ΠΑΝΤΕΛΗ ν. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 277/2019, 23/10/2019

(1), έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Στις 11/6/2019, της επέδωσαν και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου, δεύτερη, έγγραφη, ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 31/5/2019 καθώς και την προβλεπόμενη στον Κανονισμό 4 των περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Κανονισμών του 2015, ειδοποίηση πλειστηριασμού κατά τον τύπο του Δελτίου Α που προβλέπεται στο Δεύτερο Παράρτημα. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», την ειδοποιούσαν - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη προς όφελός τους, χρέος, είχε καταστεί πληρωτέο, από τις 7/7/2016 και γι' αυτό προτίθεντο να προχωρήσουν σε πώληση του επίδικου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 29/7/2019 και ώρα 13:00 π.μ., σε συγκεκριμένη διεύθυνση - η οποία αναφέρεται - στην Έμπα. Η εν λόγω ειδοποίηση παραμερίστηκε από το παρόν Δικαστήριο - μετά από ακρόαση -, στις 16/7/2019, στο πλαίσιο της σχετικής έφεσης με αριθμό 157/2019, την οποία είχε καταχωρήσει η εφεσείουσα. Μετά από αυτή την εξέλιξη, οι εφεσίβλητοι, σε σχέση με το επίδικο ακίνητο και την επίδικη υποθήκη, στις 16/9/2019 εξέδωσαν νέα ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», την οποία επέδωσαν στην εφεσείουσα μαζί και πάλι με την προβλεπόμενη στον Κανονισμό 4 των περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Κανονισμών του 2015, ειδοποίηση πλειστηριασμού κατά τον τύπο του Δελτίου Α, στις 18/9/

1. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», ειδοποιούν και πάλι την εφεσείουσα - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη προς όφελός τους, χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο, από τις 7/7/2016 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του επίδικου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, στις 31/10/2019 και ώρα 14:30 π.μ., στην ίδια διεύθυνση που αναφέρεται και στην προηγούμενη ειδοποίηση, ίδιου τύπου. Το τι αναφέρεται στη συνέχεια, ακολουθεί αυτούσιο: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €533.220,00 πλέον τόκος επί €5.316,42 (μέχρι 31/08/2019), πλέον €0,00 έξοδα (μέχρι 31/08/2019).» Όλα τα παραπάνω γεγονότα είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών είτε δεν επιδέχονται αμφισβήτησης εκ μέρους τους. Η εφεσείουσα, στις 14/10/2019 καταχώρησε την υπό κρίση έφεση, με την οποία ζητά: πρώτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η πιο πάνω ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», δεύτερο, διάταγμα που να ακυρώνει το σκοπούμενο - με την εν λόγω ειδοποίηση - πλειστηριασμό του επίδικου ακινήτου, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της εν λόγω ειδοποίησης και τρίτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται η διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, ένεκα της ακυρότητας ή του παραμερισμού της ίδιας, πάντοτε, ειδοποίησης. Η έφεση αποτελείται από 6 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της εφεσείουσας. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση, η οποία αποτελείται από 33 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της υπαλλήλου τους στο τμήμα δικαστικών υποθέσεων, xxxxx Ανθίμου. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις γραπτές αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Υπεισέρχομαι στην ουσία της έφεσης, η οποία θα ιδωθεί υπό το φως των λόγων της σε συνάρτηση και με όσους από τους λόγους ένστασης ήθελε κριθεί αναγκαίο να ληφθούν υπόψη. Παρατηρώ τα εξής: Οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» εκδόθηκαν δυνάμει των σχετικών - κατά περίπτωση - προνοιών του Νόμου, η πρώτη, πριν και η δεύτερη μετά την τροποποίησή του από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο 87(Ι)/2018 (στο εξής «τροποποιητικός νόμος»), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ - με τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας -, στις 13/7/
2. Το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου - το οποίο με το άρθρο 14 του τροποιητικού νόμου έχει καταργηθεί - διαλάμβανε για το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου του οποίου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα - μεταξύ άλλων - και από οποιαδήποτε ειδοποίηση αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, να καταχωρήσει έφεση κατά της εν λόγω ειδοποίησης, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για την ειδοποίηση. Μολονότι υπάρχουν διιστάμενες - πρωτόδικες - αποφάσεις, ως προς το κατά πόσο οι ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Θ» και «Ι», ήταν εφέσιμες, η δική μου θέση - την οποία καταγράφω σε αριθμό αποφάσεών μου - είναι ότι, υπό προϋποθέσεις, ήταν εφέσιμες, με δικαιοδοτικό βάθρο, το καταργηθέν άρθρο 44ΙΓ του Νόμου. Αναφορικά με τις άλλες δυο ειδοποιήσεις (Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ») παρατηρώ τα εξής: Από τις 13/7/2018 που τέθηκε σε ισχύ ο τροποιητικός νόμος, ενώ η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - που και προηγουμένως ήταν εφέσιμη - εξακολουθεί να είναι εφέσιμη, με βάση το ισχύον - νέο - άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, δεν ισχύει το ίδιο και για την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ», που και να ήταν εφέσιμη, πλέον δεν είναι. Αυτό, επειδή, μετά την κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ από τον τροποποιητικό νόμο, η μόνη εφέσιμη ειδοποίηση δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου είναι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Η οποία, σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης. Το άρθρο 44Γ του Νόμου ακολουθεί αυτούσιο: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Από το παραπάνω άρθρο, ερμηνευτικά προκύπτουν τ' ακόλουθα: Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον, όπως ξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού και τάσσοντάς του προθεσμία για το σκοπό αυτό, όχι μικρότερη των 30 ημερών, από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δε συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της παραπάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να τους επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει και πάλι να επιδίδεται, εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών, από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο μπορούν εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 6 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω). Με τον 1ο λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι η όλη διαδικασία δεν έχει ξεκινήσει σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου, διότι η επίδικη ειδοποίηση «ΙΑ» δεν έχει επιδοθεί νόμιμα και ή νομότυπα στην εφεσείουσα και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, όπως καθορίζεται στο Νόμο, καθότι η προηγούμενη διαδικασία πλειστηριασμού που ήταν προγραμματισμένη στις 29/7/2019, ακυρώθηκε κατόπιν απόφασης Δικαστηρίου, ημερομηνίας 16/7/2019 και οι εφεσίβλητοι παρέλειψαν να αποστείλουν εκ νέου την ειδοποίηση Τύπου «Ι» και έχουν προχωρήσει απευθείας στην αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». Με το 2ο - συναφή με τον προηγούμενο - λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» έχει επιδοθεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τους εφεσίβλητους, καθότι αυτοί παρέλειψαν να εκδώσουν και επιδώσουν στον ενυπόθηκο οφειλέτη και ή σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο εκ νέου, έγγραφη ειδοποίηση Τύπου «Ι», με αποτέλεσμα να μην παρέχεται στους τελευταίους, προειδοποίηση και ευκαιρία να ξοφλήσουν το χρέος και λαμβάνοντας υπόψη, ότι η μεταγενέστερη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αφορά μεγαλύτερο ποσό δεν είχαν ούτε την ευκαιρία να ενημερωθούν για το ύψος του ποσού που έπρεπε να πληρώσουν, καταστρατηγώντας τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ του Νόμου. Και οι δυο αυτοί λόγοι έφεσης, είναι αβάσιμοι. Ακολουθεί το σκεπτικό: Η ακολουθητέα διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή, για ό,τι μας ενδιαφέρει αναφέρεται σε άλλο σημείο πιο πάνω. Επομένως δεν προτίθεμαι να την επαναλάβω πλήρως. Διαλαμβάνεται στο άρθρο 44Γ του Νόμου και σύμφωνα με αυτό αρχίζει με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, της έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι». Με αυτή, ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο καλούνται να ξοφλήσουν το ενυπόθηκο χρέος, τους τόκους και όλα τα έξοδα, εντός προθεσμίας, όχι μικρότερης των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Κατά τη γνώμη μου, ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, αφ' ης στιγμής τους επιδοθεί μια τέτοια ειδοποίηση, οι μόνες επιλογές που έχουν προκειμένου να ματαιώσουν το επόμενο βήμα που είναι η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου είναι οι εξής: η πρώτη είναι να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις της εν λόγω ειδοποίησης, καταβάλλοντας στον ενυπόθηκο δανειστή το ποσό που απαιτεί με αυτή. Και η δεύτερη, να εξασφαλίσουν το προβλεπόμενο στο εδάφιο

(3)(δ) του άρθρου 4Γ του Νόμου, παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα, η έκδοση του οποίου αποτελεί νόμιμο λόγο παραμερισμού της δεύτερης, έγγραφης, ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», με την οποία ο ενυπόθηκος δανειστής τούς ειδοποιεί για την πρόθεσή του να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό. Για να συνεχίσω, εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτη και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεν ακολουθήσουν μια από τις παραπάνω επιλογές, και ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρήσει τη σχετική διαδικασία και τους επιδώσει την δεύτερη, έγγραφη, ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», με την οποία τους πληροφορεί για την πρόθεσή του να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό σε συγκεκριμένη μέρα και ώρα, το μόνο δικαίωμα που τους παρέχεται είναι να καταχωρήσουν τη διαλαμβανόμενη στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, έφεση για «παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης.», μόνο για τους 6 λόγους που αναφέρονται στη συνέχεια. Σε τέτοια περίπτωση, νοουμένου ότι η έφεση γίνει αποδεκτή, η μόνη εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο, είναι να παραμερίσει τη συγκεκριμένη ειδοποίηση. Δηλαδή την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Των παραπάνω λεχθέντων, η θέση της εφεσείουσας, ότι επειδή η πρώτη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» που της είχε επιδοθεί, εφεσιβλήθηκε εκ μέρους της και το Δικαστήριο με τη σχετική απόφασή του, την έχει παραμερίσει, η επίδοση της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», καθίσταται προβληματική και τούτο, επειδή οι εφεσίβλητοι παρέλειψαν να της επιδώσουν εκ νέου την έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», είναι αυθαίρετη και χωρίς έρεισμα στο Νόμο. Με την απόφασή μου, ημερομηνίας 16/7/2019, διέταξα μόνο τον παραμερισμό της επίδικης, τότε, ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 31/5/2019 και όχι, είτε την ακύρωση είτε τον παραμερισμό όσων προηγήθηκαν, για να τίθεται θέμα υποχρέωσης εκ μέρους των εφεσίβλητων να επαναρχίσουν τη διαδικασία πώλησης του επίδικου ακινήτου, επιδίδοντας εκ νέου στην εφεσείουσα και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι». Στη βάση του ίδιου σκεπτικού θεωρώ αβάσιμο και τον 3ο λόγο έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι η ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν έχει επιδοθεί στην εφεσείουσα και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η εφεσείουσα, καθ' ομολογία της (βλ. την παράγραφο 4 της ένορκης της δήλωσης) παρέλαβε την εν λόγω ειδοποίηση, στις 31/5/2018. Εν πάση περιπτώσει, ο συγκεκριμένος λόγος - όπως τίθεται -, δεν αποτελεί νόμιμο λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Υπεισέρχομαι τώρα και στον 4ο λόγο έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι το περιεχόμενο της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», είναι λανθασμένο και/ή αντίκεται και/ή είναι κατά παράβαση των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου και/ή είναι κατά παράβαση του Τύπου και του περιεχομένου του, ως αυτός εκτίθεται στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου. Λαμβάνοντας υπόψη και τη σχετική αιτιολογία του λόγου, είναι φανερό, ότι η εφεσείουσα επικαλείται και τον πρώτο λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, που είναι ότι αυτή δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Παρατηρώ τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 42 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, κάθε Παράρτημα σε Νόμο, θα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται ως μέρος του Νόμου. Ακολούθως σύμφωνα με το άρθρο 36 του ίδιου Νόμου, εκτός εάν προνοείται ρητά, όταν καθορίζονται τύποι, μικρές παρεκκλίσεις από αυτούς, ή αναγκαίες αλλαγές σ' αυτούς, οι οποίες δεν επηρεάζουν την ουσία ή οι οποίες δεν υπολογίζουν να παραπλανήσουν, δεν καθιστούν άκυρους τους τύπους. Στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Marios Nikolaou Developers Ltd κ.ά., Πολιτική ECLI:CY:AD:2018:D378, Αίτηση Αρ. 101/2018, ημερομηνίας 14/8/2018 επισημαίνονται τα εξής: «Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903).» Από τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής: Η διαλαμβανόμενη στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» αποτελεί μέρος του Νόμου. Με αυτό δεδομένο προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, καταρχήν αναγκαιεί αντιπαραβολή του περιεχομένου της πρώτης με το περιεχόμενο της δεύτερης. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η πρώτη, δεν είναι σύμφωνη ως προς το περιεχόμενο με τη δεύτερη, θα πρέπει να παραμεριστεί. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δε συνάδει ως προς τον τύπο με το νενομισμένο τύπο, εκτός εάν, τυχόν παρεκκλίσεις που θα διαπιστωθούν είναι τόσο μικρές ή αναγκαίες, που δεν επηρεάζουν την ουσία ή δεν υπολογίζουν (δηλαδή αποσκοπούν) να παραπλανήσουν. Αυτονόητο πως, κατά το σχετικό έλεγχο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση. Όσα ακολουθούν αποβλέπουν στο να δώσουν απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις: Το μέρος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» που ενδιαφέρει, ακολουθεί - υπό μορφή επανάληψης - αυτούσιο: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €533.220,00 πλέον τόκος επί €5.316,42 (μέχρι 31/08/2019), πλέον €0,00 έξοδα (μέχρι 31/08/2019).» Ακολουθεί μέρος του νενομισμένου Τύπου «ΙΑ», το οποίο περικλείει και το αντίστοιχο μέρος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον ίδιο τύπο. «4 του 142(Ι) του 2014. ΤΥΠΟΣ «ΙΑ» [Άρθρο 44Γ

(2)] ΟΙ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 1965 ΜΕΧΡΙ 2014 ΕΙ∆ΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ............................................................................ Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάµει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..., πλέον τόκος, €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. . πλέον έξοδα €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. .» Με απλή αντιπαραβολή του αποσπάσματος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» με το αντίστοιχό του από το νενομισμένο τύπο θεωρώ ότι η επίδικη ειδοποίηση πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Η περί αντιθέτου θέση της εφεσείουσας - για όλους τους λόγους που συνθέτουν τη σχετική αιτιολογία του υπό κρίση, λόγου, έφεσης - δε με βρίσκει σύμφωνο. Ό,τι διαφοροποιεί την επίδικη ειδοποίηση από το νενομισμένο τύπο, είναι η αναφορά στην πρώτη μετά την αναγραφή του ποσού του τόκου καθώς και του ανύπαρκτου ποσού των εξόδων, της φράσης «μέχρι 31/08/2019». Η εν λόγω αναφορά, στη δεύτερη περίπτωση, προφανώς είναι τελείως αχρείαστη, ενώ στην πρώτη, με αυτή επεξηγείται απλώς η περίοδος που καλύπτει το ποσό των τόκων. Μολονότι, είναι γεγονός ότι στο νενομισμένο τύπο δε διαλαμβάνεται τέτοια αναφορά, εντούτοις, δεδομένου ότι η συμπερίληψή της στην επίδικη ειδοποίηση αποτελεί μικρή παρέκκλιση από το νενομισμένο τύπο, η οποία ούτε επηρεάζει την ουσία μα ούτε και υπολογίζει να παραπλανήσει, αυτή, σε εφαρμογή του άρθρου 36 του περί Ερμηνείας Νόμου, δεν καθιστά άκυρη την επίδικη ειδοποίηση. Ο 6ος λόγος έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι η έκδοση της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και/ή καταχρηστική συμπεριφορά και/ή καταφρόνηση του Δικαστηρίου εκ μέρους των εφεσίβλητων, απορρίπτεται ως απολύτως γενικός, αόριστος και χωρίς ίχνος τεκμηρίωσης. Ό,τι απομένει είναι ο 5ος λόγος έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί στην εφεσείουσα και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Δεδομένου ότι η μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» αποτελεί νόμιμο λόγο παραμερισμού της δυνάμει του εδαφίου

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, παρατηρώ τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου: «Για σκοπούς του παρόντος Μέρους - .... «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: ....» Από την παραπάνω διάταξη - για ό,τι μας ενδιαφέρει -, ως θέμα ερμηνείας προκύπτουν τα εξής: Η επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», θα πρέπει σε κάθε περίπτωση (δηλαδή υποχρεωτικά, ως πρώτη επιλογή) να γίνεται με παράδοσή της με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας του προσώπου στο οποίο απευθύνεται και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό (δηλαδή, να γίνει επίδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή), τότε, η ειδοποίηση μπορεί να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση. Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, με δικαστικό διάταγμα, κατόπιν γενικής αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί κοινό έδαφος μεταξύ των μερών, ότι η επίδικη ειδοποίηση επιδόθηκε με ιδιωτική επίδοση στη μητέρα της εφεσείουσας, για λογαριασμό της. Αποτελεί θέση της εφεσείουσας (βλ. την παράγραφο 10.4.Α της ένορκης της δήλωσης) ότι η συγκεκριμένη μέθοδος επίδοσης δε θεωρείται δέουσα και ότι οι εφεσίβλητοι θα έπρεπε να της αποστείλουν την επίδικη ειδοποίηση, ταχυδρομικώς, στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας της και μόνο σε περίπτωση που αυτό δεν ήταν εφικτό, θα μπορούσαν να προχωρήσουν με ιδιωτική επίδοση. Έναντι της πιο πάνω θέσης της εφεσείουσας, η ενόρκως δηλούσα για τους εφεσίβλητους, στην παράγραφο 19 ii της δικής της ένορκης δήλωσης αντιτείνει τα εξής: Το γεγονός ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» επιδόθηκε κατευθείαν με ιδιωτική επίδοση, δεν αποτελεί ουσιώδη παρατυπία και δεν μπορεί να πλήξει την ορθότητα της επίδοσης, αφού, το ζητούμενο είναι να λάβουν γνώση όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα της επίδικης ειδοποίησης και της πρόθεσης του ενυπόθηκου δανειστή για την πώληση. Δε συμφωνώ με τους εφεσίβλητους. Αφ' ης στιγμής η μη δέουσα επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» αποτελεί νόμιμο λόγο παραμερισμού της, με βάση το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, εκτός κι αν είναι δέουσα η επίδοση, η ειδοποίηση θα πρέπει να παραμερίζεται. Και, στην προκειμένη περίπτωση, για να ήταν δέουσα η επίδοση, θα έπρεπε να είχε γίνει με παράδοση της επίδικης ειδοποίησης με συστημένη επιστολή, στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας της εφεσείουσας και μόνο εάν αυτό δεν ήταν εφικτό, θα μπορούσε να γίνει με ιδιωτική επίδοση. Και με δεδομένο ότι ενώ έγινε το δεύτερο, οι εφεσίβλητοι δεν ισχυρίζονται ότι αυτό έγινε επειδή δεν ήταν εφικτό να γίνει το πρώτο, η επίδοση της ειδοποίησης είναι παράνομη και μη δέουσα. Και φυσικά, ως τέτοια, υπόκειται σε παραμερισμό. Ακολουθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης είναι βάσιμος. Προτού καταλήξω, θα ήθελα να τοποθετηθώ ειδικά επί των ακόλουθων ισχυρισμών της ενόρκως δηλούσας για τους εφεσίβλητους, της παραγράφου 29 της ένορκής της δήλωσης: η εφεσείουσα δε νομιμοποιείται να ζητά ακύρωση της πώλησης του επίδικου ακινήτου, καθότι, βάσει ρητού όρου των εγγράφων υποθήκης, κατέστησε ανέκκλητα τον ενυπόθηκο δανειστή, δηλαδή τους εφεσίβλητους, πληρεξούσιο αντιπρόσωπό της και τους έδωσε πληρεξουσιότητα να πωλούν το επίδικο ακίνητο με οποιοδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε ποσό με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεών που εξασφαλίζει η υποθήκη. Επομένως, σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται υπερήμερο, ως ο Νόμος ορίζει, ο ενυπόθηκος δανειστής, καθόλα νόμιμα μπορεί να επιδιώκει την εκποίηση της υποθήκης. Παρατηρώ τα εξής: Είναι γεγονός, ότι ο όρος 5 του επισυνημμένου στην επίδικη υποθήκη, εγγράφου υποθήκης - το οποίο περικλείει τους όρους της επίδικης υποθήκης - διαλαμβάνει για το δικαίωμα των εφεσίβλητων - σε περίπτωση που το ενυπόθηκο χρέος καταστεί πληρωτέο και ο ενυπόθηκος οφειλέτης (δηλαδή η εφεσείουσα) παραλείψει να το πληρώσει -, να πωλήσουν το επίδικο ακίνητο είτε μέσω του Κτηματολογίου είτε με αγωγή μέσω του Δικαστηρίου «και/ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ήθελε αποφασίσει..». Ωστόσο αποτελεί επίσης γεγονός, ότι από τη στιγμή που οι εφεσίβλητοι επέλεξαν να το πωλήσουν με τη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου, ενώ από τη μια, οι ίδιοι οφείλουν να ακολουθήσουν πιστά τη σχετική διαδικασία, από την άλλη, ουδείς μπορεί να στερήσει από τον ενυπόθηκο οφειλέτη, τα όποια δικαιώματα του παρέχει το ίδιο Μέρος του Νόμου συναφώς με την ίδια διαδικασία. Και ένα από αυτά τα δικαιώματα είναι και η καταχώρηση της υπό κρίση έφεσης παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», με την οποία, οι εφεσίβλητοι όρισαν την ημερομηνία πώλησης του επίδικου ακινήτου με πλειστηριασμό. Συγκεφαλαιώνοντας, δεδομένης της αποδοχής του 5ου λόγου έφεσης, που είναι ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», δεν έχει επιδοθεί δεόντως, η έφεση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 16/9/2019. Τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της εφεσείουσας και σε βάρος των εφεσίβλητων. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ») cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο