PEYIA LTD ν. KERSHAW γνωστός και ως CURSHAW, Αρ. Αγωγής: 503/2018, 30/10/2019

(1)Οι αιτούμενες προς διαγραφή παράγραφοι δεν περιέχουν απλά αναφορά σε ηλεκτρονικά μηνύματα κάποιας ημερομηνίας αλλά καταγράφουν ολόκληρο το περιεχόμενο ή το μεγαλύτερο μέρος αυτού στην αγγλική γλώσσα με αποτέλεσμα να δικογραφείται μαρτυρία και όχι γεγονότα.

(2)Ο τρόπος δικογράφησης των αιτουμένων προς διαγραφή παραγράφων είναι ανεπίτρεπτος με βάση του θεσμούς πολιτικής δικονομίας. Τα δε γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την επιτυχία της, περιέχονται σε ένορκη δήλωση του κυρίου XXXXX Σιμιλλίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που χειρίζεται την υπόθεση αυτή εκ μέρους του Αιτητή. Στην ένορκη δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνονται οι λόγοι που προωθείται η υπό κρίση αίτηση και καταγράφονται στο σώμα αυτής. Στις 31.05.19 η Ενάγουσα (στο εξής η 'Καθ' ης η αίτηση') καταχώρησε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης επί των πιο κάτω λόγων:

(1)Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντίκειται στις αρχές του δικαίου επιείκειας επί το ότι το μέρος πρέπει να προσέλθει με καθαρά χέρια καθώς επί το ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται στο μέρος να επωφεληθεί από τη δική του παρανομία.

(2)Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της διαδικασίας επειδή είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη και/ή εκδικητική και/ή καταπιεστική και/ή ενοχλητική και έγινε για αλλότριους σκοπούς και ειδικότερα για καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό και/ή επιβράδυνση της εκδίκασης της αξίωσης της Καθ' ης η αίτησης.

(3)Σε περίπτωση που η παρούσα αίτηση εγκριθεί η Καθ' ης η αίτηση θα αποστερηθεί του δικαιώματος της να προωθήσει την αξίωση της με αποτέλεσμα να υποστούν βλάβη τα συμφέροντα της.

(4)Δεν υπάρχουν και/ή δεν συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις και/ή δεν αποκαλύφτηκαν εξαιρετικοί λόγοι και/ή περιστάσεις ή εν πάση περιπτώσει δεν έχει καταδειχτεί δυσμενής και/ή δυσανάλογος επηρεασμός των δικαιωμάτων του Αιτητή έτσι ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.

(5)Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να εκδοθεί. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης των Καθ' ων η αίτηση στηρίζεται στη Δ.1, στη Δ.2 Θ.1, 6 & 9, Δ.19 Θ.1-4, 19-23 & 26, στη Δ.20 Θ.1-3, στη Δ.27, στη Δ.39, στη Δ.48 Θ.1-4, 8 & 9 (ω) & (ο), 10-12, στη Δ.59 και στη Δ.64 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 17-25 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ.148), στα άρθρα 30 & 35 του Συντάγματος, στις αρχές του δικαίου επιείκειας, στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Κούππας, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Καθ' ης η αίτηση στην αγωγή αυτή, στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά τη γνώμη της τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Συνοπτική καταγραφή του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης περιλαμβάνει αναφορά ότι επειδή η αξίωση της Καθ' ης η αίτησης εδράζεται κυρίως στο αστικό αδίκημα της δυσφήμισης και/ή λιβέλου και/ή επιζήμιας ψευδολογίας, υπάρχει δικονομική υποχρέωση να συμπεριληφθεί στο δικόγραφο το τι θεωρήθηκε δυσφήμιση και/ή επιζήμια ψευδολογία δια της καταγραφής του κειμένου των μηνυμάτων που αποστάλθηκαν από τον Αιτητή και συνιστούν τα εν λόγω κατ' ισχυρισμό αστικά αδικήματα. Σύμφωνα ακόμη με την ενόρκως δηλούσα απαιτείται η καταγραφή των μηνυμάτων αυτών προκειμένου ο Αιτητής να γνωρίζει επ' ακριβώς το περιεχόμενο που αποδίδεται ως δυσφημιστικό έτσι ώστε να τύχει δίκαιης δίκης έχοντας την ευχέρεια να υπερασπιστεί τον εαυτό του χωρίς να βρεθεί προ εκπλήξεως. Περαιτέρω η ενόρκως δηλούσα δηλώνει πως η παραμονή των επίμαχων παραγράφων δεν αδικεί τον Αιτητή και ούτε τον θέτει σε δύσκολη ή δυσμενή θέση. Ο δε Αιτητής άλλωστε δεν κατέδειξε ότι υπέστηκε οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά από τη δικογράφηση τους. Όπως επίσης η ενόρκως δηλούσα αναφέρει, οι επίδικες παράγραφοι συνιστούν ουσιώδεις ισχυρισμούς και όχι μαρτυρία, επί των οποίων εδράζεται η αξίωση της Καθ' ης η αίτησης. Κατά την ακρόαση της υπό κρίσης αίτησης αμφότεροι ευπαίδευτοι συνήγοροι με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους περιοριζόμενοι σε γραπτές αγορεύσεις που έχουν παραδώσει στο Δικαστήριο, το περιεχόμενο των οποίων δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε σκοπό. Η παρουσίαση στο Δικαστήριο των εκδοχών των διαδίκων πραγματοποιείται στη βάση έγγραφων προτάσεων που ετοιμάζονται και καταχωρούνται. Είναι τα δικόγραφα που καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης. Σ' αυτά καταγράφονται τα ουσιώδη γεγονότα που έκαστος διάδικος επικαλείται και θεωρεί ότι υποστηρίζουν την εκδοχή του αλλά και τις θεραπείες που αξιώνει, οι οποίες επίσης σημειώνονται στα δικόγραφα. Γενική αρχή, η οποία πρέπει να διατηρείται ιερή, είναι ότι το Δικαστήριο δεν επιβάλλει στα μέρη πως να διαμορφώσουν την υπόθεση τους (Knowles v Roberts

(1888)38 Ch.D. 268). Η αρχή αυτή ευθυγραμμίζεται πλήρως με τους κανόνες δικογράφησης έγγραφων προτάσεων ενώ ταυτόχρονα υπόκειται σε περιορισμούς όπως αυτοί έχουν διατυπωθεί μέσα από τους διαδικαστικούς κανόνες πολιτικής δικονομίας αλλά και από την πάγια κυπριακή νομολογία που είναι συναφής με το θέμα αυτό. Η διαγραφή μέρους δικογράφου εμπίπτει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία πηγάζει από τον Κανονισμό 26 της Διαταγής 19 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι πρόνοιες του οποίου σημειώνουν αυτούσια τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." Σε ελεύθερη μετάφραση: "Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που θα τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής." Κύριος σκοπός του πιο πάνω Κανονισμού είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Με βάση το λεκτικό του εν λόγω διαδικαστικού κανονισμού το Δικαστήριο μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο, αν και για σκοπούς καλύτερης εξυπηρέτησης και εφαρμογής της, θα πρέπει τέτοια αίτηση να υποβάλλεται το ταχύτερο δυνατό και κατά κανόνα αμέσως μετά την παράδοση του δικογράφου που προκαλεί το παράπονο, εν πάση δε περιπτώσει πριν από την ολοκλήρωση των δικογράφων, να διαγράψει ισχυρισμό από δικόγραφο όταν αυτός είναι περιττός ή σκανδαλώδης ή τείνει να βλάψει, περιπλέξει ή καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης (Νίκος Σιακόλας v Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)

(1998)1 Α.Α.Δ. 1338 και Cyber Group Ltd v Κυριάκος Χαραλαμπίδη και άλλοι

(2004)1 Α.Α.Δ. 1852). Το ίδιο ισχύει για ένα ισχυρισμό που προκαλεί αμηχανία στην άλλη πλευρά. H νομολογία έχει υποδείξει ότι τα Δικαστήρια ερμηνεύουν φιλελεύθερα τις έννοιες των λέξεων στις οποίες εντάσσονται ισχυρισμοί που τείνουν να προκαλέσουν βλάβη ή αμηχανία ή καθυστέρηση στη δίκαιη διεξαγωγή της δίκης (Athina Leathergoods Ltd v. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 787). Η διαγραφή μέρους ενός δικογράφου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά μετά περισσής φειδούς και σε εξαιρετικές περιπτώσεις που είναι απλές, προφανείς, ξεκάθαρες και οφθαλμοφανείς. Η διαγραφή μέρους δικογράφου δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή εγείρει κάποιο ζήτημα, το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασιστεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του. Παράλληλα όμως δεν πρέπει να παραγνωρίζεται ότι η εξουσία της διαγραφής μέρους δικογράφου αποτελεί ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την ασέβεια προς τους κανόνες σύνταξης έγγραφων προτάσεων (Drummond-Jackson v. British Medical Association [1970] 1 All E.R. 1094). Από τη μία θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το συνταγματικό δικαίωμα κάθε διαδίκου για ελεύθερη παρουσίαση της υπόθεσης του και πρόσβαση στο δικαϊκό σύστημα και από την άλλη να επιδεικνύεται σεβασμός και τήρησης των κανόνων διαδικασίας και δικογράφησης έγγραφων προτάσεων. Είναι δε σημαντικό να τονιστεί ότι η άσκηση της εξουσίας κρίνεται με βάση τα ίδια τα δικόγραφα, το περιεχόμενο τους και τίποτε έξω από αυτά. Επομένως, δεν τίθεται θέμα μαρτυρίας και αξιολόγησης των εκατέρωθεν ισχυρισμών μέσα από τις έγγραφες προτάσεις (In re Pelmako Development Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 246). Το βάρος απόδειξης σε τέτοιου είδους αιτήσεις το φέρει ο αιτητής. Στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1962 (The Annual Practice 1962) αναφέρεται ότι από τη δικογραφία δύναται να διαγραφούν σκανδαλώδεις ισχυρισμοί. Ένας ισχυρισμός θεωρείται σκανδαλώδης και συνεπώς διαγραπτέος όταν αυτός, χωρίς να είναι σχετικός με τη βάση αγωγής ή τα επίδικα θέματα, είναι προσβλητικός ή ανήθικος ή υποβιβαστικός ή περιέχει οποιαδήποτε ενοχή εις βάρος του αντιδίκου ή αποδίδει στον αντίδικο κακή συμπεριφορά ή κακή πίστη και τείνει έτσι να βλάψει την άλλη πλευρά. Αντίθετα, τέτοιου είδους ισχυρισμοί που είναι σχετικοί με τη βάση αγωγής ή τα επίδικα θέματα και μπορούν να δοθούν σε αποδεκτή μαρτυρία για την αλήθεια των περιεχομένων τους στη δικογραφία δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις. Περαιτέρω, σημειώνεται πως το γεγονός απλώς ότι το δικόγραφο περιέχει κάποιο περιττό ή αχρείαστο ισχυρισμό που όμως δεν προκαλεί ζημιά ή βλάβη στον αντίδικο δεν αποτελεί επαρκή λόγο για διαγραφή του. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση όπου ουσιώδη γεγονότα δικογραφούνται σε περιττή ή αχρείαστη έκταση ή ακόμη δικογραφούνται τέτοια γεγονότα σε περιττή ή αχρείαστη λεπτομέρεια (βλέπε αγγλικό νομικό σύγγραμμα Bullen & League, 12η έκδοση). Επίσης και στην περίπτωση που ένας ισχυρισμός αποδεικτεί ότι τελικά είναι αναληθής (Williams and Glyn's Bank v. The ship 'Maria' [1984] 1 C.L.R. 82 και Rossage v. Rossage [1960] 1 All E.R. 600). Το ίδιο δεν δικαιολογείται να διαγραφεί ένας ισχυρισμός απλώς επειδή δεν θα πετύχει επειδή σχετίζεται με αδύνατη υπόθεση. Από την άλλη, εάν ένα θέμα διατυπώνεται εμφανώς αχρείαστα και είναι πλήρως μη ουσιώδες με τέτοιο τρόπο που ο αντίδικος θα πρέπει να απαντήσει σ' αυτό και επομένως προκύπτουν θέματα άσχετα με τα επίδικα, με περαιτέρω αποτέλεσμα τη δημιουργία εξόδων ή ταλαιπωρία ή καθυστέρηση στη δίκη τότε το άσχετο θέμα θα πρέπει να διαγραφεί. Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι ευθύς να εξετάσω την παρούσα αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Με τον πρώτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντίκειται στις αρχές του δικαίου επιείκειας επί το ότι το μέρος πρέπει να προσέλθει με καθαρά χέρια καθώς επί το ότι δεν πρέπει να επιτρέπεται στο μέρος να επωφεληθεί από τη δική του παρανομία. Θα πρέπει να λεχθεί ότι αναφορικά με τη θέση αυτή ουδεμία αναφορά υπάρχει μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση. Επίσης καμία εξήγηση δόθηκε και κανένας έστω σχολιασμός γίνεται στη γραπτή νομική επιχειρηματολογία της συνηγόρου της Καθ' ης η αίτησης προς διευκρίνιση του θέματος. Επομένως θεωρώ ότι η θέση αυτή της Καθ' ης η αίτησης έχει εγκαταλειφθεί. Με τον δεύτερο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της διαδικασίας επειδή είναι κακόπιστη και/ή κακόβουλη και/ή εκδικητική και/ή καταπιεστική και/ή ενοχλητική και έγινε για αλλότριους σκοπούς και ειδικότερα για καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό και/ή επιβράδυνση της εκδίκασης της αξίωσης της Καθ' ης η αίτησης. Εδώ θα πρέπει να λεχθεί ότι ο εν λόγω ισχυρισμός απλά επαναδιατυπώνεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση χωρίς να παρέχονται οποιεσδήποτε λεπτομέρειες. Ακολούθως επαναλαμβάνεται διατύπωση του λόγου αυτού στη νομική επιχειρηματολογία χωρίς όμως να γίνεται ενασχόληση με το συγκεκριμένο θέμα. Συνεπώς θεωρώ ότι και αυτή η θέση της Καθ' ης η αίτησης έχει εγκαταλειφθεί. Εν πάση περιπτώσει, η εν λόγω θέση της Καθ' ης η αίτησης παρέμεινε μετέωρη και δίχως υποστηριχτικό υπόβαθρο αφήνοντας την έτσι έκθετη σε απόρριψη. Με τον τρίτο λόγο ένστασης η Καθ' ης η αίτηση παραπονιέται ότι αν η υπό κρίση αίτηση εγκριθεί η ίδια θα αποστερηθεί του δικαιώματος της να προωθήσει την αξίωση της με αποτέλεσμα να υποστούν βλάβη τα συμφέροντα της. Σε σχέση με τον ισχυρισμό αυτό, ισχύουν ακριβώς τα όσα έχω αναφέρει πιο πάνω για τον πρώτο λόγο ένστασης, στα οποία παραπέμπω χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω σχολιασμός. Ακολούθως θα εξετάσω μαζί τον τέταρτο και πέμπτο λόγο ένστασης επειδή αμφότεροι άπτονται της ουσίας του αντικειμένου εκδίκασης της παρούσας υπό κρίση αίτησης. Είναι η θέση του Αιτητή ότι οι επίμαχες παράγραφοι θα πρέπει να διαγραφούν επειδή καταγράφουν μαρτυρία και όχι ουσιώδη γεγονότα και μάλιστα στην αγγλική γλώσσα κατά παράβαση της Διαταγής 19 Κανονισμό 4 και σε αντίθεση με τη νομοθεσία. Με την τοποθέτηση αυτή διαφωνεί η Καθ' ης η αίτηση. Είναι ορθή η θέση του Αιτητή ότι τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν μόνο σύντομη έκθεση των ουσιωδών γεγονότων και όχι να καταγράφουν μαρτυρία. Πρόκειται για βασική αρχή δικογράφησης. Σχετικός είναι ο Κανονισμός 4 της Διαταγής 19 στον οποίον και παραπέμπω. Ακολούθως κατά την ακρόαση της υπόθεσης αυτά τα γεγονότα που περιλαμβάνουν τις θέσεις και τους ισχυρισμούς των διαδίκων και ουσιαστικά συνιστούν την εκδοχή τους πρέπει να αποδεικνύονται στη βάση του μαρτυρικού υλικού που παρουσιάζεται στο Δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση επιδιώκεται η διαγραφή μέρους της έκθεσης απαίτησης αφού αξιώνεται η διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων από το εν λόγω δικόγραφο. Μελέτη της έκθεσης απαίτησης καθιστά αντιληπτό ότι η βάση αγωγής της Καθ' ης η αίτησης είναι τα αστικά αδικήματα της δυσφήμισης, του λιβέλου και της επιζήμιας ψευδολογίας. Δυνάμει αυτών αξιώνονται συγκεκριμένες θεραπείες. Μέσα από το δικόγραφο της έκθεσης απαίτησης παρατηρείται η ύπαρξη συνοπτικής έκθεσης ουσιωδών ισχυριζόμενων γεγονότων που σύμφωνα με την Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζουν τη βάση αγωγής της. Παράλληλα παρέχονται αυτούσια τα κείμενα γραπτών μηνυμάτων που κατ' ισχυρισμό συνέταξε και απέστειλε ο Αιτητής, τα οποία σύμφωνα με την Καθ' ης η αίτηση είναι δυσφημιστικά γι' αυτήν. Στο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander, 8η έκδοση, παράγραφος 1069, σελίδα 443 τονίζεται ότι υπάρχουν φορές όπου ο ενάγοντας μπορεί να παραθέσει ολόκληρο το άρθρο στην έκθεση απαίτησης και να βασίζεται στη σημασία που έχει τούτο στην ολότητα του, δηλαδή όταν και εφόσον υπάρχει ισχυρισμός ότι ολόκληρο το κείμενο επενεργεί στη διατύπωση του δυσφημιστικού υλικού. Για καλύτερη αντίληψη του ζητήματος γίνεται αναφορά στην αγγλική υπόθεση S & K Holdings v Throgmorton Publications

(1972)1 W.L.R. 1036. Περαιτέρω στην υπόθεση Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ v Σοφοκλή Τ. Σαββίδη

(1997)1 Α.Α.Δ. 685 αναγνωρίστηκε ότι στις περιπτώσεις δημοσιευμάτων εφημερίδας σε αγωγή λιβέλου επιβάλλεται η παράθεση του ακριβούς κειμένου, εκεί δηλαδή που τα ουσιαστικά γεγονότα ταυτίζονται με τις λέξεις. Γίνεται εκεί δε ακόμη αναφορά για την υπόθεση 'Αλήθεια' Εκδοτική Εταιρεία Λτδ και άλλος v Χαράλαμπου Λεωνίδα

(1997)1 Α.Α.Δ. 550. Στρεφόμενος στην παρούσα υπόθεση, από μια πρόχειρη ανάγνωση αυτών των κειμένων εξόφθαλμα παρατηρώ ότι το περιεχόμενο τους σχετίζεται με τη βάση αγωγής. Εφόσον η βάση αγωγής είναι τα προαναφερόμενα αστικά αδικήματα, η αυτούσια έκθεση του περιεχομένου των επίμαχων κειμένων στη γλώσσα που φαίνεται να έχουν συνταχθεί χρειάζεται ώστε να δικογραφηθούν επ' ακριβώς, με σαφήνεια και στην ολοκληρωμένη τους διάσταση τα σημεία εκείνα που η Καθ' ης η αίτηση εκλαμβάνει ως δυσφημιστικά και/ή λιβελογραφήματα. Το περιεχόμενο των κειμένων δεν αποτελεί μαρτυρία αλλά αναπόσπαστο μέρος των θέσεων της Καθ' ης η αίτησης που είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη βάση αγωγής. Την ίδια στιγμή μέσα από την παράθεση των κειμένων ο Αιτητής έχει πλήρη και συγκεκριμένη εικόνα των δικογραφημένων θέσεων της Καθ' ης η αίτησης ως προς το τι ακριβώς αυτή θεωρεί ότι είναι δυσφημιστικά σχόλια και/ή λιβελογραφήματα που είναι η βάση αγωγής. Πιστεύω πως αυτό θα είναι προς όφελος και προς το συμφέρον του Αιτητή στα πλαίσια χάραξης της γραμμής υπεράσπισης του. Το ότι το κείμενο μηνυμάτων που περιέχεται σε ορισμένες παραγράφους της έκθεσης απαίτησης είναι στην αγγλική γλώσσα δεν καθιστά το εν λόγω δικόγραφο ολόκληρα συνταγμένο στην αγγλική γλώσσα. Η δε αυτούσια καταγραφή μέσα από την έκθεση απαίτησης του κειμένου που κατ' ισχυρισμό θεωρείται δυσφημιστικό και/ή λιβελογράφημα στη γλώσσα όπου συντάχθηκε δίδει την ευκαιρία στον Αιτητή να έχει καλύτερη και ορθότερη αντίληψη του επιλήψιμου περιεχομένου χωρίς να υπάρχει στοιχείο υποκειμενικής μετάφρασης. Με αυτόν τον τρόπο δικογραφείται η θέση της Καθ' ης η αίτησης ότι ολόκληρα τα κείμενα των μηνυμάτων επενεργούν στη διατύπωση του ισχυριζόμενου δυσφημιστικού υλικού. Σε αντίθετη περίπτωση εμποδίζεται η Καθ' ης η αίτηση να δικογραφήσει την εκδοχή της με τον τρόπο που επιθυμεί. Εν πάση περιπτώσει, το αιτούμενο προς διαγραφή μέρος δεν είναι περιττό ή σκανδαλώδης και ούτε τείνει να βλάψει, περιπλέξει ή καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης. Ούτε θα έλεγα ότι προκαλεί αμηχανία στην άλλη πλευρά. Αντίθετα θα έλεγα ότι σχετίζεται άμεσα και στενά με τη νομική βάση αγωγής. Χωρίς αμφιβολία η παρούσα περίπτωση δεν είναι από αυτές όπου το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή να είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης περιλαμβανομένου του επίμαχου μέρους του σχετίζεται με τα επίδικα θέματα και κατ' επέκταση τη βάση αγωγής που είναι ο πυρήνας της υπόθεσης. Δεν βλέπω ακόμη πως επηρεάζονται δυσμενώς τα δικαιώματα και/ή συμφέροντα του Αιτητή αν το επίμαχο μέρος δεν διαγραφεί. Παράλληλα ο Αιτητής, παρόλο ότι είχε το βάρος απόδειξης, εντούτοις απέτυχε να παραθέσει στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι το αιτούμενο προς διαγραφή μέρος είναι περιττό ή σκανδαλώδης και άσχετο με τα επίδικα ζητήματα, ότι τείνει να βλάψει, περιπλέξει ή καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης ή ότι του προκαλεί αμηχανία. Την ίδια στιγμή ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι θα υποστεί βλάβη ή ζημιά ή δυσμενή επηρεασμό δικαιωμάτων και/ή συμφερόντων του σε περίπτωση που το επίμαχο μέρος της έκθεσης απαίτησης δεν διαγραφεί. Υπό το φως των πιο πάνω και για τους λόγους που έχω εξηγήσει, με γνώμονα το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, κρίνω ότι θα πρέπει να ασκήσω να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια εναντίον της έγκρισης της αίτησης. Συνακόλουθα η αίτηση απορρίπτεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας-Καθ' ης η αίτησης και εναντίον του Εναγομένου-Αιτητή και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας στην πιο πάνω αγωγή. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Αίτηση για διαγραφή μέρους έκθεσης απαίτησης/Δ.19 Θ.26/ Ενδιάμεση Απόφαση) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο