PETROVA ν. ΓΕΡΟΥ, Αρ. Γενικής Αίτησης: 88/19, 18/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A64 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Γενικής Αίτησης: 88/19 Μεταξύ: ΧΧΧΧΧ IVANOVA PETROVA (Α.Τ. ΧΧΧΧΧ), από τη Βουλγαρία και τώρα στην Πάφο. Αιτήτρια και ΧΧΧΧΧ ΓΕΡΟΥ, από την Πάφο Καθ' ης η Αίτηση ----- Ημερομηνία: 18 Οκτωβρίου, 2019 Εμφανίσεις Για Αιτήτρια: κος Φ. Κυπριανίδης για P. KOURIDES & CO LLC. Για Καθ΄ ης η αίτηση: κoς Χρ. Δημητρίου για CHRYSSES DEMETRIADES & CO LLC, (για ν' ακούσει Απόφαση η κα Ποποβίδου). ΑΠΟΦΑΣΗ Η αιτήτρια καταχώρησε την υπό κρίση Αίτηση, η οποία στηρίζεται στο άρθρο 22 του Ν. 66(Ι)/12 και ζητά την παράταση του χρόνου για την καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος εναντίον της καθ' ης η αίτηση για περίοδο 30 ημέρων. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην ένορκο δήλωση της κας ΧΧΧΧΧ Παπαβασιλείου η οποία συνοδεύει την Αίτηση, η αιτήτρια κατά την 2.10.15 ενεπλάκη σε τροχαίο ατύχημα, οδηγώντας το ποδήλατό της, το οποίο προκλήθηκε εξ αμελείας της καθ' ης η αίτηση και από το οποίο ως ισχυρίζεται η ενόρκως δηλούσα, η αιτήτρια υπέστη σωματικές βλάβες, ζημιές και έξοδα και νοσηλεύτηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για δυο βράδια. Σε μικρό χρονικό διάστημα μετά το ατύχημα, η αιτήτρια μετέβηκε στο εξωτερικό για σοβαρούς οικογενειακούς λόγους και απουσίαζε για αρκετό χρονικό διάστημα από την Κύπρο και δεν γνώριζε ότι το αγώγιμο της δικαίωμα υπόκειται σε παραγραφή. Με την επιστροφή της στην Κύπρο επισκέφθηκε δικηγόρο όπου και ενημερώθηκε ότι η προθεσμία για καταχώρηση Αγωγής είχε παρέλθει. Υποστηρίζει επίσης ότι η υπόθεση της αιτήτριας, στηρίζεται σε αποδεικτικά στοιχεία τα οποία ετοιμαστήκαν μερικούς μήνες μετά το ατύχημα και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας σχετικά με την αξιοπιστία και/ή διάβρωση της μαρτυρίας που θα προσαχθεί. Υπάρχει επίσης καλή βάση Αγωγής και παρουσιάζει προς τούτο ιατρικά πιστοποιητικά, του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ημερ. 23.1.17 ως τεκμήριο 1 και του Δρ. Νικάνδρου ημερ. 12.4.19 ως τεκμήριο
- Η αιτήτρια, ως υποστηρίζεται στην ένορκο δήλωση, εξακολουθεί να ταλαιπωρείται από τους τραυματισμούς που υπέστη στο ατύχημα και θα εξακολουθεί να ταλαιπωρείται στο μέλλον. Υποστηρίζει τέλος, ότι η βάση αγωγής δεν έχει ακόμα συμπληρωθεί και κατά συνέπεια το αγώγιμο δικαίωμα της δεν έχει ακόμα παραγραφεί. Με την Ένσταση της η καθ' ης η αίτηση, η οποία συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της κας ΧΧΧΧΧ Παπαθωμά, υποστηρίζει ότι τα γεγονότα τα οποία προβάλλονται δεν δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δεν έχει καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης με την οποία θα μπορεί το Δικαστήριο να εξετάσει το ζήτημα της παραγραφής και η Αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και παράτυπη, εφόσον ως υποστηρίζεται με την αγόρευση της καθ' ης η αίτηση θα έπρεπε να υποβάλλετο με εναρκτήρια κλήση ενώ όπως φαίνεται η γενική αίτηση στηρίζεται στη Δ.48 και όχι στη Δ.55 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κατά το στάδιο Ακρόασης της Αίτησης, κατατέθηκαν από αμφότερες πλευρές, γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες υποστηρίζονται οι εκατέρωθεν θέσεις. Το περιεχόμενο των αγορεύσεων έχει μελετηθεί και ληφθεί υπόψη και όπου κριθεί αναγκαίο θα αναφερθώ στο περιεχόμενο τους. Το άρθρο 22 του Ν. 66(Ι)/12, επί του οποίου στηρίζεται η Αίτηση, προβλέπει τα ακόλουθα: «
- Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου άρθρου του παρόντος Νόμου το δικαστήριο δύναται να επεκτείνει τον προβλεπόμενο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου χρόνο παραγραφής για περίοδο μέχρι δύο έτη εφόσον κρίνει αυτό δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις. Η αίτηση υποβάλλεται με εναρκτήρια κλήση πριν από την έγερση της αγωγής ή με παρεμπίπτουσα αίτηση μετά την δικογράφηση παραγραφής ως το άρθρο 21.» Προκύπτει κατ' αρχάς από το πιο πάνω άρθρο ότι η καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης δεν συνιστά προϋπόθεση προς εξέταση σχετικού αιτήματος, ως προβάλλεται με τον λόγο ένστασης υπό στοιχείο (γ). Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η έκθεση ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοιων γεγονότων και περιστάσεων κατά τρόπο που θα κρινόταν ως εύλογο και δίκαιο να παραταθεί ο προβλεπόμενος χρόνος παραγραφής. Τα γεγονότα στην προκειμένη περίπτωση έχουν τεθεί μέσω της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την Αίτηση, χωρίς επαναλαμβάνω να καθίσταται αναγκαία η καταχώρηση έκθεσης απαίτησης. Συνεπώς ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται. Η πλευρά της καθ' ης η αίτηση, υποστηρίζει ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε με λανθασμένο τύπο. Προκύπτει από το ως άνω άρθρο ότι η Αίτηση υποβάλλεται με εναρκτήρια κλήση. Σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας η εναρκτήρια ή πρωτογενής κλήση (originating summons) σημαίνει οποιαδήποτε κλήση εκτός από κλήση σε αιτία ή ζήτημα που εκκρεμεί. Στη Δ.55 προβλέπεται μια ειδική διαδικασία όπου πρόσωπο που απαιτεί ότι είναι ενδιαφερόμενο σύμφωνα με έγγραφο μεταβιβάσεως, διαθήκη ή άλλη γραπτή πράξη μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο δια πρωτογενούς αιτήσεως σύμφωνα με τους τύπους 50 και
- Η αιτήτρια καταχώρησε εναρκτήρια αίτηση την οποία επέδωσε στην καθ' ης η αίτηση, δίδοντας της το δικαίωμα να ακουστεί και να προβάλει τους όποιους ισχυρισμούς της σε ότι αφορά την διαδικασία. Σύμφωνα και με τον ως άνω ορισμό της εναρκτήριας/πρωτογενούς αίτησης, αναμφίβολα η παρούσα αίτηση είναι τέτοια εφόσον δεν εκκρεμεί καμία άλλη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου που να αφορά την υπόθεση αυτή. Το υπό κρίση ζήτημα το οποίο καλείται το Δικαστήριο να εξετάσει στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, δεν εμπίπτει εντός του πλαισίου της Δ.55, η οποία πραγματεύεται εντελώς διαφορετικά και εξειδικευμένα ζητήματα τα οποία δεν αφορούν το υπό κρίση αίτημα. Η αναφορά στο άρθρο 22 του Νόμου 66(Ι)/12 σε εναρκτήρια κλήση, δεν φαίνεται να παραπέμπει στη Δ.55 των Θεσμών ούτε όμως στους τύπους 50 και
- Η αναφορά σε εναρκτήρια κλήση παραπέμπει μόνο στην ανάγκη έγερσης νέας και ανεξάρτητης διαδικασίας για την οποία δεν εκκρεμεί άλλο ζήτημα, ως προβλέπεται στη Δ.2 των Θεσμών. Είμαι της άποψης ότι η προβλεπόμενη ανάγκη για καταχώρηση εναρκτήριας κλήσης σύμφωνα με το άρθρο 22, δεν είναι τυχαία, εφόσον το άρθρο 22 αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου δεν καταχωρήθηκε ακόμα Αγωγή εν αντιθέσει με τις πρόνοιες του άρθρου 6
(3)του Ν. 22(Ι)/66, όπου δύναται το Δικαστήριο στα πλαίσια αγωγής που έχει ήδη καταχωρηθεί, να μην λάβει υπόψη τις πρόνοιες περί παραγραφής. Έχοντας υπόψη ότι ο τύπος 50 και 51 αφορά διαδικασίες οι οποίες δεν αφορούν το υπό κρίση αίτημα και ότι σύμφωνα με τη νομολογία, παρέχεται η δυνατότητα προσαρμογής μιας ενδιάμεσης αίτησης σε εναρκτήρια αίτηση (βλ. Tράπεζα Kύπρου Λτδ. ν. Dynacon Limited
(1998)1 ΑΑΔ 1978 ), καταλήγω ότι ο τύπος της Αίτησης, ήτοι εναρκτήρια κλήση προσαρμοσμένη στον τύπο ενδιάμεσης αίτησης, είναι ορθός και ο σχετικός λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Στρεφόμενη στην εξέταση της ουσίας της Αίτησης, θα πρέπει αρχικά να λεχθεί ότι τα όσα αναφέρονται στην αγόρευση της αιτήτριας κατ' επίκληση του άρθρου 6 του Ν. 66(Ι)/12 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη εφόσον η Αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 22 του ιδίου Νόμου, οι πρόνοιες των οποίων αφορούν διαφορετικές περιπτώσεις. Στην προκειμένη περίπτωση η αιτήτρια επέλεξε όπως προωθήσει αίτημα για παράταση του χρόνου καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος λόγω του ότι το αγώγιμο δικαίωμα της έχει παραγραφεί. Από την άλλη το άρθρο 6
(3)αφορά περιπτώσεις όπου ήδη καταχωρήθηκε αγωγή και το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια επί τη βάση συγκεκριμένων στοιχείων, δύναται να αποφασίσει τη μη εφαρμογή των διατάξεων περί παραγραφής. Θα πρέπει εδώ να αναφέρω ότι η όλη προσέγγιση της πλευράς της αιτήτριας ως προς το υπό κρίση ζήτημα είναι αντιφατική. Με την Αίτηση ζητείται η παράταση του χρόνου καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος κατ' επίκληση των προνοιών του άρθρου 22 του Ν. 66(Ι)/12 δυνάμει του οποίου αγώγιμο δικαίωμα το οποίο έχει παραγραφεί δύναται ουσιαστικά να αναβιώσει εάν κάτι τέτοιο κριθεί εύλογο και δίκαιο. Συνεπώς, η αιτήτρια αναγνωρίζει και αποδέχεται ότι το αγώγιμο της δικαίωμα έχει παραγραφεί. Από την άλλη με την παρ. 15 της ενόρκου δηλώσεως προβάλλεται η θέση ότι η βάση της αγωγής δεν έχει ακόμα συμπληρωθεί και κατά συνέπεια δεν έχει παραγραφεί το αγώγιμο δικαίωμα της αιτήτριας. Η θέση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίφαση και αντίθεση με την αιτούμενη θεραπεία και εκθεμελιώνει το ουσιαστικό υπόβαθρο της Αίτησης που δεν είναι άλλο από τη θέση της αιτήτριας ότι το αγώγιμο της δικαίωμα έχει παραγραφεί και ζητά διάταγμα παράτασης του χρόνου αυτού. Εγείρεται κατά συνέπεια το εύλογο ερώτημα, εάν η αιτήτρια θεωρεί ότι το αγώγιμο της δικαίωμα δεν έχει παραγραφεί σε τι αποσκοπεί η παρούσα αίτηση. Επίσης με την αγόρευση της η αιτήτρια υποστηρίζει ότι: «Αν και οι δικηγόροι της Καθ' ης η αίτηση θεωρούν ότι το δικαίωμα της Αιτήτριας για καταχώρηση της αγωγής εναντίον της πελάτισσας τους έχει παραγραφεί, ευσεβάστως εισηγούμαστε ότι πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη το γεγονός ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε εντός της προβλεπόμενης χρονικής προθεσμίας. Ο πιο πάνω ειρημέρνος Νόμος τέθηκε σε ισχύ την 01.01.2016 και κατά συνέπεια θα μπορούσε να παραγραφεί το δικαίωμα της Αιτήτριας την 01.01.2021 για καταχώρηση αίτησης για παράταση της προθεσμίας έγερσης αγωγής.» Με την ως άνω θέση της αιτήτριας, φαίνεται και πάλι να παραγνωρίζεται το γεγονός ότι η ίδια της θεώρησε ότι το αγώγιμο της δικαίωμα έχει παραγραφεί. Τα όσα εισηγείται με την αγόρευση της και καταγράφονται πιο πάνω, στηρίζονται στο άρθρο 6
(3)του Νόμου, οι πρόνοιες του οποίου δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση, για τους λόγους τους οποίους εξήγησα πιο πάνω. Παρά την πιο πάνω διαπίστωση, θα εξετάσω κατά πόσο συντρέχουν λόγοι οι οποίοι θα δικαιολογούσαν την εφαρμογή του άρθρου 22 του Νόμου. Ως προς το χρόνο παραγραφής που ισχύει στην προκειμένη περίπτωση, σχετικό είναι το άρθρο 6 του Νόμου, το οποίο, εις το βαθμό που εδώ ενδιαφέρει, έχει ως ακολούθως: «6.-
(1)Τηρουμένων των εδαφίων
(2),
(3)και
(4)καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα μετά την πάροδο έξι ετών από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης της αγωγής.
(2)Αν η αξίωση στην αγωγή αφορά αποζημιώσεις για αμέλεια, οχληρία ή παράβαση θέσμιου καθήκοντος, καμιά αγωγή δεν εγείρεται μετά την πάροδο τριών ετών από την ημέρα κατά την οποία συμπληρώθηκε η βάση της αγωγής, εκτός αν το πρόσωπο που υπέστη την σωματική βλάβη έλαβε γνώση της βλάβης μεταγενέστερα, οπότε ο χρόνος παραγραφής αρχίζει από την ημέρα που έλαβε γνώση.» To δε άρθρο 3 του Νόμου, προβλέπει ότι ο χρόνος παραγραφής αρχίζει να τρέχει όταν συμπληρωθεί η βάση της αγωγής, ενώ ο χρόνος παραγραφής αρχίζει να προσμετρείται από την 1η Ιανουαρίου
- Επί τη βάση των ως άνω προνοιών, η περίοδος παραγραφής στην προκειμένη περίπτωση είναι τρία χρόνια από την 1.1.
- Δηλαδή θα έπρεπε η αιτήτρια να καταχωρήσει την Αγωγή της μέχρι την 1.1.
- Παρά τη θέση της αιτήτριας ότι η βάση αγωγής δεν έχει ακόμα συμπληρωθεί υποστηρίζοντας ότι το αγώγιμο της δικαίωμα δεν έχει παραγραφεί, διαπιστώνω από τα τεκμήρια τα οποία τέθηκαν ενώπιον μου ότι η αιτήτρια εξετάστηκε από ιατρό στις 2.10.15 και νοσηλεύτηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου μέχρι την 4.10.
- Τα ιατρικά πιστοποιητικά αναφέρονται σε διάγνωση η οποία έγινε τότε, χωρίς να προκύπτουν νέα δεδομένα ή διαφοροποίηση στην κατάσταση της υγείας της από τότε. Δεν προέκυψε από τα εν λόγω πιστοποιητικά ότι η αιτήτρια βρισκόταν υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση ή προέκυψε νέα κατάσταση στην υγεία της ενόψει του τότε τραυματισμού της. Καθοδήγηση για την ως άνω κρίση μου, αντλώ από την πολύ πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ ν. LOUIS HOTELS PUBLIC COMPANY LTD, ECLI:CY:AD:2019:A406, Πολιτική Έφεση Αρ. 8/2013, 4/10/2019, όπου λεχθήκαν τα ακόλουθα, αναφορικά με το πότε θεωρείται ότι έχει συμπληρωθεί η βάση Αγωγής: «Στην Κύπρο επίσης διαφορετική είναι πλέον η ρύθμιση του νόμου, εφόσον στο άρθρο 6
(2)ορίζεται, ως κρίσιμος χρόνος, η ημέρα κατά την οποία συμπληρώθηκε η βάση της αγωγής, εκτός αν το πρόσωπο που υπέστη τη σωματική βλάβη έλαβε γνώση της βλάβης μεταγενέστερα, οπότε ο χρόνος παραγραφής αρχίζει από την ημέρα που έλαβε γνώση. Αλλά ακόμα και τότε, όπως υποδείχθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στην υπόθεση Phinikaridou v. Cyprus, Application No. 23890/02, ημερ. 20.3.2008, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν κατά πόσον ο διάδικος δεν είχε την ευκαιρία να αποκτήσει την απαιτούμενη γνώση των γεγονότων σε προγενέστερο χρόνο.» Στην προκειμένη περίπτωση, η αιτήτρια δεν προβάλλει ότι έλαβε γνώση των σωματικών της βλαβών μεταγενέστερα κατά τρόπο που η βάση της αγωγής θα θεωρείτο ότι συμπληρώθηκε αργότερα. Από τα στοιχεία τα οποία έθεσε ενώπιον μου φαίνεται ότι οι ισχυριζόμενες σωματικές βλάβες ήταν γνωστές στην ίδια από τότε. Το ιατρικό πιστοποιητικό το οποίο έλαβε το 2017, αναφέρει τους τραυματισμούς της ως αυτοί είχαν διαπιστωθεί στις 2.10.
- Ακόμα και το πιο πρόσφατο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ. Νικάνδρου αναφέρεται σε εξέταση η οποία έγινε στις 4.10.15 και τα συμπεράσματα του δεν φαίνεται να απορρέουν από πρόσφατη εξέταση αλλά από τα όσα είχε διαπιστώσει τότε όταν εξέτασε την αιτήτρια μετά το ατύχημα αλλά και στη φαρμακευτική αγωγή την οποία είχε συστήσει τότε στην αιτήτρια. Συνεπώς η βάση αγωγής στην προκειμένη περίπτωση συμπληρώθηκε από το χρόνο του ατυχήματος όπου έκτοτε οι σωματικές βλάβες και συνέπειες του ατυχήματος ήταν αποκρυσταλλωμένες και γνωστές στην αιτήτρια. Αποτέλεσμα τούτου είναι η βάση αγωγής της αιτήτριας να έχει συμπληρωθεί από τότε όπου έγινε το ατύχημα και οι σωματικές της βλάβες ήταν γνωστές στην ίδια από έκτοτε. Στρεφόμενη τώρα να εξετάσω κατά πόσο υφίστανται λόγοι που θα δικαιολογούσαν την παράταση του χρόνου καταχώρησης της Αγωγής σύμφωνα με το άρθρο 22 του Νόμου, παρατηρώ ότι η αιτήτρια δεν αναφέρει οποιοδήποτε λόγο για τον οποίο ενώ βρισκόταν στο εξωτερικό δεν έδωσε σχετικές οδηγίες για να καταχωρηθεί αγωγή ούτε και προβάλλει ότι εμποδιζόταν να πράξει κάτι τέτοιο. Το ότι δεν γνώριζε τις πρόνοιες περί παραγραφής, δεν μπορεί να αποτελέσει επαρκή δικαιολογία. Δεν ανέφερε επίσης με την απαιτούμενη σαφήνεια πότε ακριβώς επέστρεψε στην Κύπρο. Τα όσα παρέθεσε δεν μπορούν επίσης να κριθούν πειστικά. Δεν μπορεί από τη μια να διατείνεται ότι μετέβηκε στο εξωτερικό λίγο μετά το ατύχημα και δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά με την υπόθεση της, αλλά από την άλλη, κάτω από αδιευκρίνιστες περιστάσεις, αλλά σίγουρα με δικές τις οδηγίες και συγκατάθεση εφόσον το τεκμήριο 1 αναφέρει ότι εκδόθηκε δια λογαριασμό της, στις 23.1.17 να λαμβάνει το ιατρικό πιστοποιητικό από το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Ενόψει των πιο πάνω, η αιτήτρια δεν έχει δικαιολογήσει την παράλειψη της να καταχωρήσει Αγωγή και δεν διακρίνω οποιοδήποτε βάσιμο λόγο που θα μπορούσε να αιτιολογήσει την απόδοση της αιτούμενης θεραπείας. Συνεπώς, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject: Civil/General Actions/Final Αναφορά: Παράταση χρόνου καταχώρησης Αγωγής - άρθρο 22 Ν. 66(Ι)/
- cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο