Νεοφύτου ν. HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 117/2019, 31/5/2019

(2)των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 μέχρι 2015 (στο εξής «Νόμος»), δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 15/4/2019, με την οποία τον ειδοποιούν τα εξής: Ότι το προς όφελός τους ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την υποθήκη Υ2102/2007 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο από τις 14/10/2014 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του ακινήτου που περιγράφεται στον πίνακα που εκτίθεται στη συνέχεια (στο εξής «επίδικο ακίνητο») - ιδιοκτησίας της XXXXX Λαζάρου - με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 13/6/2019 και ώρα 09:30, σε συγκεκριμένη οδό και κατάστημα (αναφέρονται και τα δυο), στην Έμπα. Σύμφωνα πάντοτε με την ίδια ειδοποίηση, «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €203.416,36, πλέον τόκος επί €199.843,81 προς 7,25 επί τοις εκατόν από τις 01/04/2019 πλέον τόκους και έξοδα, περιλαμβανομένων των εξόδων της ειδοποίησης αυτής.» Ο εφεσείων, στις 15/5/2019 καταχώρησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητά: πρώτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ή και να παραμερίζεται η παραπάνω ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δεύτερο, διάταγμα που να ακυρώνει το σκοπούμενο με την εν λόγω ειδοποίηση πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου «.ένεκα της ακυρότητας ή και του παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ»...», τρίτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η διαδικασία εκτίμησης του ενυπόθηκου - επίδικου - ακινήτου που προβλέπεται στο άρθρο 44Δ του Μέρους VIA του Νόμου, ένεκα της ακυρότητας ή και του παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», τέταρτο, διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται η χρησιμοποίηση οποιασδήποτε διενεργηθείσας εκτίμησης από τον ενυπόθηκο δανειστή για σκοπούς καθορισμού της επιφυλασσόμενης τιμής του επίδικου ακινήτου η οποία διενεργήθηκε με βάση τη διαδικασία εκτίμησής του, όπως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 44Δ του Μέρους VIA του Νόμου, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ, πέμπτο, διάταγμα που να απαγορεύει την αποστολή οποιασδήποτε περαιτέρω ειδοποίησης ή και επιστολής από τους εφεσίβλητους/ενυπόθηκους δανειστές προς τον εφεσείοντα ή και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος, όπως προβλέπεται στο Νόμο ή και στους υπό αυτού σχετικούς Κανονισμούς - Κ.Δ.Π. 185/2015 -, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ και τέλος, έκτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται ή και αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στο Νόμο, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Η έφεση αποτελείται από 5 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εφεσείοντα. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση η οποία αποτελείται από 22 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση στην οποία προέβη η υπάλληλός τους στο τμήμα δικαστικών υποθέσεων, XXXXX Σάββα. Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενό τους και το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Υπεισέρχομαι τώρα στην ουσία της έφεσης η οποία ασφαλώς θα εξεταστεί υπό το φως των λόγων της σε συνάρτηση με τους εγειρόμενους λόγους ένστασης σ' αυτή. Με τον 1ο λόγο έφεσης γίνεται λόγος για μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» προς τους εφεσείοντες και προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Οι ειδοποιήσεις «Θ» και «Ι», προστίθεται, επιδόθηκαν στη XXXXX Σοφοκλέους, συγγενή της εν διαστάσει συζύγου του εφεσείοντα, XXXXX Λαζάρου. Ο εφεσείων δε γνώριζε και/ή έλαβε γνώση των διαδικασιών που προβλέπονται από τις διατάξεις του Νόμου, ωσότου του επιδόθηκε η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», γεγονός που καθιστά άκυρη τη διαδικασία εξ αρχής. Παρατηρώ τα εξής: Καταρχήν, ο εφεσείων, ο οποίος έχει και το βάρος απόδειξης της έφεσης και κάθε λόγου που τη συνιστά, δεν απέδειξε τη θέση του, την οποία επαναλαμβάνει και ενόρκως, ότι οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» επιδόθηκαν στη συγγενή της εν διαστάσει συζύγου του, XXXXX Σοφοκλέους, αντί στον ίδιο. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Οι δυο αυτές ειδοποιήσεις, όπως αναφέρεται στη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσής τους, στην οποία προέβη ο ιδιώτης επιδότης XXXXX Τσολιάς (τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση) επιδόθηκαν από τον ίδιο στις 6/12/2018 στην XXXXX Λαζάρου - έναντι της υπογραφής της - για τον ενδιαφερόμενο XXXXX Νεοφύτου (δηλαδή τον εφεσείοντα). Η XXXXX Λαζάρου, προστίθεται, είναι σύζυγος και συγκάτοικός του ενδιαφερόμενου. Όμως και δίκαιο να είχε ο εφεσείων, δηλαδή, ότι η επίδοση των ειδοποιήσεων «Θ» «Ι» στον ίδιο ήταν κακή, για το λόγο που υποβάλλει, δεν μπορεί να επικαλείται το συγκεκριμένο λόγο, ως λόγο ακύρωσης και/ή παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των εδαφίων

(2)και 3) του άρθρου 44Γ του Νόμου είναι σαφές, ότι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» μπορεί να παραμεριστεί μόνο για τους 6 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3). Το άρθρο 44Γ του Νόμου ακολουθεί αυτούσιο: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Από την παραπάνω διάταξη και ιδίως από το εδάφιο

(3)αυτής είναι τελείως ξεκάθαρο, ότι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» δεν μπορεί να παραμεριστεί για οτιδήποτε αφορά στα προηγηθέντα, για τα οποία, ο εφεσείων, ενδεχομένως να μπορούσε να επιδιώξει την ικανοποίηση διαφόρων άλλων θεραπειών στο πλαίσιο αγωγής και εν πάση περιπτώσει, όχι στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Για να καταλήξω, ο εφεσείων θα μπορούσε βάσιμα να ζητήσει τον παραμερισμό της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», μόνο στην περίπτωση που υπήρχε θέμα μη δέουσας επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Ωστόσο, ούτε εγείρει τέτοιο θέμα μα ούτε και τίθεται τέτοιο θέμα. Η εν λόγω ειδοποίηση, καθ' ομολογία του, του επιδόθηκε προσωπικά στις 16/4/2019 και ο συγκεκριμένος τρόπος επίδοσης αποτελεί αναγνωρισμένη και καθόλα νόμιμη μέθοδο επίδοσης, με βάση το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου. Ακολουθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Επειδή δε θεωρώ ιδιαίτερα επιτυχή τη διατύπωση του 2ου λόγου έφεσης, θεωρώ ορθό να τον παραθέσω αυτούσιο: «Συνιστούν κατάχρηση διαδικασίας (abuse of process) συνεπεία προώθησης από τους Εφεσίβλητους των επίδικων διαδικασιών γνωρίζοντας για το λανθασμένο και/ή παράνομο της επιδόσεως.» Ως συναφείς με τον υπό κρίση λόγο έφεσης θεωρώ τους ακόλουθους ισχυρισμούς του εφεσείοντα της παραγράφου 12 της ένορκής του δήλωσης: Η συνέχιση της διαδικασίας από τους εφεσίβλητους, συνιστούν κατάχρηση διαδικασίας (abuse of process) συνεπεία προώθησης των επίδικων διαδικασιών, γνωρίζοντας για το λανθασμένο και/ή παράνομο της επιδόσεως και είναι με δόλιο τρόπο και/ή καταχρηστικό και/ή με ψευδείς παραστάσεις που προάγουν και συνεχίζουν τη διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου, όπως προβλέπεται από το Νόμο. Και αυτός ο λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Εκτός του ότι, ο εφεσείων, ουδέν αναφέρει σε τι συνίστανται ο δόλιος και/ή καταχρηστικός τρόπος και/ή οι ψευδείς παραστάσεις επί τη βάσει των οποίων, όπως είναι η θέση του, οι εφεσίβλητοι συνεχίζουν τη διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου είναι και το γεγονός, ότι, για λόγους που ήδη έχουν αναφερθεί, ενώ από τη μια δε νομιμοποιείται να εγείρει θέμα κακής επίδοσης των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» στο πλαίσιο της παρούσας έφεσης, από την άλλη, η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - που είναι και η μόνη που μπορεί να παραμεριστεί στο πλαίσιο έφεσης δυνάμει του Νόμου -, καθ' ομολογία του, του επιδόθηκε καθ' όλα νόμιμα. Με τον 3ο λόγο έφεσης γίνεται λόγος για αποστέρηση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα, όπως αυτά εκτίθενται και/ή απορρέουν από τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι». Όπως αναφέρει ο εφεσείων συναφώς με αυτό το λόγο έφεσης, στην παράγραφο 11 της ένορκής του δήλωσης, ο δικηγόρος του, τον ενημέρωσε ότι βάσει των διαδικασιών που προβλέπονται από το Νόμο, η μη επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» στον ίδιο και η λανθασμένη και/ή παράνομη επίδοσή τους, καθιστούν την όλη διαδικασία εξ αρχής άκυρη. Και ότι προϋπόθεση της επίδοσης της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» είναι η επίδοση των προηγούμενων ειδοποιήσεων και ότι η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι συνεπακόλουθο των προηγούμενων ειδοποιήσεων, είναι άρρηκτο και αλυσιδωτό μέρος της διαδικασίας η σωστή επίδοση και η σωστή σειρά επίδοσης των ειδοποιήσεων, όπως αυτή προβλέπεται από το Νόμο και οποιαδήποτε παρέκκλιση και/ή παράλειψη και/ή λάθος καθιστά την όλη διαδικασία άκυρη και/ή παράνομη και/ή αβάσιμη. Ο εφεσείων, κανένα δικαίωμά του έχει στερηθεί για οτιδήποτε αφορά στα προηγηθέντα της επίδοσης της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» και ασφαλώς, δεν εναπόκειται σε μένα να του υποδείξω με ποιο τρόπο θα μπορούσε να ασκήσει τα οποιαδήποτε δικαιώματα έχει ή είχε, τα οποία απορρέουν από τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι». Επαναλαμβάνω απλώς, ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» μπορεί να εφεσιβληθεί και παραμεριστεί μόνο για τους 6 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου. Ακολουθεί ότι και αυτός ο λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Το ίδιο ισχύει και για τον επόμενο, με τον οποίο γίνεται λόγος για αποστέρηση των συνταγματικών δικαιωμάτων του εφεσείοντα, ως προς τη λήψη νομικών μέτρων εναντίον των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι». Ο ισχυρισμός του της παραγράφου 10 της ένορκης του δήλωσης, ότι ο δικηγόρος του, του εξήγησε ότι η μη επίδοση των δυο αυτών ειδοποιήσεων, του αποστέρησαν τα οποιαδήποτε έννομα και συνταγματικά του δικαιώματα για τη λήψη νομικών μέτρων εναντίον των εν λόγω ειδοποιήσεων και/ή οποιαδήποτε άλλα δικαιώματα απορρέουν από αυτές, είναι τελείως αβάσιμος. Καταρχήν - για να επαναλάβω - η θέση του ότι οι δυο αυτές ειδοποιήσεις έχουν επιδοθεί στο πρόσωπο που ισχυρίζεται, επομένως, δεν μπορεί βάσιμα να λεχθεί ότι του έχουν επιδοθεί, δεν τεκμηριώνεται. Απεναντίας καταρρίπτεται από τη μαρτυρία των εφεσίβλητων και συγκεκριμένα, από την ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη, ο οποίος αναφέρει ότι επέδωσε τις δυο αυτές ειδοποιήσεις στη σύζυγό και συγκάτοικό του εφεσείοντα και όχι σε συγγενικό της πρόσωπο και δη, σ' αυτό που ισχυρίζεται ο εφεσείων ότι δήθεν του είπε ο αρμόδιος υπάλληλος των εφεσίβλητων ότι έγινε η επίδοση, τον οποίο, ειρήσθω εν παρόδω, ούτε και κατονομάζει. Τέλος, με τον 5ο - και τελευταίο - λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν πληροί τις προϋποθέσεις αναφορικά με τον απαιτούμενο τύπο και περιεχόμενο. Ουδεμία αιτιολογία προβάλλεται συναφώς με αυτό το λόγο και ο εφεσείων, στην ένορκη του δήλωση που υποστηρίζει την έφεση - επομένως και τον υπό κρίση λόγο έφεσης - και πάλι, ουδέν αναφέρει κατά ποια έννοια η επίδικη ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο προϋποθέσεις, που όντως αποτελεί νόμιμο λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», με βάση το άρθρο 44Γ

(3)(α) του Νόμου. Και βέβαια, ούτε και εναπόκειται στο Δικαστήριο να επιχειρήσει να ανιχνεύσει, τι ενδεχομένως έχει υπόψη του ο εφεσείων - αν έχει οτιδήποτε υπόψη του - με την προβολή του συγκεκριμένου λόγου έφεσης, για να καταλήξει σε συμπεράσματα συναφώς με αυτό. Σε περίπτωση που συνέβαινε κάτι τέτοιο εκ μέρους μου, θεωρώ ότι θα ήταν ανεπίτρεπτο και σε ευθεία αντίθεση με το αντιπαραθετικό σύστημα διεξαγωγής της δίκης που ισχύει στο δικαιϊκό μας σύστημα. Έπεται ότι και αυτός ο λόγος έφεσης είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εφεσίβλητων και σε βάρος του εφεσείοντα. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση/Έφεση για ακύρωση ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ») cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο