Φωτίου κ.α. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Έφεσης - Αίτησης: 297/2018, 25/2/2019

(2)των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 μέχρι 2014 (στο εξής «Νόμος»), έγγραφη ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος, ημερομηνίας 25/6/2018 καθώς και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(1), έγγραφη - χωρίς ημερομηνία - ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», του ίδιου Παραρτήματος, η οποία συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Και οι δυο αυτές ειδοποιήσεις επιδόθηκαν προσωπικά στους εφεσείοντες 1 και 3 και στους εφεσείοντες 2, μέσω του εφεσείοντα 3, υπό την ιδιότητά του ως διευθυντή τους. Οι εφεσίβλητοι, την 1/11/2018 επέδωσαν και στους τρεις εφεσείοντες, την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου, δεύτερη, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 8/10/2018. Στον εφεσείοντα 3 επέδωσαν και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Δ

(2), έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ», ημερομηνίας και αυτή, 8/10/

1. Και οι δυο αυτές ειδοποιήσεις επιδόθηκαν προσωπικά στον εφεσείοντα 3 και μέσω του, στην εφεσείουσα 1 - σύζυγό του και στους εφεσειόντες 2, υπό την ιδιότητά του ως διευθυντή τους. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», οι εφεσίβλητοι ειδοποιούν τους εφεσείοντες - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη, χρέος έχει καταστεί πληρωτέο από το 2013 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση των επίδικων ακινήτων με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 19/3/2019, μεταξύ των ωρών 9:00 π.μ. μέχρι 5:00 μ.μ., σε συγκεκριμένη διεύθυνση (η οποία αναφέρεται) στην Έμπα. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ», η οποία απευθύνεται στον εφεσείοντα 3, τον καλούν όπως εντός 10 ημερών από την παραλαβή της, διορίσει εκτιμητή, με σκοπό τον καθορισμό της αγοραίας αξίας των επίδικων ακινήτων. Περαιτέρω, του υποδεικνύουν ότι η εκτίμηση θα πρέπει να παραδοθεί εντός 25 ημερών, σε συγκεκριμένη και πάλι διεύθυνση (η οποία αναφέρεται) στη Λευκωσία. Καταληκτικά, τον πληροφορούν ότι εάν παραλείψει να διορίσει εκτιμητή - εντός της παραπάνω προθεσμίας -, τότε θα προχωρήσουν στο διορισμό νέου εκτιμητή. Όλα τα παραπάνω γεγονότα απορρέουν από την ενώπιόν μου μαρτυρία. Στο σύνολό τους σχεδόν αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Οι εφεσείοντες, στις 9/11/2018 καταχώρησαν την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητούν: πρώτο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να κηρύσσεται άκυρη και/ή παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος η - παραπάνω - ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δεύτερο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η εν λόγω ειδοποίηση, δεν πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου και είναι παράτυπη, αφού στηρίχθηκε σε διαδικασία νομικά διάτρητη, άκυρη και ελαττωματική, τρίτο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να τερματίζεται η διαδικασία πλειστηριασμού των επίδικων ακινήτων μέχρι την εκδίκαση και εξάντληση όλων των ένδικων βοηθημάτων και/ή μέσων αφορούν την έφεση, τέταρτο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να δηλώνεται και/ή να κηρύττεται ότι η διαδικασία προώθησης του πλειστηριασμού των επίδικων ακίνητων δυνάμει των προνοιών του Νόμου συνιστά κατάχρηση και/ή ότι οι εφεσίβλητοι κωλύονται δια της συμπεριφοράς τους και/ή λόγω πολλαπλότητας διαδικασιών και/ή λόγω λανθασμένων διαδικασιών από του να προωθούν την παρούσα διαδικασία, πέμπτο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να κηρύσσεται άκυρη και χωρίς κανένα νόμιμο αποτέλεσμα η ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ», έκτο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να αναστέλλεται και/ή ακυρούται η διαδικασία αναγκαστικής πώλησης των επίδικων ακινήτων, έβδομο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να ακυρώνονται οι διαδικασίες αναγκαστικής πώλησης και/ή άλλες συναφείς με αυτήν, προγενέστερες και μεταγενέστερες αυτής, για λόγους - οι οποίοι αναφέρονται - που αφορούν την κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την ειδοποίηση Τύπου «Ι», όγδοο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να δηλούται ότι οι εφεσίβλητοι δε νομιμοποιούνται να προβούν στη σκοπούμενη πώληση και/ή η διαδικασία που ακολουθούν είναι πρόωρη και παράτυπη, αφού οι εφεσείοντες, με τη λήψη της ειδοποίησης Τύπου «Ι», συμμορφώθηκαν με το περιεχόμενό της και πάντως, έκτοτε βρίσκονται σε διαβουλεύσεις με τους εφεσίβλητους, για φιλικό διακανονισμό, ένατο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να παραμερίζεται η σκοπούμενη πώληση των επίδικων ακινήτων, δέκατο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να ακυρούται το όλο της διαδικασίας, καθότι αυτή πάσχει, τύποις και ουσία και πάντως, δεν τυγχάνει εφαρμογής, αφού, μεταξύ εφεσειόντων και εφεσίβλητων γίνονται διαπραγματεύσεις για διακανονισμό και η διαδικασία αυτή, ένεκα τούτου χαρακτηρίζεται από καταχρηστικότητα και είναι καταπιεστική και εκβιαστική, εντέκατο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να ακυρούται το όλο της διαδικασίας, καθότι αυτή πάσχει, τύποις και ουσία και πάντως, οι εφεσίβλητοι δεν ακολούθησαν την ορθή διαδικασία, αφού πρώτα απέστειλαν διά ταχυδρομείου τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» και μετά έγινε η επίδοσή τους και τέλος, δωδέκατο, διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να ακυρούται το όλο της διαδικασίας, αφού η νυν διαδικασία στηρίχτηκε σε προγενέστερη διαδικασία, η όποια πάσχει, είναι πλημμελής και μη συνάδουσα με τις ρητές πρόνοιες του Νόμου. Η έφεση αποτελείται από 17 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εφεσείοντα 3, ο οποίος, όπως αναφέρει στην παράγραφο 1 γνωρίζει τα γεγονότα της έφεσης παρά πολύ καλά και είναι εξουσιοδοτημένος από τους εφεσείοντες 1 και 2 να προβεί στην ένορκη δήλωση. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση η οποία αποτελείται από 21 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του υπαλλήλου τους, .... Σταυρινού. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της μαρτυρίας. Το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Παρατηρώ τα εξής: Καθώς ήδη έχει αναφερθεί στις 26/6/2018 επιδόθηκαν στους εφεσείοντες οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι». Να σημειωθεί ότι και οι δυο εκδόθηκαν και επιδόθηκαν δυνάμει των σχετικών - κατά περίπτωση - προνοιών του Νόμου, προτού αυτός τροποποιηθεί από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο 87(Ι)/2018 (στο εξής «τροποποιητικός νόμος»), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ - με τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας -, στις 13/7/
2. Το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου - που με το άρθρο 14 του τροποιητικού νόμου έχει καταργηθεί - διαλάμβανε για το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους, του οποίου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα - μεταξύ άλλων - και από οποιαδήποτε ειδοποίηση αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, να καταχωρήσει έφεση κατά της εν λόγω ειδοποίησης, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για την ειδοποίηση. Μολονότι υπάρχουν διιστάμενες - πρωτόδικες - αποφάσεις, κατά πόσο οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» ήταν εφέσιμες (η δική μου θέση, την οποία καταγράφω σε αριθμό αποφάσεών μου είναι ότι υπό προϋποθέσεις ήταν εφέσιμες, με δικαιοδοτικό βάθρο το καταργηθέν άρθρο 44ΙΓ του Νόμου), στην περίπτωση των εφεσειόντων, δεδομένου ότι αυτές, τους επιδόθηκαν στις 26/6/2018 και η έφεσή τους καταχωρήθηκε στις 9/11/2018 είναι σαφές, ότι, στο βαθμό που με αυτή επιδιώκεται η αποδοχή της, για λόγους που άπτονται είτε της εγκυρότητας είτε της σχετικής, με τις δυο αυτές ειδοποιήσεις, διαδικασίας, η έφεση, με την οποία ουσιαστικά επιδιώκεται ο παραμερισμός της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» και η ματαίωση του σκοπούμενου δυνάμει αυτής πλειστηριασμού, για πώληση των επίδικων ακινήτων, εν πάση περιπτώσει είναι εκπρόθεσμη. Και με δεδομένο ότι με αυτή - για να επαναλάβω - αυτό που επιδιώκεται είναι ο παραμερισμός της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», το γεγονός ότι οι εφεσείοντες, για σκοπούς απόδειξης και στοιχειοθέτησής της, έστω έμμεσα επιδιώκουν και την ακύρωση των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» εγείρεται και θέμα κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους τους, υπό την εξής έννοια: δεν είναι δυνατό στο πλαίσιο της παρούσας έφεσης, με την οποία εφεσιβάλλουν την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», να επιδιώκουν την ακύρωση των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι», οι οποίες, κατά το χρόνο καταχώρησης της υπό κρίση έφεσης, δεν ήταν εφέσιμες και για τον επιπλέον λόγο, ότι, μετά τις 13/7/2018 που έχει τεθεί σε ισχύ ο τροποποιητικός νόμος, ενώ η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - που και προηγουμένως ήταν εφέσιμη - εξακολουθεί να είναι εφέσιμη, με βάση και το ισχύον - νέο - άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, δεν ισχύει το ίδιο και για τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι», οι οποίες, μετά την κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ του Νόμου είναι σαφές, ότι δεν είναι πλέον εφέσιμες. Αυτό ισχύει και για την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ» - την ακύρωση της οποίας ζητούν ευθέως οι εφεσείοντες -, που και να ήταν εφέσιμη, πλέον δεν είναι. Μετά τις 13/7/2018 που τέθηκε σε ισχύ ο τροποποιητικός νόμος, η μόνη εφέσιμη ειδοποίηση δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου είναι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Η οποία σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ, θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης. Από τα πιο πάνω θεωρώ ότι καθίστανται απολύτως κατανοητοί οι λόγοι που στη συνέχεια, όσοι από τους λόγους έφεσης καθώς και οτιδήποτε αναφέρεται στην υποστηρικτική της ένορκη δήλωση, βάλλουν κατά των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι», δε θα ληφθούν υπόψη. Με εξαίρεση βέβαια, οτιδήποτε από αυτά αναγκαιεί να ληφθεί υπόψη για σκοπούς εξέτασης της έφεσης, η οποία έχει ως μόνο αντικείμενο, την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» και τη σκοπούμενη με αυτή πώληση των επίδικων ακινήτων με πλειστηριασμό, στις 19/3/2019. Υπεισέρχομαι τώρα στην ουσία της έφεσης, η οποία, ασφαλώς θα εξεταστεί υπό το φως των λόγων της σε συνάρτηση με τους εγειρόμενους σ' αυτή λόγους ένστασης. Σύμφωνα με τη δεύτερη επιφύλαξη του ισχύοντος άρθρου 44Α

(3)του Νόμου: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» Ακολούθως σύμφωνα με το ισχύον άρθρο 44Γ του Νόμου: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι πρόνοιες του τροποποιητικού νόμου - ο οποίος τέθηκε σε ισχύ, στις 13/7/2018 -, θα εφαρμόζονται έστω κι αν έχουν σταλθεί οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, προτού τεθεί σε ισχύ ο τροποποιητικός νόμος. Αυτό, στην προκειμένη περίπτωση, με απλά λόγια σημαίνει ότι η διαδικασία πώλησης των - ενυπόθηκων - επίδικων ακινήτων δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, η οποία είχε αρχίσει με την έκδοση και επίδοση στους εφεσείοντες των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι», προτού τροποποιηθεί ο Νόμος μπορεί να συνεχιστεί και ολοκληρωθεί κανονικά, με βάση τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, μετά την τροποποίησή του, χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί ό,τι έγινε με βάση τις σχετικές - επίσης - πρόνοιές του προτού τροποποιηθεί. Με αυτό δεδομένο, για ό,τι αφορά στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - η οποία, για λόγους που ήδη έχουν αναφερθεί είναι και η μόνη που μας ενδιαφέρει - η οποία εκδόθηκε και επιδόθηκε στους εφεσείοντες, μετά την εφαρμογή του τροποποιητικού νόμου, εφαρμόζονται τα διαλαμβανόμενα στο ισχύον άρθρο 44Γ του Νόμου (ανωτέρω), η ουσία του οποίου έγκειται στα εξής: Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δε συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» που του επιδίδεται, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης μπορεί να καταχωρήσει έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 6 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του ίδιου άρθρου (ανωτέρω). Στην προκειμένη περίπτωση, στο ερώτημα, κατά πόσο συντρέχει οποιοσδήποτε από αυτούς τους λόγους για παραμερισμό της επίδικης ειδοποίησης - κατά τον Τύπο «ΙΑ» -, απαντώ ως εξής: Με απλή αντιπαραβολή της επίδικης ειδοποίησης - κατά τον Τύπο «ΙΑ» -, με την αντίστοιχή της στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου διαπιστώνω ότι η πρώτη πληροί, όλες τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις. Για να συνεχίσω, στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση έχει επιδοθεί δεόντως στους εφεσείοντες, απαντώ καταφατικά. Από τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιόν από τους εφεσίβλητους προκύπτει ότι η επίδικη ειδοποίηση έχει επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση και στους τρεις εφεσείοντες, την 1/11/

1. Ο συγκεκριμένος τρόπος επίδοσής της προβλέπεται στο άρθρο 44ΙΕ του Νόμου. Εξάλλου, ότι έχει επιδοθεί το αναγνωρίζουν και οι εφεσείοντες (βλ. την παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης του εφεσείοντα 3). Απ' εκεί και πέρα, το γεγονός ότι οι εφεσίβλητοι, προηγουμένως απέστειλαν στους εφεσείοντες την εν λόγω ειδοποίηση και ταχυδρομικώς - χωρίς να χρειάζεται να αποφανθώ εάν αυτό έγινε είτε με απλό ταχυδρομείο είτε με συστημένη επιστολή -, ομολογώ πως δεν αντιλαμβάνομαι κατά ποια έννοια στοιχειοθετεί το αίτημα των εφεσειόντων για ακύρωση της όλης διαδικασίας, επειδή, όπως εσφαλμένα υποβάλλουν, αυτή πάσχει, τύποις και ουσία. Στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση έχει αποσταλεί στους εφεσείοντες, πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τους εφεσίβλητους - ενυπόθηκους δανειστές, απαντώ και πάλι καταφατικά. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», η οποία επιδόθηκε στους εφεσείοντες, στις 26/6/2018, αυτοί κλήθηκαν να καταβάλουν στους εφεσίβλητους, το αναφερόμενο σ' αυτή ενυπόθηκο χρέος, εντός 30 ημερών. Η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», τους έχει επιδοθεί την 1/11/
2. Δηλαδή, αφού εκδόθηκε, ακολούθως, τους είχε αποσταλεί και επιδοθεί μετά τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή του ενυπόθηκου χρέους. Για το ίδιο θέμα προστίθενται και τα εξής: Όπως αναφέρει ο εφεσείων 3 στην ένορκη του δήλωση, μετά την παραλαβή των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» αποτάθηκαν σε δικηγόρο και απέστειλαν στους εφεσίβλητους, τις επιστολές και τα γραπτά υπομνήματα (τεκμήρια 5 και 6 στην ένορκη του δήλωση), τηρώντας κατά γράμμα την απαίτηση του Νόμου και ειδικότερα, στο σημείο που στην ειδοποίηση Τύπου «Ι» αναγράφεται η φράση, «Εάν έχετε διαφορετική γνώμη, παρακαλώ όπως πληροφορήσετε την Τράπεζα για τούτο γραπτώς σε διάστημα 30 ημερών, από την παραλαβή της παρούσης..». Λόγω και του πιο πάνω λόγου, προστίθεται, η εφεσίβλητοι δε νομιμοποιούνται να προχωρήσουν την παρούσα διαδικασία. Οι παραπάνω ισχυρισμοί των εφεσειόντων, προφανώς είναι σε συνάρτηση με το αίτημα τους - σύμφωνα με την έφεση - για δήλωση, ότι οι εφεσίβλητοι δε νομιμοποιούνται να προβούν στη σκοπούμενη πώληση και/ή η διαδικασία που ακολουθούν είναι πρόωρη και παράτυπη, αφού οι ίδιοι, με τη λήψη της ειδοποίησης Τύπου «Ι» συμμορφώθηκαν με το περιεχόμενό της και πάντως, έκτοτε βρίσκονται σε διαβουλεύσεις με τους εφεσίβλητους, για φιλικό διακανονισμό. Συναρτώνται ακόμη και με το 16 λόγο έφεσης σύμφωνα με τον οποίο, η διαδικασία είναι κατά παράβαση του Νόμου, αφού κατόπιν παραλαβής του Τύπου «Ι», οι εφεσείοντες ανταποκρίθηκαν. Παρατηρώ τα εξής: Καταρχήν, η παραπάνω - εντός εισαγωγικών - φράση έχει την έννοια της γραπτής πληροφόρησης των εφεσίβλητων από τους εφεσείοντες, κατά πόσο διαφωνούν με οτιδήποτε περιέχεται στη συγκεκριμένη ειδοποίηση. Από το περιεχόμενο της μίας και μόνο επιστολής που απέστειλαν οι δικηγόροι των εφεσειόντων στους εφεσίβλητους, εντός της προθεσμίας των 30 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», δεν προκύπτει να τους πληροφορούν για οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ως «διαφορετική γνώμη» σε όσα περιέχονται στην ειδοποίηση. Ενώ με αυτή, οι εφεσείοντες ειδοποιούνται από τους εφεσίβλητους, ότι το αναφερόμενο ενυπόθηκο χρέος τους έχει γίνει απαιτητό και καλούνται να το καταβάλουν εντός 30 ημερών, με την υπόδειξη ότι σε αντίθετη περίπτωση, θα προχωρήσουν με τη διαδικασία πλειστηριασμού που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, για πώληση των ενυπόθηκων - επίδικων ακινήτων, οι δικηγόροι των εφεσειόντων, με την επιστολή τους προς τους εφεσίβλητους, ημερομηνίας 10/7/2018 - η οποία, θα πρέπει να σημειωθεί ότι έχει θέμα την ειδοποίηση Τύπου «Θ» -, επί της ουσίας αναφέρουν τα εξής: «Επί τη βάσει του ΤΥΠΟΥ Θ εκφράζουμε προθυμία για συνάντηση και/ή συζήτηση του όλου θέματος με σκοπό την εξεύρεση μίας κοινά αποδεκτής διευθέτησης και/ή έντιμου συμβιβασμού.» Ουδεμία αναφορά υπάρχει στην εν λόγω επιστολή που να έχει σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι». Όμως, ακόμη και να υπήρχε τέτοια αναφορά, αυτό δε σημαίνει ότι θα αποτελούσε κώλυμα για συνέχιση της διαδικασίας εκ μέρους των εφεσίβλητων και συγκεκριμένα, ότι αυτοί θα εμποδίζονταν να επιδώσουν στους εφεσείοντες στη συνέχεια, την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Στην τελευταία περίπτωση, η πληροφόρηση των εφεσίβλητων από τους εφεσείοντες ότι έχουν διαφορετική γνώμη σε σχέση με το περιεχόμενο της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» που τους επέδωσαν, κατά τη γνώμη μου, θα είχε την έννοια της παροχής ευκαιρίας στους εφεσίβλητους να εξετάσουν, κατά πόσο οτιδήποτε αναφέρεται στην εν λόγω ειδοποίηση, ενδεχομένως να είναι λάθος ή να μην ευσταθεί. Για παράδειγμα, οι εφεσείοντες, θα μπορούσαν να τους πληροφορήσουν ότι το αναφερόμενο στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», ενυπόθηκο χρέος, είτε δεν έγινε απαιτητό είτε δεν είναι ορθό είτε ακόμη και ότι δεν οφείλεται και σε περίπτωση που αυτό ευσταθούσε, οι εφεσίβλητοι, προφανώς δε θα προχωρούσαν τη σχετική διαδικασία. Παρόλα αυτά, εάν επέμεναν να την προωθούν, οι εφεσείοντες, θα μπορούσαν να καταχωρήσουν αγωγή και στο πλαίσιό της να επιδιώξουν την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος και ακολούθως, όταν οι εφεσίβλητοι θα προχωρούσαν με τη διαδικασία και θα τους επέδιδαν την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», οι ίδιοι, θα μπορούσαν να καταχωρήσουν έφεση παραμερισμού της, επικαλούμενοι ως λόγο, την ύπαρξη του εν λόγω διατάγματος. Και σε τέτοια περίπτωση, η έφεσή τους, προφανώς θα γινόταν αποδεκτή. Εν πάση περιπτώσει - για να καταλήξω -, επειδή οι εφεσείοντες ισχυρίζονται ότι με την αποστολή των επιστολών και γραπτών υπομνημάτων των δικηγόρων τους προς τους εφεσίβλητους, οι ίδιοι συμμορφώθηκαν με το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «Ι», η θέση μου είναι η εξής: Για να μπορούσε να λεχθεί βάσιμα κάτι τέτοιο εκ μέρους τους, αυτό που όφειλαν να κάνουν, ήταν ό,τι κλήθηκαν να κάνουν με την εν λόγω ειδοποίηση. Και αυτό ξεκάθαρα, ασφαλώς, δεν ήταν να αποστείλουν τις επιστολές και υπομνήματα με τους δικηγόρους τους, αλλά, να καταβάλουν στους εφεσίβλητους εντός 30 ημερών το ποσό που αναφέρεται στην ειδοποίηση. Και βέβαια, εάν το έπρατταν και οι εφεσίβλητοι, παρόλα αυτά προχωρούσαν με την επίδοση σ' αυτούς της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» και πάλι, θα μπορούσαν να αποταθούν στο Δικαστήριο, με αίτημα την έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, η έκδοση του οποίου αποτελεί αυτοτελή λόγο παραμερισμού της εν λόγω ειδοποίησης, στο πλαίσιο έφεσης που θα καταχωρούσαν και ουσιαστικά, ματαίωσης του σκοπούμενου δυνάμει αυτής πλειστηριασμού για πώληση των επίδικων ακινήτων. Κανένα τέτοιο διάταγμα έχει εκδοθεί υπέρ τους και ειδικά, υπέρ των εφεσειόντων 1 και 3, ούτε και οποιοδήποτε προστατευτικό διάταγμα δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου έχει εκδοθεί. Τέλος, στο βαθμό που με το 17 λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι οι εφεσείοντες είναι πρόσωπα που δικαιούνται να ενταχθούν στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ», αφού τα οικονομικά τους δεδομένα είναι τέτοια που το επιτρέπουν, όμως, χωρίς να οριστικοποιηθούν οι πρόνοιες του σχεδίου και να ανακοινωθούν τα ονόματα των προσώπων που επωφελούνται αυτού, η διαδικασία που οι εφεσίβλητοι επέλεξαν είναι πρόωρη και παράνομη, αφού, εάν κάθε εφεσείων ήθελε ενταχθεί στο σχέδιο, σημαίνει πως αδίκως και παρανόμως θα έχει γίνει η διαδικασία πώλησης και/ή ενυπάρχει ο κίνδυνος για άνευ αντικειμένου ένταξή τους στο σχέδιο, παρατηρώ τα εξής: Είναι γεγονός, ότι η έγκριση της συμμετοχής ενυπόθηκου οφειλέτη, είτε στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» είτε σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης αποτελεί αυτοτελή λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης - κατά τον Τύπο «ΙΑ» - της σκοπούμενης πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου, δυνάμει του άρθρου 44Γ

(3)(στ) του Νόμου. Αποτελεί επίσης γεγονός, ότι το σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» δεν έχει τεθεί ακόμη σε εφαρμογή. Παρόλα αυτά, στη βάση του παραπάνω λόγου, για τον οποίο οι εφεσείοντες ζητούν την ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και τη ματαίωση του προγραμματισμένου δυνάμει αυτής πλειστηριασμού για πώληση των επίδικων ακινήτων και όσων αναφέρει ο εφεσείων 3 στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση έφεση συναφώς με το συγκεκριμένο λόγο, η έφεση δεν μπορεί να επιτύχει. Ο εφεσείων 3, στις παραγράφους 31 και 32 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει τα εξής: Λόγω των οικονομικών τους δεδομένων δικαιούνται να ενταχθούν στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ». Χωρίς όμως αυτό να έχει οριστικοποιηθεί, διερωτάται πώς οι εφεσίβλητοι έχουν προχωρήσει σε μια τέτοια διαδικασία, παραβιάζοντας κατάφωρα τα δικαιώματά τους. Ο ίδιος είναι πατέρας 4 ανήλικων τέκνων και οι καταστάσεις των αποδοχών του καθώς και της εφεσείουσας 1 - συζύγου του, μιλούν από μόνες τους. Οι παραπάνω ισχυρισμοί και θέσεις των εφεσειόντων, ενδεχομένως να είχαν νόημα εάν υπήρχε μαρτυρία εκ μέρους τους, ότι, ενώ επιδίωξαν να ενταχθούν στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ», αυτό δεν έγινε, επειδή το εν λόγω σχέδιο δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ. Σε τέτοια περίπτωση και νοουμένου ότι η υπό κρίση έφεση είχε ως λόγο την παραβίαση συγκεκριμένου δικαιώματος ή δικαιωμάτων τους, υπό την έννοια ότι, για λόγους που δεν ανάγονται σε δική τους αμέλεια ή αδιαφορία, ο λόγος για τον οποίο δεν μπορούν να επικαλεστούν ως λόγο παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης, την έγκριση της συμμετοχής τους στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ», είναι γιατί αυτό δεν έχει τεθεί ακόμη σε ισχύ και όχι επειδή, είτε δεν υπόβαλαν σχετική αίτηση είτε γιατί υπόβαλαν και απορρίφθηκε, ενδεχομένως η έφεσή του να γινόταν αποδεκτή. Όμως, επειδή το όλο θέμα, εν τέλει απολήγει να είναι καθαρά θεωρητικό δε θα ήθελα να επεκταθώ. Ακολουθεί ότι κανένας λόγος παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» δυνάμει του άρθρου 44Γ

(3)του Νόμου υπάρχει. Με την υπό κρίση έφεση, οι εφεσείοντες ζητούν και διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να δηλώνεται και/ή κηρύττεται ότι η διαδικασία προώθησης του πλειστηριασμού των επίδικων ακίνητων δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου συνιστά κατάχρηση και/ή ότι οι εφεσίβλητοι κωλύονται δια της συμπεριφοράς τους και/ή λόγω πολλαπλότητας των διαδικασιών και/ή λόγω λανθασμένων διαδικασιών από το να προωθούν την παρούσα διαδικασία. Περαιτέρω, ζητούν διάταγμα και/ή απόφαση, με την οποία να ακυρούται το όλο της διαδικασίας, καθότι αυτή πάσχει, τύποις και ουσία και πάντως, δεν τυγχάνει εφαρμογής, αφού μεταξύ τους και των εφεσίβλητων γίνονται διαπραγματεύσεις για διακανονισμό και η διαδικασία αυτή, ένεκα τούτου χαρακτηρίζεται από καταχρηστικότητα και είναι καταπιεστική και εκβιαστική. Σε συνάρτηση με τα πιο πάνω αιτήματά τους, ο εφεσείων 3, στην ένορκη του δήλωση αναφέρει τα εξής: Η διαδικασία είναι καταχρηστική, παράνομη και άδικη. Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ οι εφεσείοντες είναι ήδη σε διαβουλεύσεις με τους εφεσίβλητους, αυτοί προχώρησαν με ένα τόσο δραστικό μέσο. Με αυτό τον τρόπο καταδεικνύουν την κακοπιστία τους, την καταχρηστικότητα του μέσου και των διαδικασιών και πως πάντως, τα κίνητρα και ο σκοπός τους είναι το αθέμιτο κέρδος. Λόγω των οικονομικών τους δικαιούνται να ενταχθούν στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ». Με αυτά τα δεδομένα, οι εφεσίβλητοι επέλεξαν αυτή τη διαδικασία για να πετύχουν άλλους σκοπούς, να τους εκφοβίσουν, να τους απειλήσουν και πάντως είναι πρόωρη και παράνομη η διαδικασία αυτή. Αυτοί λοιπόν είναι οι λόγοι για τους οποίους οι εφεσείοντες θεωρούν ότι η διαδικασία πλειστηριασμού για πώληση των επίδικων ακίνητων δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου συνιστά κατάχρηση και προφανώς, στη βάση αυτών και μόνο των λόγων θα εξετάσω κατά πόσο η επί του προκειμένου θέση τους ευσταθεί. Με αυτό δεδομένο, το πρώτο που θέλω να πω είναι ότι οι εφεσείοντες δε νομιμοποιούνται να επικαλούνται οποιοδήποτε άλλο λόγο και δη, γεγονότα που έθεσαν υπόψη μου με τη δική τους μαρτυρία οι εφεσίβλητοι, για σκοπούς στοιχειοθέτησης της θέσης τους, ότι η διαδικασία πλειστηριασμού για πώληση των επίδικων ακίνητων δυνάμει των προνοιών του Μέρους VIA του Νόμου συνιστά κατάχρηση. Η έφεσή τους, θα κριθεί στη βάση των λόγων της - όπως αυτοί αναφέρονται στο σώμα της - και λαμβάνοντας υπόψη τη μαρτυρία που οι ίδιοι προσκομίζουν για σκοπούς απόδειξης και στοιχειοθέτησής τους. Με τα παραπάνω απαντώ και στη θέση των ευπαίδευτων δικηγόρων τους, οι οποίοι, προκειμένου να τεκμηριώσουν τη θέση τους, ότι, το γεγονός ότι οι εφεσίβλητοι επιδιώκουν να πωλήσουν τα επίδικα ακίνητα με τη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου τη στιγμή που όπως αναφέρει ο ενόρκως δηλών γι' αυτούς στην παράγραφο 8 της ένορκης του δήλωσης, στο πλαίσιο της αγωγής 1126/2014 (ανωτέρω) εξασφάλισαν και διάταγμα εκποίησης της επίδικης υποθήκης και πώλησης των επίδικων ακινήτων, ενισχύει και επιβεβαιώνει τις θέσεις τους για το καταχρηστικό και λανθασμένο της υπό κρίση διαδικασίας. Επί της ουσίας τώρα, οι παραπάνω γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί των εφεσειόντων ομολογώ πως δεν αντιλαμβάνομαι κατά ποια έννοια στοιχειοθετούν τη θέση τους, ότι, το γεγονός ότι οι εφεσίβλητοι επέλεξαν να ασκήσουν τα δικαιώματά τους που απορρέουν από το Μέρος VIA του Νόμου, το οποίο διαλαμβάνει για την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι οι εφεσίβλητοι, ενώ έχουν ήδη εξασφαλίσει διάταγμα για πώληση των επίδικων ακινήτων στο πλαίσιο της παραπάνω αγωγής τους, εντούτοις επιδιώκουν να τα πωλήσουν και σε εφαρμογή της διαδικασίας που προνοεί το Μέρος VIA του Νόμου, σε καμιά περίπτωση μπορεί βάσιμα να λεχθεί ότι αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας. Δικαίωμά τους είναι αυτό που κάνουν, το οποίο τους αναγνωρίζει ρητά το άρθρο 44Α(4Α)του Νόμου. Και κάτι ακόμη προτού καταλήξω: Επειδή οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των εφεσειόντων, όπως αναφέρουν στη γραπτή τους αγόρευση, τίθεται εν αμφιβόλω η ιδιότητα του ενόρκως δηλούντα για τους εφεσίβλητους, επειδή δε διευκρινίζει σε ποιο τμήμα της τράπεζας εργάζεται και πάντως, δεν είναι άτομο το οποίο έχει πρωτογενή γνώση και αντίληψη των δεδομένων και αυτό συνάγεται από το σύνολο της ένορκης του δήλωσης, οπότε και δε θα πρέπει να αποδώσω ουσιαστική βαρύτητα στα γραφόμενά του και να απορρίψω τις θέσεις των εφεσίβλητων, παρατηρώ τα εξής: Καταρχήν, από το σύνολο των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου είναι σαφές, ότι η έφεση, ουσιαστικά έχει κριθεί στη βάση γεγονότων και κυρίως, από το περιεχόμενο αριθμού εγγράφων που αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Έπειτα, το γεγονός ότι ο ενόρκως δηλών για τους εφεσίβλητους δε διευκρινίζει σε ποιο τμήμα τους εργάζεται, ομολογώ πως δεν αντιλαμβάνομαι γιατί αποτελεί λόγω αποκλεισμού της μαρτυρίας του. Ακολούθως, η θέση ότι δεν είναι άτομο που έχει πρωτογενή γνώση και αντίληψη των δεδομένων, προφανώς παραβλέπει τον ισχυρισμό του της παραγράφου 1 της ένορκης του δήλωσης, ότι είναι στην υπηρεσία των εφεσίβλητων και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, από προσωπικό χειρισμό και από πληροφορίες που έλαβε από το φάκελο της υπόθεσης και από λειτουργούς των εφεσίβλητων που χειρίστηκαν εκ μέρους τους τη σύναψη και υπογραφή των πιστωτικών διευκολύνσεων προς τους εφεσείοντες. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένου ότι η ακρόαση της έφεσης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων, εάν οι εφεσείοντες ήθελαν να αμφισβητήσουν τον ενόρκως δηλούντα για τους εφεσίβλητους, σε σχέση με οτιδήποτε αναφέρει στην ένορκη του δήλωση, για το σκοπό αυτό, θα μπορούσαν να ζητήσουν άδεια να τον αντεξετάσουν. Αφ' ης στιγμής δεν το έκαναν και - για να επαναλάβω - η έφεση ουσιαστικά έχει κριθεί στη βάση μαρτυρίας που αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, είναι και χωρίς νόημα να αμφισβητούν την καταλληλότητα του ενόρκως δηλούντα για τους εφεσίβλητους να προβεί σε ένορκη δήλωσης εκ μέρους τους. Δε νομίζω πως χρειάζεται να επεκταθώ. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εφεσίβλητων και σε βάρος των εφεσειόντων 1 μέχρι 3. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση/Έφεση για ακύρωση ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ») cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο