Kavalla Forest Limited κ.α. ν. Bank of Cyprus Public Company Limited, Αριθμός Αγωγής :- 322/2018, 7/5/2019

Kavalla Forest Limited κ.α. ν. Bank of Cyprus Public Company Limited, Αριθμός Αγωγής :- 322/2018, 7/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A18 Στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου Ενώπιον :- Μάνθου Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αριθμός Αγωγής :- 322/2018 Μεταξύ :-

1. Kavalla Forest Limited
2. Kavalla Forest Construction Limited
3. S. & N. Together Hotels Catering Public Limited
4. D. G. Acme Home Solutions Limited
5. G. & S. Vathkia's Asparagus Limited
6. XXXXX Δράκος
7. XXXXX Δράκου
8. XXXXX Δράκου Ενάγοντες Και Bank of Cyprus Public Company Limited Εναγόμενη Αίτηση Ημερομηνίας 30/4/2017 Ημερομηνία Έκδοσης Απόφασης :- Δευτέρα 7η Μαΐου 2019 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές :- κος. Μιχάλης Βασιλειάδης για Μιχάλης Βασιλειάδης Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Μιχάλης Βασιλειάδης Για την Εναγόμενη - Καθ΄ ης η Αίτηση :- κα. Έλισα Θεοδώρου για Α. Κακογιάννης & Συνεργάτες Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Έλισα Θεοδώρου Ενάγων 6 παρών, κος. Γεώργιος Δράκος, Διευθυντής Εναγουσών 1, 2, 3, 4 και 5 Ενδιάμεση Απόφαση 1 Καταχώρισαν οι ενάγοντες μονομερή αίτηση με την οποία αιτούνται την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων τόσο αναφορικά με την απαγόρευση εκποίησης αριθμού υποθηκών όσο και απαγόρευσης χρήσης διαφόρων ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης. Όμως, όπως διαπιστώνεται, το αίτημα δεν έχει προωθηθεί καθόλου σε σχέση με τα προσωρινά διατάγματα απαγόρευσης χρήσης των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης είτε με σχετική μαρτυρία είτε με οποιαδήποτε επιχειρηματολογία. Συνεπώς, απλά διευκρινίζεται πως η εξέταση του αιτήματος των εναγόντων περιορίζεται, όπως έχει προωθηθεί, σε εξεύρεση απάντησης στο εξής ερώτημα. Κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων απαγόρευσης εκποίησης των υποθηκών οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο Α της αίτησης. Συνολικά αναφέρονται 24 υποθήκες ενώ διαζευκτικά επιδιώκεται και η απαγόρευση πώλησης με οποιοδήποτε τρόπο των ακινήτων τα οποία αφορούν αυτές οι υποθήκες, όμως και πάλι η προώθηση του αιτήματος σαφώς περιοριζόταν στο ενδεχόμενο πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων με πλειστηριασμό και μάλιστα με τη νέα διαδικασία πώλησης από τον ενυπόθηκο οφειλέτη η οποία καθιερώθηκε με το Μέρος VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμοι του 1965 έως (Αρ. 11) του 2015 (στο εξής θα αναφέρεται ως ο «σχετικός Νόμος»). Επιπλέον, η εξεύρεση απάντησης στο συγκεκριμένο ερώτημα επηρεάζεται και από το γεγονός ότι η αίτηση υπό εξέταση δεν είναι η πρώτη η οποία έχει υποβληθεί προς το Δικαστήριο καθότι ακριβώς ένα μήνα προηγουμένως, δηλαδή στις 30/3/2018, καταχωρίσθηκε παρόμοια αίτηση (στο εξής θα καλείται η «πρώτη αίτηση») ενώ στο μεσοδιάστημα καταχωρίσθηκε και η Αίτηση-Έφεση 78/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Σημειώνεται απλά πως τόσο η πρώτη αίτηση όσο και η Αίτηση-Έφεση απορρίφθηκαν από το Δικαστήριο το οποίο εκδίκασε τις συγκεκριμένες διαδικασίες και το οποίο είχε διαφορετική σύνθεση από το Δικαστήριο το οποίο εξετάζει την παρούσα αίτηση. 2 Ως προς τη διαδικασία η οποία ακολουθήθηκε κατά την ακρόαση της αίτησης υπενθυμίζεται πως το Δικαστήριο κάλεσε τον ευπαίδευτο δικηγόρο των εναγόντων όπως αγορεύσει υπέρ του αιτήματος όπως αυτό είχε υποβληθεί, δηλαδή μονομερώς. Εντούτοις, κατά τη διάρκεια της αγόρευσης του, εισήλθε εντός του Δικαστηρίου δικηγόρος από το δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της εναγόμενης (σημειωτέον πως ήδη από τις 12/4/2018 η εναγόμενη είχε καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης) και η οποία, εκφράζοντας την επιθυμία όπως υποβάλει ένσταση στην αίτηση, αιτήθηκε χρόνο για καταχώριση ειδοποίησης για πρόθεση ένστασης, αίτημα το οποίο δεν έγινε δεκτό από το Δικαστήριο, διατηρώντας υπόψη και το χρονικό διάστημα στη διάθεση του πριν από την πρώτη ημερομηνία διεξαγωγής πλειστηριασμού, δηλαδή στις 9/5/
9. 3 Εντούτοις, δόθηκε η ευκαιρία και δυνατότητα συμμετοχής στην ακροαματική διαδικασία με προφορική αγόρευση εντός της ίδιας ημερομηνίας. Εφαρμόζοντας δηλαδή τη διαδικασία γνωστή ως opposed ex-parte motion (βλ. σχετικά την απόφαση Meggary J. Pickwick International Inc (GB) Ltd v Multiple Sound Distributors Ltd and another [1972] 3 All ER 384) διασφαλίζοντας με αυτό τον τρόπο το δικαίωμα περιορισμένης συμμετοχής στην ακρόαση δίχως προηγουμένως να είχε καταχωρισθεί ένσταση και ένορκη δήλωση. 4 Επομένως, το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης λαμβάνει υπόψη του τόσο τα όσα αναφέρονται εντός της αίτησης και της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της όσο και την επιχειρηματολογία αμφότερων των δικηγόρων των διαδίκων. 5 Βεβαίως αυτό το οποίο επίσης λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο, ιδιαίτερα στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι και το ίδιο το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής. Σύμφωνα με το οποίο η αίτηση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων δεν είναι η πρώτη η οποία καταχωρίσθηκε από τους ενάγοντες αλλά η δεύτερη. Αξίζει δε να σημειωθεί πως τα προσωρινά διατάγματα την έκδοση των οποίων αιτούνται οι ενάγοντες είναι πανομοιότυπα με τα διατάγματα τα οποία είχαν αιτηθεί με την πρώτη αίτηση τους. Επιπλέον, σε μεγάλο βαθμό ακόμη και τα γεγονότα προς υποστήριξη της αίτησης είναι τα ίδια με τα γεγονότα τα οποία αποτελούσαν τη μαρτυρία προς υποστήριξη της πρώτης αίτησης. 6 Αναφορικά με αυτά τα γεγονότα παρατηρούνται τα ακόλουθα. Από τις 47 παραγράφους της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης οι πρώτες 26 είναι πανομοιότυπες με τις αντίστοιχες παραγράφους της πρώτης αίτησης. Ακολούθως, παρεμβάλλεται στη συνέχεια μια νέα παράγραφος, ενώ οι επόμενες 4 παράγραφοι επίσης είναι πανομοιότυπες με τις 4 παραγράφους οι οποίες ακολουθούσαν την παράγραφο πριν από την παρεμβολή της νέας παραγράφου. 7 Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών, σε 9 νέες παραγράφους αναφέρεται στα ακόλουθα. Πρώτο, στον εντοπισμό στο διαδίκτυο τεσσάρων Δελτίων Α στα οποία ανακοινώνονται οι ημερομηνίες πώλησης με πλειστηριασμό ορισμένων ενυπόθηκων ακινήτων, τα οποία Δελτία Α όμως ουδέποτε επιδόθηκαν στον ίδιο, δεύτερο, στην καταχώριση της πρώτης αίτησης και των όσων γεγονότων ακολούθησαν μετά και από την απόφαση απόρριψης της πρώτης αίτησης με την καταχώριση σχετικής Αίτησης-Έφεσης η οποία επίσης απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, τρίτο, προβάλλεται η θέση πως το μοναδικό δικονομικό μέτρο το οποίο απομένει διαθέσιμο στους ενάγοντες είναι η αναστολή πώλησης της ακίνητης περιουσίας τους με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι εάν αυτά δεν δοθούν τότε θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί στο μέλλον πλήρης και ορθή δικαιοσύνη αφού θα πωληθεί σε τρίτους η ακίνητη περιουσία των εναγόντων σε εξευτελιστική τιμή όπως αυτή καθορίζεται στα επισυνημμένα ως τεκμήρια Δελτία Α, τέταρτο, αναφέρεται σε δημοσίευση του κινδύνου διάλυσης της εναγόμενης εταιρείας, δηλαδή της τράπεζας, έτσι ώστε να μην είναι δυνατό τότε να αποδοθεί δικαιοσύνη αν πωληθεί η ακίνητη περιουσία των εναγόντων και τέλος, αναφέρεται πως η εναγόμενη στις 19/4/2018 δήλωσε την προθυμία της να διευθετηθεί όλο το χρέος των εναγόντων με πληρωμή του ποσού των €3.200.000,
10. 8 Οι υπόλοιπες 7 τελευταίες παράγραφοι της ένορκης δήλωσης είναι επίσης πανομοιότυπες με τις τελευταίες παραγράφους της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της πρώτης αίτησης. 9 Πέραν και από τη γενικότερη εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου των εναγόντων ως προς την ικανοποίηση των απαραίτητων προϋποθέσεων προς έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, τις οποίες δεν κρίνει απαραίτητο όπως εξετάσει το Δικαστήριο σε περίπτωση κατά την οποία κρίνεται πως η διαδικασία η οποία έχει ακολουθηθεί είναι είτε καταχρηστική είτε ακατάλληλη, προτάθηκαν και επιχειρήματα βάσει των οποίων η αίτηση δεν θα πρέπει να κριθεί ως καταχρηστική. 10 Βεβαίως το ενδεχόμενο της ύπαρξης κατάχρησης σε σχέση με την περίπτωση υπό εξέταση προκύπτει από το γεγονός πως ήδη οι ενάγοντες όχι μόνο έχουν καταχωρίσει παρόμοια αίτηση με την παρούσα η οποία έχει απορριφθεί αλλά επιπλέον είχαν καταχωρίσει και Αίτηση-Έφεση και η οποία επίσης απορρίφθηκε. 11 Αυτό το οποίο επίσης παρατηρείται από το Δικαστήριο είναι πως παρά και το γεγονός ότι ουσιαστικά η αίτηση δεν βασίζεται στον σχετικό Νόμο, δηλαδή στο Μέρος VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμοι του 1965 έως (Αρ. 11) του 2015, είτε υπό την έννοια συμπερίληψης του σχετικού Νόμου στη νομική βάση της αίτησης είτε βεβαίως υπό την έννοια της τήρησης του δικονομικού μέτρου το οποίο προβλέπεται στον σχετικό Νόμο για καταχώριση έφεσης εναντίον της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, εντούτοις ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων επικαλείται και πρόνοιες του σχετικού Νόμου αναφορικά δηλαδή με τον τρόπο επίδοσης των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού με εισήγηση πως αυτές δεν τηρήθηκαν. 12 Προτού το Δικαστήριο προχωρήσει στην εξέταση του βασικού ερωτήματος κατά πόσο δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, ανεξάρτητα και από το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης, καταγράφεται η αναγνώριση από το Δικαστήριο της αγωνίας των εναγόντων σε σχέση με την κατάσταση στην οποία έχουν οδηγηθεί ως αποτέλεσμα της δανειοδότησης τους στην πορεία του χρόνου, δίχως όμως η αναγνώριση αυτή να αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα, σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, ως προς την έκβαση αυτής της απόφασης. Καθότι πέραν και από το δεδομένο πως το Δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την ουσία της αγωγής τονίζεται κυρίως επί αυτού του σημείου πως τα Δικαστήρια δεν εξετάζουν τη σοφία ενός νομοθετήματος αλλά οφείλουν να το εφαρμόσουν ως έχει. 13 Όπως αναφέρεται σε αρκετές περιπτώσεις στη νομολογία μας το Δικαστήριο δεν εξετάζει τη σοφία ή τη σκοπιμότητα του νόμου, αλλά απλώς τον εφαρμόζει, ερμηνεύοντας την πρόθεση του νομοθέτη, όπως προκύπτει από τη διατύπωση που χρησιμοποιήθηκε (βλ. σχετικά, παραδείγματος χάριν, την απόφαση Χριστίνα Κωνσταντινίδου ν. Συμβουλίου Οπτικών