ΖΟΥΡΙΔΗ ν. ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 348/2017, 18/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2019:A327 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΔΩΡΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 348/2017 Μεταξύ: XXXXX ΖΟΥΡΙΔΗ Ενάγοντα -και- XXXXX ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγόμενου ----- Αίτηση για αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 4/11/2019 Ημερομηνία: 18 Δεκεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για εναγόμενο-αιτητή: Η κα Ραφαήλ, για Ανδρέας Χ. Κυπρίζογλου. Για ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση: Ο κ. Δ. Θωμά, για Θέμης Θωμά & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. Α Π Ο Φ Α Σ Η (ex tempore) Με την επίδικη αίτηση ημερομηνίας 04.11.2019, ο εναγόμενος-αιτητής επιδιώκει την έκδοση διατάγματος με το οποίο αναστέλλεται η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 06.06.2017 μέχρι εκδικάσεως της Πολιτική Έφεση Ε49/19[1]. Ο ενάγοντας - καθ΄ ου η αίτηση αντέδρασε στο αίτημα, καταχωρώντας, στις 22.11.2019, ένσταση, στο κυρίως σώμα της οποίας, υπό αρίθμηση από 1 έως και 15, καταγράφονται συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης. Τόσο την Αίτηση όσο και την Ένσταση συνοδεύουν ένορκες δηλώσεις. Αναφορικά με την Αίτηση, εκείνο που στην ουσία προβάλλεται μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τούτη, είναι ότι ο ενάγοντας, μετά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 06.06.2017, καταχώρισε εμπράγματο βάρος τύπου ΜΕΜΟ σε ακίνητη περιουσία του εναγόμενου, με αποτέλεσμα τούτος να θεωρείται ότι έχει εξασφαλιστεί για το ποσό της απόφασης, μιας και, ως ενημέρωσε και τον ίδιο τον εναγόμενο, σκοπό έχει να προωθήσει αίτηση για εκποίηση της σχετικής ακίνητης ιδιοκτησίας, Στη βάση του δεδομένου αυτού, αλλά και του ισχυρισμού του ότι η προμνησθείσα έφεσή του έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας υποστηρίζει ότι δικαιούται στην έκδοση του διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης ημερομηνίας 06.06.
- Από την άλλη, ο ενάγοντας, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή του, επαναλαμβάνει, πλην όμως με περισσότερη λεπτομέρεια αλλά και σχετική επιχειρηματολογία, τους λόγους ένστασης. Έχω διεξέλθει με προσοχή, τόσο την Αίτηση, όσο και την ένσταση, αλλά και το μαρτυρικό υλικό που υποστηρίζει αμφότερες έχοντας συνέχεια κατά νου τα όσα αναφέρουν οι συνήγοροι στις γραπτές αγορεύσεις τους. Κανένας εκ των ενόρκως δηλούντων δεν αντεξετάστηκε. Νομική πτυχή Όταν το Επαρχιακό Δικαστήριο βρίσκεται αντιμέτωπο με αίτηση ως η υπό εξέταση, εφαρμόζει τις αρχές που καθιερώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε σχέση με την δική του εξουσία να αναστέλλει εκτέλεση απόφασης δυνάμει των προνοιών της Δ.35 θ.
- Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν. Λύρα κ.α. (Αρ.1)
(1997)1 ΑΑΔ 1384, 1386 και 1387 «Το αντικείμενο της δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου βάσει της Δ.35, θ.18 είναι η αναστολή θετικής υποχρέωσης ή καθήκοντος το οποίο επιβάλλεται από την απόφαση η οποία εφεσιβάλλεται. Το αντικείμενο της αναστολής είναι η υποχρέωση ή καθήκον που επιβάλλεται από την απόφαση, και όχι η παγοποίηση ή ο προσωρινός παραμερισμός της απόφασης η οποία εφεσιβάλλεται. Η θέση αυτή προκύπτει ευθέως από τις αποφάσεις (Fotiou and Anotherv. Petrolina Ltd.
(1984)1 C.L.R. 708, In re E.S. (an Infant)
(1986)1 C.L.R. 119" (βλ. επίσης Aftomata Eleourgia v. Monastery of Mahera
(1986)1 C.L.R. 524). Η Δ.35, θ.18, δεν αποτελεί μέσο για την αναστολή της διαδικασίας ενώπιον του πρωτοδίκου Δικαστηρίου ή την παρεμπόδιση της συνέχισης της μέχρι την ακρόαση της έφεσης. Η απαγόρευση (prohibition), της συνέχισης της διαδικασίας μπορεί να διαταχθεί μόνο με ένταλμα (prohibition), βάσει του Άρθρου 155.4 του Συντάγματος». Επομένως, εκείνο που προκύπτει από την σχετική με το θέμα νομολογία, είναι ότι η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης, ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης, η οποία παραμένει τελεσίδικη και ισχυρή μέχρι την οποιαδήποτε τροποποίηση ή ανατροπή της από το εφετείο. Κατ' ακολουθία, προκύπτει ότι δεν θα πρέπει ο διάδικος υπέρ του οποίου εκδόθηκε μία απόφαση να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του απλά γιατί εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη, όμως, αποτελεί πάγια, βασική και κύρια προϋπόθεση για τους σκοπούς της απονομής της δικαιοσύνης, ότι θα πρέπει να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος ενός προσώπου να ασκήσει έφεση και θα πρέπει να εκδίδονται διατάγματα αναστολής εκτέλεσης μίας απόφασης όταν, εν απουσία ενός τέτοιου διατάγματος, δημιουργείται πιθανότητα εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση The Governor and the Company of the Bank of Scotland v. S.S. Sapphire Seas
(2001)1 AAΔ 955, «Στην περίπτωση των αναστολών γίνεται προσπάθεια εξισορρόπησης δύο παραγόντων: Να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας και να μη μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια». Προκύπτει, ακόμα, από την σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι, για να ασκήσει το Δικαστήριο την διακριτική του εξουσία υπέρ της αναστολής της εκτέλεσης μιας απόφασης, θα πρέπει ο αιτητής, που φέρει και το σχετικό βάρος, να αποδείξει την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων που καθιστούν επιβεβλημένη μια τέτοια ενέργεια. Αναφορικά δε με το τι συνιστά εξαιρετικές περιστάσεις αναφέρθηκε ότι, οι περιστάσεις πρέπει να συσχετίζονται με τις συνέπειες της εφαρμογής της απόφασης που εκδόθηκε πρωτόδικα και να είναι δυνατό να υποδειχθούν οι ιδιαίτερα δυσμενείς συνέπειες που θα προκύψουν στον αιτητή, στην περίπτωση που δεν ανασταλεί η εκτέλεση της πρωτόδικης απόφασης και σε μεταγενέστερο χρόνο επιτύχει η έφεση. Εκεί δε που η πρωτόδικη απόφαση, την αναστολή της εκτέλεσης της οποίας επιδιώκει ο αποτυχόν διάδικος, αφορά σε απόφαση δια της οποίας διατάσσεται ο αιτητής να καταβάλει ορισμένο χρηματικό ποσό, ο αιτητής, για να αποδείξει την ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, θα πρέπει να υποδείξει, είτε ότι ο επιτυχόν διάδικος είναι κάτοικος εξωτερικού ή ότι είναι αφερέγγυος ή τέλος ότι, αν τυχόν καταβάλει τα χρήματα που διατάχθηκε δια της απόφασης να καταβάλει και σε μεταγενέστερο στάδιο επιτύχει η έφεση του δεν θα μπορέσει ο επιτυχόν διάδικος να του επιστρέψει το ποσό που κατέβαλε (Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη,
(2011)1 Α.Α.Δ. 687). Ως προς δε την προοπτική επιτυχίας της έφεσης, αν και αποτελεί σχετικό παράγοντα που λαμβάνεται υπόψη από το δικαστήριο, εντούτοις, τούτος, υπέχει οριακής σημασίας στις πλείστες των περιπτώσεων, μιας και η διάγνωση των δικαιωμάτων των διαδίκων στην εκκρεμούσα διαδικασία θα αποτιμηθεί στην ακρόαση της εν λόγω διαδικασίας. Είναι μόνο στις περιπτώσεις που μπορεί με βεβαιότητα να γίνει από αυτό το στάδιο πρόγνωση αναφορικά με την πιθανότητα επιτυχίας ή αποτυχίας της έφεσης, χωρίς αναγκαία επιπρόσθετη συζήτηση, που ο εν λόγω παράγοντας καθίσταται ουσιαστικός στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου. Για μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος βλ. Thorn Domestic Appliances v. Alpan (Takis Bros) Ltd
(1982)JSC 544, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737, I. Aristidou v. N. Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1 Α.Α.Δ. 592, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχή Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, 1150-1, Μέγας Χ΄Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others
(1991)1 A.A.Δ. 172, Α.Β.Ρ. Holdings Ltd & Άλλου ν. Ανδρέα Κιταλίδη & Άλλων
(1994)1 Α.Α.Δ. 287, Βογαζιανού ν. Γενικού Εισαγγελέας
(1997)1Β Α.Α.Δ. 591, Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 Α.Α.Δ. 797, Loukos Trading Co. Ltd v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάϊγκ Κο. Λτδ
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1014, 1018, THANOS Club Hotels Limited v. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας κ.α.
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 312, 314-5, Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Telec Logistic Company Ltd
(2008)1 (A) A.A.Δ. 764, 767-8 και Δημητρούδης ν. Λουγκρίδη (ανωτέρω)). Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την επίδικη αίτηση στο νομικό πλαίσιο που τα αφορά Εξαρχής σημειώνω ότι η επίδικη αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Ως αναφέρει και ο συνήγορος του εναγόμενου στην αγόρευσή του (βλέπε τελευταία σελίδα, πρώτη παράγραφος), οι πιθανότητες επιτυχίας μιας εκκρεμούσας έφεσης είναι, ναι μεν, παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας. Ως υποδείχθηκε στα πλαίσια της παράθεσης της νομικής πτυχής, ένας τέτοιος παράγοντας υπέχει σημασίας εκεί που μπορεί με βεβαιότητα να γίνει από αυτό το στάδιο πρόγνωση αναφορικά με την πιθανότητα επιτυχίας ή αποτυχίας της έφεσης, χωρίς αναγκαία επιπρόσθετη συζήτηση, κάτι που δεν συμβαίνει στη υπό εξέταση υπόθεση. Εν πάση περιπτώσει, σε ότι αφορά στην παρούσα περίπτωση, με δεδομένο ότι η απόφαση, την αναστολή εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο αιτητής, αφορά σε διαταγή του Δικαστηρίου για καταβολή από τον εναγόμενο συγκεκριμένου χρηματικού ποσού, εφαρμογής τυγχάνουν τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Δημητρούδης (ανωτέρω), σύμφωνα με τα οποία, για να μπορεί ο αποτυχόν διάδικος, ο οποίος διατάχθηκε να καταβάλει συγκεκριμένο ποσό, να επιτύχει σε αίτηση για αναστολή εκτέλεσης μια τέτοιας απόφασης, θα πρέπει να αποδείξει, είτε ότι ο επιτυχόν διάδικος είναι κάτοικος εξωτερικού, είτε ότι πρόκειται για αφερέγγυο πρόσωπο, είτε, τέλος, ότι, οι περιστάσεις που περιβάλλουν την υπόθεση είναι τέτοιες, που στην περίπτωση που ήθελε η έφεσή του επιτύχει και ο ίδιος, στο μεταξύ, καταβάλει το ποσό της απόφασης, τότε ο επιτυχών διάδικος δεν θα μπορέσει να του επιστρέψει τα χρήματα. Καμιά σχετική με το ζητούμενο αναφορά παρατηρείται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση. Στη βάση των πιο πάνω δεδομένων, η Αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από τον κανόνα που θέλει τούτα να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας και κατά συνέπεια τα έξοδα της επίδικης Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου, ως τούτα θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Δ Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΧΚ. [1] Η έφεση ασκήθηκε εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21.12.2018, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση του Εναγόμενου για παραμερισμό της ερήμην (λόγω μη καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης), εναντίον του, εκδοθείσας απόφασης, ημερομηνίας 06.06.2017 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο