Δημοσθένους ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αίτησης: 217/2019, 21/10/2019

(2)ΚΑΙ 44Δ

(2). ΜΕΤΑΞΥ: xxxxx Δημοσθένους Αιτητή/Εφεσείοντα και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ' ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων -------------------------------- Ημερομηνία: 21.10.2019 Εμφανίσεις: Για εφεσείοντα: κα Μενοίκου, για ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Α. ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ Για εφεσίβλητους: κα Ζίγκα, για ARISTI KORAKIDOU - MAKRIDOU LLC ΑΠΟΦΑΣΗ Ο εφεσείων, με τη σύμβαση και δήλωση υποθηκεύσεως ακινήτου Υ940/08, ημερομηνίας 21/2/2008 (στο εξής «επίδικη υποθήκη») υποθήκευσε προς όφελος των εφεσίβλητων ένα ακίνητό του στην Ίνεια της επαρχίας Πάφου (στο εξής «επίδικο ακίνητο»). Η επίδικη υποθήκη - η οποία διέπεται από τους όρους που περικλείονται στο επισυνημμένο σ' αυτή, έγγραφο υποθήκης, ημερομηνίας κι αυτό, 21/2/2008 είναι για το ποσό των €248.000,00, πλέον τόκους και έξοδα και συστάθηκε προς εξασφάλιση των εφεσίβλητων, για αριθμό πιστωτικών διευκολύνσεων που είχαν παραχωρήσει στον εφεσείοντα. Σε σχέση με τις πιο πάνω πιστωτικές διευκολύνσεις, οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν εναντίον του εφεσείοντα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου, την αγωγή 955/2010 και στο πλαίσιό της, στις 4/5/2010 εξασφάλισαν απόφαση εναντίον του καθώς και διάταγμα εκποίησης της επίδικης υποθήκης. Οι εφεσίβλητοι, τροχοδρομώντας τις σχετικές διαδικασίες πώλησης του επίδικου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 μέχρι 2014 (στο εξής «Νόμος»), στις 25/7/2018 εξέδωσαν την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, η οποία συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Στις 15/7/2019 εξέδωσαν και την προβλεπόμενη στο εδάφιο

(2)του ίδιου άρθρου, δεύτερη, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» του ίδιου παραρτήματος καθώς και την προβλεπόμενη στο άρθρο 44Δ

(2)του Νόμου, ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ» του ίδιου, πάντοτε, παραρτήματος. Και οι δυο αυτές ειδοποιήσεις περιήλθαν σε γνώση του εφεσείοντα, στις 26/7/

1. Με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», οι εφεσίβλητοι ειδοποιούν τον εφεσείοντα - μεταξύ άλλων - ότι το ενυπόθηκο και εξασφαλιζόμενο με την επίδικη υποθήκη, προς όφελός τους, χρέος, έχει καταστεί πληρωτέο από το 2009 και γι' αυτό προτίθενται να προχωρήσουν σε πώληση του επίδικου ακινήτου με τη διαδικασία πλειστηριασμού, όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, «.στις 05/12/2019 μεταξύ των ωρών 9:00 π.μ. και 5:00 μ.μ.» σε συγκεκριμένη διεύθυνση (η οποία αναφέρεται) στην Έμπα. Στην τελευταία παράγραφο αναφέρονται τα εξής: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €351.821,78, πλέον τόκοι επί €351.821,78 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 2,2290 (6 μηνών Euribor προσαυξημένο κατά 2,50 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30ή Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/01/2018, πλέον έξοδα €2.823,40 (πλέον τόκοι επί €1.827,00 προς 5,50 επί τοις εκατόν ετησίως από της 01/01/2018).» Όλα τα παραπάνω γεγονότα απορρέουν από την ενώπιόν μου μαρτυρία και, είτε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των μερών είτε δεν επιδέχονται αμφισβήτησης εκ μέρους τους. Ο εφεσείων, στις 9/8/2019 καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση - η οποία υπέχει θέση έφεσης -, με την οποία ζητά: πρώτο, διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται και/ή παραμερίζονται οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ», ως άκυρες και/ή εσφαλμένες και/ή αντικανονικές και/ή παράνομες και δεύτερο, διάταγμα και/ή απόφαση, με το οποίο να ακυρώνεται ο ορισθείς πλειστηριασμός σύμφωνα με την ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ». Η έφεση αποτελείται από 6 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του εφεσείοντα. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην έφεση, η οποία αποτελείται από 15 λόγους και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του υπαλλήλου τους, xxxxx Σταυρινού. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Το ίδιο ισχύει και για το περιεχόμενο των εκατέρωθεν γραπτών αγορεύσεων. Στη συνέχεια και στο βαθμό που κριθεί αναγκαίο, θα διαφανεί - με αναφορά, τόσο στη μαρτυρία όσο και στις γραπτές αγορεύσεις - ποιες από τις θέσεις κάθε πλευράς αποδέχομαι και ποιες απορρίπτω. Υπεισέρχομαι στην ουσία της έφεσης, η οποία θα ιδωθεί υπό το φως, όσων από τους λόγους της ήθελε κριθεί αναγκαίο να εξεταστούν σε συνάρτηση βέβαια και με όσους από τους λόγους ένστασης, επίσης ήθελε κριθεί αναγκαίο να ληφθούν υπόψη. Παρατηρώ τα εξής: Οι επίδικες ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» εκδόθηκαν δυνάμει των σχετικών - κατά περίπτωση - προνοιών του Νόμου, μετά την τροποποίησή του από τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικό) Νόμο 87(Ι)/2018 (στο εξής «τροποποιητικός νόμος»), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ - με τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας -, στις 13/7/
2. Το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου - το οποίο με το άρθρο 14 του τροποιητικού νόμου έχει καταργηθεί - διαλάμβανε για το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου προσώπου του οποίου παραβλάπτονται τα έννομα συμφέροντα - μεταξύ άλλων - και από οποιαδήποτε ειδοποίηση αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου, να καταχωρήσει έφεση κατά της εν λόγω ειδοποίησης, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία που γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για την ειδοποίηση. Μολονότι υπάρχουν διιστάμενες - πρωτόδικες - αποφάσεις, ως προς το κατά πόσο οι ειδοποιήσεις κατά τον Τύπο «Θ» και «Ι», ήταν εφέσιμες, η δική μου θέση - την οποία καταγράφω σε αριθμό αποφάσεών μου - είναι ότι, υπό προϋποθέσεις, ήταν εφέσιμες, με δικαιοδοτικό βάθρο, το καταργηθέν άρθρο 44ΙΓ του Νόμου. Αναφορικά με τις άλλες δυο ειδοποιήσεις (Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ») παρατηρώ τα εξής: Από τις 13/7/2018 που τέθηκε σε ισχύ ο τροποιητικός νόμος, ενώ η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» - που και προηγουμένως ήταν εφέσιμη - εξακολουθεί να είναι εφέσιμη, με βάση το ισχύον - νέο - άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου, δεν ισχύει το ίδιο και για την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ», που και να ήταν εφέσιμη, πλέον δεν είναι. Αυτό, επειδή, μετά την κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ από τον τροποποιητικό νόμο, η μόνη εφέσιμη ειδοποίηση δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου είναι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ». Η οποία, σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης. Των παραπάνω λεχθέντων, το πρώτο που παρατηρώ είναι το εξής: Στο βαθμό που με την υπό κρίση έφεση επιδιώκεται ο παραμερισμός τής επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΒ», για οποιοδήποτε λόγο, η έφεση είναι έκθετη σε απόρριψη. Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ του Νόμου: «

(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 44Β, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού: Νοείται ότι, με την ειδοποίηση ενημερώνεται ο ενυπόθηκος οφειλέτης ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού που καθορίζεται σε αυτήν, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμά του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: Νοείται περαιτέρω ότι, μετά την επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», οποιαδήποτε αρμόδια αρχή παρέχει, μετά από την υποβολή σχετικού αιτήματος από τον ενυπόθηκο δανειστή, όλες τις σχετικές πληροφορίες, αναφορικά με τους φόρους, τα τέλη και τις χρεώσεις που επιβαρύνουν το ενυπόθηκο ακίνητο, εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία υποβολής τέτοιου αιτήματος.

(2)Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό˙ η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «IΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου.

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.» Από το παραπάνω άρθρο, ερμηνευτικά προκύπτουν τ' ακόλουθα: Ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, αφού επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος του Νόμου, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του, καλώντας τον, όπως ξοφλήσει το ποσό σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού και τάσσοντάς του προθεσμία για το σκοπό αυτό, όχι μικρότερη των 30 ημερών, από την ημερομηνία επίδοσης της εν λόγω ειδοποίησης. Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δε συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της παραπάνω ειδοποίησης, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να τους επιδώσει τη - δεύτερη - έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», στην οποία θα πρέπει να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση, θα πρέπει και πάλι να επιδίδεται, εντός περιόδου, όχι μικρότερης των 30 ημερών, από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο μπορούν εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της εν λόγω ειδοποίησης, να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, μόνο για τους 6 λόγους που αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου (ανωτέρω). Με τον 1ο λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι ουδέποτε επιδόθηκε και/ή γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα με οποιοδήποτε τρόπο, η ειδοποίηση υπερημερίας και/ή απαίτησης για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους και/ή Τύπος «Θ» και/ή Τύπος «Ι», ως προβλέπεται από τα άρθρα 44Β και 44Γ του Νόμου, για πληρωμή του ισχυριζόμενου οφειλόμενου ποσού ή του ισχυριζόμενου ενυπόθηκου χρέους, την οποία οι εφεσίβλητοι οφείλουν να επιδώσουν, πριν την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ως ο Νόμος προνοεί. Με τον 5ο λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» έχουν αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Τέλος, με τον 6ο λόγο έφεσης υποβάλλεται ότι οι εφεσίβλητοι καταχρηστικά και/ή πρόωρα ξεκίνησαν διαδικασία πλειστηριασμού του επίδικου ακινήτου δυνάμει των επίδικων υποθηκών και επιπλέον, καταχρηστικά έστειλαν στον εφεσείοντα τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ», καθότι, ουδέποτε του επιδόθηκε και/ή κοινοποιήθηκε και/ή γνωστοποιήθηκε η ειδοποίηση υπερημερίας και/ή απαίτησης για πληρωμή ενυπόθηκου χρέους και/ή Τύπος «Θ» και/ή Τύπος «Ι», ως προβλέπεται από τα άρθρα 44Β και 44Γ του Νόμου. Και οι τρεις αυτοί λόγοι έφεσης, λόγω της συνάφειάς τους, θα συνεξεταστούν. Καταρχήν, στο βαθμό που με αυτούς υποβάλλεται ότι δεν επιδόθηκε και/ή γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα με οποιοδήποτε τρόπο, η ειδοποίηση υπερημερίας και/ή απαίτησης για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους και/ή η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Θ», ο εν λόγω ισχυρισμός, δε λαμβάνεται υπόψη και τούτο, επειδή δεν αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ». Απ' εκεί και πέρα, στο βαθμό που υποβάλλεται ότι δεν επιδόθηκε η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι», επειδή ο εν λόγω ισχυρισμός συναρτάται απόλυτα με το 5ο λόγο έφεσης - με τον οποίο υποβάλλεται και για την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» ότι έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή -, παρατηρώ τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Νόμου: «Για σκοπούς του παρόντος Μέρους - .... «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: ....» Από την παραπάνω διάταξη - για ό,τι μας ενδιαφέρει -, ως θέμα ερμηνείας προκύπτουν τα εξής: Η επίδοση κάθε ειδοποίησης (στην προκειμένη περίπτωση, των ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «ΙΑ»), θα πρέπει σε κάθε περίπτωση (δηλαδή υποχρεωτικά, ως πρώτη επιλογή) να γίνεται με παράδοσή της με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας του προσώπου στο οποίο απευθύνεται και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό (δηλαδή, να γίνει επίδοση της ειδοποίησης με συστημένη επιστολή), τότε, η ειδοποίηση μπορεί να επιδοθεί με ιδιωτική επίδοση. Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση μπορεί να γίνει με οποιοδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης, με δικαστικό διάταγμα, κατόπιν γενικής αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση, ο εφεσείων, ο οποίος έχει και το γενικό βάρος απόδειξης της έφεσής του και κάθε λόγου επί του οποίου αυτή εδράζεται, ενόρκως ισχυρίζεται απλώς - γενικά και αόριστα -, ό,τι υποβάλλει και με τους υπό εξέταση λόγους έφεσης και συγκεκριμένα, ότι ουδέποτε του επιδόθηκε και/ή κοινοποιήθηκε και/ή γνωστοποιήθηκε η ειδοποίηση Τύπου «Ι». Αντίθετα, ο ενόρκως δηλών για τους εφεσίβλητους, στη δίκη του ένορκη δήλωση παραθέτει καθόλα πειστικά τους λόγους και επισυνάπτει αριθμό τεκμηρίων επί τη βάσει των οποίων τεκμηριώνεται πλήρως ο ισχυρισμός του - και κατ' επέκταση, η θέση των εφεσίβλητων -, ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» παραδόθηκε στον εφεσείοντα με συστημένη επιστολή, στις 10/8/2018. Με αυτό δεδομένο, ο 6ος λόγος ένστασης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε δεόντως στον εφεσείοντα, γίνεται αποδεκτή, ενώ η περί αντιθέτου θέση του εφεσείοντα και οι σχετικοί με αυτή, λόγοι έφεσης, απορρίπτονται. Σ' ό,τι αφορά την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» καθώς και την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ» συμφωνώ με τον ενόρκως δηλούντα για τους εφεσίβλητους, ότι ο εφεσείων κωλύεται να ισχυρίζεται ότι δεν του επιδόθηκαν και τούτο, επειδή παραδέχεται ότι του επιδόθηκαν και μάλιστα σύμφωνα με τον Νόμο. Είναι γεγονός, ότι ο εφεσείων, με τον τίτλο της υπό κρίση έφεσης, αλλά και με την πρώτη αιτούμενη θεραπεία (δηλαδή, σε δυο περιπτώσεις) δέχεται ότι και οι δυο αυτές ειδοποιήσεις τού επιδόθηκαν με βάση τις σχετικές - κατά περίπτωση - πρόνοιες του Νόμου. Το σχετικό μέρος του τίτλου της έφεσης καθώς και της πρώτης αιτούμενης θεραπείας, ακολουθεί αυτούσιο: «............. ............. ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΙΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ "ΤΥΠΟΣ ΙΑ" ΚΑΙ/Η "ΤΥΠΟΣ ΙΒ" ΠΟΥ ΕΠΙΔΟΘΗΚΑΝ ΚΑΙ/Η ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΑΙΤΗΤΗ / ΕΦΕΣΕΙΟΝΤΑ ΤΗΝ 26.7.2019 ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΝΟΙΕΣ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 44Γ

(2)ΚΑΙ 44Δ

(2).» «Α. Διάταγμα με το οποίο να ακυρώνονται και/ή να παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις "Τύπος ΙΑ" και "Τύπος ΙΒ" που εκδόθηκαν στις 15.7.2019 και/ή κοινοποιήθηκαν στον Αιτητή / Εφεσείοντα την 26.7.2019, σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 44Γ

(2)και 44Δ

(2)αντίστοιχα, του Κεφαλαίου VIA του Νόμου .» (η έμφαση είναι δική μου). Με τη διευκρίνιση ότι το πρώτο απόσπασμα είναι από τον τίτλο της έφεσης και το δεύτερο από την πρώτη, αιτούμενη, θεραπεία, περιορίζομαι να πω τούτο∙ η έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» προνοείται στο άρθρο 44Γ

(2)του Νόμου. Με αυτό δεδομένο και με δεδομένη τη θέση του εφεσείοντα, ότι η επίδικη ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» του επιδόθηκε και/ή κοινοποιήθηκε στις 26.7.2019 σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 44Γ

(2)του Νόμου, το όλο θέμα θεωρείται λήξαν. Η συγκεκριμένη ημερομηνία είναι αυτή κατά την οποία του επιδόθηκε η εν λόγω ειδοποίηση, η επίδοση είναι δέουσα και ο εφεσείων κωλύεται και δε νομιμοποιείται να ισχυρίζεται το αντίθετο. Των παραπάνω λεχθέντων απορρίπτεται και ο 4ο λόγος έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» δεν έχει επιδοθεί δεόντως και το ίδιο ισχύει και για τον 5ο λόγο, με τον οποίο υποβάλλεται για την ίδια ειδοποίηση, ότι έχει αποσταλεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Αφ' ης στιγμής η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι, με την οποία ο εφεσείων κλήθηκε να καταβάλει το ενυπόθηκο χρέος του, εντός 30 ημερών, του επιδόθηκε στις 10/8/2018 και η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», του επιδόθηκε στις 26/7/2019 είναι σαφές, ότι η δεύτερη, του επιδόθηκε αρκετούς μήνες μετά τη λήξη της προθεσμίας των 30 ημερών που του είχε ταχθεί με την πρώτη, για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. Υπεισέρχομαι τώρα και στον 3ο λόγο έφεσης, με τον οποίο υποβάλλεται και για την επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», ότι δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Δεδομένου ότι και αυτός ο λόγος έφεσης αποτελεί νόμιμο λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» σύμφωνα με το εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου, παρατηρώ τα εξής: Σύμφωνα με το άρθρο 42 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1, κάθε Παράρτημα σε Νόμο, θα ερμηνεύεται και εφαρμόζεται ως μέρος του Νόμου. Ακολούθως σύμφωνα με το άρθρο 36 του ίδιου Νόμου, εκτός εάν προνοείται ρητά, όταν καθορίζονται τύποι, μικρές παρεκκλίσεις από αυτούς, ή αναγκαίες αλλαγές σ' αυτούς, οι οποίες δεν επηρεάζουν την ουσία ή οι οποίες δεν υπολογίζουν να παραπλανήσουν, δεν καθιστούν άκυρους τους τύπους. Στην εντελώς πρόσφατη υπόθεση Marios Nikolaou Developers Ltd κ.ά., Πολιτική ECLI:CY:AD:2018:D378, Αίτηση Αρ. 101/2018, ημερομηνίας 14/8/2018 επισημαίνονται τα εξής: «Είναι νομολογιακά γνωστό ότι βασικό κριτήριο για την ερμηνεία ενός νομοθετήματος αποτελεί η συνήθης σημασία των λέξεων. Εκεί όπου οι πρόνοιες της νομοθεσίας είναι σαφείς στις λέξεις θα πρέπει να δίδεται η γραμματική τους έννοια. Κεντρική επιδίωξη και στόχος του ερμηνευτικού έργου του Δικαστηρίου είναι η διακρίβωση της πρόθεσης του νομοθέτη που είναι και το μόνο ζητούμενο (βλ. Κωμοδρόμος ν. White Knight Holdings

(2010)1 A.Α.Δ. 1903).» Από τα παραπάνω προκύπτουν τα εξής: Η διαλαμβανόμενη στο Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» αποτελεί μέρος του Νόμου. Με αυτό δεδομένο προκειμένου να δοθεί απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, καταρχήν αναγκαιεί αντιπαραβολή του περιεχομένου της πρώτης με το περιεχόμενο της δεύτερης. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι η πρώτη, δεν είναι σύμφωνη ως προς το περιεχόμενο με τη δεύτερη, θα πρέπει να παραμεριστεί. Το ίδιο θα πρέπει να γίνει και σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι δε συνάδει ως προς τον τύπο με το νενομισμένο τύπο, εκτός εάν, τυχόν παρεκκλίσεις που θα διαπιστωθούν είναι τόσο μικρές ή αναγκαίες, που δεν επηρεάζουν την ουσία ή δεν υπολογίζουν (δηλαδή αποσκοπούν) να παραπλανήσουν. Αυτονόητο πως, κατά το σχετικό έλεγχο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση. Τα πιο πάνω απαντούν και στον 11ο λόγο ένστασης, με τον οποίο υποβάλλεται ότι ο εφεσείων δεν αναφέρει στην ένορκή του δήλωση που συνοδεύει την έφεση, ποιες προϋποθέσεις, τύπο και περιεχόμενο δεν πληροί η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Μολονότι αυτό αποτελεί γεγονός, εντούτοις, δεδομένου ότι η επίδικη ειδοποίηση βρίσκεται ενώπιόν μου - ως μέρος του μαρτυρικού υλικού - και η έφεση εδράζεται και επί του υπό εξέταση λόγου, τον οποίο ο εφεσείων προώθησε και κατά την ακρόαση, θεωρώ ότι μπορώ και, κυρίως, καθηκόντως, οφείλω να τον εξετάσω. Όσα ακολουθούν αποβλέπουν στο να δώσουν απάντηση στο ερώτημα, κατά πόσο η επίδικη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ», πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις: Το μέρος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ» που ενδιαφέρει, ακολουθεί - εν μέρει υπό μορφή επανάληψης - αυτούσιο: «.. γι' αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις 05/12/2019 μεταξύ των ωρών 9:00 π.μ. και 5:00 μ.μ. .. Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €351.821,78, πλέον τόκοι επί €351.821,78 προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 2,2290 (6 μηνών Euribor προσαυξημένο κατά 2,50 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30ή Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/01/2018, πλέον έξοδα €2.823,40 (πλέον τόκοι επί €1.827,00 προς 5,50 επί τοις εκατόν ετησίως από της 01/01/2018).» (η έμφαση είναι δική μου). Ακολουθεί μέρος του νενομισμένου Τύπου «ΙΑ», το οποίο περικλείει και το αντίστοιχο μέρος της επίδικης ειδοποίησης κατά τον ίδιο τύπο. «4 του 142(Ι) του 2014. ΤΥΠΟΣ «ΙΑ» [Άρθρο 44Γ

(2)] ΟΙ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΣ ΚΑΙ ΥΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΝΟΜΟΙ ΤΟΥ 1965 ΜΕΧΡΙ 2014 ΕΙ∆ΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ ΕΝ∆ΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ............................................................................ Ειδοποιείσθε ότι το ενυπόθηκο χρέος το εξασφαλιζόμενο με την υποθήκη με αριθμό Υ......., του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου ........, προς όφελος μου, έχει καταστεί πληρωτέο από τις ........................ και γι' αυτό προτίθεμαι να προχωρήσω σε πώληση στις ............................ και ώρα ..... .............................................................................. Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάµει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ..., πλέον τόκος, €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. . πλέον έξοδα €... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... . . . . . . . .. .» Με απλή αντιπαραβολή του αποσπάσματος της επίδικης ειδοποίησης με το αντίστοιχό του από το νενομισμένο τύπο, είναι σαφές, ότι η επίδικη ειδοποίηση, δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα, ενώ σύμφωνα με το νενομισμένο τύπο, θα πρέπει να καθορίζεται επ' ακριβώς η ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, στην επίδικη ειδοποίηση καθορίζεται χρονικό διάστημα 8 ωρών, που με απλά λόγια σημαίνει ότι η πώληση μπορεί να γίνει οποτεδήποτε κατά το χρονικό αυτό διάστημα. Εάν ο νομοθέτης ήθελε να επιτρέψει στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρεί σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, οποιαδήποτε ώρα ήθελε αποφασίσει, εντός χρονικού διαστήματος, τόσο μεγάλης διάρκειας, κατά τη γνώμη μου, θα διατύπωνε ανάλογα και το σχετικό μέρος του νενομισμένου τύπου. Όμως, κάτι δε συμβαίνει και θεωρώ ότι γι' αυτό υπάρχει λόγος. Απ' εκεί και πέρα, ενώ το ποσό του ενυπόθηκου χρέους, το ποσό του τόκου καθώς και το ποσό των εξόδων, σύμφωνα με το νενομισμένο τύπο, θα πρέπει να αναγράφονται αριθμητικά, χωρίς συμπερίληψη οποιουδήποτε άλλου στοιχείου συναφώς με αυτά, εξ ου και το γεγονός, ότι, μετά την αναγραφή των φράσεων: «Το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της πιο πάνω Υποθήκης ανέρχεται στο ποσό των», «πλέον τόκος» και «πλέον έξοδα» ακολουθεί το σύμβολο του ευρώ (€), που με απλά λόγια σημαίνει ότι το μόνο που θα πρέπει να σημειωθεί μετά από αυτές τις φράσεις είναι το αντίστοιχο - σχετικό ποσό, στην επίδικη ειδοποίηση υπάρχει συμμόρφωση σε σχέση μόνο με το πρώτο από τα τρία αυτά στοιχεία, που είναι η αναγραφή του ποσού του ενυπόθηκου χρέους. Απ' εκεί και πέρα, αντί να αναγράφεται αριθμητικά το ποσό του τόκου, ακολουθεί η φράση, «..πλέον τόκοι (επί συγκεκριμένου ποσού, που είναι το ποσό του ενυπόθηκου χρέους) προς ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 2,2290 (6 μηνών Euribor προσαυξημένο κατά 2,50 επί τοις εκατόν ετησίως με κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο, κατά την 30ή Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου) επί τοις εκατόν από της 01/01/2018,.» και ακολούθως, η φράση, «..πλέον έξοδα €2.823,40 (πλέον τόκοι επί €1.827,00 προς 5,50 επί τοις εκατόν ετησίως από της 01/01/2018).» Η διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή δυνάμει του Μέρους VIA του Νόμου, χωρίς αμφιβολία είναι ιδιαίτερα δραστική και με προφανείς επιπτώσεις για τον ενυπόθηκο οφειλέτη και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Ενώ με την ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να ορίσει την ημερομηνία και ώρα κατά την οποία θα προχωρήσει στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, το μόνο δικαίωμα που παρέχεται από το Νόμο προκειμένου να μπορούν να επιδιώξουν ματαίωση της σκοπούμενης πώλησης δυνάμει της εν λόγω ειδοποίησης είναι να καταχωρήσουν έφεση για παραμερισμό της, για τους 6 μόνο λόγους, οι οποίοι αναφέρονται εξαντλητικά στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ του Νόμου. Ανάμεσά σ' αυτούς τους λόγους και θεωρώ πως όχι τυχαία είναι και ο υπό εξέταση. Συγκεκριμένα, ότι η επιδοθείσα ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. Για να επαναλάβω θεωρώ πως όχι τυχαία ο συγκεκριμένος λόγος αποτελεί αναγνωρισμένο λόγο παραμερισμού της εν λόγω ειδοποίησης. Κατά την γνώμη μου, μέσω της ακριβείας που θα πρέπει να διέπει την εν λόγω ειδοποίηση, ως προς το περιεχόμενο, ο νομοθέτης θέλησε να δώσει την ευκαιρία στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο στους οποίους επιδίδεται μια τέτοια ειδοποίηση, σε περίπτωση που, έστω και την υστάτη, επιθυμούν να αποφύγουν τις επιπτώσεις που συνεπάγεται η πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό, να μπορούν να το κάνουν, καταβάλλοντας στον ενυπόθηκο δανειστή, το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό δυνάμει της υποθήκης, το ποσό των τόκων και τέλος, το ποσό των εξόδων. Ωστόσο, για να μπορεί να συμβεί αυτό και τα τρία αυτά ποσά, αλλά και η ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου, θα πρέπει να αναφέρονται κατά ρητό, ξεκάθαρο και απολύτως ακριβή τρόπο στη σχετική ειδοποίηση. Διαφορετικά, ο ενυπόθηκος οφειλέτης και κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν μπορούν να ασκήσουν ένα τέτοιο δικαίωμα. Δεδομένου ότι έχουν το δικαίωμα, ακόμη και λίγη ώρα πριν από την καθορισμένη ώρα διεξαγωγής του πλειστηριασμού, να ξοφλήσουν τον ενυπόθηκο δανειστή, καθιστώντας έτσι τον πλειστηριασμό, άνευ αντικειμένου και ως θέμα καθαρά κοινής λογικής, θα πρέπει να είναι σε θέση να γνωρίζουν επ' ακριβώς όλα τα παραπάνω στοιχεία. Ούτε και είναι ορθό να υποβάλλονται στη βασανιστική διαδικασία της αναμονής, για 8 ολόκληρες ώρες, χωρίς να γνωρίζουν πότε ο ενυπόθηκος δανειστής θα αποφασίσει κατά το δοκούν να προχωρήσει σε πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου έτσι ώστε σε περίπτωση που οι ίδιοι επιθυμούν να ασκήσουν το παραπάνω δικαίωμά τους, να μπορούν να το κάνουν. Για να καταλήξω, στην προκειμένη περίπτωση, το βάσιμο του υπό κρίση λόγου παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης αποδεικνύεται και από το γεγονός, ότι, όπως είναι διατυπωμένο σ' αυτή το παραπάνω απόσπασμα και ως προς τους τόκους και ως προς τα έξοδα, ο εφεσείων - τον οποίο και αφορά η εν λόγω ειδοποίηση -, ακόμη και με μαθηματικούς υπολογισμούς, μου φαίνεται πως είναι αδύνατο να γνωρίζει το συνολικό ποσό που προκύπτει αθροιστικά, το οποίο, εκτός κι αν καταβάλει στους εφεσίβλητους - ενυπόθηκους δανειστές, αυτοί θα μπορούν να προχωρήσουν στην πώληση του επίδικου ακινήτου με πλειστηριασμό Ακολουθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος έφεσης είναι βάσιμος. Η έφεση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ», ημερομηνίας 15/7/2019. Τα έξοδα της έφεσης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ του εφεσείοντα και σε βάρος των εφεσίβλητων. (Υπ.) .............. Κ. Κωνσταντίνου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΚ Subject: Civil/Other Actions /Final/Interim (Αναφορά: Πολιτική - Έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «ΙΑ») cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο