Αντωνίου ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 69/2019, 12/6/2019

(2)των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 μέχρι 2014 (στο εξής «Νόμος»), έγγραφη ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος, ημερομηνίας 4/6/2015 και 14/9/2015, αντίστοιχα. Οι εφεσίβλητοι, με την επιστολή τους προς τον εφεσείοντα καθώς και στην εταιρεία, ημερομηνίας 17/11/2015 τερμάτισαν τους λογαριασμούς των πιστωτικών διευκολύνσεων που είχαν παραχωρήσει στην εταιρεία και στις 31/5/2016 καταχώρησαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον της εταιρείας, του εφεσείοντα και ενός ακόμη προσώπου, την αγωγή 801/2016. Με αυτή ζητούν την έκδοση απόφασης εναντίον των τριών εναγόμενων, για το ποσό των €418.446,08, πλέον τόκους και έξοδα. Εναντίον του εφεσείοντα ζητούν και διάταγμα πώλησης του επίδικου ακινήτου. Και οι τρεις εναγόμενοι στην εν λόγω αγωγή (δηλαδή και ο εφεσείων) καταχώρησαν ξεχωριστά υπεράσπιση καθώς και ανταπαίτηση εναντίον των εφεσίβλητων - εναγόντων, με την οποία ζητούν αναγνωριστική απόφαση και/ή δήλωση ότι στα αξιούμενα - από τους εφεσίβλητους - ποσά έχουν γίνει παράνομες και/ή αθέμιτες χρεώσεις και/ή υπερχρεώσεις που έχουν μολύνει την αγωγή σε βαθμό ώστε το Δικαστήριο να μην μπορεί να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση εναντίον τους. Η εν λόγω αγωγή δεν έχει εκδικαστεί ακόμη. Οι εφεσίβλητοι, στις 12/10/2018 επέδωσαν στον εφεσείοντα, στην εταιρεία καθώς και στο άλλο πρόσωπο που ενάγεται μαζί τους, στο πλαίσιο της παραπάνω αγωγής και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», του Δεύτερου Παραρτήματος, ημερομηνίας 6/9/2018 η οποία συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Την 1/3/2019 επέδωσαν στον εφεσείοντα με συστημένο ταχυδρομείο και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου, δεύτερη, έγγραφη, ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 22/1/

1. Με αυτή, τον ειδοποιούν - μεταξύ άλλων - ότι το προς όφελός τους ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη, χρέος έχει καταστεί πληρωτέο από το 2015 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του επίδικου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 25/6/2019, μεταξύ των ωρών 9:00 π.μ. και 5:00 μ.μ., σε συγκεκριμένο μέρος (αναφέρεται), στην Έμπα. Όλα τα παραπάνω γεγονότα απορρέουν από την ενώπιόν μου μαρτυρία. Στο σύνολό τους σχεδόν αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Ο εφεσείων, στις 26/3/2019 καταχώρησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητά: πρώτο, διάταγμα με το οποίο να παραμερίζονται και/ή ακυρώνονται οι παραπάνω ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ», δεύτερο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται η προώθηση - με βάση τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου - της διαδικασίας εκποίησης του επίδικου ακινήτου από τους εφεσίβλητους, τρίτο, διάταγμα και/ή απόφαση με την οποία να κηρύσσονται ως αντισυνταγματικές, άκυρες και/ή άνευ νομικής ισχύος και/ή νομικά και πραγματικά εσφαλμένες οι ως άνω ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ», και τέταρτο, διάταγμα και/ή απόφαση που να κηρύσσει τις τροποποιήσεις των άρθρων 44Α - 44Γ, ως αυτές ενσωματώθηκαν στο Νόμο, δυνάμει του τροποποιητικού Νόμου 87(Ι)/2018, ως αντισυνταγματικές και άκυρες, γιατί παραβιάζουν τα Άρθρα 23, 28, 30, 35, 83 και 144 του Συντάγματος. Η έφεση αποτελείται από 7 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εφεσείοντα. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση η οποία αποτελείται από 25 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του υπάλληλου τους, στο τμήμα δικαστικών υποθέσεων, xxxxx Σταυρινού. Η ακρόαση της έφεσης διεξάχθηκε στη βάση του περιεχομένου των ενόρκων δηλώσεων. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο της μαρτυρίας. Το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Παρατηρώ τα εξής: Καθώς ήδη έχει αναφερθεί οι εφεσίβλητοι, στις 12/10/2018 επέδωσαν - και - στον εφεσείοντα την έγγραφη ειδοποίηση Τύπου «Ι», ημερομηνίας 6/9/
2. Η εν λόγω ειδοποιήση εκδόθηκε και επιδόθηκε δυνάμει των σχετικών προνοιών του Νόμου προτού τροποποιηθεί από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο 87(Ι)/2018 (στο εξής «τροποποιητικός νόμος»), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ - με τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας -, στις 13/7/
3. Το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου - το οποίο με το άρθρο 14 του τροποιητικού νόμου έχει καταργηθεί - διαλάμβανε για το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους του οποίου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα - μεταξύ άλλων - και από οποιαδήποτε ειδοποίηση αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, να καταχωρήσει έφεση κατά της εν λόγω ειδοποίησης, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για την ειδοποίηση. Μολονότι υπάρχουν διιστάμενες - πρωτόδικες - αποφάσεις, κατά πόσο οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» ήταν εφέσιμες (η δική μου θέση, την οποία καταγράφω σε αριθμό αποφάσεών μου είναι ότι, υπό προϋποθέσεις, ήταν εφέσιμες, με δικαιοδοτικό βάθρο το καταργηθέν άρθρο 44ΙΓ του Νόμου), στην προκειμένη περίπτωση, δεδομένου ότι η ειδοποίηση Τύπου «Ι» επιδόθηκε στις 12/10/2018 και η υπό κρίση έφεση καταχωρήθηκε στις 26/3/2019 είναι σαφές, ότι, στο βαθμό που με την υπό κρίση έφεση επιδιώκεται η ακύρωση και/ή ο παραμερισμός της ειδοποίησης Τύπου «Ι» και γενικά οτιδήποτε αφορά στην εν λόγω ειδοποίηση, η έφεση είναι εκπρόθεσμη και συνεπώς, έκθετη σε απόρριψη. Και με δεδομένο ότι αυτό που στην ουσία επιδιώκεται με την υπό κρίση έφεση είναι ο παραμερισμός της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», με την οποία ορίστηκε ημερομηνία πώλησης του επίδικου ακινήτου με πλειστηριασμό δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, το γεγονός ότι ο εφεσείων, για σκοπούς απόδειξης και στοιχειοθέτησης της έφεσης, επιζητεί ευθέως την ακύρωση και/ή παραμερισμό και της ειδοποίησης Τύπου «Ι» αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας εκ μέρους του, υπό την εξής έννοια: η εν λόγω ειδοποίηση, κατά το χρόνο καταχώρησης της έφεσης, δεν ήταν εφέσιμη και για τον επιπλέον λόγο, ότι, μετά τις 13/7/2018 που έχει τεθεί σε ισχύ ο τροποποιητικός νόμος, ενώ η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - που και προηγουμένως ήταν εφέσιμη - εξακολουθεί να είναι εφέσιμη, με βάση και το ισχύον - νέο - άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, δεν ισχύει το ίδιο και για τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι», οι οποίες, μετά την κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ του Νόμου με τον τροποποιητικό νόμο είναι σαφές, ότι δεν είναι πλέον εφέσιμες. Από τις 13/7/2018 που τέθηκε σε ισχύ ο τροποποιητικός νόμος, η μόνη εφέσιμη ειδοποίηση δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου είναι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Η οποία σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης. Των παραπάνω λεχθέντων θεωρώ ότι καθίστανται απολύτως κατανοητοί οι λόγοι που στη συνέχεια, όσοι από τους λόγους έφεσης - καθώς και οτιδήποτε αναφέρεται στην υποστηρικτική της ένορκη δήλωση - βάλλουν κατά της ειδοποίησης Τύπου «Ι», δε λαμβάνονται υπόψη. Με εξαίρεση βέβαια, οτιδήποτε από αυτά είναι αναγκαίο να ληφθεί υπόψη, για σκοπούς εξέτασης της έφεσης, η οποία έχει ως μόνο αντικείμενο, την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» και τη σκοπούμενη με αυτή πώληση του επίδικου ακινήτου με πλειστηριασμό, τις 25/6/2019. Υπεισέρχομαι τώρα στην ουσία της έφεσης, την οποία θα εξετάσω υπό το φως, μόνο, όσων από τους λόγους της έχουν προωθηθεί σε συνάρτηση με τους σχετικούς λόγους ένστασης σ' αυτούς. Σύμφωνα με τη δεύτερη επιφύλαξη του ισχύοντος άρθρου 44Α

(3)του Νόμου: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018.» Ακολούθως σύμφωνα με το ισχύον άρθρο 44Γ του Νόμου: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Από τη συνδυασμένη ερμηνεία των παραπάνω διατάξεων προκύπτουν τα ακόλουθα: Οι πρόνοιες του τροποποιητικού νόμου - ο οποίος τέθηκε σε ισχύ, στις 13/7/2018 -, θα εφαρμόζονται έστω κι' αν έχουν σταλθεί οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, προτού τεθεί σε ισχύ ο τροποποιητικός νόμος. Αυτό, στην προκειμένη περίπτωση, με απλά λόγια σημαίνει ότι η διαδικασία πώλησης του - ενυπόθηκου - επίδικου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, η οποία είχε αρχίσει με την έκδοση και επίδοση στους εφεσείοντες των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι», ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η πρώτη (Τύπου «Θ») είχε εκδοθεί και επιδοθεί προτού τροποποιηθεί ο Νόμος, μπορεί να συνεχιστεί και ολοκληρωθεί κανονικά, με βάση τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, μετά την τροποποίησή του, χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί ό,τι έγινε με βάση τις σχετικές - επίσης - πρόνοιές του προτού τροποποιηθεί. Με αυτό δεδομένο, για ό,τι αφορά στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - η οποία, για λόγους που ήδη έχουν αναφερθεί είναι και η μόνη που μας ενδιαφέρει - η οποία εκδόθηκε και επιδόθηκε στον εφεσείοντα, μετά την εφαρμογή του τροποποιητικού νόμου, εφαρμόζονται τα διαλαμβανόμενα στο ισχύον άρθρο 44Γ του Νόμου (ανωτέρω), η ουσία του οποίου έγκειται στα εξής: Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης δε συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» που του επιδίδεται, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να του επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης μπορεί να καταχωρήσει έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 6 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του ίδιου άρθρου (ανωτέρω). Στην προκειμένη περίπτωση, στο ερώτημα κατά πόσο συντρέχει οποιοσδήποτε από αυτούς τους λόγους, απαντώ ως εξής: Με τον 4ο λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις δεν πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Μολονότι ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα, στη γραπτή του αγόρευση, ουδέν αναφέρει συναφώς με αυτό το λόγο έφεσης - με αναφορά στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - οπότε θεωρώ ότι αυτός έχει εγκαταλειφθεί εντούτοις, με απλή αντιπαραβολή της επίδικης ειδοποίησης - κατά τον Τύπο «ΙΑ» -, με την αντίστοιχή της στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου διαπιστώνω ότι η πρώτη, πληροί όλες τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Για να συνεχίσω, στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση έχει επιδοθεί δεόντως στον εφεσείοντα, απαντώ καταφατικά. Καθ' ομολογία του (βλ. την παράγραφο 8 της ένορκης του δήλωσης), η εν λόγω ειδοποίηση, του επιδόθηκε την 1/3/2019. Στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση, του έχει αποσταλεί, πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τους εφεσίβλητους - ενυπόθηκους δανειστές, απαντώ αρνητικά. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», η οποία του επιδόθηκε στις 12/10/2018 - και όχι κατά ή περί τις 10/9/2018, όπως εσφαλμένα ισχυρίζεται ο ίδιος στην παράγραφο 8 της ένορκης του δήλωσης - κλήθηκε να καταβάλει στους εφεσίβλητους, το αναφερόμενο σ' αυτή ενυπόθηκο χρέος, εντός 30 ημερών. Η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», του επιδόθηκε την 1/3/2019 (βλ. τη σχετική ένορκη δήλωση επίδοσής της, του ιδιώτη επιδότη, xxxxx Κανάρη - τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση του κ. Σταυρινού -). Δηλαδή, αφού εκδόθηκε, ακολούθως, του επιδόθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή του ενυπόθηκου χρέους. Οι ακόλουθες θέσεις του ευπαίδευτου δικηγόρου του δε με βρίσκουν σύμφωνο: Οι εφεσίβλητοι, δεν ενέργησαν με τον ενδεδειγμένο τρόπο και συγκεκριμένα, δεν τήρησαν τη σχετική πρόνοια του Νόμου για καθορισμό στον ενυπόθηκο οφειλέτη, συγκεκριμένης προθεσμίας για την πληρωμή του χρέους του. Πιο συγκεκριμένα, στην ειδοποίηση που του επέδωσαν έστω και λανθασμένα, παρέλειψαν να προσδιορίσουν την αφετηρία της προθεσμίας που έθεσαν. Παρατηρώ τα εξής: Σε συνδυασμό και με τα προηγούμενα που αναφέρει ο κ. Χ'' Κωστής στη γραπτή του αγόρευση είναι φανερό, ότι με τα πιο πάνω αναφέρεται στην ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι». Το αβάσιμο των παραπάνω θέσεων του εφεσείοντα καταφαίνεται από τα εξής: Το άρθρο 44Γ του Νόμου προνοεί ότι, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου (δηλαδή στη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ίδιο), αφού επιδώσει - και - στον ενυπόθηκο οφειλέτη, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον όπως ξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντάς του προθεσμία, όχι μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Με απλή αντιπαραβολή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι» που επέδωσαν οι εφεσίβλητοι στον εφεσείοντα με την αντίστοιχή της στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου είναι φανερό, ότι η πρώτη είναι απολύτως σύμφωνη και ως προς τον τύπο και ως προς το περιεχόμενο με τη δεύτερη. Επιπλέον, η πρώτη συνοδεύεται και από κατάσταση λογαριασμού, όπως ακριβώς ορίζει η παραπάνω διάταξη του Νόμου. Απ' εκεί και πέρα, αφετηρία έναρξης της προθεσμίας πληρωμής του ενυπόθηκου χρέους είναι η ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης, με βάση, τόσο το σχετικό εδάφιο

(1)του άρθρου 44Γ του Νόμου όσο και το νενομισμένο τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου. Των παραπάνω λεχθέντων, θεωρώ ότι οι εφεσίβλητοι, ουδεμία υποχρέωση είχαν να ορίσουν συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης της εν λόγω προθεσμίας, η οποία προκύπτει από τον ίδιο το Νόμο. Και βέβαια, όπως είναι καλά γνωστό, άγνοια νόμου, δεν επιτρέπεται. Για να συνεχίσω, κανένα παρεμπίπτον απαγορευτικό ή προστατευτικό διάταγμα έχει εκδοθεί υπέρ του εφεσείοντα και τέλος, δεν έχει τεθεί οτιδήποτε ενώπιόν μου, που να καταδεικνύει ότι έχει εγκριθεί η συμμετοχή του, είτε στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ» είτε σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Ακολουθεί ότι κανένας νόμιμος λόγος παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», δυνάμει του άρθρου 44Γ

(3)υπάρχει. Το επόμενο - και τελευταίο - θέμα που θα με απασχολήσει, βασικά είναι ο δεύτερος λόγος έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι για την είσπραξη του δανείου για το οποίο παραχωρήθηκε η επίδικη υποθήκη, οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν εναντίον των πρωτοφειλετών και του εφεσείοντα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, την αγωγή 801/2016 και μεταξύ των θεραπειών που ζητούν είναι και η έκδοση διατάγματος για εκποίηση του επίδικου ακινήτου. Συναφώς με αυτό το λόγο έφεσης, ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα, στη γραπτή του αγόρευση - μεταξύ άλλων - αναφέρει τα εξής: Ακόμη ένα νομικό ζήτημα που εγείρεται στην παρούσα υπόθεση είναι το ζήτημα της πολλαπλότητας των διαδικασιών επίτευξης του ίδιου στόχου ή της επιδίωξης ίδιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων. Οι διατάξεις του Νόμου δεν μπορούν να καταργήσουν ή να υπερβούν και επικρατήσουν αρχών δικαίου που έχουν καθιερωθεί διά μέσου της δικαστικής πρακτικής και της ανάπτυξης της νομικής επιστήμης, ανά πολλές δεκαετίες, αν όχι και ανά τους αιώνες. Στην υπόθεση Μιχάλη Χαραλαμπίδη ν. Νικολάου Κωμοδρόμου

(2002)Α.Α.Δ. 522, το Δικαστήριο προέβη στη διαπίστωση ότι η πάταξη φαινομένων κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών αποτελεί σύμφυτη δικαιοδοσία των Δικαστηρίων, χωρίς οποιαδήποτε νομοθετική προέλευση. Στην προκειμένη περίπτωση λοιπόν, οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν την αγωγή 801/2016 (ανωτέρω) και εκμεταλλευόμενοι τις τροποποιήσεις στο Νόμο, έσπευσαν να προχωρήσουν στην εκποίηση του επίδικου ακινήτου, παρά το γεγονός ότι στην αγωγή ζητούν μεταξύ άλλων και διάταγμα εκποίησης του ίδιου ακινήτου. Έσπευσαν να προωθήσουν και την εν λόγω διαδικασία, χωρίς όμως να αποσύρουν την εν λόγω αγωγή ή έστω, την απαίτησή τους σ' αυτή για έκδοση διατάγματος, διατάσσοντας την πώληση του επίδικου ακινήτου. Προωθώντας παράλληλα και τις δυο διαδικασίες παραβιάζουν καθιερωμένες αρχές δικαίου που είναι υπέρτερες του Νόμου σε βαθμό που τίθεται υπό αμφισβήτηση η εγκυρότητα αμφότερων των διαδικασιών. Ακολουθεί η θέση μου: Το γεγονός ότι οι εφεσίβλητοι επιδιώκουν την πώληση του επίδικου ακινήτου, τόσο με την αγωγή 801/2016 (ανωτέρω) - και ταυτόχρονα - όσο και δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, σε καμιά περίπτωση μπορεί βάσιμα να λεχθεί ότι συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Και τούτο, επειδή, πολύ απλά, αυτό που κάνουν αποτελεί δικαίωμά τους, το οποίο του αναγνωρίζει ευθέως ο Νόμος και συγκεκριμένα, τα εδάφια

(4)και (4Α) του άρθρου 44Α τα οποία ακολουθούν αυτούσια: «

(4)Καμία διάταξη του παρόντος Μέρους δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. (4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται ότι, στην πιο πάνω αναφερόμενη περίπτωση, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερόμενου προσώπου να προσφύγει στο Επαρχιακό Δικαστήριο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους και εντός των χρονικών προθεσμιών που προβλέπονται σε αυτό.» Είναι τόσο ξεκάθαρο το νόημα των παραπάνω διατάξεων ώστε να μη χρίζει καθόλου ερμηνείας εκ μέρους μου. Δεδομένου ότι όλες οι θέσεις του εφεσείοντα και όσοι από τους λόγους έφεσης έχει προωθήσει - με βάση το περιεχόμενο της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου δικηγόρου του - έχουν κριθεί αβάσιμοι, η έφεση δεν μπορεί να πετύχει. Κατ' ακολουθία όλων των παραπάνω διαπιστώσεων και συμπερασμάτων μου, η έφεση απορρίπτεται. Τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ των εφεσίβλητων και σε βάρος του εφεσείοντα. (Υπ.) ............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση/Έφεση για ακύρωση ειδοποίησης Τύπου «Ι» και «ΙΑ») cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο