουδόλως αναφέρεται ότι και η επίδοση οποιουδήποτε δικογράφου θα πρέπει να γίνεται σε αυτή. Σύμφωνα δε με την Δ.7 προνοούνται τα ακόλουθα: «Οιονδήποτε πρόσωπο που του έγινε επίδοση ως συνεταίρου σύμφωνα με τον θεσμό 3 αυτής της διάταξης αλλά αρνείται ότι ήταν συνέταιρος ή υπόλογος σαν συνέταιρος κατά τον ουσιώδη χρόνο, μπορεί κατά τον χρόνο της εμφάνισης να την δηλώσει ότι έκαμε έτσι ως πρόσωπο που του έγινε επίδοση ως συνέταιρου στον εναγόμενο οίκο αλλά που αρνείται ότι ο συνέταιρος καθ' οιονδήποτε ουσιώδη χρόνο ότι ήτο συνέταιρος καθ' οιονδήποτε ουσιώδη χρόνο. Τέτοια εμφάνιση ενόσω υφίσταται θα είναι σαν εμφάνιση του εμπορικού οίκου. (Διαβάζει) "Αν πρόσωπο δηλώσει έτσι στην εμφάνιση, Α. Ο ενάγοντας μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο για διαγραφή της δήλωσης... πρέπον". Στην Δ.5 θ.7 προβλέπει (διαβάζει) "αν δεν υπάρχει θεσπισμένη πρόνοια...νόμο». Σε αυτό το σημείο θα ήθελα να λεχθεί ότι η έφεση χωρεί δυνάμει του άρθρου 44Γ

(3)μόνο από τον ενυπόθηκο οφειλέτη και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο όπως τούτο ερμηνεύεται στο άρθρο 44ΙΕ μόνο για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» που προβλέπεται στο άρθρο 44Γ

(2)και μόνο για τους λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 44Γ

(3),(α)(β)(γ)(δ)(ε)(στ), εντός 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ». Κατά την κρίση του Δικαστηρίου ως προϋποθέσεις για τη διαδικασία της ιδιωτικής πώλησης θα πρέπει να υπάρχουν τα εξής στοιχεία: (Α) πραγματοποίηση όσων αναφέρονται στο άρθρο 44Β του Ν.9/65, ως τροποποιήθηκε, ήτοι να καταστεί ο ενυπόθηκος οφειλέτης υπερήμερος κατά το άρθρο 27 του Ν.9/65, δηλαδή να καθίσταται απαιτητό και πληρωτέο το οφειλόμενο και ενυπόθηκο χρέος για περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών. (Β) θα πρέπει να αποσταλεί ειδοποίηση Τύπος «Ι» η οποία θα επιδοθεί: (α) στον ενυπόθηκο οφειλέτη, (β) και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, (γ) να συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους και (δ) να αναφέρει τον τόκο και (ε) όλα τα έξοδα για την είσπραξη του, (στ) καλώντας τον να εξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμών, (ζ) τάσσοντας σε αυτό προθεσμία όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και (η) με την ειδοποίηση να ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται στην ειδοποίηση Τύπος «Ι» ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του Μέρους VΙΑ και (Γ) θα πρέπει να αποσταλεί ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» η οποία να επιδοθεί: (α) στον ενυπόθηκο οφειλέτη, (β) και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, (γ) στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό, (δ) η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του δεύτερου παραρτήματος και (ε) εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη μέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Κατά την κρίση του δικαστηρίου σε αυτό το σημείο πρέπει να παρατεθούν οι έννοιες του ενυπόθηκου οφειλέτη, του ενδιαφερόμενου προσώπου και της επίδοσης, καθώς και οι ειδοποιήσεις Τύπος «Ι» και «ΙΑ» ως καταγράφονται στο δεύτερο παράρτημα του Νόμου 9/65, ως τροποποιήθηκε. Έτσι στο άρθρο 44ΙΕ προνοείται: «"Ενυπόθηκος οφειλέτης", σημαίνει τον κύριο ακινήτου που συνιστά υποθήκη επί του ακινήτου αυτού, περιλαμβανομένου και του οφειλέτη χρέους που εξασφαλίζεται με την υποθήκη και σε περίπτωση που τα δύο αυτά πρόσωπα είναι διαφορετικά, κάθε ειδοποίηση επιδίδεται και στα δύο αυτά πρόσωπα, "Ενδιαφερόμενο πρόσωπο", σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του πλειστηριάσματος της πώλησης όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. "Επίδοση", σημαίνει σε κάθε περίπτωση παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου στο οποίο η ειδοποίηση ή επικοινωνία απευθύνεται ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρημένη σε μητρώο του Κτηματολογίου και Χωρομετρίας και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο.» Η ενόρκως δηλούσα στην ένορκη δήλωση της που συνοδεύει την αίτηση αλλά όπως φαίνεται και από το Τεκμήριο 4 στην Έφεση, επιδόθηκε η ειδοποίηση τύπος «Ι» στην ενόρκως δηλούσα ως διευθυντής και συνέταιρος της εφεσείουσας, άρα επιδόθηκε σε αυτήν κανονικά και νομότυπα. Άλλωστε δεν το αμφισβητεί αυτό το θέμα. Επίσης η ειδοποίηση τύπος «Ι» επιδόθηκε και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα όπως φαίνεται από τα Τεκμήρια 5 έως 8. Δεν με βρίσκει σύμφωνο ότι η μη επίδοση και της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» στην ίδια την ενόρκως δηλούσα που προβαίνει στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την έφεση, με βάση την απόφαση που αναφέρθηκε προηγουμένως, Τεκμήριο 2 και το πιστοποιητικό Τεκμήριο 3, αλλά η επίδοση της έγινε στον XXXXX Λύτρα συνέταιρο στην εφεσείουσας, Τεκμήριο 11, δεν είναι ορθή, αφού, όπως ανέφερα προηγουμένως, δεν αναφέρεται στην απόφαση Τεκμήριο 2 και το πιστοποιητικό Τεκμήριο 3, που επικαλέστηκε, ένα τέτοιο γεγονός. Επίσης φαίνεται ότι η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα όπως καταδεικνύεται από το Τεκμήρια 10‑13. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο κρίνει ότι η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» που έγινε στο XXXXX Λύτρα ως συνέταιρος της εφεσείουσας, Τεκμήριο 11, είναι καλή επίδοση για την εφεσείουσα. Συνεπώς αυτός ο λόγος απορρίπτεται. Ενόψει τούτου το Δικαστήριο κρίνει ορθό πριν προχωρήσει σε οποιαδήποτε άλλα θέματα να αποφασίσει κατά πόσο η έφεση είναι εκπρόθεσμη γιατί σε περίπτωση που κριθεί ότι η έφεση είναι εκπρόθεσμη τότε δεν θα προχωρήσει το Δικαστήριο να εξετάσει και οποιοδήποτε άλλο λόγο από τους λόγους που αναφέρονται στην έφεση. Η επίδοση της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ» έγινε στο πρόσωπο που έχει αναφερθεί αμέσως προηγουμένως στις 19.3.2019. Επίσης να σημειωθεί εδώ ότι η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» σε αυτό το πρόσωπο έγινε και για τον άλλο συνέταιρο XXXXX Ν. Λύτρα στις 19.3.2019. Η αίτηση - έφεση καταχωρήθηκε στις 8.10.2019. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα αφού δεν καταχωρήθηκε εντός των 30 ημερών που προνοείται στο άρθρο 44Γ

(3). Στην υπόθεση Μαίρη Αναστασιάδη ν. Ηρώς Αλεξάνδρου

(1991)1 ΑΑΔ 945, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο μετά τη διάγνωση του πως η εκπρόθεσμη αίτηση ήταν παράτυπη και όχι άκυρη, απλώς παράκαμψε το θέμα και προχώρησε στην εξέταση της ουσίας. Ο χειρισμός αυτός ήταν λανθασμένος. Η κατάταξη μιας παράβασης των κανονισμών στην κατηγορία των παρατυπιών που μπορούν να θεραπευθούν δεν σημαίνει αυτόματα και ανοχή της. Οι κανονισμοί είναι θεσπισμένοι για να τηρούνται. Ειδικά σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες επανηλειμμένα τονίστηκε η ανάγκη τήρησής τους. (Βλ. μεταξύ άλλων The Attorney-General Cooperative Carob Marketing Society Ltd v. Lufti Kiamil and Another

(1973)1 C.L.R. 1). Στην υπόθεση Olympia Designs (Properties) Ltd v. Unique U.K. Inc.

(2010)1 Α.Α.Δ. 1395 ειπώθηκαν τα εξής: «Όπως έχει επισημανθεί και στην υπόθεση M.I. Holdings Public Ltd v. Παναγή

(2006)1 Α.Α.Δ. 298, η παρατυπία υπάρχει μέχρι την άρση της και η Δ.64 δεν καταργεί τις διατάξεις των θεσμών, οι οποίοι πρέπει να τηρούνται. Με τη Δ.64 παρέχεται απλώς η ευκαιρία σε διάδικο που επέδειξε πλημμέλεια στην εφαρμογή των θεσμών, στα πλαίσια που ορίζει η Διαταγή, να διορθώσει το συγκεκριμένο διάβημα, ώστε να μη θεωρείται άκυρο (Remedica Ltd v. Bayer Aktiengesellschaft

(1998)1 Α.Α.Δ. 1815). Στην παρούσα υπόθεση υπήρξε μία παρατυπία η οποία, πράγματι, δεν είναι και ιδιαίτερα σημαντική, εν όψει μάλιστα και της στενής προθεσμίας που τίθεται από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Οι εφεσείοντες, όμως, θα έπρεπε, όπως επισημαίνει και το πρωτόδικο δικαστήριο, να προβούν στις κατάλληλες διορθωτικές κινήσεις, να καταχωρήσουν δηλαδή αίτηση παράτασης της προθεσμίας. Το δικαστήριο, όπως ήταν υποχρεωμένο, εξέτασε την ενώπιόν του κατάσταση, όπως αυτή είχε δημιουργηθεί και οι εφεσείοντες, αν και είχαν την ευκαιρία να αντιδράσουν και να ζητήσουν τη διόρθωση της παρατυπίας, παρέλειψαν να το πράξουν. Το δικαστήριο δεν είχε άλλη εκλογή από του να εξετάσει την ενώπιόν του κατάσταση, όπως αυτή είχε δημιουργηθεί και να θεωρήσει την αίτηση εκπρόθεσμη. Η παρατυπία μέχρι την άρση της εξακολουθεί να υπάρχει.» Επομένως, αφ' ης στιγμής η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, τότε δεν παρέχεται εξουσία στο Δικαστήριο να επιληφθεί αυτής και πρέπει να την απορρίψει. Με όλα όσα πιο πάνω έχω προσπαθήσει να εξηγήσω και αναλύσω, κρίνω ότι η αίτηση αποτυγχάνει. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται, πλέον €2.500 έξοδα, συν Φ.Π.Α. υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον της εφεσείουσας. (Υπ.): ....... Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο