← Κύπρος

Youssef κ.α. ν. Henri κ.α., Αρ. Αγωγής: 501/19, 29/11/2019

Youssef κ.α. ν. Henri κ.α., Αρ. Αγωγής: 501/19, 29/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A319 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 501/19 Μεταξύ:

  1. χχχχχχ Youssef
  2. χχχχχχ Farah Εναγόντων
  3. χχχχχ χχχχχ Henri
  4. χχχχχχχχ Hazel
  5. χχχχχχχχ Βαγιάνος
  6. Promaxonas Real Estates Εναγόμενων Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα- Αιτητή: κ. Δημητρίου Για Εναγόμενους - Καθ' ων η Αίτηση: κα Θωμά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση, οι Ενάγοντες - Αιτητές ζητούν διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση να πωλήσουν και/ή υποθηκεύσουν και/ή επιβαρύνουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν και/ή με οποιοδήποτε τρόπο αποξενώσουν το ακίνητο που βρίσκεται στην οδό XXXXX συγκρότημα XXXXX διαμ. XXXXX τεμ XXXXX Φ/Σχ. L/47 και αριθμό εγγραφής XXXXX στη Λάρνακα (στο εξής «το ακίνητο») μέχρι τελικής εκδίκασης της Αγωγής και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Η αίτηση βασίζεται στο άρθρο 111 του Συντάγματος, στους κανόνες της Επιείκειας, στην Δ.48 θ. 1-4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 31, 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/60και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της χχχχχχχχχ Κατέκκου, η οποία δηλώνει δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Αιτητές με τους οποίους έχει άμεση και καθημερινή επαφή. Έχει προσωπική γνώση των γεγονότων αφού οι Ενάγοντες απευθύνονταν και απευθύνονται στην ίδια, θεωρώντας την υπεύθυνη για την διαδικασία πώλησης του ακινήτου. Περαιτέρω, η ενόρκως δηλούσα εργαζόταν ως γραμματέας και ακολούθως ως μεσίτρια στην υπηρεσία των Εναγομένων 3 και 4 από τον Οκτώβριο του 2015 μέχρι τον Ιούλιο του
  7. Η Εναγομένη 4 είναι μεσιτική εταιρεία και ο Εναγόμενος 3 διευθυντής της. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, οι Ενάγοντες κατάγονται από το Λίβανο και επίδειξαν εμπιστοσύνη στους Εναγομένους για την αγορά του επίδικου ακινήτου. Ειδικότερα, κατά ή περί την 22.5.2017 υπογράφτηκε μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1 και 2, πωλητήριο έγγραφο (βλ. Τεκμήριο 1) με το οποίο οι τελευταίοι πώλησαν στους Ενάγοντες το ακίνητο έναντι του ποσού των €40.
  8. Ταυτόχρονα, με την υπογραφή της συμφωνίας, παραδόθηκε στους Ενάγοντες η κατοχή του επίδικου διαμερίσματος και οι Ενάγοντες προέβησαν σε ανακαίνιση και σε αγορά εξοπλισμού κόστους περίπου €10.
  9. Οι Ενάγοντες είχαν επίσης καταβάλει μέσω καταθέσεων σε τραπεζικό λογαριασμό των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση 3 και 4 το ποσό των €37.
  10. Περαιτέρω πλήρωσαν στους Εναγομένους 3 και 4, το ποσό των €3.000 σε μετρητά. Ο Εναγόμενος 3 πλήρωσε στους Εναγομένους 1 και 2 το ποσό των €20.
  11. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, ο Εναγόμενος 3, με διάφορες προφάσεις, απέφευγε να καταθέσει το συμβόλαιο στο κτηματολόγιο. Ανέφερε δε στους ενάγοντες ότι το συμβόλαιο είναι άκυρο αφού δεν είχε υπογράφει από τον ίδιο και ότι οι ιδιοκτήτες έχουν μετανιώσει για την πώληση. Πρότεινε επίσης στους Ενάγοντες να υπογράψουν ακυρωτική συμφωνία, αλλιώς θα έχαναν και το ακίνητο και τα λεφτά (βλ. Τεκμήριο 6). Παρά το ότι οι Ενάγοντες δεν υπέγραψαν την συμφωνία ακύρωσης, στις 16.4.2019 ο Εναγόμενος 3 διέρρηξε και εισήλθε εντός του διαμερίσματος και άλλαξε κλειδαριές. Οι Ενάγοντες προέβησαν σε καταγγελία στην Αστυνομία. Μετά την καταγγελία, ο Εναγόμενος 3 επικοινώνησε με την ενόρκως δηλούσα και την πληροφόρησε ότι έχει πωλήσει το επίδικο ακίνητο σε τρίτο πρόσωπο. Πρότεινε δε να επιστρέψει το ποσό των €40.000, αλλιώς οι ενάγοντες θα χάσουν τα λεφτά τους. Κατόπιν των πιο πάνω, οι Ενάγοντες απέρριψαν κάθε πρόταση και επέμειναν στην σύμβαση. Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, ο Εναγόμενος 3 έχει και στο παρελθόν προβεί σε ανάλογες πράξεις, είναι πρόσωπο γνωστό στην Αστυνομία και αρέσκεται σε απάτες. Οι Εναγόμενοι 3 και 4 καταχώρισαν ειδοποίηση για την πρόθεση τους να προβάλουν Ένσταση στην Αίτηση. Αυτή βασίζεται στα άρθρα 2, 4, 5, 7 και 9 του Κεφ.6, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/60, στον περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμο του 1992, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.1-12, Δ.64, στο άρθρο 30 Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοψίζοντας τους λόγους Ένστασης, οι Εναγόμενοι 3 και 4 υποστηρίζουν ότι α) η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή καταχρηστική και/ή κακόπιστη β) οι Ενάγοντες - Αιτητές παρέλειψαν να προβούν σε πλήρη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων γ) δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του ν.14/1960, δ) δεν καταδεικνύεται επαρκώς η επείγουσα φύση της αίτησης, ε) οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου και στ) η Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση 4 είναι ανύπαρκτη οντότητα. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η Ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 3, ο οποίος επαναλαμβάνει τους λόγους Ένστασης και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Κατέκκου. Αναφέρει περαιτέρω ότι δεν υπήρχε και δεν υπάρχει εταιρεία με το όνομα της Εναγόμενης - Καθ' ης η Αίτηση
  12. Πέραν των πιο πάνω, ο Εναγόμενος 3 αναφέρει ότι το ακίνητο που περιγράφει η Κατέκκου είναι ανύπαρκτο. Παραθέτει στοιχεία με βάση τα οποία το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX είναι χωράφι, δεν περιέχει κτίσματα και ανήκει σε πρόσωπα που δεν έχουν σχέση με τους Εναγομένους. Σε σχέση με το πληρεξούσιο έγγραφο που παρουσιάστηκε με την Αίτηση, ο Εναγόμενος 3 επισημαίνει ότι αυτό είναι μεταγενέστερο της επίδικης συμφωνίας και αφορά μόνο μια μεμονωμένη πράξη, η οποία δεν υλοποιήθηκε. Επισημαίνει επίσης ότι το πωλητήριο έγγραφο που συνοδεύει την αίτηση, έχει υπογραφεί από τους Εναγομένους 1 και 2 και όχι τον ίδιο ή την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση
  13. Σε σχέση με την πληρωμή διαφόρων ποσών σε λογαριασμό των Εναγομένων 3 και 4, ο Εναγόμενος 3 αναφέρει ότι οι καταθέσεις που παρουσιάζονται αφορούν λογαριασμό που ανήκει σε κάποια εταιρεία Vayianos End Promachonas Ltd και όχι στον ίδιο ή στην Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση
  14. Επισημαίνει επίσης ότι οι πιστώσεις στον εν λόγω λογαριασμό έγιναν πριν από την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας. Επίσης, η απόδειξη είσπραξης φαίνεται να έχει εκδοθεί στις 13.4.2017 από πρόσωπο που δεν είναι μέρος στην αγωγή. Τέλος, ο Εναγόμενος 3 αναφέρει ότι δεν υπέβαλε οποιαδήποτε πρόταση σχετικά με το επίδικο ακίνητο. Εξάλλου, ο ίδιος δεν είναι ιδιοκτήτης του ακινήτου και δεν έχει καμιά εξουσιοδότηση προς πώληση του. ΟΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 32 ΤΟΥ Ν.14/64 Η δικαιοδοσία που πηγάζει από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου ν.14/1960ασκείται όταν ικανοποιούνται και συνυπάρχουν οι εξής προϋποθέσεις. (α) Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το μόνο που απαιτείται σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση είναι η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δικογραφία. (βλ. Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 C. L. R. 557 σελ.569) (β) Πιθανότητα ο αιτών διάδικός να δικαιούται θεραπείας, Για να ικανοποιηθεί αυτή η προϋπόθεση, δεν απαιτείται όπως ο Αιτητής αποδείξει ισχυρή εκ πρώτης όψεως υπόθεση. Το βάρος που έχει είναι πολύ λιγότερο και ικανοποιείται με την απλή κατάδειξη προοπτικής επιτυχίας, η οποία να υφίσταται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Σ' αυτό το πλαίσιο το Δικαστήριο εξετάζει, χωρίς βεβαία να αποφασίζει, την αποδεικτική δύναμη (evidential strength) της υπόθεσης τoυ Ενάγοντος. Στην Odysseos (ανωτέρω) λέχθηκε ότι, το αποδεικτικό εμπόδιο το οποίο απαιτείται από τον Ενάγοντα να υπερβεί δεν είναι πολύ υψηλό. Απαιτείται μόνο να καταδείξει πιθανότητα επιτυχίας που ερμηνεύεται ως κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα, αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που αποτελεί το αποδεικτικό επίπεδο στις πολιτικές υποθέσεις. (γ) Αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Σχετικά με την 3η προϋπόθεση που τίθεται από το Άρθρο 32 του ν.14/1960, ήτοι κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός αν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα, στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) λέχθηκε ότι το ζήτημα της επάρκειας των αποζημιώσεων λαμβάνεται υπόψη. Φυσικά η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη ανάγκη προστασίας των δικαιωμάτων του αιτούμενου την θεραπεία. (βλ. M & CH Mitsingas Trading Ltd v. The Timberland Co,
(1997)1 Α. Α. Δ. 1791, Κυρίσαββας κ.α. ν Χάρη Κύζη
(2001)1Β Α.Α.Δ.1245). Ακόμα και αν το Δικαστήριο κρίνει ότι ικανοποιούνται τα κριτήρια του άρθρου 32 του ν.14/1960, στο τελικό στάδιο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Δηλαδή έστω και αν διαπιστωθεί ότι πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις, το Δικαστήριο θα έπρεπε να ακολουθήσει εκείνη την πορεία που κατά την κρίση του θα προκαλέσει λιγότερη αδικία αν φανεί ότι η απόφαση που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο είναι λανθασμένη. (βλ. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Θεωρή
(1989)1 Α. Α. Δ. 255 και Χρίστου Ευστρατίου ν. Dicran Ouzounian and Company Limited, ECLI:CY:AD:2014:A38, Πολιτική Έφεση Αρ. 292/2010, 20/1/2014) Στην παρούσα περίπτωση, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του ν.14/1960, όπως αυτές έχουν αναλυθεί πιο πάνω. Με βάση το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μου μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, η αξίωση των Εναγόντων βασίζεται στην συμβατική υποχρέωση των Εναγομένων 1 και 2 δυνάμει της συμφωνίας πώλησης ημερομηνίας 22.5.2017. Ειδικότερα, οι Ενάγοντες αξιώνουν, μεταξύ άλλων, γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας, αλλά και δήλωση ότι οι Ενάγοντες είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του διαμερίσματος. Ζητούν μάλιστα, ειδική εκτέλεση της συμφωνίας πώλησης. Ναι μεν οι Ενάγοντες κάνουν λόγο για απάτη εκ μέρους των Εναγομένων 3 και 4, πλην όμως δεν έχουν δώσει στοιχεία τα οποία να καταδεικνύουν εκ πρώτης όψεως πιθανότητα επιτυχίας μιας τέτοιας βάσης αγωγής. Στην υπόθεση Κυτάλα κ.ά. ν. Χρύσανθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253 λέχθηκε ότι το να διατυπώνεται μια αιτία αγωγής δεν είναι από μόνο του αρκετό. Λέχθηκαν τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R.
  1. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας». Στην παρούσα περίπτωση, ο ισχυρισμός ότι ο Εναγόμενος 3 απέφυγε με διάφορες προφάσεις να καταθέσει την συμφωνία πώλησης στο Κτηματολόγιο δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκή βάση για αγωγή. Εξάλλου, η συμφωνία θα μπορούσε κάλλιστα να κατατεθεί στο Κτηματολόγιο από τους ίδιους τους Ενάγοντες (βλ. άρθρο 3 του περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου ν.81(I)/2011). Σε σχέση με την πληρωμή διαφόρων ποσών σε λογαριασμό των Εναγομένων 3 και 4, προκύπτει ότι αυτά έχουν πληρωθεί προς εξόφληση του τιμήματος πώλησης. Οι ίδιοι οι Ενάγοντες παρουσιάζουν ισχυριζόμενη συνομιλία με τον Εναγόμενο 1, με βάση την οποία αυτός έλαβε χρήματα από τον Εναγόμενο
  2. Συνεπώς, η εμπλοκή του Εναγομένου 3 φαίνεται να περιορίζεται στην διαμεσολάβηση για θέματα που αφορούν την επίδικη συμφωνία. Δεν έχει παρουσιαστεί οτιδήποτε που να δείχνει ότι οι Εναγόμενοι 3 και 4 έχουν εξουσία να πωλήσουν το επίδικο ακίνητο κατ' εντολή των Εναγομένων 1 και
  3. Δεν είναι οι ιδιοκτήτες του επίδικου ακινήτου και το πληρεξούσιο έγγραφο που παρουσιάστηκε με την Αίτηση (βλ. Τεκμήριο 3) δεν είναι γενικό, αλλά αφορά συγκεκριμένες μεμονωμένες πράξεις στις οποίες δεν περιλαμβάνεται εξουσία πώλησης του ακινήτου σε τρίτο πρόσωπο. Δεν έχω ενώπιον μου μαρτυρία που να δείχνει, έστω εκ πρώτης όψεως, ότι ο Εναγόμενος 3 και/ή η Εναγόμενη 4 ενεργούν σε συμπαιγνία με τους Εναγομένους 1 και
  4. Σε σχέση τέλος με την Εναγομένη 4, σημειώνω ότι πέρα από τον ισχυρισμό ότι ο Εναγόμενος 3 είναι διευθυντής της, δεν αναφέρεται οτιδήποτε περαιτέρω σε σχέση με την εμπλοκή της στην συμφωνία πώλησης. Ειρήσθω εν παρόδω, σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, η Εναγομένη 4 δεν υφίσταται ως νομική οντότητα. Υπό το φως των πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Ένεκα τούτου, παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων προϋποθέσεων που θέτει το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων νόμου καθώς και των λοιπών λόγων ένστασης. Παραπέμπω σχετικά στην Μαίρη Σεβαστού ν. Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού
(2002)1 Α.Α.Δ 1980 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Θα προσθέταμε μόνο ότι, από τη στιγμή που διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει συζητήσιμο θέμα, περιττεύει η εξέταση των άλλων κριτηρίων και είναι αχρείαστος ο προβληματισμός για το πού κλίνει το ισοζύγιο ευχέρειας. Θα ήταν αντιφατικό να μην υφίσταται η προϋπόθεση αυτή και να εξετάζεται θέμα προοπτικής επιτυχίας ή τα άλλα θέματα που συνάπτονται με το ζήτημα.» Προτού ολοκληρώσω, θεωρώ κατάλληλο βήμα να αναφέρω ότι η υπό κρίση Αίτηση και το προσωρινό διάταγμα δεν έχει επιδοθεί στους Εναγομένους 1 και 2. Όπως έχει λεχθεί στις υποθέσεις Χάρη Φεσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704 και Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.ά.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453, διάταγμα που εκδίδεται μονομερώς παραμένει σε ισχύ για χρόνο όχι μακρύτερο από όσο είναι αναγκαίος για την επίδοση ειδοποίησης του στον επηρεαζόμενο και την παροχή της δυνατότητας σε αυτόν να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να ενστεί. Το άρθρο 9
(3)του Κεφ.6 προνοεί ότι: «
(3)Κανένα διάταγμα το οποίο εκδόθηκε χωρίς ειδοποίηση δεν θα παραμένει σε ισχύ για χρόνο μεγαλύτερο από τον αναγκαίο για επίδοση ειδοποίησης γι' αυτό σε όλους όσους επηρεάζονται από αυτό και για παροχή δυνατότητας σε αυτούς να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου και ενστούν σε αυτό. Κάθε τέτοιο διάταγμα παύει να ισχύει, μετά τη λήξη της περιόδου αυτής, εκτός αν το Δικαστήριο, αφού ακούσει τους διαδίκους ή οποιοδήποτε από αυτούς, διατάξει διαφορετικά και κάθε τέτοιο διάταγμα τυγχάνει μεταχείρισης κατά την αγωγή όπως το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο» Στην Capman Holdings Ltd v. Zayniyevich
(2013)1(B) Α.Α.Δ. 1105, το Ανώτατο Δικαστήριο είπε, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Συνάγεται από τα ανωτέρω, ότι είναι καίριας σημασίας για τη διατήρηση διατάγματος σε ισχύ, ο χρόνος που είναι αναγκαίος για την επίδοση του. Ο χρόνος αυτός βαρύνει πρώτιστα τον διάδικο που έχει εξασφαλίσει το διάταγμα σε μονομερή βάση και έχει βεβαίως και την άμεση ευθύνη για την επίδοση του. Αυτή την επίδοση πρέπει να την επιτύχει κατ' αρχάς εντός του χρόνου που το Δικαστήριο έχει δώσει για το σκοπό αυτό. Το Δικαστήριο καθορίζοντας τον επιστρεπτέο χρόνο, έχοντας βεβαίως υπόψη τις όλες συνθήκες της υπόθεσης, όπως κατά πόσο οι επηρεαζόμενοι εναγόμενοι είναι στο εξωτερικό, θέτει ορόσημο στο χρόνο που αντικειμενικά έχει στη διάθεση του ο ενάγων. Ο ενάγων, εάν δεν επιτύχει την επίδοση θα πρέπει να δώσει εξηγήσεις στο Δικαστήριο, διαφορετικά το διάταγμα παύει να ισχύει στη λήξη της περιόδου που το Δικαστήριο θεώρησε αναγκαίο, δηλαδή, εύλογο για σκοπούς επίδοσης. Αν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ως προς τις προσπάθειες που έγιναν, τότε δύναται να παρατείνει το χρόνο. Αυτό μπορεί να γίνει είτε ακούγοντας τους διαδίκους, ή, οποιοδήποτε απ' αυτούς. Στην προκειμένη περίπτωση, το διάταγμα έχει εκδοθεί στις 19.4.2019 και ορίστηκε επιστρεπτέο για πρώτη φορά στις 25.4.
  1. Ακολούθησαν αναβολές της αίτησης για επίδοση στους Εναγομένους. Εν τέλει, η Αίτηση επιδόθηκε μόνο στους Εναγομένους 3 και 4, οι οποίοι εμφανίστηκαν στις 12.6.2019 και ζήτησαν χρόνο να καταχωρήσουν Ένσταση, όπερ και έγινε. Η Αίτηση προωθήθηκε για ακρόαση για τους Εναγομένους 3 και 4 και ορίστηκε για τούτο τον σκοπό στις 20.9.
  2. Επισημαίνω ότι κατά την δικάσιμο ημερομηνίας 17.5.2019 το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες στους Ενάγοντες, όπως αν το επιθυμούν, να καταχωρίσουν αίτηση για υποκατάστατο επίδοση της Αίτησης στους Εναγομένους 1 και
  3. Αναφέρθηκε μάλιστα ότι τυχόν τέτοια αίτηση θα τύγχανε χειρισμού κατά την δικάσιμο ημερομηνίας 12.6.
  4. Παρά ταύτα και παρά το ότι μεσολάβησαν και άλλες εμφανίσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, οι Ενάγοντες ουδέν έπραξαν μέχρι και τις 17.9.2019, ήτοι 3 μέρες πριν την ακρόαση της υπό κρίση αίτησης. Στις 17.9.2019 λοιπόν οι Ενάγοντες - Αιτητές καταχώρισαν μονομερή Αίτηση, με την οποία ζητούν υποκατάστατο επίδοση της Αίτησης και του προσωρινού διατάγματος στους Εναγομένους 1 και
  5. Στην εν λόγω Αίτηση αναφέρεται γενικά και αόριστα ότι έγιναν προσπάθειες για επίδοση της Αίτησης, χωρίς αποτέλεσμα. Εν τέλει, οι Ενάγοντες ζητούν όπως η αίτηση και το διάταγμα επιδοθεί διά θυροκόλλησης στην διεύθυνση η οποία ήταν γνωστή εξ αρχής και η οποία αναγράφεται επί του Κλητηρίου Εντάλματος. Έχω την άποψη ότι ο πιο πάνω δικονομικός χειρισμός δεν μπορεί να επικροτηθεί. Οι Ενάγοντες δεν έχουν επιδείξει τη δέουσα σπουδή για την προώθηση της Αίτησης, αλλά και αυτής καθ' αυτής της Αγωγής. Το μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει, από την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, σε συνάρτηση με την διαπιστωθείσα αδράνεια των Εναγόντων να προωθήσουν την Αίτηση εναντίον ουσιαστικών διαδίκων και δη αυτών στην ιδιοκτησία των οποίων βρίσκεται το επίδικο ακίνητο, αναιρεί το στοιχείο του κατεπείγοντος από την Αίτηση των Εναγόντων. Δεν έχω ικανοποιηθεί από τις εξηγήσεις που οι Ενάγοντες προσφέρουν για την καθυστέρηση επίδοσης. Συνεκτιμώντας όλα τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, καταλήγω ότι το προσωρινό διάταγμα που έχει εκδοθεί, πρέπει να ακυρωθεί και ακυρώνεται σε σχέση με όλους τους Εναγόμενους. Η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση 3 και 4 και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών. Αυτά να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και να εγκριθούν από το Δικαστήριο. Είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) .................................... Χρ. Ρασπόπουλος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.