ΤΣΙΟΛΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 560/18, 4/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A1 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 560/18 Μεταξύ:
- Τ... Χ.... ΤΣΙΟΛΗΣ από την Πάφο
- KINGS (TSIOLIS) RESTAURANT LIMITED από την Πάφο Εναγόντων και ......... ....... δια μέσω του ...... ..... ... ......... από την Λευκωσία Εναγόμενης Ημερομηνία: 04.01.2019 Αίτηση ημερομηνίας 14.06.2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Α. Αλεξάνδρου Για Εναγόμενη-Καθ΄ης η αίτηση: κ. Στ. Ερωτοκρίτου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες με την παρούσα αγωγή, καταχωρηθείσα στις 13.06.2018, με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, αξιώνουν, εναντίον της Εναγόμενης: Α. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στην Εναγόμενη να επεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο στα τεμάχια ..6 και ..7 με αντίστοιχους αριθμούς εγγραφής 0/..2 και 0/..5, τα οποία βρίσκονται στο λιμανάκι της Κάτω Πάφου. Β. Διάταγμα το οποίο να απαγορεύει στην Εναγόμενη να διενεργεί οποιεσδήποτε πράξεις εντός των προαναφερόμενων τεμαχίων. Γ. Διάταγμα και/ή απόφαση με την οποία να αναγνωρίζεται ότι τα προαναφερόμενα τεμάχια κατέχονται από τους Ενάγοντες νόμιμα. Δ. Απόφαση εναντίον της Εναγόμενης για €128.080,00 ως ζημιές που αυτή προκάλεσε στους Ενάγοντες. Ε. Γενικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση διενεργηθείσα στις 07.05.2018 από την Εναγόμενη στα προαναφερόμενα τεμάχια. Περαιτέρω οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) την ίδια ημέρα, 13.06.2018, καταχώρησαν μονομερή αίτηση (στο εξής η Αίτηση) με την οποία εξασφάλισαν, στις 14.06.2018, προσωρινά διατάγματα μέχρι την εκδίκαση της αγωγής και/ή νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου, με τα οποία απαγορεύεται στην Εναγόμενη να επεμβαίνει στα τεμάχια ..6 και ..7 ευρισκόμενα στην Κάτω Πάφο ή να διενεργεί οποιεσδήποτε πράξεις σε αυτά. Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Τ... Χ ....... Τσιολή, Αιτητή 1 και διευθυντή των Αιτητών 2, δεόντως εξουσιοδοτημένου από τους τελευταίους όπως δηλώνει, να προβεί στην παρούσα του ένορκη δήλωση. Ως περαιτέρω αναφέρει κατά ή περί το έτος 1973 κατόπιν συμφωνίας με τον τουρκοκύπριο ιδιοκτήτη του υποστατικού που ευρίσκεται στη Λεωφόρο Αποστόλου Παύλου ... στην Κ. Πάφο, τεμάχιο .., το ενοικίασε για να το χρησιμοποιήσει ως εστιατόριο. Κατά το ίδιο έτος, 1973, κατόπιν συμφωνίας με τους ιδιοκτήτες και/ή τους νόμιμους κληρονόμους αυτών, .. Κονιώτη, Νικολαϊδη ... Σμυρλή και Ά.. Σταύρου, των γειτνιαζόντων ακινήτων με αρ. τεμ. ./1/1 και ./1/2, τα ενοικίασε με συμφωνηθέν ενοίκιο Λ.Κ.20,00 μηνιαίως, για απεριόριστη χρονική διάρκεια, για να τα χρησιμοποιεί ως υπαίθριο χώρο εστίασης για τις ανάγκες του εστιατορίου του. Τα εν λόγω τεμάχια, επειδή άλλαξε η αρίθμιση τους από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου, σήμερα φέρουν τους αριθμούς τεμαχίων ..6 και ..
- Το ενοικιαστήριο έγγραφο με το οποίο τα ενοικίασε καταστράφηκε από πλημμύρα που έγινε στις 22.10.2015 καθ΄ ότι φυλασσόταν στα γραφεία των Αιτητών 2, στη Λεωφόρο Τάφοι των Βασιλέων ..., όπως καταστράφηκε και μεγάλος αριθμός άλλων εγγράφων και αποδείξεων, καθώς και αντικείμενα μεγάλης αξίας. Επισυνάπτεται βεβαίωση της ασφαλιστικής εταιρείας ως Τεκμήριο Β. Τα μόνα στοιχεία που ο ενόρκως δηλών κατέχει και τα οποία ευρίσκονται σε άλλο μέρος σε σχέση με την ενοικίαση των τεμαχίων ..6 και ..7 είναι μια απόδειξη για πληρωμή του ενοικίου καθώς και μια επιστολή που του απέστειλαν οι ιδιοκτήτες στις 23.04.1996, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτει ως Τεκμήριο Γ. Κατά τις 11.03.1974, επειδή μέρος του χώρου που ενοικίαζε κατείχετο από τον Χ... Παρπούρ από το Λίβανο, ο οποίος είχε εργαστήριο κατασκευής βαρκών, κατόπιν γραπτής συμφωνίας ο Αιτητής 1 του κατέβαλε το ποσό των Λ.Κ.600,00 για να εγκαταλείψει το χώρο, πράγμα που έγινε. Φωτοαντίγραφο της συμφωνίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Δ. Κατά ή περί το έτος 1981, σύμφωνα με τον Αιτητή 1, ενεγράφησαν ως οικογενειακή εταιρεία, οι Αιτητές 2, οι οποίοι ανέλαβαν την εκμετάλλευση της επιχείρησης που είχε αυτός ήδη δημιουργήσει. Κατά ή περί το έτος 1989 επειδή το υποστατικό (Τεμάχιο .) που ενοικίασε το έτος 1973, από τον τουρκοκύπριο ιδιοκτήτη, συνεπεία της τούρκικης εισβολής του 1974 και της επίταξης των τουρκοκυπριακών περιουσιών από την Κυπριακή Δημοκρατία, η επιτροπή προστασίας και διαχείρισης τουρκοκυπριακών περιουσιών, ως ήταν τότε, του ζήτησε να προχωρήσει σε γραπτή συμφωνία για τη συνέχιση της κατοχής του εν λόγω υποστατικού από αυτόν, και στις 25.05.1989 προχώρησαν στη σύναψη γραπτής συμφωνίας με την οποία ενοικίαζαν και/ή παραχωρούσαν το εν λόγω υποστατικό στον Αιτητή 1 και στα μέλη της οικογένειας του. Η παραχώρηση αυτή θα είχε ισχύ για όσο χρόνο θα διαρκούσε η επίταξη. Φωτοαντίγραφο γραπτής συμφωνίας επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ε. Οι Αιτητές 2 από της ιδρύσεως τους ανέλαβαν και διαχειρίζονται όλους τους χώρους, τόσο το υποστατικό όσο και τους εξωτερικούς χώρους, τους οποίους χρησιμοποιούν ως καφετέρια, snack bar, εστιατόριο κ.α., με την επωνυμία KINGS SNACK BAR (PAFOS). Φωτοαντίγραφο άδειας λειτουργίας από τον ΚΟΤ επισυνάπτει ως Τεκμήριο Στ. Μετά την ενοικίαση του χώρου (προφανώς εννοεί τα τεμάχια ..6 και ..7) από τους νόμιμους ιδιοκτήτες αυτού, προχώρησε άμεσα και δη το έτος 1973 με τη σύμφωνη γνώμη των ιδιοκτητών, σε κατασκευή υποστατικού που εφαπτόταν του τουρκοκυπριακού υποστατικού, το οποίο διαχειριζόταν σαν bar - καφετέρια και τον υπόλοιπο χώρο τον χρησιμοποιούσε ως καθιστικό της όλης επιχείρησης. Όπως δηλώνει ο Αιτητής 1, το Τμήμα Αρχαιοτήτων σε άγνωστο χρόνο για τους Αιτητές, προχώρησε σε απαλλοτρίωση του χώρου που αυτοί ενοικίαζαν, από τους ελληνοκύπριους ιδιοκτήτες, και δη των τεμαχίων ..6 και ..7 και χωρίς να τους ενημερώσουν περί τούτου και/ή να τους αποζημιώσουν. Ουδέποτε μέχρι το έτος 2017 τους ενόχλησαν με οποιοδήποτε τρόπο για την κατοχή και χρήση του χώρου που απαλλοτρίωσαν. Προγενέστερα ωστόσο, ο Δήμος Πάφου, κατά ή περί το έτος 1996, είχε προχωρήσει σε έργα εξωραϊσμού της περιοχής του λιμανιού της Κ. Πάφου, όπου ευρίσκεται η επιχείρηση τους, και τους ανάγκασε να αναβαθμίσουν τα υποστατικά που νόμιμα κατείχαν. Μετά τη συμπλήρωση των εν λόγω έργων ο Δήμος Πάφου τους εξανάγκαζε να καταβάλλουν υπέρογκα ποσά για χρήση του χώρου που νόμιμα κατείχαν, εκδίδοντας αποδείξεις στις οποίες ανέγραφαν ότι εισέπρατταν τέλη καθαριότητας και τα τελευταία δύο χρόνια έναντι οφειλής για παροχή διευκολύνσεων, ποσά που παράνομα και αδικαιολόγητα εισέπραξε ο Δήμος Πάφου και ποσά που οι Αιτητές επιφυλάσσονται να διεκδικήσουν από αυτόν. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων κατά ή περί τα μέσα του έτους 2017 ξεκίνησε για πρώτη φορά να παρενοχλεί τους Αιτητές ζητώντας τους να κατεδαφίσουν το ανεγερθέν υποστατικό, ως επίσης και να παύσουν να επεμβαίνουν στο χώρο που απαλλοτρίωσαν πριν από πολλά χρόνια. Οι Αιτητές με επιστολή του δικηγόρου τους, γνωστοποιήσαν στο Τμήμα Αρχαιοτήτων ότι ο χώρος κατέχεται από αυτούς νόμιμα, δυνάμει ενοικίασης, από το έτος 1973, και χρησιμοποιείται για τη λειτουργία της επιχείρησης τους και ουδέποτε τους γνωστοποιήθηκε η απαλλοτρίωση ή αποζημιώθηκαν, ως νόμιμοι κάτοχοι του χώρου, δυνάμει των ρητών διατάξεων του άρθρου 10 εδάφιο (ιβ) ως και του άρθρου 11 εδάφιο (1β) του Νόμου Περί Αναγκαστικής Απαλλοτριώσεως 15/
- Αφού ανταλλάγηκε σειρά επιστολών μεταξύ του δικηγόρου τους και του Τμήματος Αρχαιοτήτων - φωτοαντίγραφα επιστολών επισυνάπτονται ως Τεκμήριο Ζ - στις 07.05.2018 υπάλληλοι του Τμήματος Αρχαιοτήτων, με τη συνοδεία Αστυνομίας καθώς και με υπαλλήλους του Δήμου Πάφου και της ηλεκτρομηχανολογικής υπηρεσίας, εντελώς παράνομα και άνευ οποιουδήποτε δικαιώματος επέμβασης εντός της περιουσίας των Αιτητών, προέβηκαν σε κατεδάφιση του υποστατικού που βρισκόταν εντός των τεμαχίων ..6 και ..7, και απομάκρυναν μεγάλο εξοπλισμό της επιχείρησης τους, προκαλώντας ζημιά στους Αιτητές που ανέρχεται στο ποσό των €131.580,00, η οποία περιγράφεται λεπτομερώς από τον Αιτητή 1, αφορώσα στον εξοπλισμό της επιχείρησης και άλλα συναφή αντικείμενα. Την επόμενη ημέρα ήτοι στις 08.05.2018, το Τμήμα Αρχαιοτήτων και/ή υπάλληλοι του Δήμου Πάφου επέστρεψαν σους Αιτητές μέρος του εν λόγω εξοπλισμού. Οι Αιτητές κατέχουν όπως δηλώνεται νόμιμα το χώρο και δη τα τεμάχια ..6 και ..7 δυνάμει συμφωνίας ενοικιάσεως, για απεριόριστη χρονική διάρκεια, με τους νόμιμους ιδιοκτήτες αυτών, η οποία ουδέποτε τερματίστηκε και οι εναγόμενοι και/ή υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι και/ή υπηρέτες αυτών, δεν έχουν κανένα δικαίωμα επέμβασης στα εν λόγω τεμάχια, ως εκ τούτου η επέμβαση που διενεργήθηκε στις 07.05.2018 ήταν παράνομη. Η Εναγόμενη από το χρόνο της απαλλοτριώσεως και/ή της εγγραφής των ακινήτων ως επ' ονόματι της, συγκεκριμένα το τεμάχιο .6 εκτάσεως 34 τ.μ. ενεγράφη στην Κυπριακή Δημοκρατία το έτος 1988, το δε τεμάχιο .7 εκτάσεως 331 τ.μ. ενεγράφη ως ιδιοκτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας το έτος 1990, επέτρεψε και/ή ανέχθηκε και/ή συναίνεσε στην κατοχή και χρήση των εν λόγω τεμαχίων από τους Αιτητές, και/ή αναγνώρισε το νόμιμο της κατοχής των εν λόγω τεμαχίων από τους Αιτητές, και ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε περί τούτου μέχρι και το έτος
- Περαιτέρω ο Αιτητής 1 προσθέτει πως η Εναγόμενη ουδέποτε προχώρησε στην υλοποίηση του σκοπού για τον οποίο προέβη σε απαλλοτρίωση των τεμαχίων ..6 και ..7, ως είναι οι πρόνοιες του άρθρου 23 εδάφιο 5 του Συντάγματος, καμία ανασκαφή δεν έγινε και περαιτέρω δεν τίθεται κανένας κίνδυνος σε οποιαδήποτε αρχαιότητα από τη χρήση του χώρου από τους Αιτητές, ωστόσο, το Τμήμα Αρχαιοτήτων εμμένει στη θέση του ότι τα τεμάχια ..6 και ..7 κατέχονται παράνομα και θα προχωρήσει στην ανάκτηση της κατοχής τους και σε περίφραξη αυτών χωρίς δικαστικές διαδικασίες, ώστε να παρεμποδίσει τους Αιτητές να χρησιμοποιούν τους χώρους αυτούς για τις ανάγκες της επιχείρησης τους και ουσιαστικά να θέσει τέρμα στην επιχειρηματική δραστηριότητα τους, εκτός εάν αυτή ανακοπεί με διάταγμα του Δικαστηρίου. Ενάντια στην Αίτηση η Εναγόμενη - στο εξής Καθ΄ ης η Αίτηση -καταχώρησε Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης, προβάλλοντας λόγους ένστασης οι οποίοι συνίστανται στο ότι, η Αίτηση είναι ουσιαστικά και/ή νομικά αβάσιμη, αντινομική, παράτυπη, γενική, δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, ότι οι Αιτητές καταχώρησαν την Αίτηση καταχρηστικά και/ή εκδικητικά καθότι τα επίδικα τεμάχια είναι ιδιοκτησία της Εναγόμενης, οι Αιτητές δεν έρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και/ή αποκρύπτουν ουσιώδη γεγονότα και πως σε κάθε περίπτωση η Αίτηση είναι αδικαιολόγητη, εκδικητική, αχρείαστη, σκανδαλώδης, αποσκοπούσα στη δημιουργία αχρείαστων εξόδων και/ή σπατάλη πολύτιμου δικαστικού χρόνου, τέλος ότι οι Αιτητές κωλύονται λόγω συμπεριφοράς και/ή διαγωγής και/ή εγγράφων και/ή κακοπιστίας στην προώθηση της Αίτησης. Οι λόγοι ένστασης της Καθ΄ ης η Αίτηση υποστηρίζονται από δύο ένορκες δηλώσεις, της Μ.... Κουάλη, λειτουργού στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάφου και του Α.. Κωνσταντίνου, βοηθού κτηματολογικού λειτουργού στο Κτηματολόγιο Πάφου. Ως αναφέρει η Μ.. Κουάλη, ήταν επικεφαλής της επιχείρησης κατεδάφισης των υποστατικών των Αιτητών επί των τεμαχίων ..6 και ..7, γνωρίζει ως εκ τούτου τα γεγονότα που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση και από έγγραφα που έχει στην κατοχή της, από πληροφορίες που συγκέντρωσε, από μελέτη των σχετικών φακέλων και από έρευνα που έχει διενεργήσει στα πλαίσια των καθηκόντων της. Είναι δε δεόντως εξουσιοδοτημένη από την Καθ΄ης η Αίτηση, να προβεί στην ένορκη δήλωση. Περαιτέρω δηλώνει πως έχει μελετήσει την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει και διαφωνεί πλήρως με αυτές, καθ΄ ότι τα γεγονότα που αναφέρονται δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Τα αληθινά γεγονότα της υπόθεσης, σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα είναι ως τα παραθέτει αυτή, ήτοι τα τεμάχια .6 (παλαιό τεμάχιο . 1/2) και .7 (παλαιό τεμάχιο ./2) είναι εγγεγραμμένα στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας δυνάμει απαλλοτρίωσης για αρχαιολογικούς σκοπούς - Παράρτημα 1 τα πιστοποιητικά εγγραφής ακίνητης ιδιοκτησίας. Τα δύο υπό αναφορά τεμάχια αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του αρχαιολογικού χώρου της Κάτω Πάφου ο οποίος έχει ενταχθεί στον κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων στο πλαίσιο εξυγίανσης του αρχαιολογικού χώρου της Κάτω Πάφου, κοντά στο λιμανάκι, προχώρησε σε έλεγχο και εντοπισμό παράνομων επεμβάσεων και αυθαιρεσιών. Διεξήχθη δε επίσημη οριοθέτηση των τεμαχίων από το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, η οποία κατέδειξε το μέγεθος του προβλήματος και την έκταση των επεμβάσεων. Ακολούθως καταρτίστηκε κατάλογος με τους επεμβασίες, μεταξύ αυτών και ο Αιτητής 1, οι οποίοι ενημερώθηκαν τόσο προφορικά όσο και γραπτά ότι θα έπρεπε να απομακρύνουν τις παράνομες κατασκευές και να άρουν τις επεμβάσεις από την κρατική περιουσία. Επειδή έπρεπε να γίνει χωρομετρική εργασία για να υποδειχθούν τα όρια των τεμαχίων και να διαφανεί η έκταση των επεμβάσεων, δεν ήταν κάτι το εξόφθαλμο το οποίο το Τμήμα Αρχαιοτήτων γνώριζε και ανεχόταν. Ο Αιτητής 1 ο οποίος λειτουργεί επιχείρηση καφεστιατορίου στο τεμάχιο ..8, είχε κατασκευάσει και λειτουργούσε για τους σκοπούς της επιχείρησης του υπαίθριο μπαρ εντός των κρατικών τεμαχίων .6 και ...7, ενώ παράλληλα είχε τοποθετήσει τραπέζια και καρέκλες εντός αυτών, ως εκ τούτου όχι μόνο επενέβαινε παράνομα σε κρατική γη αλλά και εκ των πραγμάτων παρεμπόδιζε και την επίτευξη κάποιων εκ των σκοπών της απαλλοτρίωσης (διενέργεια αρχαιολογικών ανασκαφών), ενώ παράλληλα κερδοσκοπούσε εκμεταλλευόμενος παράνομα την κρατική περιουσία. Εξ όσων η ενόρκως δηλούσα γνωρίζει και πιστεύει ο Αιτητής ενημερώθηκε, με επιστολή ημερομηνίας 11 Σεπτεμβρίου 2017 - Παράρτημα 3 - η οποία του επιδόθηκε ιδιοχείρως, ότι θα έπρεπε να προχωρήσει σε απομάκρυνση όλων των παράνομων κατασκευών εντός της κρατικής περιουσίας μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου
- Ακολούθησε εκτενής αλληλογραφία με το δικηγόρο του Αιτητή 1 - Παράρτημα 4 οι επιστολές. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων με επιστολή του ημερομηνίας 16 Οκτωβρίου 2017, ζήτησε από τον Αιτητή 1, μέσω του δικηγόρου του, όπως προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία, ήτοι ενοικιαστήριο έγγραφο ή άλλο έγγραφο που να αποδεικνύει νόμιμη κατοχή δυνάμει ενοικίασης των τεμαχίων ..6 και ..7, ως οι ισχυρισμοί του. Ο Αιτητής 1 απέτυχε να προσκομίσει οτιδήποτε, παρά μόνο μια επιστολή του 1996 για πληρωμή ενοικίου η οποία παρουσιάζεται από τον Αιτητή 1 ως τεκμήριο 1 - στην οποία από τα συμφραζόμενα αφήνεται να νοηθεί ότι ο Αιτητής 1 κλήθηκε να καταβάλει ενοίκιο στους κληρονόμους των πρώην ιδιοκτητών των τεμαχίων, την ίδια χρονική στιγμή που τα δύο υπό αναφορά τεμάχια ήταν απαλλοτριωμένα και εγγεγραμμένα στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στην εν λόγω δε επιστολή οι κληρονόμοι των πρώην ιδιοκτητών φαίνεται ότι ενημερώνουν τον Αιτητή 1 ξεκάθαρα πως τα τεμάχια έχουν απαλλοτριωθεί από την Κυπριακή Δημοκρατία. Η αναφορά ωστόσο «περί επιστροφής της περιουσίας στους αρχικούς ιδιοκτήτες, εάν δεν πραγματοποιηθούν οι σκοποί της απαλλοτρίωσης», εκτός του ότι είναι αναληθής είναι και άκρως παραπλανητική διότι όπως προκύπτει από μελέτη των σχετικών φακέλων, στις 03.07.1991 η προσφυγή .2/89 της Μ.. Κ..... Πασχαλίδη και Α... Σμυρλή, πρώην ιδιοκτητών του τεμ .. 1/2, με την οποία επιδιώχθηκε η επιστροφή τεμαχίων που είχαν απαλλοτριωθεί για αρχαιολογικούς σκοπούς, είχε απορριφθεί. Ως εκ τούτου το 1996 που συντάχθηκε η επιστολή υπήρχε ήδη απόφαση δικαστηρίου. Σημειώνεται περαιτέρω από την ενόρκως δηλούσα ότι το Τμήμα Αρχαιοτήτων όρισε την 15η Φεβρουαρίου 2018 ως την τελική ημερομηνία για πλήρη συμμόρφωση και άρση των επεμβάσεων. Ο Αιτητής 1 μέσω του δικηγόρου του ενημερώθηκε για ακόμη μία φορά ότι σε διαφορετική περίπτωση η Κυπριακή Δημοκρατία μέσω των Τμημάτων της θα προχωρούσε σε κατεδάφιση και απομάκρυνση όλων των παράνομων κατασκευών που υφίσταντο εντός της περιουσίας της, χωρίς άλλη προειδοποίηση. Το Τμήμα Αρχαιοτήτων κατόπιν γραπτού αιτήματος του δικηγόρου που εκπροσωπεί τον Αιτητή 1, διευθέτησε δύο συναντήσεις, στις 28 Φεβρουαρίου 2018 και στις 9 Μαρτίου 2018, προκειμένου να συζητηθεί το όλο θέμα και εν πάση περίπτωση προκειμένου να δοθεί το δικαίωμα σε αυτόν να ακουσθεί. Παρά το γεγονός ότι αμφότερες οι ημερομηνίες συνάντησης επιβεβαιώθηκαν εκ των προτέρων, εντούτοις, λόγω κωλύματος και στις δύο περιπτώσεις από πλευράς του δικηγόρου του Αιτητή 1, ακυρώθηκαν. Η Κυπριακή Δημοκρατία μέσω των Τμημάτων της, και αφού είχε εξαντληθεί κάθε άλλο περιθώριο συνεννόησης με τον Αιτητή 1, στις 7 Μαΐου 2018 αξιοποιώντας το δικαίωμά της ως κατά νόμο ιδιοκτήτης και κάτοχος επενέβη "αυτοδύναμα" επί των κατασκευών που είχαν αναγερθεί επί της ιδιοκτησίας της και προχώρησε σε κατεδάφισή τους. Στην επιχείρηση συμμετείχε προσωπικό του Τμήματος Αρχαιοτήτων, του Τμήματος Δημοσίων έργων, της ΗΜΥ και του Δήμου Πάφου. Ο εξοπλισμός που απομακρύνθηκε από τα δύο επίδικα κρατικά τεμάχια αφού καταμετρήθηκε, μεταφέρθηκε άθικτος σε αποθήκες του Δήμου Πάφου. Μεγάλο μέρος επιστράφηκε, το δε υπόλοιπο ο Αιτητής 1 μπορεί να το ανακτήσει ανά πάσα στιγμή από τις αποθήκες του Δήμου Πάφου, κάτι που δεν έχει πράξει μέχρι σήμερα. Αναφέρεται ακόμη ότι η πέργκολα του παράνομου υποστατικού ήταν επενδυμένη από φύλλα αμίαντου και για την αφαίρεση της κλήθηκε εξειδικευμένο συνεργείο και το κόστος ανέλαβε το Τμήμα Αρχαιοτήτων, το οποίο θα προχωρήσει τάχιστα σε περίφραξη των τεμαχίων προκειμένου να αποτρέψει μελλοντική παράνομη επέμβαση και να διασφαλίσει πλήρως τα δικαιώματα του στο χώρο. Σε κάθε περίπτωση, η επιχειρηματική δραστηριότητα του Αιτητή 1 μπορεί να συνεχιστεί από το υποστατικό το οποίο κατέχει στο τεμάχιο ...
- Κατά την αντεξέταση της η Κουάλη παρέμεινε, ως προς τα γεγονότα, συνεπής και σταθερή στα όσα διατύπωσε στην ένορκη της δήλωση. Αποδέχθηκε ακόμη πως το Τμήμα Αρχαιοτήτων γνώριζε τη θέση των Αιτητών ότι από το 1973 βρίσκονταν στα δύο επίδικα τεμάχια ..6 και ..
- Επίσης αποδέχθηκε ότι κατά την 07.05.2018, οπότε απομακρύνθηκε ο εξοπλισμός των Αιτητών από τα δύο τεμάχια, η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είχε εξασφαλίσει προηγουμένως διάταγμα Δικαστηρίου. Ο Α.. Κωνσταντίνου στην ένορκη του δήλωση δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από έγγραφα που έχει στη κατοχή του, από πληροφορίες που συγκέντρωσε, από μελέτη σχετικών φακέλων και από έρευνα που έχει διενεργήσει στα πλαίσια των καθηκόντων του. Είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από την Καθ΄ ης η Αίτηση για να προβεί στην ένορκη δήλωση. Αναφορικά με το επίδικο Τεμάχιο ..7, δηλώνεται από τον Κωνσταντίνου ότι, όπως προκύπτει από τους υπηρεσιακούς φακέλους, με τη Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης Δ.Π ..9/20.6.1975 και Διάταγμα Απαλλοτρίωσης Δ.Π 599/16.8.1975 - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α και Β αντίστοιχα - αυτό απαλλοτριώθηκε μεταξύ άλλων και μέρος του τεμαχίου .../1 ήτοι το τεμάχιο ../1/2 όπως φαίνεται στη φωτοτυπία σχεδίου απαλλοτρίωσης - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ εμβαδού 0-1-1600 τ.π ( 484τ.μ. ). Κατά την ημερομηνία Γνωστοποίησης Απαλλοτρίωσης εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του κτήματος με Εγγραφή ..2, τεμάχιο ./1 ήταν
(1)15/90 μερίδια η Α.. Α.. Ζάκκα,
(2)15/90 μερίδια η Α.... Σ..... Νικολαίδη,
(3)5/90 μερίδια η Α..... Π.... Πασχαλίδου,
(4)5/90 μερίδια η Μ.... Π.... Πασχαλίδου,
(5)5/90 μερίδια ο Λ.. Χ.... Κυθραιώτης,
(6)3//90 μερίδια η Ν..... Ταλιώτη,
(7)15//90 μερίδια ο Ά.... Μ... Σταύρου,
(8)15/90 μερίδια η Χ..... Μ.... Σταύρου, και
(9)12/90 μερίδια η Α.... Δ. Σμυρλή, ως διαχειρίστρια της περιουσίας της αποβιωσάσης Ε..... Νικολαίδου. Σύμφωνα με το φάκελλο αρ. ../../1975, το μερίδιο της Α.... Π..... Πασχαλίδου μεταβιβάστηκε στο όνομα της Μ... Γ..... Πιερίδου δυνάμει κληρονομιάς από τη μητέρα της, η οποία εγγράφηκε με τον τίτλο ..2/3.1.
- Επίσης, ως φαίνεται από το φάκελο ...8/1967, κατόπιν απαλλοτρίωσης μέρους του τεμαχίου ../1 για σκοπούς κατασκευής δρόμου, εκδόθηκε νέος τίτλος στο όνομα των πιο πάνω με αριθμό Εγγραφής .2/21.2.1978 Φ/Σχ ./10&18 τεμάχιο ./1/
- Κατόπιν υιοθέτησης νέων σχεδίων με το Άρθρο 50Α του Νόμου Κεφ 224 τα χωρομετρικά στοιχεία και εμβαδό του κτήματος έγιναν Φ/Σχ .../18.02.02 τεμάχιο ..7 Τμήμα Β εμβαδό 331 τ.μ. πόλης Πάφου ενορία Κάτω Πάφου εγγραφή ...
- Το μερίδιο της Ε... Νικολαίδου μεταβιβάσθηκε στο όνομα της Ν.... Ταλιώτου, κατόπιν κληρονομιάς από τη μητέρα της και εκδόθηκε στο όνομα της ο τίτλος ...2/22.9.1979 για 12/90 μερίδια, η οποία στη συνέχεια το πώλησε στην εταιρεία S RAFTIS COMPANY LTD η οποία απέκτησε 30/9000 μερίδια από τις Α... Α... Ζάκκα και Α... Σ... Νικολαίδη και 15/9000 μερίδια από τους Μ... Π... Πασχαλίδου, Μ... Γ... Πιερίδου και Λ... Χ... Κυθραιώτη. Η εταιρεία εγγράφηκε με τον τίτλο ..2/30.6.1980 για 1245/9000 μερίδια και οι υπόλοιποι εγγράφησαν με τον ίδιο τίτλο και ημερομηνία ως εξής
(1)1485/9000 μερίδια Α... Α... Ζάκκα,
(2)1485/9000 μερίδια Α... Σ... Νικολαίδη,
(3)495/9000 μερίδια Μ... Γ... Πιερίδου,
(4)495/9000 μερίδια Μ... Π... Πασχαλίδου, και
(5)495/9000 μερίδια Λ.... Χ..... Κυθραιώτης. Όπως προκύπτει από τον υπηρεσιακό σχετικό φάκελο, ο Ά... Μ... Σταύρου μεταβίβασε το όλο μερίδιο του, επί του πιο πάνω τίτλου ...2, στη θυγατέρα του Μ... Ά... Σταύρου η οποία εγγράφηκε με τον τίτλο ...2/11.1.1983 για 15/90 μερίδια, η δε Χ... Μ... Σταύρου μεταβίβασε το όλο μερίδιο της επί του πιο πάνω τίτλου στη θυγατέρα της Μ... Μ... Κονιώτη η οποία εγγράφηκε με τον τίτλο ...2/11.1.1983 για 15/90 μερίδια. Σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης επί του φακέλου του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου με διακριτικά, ..8/1976, το υπό απαλλοτρίωση κτήμα εκτιμήθηκε Λ.Κ.534,00 ( Ευρώ 580,00). Επειδή διαπιστώθηκε ότι ουδέν εμπόδιο ή και μίσθωση υπήρχε, καταβλήθηκε αποζημίωση
(1)στη Ν... Ταλιώτου £17,800 την 31.5.1979,
(2)στην Εταιρεία S RAFTIS COMPANY LTD £914,54 την 27.6.1984,
(3)στη Μ... Π... Πασχαλίδη £364,33 την 11.7.1984,
(4)στη Μ... Πιερίδου £364,67 την 16.7.1984
(5)στην Α... Σ... Νικολαίδη £1096,43 την 4.8.1984, και
(6)στους Α..... Νικολαϊδου, Λ... Κυθραιώτη, Μ... Ά... Σταύρου και Μ... Μ... Κονιώτη £30.987,00 την 6.12.
- Η διαφορά στην καταβλητέα αποζημίωση οφείλεται είτε σε αναθεώρηση της εκτίμησης ή και κατόπιν απόφασης Δικαστηρίου στα πλαίσια Παραπομπής. Ακολούθως, ενόψει της διευθέτησης της αποζημίωσης για όλους τους ιδιοκτήτες, το κτήμα εγγράφηκε στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας με την εγγραφή ...5/15.5.1990 πόλης Πάφου ενορία Κάτω Πάφου Φ/Σχ ../18.02.02 τεμάχιο .7, Τμήμα Β χωράφι 0-331 τ.μ. μερίδιο όλο. Το εν χρήσει χωρομετρικό σχέδιο επισυνάπτεται ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ. Αναφορικά με το τεμάχιο .6 του Φ/Σχ ./18.02.02, εξ όσων γνωρίζει ο Κωνσταντίνου, από το περιεχόμενο των υπηρεσιακών φακέλων του Τμήματος του, με τη Γνωστοποίηση Απαλλοτρίωσης Δ.Π .3/7.5.1976 και Διάταγμα Απαλλοτρίωσης Δ.Π 572/16.7.1976 - ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ε και Ζ αντίστοιχα - απαλλοτριώθηκε μεταξύ άλλων και μέρος του τεμαχίου ..5, ήτοι το τεμάχιο ./2 όπως φαίνεται στη φωτοτυπία σχεδίου απαλλοτρίωσης ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η εμβαδού 0-0-500 τ.π ( 47τ.μ.). Κατά την ημερομηνία απαλλοτρίωσης το κτήμα ήταν εγγεγραμμένο με την Εγγραφή ..8, Φ/Σχ ./10&18, τεμάχιο ., χωράφι 0-2-3100 τ.π ( 957 τ.μ.) μερίδιο όλο στο όνομα της Λ... Γ... Αγρότη από τη Λευκωσία. Κατόπιν απαλλοτρίωσης μέρους του πιο πάνω κτήματος για σκοπούς δημοσίου δρόμου εκδόθηκε νέος τίτλος με Εγγραφή ..4, τεμάχιο ..Α, χωράφι 0-0-500 τ.π (47 τ.μ.) μερίδιο όλο στο όνομα της Λ... Γ... Αγρότη και κατόπιν υιοθέτησης νέων σχεδίων με το Άρθρο 50Α του Νόμου Κεφ 224 τα χωρομετρικά στοιχεία και εμβαδό του κτήματος έγιναν Φ/Σχ ./18.02.02 τεμάχιο .6 Τμήμα Β, χωράφι 0-0-360 τ.π (0-034 τ.μ. ). Επειδή διαπιστώθηκε ότι ουδέν εμπόδιο ή και μίσθωση υπήρχε, η αποζημίωση καταβλήθηκε την 06.12.1988 στην τότε ιδιοκτήτρια Λ... Γ... Αγρότη, μαζί και για το τεμάχιο .5, £1.360,
- Από το περιεχόμενο των σχετικών φακέλων του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου, προκύπτει ότι το πιο πάνω κτήμα εγγράφηκε στο όνομα της Κυπριακής Δημοκρατίας με την εγγραφή ..2, Φ/Σχ ../18.02.02 τεμάχιο 296 Τμήμα Β χωράφι 0-034 τ.μ. μερίδιο όλο. Η ακροαματική διαδικασία της Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση των προαναφερόμενων ενόρκων δηλώσεων καθώς και της αντεξέτασης της Μαργαρίτας Κουάλη. Με τις γραπτές αγορεύσεις τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των τελευταίων, στην προσπάθεια τους να πείσουν το Δικαστήριο για την επιτυχία των εκατέρωθεν εκδοχών. Επανάληψη των προωθημένων θέσεων των διαδίκων στη λεπτομέρεια τους δε θα ωφελούσε, το Δικαστήριο τις διατηρεί κατά νου, θα τις αξιολογήσει και θα αναφερθεί σε αυτές στο κατάλληλο στάδιο, σε συνδυασμό με τα επίδικα ζητήματα της Αίτησης, στο βαθμό που αυτό κριθεί αναγκαίο για την αιτιολόγηση της απόφασης. Νομική πτυχή:- Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60, στα άρθρα 4-9 του Κεφ. 6, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Κ 1-4 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Αναφορικά με το άρθρο 4 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 όπου στη σελίδα 701 αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32 του Ν.14/60 ερμηνεύθηκε μέσα από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Είναι ξεκάθαρο, μέσα από τη νομολογία (βλέπε Κarydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557) πως για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση, έχει ερμηνευθεί, από τη νομολογία, ότι δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από την απόδειξη ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει αιτούμενο διάταγμα ή να διατηρήσει εκδοθέν διάταγμα σε ισχύ. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του Αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του Αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται βέβαια με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, όσο είναι ανθρωπίνως δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους (ή περισσότερους αν υπάρχουν), θα υποστεί τη λιγότερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι προσωρινού διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cinamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Ένα άλλο θέμα το οποίο εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321. Το Δικαστήριο θα πρέπει επίσης να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, ότι είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται, με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1827). Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMIΤED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, ώστε να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπεράσματα:- Πριν προχωρήσει το Δικαστήριο στην εξέταση των προϋποθέσεων έκδοσης και διατήρησης των εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων, κρίνεται σκόπιμο όπως αποφανθεί επί του ζητήματος της απόκρυψης στοιχείων κατά την εξασφάλιση των διαταγμάτων, αφού το ζήτημα ηγέρθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση. Η νομολογία επί του θέματος ως προς τις συνέπειες απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων κατά την εξασφάλιση προσωρινού διατάγματος είναι ξεκάθαρη (βλέπε υποθέσεις Amathus Navigation Co Ltd v. Concord Express Liners and Others
(1993)1 Α.Α.Δ. 1030, Demstar Limited v. Zim Israel Nasvigation Co Ltd κ.α.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 597 και Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. v. Daventree Resources Ltd κ.α.
(2008)1 Α.Α.Δ. 801). Ισχυρίζεται η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο, κατά την εξασφάλιση των προσωρινών διαταγμάτων, το γεγονός ότι η Καθ' ης η Αίτηση είναι κατόπιν απαλλοτρίωσης ιδιοκτήτρια των δύο επίδικων τεμαχίων. Το Δικαστήριο έχει εξετάσει και αξιολογήσει τη θέση. Κρίνει πως αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Μέσα από το μαρτυρικό υλικό που οι Αιτητές έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ειδικότερα το Τεκμήριο Γ αλλά και μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση συνάγεται ότι το γεγονός αποκαλύφθηκε. Ό,τι οι Αιτητές προτάσσουν για την επιτυχία της Αίτησης τους είναι η θέση τους πως αυτοί ήσαν από το 1973 νόμιμοι κάτοχοι στη βάση σύμβασης ενοικίασης με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες και δη προ της απαλλοτρίωσης. Υπό αυτά τα δεδομένα δεν κρίνεται ότι οι Αιτητές παραπλάνησαν το Δικαστήριο κατά την εξασφάλιση των προσωρινών διαταγμάτων. Λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών και κανόνων που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο αποφασίζονται τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Αναμφισβήτητα η έγερση της αγωγής με αντικείμενο την παράνομη επέμβαση εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση σε τεμάχια που κατ΄ ισχυρισμό κατέχονταν νόμιμα επί σειρά ετών από τους Αιτητές με αναφορά στους δικογραφημένους ισχυρισμούς επί της Έκθεσης Απαίτησης, κρίνεται ως στοιχείο που αποτελεί ικανοποιητικό υπόβαθρο το οποίο δικαιολογεί συμπέρασμα για την ύπαρξη, ενώπιον του Δικαστηρίου, ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συζητήσιμης υπόθεσης. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση κρίνεται ότι έστω και μετά που η Καθ΄ ης η Αίτηση έθεσε τη δική της μαρτυρία και εκδοχή, δε δικαιολογείται ο κλονισμός στην εικόνα ή την όποια δυναμική της εκδοχής των Αιτητών. Βέβαια η όποια πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή είναι αναμφίβολα συνυφασμένη με σχετική μαρτυρία που να υποστηρίζει ή να αποδεικνύει στον απαραίτητο για την παρούσα διαδικασία βαθμό, το δικαίωμα των Αιτητών ότι κατείχαν νόμιμα ή δικαιούνται να συνεχίσουν να κατέχουν τα δύο επίδικα τεμάχια. Διερχόμενο το Δικαστήριο τη σχετική προς τούτο μαρτυρία κρίνεται πως παρ΄ ότι δεν έχουν προσαχθεί λεπτομέρειες ή στοιχεία τα οποία να δικαιολογούν συμπέρασμα βεβαιότητας για την προοπτική επιτυχίας αναφορικά με το καίριο ζήτημα της νόμιμης κατοχής των δύο τεμαχίων στη βάση ενοικιαστηρίου, καθ΄ ότι καμία απόδειξη πληρωμής προσάχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την απαραίτητη λεπτομέρεια και συνοδευτικά στοιχεία εκ μέρους των Αιτητών ή για ύπαρξη σύμβασης μίσθωσης-ενοικίασης των δύο επίδικων τεμαχίων, είτε όσον αφορά τους προηγούμενους ιδιοκτήτες, πολύ δε περισσότερο με την Καθ΄ ης η Αίτηση η οποία κατέστη ιδιοκτήτρια αυτών το έτος 1988 και 1990, ως προκύπτει από τη μαρτυρία του Α... Κωνσταντίνου, υπαλλήλου του Κτηματολογίου, ωστόσο διαφάνηκε πως το γεγονός της κατοχής των δύο επίδικων υποστατικών και εκμετάλλευσης τους από τους Αιτητές, πέραν της μαρτυρίας τους ότι τα κατέχουν από το 1973, είναι αποδεκτό και από την πλευρά της Καθ΄ ης η Αίτηση τουλάχιστον για τα 2-3 τελευταία χρόνια. Συνεπώς ακόμη και στην περίπτωση που στο τέλος της δίκης δεν αποδειχθεί ότι υπήρχε νόμιμη σύμβαση ενοικίασης μεταξύ όλων των πρώην ιδιοκτητών των δύο τεμαχίων και των δύο Αιτητών, ούτως ή άλλως οι Αιτητές 2 δεν θα μπορούσαν να είχαν τέτοια σύμβαση από το 1973 αφού το 1981 ιδρύθηκαν, γεγονός αδιαμφισβήτητο παραμένει ότι τα δύο τεμάχια κατέχονταν από τους Αιτητές χωρίς ενόχληση εκ μέρους της Καθ΄ ης η Αίτηση μέχρι το 2016-2017, οπότε σύμφωνα με τη μάρτυρα της Καθ΄ ης η Αίτηση, Μ... Κουάλη, κατόπιν χωρομετρικής εργασίας διατυπώθηκαν οι ακριβείς διαστάσεις της επέμβασης αφού καθορίσθηκαν επ΄ ακριβώς τα δύο τεμάχια, όπως και άλλα στην περιοχή που ανήκουν στην Καθ΄ ης η Αίτηση κατόπιν προηγηθείσας απαλλοτρίωσης. Υπό αυτές τις περιστάσεις και στη βάση των όσων έχουν λεχθεί στην υπόθεση KENNEDY HOTELS LTD v. HAID INDJIRDIAN
(1992)1 A.Α.Δ. 400, ακόμη και στην περίπτωση που κριθεί ότι οι Αιτητές απώλεσαν το δικαίωμα κατοχής, η Καθ΄ ης η Αίτηση δεν είχε δικαίωμα να αποκτήσει την κατοχή των δύο επίδικων υποστατικών χωρίς προηγουμένως να κάνει χρήση των δικαστικών διαδικασιών δεδομένης της γνωστής πρόταξης θέσεως εκ μέρους των Αιτητών ότι η κατοχή των δύο τεμαχίων ήταν νόμιμη στη βάση ενοικίασης. Μετά την απαλλοτρίωση οι Αιτητές όφειλαν να απομακρυνθούν από τα δύο τεμάχια και να παραδώσουν την κατοχή τους στην Καθ' ης η Αίτηση, ιδιοκτήτρια πλέον αυτών, ώστε η τελευταία να προχωρήσει στην ολοκλήρωση του σκοπού της απαλλοτρίωσης, ωστόσο η άρνηση των Αιτητών η οποία ήταν δεδομένη και γνωστή στην Καθ' ης η Αίτηση δεν δικαιολογούσε την παρέμβαση της τελευταίας χωρίς την εξασφάλιση προηγουμένως απόφασης και/ή διατάγματος Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα οι Αιτητές είχαν δικαίωμα για να διεκδικήσουν αποζημιώσεις δυνάμει του άρθρου 11
(2)του Ν.15/1962 αφού αποδείξουν με διάταγμα αρμόδιου Δικαστηρίου ότι είχαν δικαίωμα ή συμφέρον επί των δύο τεμαχίων. Υπό τις πιο πάνω σκέψεις και παρατηρήσεις κρίνεται ότι τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου δικαιολογούν συμπέρασμα απόδειξης ορατής προοπτικής και πιθανότητας οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία στην αγωγή ως προς την αξίωση τους για εκδίωξη από τα δύο τεμάχια χωρίς προηγούμενη απόφαση Δικαστηρίου. Συνακόλουθα των πιο πάνω, κρίνεται ότι πληρείται και η (β) προϋπόθεση. (γ) Η μη έκδοση και/ή διατήρηση του διατάγματος θα συνεπάγεται δυσκολία και/ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Μπορεί εύλογα να ειπωθεί, πως στην παρούσα υπόθεση οποιαδήποτε ζημιά ήθελε επέλθει στους Αιτητές, αν αυτοί επιτύχουν στην αγωγή τους, αυτή είναι δυνατό να εκτιμηθεί σε χρήμα, αφού η όποια ζημιά ήθελε αποδειχθεί ότι προκλήθηκε ή θα προκληθεί στους Αιτητές δύναται να καθοριστεί με σχετικές εκτιμήσεις είτε στο επίπεδο της απώλειας κέρδους είτε ζημιάς από τη μετακίνηση είτε άλλως πως, καθώς επίσης οποιαδήποτε άλλη ζημιά είναι δυνατό να υπολογισθεί σε χρήμα δεδομένου ότι η επιχείρηση των Αιτητών συνεχίζει να λειτουργεί στο γειτονικό τεμάχιο ..8, συνεπώς δεν δικαιολογείται συμπέρασμα για ανυπολόγιστες ζημιές εξαιτίας πλήρους κατάργησης της επιχείρησης των Αιτητών. Δεν παραγνωρίζονται βέβαια τα λεχθέντα στην υπόθεση Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, όπου έχει αναφερθεί ότι ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Έχοντας κατά νου ωστόσο από τη μια την επάρκεια της θεραπείας των αποζημιώσεων και από την άλλη την απουσία στοιχείων που να αποδεικνύουν την αδυναμία απονομής δικαιοσύνης στο μέλλον αφού δεν αμφισβητείται, ούτε θα ήταν λογικό να αμφισβητηθεί η ικανότητα της Καθ' ης η Αίτηση να αποζημιώσει τους Αιτητές, καθώς επίσης λαμβανομένου υπόψη και του δεδομένου, λόγω της φύσης και των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης, ότι ούτως ή άλλως οι Αιτητές θα έπρεπε να είχαν παραδώσει τα δύο επίδικα τεμάχια, έστω και αν αποδειχθεί ότι υφίσταται νόμιμη κατοχή τους υπό την έννοια που εξηγήθηκε προγενέστερα, και να αποταθούν για αποζημιώσεις, κρίνεται ότι δεν προβάλλει ενώπιον του Δικαστηρίου εύλογο συμπέρασμα είτε ότι θα είναι αδύνατο να αποδοθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, είτε ότι θα επέλθει στους Αιτητές ανεπανόρθωτη ζημιά. Το Δικαστήριο αν και δεν έχει προβεί σε υποκειμενική αξιολόγηση της προαναφερόμενης μαρτυρίας, κρίνει ότι η εξ αντικειμένου θεώρηση της στα πλαίσια της παρούσας ακρόασης ήταν αναγκαία, (βλέπε υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980). Είναι δε τέτοια που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Εν κατακλείδι, επί των προαναφερθέντων, εκείνο που το Δικαστήριο διαπιστώνει είναι πως στο τέλος της ημέρας, δεδομένης της υποχρέωσης των Αιτητών να παραδώσουν τα δύο επίδικα τεμάχια εφ΄ όσον αυτά απαλλοτριώθηκαν για συγκεκριμένο σκοπό, έστω και αν ακόμη υπάρχει νόμιμη σύμβαση ενοικίασης, το μόνο που δικαιούνται είναι αποζημιώσεις για τις όποιες ζημιές τους εξ΄ αιτίας της εγκατάλειψης. Συνακόλουθα το ζήτημα αποκρυσταλλώνεται ως θέμα καθορισμού της αποζημίωσης, η οποία σαφώς δύναται να καθορισθεί σε χρήμα. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι δεν πληρείται η (γ) προϋπόθεση, κατ' επέκταση δεν πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος, σύμφωνα με το Άρθρο 32 του Ν.14/60. Ανεξάρτητα από το πιο πάνω συμπέρασμα του Δικαστηρίου, ως προς την πλήρωση των προϋποθέσεων, εξετάζεται στη συνέχεια, σε περίπτωση που αυτό ήθελε ανατραπεί, κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις, θα ήταν εύλογο και δίκαιο για το Δικαστήριο να διατηρήσει σε ισχύ τα εκδοθέντα διατάγματα. Κρίνεται δε ορθό σε αυτό το στάδιο να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 788 και στις πολύ βοηθητικές και καθοδηγητικές αναφορές οι οποίες διατυπώθηκαν για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας: "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Διαπιστώνεται, κατ΄ εφαρμογή των πιο πάνω νομολογηθέντων, ότι από πλευράς των Αιτητών δεν τέθηκε εκείνη η μαρτυρία που να πείθει το Δικαστήριο ότι σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας αγωγής αυτοί θα υποστούν μεγαλύτερη βλάβη ή ζημιά απ΄ ότι η Καθ΄ ης η Αίτηση, η οποία ούτως ή άλλως ακόμη και αν πετύχει η αγωγή των Αιτητών, λόγω του δεδομένου της απαλλοτρίωσης αν συνεχιστεί η διατήρηση των προσωρινών διαταγμάτων θα στερηθεί ουσιωδών, θεμελιωδών δικαιωμάτων της για να διαχειριστεί την περιουσία της ως έχει αφενός δικαίωμα αλλά και στη συγκεκριμένη περίπτωση υποχρέωση ώστε να ολοκληρώσει το σκοπό της απαλλοτρίωσης στη βάση της οποίας απέκτησε την ιδιοκτησία των δύο επίδικων τεμαχίων. Ξεκαθαρίζεται ωστόσο ότι η προαναφερθείσα σκέψη έχει μοναδικό έρεισμα τα όσα αποφασίστηκαν από το Δικαστήριο αναφορικά με την (γ) προϋπόθεση, και δη πως το εναπομείναν ζήτημα είναι πλέον ο καθορισμός αποζημίωσης κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις, και εφ' όσον βέβαια αποφασισθεί ότι οι Αιτητές, που σημειωτέον ουδέποτε κατέβαλαν οποιοδήποτε ενοίκιο στην Καθ' ης η Αίτηση από το 1988 και 1990, κατείχαν νόμιμα τα δύο επίδικα τεμάχια, οπότε η Καθ΄ ης η Αίτηση θα έχει υποχρέωση να καταβάλει αποζημίωση για την απώλεια χρήσης τους αλλά και της όποιας άλλης παρεμφερούς ζημιάς αν προκλήθηκε στον εξοπλισμό των Αιτητών είτε η κατοχή των τεμαχίων εκ μέρους τους ήταν νόμιμη είτε όχι. Συνακόλουθα κρίνεται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεση κλίνει υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση. Τέλος παρεμβάλει ακόμη ένα στοιχείο το οποίο συνυπολογίζεται από το Δικαστήριο. Οι Αιτητές κάνουν αναφορά σε ανέγερση υποστατικού επί των δύο επίδικων τεμαχίων, για σκοπούς εξυπηρέτησης της επιχείρησης τους, ωστόσο δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε άδεια οικοδομής γι' αυτό ή πιστοποιητικό τελικής έγκρισης με αποτέλεσμα ενώπιον του Δικαστηρίου να περιρρέει ατμόσφαιρα παρανομίας εντός των δύο επίδικων τεμαχίων, η συνέχιση της οποίας δεν δικαιολογείται. Εν' όψει όλων των προαναφερόμενων, κρίνεται ότι η Αίτηση δεν είναι ορθό και δίκαιο να επιτύχει και κατ΄ επέκταση ούτε τα προσωρινά διατάγματα είναι δίκαιο να παραμείνουν σε ισχύ. Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται και τα προσωρινά διατάγματα ημερομηνίας 14.06.2018 ακυρώνονται. Τα έξοδα της δίκης στην Αίτηση επιδικάζονται προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση, η οποία είναι η επιτυχούσα διάδικος, και εναντίον των Αιτητών. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) ........... Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΘΓ Subject: Civil/Other Action/Interim Αναφορά: politiki dikonomia - proswrino diatagma cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο