MS DEVELOPMENTS LIMITED ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΑΤΔ, ΑΡ. ΑΙΤΗΣΗΣ - ΕΦΕΣΗΣ 64/2019, 31/10/2019

(3)(α) του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν.9/1965)ως τροποποιήθηκε, παρέλειψαν να αποστείλουν στην Αιτήτρια νέα ειδοποίηση Τύπου «I». Πριν την αποστολή της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν υποχρέωση να αποστείλουν τόσο στην Αιτήτρια όσο και σε όλα τα ενδιαφερόμενο μέρη την έγγραφη ειδοποίηση Τύπος «I» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του, πράγμα που παρέλειψαν να πράξουν. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι τα μοναδικά ποσά που οφείλει στους Καθ' ων η Αίτηση και που αφορούν την υποθήκη υπ' αριθμό XXXXX/2007, είναι αυτά που καταγράφονται στις αποφάσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου ημερομηνίας 05/02/2016 στις αγωγές υπ' αριθμό 760/2013 και 762/

1. Τα ποσά που καταγράφονται στην επίδικη Ειδοποίηση τύπος «ΙΑ» έχουν υπολογιστεί αυθαίρετα και δε σχετίζονται με την επίδικη υποθήκη. Εφόσον δεν έχει σταλεί στην Αιτήτρια και στα ενδιαφερόμενο μέρη η Ειδοποίηση Τύπος «I» είναι άγνωστος ο τρόπο με τον οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση υπολόγισαν το οφειλόμενο ποσό που αναγράφεται στην ειδοποίηση «ΙΑ» αλλά ούτε και σε ποιο λογαριασμό αναφέρονται. Η επίδικη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενο μέρη ήτοι στο XXXXX Σιαπανής, XXXXX Μάρκου Σιαπανή και XXXXX Σιαπανή, ως εγγυητές του χρέους της Αιτήτριας που εξασφαλίστηκε και με την υποθήκη υπ' αριθμό XXXXX/
2. Το περιεχόμενο της επίδικης ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι εντελώς λανθασμένο καθότι στη συγκεκριμένη περίπτωσή εκδόθηκαν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις για συγκεκριμένα ποσά και περαιτέρω διατάχθηκε η εκποίηση της υποθήκης υπ' αριθμό XXXXX/
3. Συνεπώς, δεν υφίσταται πλέον οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση υποθήκης αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό δυνάμει σύμβασης υποθήκης αλλά δικαστικές αποφάσεις για συγκεκριμένο ποσό. Το γεγονός ότι το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» είναι λανθασμένο μπορεί να συναχθεί από μια σύγκριση του υπολοίπου που διεκδικούσαν οι Καθ' ων η Αίτηση /Εφεσίβλητοι με την ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», ημερομηνίας 01/12/2017, Τεκμήριο 6, με το υπόλοιπο της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ημερομηνίας 15/05/2019, Τεκμήριο
4. Ενώ κατά την 01/12/2017 το υπόλοιπο ήταν €2.731.137,15, τη 15/05/2019 το υπόλοιπο ανήλθε σε €3.379.694,
5. Περαιτέρω, ενώ στην Ειδοποίηση, ημερομηνίας 01/ 12/2017, τα έξοδα ανέρχονταν στο ποσό των €10.061,51, στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», ημερομηνίας 15/05/2019 τα έξοδα καταγράφονται ως €0,
6. Στην Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» πουθενά δεν αναγράφεται το όνομα του προσώπου, το οποίο υπογράφει εκ μέρους των Εναγόντων ώστε να διαπιστωθεί ότι πράγματι, το πρόσωπο αυτό ήταν εξουσιοδοτημένο να υπογράφει εκ μέρους τους. Η Αιτήτρια κινδυνεύει να χάσει την περιουσία της μέσω της προώθησης μιας καταχρηστικής διαδικασίας που 'δεν παρέχει την αναγκαία ασφάλεια δικαίου ή και προσβασιμότητα ή και δεν είναι επαρκώς ξεκάθαρη και δεν πληροί τα κριτήρια και απαιτήσεις και επίπεδο προστασίας και ποιότητας του εθνικού νομοθετήματος που επιβάλει το 1° Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ και το άρθρο 23 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Μέρος VIA του Ν.9/65 που διέπει την νέα διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου είναι αντισυνταγματική ή και αντίκειται στα άρθρα 26 και 28 του Συντάγματος. Οι Καθ΄ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι καταχώρισαν ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση - Εφεση, η οποία βασίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν. 9/1965)ως αυτός έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα με ιδιαίτερη μνεία στα Άρθρα 2, 5, 21, 27, 35, 36, 37, 44, 44 Α, 44 Β, 44 Γ

(1),

(2)και

(3), 44 Δ, 44 Ε έως 44ΙΔ, 441Ε και 44ΙΑΑ καθώς και στα παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 2, 21, 22, 23, 29 - 32, 43 και 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 9 και 22 - 34, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48 Θ 1 - 9, 8 και 9, Δ.64, στα άρθρα 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 6

(1)και 6

(2)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας και στην πρακτική και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοψίζω αμέσως πιο κάτω τους λόγους ένστασης: Η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη ή/και παράτυπη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν. 9/1965)ως έχει τροποποιηθεί, για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Δεν παρέχεται επαρκής αιτιολογία και/ή επεξήγηση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή οι λόγοι έφεσης είναι αόριστοι και/ή αβάσιμοι και/ή ατεκμηρίωτοι. Δεν παρέχεται δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να αποδώσει την εξαιτούμενη θεραπεία της ακύρωσης ή/και αναστολής της διαδικασίας. Δεν πληρούνται υπό τις περιστάσεις οι προϋποθέσεις ή/και δεν συντρέχουν οι λόγοι που εξαντλητικά αναφέρονται στο Νόμο για την έκδοση διατάγματος ακύρωσης της διαδικασίας πώλησης του Ενυπόθηκου Ακινήτου. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας ότι δεν επιδόθηκε σε αυτήν και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος η Ειδοποίηση Τύπου «I» πριν την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» δεν ευσταθούν εφόσον τόσο στην Αιτήτρια όσο και στα ενδιαφερόμενα μέρη επιδόθηκε δεόντως και νομοτύπως νέα Ειδοποίηση Τύπου «I», ημερομηνίας 27/09/2018, συνοδευόμενη από τη σχετική κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους. Το ενυπόθηκο χρέος που κατέστη απαιτητό με τη νέα Ειδοποίηση Τύπου «I» προκύπτει καθ' όλα νόμιμα ή/και δικαιολογείται πλήρως από τις πρόνοιες της Υποθήκης, ουδέποτε αμφισβητήθηκε και παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο. ΟΙ ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί αυθαίρετων και λανθασμένων ποσών είναι ανεδαφικοί και προβάλλονται κακόπιστα και καταχρηστικά και σε κάθε περίπτωση, δεν αποτελούν λόγο από εκείνους που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου που θα μπορούσε να οδηγήσει στην επιτυχία της υπό κρίση Αίτησης. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι καθ' όλα έγκυρη και νομότυπη. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας περί κατάχρησης της διαδικασίας από πλευράς των Καθ' ων η αίτηση ενόψει των δικαστικών αποφάσεων που εκδόθηκαν είναι νόμω και ουσία αβάσιμοι. Η απόφαση που εκδόθηκε στην Αίτηση Έφεση 4/18 του Ε.Δ Λάρνακας δεν εμποδίζει τους Καθ' ων η αίτηση από του να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματά τους, ως αυτά απορρέουν από την Υποθήκη και ως αυτά έχουν αναγνωριστεί ρητά μέσω της τελευταίας τροποποίησης του Μέρους VΙΑ του Νόμου, η οποία επήλθε μετά την έκδοση της ρηθείσας απόφασης. Ο ισχυρισμός ότι το Μέρος VIΑ του Νόμου όπως εισήχθη με τον Τροποποιητικό Νόμο 142(Ι)/2014 είναι αντισυνταγματικό, ήτοι ότι αντίκειται στα άρθρα 26 και 28 του Συντάγματος προβάλλεται γενικά και αόριστα. Η Αιτήτρια δεν προσδιορίζει ποιές διατάξεις του Μέρους VΙΑ του Νόμου παραβιάζουν τα άρθρα 26 και 28 του Συντάγματος και ούτε εξειδικεύει τους λόγους για τους οποίους οι νομοθετικές διατάξεις του Νόμου είναι αντισυνταγματικές. Η Αιτήτρια δεν δύναται ή/και δεν νομιμοποιείται να προβάλλει ή/και προωθεί στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας ισχυρισμούς που δεν την αφορούν ή/και οι οποίοι αφορούν τρίτα πρόσωπα, τα οποία δεν είναι μέρη στην παρούσα διαδικασία. Η Αίτηση ασκείται καταχρηστικά για σκοπούς καθυστέρησης της διαδικασίας και χρησιμοποιείται ως μέσο για να παραβλάψει τα έννομα συμφέροντα των Καθ' ων η αίτηση. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα ένσταση εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκο δήλωση του XXXXX Αδάμου, υπαλλήλου της Τράπεζας, στο Τμήμα Ανακτήσεων, που είναι αρμόδιο για την παρακολούθηση προβληματικών δανείων και λογαριασμών. Τα συνοψίζω: Κατ' εφαρμογή του Άρθρου 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν. 169(Ι)/2015), ως έχει τροποποιηθεί και δυνάμει των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε την 23/05/2019 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην Αίτηση Εταιρειών Αρ. 372/2019, βάσει των Άρθρων 198, 199 και 200 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 30/05/2019, εξ αποφάσεως χρέη, πιστωτικές διευκολύνσεις και εξασφαλίσεις, περιλαμβανομένης της επίδικης υποθήκης και των πιστωτικών διευκολύνσεων και εξ αποφάσεων χρεών που εξασφαλίζονται με αυτήν, έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian Holdings Limited. Αντίγραφο του εν λόγω διατάγματος, ημερομηνίας 23/05/2019, επισυνάπτεται στη σχετική ειδοποίηση που καταχωρήθηκε στο φάκελο του Δικαστηρίου τη 15/07/2019, δυνάμει της οποίας η Gordian Holdings Limited έχει αυτόματα αντικαταστήσει από εκείνη την ημέρα την Τράπεζα Κύπρου, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση- Έφεση. Ενόψει των ανωτέρω, η επίδικη υποθήκη, οι πιστωτικές διευκολύνσεις, τα εξ αποφάσεως χρέη ως επίσης και όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Τράπεζας Κύπρου που απορρέουν από αυτά, έχουν μεταβιβαστεί στην Gordian Holdings Limited. Η παρούσα Αίτηση στρέφεται εναντίον της διαδικασίας που έχουν ξεκινήσει εκ νέου οι Καθ' ων η αίτηση με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου 'I', ημερομηνίας 27/09/2018, για την ιδιωτική πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/XXXXX, εγγεγραμμένο μερίδιο στην Αιτήτρια το όλον και υποθηκευμένο μερίδιο το όλον, υποθήκη XXXXX/07, τεκμήριο 1, με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VΙΑ του Νόμου 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί. Η ως άνω Υποθήκη εξασφαλίζει το χρέος που απορρέει από διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις που χορηγήθηκαν από τους Καθ' ων η αίτηση στην Αιτήτρια, με την αλληλέγγυα εγγύηση του XXXXX Μάρκου Σιαπάνη, XXXXX Σιαπάνη και XXXXX Σιαπάνη, το οποίο επαληθεύτηκε δικαστικά την 05/02/2016 με την έκδοση εκ συμφώνου αποφάσεων στις αγωγές 760/13 και 762/13, του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, Τεκμήρια 3 και 4 αντίστοιχα στην Αίτηση. Το πιο πάνω εξ αποφάσεως χρέος παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο εφόσον ουδεμία πληρωμή έγινε μέχρι σήμερα. Την 30/06/2018 το χρέος ανερχόταν στο συνολικό ποσό των €2.939.591,31 πλέον τόκοι προς 6% ετησίως επί του ιδίου ποσού από 1/07/2018 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον έξοδα. Οι Καθ' ων η αίτηση, κατ' εφαρμογή των δικαιωμάτων τους που απορρέουν από τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου, προχώρησαν σε διαδικασίες για την πώληση του Ενυπόθηκου Ακινήτου. Στην ένορκη δήλωση γίνεται αναφορά στην πρώτη διαδικασία πώλησης η οποία τελικά παραμερίσθηκε με δικαστική απόφαση, τεκμήριο 8 στην Αίτηση. Μετά την απόρριψη της, οι Καθ΄ων η αίτηση ξεκίνησαν νέα διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, με βάση τις πρόνοιες του Μέρους VIA του Νόμου. Εξέδοσαν νέα Ειδοποίηση Τύπου «Ι», ημερομηνίας 27/09/2018, την οποία ακολούθως επέδωσαν στην Αιτήτρια και στους εγγυητές της, μαζί με τη σχετική κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους και των εξόδων, το ύψος των οποίων αντιστοιχεί στο εξ αποφάσεως χρέος. Αντίγραφο της νέας Ειδοποίησης Τύπου «I» μαζί με τη σχετική κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους που επισυνάφθηκε σε αυτήν, τα πρωτότυπα των οποίων αποστάληκαν στην Αιτήτρια και στους εγγυητές της χωρίς να επιστραφούν, επισυνάπτονται ως δέσμη, τεκμήριο 2. Οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν, προπλήρωσαν και ταχυδρόμησαν την 28/09/2018 στη τελευταία γνωστή διεύθυνση της Αιτήτριας, του XXXXX Σιαπάνη και του XXXXX Σιαπάνη, συστημένες επιστολές στις οποίες περιεχόταν η νέα Ειδοποίηση Τύπου «I», τεκμήριο 2, οι οποίες ουδέποτε επιστράφηκαν ως μη παραδοθείσες. Σε σχέση με τον αποβιώσαντα, XXXXX Μάρκου Σιαπάνη, οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν, προπλήρωσαν και ταχυδρόμησαν την 28/09/2018 στην τελευταία γνωστή διεύθυνση των κληρονόμων του, XXXXX Σιαπάνη και XXXXX Σιαπάνη, συστημένη επιστολή στην οποία περιεχόταν η νέα Ειδοποίηση Τύπου I, τεκμήριο 2, ανωτέρω, η οποία ουδέποτε επιστράφηκε ως μη παραδοθείσα. Αντίγραφο σχετικής αναφοράς (report) που τηρούν στο αρχείο τους οι Καθ' ων η αίτηση, αναφορικά με την ταχυδρόμηση με συστημένο ταχυδρομείο της νέας Ειδοποίησης Τύπου I προς την Αιτήτρια και τους Εγγυητές της, επισυνάπτεται ως τεκμήριο 4. Επισυνάπτεται επίσης επιστολή του ταχυδρομείου, τεκμήριο 5, στην οποία επιβεβαιώνεται ότι η συστημένη επιστολή προς την Αιτήτρια παραλήφθηκε τη 17/10/2018 και οι συστημένες επιστολές προς τους Εγγυητές παραλήφθηκαν την 08/10/2018. Ενόψει της παράλειψης της Αιτήτριας και των εγγυητών της να εξοφλήσουν το χρέος που κατέστη απαιτητό με τη νέα Ειδοποίηση Τύπου I, εντός της προθεσμίας των 30 ημερών από την επίδοση της στην Αιτήτρια και στους εγγυητές της, οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν στον καθορισμό νέας ημερομηνίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, εκδίδοντας και αποστέλλοντας μέσω συστημένου ταχυδρομείου στην Αιτήτρια, την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ», ημερομηνίας 15.5.2019, και στους εγγυητές της την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ημερομηνίας 15.5.2019. Αντίγραφα των εν λόγω Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ», επισυνάπτονται ως τεκμήριο 6. Οι Καθ΄ων η αίτηση απέστειλαν τις πιο πάνω ειδοποιήσεις με τον ίδιο τρόπο, που απέστειλαν τις προηγούμενες ειδοποιήσεις, ήτοι δια συστημένης επιστολής στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της Αιτήτριας, των εγγυητών και των κληρονόμων του αποβιώσαντα εγγυητή. Ολες οι επιστολές ταχυδρομήθηκαν την 31.05.2019 και δεν επιστράφηκαν ως μη παραδοθείσες. Σε σχέση με τον XXXXX Σιαπάνη, XXXXX Σιαπάνη και τους κληρονόμους του αποβιώσαντα εγγυητή, XXXXX Μ. Σιαπάνη (XXXXX Σιαπάνη και XXXXX Σιαπάνη), με βάση ενημέρωση που έλαβαν οι Καθ' ων η αίτηση μέσω ηλεκτρονικής έρευνας που διενήργησαν στην ηλεκτρονική σελίδα πληροφόρησης επίδοσης επιστολών των Κυπριακών Ταχυδρομείων, τεκμήρια 7, 8, 9 και 10 προκύπτει ότι η πιο πάνω ειδοποίηση παραλήφθηκε από τον XXXXX Σιαπάνη την 05/06/2019 και τον XXXXX Σιαπάνη την 04/06/2019. Το χρέος που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δικαιολογείται πλήρως από τις πρόνοιες της υποθήκης, είναι προϊόν νόμιμων χρεώσεων και τόκων και είναι υπερήμερο. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» πληροί τον τύπο, το περιεχόμενο και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στη σχετική νομοθεσία και έχει εκδοθεί δεόντως και νομοτύπως, εφόσον υπογράφεται από καθ' όλα αρμόδια και πλήρως εξουσιοδοτημένα από τους Καθ' ων η αίτηση, πρόσωπα. Οι ισχυρισμοί περί αντισυνταγματικότητας των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου, είναι εντελώς αυθαίρετοι και αβάσιμοι και προβάλλονται χωρίς την αναγκαία εξειδίκευση και με τρόπο που δεν μπορούν να εξεταστούν από το Δικαστήριο. Ο ομνύοντας δηλώνει επίσης ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» από αυτούς που εξαντλητικά αναφέρονται στο Άρθρο 44 Γ

(3)του Νόμου. Ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση προωθείται κακόπιστα και καταχρηστικά. Αυτή ήταν συνοπτικά η μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου. Η παρούσα υπόθεση αφορά διαδικασία πώλησης ενυποθήκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Μέρους VIΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, Ν. 9/1965, όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους 142(Ι)/2014 και 87(Ι)/2018. Η διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου αρχίζει με επίδοση από τον ενυπόθηκο δανειστή στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφης Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» του Δευτέρου Παραρτήματος του Νόμου. Η πιο πάνω Ειδοποίηση παρέχει τη δυνατότητα πληροφόρησης του ενυπόθηκου οφιλέτη για την οφειλή του και τον προσκαλεί να εξοφλήσει το οφειλόμενου ποσό, συμπεριλαμβανομένων τον τόκων και των εξόδων εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 30 ημερών από της επίδοσης (άρθρο 44Γ

(1)). Με την Ειδοποίηση Τύπου «Θ», ο ενυπόθηκος δανειστής καλεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη, αν αυτός βέβαια επιθυμεί, να προβεί σε αναδιάρθρωση του χρέους του. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν συμμορφωθεί με τις πιο πάνω Ειδοποιήσεις, ήτοι δεν εξοφλήσει το χρέος και ή δεν προβεί σε αναδιάρθρωση, τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό σε συγκεκριμένη ημερομηνία. Η Ειδοποίηση αυτή επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» εντός περιόδου 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα πώλησης (άρθρο 44Γ

(2)). Ο ενυπόθηκος οφειλέτης, καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, δύναται εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της πιο πάνω Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» να καταχωρίσει Αίτηση - Εφεση, στο Επαρχιακό Δικαστήριο, για παραμερισμό της, για συγκεκριμένους μόνο λόγους που απαριθμούνται περιοριστικά στο Νόμο. Στην παρούσα υπόθεση η Αιτήτρια δεν εξόφλησε το επίδικο χρέος της ούτε προέβη σε αναδιάρθρωση αυτού και ως εκ τούτου οι Καθ' ων η αίτηση επίδοσαν στην Αιτήτρια και στους εγγυητές της, την Ειδοποίηση για πώληση, Τύπου «ΙΑ». Η αιτήτρια καταχώρισε στη συνέχεια την προβλεπόμενη από το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ Εφεση. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι οι Καθ΄ων η αίτηση παρέλειψαν να αποστείλουν στην ιδίαν και στα ενδιαφερόμενα μέρη την Ειδοποίηση Τύπου «Ι». Η θέση αυτή καταρρίπτεται από τα στοιχεία που παρουσίασαν οι Καθ΄ων η Αίτηση και δεν έχουν αμφισβητηθεί και κυρίως από τα τεκμήρια 2, 4 και 5 από τα οποία διαφαίνεται ότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» εκδόθηκε από τους Καθ΄ων η Αίτηση και επιδόθηκε δεόντως τόσο στην Αιτήτρια όσο και στα ενδιαφερόμενα μέρη. Καταρρίπτεται επίσης από τα στοιχεία που έχουν θέσει ενώπιο του Δικαστηρίου οι Καθ΄ων η αίτηση και συγκεκριμένα από τα τεκμήρια 6 μέχρι 10 η θέση που προβλήθηκε από την Αιτήτρια ότι δεν έχει επιδοθεί δεόντως στην ιδίαν και στα ενδιαφερόμενα μέρη η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» . Η Αιτήτρια αμφισβήτησε και το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση αναφέρεται ότι ' ... πουθενά δεν αναγράφεται το όνομα του προσώπου, το οποίο υπογράφει εκ μέρους των εναγόντων ώστε να διαπιστωθεί ότι το πρόσωπο αυτό είναι εξουσιοδοτημένο να υπογράφει εκ μέρους τους'. Σύμφωνα με το Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου 9/1965, στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», εκείνο που απαιτείται να καταγράφεται είναι το ονοματεπώνυμο ολογράφως του ενυπόθηκου δανειστή και η πλήρης διεύθυνση του και όχι το ονοματεπώνυμο του προσώπου που υπογράφει εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το πλήρες όνομα του ενυπόθηκου δανειστή έχει καταγραφεί και αμέσως πιο κάτω καταγράφεται η πλήρης διεύθυνση του. Στην ένορκη δήλωση δε που υποστηρίζει την ένσταση αναφέρεται ρητά ότι τα πρόσωπα που υπόγραψαν τις Ειδοποιήσεις, συμπεριλαμβανομένης και αυτής του Τύπου «ΙΑ», ήταν πλήρως εξουσιοδοτημένα από την Τράπεζα. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται περαιτέρω, σχετική είναι η παράγραφος 25 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση ότι, ' ... δεν υφίσταται πλέον οφειλόμενο ποσό σύμφωνα με δήλωση υποθήκης, αλλά εξ αποφάσεως χρέος. Δεν υφίσταται ποσό που έγινε απαιτητό δυνάμει σύμβασης υποθήκης αλλά δικαστικές αποφάσεις για συγκεκριμένο ποσό'. Παρατηρώ ότι τα πιο πάνω δεν υποστηρίζονται από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου. Ως ανέφερα και πιο πάνω, το εξ αποφάσεως χρέος δεν έχει ακόμη εξοφληθεί. Σύμφωνα δε με τον όρο 4 της επίδικης σύμβασης υποθήκης, που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, παρέχεται το δικαίωμα στην Τράπεζα να πωλήσει την ενυπόθηκη περιουσία, «είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε απ΄ ευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση». Η ίδια η σύμβαση υποθήκης προνοούσε για τη δυνατότητα της Τράπεζας να προβεί σε πώληση των ενυπόθηκου ακινήτου των Αιτητών με ένα εκ των προαναφερομένων τρόπων ακόμη και 'απ΄ ευθείας'. Ανυπόστατος είναι κατά την άποψη μου και ο ισχυρισμός ότι δεν υφίσταται πλέον 'ενυπόθηκο χρέος', αλλά 'εξ αποφάσεως χρέος' και κατ΄επέκταση η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δεν πληροί τις προυποθέσεις που θέτει ο νόμος. Στην ουσία εκείνο που εισηγείται η Αιτήτρια είναι ότι από τη στιγμή που εκδίδεται δικαστική απόφαση τα δικαιώματα της Τράπεζας που απορρέουν από την υποθήκη απαλείφονται, εισήγηση που δεν υποστηρίζεται από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιο του δικαστηρίου και δή από τη συμφωνία υποθήκης. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ότι το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι λανθασμένο καθότι, ' ... από μια σύγκριση του υπολοίπου που διεκδικούσαν οι Καθ΄ων η Αίτηση/ Εφεσίβλητοι με την ειδοποίηση τύπος 'ΙΑ' που φέρει ημερομηνία 01/12//2017 ... και με το υπόλοιπο της ειδοποίησης τύπος 'ΙΑ' που φέρει ημερομηνία 15/05/2019'. Περαιτέρω ενώ στην πρώτη ειδοποίηση τύπου 'ΙΑ', τα έξοδα ανέρχονταν στο ποσό των ευρώ 10.061,51 στη δεύτερη ειδοποίηση τύπου 'ΙΑ', ήταν ευρώ 0,00. Σε απάντηση των πιο πάνω ο ομνύοντας, XXXXX Αδάμου, αναφέρει ότι η διαφορά μεταξύ των δύο Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» συνίσταται στο γεγονός ότι στο ποσό της δεύτερης Ειδοποίησης περιλαμβάνονται και οι τόκοι που προέκυψαν στο διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των δύο Ειδοποιήσεων, ενώ σε σχέση με τα έξοδα αναφέρει ότι αποφάσισαν να μη διεκδικήσουν από το προιόν πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου την εξόφληση των δικηγορικών εξόδων, καθότι με βάση τις εκτιμήσεις που εξασφάλισαν η αγοραία αξία του ακινήτου δεν μπορεί καν να καλύψει το εξ αποφάσεως χρέος. Ανεξαρτήτως των πιο πάνω όμως επισημαίνω ότι η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για αμφισβήτηση του οφειλόμενου υπολοίπου και εξέτασης τυχόν υπερχρεώσεων. Υπενθυμίζω ότι με βάση τις πρόνοιες του Νόμου 9/1965, ως αυτές έχουν τροποποιηθεί, η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» μπορεί να παραμερισθεί μόνο για τους λόγους που καθορίζονται ρητά στις υποπαραγάφους (α) μέχρι (στ) του άρθρου 44Γ

(3). Τους παραθέτω αυτούσιους για σκοπούς εύκολης αναφοράς: « (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο». Η επιβολή παράνομων χρεώσεων και ή αυθαίρετων τόκων δεν περιλαμβάνεται στους πιο πάνω λόγους και ως εκ τούτου το δικαστήριο δεν νομιμοποιείται να εξετάσει τους λόγους αυτούς στα πλαίσια της υπό κρίση Αίτησης - Εφεσης. Ενόψει των πιο πάνω ούτε αυτή η εισήγηση μπορεί να γίνει δεκτή. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι η επιδοθείσα Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει εκδοθεί δεόντως και νομοτύπως από τους Καθ' ων η αίτηση και βρίσκεται σε πλήρη συνάρτηση με τον τύπο, τις προϋποθέσεις και το περιεχόμενο που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου. Το επόμενο θέμα που καλούμαι να εξετάσω είναι το θέμα της συνταγματικότητας του Νόμου. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το συγκεκριμένο λόγο, ως αυτός καταγράφεται στην Αίτηση - Εφεση. «Το ΜΕΡΟΣ VIA του Ν.9/65 που διέπει την νέα διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου είναι αντισυνταγματική ή και αντίκειται στα άρθρα 26 και 28 του Συντάγματος. Συγκεκριμένα κατά παράβαση του άρθρου 26 που διασφαλίζει το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθε, η προσθήκη του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου του 9/65 ως έχει τροποποιηθεί με τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/2018 αποτελεί επέμβαση στις επίδικες συμβάσεις και δηλώσεις των επίδικων υποθηκών, αφού όταν αυτές καταρτίζονταν, εφαρμοζόταν ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος Αρ. 9 του 1965 και οι Τροποποιητικοί Νόμου Αρ. 51/70, 81/70, 3/78 και 6/81. Οι ως άνω αναφερόμενοι Νόμοι αναφέρονται στον τίτλο των επίδικων Συμβάσεων και Δηλώσεων των υποθηκών. Περαιτέρω, η προσθήκη του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65 ως έχει τροποποιηθεί με τον τροποποιητικό Νόμο 87

(1)/2018 αντιβαίνει του άρθρου 28 του Συντάγματος, το οποίο προνοεί ότι ουδεμία δυσμενής διάκριση είναι αποδεχτή. Σε σχέση με αυτό το ζήτημα είναι η θέση μου, ότι η νέα διαδικασία για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, όπως εισήχθη με τον τροποποιητικό Νόμο 87

(1)/2018 τοποθετεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη του οποίου ο ενυπόθηκος δανειστής δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα σε δυσμενέστερη θέση από αυτόν του οποίου ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα. Αυτό διότι μόνον τα αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα ως ενυπόθηκοι δανειστές δύναται να αποστέλλουν ειδοποιήσεις Τύπος «I» με την οποία να καλούν τον ενυπόθηκο οφειλέτη για αναδιάρθρωση σύμφωνα με την Οδηγία που εξέδωσε η Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου για την Διαχείριση Καθυστερήσεων». Κατά την εξέταση των θεμάτων αντισυνταγματικότητας που εγείρονται έλαβα καθοδήγηση από τις γενικές νομολογιακές αρχές που διέπουν το θέμα, τις οποίες παραθέτω πολύ συνοπτικά πιο κάτω To ζήτημα της αντισυνταγματικότητας κάποιου νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας και ως τέτοιο δεν εξετάζεται αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο αλλά θα πρέπει το ζήτημα να προσδιορίζεται επακριβώς με ειδική αναφορά στα άρθρα του Συντάγματος που κατ΄ισχυρισμό παραβιάζει. Σχετικές επί του θέματος είναι η αποφάσεις Hunter v. Συμβουλίου Εγγραφής Κτηματομεσιτών

(2012)2 Α.Α.Δ. 731 και Αχιλλέως κ.ά. v. Πιττάρα κ.ά.

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1590. Στην τελευταία αναφέρθηκαν σχετικά τα πιο κάτω: « . . Σε κάθε περίπτωση το θέμα της συνταγματικότητας νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν ενώ η σκοπιμότητα της νομοθετικής ρύθμισης εκφεύγει του δικαστικού ελέγχου.» Οι αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των Νόμων έχουν τεθεί στην Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 C.L.R. 640 .Τις παραθέτω:

(1)Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός εκτός αν αποφασισθεί το αντίθετο 'πέρα από κάθε λογική αμφιβολία'.

(2)Τα δικαστήρια ασχολούνται μόνο με τη συνταγματικότητα των νόμων και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία τους ή τη συμφωνία τους με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης ή τις θεμελιώδεις αρχές της διακυβέρνησης ή το πνεύμα του Συντάγματος.

(3)Αν είναι δυνατόν τα δικαστήρια θα ερμηνεύσουν το Νόμο έτσι ώστε να τον εντάξουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος.

(4)Η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων, με άλλα λόγια τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς.» (Βλέπετε επίσης, Κακουρής ν. Επάρχου Αμμοχώστου κ.ά.

(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 8.) Το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι, προστατεύεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος, περιλαμβάνει την επιλογή του αντισυμβαλλομένου, την προσχώρηση ή μη σε σύμβαση, τη διαμόρφωση του περιεχομένου της σύμβασης καθώς και την καταγγελία αυτής. Οι μόνοι όροι, περιορισμοί ή δεσμεύσεις που μπορούν να επιβληθούν είναι αυτοί που τίθενται από τις γενικές αρχές του δικαίου των συμβάσεων[1]. Σχετική επί του θέματος είναι η απόφαση στην υπόθεση Lextalionitis Investments Ltd v. Ελληνική Τράπεζα Λτδ

(2010)1 Α.Α.Δ.1833, τα γεγονότα της οποίας προσομοιάζουν σε κάποιο βαθμό με τα γεγονότα της παρούσας, στην οποία μας παρέπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ΄ων η Αίτηση. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: "Υπενθυμίζουμε ότι το προστατευόμενο δικαίωμα από το Άρθρο 26.1 του Συντάγματος θα πρέπει να ιδωθεί στο πλαίσιο των όρων και περιορισμών που τίθενται γενικά από το δίκαιο των συμβάσεων. Η εκχώρηση/μεταβίβαση δικαιωμάτων αναγνωρίζεται από το δίκαιό μας, έτσι ώστε αυτή αποτελεί όρο ή περιορισμό στο δικαίωμα του συμβάλλεσθαι, κατά τρόπο που δεν το αντιστρατεύεται. Εφόσον, λοιπόν, οι εφεσείοντες ελεύθερα είχαν συνάψει τις συμφωνίες δανείου με την Barclays και εφόσον τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τους από αυτές δε διαφοροποιήθηκαν λόγω της εκχώρησης στους εφεσίβλητους των τραπεζικών εργασιών της Barclays, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για παραβίαση του Άρθρου 26.1 του Συντάγματος." Στρεφόμενη στα γεγονότα της υπό κρίση υπόθεσης διαπιστώνω ότι η εισήγηση της Αιτήτριας δεν βρίσκει έρεισμα στις υπό κρίση νομοθετικές διατάξεις. Το Μέρος VIA του Ν.87(Ι)/18, μέσω των άρθρων 44Α-44ΙΕ, δεν δημιουργεί οποιαδήποτε επέμβαση στο δικαίωμα των Αιτητών που προστατεύεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος. Υπενθυμίζω ότι στην επίδικη σύμβαση υποθήκης, περιλαμβάνεται ο όρος 4, ο οποίος παρέχει το δικαίωμα στην Τράπεζα να πωλήσει την ενυπόθηκη περιουσία, «είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε απ΄ ευθείας είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος από το Δικαστήριο κατόπιν αγωγής, και χωρίς οποιαδήποτε προς εμέ προειδοποίηση». Η ίδια η σύμβαση προνοούσε για τη δυνατότητα της Τράπεζας να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου των Αιτητών με ένα εκ των προαναφερομένων τρόπων, ακόμη και 'απ΄ ευθείας'. Το Μέρος VIA του Νόμου, ως έχει τροποποιηθεί, δεν μετάβαλε αυτή την κατάσταση, δεν επενέβη στους όρους της σύμβασης, απλώς πρόσθεσε μια νέα διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων από την Τράπεζα, μέσω της διαδικασίας ιδιωτικού πλειστηριασμού. Η διαδικασία αυτή δεν είναι άμεση και δεν γίνεται χωρίς προειδοποίηση, αλλά υπόκειται σε διάφορους περιοριστικούς όρους και παρέχει τη δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή σε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο να ενστεί στην υπό κρίση διαδικασία. Κατ΄επέκταση ο τροποποιητικός νόμος δεν δύναται να θεωρηθεί ως επέμβαση στους συμβατικούς όρους, καθότι δεν διευρύνει ακόμη περισσότερο τα δικαιώματα της Τράπεζας αλλά ρυθμίζει σε μεγάλο βαθμό το δικαίωμα της, θέτοντας όρους και περιορισμούς, να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Σε σχέση με το άρθρο 28 του Συντάγματος η Αιτήτρια παραπονείται ότι 'ο τροποποιητικός Νόμο 87

(1)/2018 τοποθετεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη του οποίου ο ενυπόθηκος δανειστής δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα σε δυσμενέστερη θέση από αυτόν του οποίου ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα'. Στην υπό κρίση υπόθεση ο ενυπόθηκος δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα και ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα αυτός να βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση. Ως επεσήμανα και πιο πάνω τα δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Στην προκειμένη περίπτωση εφόσον δεν υπάρχει καν εισήγηση για δυσμενή διάκριση σε βάρος της Αιτήτριας το θέμα συνταγματικότητας του νόμου δεν μπορεί να εξετασθεί. Κατά την αγόρευση του ενώπιον του Δικαστηρίου ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών εισηγήθηκε ότι η Τράπεζα Κύπρου παράνομα έχει αντικατασταθεί από την Gordian Holdings Ltd. Υπενθυμίζω ότι με βάση τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιο του δικαστηρίου, κατ' εφαρμογή του Άρθρου 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν. 169(Ι)/2015), η επίδικη υποθήκη, οι πιστωτικές διευκολύνσεις και τα εξ αποφάσεων χρέη που εξασφαλίζονται με αυτήν, έχουν μεταβιβαστεί από την Τράπεζα Κύπρου στην Gordian Holdings Limited. Προωθήθηκε η θέση εκ μέρους της Αιτήτριας ότι η μεταβίβαση ήταν παράνομη καθότι το επίδικο χρέος ήταν πέραν του ευρώ1.000.000 και ως εκ τούτου υπερέβαινε το χρηματικό όριο που προνοεί ο Ν. 169(Ι)/

1. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ΄ων η Αίτηση ισχυρίσθηκε ότι η συγκεκριμένη πρόνοια δεν εφαρμοζόταν στην περίπτωση πιστωτικών ιδρυμάτων και εν πάσει περιπτώσει το θέμα δεν μπορούσε να εξετασθεί από το Δικαστήριο γιατί δεν συμπεριλαμβανόταν στους λόγους της Αίτησης. Το πιο πάνω επιχείρημα ηγέρθηκε για πρώτη φορά κατά την αγόρευση και δεν περιλαμβάνεται στους λόγους της Αίτησης. Ο συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε ότι ο λόγος που δεν συμπεριλήφθηκε ήταν γιατί η εκχώρηση έλαβε χώρα μετά την καταχώριση της Αίτησης. Με βάση τα στοιχεία όμως που έχουν τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου προκύπτει ότι το διάταγμα εκδόθηκε την 23.09.2019 και τέθηκε σε εφαρμογή την 30.05.
2. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε εκ των υστέρων, την 21.06.
3. Η σχετική ειδοποίηση καταχωρήθηκε στο φάκελο του δικαστηρίου την 15.07.
4. Κανένα στοιχείο έχει τεθεί ενώπιο του Δικαστηρίου ως προς την ημερομηνία που επιδόθηκε το πιο πάνω διάταγμα στους Αιτητές, κατά πόσο ήταν πριν ή μετά την καταχώριση της Αίτησης. Και αν ακόμη όμως θεωρήσω ότι η επίδοση του διατάγματος έγινε μετά την καταχώριση της Αίτησης, δεν εξυπακούεται ότι οι Αιτητές μπορούν να το εγείρουν στην αγόρευση τους. Αυτοί θα μπορούσαν να είχαν υποβάλει αίτημα στο δικαστήριο όπως ο λόγος αυτός συμπεριληφθεί στους λόγους της Αίτησης- Εφεσης, πράγμα που δεν έπραξαν όμως στη συγκεκριμένη περίπτωση. Από τη στιγμή που ο λόγος αυτός δεν περιλαμβάνεται στους λόγους Αίτησης-Εφεσης, το Δικαστήριο δεν νομιμοποιείται να τον εξετάσει. Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η απόφαση στην οποία παράπεμψε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Καθ΄ων η Αίτηση, Σταυρινίδης και Τράπεζα Κύπρου , ECLI:CY:AD:2019:A11, Π.Ε. 367/2012, ημερομηνίας 17.01.2019, τα γεγονότα της οποίας προσομοιάζουν με τα γεγονότα της παρούσας. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα : " . Στα πλαίσια της θέσης της εφεσείουσας πως δεν καταδείχθηκαν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις έχει διατυπωθεί το παράπονο πως το πρωτόδικο Δικαστήριο παρέλειψε να αποφασίσει για τη νομιμοποίηση της αιτήτριας ως Marfin Popular Bank Public Ltd αφού ως ενάγουσα στην αγωγή αναγράφεται η Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. Θα πρέπει να αναφέρουμε πως συμφωνούμε με τη θέση που διατύπωσε η πλευρά της εφεσίβλητης πως ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ασχολήθηκε με το θέμα αφού τούτο δεν εγείρετο με τους λόγους ένστασης." Στα πιο πάνω θα ήθελα να προσθέσω ότι το Δικαστήριο δεν νομιμοποιείται να εξετάσει κατά πόσο ορθά ή λανθασμένα εκχωρήθηκε το συγκεκριμένο χρέος στη Gordian Holdings Ltd και για ένα δεύτερο λόγο και εξηγώ. Η εκχώρηση έγινε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου. Το παρόν δικαστήριο δεν νομιμοποιείται να εξετάσει απόφαση άλλου ομόβαθμου του Δικαστηρίου. Αποτελεί βασική αρχή της νομολογίας μας ότι Δικαστήριο δεν μπορεί να αναθεωρεί αποφάσεις ομόβαθμου Δικαστηρίου. Τούτο, θα αποτελούσε εξέλιξη ανεπίτρεπτη και αντινομική. Το θέμα εξετάσθηκε πρόσφατα, σε βάθος, στην Αίτηση 32/2019 Λοϊζίδη, Παραλήπτη και Διαχειριστή ν. Περατικού, ημερομηνίας 17.04.2019, από το Σ. Ναθαναήλ Δ. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα στο οποίο γίνεται εκτενής αναφορά σε σχετική νομολογία. « . Επί της ουσίας, η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου συγκλίνει στο ότι δεν είναι δυνατό για ένα Δικαστήριο να αναθεωρεί αποφάσεις ομοβάθμου Δικαστηρίου με δεδομένο ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο θεωρείται ενιαίο για σκοπούς απονομής της δικαιοσύνης και δεν έχει σχέση, ούτε και θα μπορούσε νόμιμα να αποτελούσε παράγοντα που επηρεάζει μια απόφαση, η κατά περίπτωση σύνθεση του κατωτέρου Δικαστηρίου. Δεν μπορεί, με άλλα λόγια, εφόσον έχει αποφασιστεί ένα ορισμένο ζήτημα κατά ένα τρόπο, στη συνέχεια ένα άλλο ομόβαθμο Δικαστήριο στο οποίο αναλόγισε η υπόθεση στην πορεία της διαδικασίας, να αποφασίζει κατά άλλο τρόπο. Στην πρόσφατη απόφαση στη Mikis + Markos Sideris Holdings Limited v.
5. Χρίστου Τριανταφυλλίδης, διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Φάνης Σιδέρη, τέως από τη Λευκωσία, κ.ά., ECLI:CY:AD:2019:A14, Πολ. Έφ. αρ. 21/2013, ημερ. 23.1.2019, επαναβεβαιώθηκε η πιο πάνω αρχή σε διαδικασία που αφορούσε την ορθότητα της χρήσης της εναρκτήριας κλήσης ως δικονομικό μέτρο προς επίλυση ορισμένων θεμάτων εντός της διαχείρισης. Στην υπόθεση έγινε αναφορά στην προηγηθείσα απόφαση Νικόλα Σιδέρη κ.ά.

(2010)1 Α.Α.Δ. 286, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο στη δικαιοδοσία προνομιακών ενταλμάτων, έκρινε ότι εφόσον η ορθότητα της επιλογής του δικονομικού διαβήματος της εναρκτήριας κλήσης είχε ήδη αποφασιστεί με σχετική ενδιάμεση απόφαση ενός Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή, δεν μπορούσε στη συνέχεια άλλος ομόβαθμος Δικαστής να έκρινε διαφορετικά διότι η πρώτη απόφαση εφόσον δεν είχε αμφισβητηθεί με τη διαδικασία της έφεσης, παρέμενε αλώβητη στο νομικό στερέωμα και δεν ήταν δυνατό το θέμα της δικαιοδοσίας να εγείρεται κάθε φορά που προωθείται νέο δικονομικό διάβημα. Όπως λέχθηκε επί λέξει: «Οπωσδήποτε η αναίρεση της προηγούμενης απόφασης από ισόβαθμο δικαστήριο, θα συνιστούσε έλλειψη ή υπέρβαση δικαιοδοσίας πράγμα που θα εξουδετέρωνε την αποτελεσματικότητα της απονομής της δικαιοσύνης.» ............................................ Παρόμοιες εφετειακές επισημάνσεις έγιναν στις Ματθαίου ν. Σολομώντος

(2010)1 Α.Α.Δ. 1201, Κυριάκου ν. Ταμείου Πλεονάζοντος Προσωπικού

(1993)1 Α.Α.Δ. 1020, κ.ά. Οι περιπτώσεις αυτές συνιστούν εμφανή υπέρβαση δικαιοδοσίας, κατά παρόμοιο τρόπο όπως και η έκδοση αντιφατικών ή συγκρουόμενων διαταγμάτων από το ίδιο Δικαστήριο, (Μάριου Κοσμά

(2014)1 Α.Α.Δ. 698, Russel Ritchie

(2008)1 Α.Α.Δ. 639 και Γεωργίου Χατζηαλεξάνδρου

(2000)1 Α.Α.Δ. 1366). Ο λόγος είναι η ανάγκη για ύπαρξη συνέπειας στις αποφάσεις των πρωτόδικων Δικαστηρίων ώστε η διαδικασία να συνεχίζεται απρόσκοπτα στη βάση των λαμβανομένων σχετικών αποφάσεων, διαφορετικά η αποτελεσματικότητα της δικαιοσύνης εξουδετερώνεται, οι δε διάδικοι βρίσκονται σε αμηχανία προγραμματισμού ουσιαστικά και δικονομικά των κινήσεων τους στην υπόθεση. Δεν είναι συνεπώς δυνατό για ένα κατώτερο Δικαστήριο να αναθεωρηθεί αποφάσεις του ιδίου Δικαστηρίου έστω και αν διατηρεί άλλη άποψη εισερχόμενο έτσι την σφαίρα αρμοδιότητας του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ενεργώντας ως Εφετείο». Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών ήγειρε για πρώτη φορά, κατά την αγόρευση του, ότι οι Ειδοποιήσεις που είχαν σταλεί στο XXXXX Σιαπάνη, ως ενδιαφερόμενο μέρος, παραλήφθηκαν από κάποιο τρίτο πρόσωπο. Ούτε ο λόγος αυτός περιλαμβάνεται στους λόγους Αίτησης και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εξετασθεί από το Δικαστήριο. Για όλους τους λόγους που ανέπτυξα πιο πάνω, κρίνω ότι η Αίτηση - Εφεση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών. (Υπ)............. Τ.Καρακάννα Π.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Βλέπετε Πρόεδρος της Δημοκρατίας v. Βουλής των Αντιπροσώπων, Αναφορά 4/14, ημ. 31.10.14. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο