Παφίτη κ.α. ν. Αντωνίου, Αγωγή Αρ. 260/2018, 23/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A321 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε. Δ. Αγωγή Αρ. 260/2018 Μεταξύ: 1. χχχχχχ Παφίτη 2. χχχχχχ Παφίτη 3. χχχχχχ Παφίτη Εναγόντων Και χχχχχχχ χχχχχχχ Αντωνίου Εναγόμενου Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Δαμιανού Για Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση: κ. Χατζηστερκώτης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση, οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν διάταγμα με το οποίο να διαγράφεται η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση που καταχώρησε ο Εναγόμενος στις 14.3.2018 καθότι είναι αντίθετη με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας ή τροποποιεί την αγωγή ή τον τίτλο της αγωγής χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, οι Ενάγοντες ζητούν όπως εκδοθεί απόφαση εναντίον του Εναγόμενου ως η απαίτηση των Εναγόντων. Η αίτηση βασίζεται στις Δ.9, Δ.10 Θ.Θ. 1 και 2, Δ.19 Θ.Θ 4, 13, 14 και 26, Δ.20, Δ.21, Θ.Θ 1 - 9, Δ.25, Δ.30 Θ. 1 -2, Δ.48 Θ.1-4, 8(ι)(
- qq)και 9, Δ.57 Θ.2 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Στηρίζεται σε ένορκο δήλωση του Ενάγοντα 1, ο οποίος υποστηρίζει ότι λανθασμένα αναφέρονται στον τίτλο της αγωγής ως «εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι» τόσο ο ίδιος όσο και οι άλλοι Ενάγοντες. Συνεπεία τούτου, καθίσταται επιβεβλημένη η διαγραφή της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων ως η Έκθεση Απαίτησής. Ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση για την πρόθεση του να ενστεί στην ως άνω Αίτηση, βασιζόμενη στις ίδιες διατάξεις καθώς και στα άρθρα 30, 32 και 169 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στο Δίκαιο Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Εγείρονται σωρεία λόγων ένστασης που μπορούν να συνοψιστούν στο ότι η αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη, γενική και αόριστη, καταχρηστική και/ή τείνει στην καθυστέρηση της διαδικασίας και στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή νομική βάση. Η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση συντάχθηκε σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, υπάρχει πλήρης συμμόρφωση με τους κανόνες δικογραφίας και κανένας ισχυρισμός δεν προβάλλεται που να προκαλεί αμηχανία, δυσμενείς εντυπώσεις ή τείνει να βλάψει τους Αιτητές ή να καθυστερήσει αχρείαστα την διαδικασία. Ενδεχόμενη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα επηρεάσει το συνταγματικό δικαίωμα του Καθ΄ ου η Αίτηση να προβάλει την υπόθεση του. Τέλος, προβάλλεται η θέση ότι η υπό εξέταση αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα. Η Ένσταση στηρίζεται σε γεγονότα που φαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και σε ένορκη δήλωση του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση. Αυτός επαναλαμβάνει στην ουσία όσα προκύπτουν από το περιεχόμενο του φακέλου και υιοθετεί τους λόγους Ένστασης. Επισημαίνει ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 5.3.2018. Στις 14.3.2018, ο Εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, αντίγραφο της οποίας επιδόθηκε αυθημερόν στους δικηγόρους των Εναγόντων - Αιτητών. Την ίδια μέρα, ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση καταχώρησε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Όλα τα πιο πάνω περιήλθαν σε γνώση των Εναγόντων - Αιτητών το αργότερο μέχρι τις 16.3.2018 που ήταν ορισμένη η αίτηση για ενδιάμεσο διάταγμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δυνατότητα του Εναγομένου να εγείρει ανταπαίτηση σε αγωγή που καταχωρήθηκε εναντίον του είναι αδιαμφισβήτητη. Προνοείται στην Δ.19 Θ.3, όπου αναφέρεται ρητά ότι ένας Εναγόμενος σε αγωγή μπορεί να εγείρει υπό τύπον ανταπαίτησης εναντίον του Ενάγοντος οιονδήποτε δικαίωμα απαίτησης και τέτοια ανταπαίτηση θα έχει την ίδια ισχύ όπως μια ανταγωγή (cross action). Εκείνο για το οποίο στην προκειμένη περίπτωση, οι Ενάγοντες - Αιτητές παραπονούνται, εξ όσων έχω αντιληφθεί, είναι ότι ο Εναγόμενος - Καθ' ου η Αίτηση περιέλαβε εσφαλμένα στον τίτλο της αγωγής νέο τίτλο, πρόσθετο από αυτό που φέρει η αγωγή, με βάση τον οποίο οι Ενάγοντες είναι εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι και ο Εναγόμενος εξ ανταπαιτήσεως Ενάγοντας. Υποστηρίζει την θέση του στο ότι με την ανταγωγή δεν εγείρεται ζήτημα μεταξύ του Εναγομένου και των Εναγόντων μαζί με άλλο πρόσωπο, όπως απαιτείται για να τεθούν σε εφαρμογή οι πρόνοιες της Δ.21 Θ.8, η οποία προνοεί τα ακόλουθα: 8.
(1)Where a defendant by his defence sets up any counter-claim which raises questions between himself and the plaintiff along with any other persons, he shall add to the title of his defence a further title similar to the title in a statement of claim, setting forth the names of all the persons who, if such counter-claim were to be enforced by cross-action, would be defendants to such cross-action, and shall deliver his defence to such of them as are parties to the action within the period within which he is required to deliver it to the plaintiff.
(2)Where any such person as in the last preceding paragraph mentioned is not a party to the action, he shall be summoned to appear by being served with a copy of the defence, and such service shall be regulated by the same Rules as are hereinbefore contained with respect to the service of a writ of summons, and every defence so served shall be endorsed in Form 13, or to the like effect. Όντως, η Δ.21 Θ.8 τυγχάνει εφαρμογής στην περίπτωση που ο Εναγόμενος θέλει να εγείρει ζήτημα μεταξύ του ιδίου αφενός και του Ενάγοντα μαζί με άλλο ή άλλα πρόσωπα αφετέρου («between himself and the plaintiff along with any other persons»). Αυτό επιβεβαιώνεται και από τον Τύπο 13 των Θεσμών, όπου στον τίτλο της Ειδοποίησης Ανταπαίτησης περιλαμβάνονται ως Εναγόμενοι τόσο ο αρχικός Ενάγοντας όσο και ο νέος διάδικος. Συνεπώς, η επισήμανση των Εναγόντων - Αιτητών είναι ορθή. Συνακόλουθα, ήταν αχρείαστο να προστεθεί νέος τίτλος, αφ' ης στιγμής δεν προστίθεται νέος διάδικος στην διαδικασία. Σε περίπτωση ανταπαίτησης στην οποία δεν προστίθεται νέος διάδικος πρέπει απλά να ακολουθηθούν οι πρόνοιες της Δ.21 Θ.7Α, δυνάμει της οποίας, ο Εναγόμενος πρέπει να αναφέρει ρητά στην υπεράσπιση του τα σημεία στα οποία στηρίζει την ανταπαίτηση, η οποία πρέπει να φαίνεται στο δικόγραφο κάτω από τον τίτλο «Ανταπαίτηση» ούτως ώστε να διακρίνεται από την Υπεράσπιση (βλ. Annual Practice 1958, σελίδα 504). Είναι όμως η παρούσα, περίπτωση που η ως άνω παρατυπία μπορεί να οδηγήσει σε διαγραφή του δικογράφου; Σημειώνω εξ αρχής ότι η νομολογία υποδεικνύει ότι η τήρηση των κανόνων σύνταξης των δικογράφων είναι καίριας σημασίας για την αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης (βλ. Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ v. Σαββίδη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 685). Δεν έχει όμως καθιερωθεί κανόνας υπέρ της διαγραφής δικογράφου ή μέρους αυτού όταν με κάποιο τρόπο υπάρχει παράβαση των δικονομικών κανόνων σύνταξης. Απεναντίας, η διαγραφή αποτελεί την σπάνια εξαίρεση (βλ. Vector Onega A.G. v. του πλοίου Μ/V Girvas κ.α.
(2000)1Α Α.Α.Δ 16). Έχω την άποψη ότι στην προκειμένη περίπτωση, η παρατυπία δεν είναι τέτοια που πρέπει να οδηγήσει στο δραστικό μέτρο της διαγραφής ολόκληρου του δικογράφου, πόσο μάλλον στην έκδοση απόφασης υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών. Η Δ.19 Θ.26 παρέχει την εξουσία για διαγραφή δικογράφου μόνο στις περιπτώσεις που αυτό είναι μη αναγκαίο ή σκανδαλώδες ή τείνει να προκαταλάβει ή επηρεάσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής. Δεν θεωρώ ότι η παρούσα περίπτωση μπορεί να ενταχθεί σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω περιπτώσεις, όπως αυτές ερμηνεύθηκαν από την νομολογία. Όπως ήδη επισημάνθηκε, ήταν όντως αχρείαστη η προσθήκη του επιπρόσθετου τίτλου. Το αχρείαστο της ενέργειας όμως δεν οδηγεί απαραίτητα σε βλάβη. Στο σύγγραμμα The Annual Practice 1958, σελ. 477 αναφέρονται τα εξής: "Unnecessary."—The mere fact that an opponent's pleading contains some unnecessary matter is not sufficient ground for an application under this Rule. A statement will not be struck out merely because it is unnecessary, so long as it is otherwise harmless (per Chitty, J., in Rock v. Purssell, 84 L. T. J. 45; see the remarks of Kay, J., in Tomkinson v. S. E. Ry., 57 L. T. p. 360, and Hocking ά Co. v. Hocking, 3 R. P. C. 291). Αν και η πιο πάνω αναφορά, επικεντρώνεται θεωρώ στην ουσία του δικογράφου, ήτοι στην περιγραφή των γεγονότων και όχι στον τίτλο, εντούτοις κατ' αναλογία θεωρώ ότι ισχύει και στην παρούσα περίπτωση. Η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής δεν προκαλεί οποιαδήποτε αμηχανία στους Ενάγοντες, ούτε τους εμποδίζει να υπερασπιστούν είτε την αγωγή που έχουν καταχωρίσει, είτε την ανταπαίτηση που έχει καταχωρηθεί εναντίον τους. Υπό το φως των πιο πάνω, η προσθήκη τίτλου στον οποίο περιλαμβάνονται οι Ενάγοντες ως εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενοι, είναι μια θεραπεύσιμη παρατυπία που δεν προκαλεί οποιαδήποτε βλάβη σε αυτούς. Στην απόφαση Φαλέκκου v. Χριστοφίδη Πολιτική Έφεση 63/10 ημερομηνίας 17.12.2013 εξετάστηκε κατά πόσον το Δικαστήριο έχει εξουσία να θεραπεύσει μια παρατυπία αυτεπαγγέλτως, ή πρέπει να αφήσει τον διάδικο να αποταθεί ο ίδιος στο δικαστήριο για άρση της. Με αναφορά στην υπόθεση Karl Heinz Wunderlich κ.α. ν. Παναγιώτου
(1999)1A ΑΑΔ 366, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι υπάρχει διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου, όταν με κάποιο τρόπο εγείρεται ενώπιον του θέμα μη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς, να ασκήσει τη διακριτική ευχέρεια που του παρέχεται από τη Δ.64. Το Εφετείο κατέληξε ότι από τη στιγμή που το πρωτόδικο δικαστήριο προέβη σε διαπίστωση ότι πρόκειται για θεραπεύσιμη παρατυπία, μπορούσε στην ίδια διαδικασία να θεραπεύσει την παρατυπία δυνάμει της Δ.64, εφόσον έκρινε αυτό αναγκαίο. Λέχθηκαν τα εξής: «Θα ήταν τυπολατρική προσέγγιση αν κρίναμε ότι για να θεραπευθεί η ήδη διαπιστωθείσα παρατυπία θα έπρεπε το πρωτόδικο δικαστήριο να αναβάλει την υπόθεση, ώστε να δοθεί χρόνος στον Εφεσίβλητο να καταχωρίσει αίτηση δυνάμει της Δ.64 για να θεραπεύσει την παρατυπία.» Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, διατάζω την θεραπεία της παρατυπίας χωρίς να μεσολαβήσει άλλη ανεξάρτητη ενέργεια εκ μέρους του Εναγομένου. Δίδονται επίσης οδηγίες όπως όλα τα μεταγενέστερα δικόγραφα, ειδοποιήσεις, αιτήσεις και έγγραφα που ενδεχομένως να καταχωρηθούν στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, φέρουν ως τίτλο, αυτόν που φαίνεται επί του κλητηρίου εντάλματος και όχι τον τίτλο που περιλαμβάνεται στην καταχωρηθείσα Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Καταληκτικά, η Αίτηση απορρίπτεται. Δεν βλέπω λόγο να αποκλίνω από τον κανόνα ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. Θεωρώ ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε και προωθήθηκε αχρείαστα. Το ζήτημα θα μπορούσε κάλλιστα να τύχει αντιμετώπισης δια προφορικών παραστάσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Τα έξοδα λοιπόν επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. [Υπ.] Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο