ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ κ.α. ν. ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 325/19, 13/9/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Ι. Κίτσιου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 325/19 Μεταξύ:
- xxxxxxxx ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
- xxxxx xxxxxxxxx ΜΑΥΡΟΜΑΤΗ Εναγόντων -και-
- xxxxxxx ΔΡΟΥΣΙΩΤΗ
- SUPERMARKET AGGELENA LIMITED Eναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 10.4.2019 Ημερομηνία: 13.09.2019 Για Ενάγοντες-Αιτητές: κ. Π. Αγγελίδης για Π. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Εναγομένο 1-Καθ' ου η αίτηση 1: κα Ε. Μαλά ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα οι Ενάγοντες ζητούν την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσονται οι Εναγόμενοι να αφαιρέσουν και/ή μετακινήσουν και/ή κατεδαφίσουν και/ή παύσουν να στερούν από τους Ενάγοντες ή να τους παρεμποδίζουν από τη χρήση και απόλαυση έκτασης γης, που αποτελεί κοινή ιδιοκτησία των Εναγόντων και των Εναγόμενων, καθώς επίσης διατάγματα με τα οποία να διατάσσονται οι Εναγόμενοι να παύσουν να παρεμποδίζουν τους Ενάγοντες να λειτουργούν ελεύθερα και απρόσκοπτα την επιχείρηση τους. Επιπλέον, ζητούνται ειδικές αποζημιώσεις ύψους €695.000,00 πλέον τιμωρητικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω παράνομης επέμβασης και/ή απάτης εκ μέρους των Εναγόμενων. Την ίδια μέρα καταχώρησης της αγωγής, την 10.04.2019, οι Ενάγοντες - στο εξής οι Αιτητές - καταχώρησαν μονομερή αίτηση - στο εξής η παρούσα Αίτηση - της οποίας διατάχθηκε η επίδοση, ζητώντας την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσονται οι Εναγόμενοι - στο εξής Καθ' ων η Αίτηση - να αφαιρέσουν και/ή μετακινήσουν και/ή κατεδαφίσουν και/ή παύσουν να στερούν ή να παρεμποδίζουν τους Ενάγοντες από τη χρήση και απόλαυση έκτασης γης, που αποτελεί κοινή ιδιοκτησία των Εναγόντων και των Εναγόμενων, καθώς επίσης να παύσουν να παρεμποδίζουν τους Ενάγοντες να λειτουργούν ελεύθερα και απρόσκοπτα την επιχείρηση τους. Η παρούσα Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας 2, η οποία είναι σύζυγος του Αιτητή ,1 εξουσιοδοτημένης από τον τελευταίο για να προβεί σε έκθεση, ενόρκως, των γεγονότων της υπόθεσης. Ως αυτή αναφέρει οι Αιτητές και οι Καθ΄ων η Αίτηση είναι ιδιοκτήτες ενός ακινήτου, το οποίο περιγράφει, στην xxxxxx, αναφερόμενο ως το επίδικο ακίνητο. Οι Αιτητές λειτουργούν επιχείρηση καφεστιατορίου επί του επίδικου ακινήτου σε κάποιες μονάδες αυτού, και οι οποίες αποτελούν ιδιοκτησία του Αιτητή
- Το επίδικο ακίνητο είναι κοινόκτητη οικοδομή, με άδεια διαίρεσης ημερομηνίας 24.07.1985, είναι οριζόντια διαχωρισμένο σε οκτώ μονάδες, εκ των οποίων οι πέντε ανήκουν στους Αιτητές. Σύμφωνα με την άδεια διαίρεσης κάθε μονάδα φέρει μαζί της αδιανέμητο μερίδιο, μεταξύ άλλων, των αποχετευτικών λάκκων και γενικά όλων των κοινόχρηστων χώρων και εγκαταστάσεων. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 είναι διευθυντής των Καθ' ων η Αίτηση 2, οι οποίοι λειτουργούν επιχείρηση υπεραγοράς η οποία γειτνιάζει και συνορεύει με το επίδικο ακίνητο. Οι Καθ' ων η Αίτηση περί τα έτη 1990-1995 επενέβησαν, μέσω εργατών τους, επί έκτασης γης πλάτους 3 μέτρων που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του επίδικου ακινήτου - κοινόκτητης οικοδομής - που αποτελεί χώρο όπου βρίσκονται λάκκοι αποχετεύσεων της κοινόκτητης οικοδομής και ταυτόχρονα αποτελεί και το μοναδικό τρόπο πρόσβασης στο χώρο στάθμευσης που βρίσκεται στο πίσω μέρος της κοινόκτητης οικοδομής και που είναι ιδιοκτησία του Αιτητή
- Σκοπός αλλά και αποτέλεσμα της επέμβασης ήταν η ανέγερση παράνομου, μη αδειοδοτημένου κατασκευάσματος χωρίς την εξασφάλιση προβλεπόμενης άδειας ενοποιώντας τη μονάδα με αριθμό εγγραφής xxxxx που είναι το κατάστημα αρ.5 του Καθ' ου η Αίτηση 1, με το υποστατικό που βρίσκεται στο γειτνιάζον ακίνητο του και στο οποίο οι Καθ' ων η Αίτηση 2 λειτουργούν την επιχείρηση υπεραγοράς. Με αυτό τον τρόπο ο Καθ' ου η Αίτηση 1 επέκτεινε το υποστατικό εντός του οποίου λειτουργούν την επιχείρηση τους οι Καθ' ων η Αίτηση
- Συνεπεία της παράνομης επέμβασης οι Αιτητές στερούνται τη χρήση και την απόλαυση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας τους, στερούνται την πρόσβαση προς το χώρο στάθμευσης, έχουν φραγεί οι λάκκοι αποχετεύσεως λυμάτων της κοινόκτητης οικοδομής και παρεμποδίζεται και/ή καθίσταται αδύνατη η ορθή ή εύρυθμη λειτουργία του συστήματος αποχέτευσης λυμάτων. Ως επακόλουθο υπάρχει συνεχή εκροή λυμάτων από οπές στους τοίχους του υπογείου, οι δε εκροές εκτός από το ότι προκαλούν οχληρία στους Αιτητές, λόγω έντονης δυσοσμίας, επιπλέον δημιουργούν εστίες μικροβίων και προκαλούν ζημιά στον υπόγειο χώρο ιδιοκτησίας των Αιτητών, ήτοι στις αποθήκες με αρ.1-3 αλλά και στην κοινόκτητη οικοδομή γενικότερα με διάβρωση του οπλισμού στο μπετόν της οροφής, του τοίχου και των σιδερένιων λαμαρίνων που υπάρχουν μεταξύ του μπετόν. Ως αποτέλεσμα οι Αιτητές στερούνται της χρήσης και απόλαυσης των προαναφερόμενων αποθηκών, είτε για προσωπικούς είτε για εμπορικούς σκοπούς, η δε κατάσταση των αποθηκών είναι τέτοια που δεν προσφέρεται για αποθήκευση αντικειμένων ή τροφίμων, προμηθειών και/ή εμπορευμάτων και άλλων αντικειμένων του καφεστιατορίου που λειτουργούν οι Αιτητές. Γενικότερα παρεμποδίζεται η ελεύθερη και απρόσκοπτη λειτουργία της επιχείρησης των Αιτητών. Ειδικότερα όμως παρεμποδίζεται η στάθμευση πελατών, εργαζομένων του καφεστιατορίου και των Αιτητών, αλλά και η εκφόρτωση και/ή παράδοση τροφίμων και προμηθειών από προμηθευτές του καφεστιατορίου των Αιτητών. Επιπλέον σημειώνεται πως η εξασφάλιση των εκ του νόμου απαιτούμενων αδειών από τους Αιτητές, για τη λειτουργία της επιχείρησης τους, έγινε κατά παρέκκλιση και είναι ορατό το ενδεχόμενο να μην ανανεωθούν στο μέλλον εξαιτίας των προαναφερόμενων επεμβάσεων, οι οποίες, σύμφωνα με την Αιτήτρια 2 επιβεβαιώνονται από έκθεση πολιτικού μηχανικού, εμπειρογνώμονα, αλλά και από φωτογραφίες οι οποίες επισυνάπτονται. Εξαιτίας δε της επέμβασης προκαλείται και παρεμπόδιση στη διέλευση εύλογου ποσοστού φωτός. Περαιτέρω λόγω της παρεμπόδισης στη χρήση του χώρου στάθμευσης οι Αιτητές εμποδίζονται να αξιοποιήσουν δύο διαμερίσματα τους που βρίσκονται στο μεσοπάτωμα και στον πρώτο όροφο της κοινόκτητης οικοδομής, είτε για σκοπούς ιδιοκατοίκησης είτε ενοικίασης, και οι Αιτητές αναγκάστηκαν να κατοικούν σε άλλο μέρος καταβάλλοντας ενοίκιο ενώ ταυτόχρονα απώλεσαν εισοδήματα. Οι Καθ' ων η Αίτηση κλήθηκαν από τον Αιτητή 1 να άρουν την παράνομη επέμβαση, ωστόσο το αποτέλεσμα ήταν η έναρξη ή αναβίωση φιλονικίας ως προς την κυριότητα της επίδικης κοινόκτητης ιδιοκτησίας και ως προς την έκταση ή τα σύνορα επίδικου ακινήτου με το γειτνιάζον ακίνητο, ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση
- Κατόπιν αίτησης του Αιτητή 1 για οριοθέτηση αρμόδιος λειτουργός του κλάδου χωρομετρίας προέβη σε επιτόπια υπόδειξη των ορόσημων του επίδικου ακινήτου και εκδόθηκε σχετικό πιστοποιητικό οριοθέτησης - Τεκμήριο 10 επί της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση - από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου, το οποίο στάλθηκε στον Αιτητή 1, με συνημμένο το κτηματικό σχέδιο του επίδικου ακινήτου, επί του οποίου σημειώνονται καθαρά τόσο τα ορόσημα του επίδικου ακινήτου όσο και η επέμβαση από το γειτνιάζον ακίνητο ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση
- Ακολούθως, μετά από αίτηση που καταχώρησε ο Αιτητής 1 για επίλυση συνοριακής διαφοράς μεταξύ του κοινού συνόρου του επίδικου ακινήτου με το γειτνιάζων ακίνητο ιδιοκτησίας του Καθ' ου η Αίτηση 1, διεξάχθηκε επιτόπια εξέταση στις 07.11.2017 και ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας εξέδωσε σχετική απόφαση - Τεκμήριο 11 επί της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση - υποδεικνύοντας ότι η σημειωμένη στο συνημμένο σχέδιο επίδικη κοινόκτητη ιδιοκτησία αποτελεί μέρος του επίδικου ακινήτου και κοινόκτητη ιδιοκτησία με δικαιούχους τους Αιτητές και τους Καθ' ων η Αίτηση. Η εν λόγω απόφαση δεν εφεσιβλήθηκε. Τέλος η Αιτήτρια πληροφορεί το Δικαστήριο ότι οι Αιτητές έχουν οχλήσει επανειλημμένα τους Καθ΄ων η Αίτηση προσωπικά, έχουν δε αποταθεί σε διάφορες αρμόδιες αρχές, μεταξύ αυτών και ο Δήμος xxxxxxx, το Τμήμα Πολεοδομίας, οι Υγειονομικές Υπηρεσίες, το Υπουργείο Εσωτερικών και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με προσωπικές επιστολές προς αυτούς αλλά και με επιστολές των δικηγόρων τους. Τέλος, δηλώνεται ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι, υπό τις περιστάσεις, ορθή και επιβεβλημένη προκειμένου να αποφευχθούν περαιτέρω ζημιές στους Αιτητές. Ενάντια στην παρούσα Αίτηση οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης προβάλλοντας αριθμητικά 39 λόγους ένστασης, οι οποίοι δεν αφορούν σε αναμενόμενους, σε τέτοια διαδικασία, λόγους ένστασης αλλά περιλαμβάνουν ή προωθούνται μέσω αυτών επιχειρήματα και κάποιοι επαναλαμβάνονται με τη χρήση διαφορετικού λεκτικού. Ό,τι το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται με βεβαιότητα, μελετώντας τους λόγους ένστασης, είναι πως οι Καθ' ων η Αίτηση διαφωνούν με την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων και συνοπτικά πλην όμως ξεκάθαρα και ουσιαστικά οι αναγκαίοι λόγοι ένστασης που αυτοί προβάλλουν συνίστανται στους ακόλουθους: (α) δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων όπως αυτές καθορίζονται στη σχετική νομοθεσία και νομολογία, (β) ότι οι Αιτητές δεν αποκάλυψαν στο Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα που θα επιδράσουν στην κρίση του Δικαστηρίου και/ή επιχειρούν να το παραπλανήσουν, (γ) ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική με λανθασμένη νομική βάση, (δ) δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα, (ε) ότι δεν συντρέχει το κατ' επείγον για έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων και (στ) πως αρμόδιο πρόσωπο για να κινήσει την παρούσα αγωγή είναι η διαχειριστική επιτροπή της κοινόκτητης οικοδομής και όχι οι Αιτητές. Οι λόγοι ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1, ο οποίος εκφράζει κατ' αρχήν τη διαφωνία του με τους ισχυρισμούς και τα γεγονότα που προωθούν οι Αιτητές, και δηλώνει πως σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα αυτός θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά και θα καταστραφεί οικονομικά, ιδιαίτερα εάν η αγωγή κριθεί υπέρ του. Θα αναγκαστεί ο Καθ' ου η Αίτηση 1 να κλείσει την επιχείρηση του - υπεραγορά - που διατηρεί αλλά και να απολύσει τους υπάλληλους που εργάζονται σε αυτή. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση 1 τα καταστήματα στα οποία αναφέρεται η Αιτήτρια 2 αλλά και η επιχείρηση υπεραγοράς λειτουργούσαν τα τελευταία 25 χρόνια χωρίς να έχει προκύψει οποιοδήποτε πρόβλημα μέχρι πρότινος που ο Αιτητής 1 νυμφεύθηκε με την Αιτήτρια
- Περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση 2 αναφέρει πως για τη καλή λειτουργία των δύο επιχειρήσεων οι οποίες γειτνιάζουν και βρίσκονται στο ίδιο κτιριακό συγκρότημα, είχε συμφωνήσει με τον προηγούμενο ιδιοκτήτη όσο και με τον Αιτητή 1 πως θα χρησιμοποιούσε ο κάθε ένας τους δικούς του χώρους πρόσβασης προς τους χώρους στάθμευσης. Πιο συγκεκριμένα συμφώνησαν ότι για σκοπούς της επιχείρησης του Καθ' ου η Αίτηση 1 αυτός θα χρησιμοποιούσε τη δεξιά πλευρά του κτιριακού συγκροτήματος και ο προηγούμενος ιδιοκτήτης την αριστερή πλευρά. Περαιτέρω ο Καθ' ου η Αίτηση 1 πληροφορεί ότι το έτος 2017 οι Αιτητές του έκαναν προσφορά να αγοράσουν τα καταστήματα, και γενικά την ιδιοκτησία που αυτός έχει στο συγκεκριμένο κτιριακό συγκρότημα πλην όμως αυτός αρνήθηκε. Λόγω της άρνησης του η Αιτήτρια 2 τον απείλησε πως, αν δεν αποδεχόταν την προσφορά της, θα έβρισκε τρόπο να τον καταστρέψει οικονομικά. Είναι γι' αυτό το λόγο που ο Καθ' ου η Αίτηση 1 πιστεύει ότι η αγωγή εναντίον του κινήθηκε εκδικητικά με αλλότριους σκοπούς. Επιπλέον ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αναφέρει πως οι Αιτητές δεν παρουσίασαν τα αληθινά γεγονότα στο Δικαστήριο, αφού δεν παρουσίασαν ανεξάρτητη έκθεση εμπειρογνώμονα, ενώ ο εμπειρογνώμονας τους παραθέτει κατά τρόπο μεροληπτικό την εικόνα που επικρατεί στην πραγματικότητα. Απέκρυψαν οι Αιτητές να αναφέρουν τα συμφωνηθέντα ως προς την πρόσβαση για την πίσω πλευρά του κτιρίου και τους χώρους στάθμευσης. Επίσης ο Καθ' ου η Αίτηση 1 καταθέτει πως οι Αιτητές χωρίς να έχουν λάβει άδεια από τη διαχειριστική επιτροπή και τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες, κατασκεύασαν πέργολα η οποία εμποδίζει την είσοδο στον πίσω χώρο της οικοδομής, που είναι κοινόκτητη ιδιοκτησία και κοινόχρηστος χώρος. Ακόμη οι Αιτητές στο χώρο στάθμευσης έχουν εγείρει παράνομα κατασκευή την οποία έχουν μετατρέψει σε κουζίνα χωρίς σχετικές άδειες από τις αρμόδιες αρχές, ενώ δίπλα από την κουζίνα έκλεισαν την κεντρική είσοδο - σκάλα που οδηγεί στα διαμερίσματα και την ενοποίησαν με τα ακίνητα τους, κατασκεύασαν δε εξωτερική σκάλα, την οποία ο Καθ' ου η Αίτηση 1 μπορεί να χρησιμοποιεί για να έχει πρόσβαση στα διαμερίσματα του, αποστερώντας του όμως το δικαίωμα να χρησιμοποιεί μέρος της κοινόκτητης οικοδομής. Αναφέρεται ο Καθ' ου η Αίτηση 1 σε σχετικές επιστολές - Τεκμήριο 3 επί της ένστασης - προς τις αρμόδιες αρχές όπου έχει παραπονεθεί για τις προαναφερόμενες παρανομίες. Οι Αιτητές έχουν ακόμη προσθέσει φουγάρο το οποίο είναι προσκολλημένο στην ιδιοκτησία του και βρίσκεται στην κοινόκτητη ιδιοκτησία, ενώ τόσο το ηλιακό όσο και το ντεπόζιτο νερού βρίσκονται πάνω από την οροφή των διαμερισμάτων του χωρίς να ληφθεί προηγουμένως η έγκριση αυτού και της διαχειριστικής επιτροπής - Τεκμήριο 4 επί της ένστασης σχετικές φωτογραφίες προς επιβεβαίωση του εν λόγω ισχυρισμού. Στο πίσω μέρος δε της οικοδομής, που είναι μέρος της κοινόκτητης οικοδομής, υπήρχε μία τεράστια αποθήκη η οποία κατεδαφίστηκε από τους Αιτητές σκόπιμα, απομεινάρια της οποίας παρέμειναν ακόμα εκεί - Τεκμήριο 5 επί της ένστασης σχετικές φωτογραφίες - οι δε Αιτητές ουδέποτε είχαν πρόθεση να χρησιμοποιήσουν τους χώρους στάθμευσης. Σε κάθε περίπτωση ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δηλώνει ότι οι χώροι στάθμευσης δεν είναι λειτουργικοί. Επιπρόσθετα, κατά τον Καθ' ου η Αίτηση 1, οι Αιτητές απέκρυψαν ότι έχουν μετατρέψει το μεσοπάτωμα των καταστημάτων τους σε υπνοδωμάτια, τα οποία έχουν ενοποιήσει με τα διαμερίσματα τους χωρίς τις απαιτούμενες άδειες. Αντίθετα, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δηλώνει ότι κατέχει και χρησιμοποιεί νόμιμα τους χώρους που δικαιούται και με έγκριση των λοιπών συνιδιοκτητών. Οι Αιτητές με τις ενέργειες τους, ανεγείροντας πέργολα αλλά και τις υπόλοιπες παρανομίες τους, δεν έχουν πρόσβαση στο χώρο στάθμευσης. Αναφορικά με τα κατ' ισχυρισμόν προβλήματα σε λάκκους αποχετεύσεως λυμάτων, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αναφέρει ότι οι Αιτητές παρέλειψαν να αποκαλύψουν στο Δικαστήριο ότι υπάρχουν δύο λάκκοι αποχετεύσεως λυμάτων επί της κοινόκτητης οικοδομής, τα δε λύματα στα οποία αναφέρεται η Αιτήτρια 2 προέρχονται από την επιχείρηση των Αιτητών. Όσον αφορά στις αποθήκες οι Αιτητές τις χρησιμοποιούν καθημερινά και δεν εμποδίζονται. Γενικότερα, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 αναφέρεται σε ενέργειες και προσπάθεια εκδίκησης εκ μέρους των Αιτητών προκειμένου να τον εξαναγκάσουν να τους πωλήσει την περιουσία του. Η ακροαματική διαδικασία της παρούσας Αίτησης διεξάχθηκε στη βάση της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει και της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τους λόγους ένστασης αλλά και των αγορεύσεων των συνηγόρων. Το Δικαστήριο δεν κρίνει απαραίτητο να παραθέσει λεπτομερώς τις θέσεις που προώθησαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων διά των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων τους. Τις διατηρεί κατά νου και θα αναφερθεί σε αυτές, στο βαθμό που ήθελε κριθεί αναγκαίο, για σκοπούς αιτιολόγησης της παρούσας απόφασής του. Νομική πτυχή:- Η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60, στο άρθρο 4 του Κεφ.6, στη Νομολογία, στις αρχές της Επιείκειας, και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Αναφορικά με το άρθρο 4 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο παραπέμπει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 Α.Α.Δ. 694 όπου στη σελίδα 701 αναφέρονται τα εξής: «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32 του Ν.14/60 ερμηνεύθηκε μέσα από σωρεία αποφάσεων των Κυπριακών Δικαστηρίων. Είναι ξεκάθαρο, μέσα από τη νομολογία (βλέπε Κarydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 C.L.R. 585 και η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557) πως για να τύχει εφαρμογής θα πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο αιτητής δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή ή σε ανταπαίτηση. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με την πρώτη προϋπόθεση, έχει ερμηνευθεί, από τη νομολογία, ότι δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα και τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτητής σε θεραπεία, επεξηγείται στη νομολογία, ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι
(1996)1 Α.Α.Δ. 253 και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας.» Μετά την εξέταση των πιο πάνω προϋποθέσεων και εφόσον αυτές πληρούνται, το Δικαστήριο θα πρέπει επιπλέον να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει αιτούμενο διάταγμα ή να διατηρήσει εκδοθέν διάταγμα σε ισχύ. Είναι προφανές ότι σκοπός της εξασφάλισης προσωρινού διατάγματος είναι η προστασία του αιτητή για να αποζημιωθεί ή να προστατευθεί σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής ή της ανταπαίτησης του μετά την ακρόαση. Η ανάγκη προστασίας του αιτητή δεν μπορεί παρά να σταθμίζεται βέβαια με την αντίστοιχη ανάγκη να προστατευθεί ο αντίδικος από ζημιά που θα ήταν δυνατό να υποστεί κατά την άσκηση των δικών του δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο συνεπώς θα πρέπει πάντοτε να σταθμίζει τα δύο πιο πάνω στοιχεία και να καθορίσει, όσο είναι δυνατό, ποιος από τους δύο διάδικους (ή περισσότερους αν υπάρχουν), θα υποστεί τη λιγότερη ταλαιπωρία από την έκδοση ή όχι προσωρινού διατάγματος (Βλέπε υπόθεση American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)1 All E.R. 504, 509-510). Παράμετρος η οποία επίσης εξετάζεται, πριν την έκδοση προσωρινού διατάγματος, είναι και το κατά το πόσο οι αποζημιώσεις στις οποίες δυνατό να δικαιούται ο αιτητής, θα ήταν εύκολο ή δυνατό να υπολογισθούν με αρκετή βεβαιότητα. Η δυσκολία ή αδυναμία υπολογισμού αποτελεί παράγοντα ο οποίος συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τέτοιου διατάγματος. (Βλέπε υπόθεση Καρυδάς Ταξί Co Ltd ν. Ανδρέας Κωμοδίκης
(1975)1 Α.Α.Δ 321. Αποτελεί βασική αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, για έκδοση ή μη προσωρινού διατάγματος, πως είναι ανεπιθύμητο να ζητείται, με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και η υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1827). Σε κάθε περίπτωση, σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α.
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 853 το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν, για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν εκδοχών και συμπεράσματα:- Εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων εφόσον αυτές αμφισβητούνται. Λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών και κανόνων που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων καθώς και τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τις δύο πλευρές, χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση ως προς την αξιοπιστία αυτής, αλλά κατά αφηρημένο και αντικειμενικό κριτήριο, αποφασίζονται τα πιο κάτω: (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση:- Λαμβανομένων περαιτέρω υπόψη των νομολογηθέντων αναφορικά με το πρώτο κριτήριο, το οποίο θα πρέπει να αποδεικνύεται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα, και το οποίο θα πρέπει να σχετίζεται κατ' ουσία με τη νομική και μόνο θεμελίωση της Απαίτησης των Αιτητών, κρίνεται πως αναμφισβήτητα το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, ειδικότερα οι θέσεις περί παράνομης επέμβασης σε κοινόχρηστο χώρο κοινόκτητης οικοδομής, και αποκοπής της πρόσβασης σε χώρους στάθμευσης των Αιτητών, υποστηριζόμενες ενόρκως, κρίνονται πως αποτελούν ικανοποιητικό υπόβαθρο το οποίο δικαιολογεί συμπέρασμα ύπαρξης, ενώπιον του Δικαστηρίου, ενός σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση και συζητήσιμης υπόθεσης για τους Αιτητές. Κατά συνέπεια αποδείχθηκε η πρώτη προϋπόθεση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση λαμβανομένων υπόψη των όσων έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου οι Αιτητές από τη μια και ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 από την άλλη - εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 2 δεν καταχωρήθηκε ένσταση παρότι τους επιδόθηκε η Αίτηση - κρίνεται ότι, για τους λόγους που εξηγούνται στη συνέχεια, οι Αιτητές απέδειξαν ότι η εξ' αντικειμένου θεώρηση της εκδοχής τους, ξεπερνά το επίπεδο της απλής πιθανότητας για επιτυχία στην αγωγή τους. Προκύπτει ότι κύρια θέση των Αιτητών είναι πως οι κατασκευές στις οποίες προέβησαν οι Καθ' ων η Αίτηση, επί της ανατολικής πλευράς του κτιρίου της επίδικης κοινόκτητης οικοδομής, είναι παράνομες, χωρίς άδεια από τις αρμόδιες αρχές και έχουν ανεγερθεί σε χώρο όπου εμποδίζουν τη νόμιμη χρήση και πρόσβαση μεταξύ άλλων προς το πίσω μέρος του κτιρίου και προς τους χώρους στάθμευσης. Ό,τι αναμενόταν, ως αντίλογος, και με τη δέουσα αποδεικτική βαρύτητα εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 1, ήταν να προσφέρει συγκεκριμένη πειστική μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει έστω εκ πρώτης όψεως τη νομιμότητα των εν λόγω κατασκευών, ή να αντικρούει σοβαρά την εκδοχή των Αιτητών. Αντί αυτού ωστόσο καμία ευθεία τοποθέτηση υπήρξε εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση 1, αλλά αυτός αναλώθηκε στο να αναφερθεί σε παρανομίες που αυτός πιστεύει, ως έχει κάθε δικαίωμα βέβαια, ότι διενήργησαν οι Αιτητές, αποπροσανατολίζοντας όμως από το ζητούμενο. Βέβαια το Δικαστήριο δεν εννοεί να διαγραφούν οι τυχόν παρανομίες που κατ' ισχυρισμό διενεργήθηκαν στην επίδικη κοινόκτητη οικοδομή ενδεχομένως εκ μέρους των Αιτητών. Έχει και ο Καθ' ου η Αίτηση 1 δικαίωμα άλλωστε να αποταθεί στο Δικαστήριο για ανάλογο διάταγμα, στα πλαίσια Ανταπαίτησης που ως δήλωσε ενόρκως προτίθεται να καταχωρήσει. Επιπρόσθετα επισημαίνεται πως το στοιχείο της παρανομίας των κατασκευών που οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν κάνει, υποστηρίζεται ευθέως και ξεκάθαρα από την έκθεση - Τεκμήριο 8 επί της Αίτησης - που ετοιμάστηκε από πολιτικό μηχανικό εκ μέρους των Αιτητών, αφ' ετέρου μέσα από την έκθεση του εμπειρογνώμονα που ο Καθ' ου η Αίτηση 1 παρουσίασε και που επισυνάφθηκε στην ένσταση, πέραν των παρανομιών που εντοπίζονται στην επίδικη κοινόκτητη οικοδομή και οι οποίες αποδίδονται στους Αιτητές, δε διαφαίνεται να υποστηρίζεται η θέση ότι, οι κατασκευές στο μέρος της κοινόκτητης οικοδομής, επί της ανατολικής πλευράς, που είναι ο χώρος πρόσβασης (3 μέτρων) στο πίσω μέρος του κτιρίου, είναι νόμιμες. Κατ' επέκταση το γεγονός ότι πρόκειται περί παράνομων κατασκευών προβάλλει κοινός τόπος. Συνακόλουθα οι Αιτητές ως ιδιοκτήτες της επίδικης κοινόκτητης οικοδομής έχουν κάθε δικαίωμα να χρησιμοποιούν τους κοινόχρηστους χώρους πλην όμως εμποδίζονται, καθώς επίσης εμποδίζονται να απολαμβάνουν την περιουσία τους. Υπό αυτές τις περιστάσεις κρίνεται ότι η πιθανότητα και η προοπτική επιτυχίας στην αγωγή τους προβάλλει ορατή και πέραν από απλή. Το Δικαστήριο αν και δεν έχει προβεί σε υποκειμενική αξιολόγηση της προαναφερόμενης μαρτυρίας, κρίνει ότι η εξ αντικειμένου θεώρηση της στα πλαίσια της παρούσας ακρόασης ήταν αναγκαία, (βλέπε υπόθεση Σεβαστού ν. Σεβαστού
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1980). Είναι δε τέτοια που δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Οι τελευταίες σκέψεις και προβληματισμοί του Δικαστηρίου, ουδόλως αποσκοπούν σε εξαγωγή ευρημάτων επί των γεγονότων ως προς την ουσία της αγωγής αλλά, μόνο στη διαπίστωση ότι τα στοιχεία που τέθηκαν από πλευράς των Αιτητών ήταν ικανά για να στοιχειοθετήσουν, στον απαιτούμενο για την παρούσα διαδικασία βαθμό, την ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Αγωγή τους. Συνακόλουθα των προλεχθέντων κρίνεται ότι αποδείχθηκε και η (β) προϋπόθεση. (γ) Η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνεπάγεται δυσκολία και/ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο:- Αναφορικά με αυτή την προϋπόθεση, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων, με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Το ερώτημα που προκύπτει εύλογα είναι αν, οποιαδήποτε ζημιά θα επέλθει στους Αιτητές, αν αυτοί επιτύχουν στην Αγωγή τους, είναι εφικτό να αντιμετωπισθεί με τον καθορισμό χρηματικής αποζημίωσης. Πρωτίστως δεν θα πρέπει να παραγνωρίζονται τα λεχθέντα στις υποθέσεις Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, και HIGHGATE PRIMARY SCHOOL LTD κ.α. ν. ΦΥΛΑΚΤΙΔΗ
(2009)1 Α.Α.Δ. 317 όπου επισημάνθηκε πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, και πως η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς. Συνεπώς δεδομένης και αυτής της νομολογίας, έχοντας κατά νου τα όσα περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, έστω ότι το στοιχείο της επάρκειας των αποζημιώσεων θα μπορούσε να αποτελέσει ικανοποιητικό παράγοντα που λειτουργεί εναντίον της έκδοσης προσωρινού διατάγματος (βλέπε εξ αντιδιαστολής επιχείρημα στην υπόθεση Καρυδάς ανωτέρω), κρίνεται ότι ειδωμένα συνολικά όλα τα γεγονότα δικαιολογούν συμπέρασμα πως με την απόρριψη της Αίτησης θα είναι δύσκολο να αποδοθεί πλήρως δικαιοσύνη στο μέλλον, υπό την έννοια ότι η συνέχιση της παρανομίας θα έχει ως αντίκτυπο σε περισσότερες παραμέτρους, πέραν των ενδεχόμενων αποζημιώσεων που θα δικαιούνται οι Αιτητές. Πιο συγκεκριμένα οι Αιτητές αναφέρθηκαν σε προβλήματα δυσοσμίας από λύματα και εστίες μικροβίων που προφανώς, ως γίνεται κατανοητό τίθενται αλλά σοβαρά ζητήματα υγείας. Η μη πρόσβαση επίσης στους χώρους στάθμευσης διά της απόφραξης των 3 μέτρων πρόσβασης στην ανατολική πλευρά της κοινόκτητης οικοδομής συνιστά επιπλέον είδος ταλαιπωρίας και στέρηση των δικαιωμάτων των Αιτητών, να απολαμβάνουν, να κατέχουν και να χρησιμοποιούν την περιουσία τους ως έχουν κάθε δικαίωμα, συνεπώς δεν πρόκειται μόνο για θέμα αποζημιώσεων. Συνακόλουθα των πιο πάνω κρίνεται ότι αποδείχθηκε και η (γ) προϋπόθεση, κατ' επέκταση πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος. Εν' όψει των προαναφερόμενων συμπερασμάτων, το Δικαστήριο, προχωρεί στην εξέταση κατά πόσο, υπό τις περιστάσεις όλες που βρίσκονται ενώπιον του, είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Κρίνεται, ορθό σε αυτό το στάδιο να γίνει παραπομπή στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,
(1996)1 Α.Α.Δ. 788 στην οποία διατυπώθηκαν πολύ βοηθητικές και καθοδηγητικές αναφορές και σκέψεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας. Παρατίθεται στη συνέχεια σχετικό απόσπασμα: "Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του Δικαστηρίου να ισοζυγίζει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το Δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει να αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιωμένη αρχή ότι το Δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την χορήγηση και των δύο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Ομοίως και στην παρούσα υπόθεση το Δικαστήριο οφείλει να υιοθετήσει την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους και αυτή είναι η επιλογή της έκδοσης προσωρινού διατάγματος με το οποίο να απομακρύνονται οι παράνομες κατασκευές που τοποθέτησαν οι Καθ' ων η Αίτηση στην ανατολική πλευρά της κοινόκτητης οικοδομής, αποφράσσοντας την πρόσβαση προς το πίσω μέρος του κτιρίου της επίδικης κοινόκτητης οικοδομής. Αν οι τελευταίοι δικαιωθούν στο τέλος της αγωγής θα έχουν το δικαίωμα να επαναφέρουν την ίδια κατασκευή, χωρίς όμως να προκληθεί σ' αυτούς ανεπανόρθωτη ζημιά, ενώ όμως αν οι Αιτητές επιτύχουν στην αγωγή τους χωρίς την έκδοση του προαναφερόμενου διατάγματος διατρέχουν σοβαρό κίνδυνο, για τους λόγους που εξηγήθηκαν κατά τη συζήτηση της (γ) προϋπόθεσης, να καταστεί δύσκολη η απονομή πλήρως δικαιοσύνης. Σημειώνεται πως δεν παραγνωρίστηκαν οι θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση 1, ότι θα καταστραφεί οικονομικά αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, λήφθηκαν υπόψη και αξιολογήθηκαν, ωστόσο το Δικαστήριο δεν θεωρεί ότι οι θέσεις του υποστηρίχθηκαν με πειστική μαρτυρία. Αδυνατεί το Δικαστήριο να αντιληφθεί γιατί αυτός - ο Καθ' ου η Αίτηση 1 - θα αναγκασθεί να κλείσει την υπεραγορά που λειτουργούν οι Καθ' ων η Αίτηση 2, κατ' επέκταση να απολύσει τους υπαλλήλους αυτής, επειδή θα απομακρύνει τις κατασκευές με τις οποίες απέφραξε τη δίοδο - είσοδο πρόσβασης στον πίσω χώρο στάθμευσης της κοινόκτητης οικοδομής. Συνεπώς η θέση του ότι θα καταστραφεί οικονομικά, αν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, δεν γίνεται αποδεκτή. Δεν θα ήταν εύλογο και δίκαιο να συνεχίζει μία αδιαμφισβήτητη παρανομία ενώ ταυτόχρονα οι ιδιοκτήτες της κοινόκτητης οικοδομής - Αιτητές - να στερούνται των δικαιωμάτων τους, είτε αυτά αφορούν στη χρήση είτε στην κατοχή. Άλλωστε είναι πασίδηλο για ποιο λόγο διατηρούνται εισόδοι πρόσβασης σε κτίρια ως η επίδικη κοινόκτητη οικοδομή που δεν είναι άσχετα με τη δυνατότητα εισόδου οχημάτων πέραν των οχημάτων των ενοίκων. Μπορεί εύλογα να γίνει αντιληπτό αν υπάρξει ανάγκη να εισέλθει στον πίσω χώρο της κοινόκτητης οικοδομής ένα πυροσβεστικό όχημα ή άλλο όχημα για παροχή βοήθειας. Διαφαίνεται διαχρονικά, μέσα από τη νομολογία (βλέπε υποθέσεις Κυρίσαββα ν. Γεωργίου
(2001)Α.Α.Δ. 1245 και HIGHGATE - ανωτέρω -) πως όταν συντρέχει το στοιχείο της παρανομίας, τα Δικαστήρια το συνυπολογίζουν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να ανακόπτεται η συνέχιση της. Εύλογα συνεπώς το στοιχείο της παρανομίας συνυπολογίστηκε σοβαρά στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και στην παρούσα υπόθεση, το οποίο προσέθεσε στην πλάστιγγα ώστε αυτή να κλίνει υπέρ των Αιτητών. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 προώθησε δικαιωματικά τη θέση πως τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα ισοδυναμεί ουσιαστικά με την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής και παροχή θεραπείας που οι Αιτητές αξιώνουν με την αγωγή. Το ζήτημα ως εγείρεται προβλημάτισε και το Δικαστήριο, ωστόσο η τελική του κατάληξη είναι πως οι συνθήκες που βρίσκονται ενώπιον του συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις και καθαρή περίπτωση παρανομίας, και είναι φρόνιμο όπως ανακοπεί η συνέχιση της συμπεριφοράς των Καθ' ων η Αίτηση. Άλλωστε δεν αποκλείεται η έκδοση απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (βλέπε υπόθεση Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 C.L.R. 263). Η διατήρηση δε του status quo ante δεν είναι εύλογο και δίκαιο να συνυπάρχει με την ανομία. Ως παρατήρηση και μόνο επισημαίνεται πως διαφάνηκε μέσα από όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, και αυτό είναι λυπηρό γεγονός, πως παρά το ότι εγείρονται τα ζητήματα των παρανομιών στην επίδικη κοινόκτητη οικοδομή, από τους διάδικους, οι αρμόδιες αρχές δεν φαίνεται να ενέσκυψαν στην επίλυση των παραπόνων ή των καταγγελιών με αποτέλεσμα να διαιωνίζεται μία ανεπιθύμητη κατάσταση για την έννομη τάξη. Πριν ολοκληρωθεί η παρούσα απόφαση απαντώντας στο λόγο ένστασης αρ. 6, που αφορά στη θέση ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της αγωγής, αλλά μόνο η διαχειριστική επιτροπή, κρίνεται ότι τέτοιο ζήτημα με τον τρόπο που έχει τεθεί δεν δικαιολογεί περαιτέρω εξέταση του πέραν της αναφοράς ότι το Δικαστήριο είναι ικανοποιημένο πως οι Αιτητές απέδειξαν, στα πλαίσια και στις ανάγκες αυτής της διαδικασίας, ότι παραβιάζονται δικαιώματα τους. Εξάλλου δεν διαφάνηκε στο Δικαστήριο ότι υπάρχει διαχειριστική επιτροπή στην επίδικη κοινόκτητη οικοδομή, που καλά θα ήταν αν υπάρχει να αρχίσει να επιλαμβάνεται των προβλημάτων και των διαφορών που φαίνεται ξεκάθαρα ότι υπάρχουν. Τέλος αναφορικά με το παράπονο του Καθ' ου η Αίτηση 1 περί απόκρυψης στοιχείων εκ μέρους των Αιτητών, ειδικότερα ότι δεν αποκάλυψε πως υπήρχε προφορική συμφωνία ως προς τη χρήση των δύο εισόδων πρόσβασης στο πίσω μέρος της επίδικης κοινόκτητης οικοδομής, κρίνεται ότι το ζήτημα αποτελεί αμφισβητούμενο γεγονός και δεν θα ήταν ορθό να θεωρηθεί δεδομένο από το Δικαστήριο και κατ' επέκταση να γίνει αποδεκτό ότι δεν αποκαλύφθηκε. Σε κάθε όμως περίπτωση, το Δικαστήριο οφείλει να επισημάνει και να διακρίνει το υπό συζήτηση θέμα από το ξεκάθαρο γεγονός ότι η απόφραξη της ανατολικής εισόδου πρόσβασης στην προαναφερόμενη οικοδομή είναι παράνομη. Συνεπώς, ακόμη και αν ήθελε κριθεί ότι υπήρχε τέτοια συμφωνία, αφενός δεν ήταν μεταξύ και της Αιτήτριας 2 αφετέρου το γεγονός δεν θα επιδρούσε στην κρίση του Δικαστηρίου καθότι δεν θα λαμβανόταν υπόψη μία προφορική συμφωνία ιδιωτών με την οποία θα επερχόταν παρανομία με άμεσο αποτέλεσμα τον επηρεασμό δικαιωμάτων όλων των ιδιοκτητών και κατόχων της κοινόκτητης οικοδομής. Εν' όψει όλων όσων έχουν εξηγηθεί πιο πάνω, κρίνεται ότι είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ως η παράγραφος Α και ως εκ τούτου η Αίτηση επιτυγχάνει ως προς το εν λόγω αίτημα. Αναφορικά με το αίτημα Β της Αίτησης κρίνεται ότι τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι ικανά για να οδηγήσουν στην έκδοση του. Ταυτόχρονα έχοντας κατά νου τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση HIGHGATE (ανωτέρω) κρίνεται ορθό όπως η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τελεί υπό τον όρο ότι οι Αιτητές θα υπογράψουν εγγύηση ύψους €50.000,00 έκαστος, εντός πέντε ημερών από σήμερα, για τυχόν αποζημίωση προς τους Καθ' ων η Αίτηση για δαπάνες ή βλάβη που ήθελε αποδειχθεί ότι θα υποστούν εξαιτίας της εκτέλεσης του διατάγματος, αν ήθελε φανεί ή αποδειχθεί ότι αυτό βασίστηκε επί ανεπαρκών λόγων ή εάν η απαίτηση των Αιτητών αποτύχει ή έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον τους συνεπεία παραλείψεως ή διαφορετικά και αποδειχθεί στο Δικαστήριο ότι δεν υπήρχε πιθανή βάση για την έγερση της απαίτησης των Αιτητών. Τα έξοδα της δίκης, στην παρούσα Αίτηση, επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών, οι οποίοι είναι οι επιτυχόντες διάδικοι, και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της δίκης στην αγωγή. (Υπ.) .............. Δ. Ι. Κίτσιος, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./ΙΜ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - Προσωρινό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο