← Κύπρος

Παναγιωτάκη ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 266/19, 29/11/2019

Παναγιωτάκη ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 266/19, 29/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A103 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 266/19 Μεταξύ: ....... Παναγιωτάκη Ενάγουσας και

  1. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ
  2. ...... Παναγιωτάκη
  3. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΑΦΟΥ Εναγομένων -------------- Αίτηση της Ενάγουσας ημερομηνίας 21.3.2019 Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Ελίζα Σ. Σωκράτους Για την Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση αρ.1: κα Ελίζα Μιχαήλ για κ.κ. Ανδρέα Δημητριάδη & Σία ΔΕΠΕ ---------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ΑΙΤΗΣΗ Με την επίδικη Αίτηση ζητούνται τα εξής: «
  4. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύει στους εναγόμενους 1 - καθ' ων η αίτηση στην παρούσα και/ή στους υπαλλήλους τους και/ή αντιπροσώπους και/ή στους εκπροσώπους αυτών όπως πωλήσουν, διαθέσουν, αποξενώσουν, πλειστηριάσουν, αγοράσουν, μεταβιβάσουν ή επιβαρύνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο το ενυπόθηκο ακίνητο της πιο κάτω περιγραφόμενης υποθήκης μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Περιγραφή : Ακίνητο, με αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ... Α...... Μ....Γ΄ αρ.X στη Γ....της επαρχίας Πάφου, συνιδιοκτησίας της ενάγουσας. Υποθήκη υπ' αρ. ΥXX0/11 του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερ.10/02/2011, ½ μερίδιο. Άνευ βλάβης των ανωτέρω και/ή διαζευκτικά,
  5. Διάταγμα του Σεβαστού του Δικαστηρίου δια του οποίου να εμποδίζει και/ή απαγορεύει στους εναγόμενους 1 να πωλήσουν, αγοράσουν, διαθέσουν, αποξενώσουν, πλειστηριάσουν ή επιβαρύνουν και όπως παύσουν να προωθούν διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου της πιο κάτω περιγραφόμενης υποθήκης, μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας Διαταγής του Δικαστηρίου. Περιγραφή : Ακίνητο, με αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ..... Α..... Μ..... Γ΄ αρ.X στη Γ..... της επαρχίας Πάφου, συνιδιοκτησίας της ενάγουσας. Υποθήκη υπ' αρ. ΥX90/11 του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερ.10/02/2011, ½ μερίδιο.
  6. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να απαγορεύει στους εναγόμενους 1 όπως προβούν σε οποιανδήποτε περαιτέρω ενέργεια ή πράξη ως ενυπόθηκοι δανειστές και/ή όπως διακοπεί η διαδικασία πώλησης δια Δημόσιου Πλειστηριασμού και/η αγοράς δυνάμει των διατάξεων του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ..... Α...... Μ.... Γ΄ αρ.X στη Γ..... της επαρχίας Πάφου όσο αφορά το ενυπόθηκο ακίνητο της πιο κάτω περιγραφόμενης υποθήκης, μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρα Διαταγής του Δικαστηρίου. Περιγραφή Υποθήκης: Ακίνητο, με αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ..... Α....... Μ..... Γ΄ αρ.X στη Γ..... της επαρχίας Πάφου, συνιδιοκτησίας της ενάγουσας. Υποθήκη υπ' αρ. ΥX90/11 του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερ.10/02/2011, ½ μερίδιο.
  7. Διάταγμα του Δικαστηρίου δια του οποίου να διακόπτεται και/ή παρεμποδίζεται οποιασδήποτε απώλεια, ζημία και δυσμενής επηρεασμός που δυνατό να προξενηθεί στην αιτήτρια - ενάγουσα στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, και/ή στο επίδικο ακίνητο, μέχρι τελικής εκδικάσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρα Διαταγής του Δικαστηρίου.
  8. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στoυς Εναγόμενους 1 και/ή στους υπαλλήλους τους και/ή στους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους αυτών από του να εκποιήσουν και/ή να πωλήσουν και/ή να αποξενώσουν το ½ μερίδιο του ακινήτου με στοιχεία υπ΄ αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ..... Α....... Μ.... Γ΄ αρ.X3 στη Γ..... της επαρχίας Πάφου (στο εξής «το ακίνητο») μέχρι την εκδίκαση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας απόφασης του Δικαστηρίου.
  9. Προσωρινό Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους 1 και/ή στους υπαλλήλους τους και/ή στους εξουσιοδοτημένους αντιπροσώπους αυτών από του να προβούν σε οποιαδήποτε πράξη και/ή ενέργεια η οποία να επηρεάζει το κρινόμενο ιδιοκτησιακό καθεστώς του Ακινήτου όπως αυτό προσδιορίζεται στην παράγραφο 5 ανωτέρω μέχρι την εκδίκαση της υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας απόφασης του Δικαστηρίου.
  10. Οιονδήποτε άλλο Διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο και/ή εύλογο υπό τις περιστάσεις.
  11. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάζει τους εναγόμενους 1 - καθ' ων η αίτηση 1και/ή τους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους και/ή εκπροσώπους αυτών όπως εντός τριών

(3)ημερών από της επιδόσεως των εκδοθέντων Διαταγμάτων όπως συμμορφωθούν με τα Διατάγματα του Δικαστηρίου. 9. Τα έξοδα πλέον έξοδα επίδοσης.» Η Αίτηση βασίζεται στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 και τροποποιήσεις αυτού μέχρι σήμερα στο άρθρο 32 και στα άρθρα 21, 29, 30 και 31, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.7, Δ.39, Δ.48, 1 - 9, Δ.64, στον Περί Πωλήσεως Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224 και δη άρθρον 224, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρα 23Σ, 26Σ, 28Σ και 30Σ, στο Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 - 1981 άρθρα 8 (α), (β) και (γ), 9, 10, 18 ,21 και 41 και τροποποιήσεις αυτού έως το 2007, στον περί Οφειλετών (Αναβολή Πωλήσεων Ακινήτου Ιδιοκτησίας) Νόμου 107/1973, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 - 1981 και τροποποιήσεις αυτού μέχρι σήμερα άρθρα 41, 44Β
(2), 44Γ
(1),
(2)και
(3), στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Ανθρώπου ΕΣΔΑ, στην Νομολογία, στην Πρακτική στους Κανόνες της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας ...... Παναγιωτάκη, Αιτήτριας - Ενάγουσας η οποία αποτελείται από 99 παραγράφους, όπου επισυνάπτονται διάφορα Τεκμήρια. Αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η ίδια είναι συνιδιοκτήτρια με την Εναγομένη 2 ανά ½ μερίδιο έκαστη στο επίδικο ακίνητο. Εντός του εν λόγω ακινήτου έχουν ανεγερθεί οι πιο κάτω οικοδομές:
  1. Κοινόκτητη οικοδομή αποτελούμενη από οικοδομή η οποίο στεγάζει γυμναστήριο και το διαμέρισμα στο οποίο κατοικεί η Αιτήτρια μόνιμα με την οικογένεια της (τον σύζυγο και τον υιό της) από το έτος 2012, για τα οποία έλαβε δάνειο για να αποπερατωθούν.
  2. Ισόγεια κατοικία που διαμένουν οι γονείς της XXXXX Παναγιωτάκη και XXXXX Παναγιωτάκη πέραν των 50 χρόνων και μέχρι σήμερα, οι οποίοι ευρίσκονται στην ηλικία 80 και 89 αντίστοιχα. Όσον αφορά το γυμναστήριο το οποίο λειτουργεί η εταιρεία PANAYIOTAKI GYMNASTICA CENTER LTD, η εν λόγω εταιρεία λειτουργεί από την 25.10.1995 και διευθυντής της εταιρείας είναι η ίδια η Αιτήτρια, γραμματέας η μητέρα της και μέτοχοι η Αιτήτρια και ο πατέρας της. Η εταιρεία ενοικιάζει από την ίδια το εν λόγω γυμναστήριο για το ποσό του ετήσιου ενοικίου €10.
  3. Η εν λόγω εταιρεία απέκτησε φήμη και πελατεία και εντός του γυμναστηρίου ευρίσκονται μηχανήματα και εξοπλισμός της εν λόγω εταιρείας. Ακολούθως αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «
  4. Ενόρκως δηλώνω επίσης ότι συμφώνησα με την αδερφή μου εναγομένη καθ΄ ης η αίτηση 2, ..... Παναγιωτάκη, όπως εγγραφεί επ΄ ονόματι μου η κοινόκτητη οικοδομή που στεγάζει το γυμναστήριο ως και το διαμέρισμα τα οποία ευρίσκονται εντός του ακινήτου ...........................................
  5. Ενόρκως δηλώνω ότι παρόλο που συμφωνήσαμε, δεν κινήσαμε τις διαδικασίες για διαχωρισμό της περιουσία μας μέχρι σήμερα....................» Ακολούθως αναφέρει ότι η αδελφή της, δηλαδή η Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2, υποθήκευσε το μισό μερίδιο του εν λόγω ακινήτου ως εξής: «
  6. Από απλή ανάγνωση του εν λόγω τίτλου Ιδιοκτησίας εμφαίνεται ότι στο εν λόγω επίδικο ακίνητο είμαστε συνιδιοκτήτριες κατ ½ μερίδιο εγώ και η αδερφή μου εναγόμενη
  7. Επίσης όσον αφορά την περιγραφή της ακίνητης περιουσίας εμφαίνεται επί του εν λόγω τίτλου ιδιοκτησίας ότι υπάρχει ισόγεια διπλοκατοικία με αυλή, αυλή με διάφορα δέντρα, κλιμακοστάσιο. Η εναγομένη - καθ΄ ής η αίτηση 2 στην υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλο αγωγή εμφαίνεται ότι υποθήκευσε, δηλαδή η αδερφή μου η ..... Παναγιωτάκη, το ½ μερίδιο του εν λόγω ακίνητου του υπ΄ αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ.... Α..... Μ.....Γ΄ αρ.3 στη Γ.....της επαρχίας Πάφου, εγγεγραμμένο μερίδιο ½ μερίδιο που υποθηκεύεται ½ ως εν τη εγγραφή, και ως εμφαίνεται στην Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως ακινήτου ημερ. 10/02/2011 μια ισόγεια διπλοκατοικία................» Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 10 αντίγραφο της εν λόγω σύμβασης και δήλωσης υποθήκης. Και προσθέτει: «
  8. .... Πέραν των παράνομων και άκυρων πράξεων τις όποιες εγώ η υπογραμμένη ισχυρίζομαι με την αγωγή μου, λέγω ότι τα στοιχεία τα οποία αναγράφονται στα διάφορα επίσημα έγγραφα όπως τα υπό αναφορά είναι διαφορετικά μεταξύ τους έχουν διαφορετικά στοιχεία όσο αφορά την περιγραφή του επίδικου ακινήτου. Περαιτέρω ο τίτλος ιδιοκτησίας του υπό αναφορά επίδικου ακινήτου δεν περιέχει την πραγματικά υφισταμένη κατάσταση όσο αφορά τις οικοδομές που υπάρχουν εντός αυτού. Περαιτέρω λέγω ότι έπασχε και πάσχει ως άκυρη η διαδικασία και η εγγραφή Υποθήκης και επιφυλάσσεται παν άλλο δικαίωμα. (Τεκμήριο 1)....» Αναφέρει επίσης ότι για το εν λόγω τεμάχιο έχουν εκδοθεί από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως άδειες. Επισυνάπτει επίσης ως Τεκμήριο 11 έκθεση εκτίμησης του κ. .... Γιαννή που αφορά το επίδικο ακίνητο και στην οποία αναφέρει ότι περιγράφονται τα κτήρια που ανεγέρθηκαν και υπάρχουν εντός αυτού. Ακολούθως αναφέρει ότι οι Εναγόμενοι 1 παράνομα διεκδικούν το όλο μερίδιο του ακινήτου. Συγκεκριμένα στις παραγράφους 17 και 18 αναφέρει τα εξής: «
  9. Κανένα δικαίωμα δεν έχουν οι εναγόμενοι 1 να λάβουν μέρος ή ολόκληρη την περιουσία η οποία έχει ανεγερθεί στο ακίνητο υπ΄ αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ..... Α...... Μ..... Γ΄ αρ.X στη Γ...... της επαρχίας Πάφου.
  10. Οι εναγόμενοι 1 διεκδικούν το όλον μερίδιον το τίτλον ιδιοκτησίας του υπ΄ αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ..... Α..... Μ.... Γ΄ αρ.X στη Γ.... της επαρχίας Πάφου, και υπάρχει ο κίνδυνος εκτός και εάν εμποδιστούν υπό του Δικαστηρίου να εγγράψουν όλο το ακίνητο επ΄ ονόματι τους και να δημιουργηθεί τέτοια κατάσταση που θα είναι αδύνατον, θα είναι δύσκολο ή και αδύνατον να ανατραπεί στο μέλλον. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 12 στην παρούσα την επιστολή την οποία έχω εις χείρας μου και με την οποία με εφοδίασε η αδερφή μου εναγόμενη καθ΄ ης η αίτηση 2, ...... Παναγιωτάκη, προ 3 ημερών.» Ακολούθως θέτει τους ισχυρισμούς της ως προς το πώς ενημερώθηκε για τις προθέσεις των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγομένων αρ. 1: «
  11. Οι σχέσεις μου με την αδερφή μου εναγομένη 2, ..... Παναγιωτάκη, εδώ και 1 ½ - 2 χρόνια ήσαν τυπικές έως άσχημες καθ΄ ότι η ίδια ενεπλάκη σε χρέη και υποθήκευσε την περιουσία της λόγω της πίεσης και του πειθαναγκασμού και/η εξαναγκασμού που της ασκούσε ο πρώην σύζυγος της .... Λουκά, ο οποίος απεβίωσε την ημερομηνία 10/02/
  12. Εξ όσων με ενημέρωσε προ ολίγων ημερών βρέθηκε εκτεθειμένη σε συμβάσεις δανείων και χρέη που δεν γνώριζε την ύπαρξη τους, δεν υπέγραφε η ίδια και εμφαίνεται ως εξ αποφάσεως οφειλέτρια. Μέχρι πρόσφατα τελούσε σε πλήρη άγνοια και ως με έχει ενημερώσει προχώρησε σε αιτήσεις παραμερισμού των Αποφάσεων τις οποίες είχε μάθει την ύπαρξη τους προ ολίγου μικρού χρονικού διαστήματος. Η ίδια λόγω των πιέσεων, του πειθαναγκασμού και/η εξαναγκασμού, των διλημμάτων που τις έβαζε εν ζωή και ενόσω ήτο συζυγος της, βρέθηκε σε δύσκολη ψυχολογική κατάσταση και αυτό την κατέστησε ανίκανη για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα εν συνεπεία αυτού αφέθηκε στα διάφορα θέματα και προβλήματα χωρίς να μπορεί ή να ξέρει η να είναι εις θέση να τα αντιμετωπίζει. Όταν ακριβώς προ 3 ημερών μιλήσαμε δια το λόγο ότι έπρεπε να διευθετήσουμε κάποια οικογενειακά μας ζητήματα και συγκεκριμένα σχετικά με τον πατέρα μας ο οποίος βρίσκεται στην εντατική του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, έλαβα γνώση από την αδερφή μου εναγόμενη καθ΄ ης η αίτηση 2, ..... Παναγιωτάκη, του τι ακριβώς συμβαίνει σχετικά με το σπίτι των γονιών μας αλλά και την προσωπική μου περιουσία και με εφοδίασε με τη πιο πάνω αναφερόμενη επιστολή (Τεκμήριο 12) από την Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ημερομηνίας 21/08/2018 η οποία της επεδόθη την 20/02/2019 με την οποία την πληροφορούν ότι το ακίνητο υπ΄ αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ.... Α..... Μ..... Γ΄ αρ.X στη Γ.... της επαρχίας Πάφου πωλήθηκε / αν με αγορά του/τους από τη Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ δια το ποσόν των €452,500 και ότι η προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης θα θεωρείται ότι επικυρώνεται από την 30η από την ημερομηνία της παρούσας ειδοποίησης και θα καταστεί τελική, νοουμένου ότι δε θα έχει εκδοθεί οποιοδήποτε απαγορευτικό διάταγμα του Δικαστηρίου και στην οποία εμφαίνεται στον πίνακα ότι επίκειται μεταβίβαση του ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ..... Α.... Μ..... Γ΄ αρ.X στη Γ...... της επαρχίας Πάφου εις μερίδιον όλον.» Και στις παραγράφους 21 και 22 αναφέρει τα εξής: «
  13. Ευσεβάστως υποβάλλω ότι δεν υπάρχει τέτοιο δικαίωμα, είμαι συνιδιοκτήτρια, δεν έχω δώσει ποτέ την έγκριση μου για μεταβίβαση του μεριδίου μου, δεν έχω ενημερωθεί ποτέ για τις συγκεκριμένες ενέργειες ούτε από τους εναγόμενους 1, Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, ούτε από την εναγόμενη 2, ...... Παναγιωτάκη, ούτε από τον εναγόμενο 3, Διευθυντή του Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος Πάφου.
  14. Πίστευα μέχρι προ λίγων ημερών ότι τα ανωτέρω περιουσιακά μου ακίνητα, όπως συμφωνήσαμε με την αδερφή μου εναγομένη 2 και όπως με διαβεβαίωσε η ίδια, είναι δικά μου και παρέμεινε το θέμα της αιτήσεως διαχωρισμού τους με σκοπό την έκδοση των ξεχωριστών τίτλων των οικοδομών που υπάρχουν εντός του ακινήτου υπ΄ αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ..... Α...... Μ..... Γ΄ αρ.X στη Γ...... της επαρχίας Πάφου, και ότι θα ελάμβανα δικαιωματικά και ότι θα εγγράφοντο επ΄ ονόματι μου ως ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας η οικοδομή που στεγάζει το γυμναστήριο ως και το διαμέρισμα στο οποίο διαμένω.» Αναφέρει ότι το σχετικό ακίνητο έχει εγγραφεί επ' ονόματι των Εναγομένων 1 το οποίο όμως της ανήκει κατά μισό μερίδιο. Ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι 1 προώθησαν τη διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό ενώ οι σχετικοί Νόμοι είναι αντισυνταγματικοί. (Βλ. παραγράφους 23 - 32 της ένορκης δήλωσης). Ακολούθως αναφέρει ότι η ίδια η Αιτήτρια ουδεμία γνώση έλαβε από τους Εναγομένους - Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 για την προώθηση πώλησης και αγοράς από μέρους τους του επίδικου ακινήτου και ισχυρίζεται ότι η διαδικασία μεταβίβασης του εν ½ μεριδίου και/ή του όλου μεριδίου επ' ονόματι των Καθ' ων η Αίτηση αρ. 1 είναι άκυρη. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι Καθ' ων η Αίτηση - Εναγόμενοι αρ. 1 ενεργούσαν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο χωρίς κανένα νομικό και πραγματικό δικαίωμα καθότι δεν υφίστανται ως νομική οντότητα και/ή λειτουργούν χωρίς την εξασφάλιση των απαιτούμενων αδειών. Θέτει διάφορες νομικές θέσεις ως προς το γιατί σύμφωνα με την εκδοχή της οι Καθ' ων η Αίτηση - Εναγόμενοι 1, δεν έχουν δικαίωμα να προωθούν τη διαδικασία πώλησης και/ή αγοράς του ενυπόθηκου ακινήτου. Ισχυρίζεται επίσης για διάφορους νομικούς λόγους που επικαλείται ότι η αποστολή της ειδοποίησης ημερομηνίας 21.8.2018 (Τεκμήριο 12) είναι άκυρη. Ισχυρίζεται επίσης ότι η εν λόγω ειδοποίηση (Τεκμήριο 12) περιέχει αναληθή στοιχεία και/ή δεν ανταποκρίνεται στον τίτλο ιδιοκτησίας και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική υφιστάμενη κατάσταση των κτηρίων και οικοδομών που υπάρχουν στο επίδικο ακίνητο. (Βλ. παραγράφους 40 - 49). ΤΟ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ Την 21.3.2019 εκδόθηκε μονομερώς στα πλαίσια της επίδικης Αίτησης το εξής προσωρινό διάταγμα: «.... εκδίδεται διάταγμα με το οποίο απαγορεύει στους εναγόμενους αρ. 1 - Καθ' ων η Αίτηση και ή τους υπαλλήλους τους και ή αντιπροσώπους τους από το να αποξενώσουν το πιο κάτω ακίνητο, μέχρι τελικής εκδικάσεως της ανωτέρω αγωγής και ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, ήτοι:- ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ: Ακίνητο, με αρ. εγγραφής 0/XX34 τεμάχιο 1X8 του Φ/Σχ 51/11, τμήμα 0, Τοποθεσία Λ.... Α...... Μ...... Γ΄ αρ.3 στη Γ..... της επαρχίας Πάφου, συνιδιοκτησίας της ενάγουσας. Υποθήκη υπ' αρ. ΥX90/11 του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας του Επαρχιακού Κτηματολογίου Πάφου ημερ.10/02/2011, ½ μερίδιο» Το υπόλοιπο μέρος της Αίτησης κατέστη διά κλήσεως και επιδόθηκε. Η ΕΝΣΤΑΣΗ (Η επισήμανση στις αγορεύσεις εκ μέρους της Αιτήτριας ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση έχει ημερομηνία 15.4.2019 δεν είναι ορθή. Όπως φαίνεται από την ένσταση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει τόσο η ένσταση όσο και η ένορκη δήλωση καταχωρήθηκαν την ίδια μέρα δηλαδή την 16.4.2019) Την 16.4.2019 καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση
  15. Καταγράφονται 10 λόγοι ένστασης ως εξής: «
  16. Η υπό κρίση Αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε να επιτραπεί η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  17. Η δικονομική και/ή άλλως πως συμπεριφορά της Αιτήτριας είναι κακόπιστη και/ή παραπλανητική και/ή είναι τέτοιας φύσεως που δεν της επιτρέπει να αξιώνει θεραπείες του δικαίου της επιείκειας.
  18. Η Αιτήτρια ηθελημένα και/ή εσκεμμένα επιχείρησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο και/ή δεν προέβηκε σε ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία όφειλε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο και/ή εσκεμμένα παρουσίασε στο Δικαστήριο μία παραπλανητική και/ή αναληθή κατάσταση πραγμάτων.
  19. Δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/1960 αναφορικά με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και/ή δεν έχει τεκμηριωθεί με μαρτυρία η στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, ήτοι: (α) Δεν υπάρχουν πιθανότητες η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή, (β) Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (γ) Δεν έχει διαφανεί ότι εκτός και εάν δεν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  20. Οι αξιώσεις της Αιτήτριας είναι χρηματικής φύσεως και/ή αποτιμώνται σε χρήμα και δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα της Τράπεζας να καταβάλει τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις στην Αιτήτρια σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής, ούτε και έχει προσκομιστεί θετική μαρτυρία και/ή οιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τη φερεγγυότητα της Τράπεζας, παράγων ο οποίος οδηγεί σε απόρριψη της ενδιάμεσης Αίτησης.
  21. Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως που υποστηρίζει την αίτηση είναι λανθασμένο, αντικρουόμενο, παραπλανητικό και αναληθές.
  22. Δεν προκύπτει ασυμβατότητα των διατάξεων του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί με το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε αποσείεται το βάρος απόδειξης στον απαιτούμενο βαθμό, καθώς: (α) Ούτε στην Αίτηση για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων, ούτε στην Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει, παρατίθεται το αιτιολογικό υπόβαθρο και/ή επεξηγείται ο ισχυρισμός περί αντισυνταγματικότητας του επίδικου Νόμου, έτσι ώστε να αποσείεται το βάρος απόδειξης του εν λόγω ισχυρισμού και να εκθεμελιώνεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του Νόμου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (β) Δεν προσκομίζεται επαρκής μαρτυρία η οποία να κλονίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το Τεκμήριο της συνταγματικότητας του Νόμου και ούτε εξειδικεύεται το πως ο επίδικος Νόμος συγκρούεται με έκαστο νομοθέτημα που παρατίθεται στη νομική βάση, ώστε να είναι εφικτή η παράθεση επιχειρηματολογίας εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση.
  23. Η Αίτηση είναι αποτέλεσμα εκ των υστέρων σκέψεων της Αιτήτριας και/ή καταχωρήθηκε για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και/ή είναι καταχρηστική και/ή σκοπό έχει την κατασπατάληση πολύτιμου χρόνου του Δικαστηρίου και/ή να προκαλέσει αχρείαστα έξοδα.
  24. Η Αίτηση είναι ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα
  25. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της Τράπεζας και της απόρριψης της παρούσας ενδιάμεσης αίτηση.» Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 5, 27, 36, 44 A - 44ΙΑΑ, 44ΚΣΤ και παραρτήματα αυτού, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 άρθρα 5, 6, 7, 8 και 9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στους γενικούς κανόνες επιεικείας και στην πρακτική και τις σύμφυτες εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας ..... Χριστοδούλου από την Πάφο, ημερομηνίας 16.04.2019, όπου επισυνάπτονται διάφορα Τεκμήρια. Παρατίθενται σχετικά αποσπάσματα: «
  26. Εργάζομαι ως υπάλληλος στην εταιρεία Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd (στο εξής η «Altamira») από τις 3/12/
  27. Κατόπιν σχετικής συμφωνίας διαχείρισης και ρύθμισης δανείων μεταξύ της Εναγομένης Νο.1 και της Altamira, η Altamira έχει αναλάβει για λογαριασμό της Εναγόμενης Νο.1 την διαχείριση αριθμού δανείων και χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων που παρείχε η Εναγόμενη Νο.
  28. Είμαι λειτουργός στο αρμόδιο τμήμα της Altamira το οποίο χειρίζεται τις ανακτήσεις χρεών και δικαστικές υποθέσεις των Εναγόντων. Είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένη από την Εναγόμενη Νο.1 να μαρτυρήσω αναφορικά με την παρούσα υπόθεση. .............................................
  29. Πέραν των ανωτέρω, αναφέρω ότι στις 21/07/2017 η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ απορρόφησε όλες τις εργασίες, τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Πάφου Λτδ, το οποίο είχε προγενέστερα απορροφήσει όλες τις εργασίες και δικαιώματα της ΣΠΕ Κάτω Πάφου Λτδ, σύμφωνα με σχετικά διάταγμα ημερομηνίας 21/07/2017 και 26/10/2013 το οποίο επισυνάπτω στη παρούσα ως Τεκμήριο
  31. Επιπρόσθετα στις 24/7/2017 η Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. Αντίγραφο της Γνωστοποίησης Αλλαγής Ονόματος επισυνάπτω στη παρούσα ως Τεκμήριο
  32. Περαιτέρω, στις 3/9/2018 η Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ μετονομάστηκε σε ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (η Καθ' ης η Αίτηση). Αντίγραφο του Πιστοποιητικού Μετονομασίας ημερομηνίας 3.9.2018 επισυνάπτω στη παρούσα ως Τεκμήριο
  33. .............................................
  34. Στις 19/07/2016 επιδόθηκε στην ..... Παναγιωτάκη Ειδοποίηση Τύπου Ι και Θ. Επίσης οι Ειδοποιήσεις Τύπου Ι και Θ επιδόθηκαν σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Στις 17/11/2016 επιδόθηκε στην ..... Παναγιωτάκη η Ειδοποίηση Τύπος ΙΑ. Επίσης η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Στις 12/1/2017 επιδόθηκε προσωπικά στην .... Παναγιωτάκη η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού Δελτίο (Α). Αντίγραφα των Ειδοποιήσεων και των σχετικών επιδόσεων επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
  36. Ο Πλειστηριασμός πραγματοποιήθηκε στις 16/02/2017, χωρίς να εξευρεθεί αγοραστής.
  37. .......... Στην παρούσα Αγωγή διεξήχθη ο πρώτος Πλειστηριασμός σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ν.9/1965 και δόθηκαν όλες οι απαραίτητες ενημερώσεις στον ενυπόθηκο οφειλέτη σύμφωνα με την Υποθήκη Υ390/11 και στα ενδιαφερόμενα μέρη. Ο πρώτος πλειστηριασμός ολοκληρώθηκε στις 16/02/2017 χωρίς επιτυχία και εντός 6 μηνών δεν πωλήθηκε το ½ μερίδιο του επίδικου ακινήτου και ως προβλέπει το άρθρο 44ΙΑ
(1)του Ν.9/1965, ο ενυπόθηκος δανειστής έστειλε ειδοποίηση για την πρόθεση του να αγοράσει το ½ μερίδιο του επίδικου ακινήτου. ..................
  1. Η Αιτήτρια ηθελημένα και εσκεμμένα επιχείρησε να παραπλανήσει το Δικαστήριο και δεν προέβηκε σε ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων τα οποία όφειλε να αποκαλύψει στο Δικαστήριο και εσκεμμένα παρουσίασε στο Δικαστήριο μία παραπλανητική και αναληθή κατάσταση πραγμάτων. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η Εναγόμενη Νο.1 - Καθ' ης η Αίτηση προτίθεται να εκποιήσει το επίδικο ακίνητο, όμως δεν έχει αναφέρει ότι έχει ήδη πραγματοποιηθεί Πρώτος Πλειστηριασμός.
  2. Επίσης η Αιτήτρια στην Ένορκη της Δήλωση δεν τεκμηριώνει την ισχυριζόμενη συμφωνία με την συνιδιοκτήτρια της είτε για ανέγερση νέων υποστατικών εντός του ενυπόθηκου ακινήτου είτε για διανομή των ανεγερθέντων υποστατικών. Ακόμη η Αιτήτρια δεν έχει προσφύγει με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και έχει αποκρύψει ότι η .... Παναγιωτάκη από ττις 23/11/1995 μέχρι τις 30/01/2012 ήταν Διευθύντρια της εταιρείας PANAYIOTAKI GYMNASTIKA CENTRE LTD και κατείχε 1.250 μετοχές της εταιρείας. Σχετικά πιστοποιητικά του Εφόρου Εταιριών, τα οποία έχουν τυπωθεί από την επίσημη ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών, επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 5.» Ακολούθως ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση των Διαταγμάτων. Προσθέτει ότι οι όποιες ζημιές τυχόν υποστεί η Αιτήτρια, αυτές είναι μόνο χρηματικές σε περίπτωση που κερδίσει στην αγωγή της και η Καθ' ης η Αίτηση αρ. 1 είναι εύρωστο οικονομικά πιστωτικό ίδρυμα που θα μπορεί να την αποζημιώσει. ΤΟ ΓΕΝΙΚΑ ΟΠΙΣΘΟΓΡΑΦΗΜΕΝΟ ΚΛΗΤΗΡΙΟ ΚΑΙ Η ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ Την 21.3.2019 καταχωρήθηκε πολυσέλιδο γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο. Οι θεραπείες που ζητούνται μπορούν να χωριστούν σε τρεις κύριες ενότητες. α. Θεραπείες που αφορούν την υλοποίηση της φερόμενης συμφωνίας διαχωρισμού (παράγραφοι 1 - 8, 12, 13, 14, 16, 17, 18) β. Θεραπείες ενάντια στη διαδικασία πλειστηριασμού και του φερόμενου δικαιώματος των Εναγομένων 1 - Καθ' ων η Αίτηση για να προωθούν τέτοια διαδικασία (παράγραφοι 9, 10, 11, 15, 24, 25, 27, 28, 29, 30, 31, 32-40, 42-47) γ. Θεραπείες που στοχεύουν στην εξασφάλιση απόφασης του Δικαστηρίου ότι η σχετική νομοθεσία που δίδει το δικαίωμα σε ενυπόθηκους δανειστές να προχωρούν σε απευθείας πώληση με πλειστηριασμό είναι αντισυνταγματική και ενάντια στις Ευρωπαϊκές Νομοθεσίες (παράγραφοι 19-23 και 26) Επίσης ζητούνται διάταγμα ότι οι υποθήκες ΥX90/11 και ΥX56/12 του Επ. Κτηματολογίου Πάφου είναι άκυρες, (παράγραφος 41) και αποζημιώσεις (παράγραφοι 48 και 49). Την 12.9.2019 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης. ΕΠΙΔΟΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘ' ΗΣ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΡ. 2 Η επίδικη Αίτηση και το προσωρινό Διάταγμα επιδόθηκε και στην Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 η οποία εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου την 23.4.2019 και δήλωσε ότι αποδέχεται τόσο το προσωρινό διάταγμα όσο και την έκδοση οποιονδήποτε άλλων διαταγμάτων στη βάση της Αίτησης. Η ΑΚΡΟΑΣΗ Κατά την ακρόαση καταχωρήθηκαν οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 32 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΝΟΜΟΥ Το σχετικό άρθρο 32
(1)του περί Δικαστηρίων Νόμου προνοεί τα εξής: «32.—
(1)Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν) ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ορού μετ' αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός αν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ' ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο απών διάδικος δικαιούται θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δίσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.» Οι αρχές για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων βάσει του άρθρου 32 είναι γνωστές. (Acropol Shipping Co Ltd & other v. Rossis
(1975)1 CLR 38, Odysseos v. Pieris Estates κ.α.
(1982)1 Α.Α.Δ. 557): Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση. Δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της αποκάλυψης συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα, (με την ευρεία έννοια του όρου δικόγραφο). Σ' αυτό το σημείο είναι χρήσιμο να παρατεθούν σχετικά αποσπάσματα από τις σελίδες 120-125 του συγγράμματος «Διατάγματα - Injunctions» Γιώργος Ερωτοκρίτου & Πέτρος Αρτέμης) αναφορικά με τη συγκεκριμένη προϋπόθεση του άρθρου 32: «Πρόκειται για ποιοτικό κριτήριο................................................................. Εκείνο που θα πρέπει να τονιστεί είναι ότι το επίπεδο στο οποίο θα πρέπει ο ενάγων να ικανοποιήσει το δικαστήριο δεν πρέπει με τη χρήση διαφόρων όρων να τίθεται πιο ψηλά απ' ότι πρέπει. Θα πρέπει επίσης να τονιστεί ότι, σ' αυτό το στάδιο της εξέτασης των προϋποθέσεων, είναι άκρως ανεπιθύμητο για το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα και να τα αποφασίζει σ' αυτό το πρόωρο στάδιο. Γι' αυτό εξάλλου τέθηκε το κριτήριο της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, ώστε να μη χρειάζεται το δικαστήριο να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης, στη μαρτυρία ή στη συζήτηση περίπλοκων νομικών θεμάτων ................. Το επίπεδο απόδειξης δεν είναι πολύ ψηλό................................................... Το δικαστήριο δεν αναμένεται να αποφασίσει τελεσίδικα οτιδήποτε, σ' αυτό το αρχικό στάδιο της υπόθεσης ........................................................................... Όπως εξηγήθηκε στην Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others, το πρώτο κριτήριο, η συζήτηση του οποίου εδράζεται στα δικόγραφα και στη νομική πτυχή των δικαιωμάτων των διαδίκων, δεν πρέπει να συγχέεται ή να συνδέεται με το δεύτερο κριτήριο του οποίου η εξέταση δεν εστιάζεται στα δικόγραφα αλλά σε κάτι άλλο. Επομένως, η διαπίστωση ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν πρέπει να συνδέεται με την ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας και ούτε η ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας θα πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση...................... » Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση αναφέρθηκαν τα εξής στην Odysseos v. Pieris Estates πιο πάνω στη σελ. 570: «On the other hand, it is fair to assume that the second requirement laid down by the legislature as a pre-condition for the grant of an interlocutory injunction — "a probability that the plaintiff is entitled to relief" — relates to something other than the complexion of the pleaded case of the applicant, and that could not be, in the context of this statutory provision, anything other than the evidential strength of the case of the plaintiff. In so holding, we are fortified by a series of decisions of the Supreme Court to the effect that the principles adopted in Ethicon do not apply in their entirety or in all their breath in Cyprus. The Court must purport to make some evaluation, what this should be we shall explain below, of the evidential strength of the case for the party applying for au injunction. (See, Acropol Shipping Co. Ltd. & Others v. Petros Rossis
(1976)1 C.L.R. 38; Constantinides v. Makriyiorghou & Another
(1978)1 C.L.R. 585; Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231; HadjiKyriacos & Co. v. United Biscuits
(1979)1 C.L.R. 689). The standard required for the plaintiff to overcome the evidential hurdle is not very high; he is only required to establish "a probability" of success. The concept of "a probability" imports something more than a mere possibility but something much less than the "balance of probabilities", the standard required for proof of a civil action. A legal probability is something different from a mathematical probability as the Court explained in Re J. S. (a minor) [1980] 1 All E.R. 1061 (C.A.). "A probability", in the context of the proviso to s.32
(1), requires the applicant to demonstrate that he has a visible, chance of success.» (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου). Στο ίδιο σύγγραμμα «Διατάγματα injunctions» στις σελ. 127-129 εξηγούνται τα εξής: «Εκείνο που πρέπει να ξεκαθαρίσει από την αρχή είναι ότι εξετάζοντας την πιθανότητα επιτυχίας, όπως βέβαια και τις άλλες προϋποθέσεις, δεν είναι επιθυμητό το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε βάθος στα επίδικα θέματα σ' αυτό το πρόωρο στάδιο. Δεν πρόκειται για την εκδίκαση της αγωγής. Εκείνο που το δικαστήριο αναζητά είναι ορατή πιθανότητα επιτυχίας ....... Φαίνεται όμως ότι το πρώτο κριτήριο της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)συνδέεται με το περιεχόμενο των δικογράφων, ενώ το δεύτερο κριτήριο, της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, διαπιστώνεται μετά από κάποια αξιολόγηση του υλικού που τίθεται ενώπιον του δικαστηρίου, χωρίς βέβαια να είναι επιτρεπτή η ενασχόληση με αντικρουόμενους ισχυρισμούς και η κατάληξη σε τελικά συμπεράσματα. Επομένως η εξέταση γίνεται σε δύο διαφορετικά επίπεδα. Εκείνο που προκύπτει από την καθοδήγηση στην Odysseos είναι ότι ούτε εδώ το επίπεδο είναι πολύ ψηλό, γιατί δεν αναμένεται από το δικαστήριο να προβεί σε ενδελεχή εξέταση της μαρτυρίας με σκοπό να αποφασίσει επί αμφισβητούμενων γεγονότων. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η προβολή και μόνο ενός ισχυρισμού θα θεωρηθεί αρκετή. Η διακρίβωση της πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία........................... Νοουμένου ότι το δικαστήριο κατέληξε ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας, στα πλαίσια που ο όρος καθορίστηκε στην Odysseos, τότε το κριτήριο θα πρέπει να θεωρείται ότι ικανοποιείται, ανεξάρτητα αν στο τέλος ενδεχομένως να μην γινόταν δεχτό. Αν το επίπεδο ετίθετο πιο ψηλά, τότε πολύ λίγα παρεμπίπτοντα διατάγματα θα εκδίδονται, αφού θα αναμένεται ενδελεχής έρευνα επί των πραγματικών και νομικών ζητημάτων, με σκοπό να καταλήξει το δικαστήριο σε ακριβείς πιθανότητες επιτυχίας.» Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Σε γενικές γραμμές, σημειώνονται τα εξής: Αν η επιδίκαση των αποζημιώσεων υπέρ του διάδικου που επιζητεί θεραπεία στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων και ο αντίδικος είναι φερέγγυος τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Είναι επίσης χρήσιμο να καταγραφούν τα εξής αποσπάσματα από το ίδιο πιο πάνω Σύγγραμμα αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, σελ. 131-141: «Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς, αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, αντιστοιχεί ουσιαστικά στην προϋπόθεση του άρθρου 5
(2)για ύπαρξη πιθανότητας να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που τυχόν να εκδοθεί υπέρ του, αν δεν εκδοθεί το παρεμπίπτον διάταγμα. Η τρίτη προϋπόθεση δεν έχει σχέση με τις επιπτώσεις που ενδεχομένως να προκύψουν στους διαδίκους από την έκδοση ή μη του διατάγματος, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη σε άλλο στάδιο, όπου το δικαστήριο θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια αν θα εκδώσει ή όχι το διάταγμα. Γι' αυτό και η τρίτη προϋπόθεση θα πρέπει να εξετάζεται προτού το δικαστήριο ασκήσει, στο τελικό στάδιο, τη διακριτική του εξουσία, δυνάμει του άρθρου 32
(1), για να αποφασίσει κατά πόσο θα είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί το διάταγμα............................................................................. Αν η επιδίκαση αποζημιώσεων στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την καταχώρηση των δικαιωμάτων του ενάγοντα και ο εναγόμενος είναι φερέγγυος, τότε η έκδοση του διατάγματος με βάση τις αρχές του δικαίου της επιείκειας δεν είναι απαραίτητη.............................. .............................. Η τρίτη προϋπόθεση ικανοποιείται όχι μόνο όταν η φύση της ζημιάς είναι τέτοια που δεν μπορεί να αποζημιωθεί σε χρήμα, αλλά και εκεί όπου αιτητής δεν θα αποζημιωθεί πλήρως με την καταβολή αποζημιώσεων, ..................................................................................................................... Όπως έχει ήδη λεχθεί, παράλληλα με την επάρκεια των αποζημιώσεων, θα πρέπει να συνυπάρχει και φερεγγυότητα από πλευράς εναγομένου. Αυτό σημαίνει ότι σε περίπτωση που επιδικαστεί εναντίον του εναγομένου ποσό αποζημιώσεων, αυτός θα είναι σε θέση να το πληρώσει.................................... Όμως η επάρκεια των αποζημιώσεων, όπως αναφέρθηκε στην Papastratis v. Petrides, δεν πρέπει να θεωρείται ο μόνος παράγοντας που ενδεχομένως να επηρεάζει την απόφαση του δικαστηρίου. Στην ίδια υπόθεση, τονίστηκε ότι η προϋπόθεση ότι αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη» δεν πρέπει να θεωρείται ταυτόσημη με τον όρο «ανεπανόρθωτη ζημιά» εφόσον μπορεί να περιλαμβάνει και άλλους παράγοντες. Στην Όξυνος κ.α. ν. Λου, τονίστηκε ότι σε τελική ανάλυση, η αδυναμία στην απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο εξαρτάται από το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν το αίτημα, σε συνάρτηση με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του διαδίκου που επιδιώκει τη θεραπεία ................................... Σε περιπτώσεις που επιζητείται διάταγμα μη-αποξένωσης ακίνητης περιουσίας, δεν είναι ανάγκη να προσκομιστεί μαρτυρία ότι- ο εναγόμενος πράγματι εξέφρασε πρόθεση να αποξενώσει ή να επιβαρύνει την περιουσία του......................................................................................... Για να ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ο ενάγων θα πρέπει με την ένορκη δήλωση του να πείσει το δικαστήριο. Γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί του τύπου «αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υποστώ ανεπανόρθωτα ζημιά», δεν αρκούν. Τέτοιοι ισχυρισμοί χρειάζονται να επεξηγηθούν και να αιτιολογηθούν με σαφή και θετική μαρτυρία, ώστε να γίνουν δεχτοί από το δικαστήριο............ Περιπτώσεις που η θεραπεία των αποζημιώσεων κρίθηκε επαρκής. Τα πιο κάτω αποτελούν μη εξαντλητικά παραδείγματα περιπτώσεων που το δικαστήριο αναμένεται σύμφωνα με τη νομολογία ότι θα θεωρήσει ότι η θεραπεία των αποζημιώσεων αποτελεί επαρκή θεραπεία, οπότε και δεν θα εκδώσει παρεμπίπτον διάταγμα:- (ί) Φερεγγυότητα εναγόμενου:- Για παράδειγμα, όπου η βλάβη είναι ικανή να αποζημιωθεί με την καταβολή χρηματικών αποζημιώσεων και ο εναγόμενος έχει την οικονομική δυνατότητα ή όπου εμπλέκεται η Δημοκρατία ή άλλος οργανισμός ο οποίος θεωρείται φερέγγυος.» Οι πιο πάνω προϋποθέσεις πρέπει να συνυπάρχουν για να είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος. Επιπρόσθετα το Δικαστήριο σταθμίζει αν είναι εύλογο και δίκαιο να εκδώσει το διάταγμα (Βλ. σελίδες 141-162 του ίδιου συγγράμματος) Εννοείται ότι Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία των θεμάτων στα πλαίσια αίτησης για προσωρινό διάταγμα. Ειδικότερα για το ισοζύγιο της ευχέρειας στις σελίδες 141-145 του πιο πάνω συγγράμματος «Διατάγματα injunctions» αναφέρονται τα εξής: «Ίσως ο πιο σημαντικός παράγοντας στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, και ιδιαίτερα προσωρινών να είναι αυτός που αφορά στην ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο δικαστήριο από το ίδιο το άρθρο 32
(1)να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις που κρίνει ότι είναι «δίκαιον ή πρόσφορον» («just or convenient») και στον τρόπο που αυτή ασκείται. Ο όρος είναι συνώνυμος με τον όρο το «το ισοζύγιο της ευχέρειας», ο οποίος προέκυψε από τον αγγλικό όρο «balance of convenience». Όλοι οι όροι, παρά τις μικρές διαφορές μεταξύ τους, υποδηλώνουν την ευρεία διακριτική ευχέρεια που δίδεται στο δικαστήριο το οποίο ενεργεί πάντοτε με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας. Γι' αυτό και ο δικαστής διατηρεί την ευχέρεια, ακόμα και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις, να αρνηθεί να εκδώσει απαγορευτικό διάταγμα, αν κρίνει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι δίκαιο ή πρόσφορο. Όμως δεν τίθεται θέμα εξέτασης του ισοζυγίου ευχέρειας αν δεν πληρούνται τα τρία κριτήρια του άρθρου 32. Υπενθυμίζεται ότι αυτός ο παράγοντας δεν έχει σχέση με την τρίτη προϋπόθεση, η οποία σχετίζεται με τις δυνατότητες απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το δικαστήριο στην ουσία ισοζυγίζει τις ιδιαίτερες ανάγκες των διαδίκων ή τον κίνδυνο αδικίας ο οποίος θα προκύψει αν φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα .......................... Στην περίπτωση των παρεμπιπτόντων διαταγμάτων, το δικαστήριο, μετά που θα εξετάσει τις πρώτες τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 και βεβαιωθεί ότι (ι) υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (ιι) υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας και (ιιι) ότι εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, τότε θα πρέπει να προχωρήσει για να εξετάσει επιπρόσθετα και την κύρια προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32, ότι η έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος θα είναι ταυτόχρονα δίκαιη ή πρόσφορη Αποφασίζοντας κατά πόσον είναι «δίκαιον ή πρόσφορον» να εκδοθεί ένα διάταγμα, το δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους σχετικούς παράγοντες και να αποδώσει σ' αυτούς την πρέπουσα βαρύτητα. Η βαρύτητα κάθε παράγοντα δεν είναι πάντα η ίδια και εξαρτάται από τα ιδιαίτερα περιστατικά κάθε υπόθεσης. Γι' αυτό και η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου έχει τόση μεγάλη, και πολλές φορές καθοριστική, σημασία. Ως γενική αρχή το δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, λαμβάνει πρωτίστως υπόψη (ι) τις ανάγκες της δικαιοσύνης σε συνδυασμό με τα ιδιαίτερα γεγονότα της υπόθεσης και (ιιι) κατά πόσο θα πρέπει να διατηρηθεί η κατάσταση που επικρατούσε πριν ο εναγόμενος αρχίσει τη δραστηριότητα του (status quo ante)..................................................................................... » Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v Vinco Ltd
(1996)1 AAΔ 788 λέχθηκαν τα εξής στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [198η 1 W.L.R. 670: «Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν "εσφαλμένη" με το πιο πάνω νόημα.» Στην υπόθεση Parico Aluminium Designs Ltd v 1. Muskita - Aluminium Co Limited
(2002), 1Γ Α.Α.Δ. 2015, ημερ. 19.12.2005 στις σελ. 250-251: «Κατά την αξιολόγηση του που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας ένας σημαντικός παράγων είναι η έκταση κατά την οποία τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις. Αν για παράδειγμα η έκταση της μη δυνάμενης να αποκατασταθεί ζημιάς του κάθε μέρους δεν θα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη τη σχετική δύναμη της υπόθεσης του κάθε μέρους όπως αποκαλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν παρουσιασθεί κατά την ακρόαση της αίτησης. Αυτός όμως είναι ο τελευταίος και όχι ο πρώτος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Είναι μόνο σ' αυτό το στάδιο που το δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική ανισότητα επί της ουσίας και ποιος από τους διαδίκους έχει περισσότερη πιθανότητα επιτυχίας. Το δικαστήριο δεν δικαιούται, ακόμη και σ' αυτό το στάδιο, να εμπλακεί σε οτιδήποτε που μοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ενόρκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Μπορεί να υπάρχουν υποθέσεις στις οποίες είναι εμφανές από τη μαρτυρία ότι δεν υπάρχει αξιόπιστη αμφισβήτηση ότι η δύναμη της υπόθεσης ενός μέρους είναι δυσανάλογη από εκείνη του άλλου μέρους. Γενικά όμως η διαδικασία στις παρεμπίπτουσες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενα γεγονότα.
  1. Status Quo. Όπου οι άλλοι παράγοντες φαίνονται να είναι ισοζυγισμένοι το δικαστήριο συνήθως θα λάβει τέτοια μέτρα τα οποία σκοπό έχουν τη διατήρηση του status quo. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος εμποδίζεται προσωρινά από του να κάμει κάτι το οποίο δεν έκαμνε προηγουμένως, η μόνη επίδραση του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, σε περίπτωση που θα πετύχει στη δίκη του, είναι η αναβολή της ημερομηνίας κατά την οποία θα είναι σε θέση να εμπλακεί σε μια δραστηριότητα την οποία προηγουμένως δεν την είχε θεωρήσει αναγκαία να αναλάβει. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος διακόπτεται στη διεξαγωγή μιας καθιερωμένης επιχείρησης το απαγορευτικό διάταγμα θα του προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη δυσχέρεια εφόσον θα έχει να αρχίσει πάλι να τη δημιουργεί σε περίπτωση που πετύχει στη δίκη.» ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΙΑ ΣΚΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Όσον αφορά την 1η προϋπόθεση του άρθρου 32 Στη βάση του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου και της Έκθεσης Απαίτησης αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Τούτο δεν οδηγεί αυτόματα στο συμπέρασμα ότι πληρείται και η 2η προϋπόθεση του άρθρου
  2. Όσον αφορά τη 2η προϋπόθεση του άρθρου 32 Όπως ήδη επισημαίνεται πιο πάνω το Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία της υπόθεσης σ' αυτό το στάδιο. Σ' αυτό το στάδιο τα πάντα παραμένουν ανοικτά. Το μόνο ζητούμενο εδώ είναι το ερώτημα κατά πόσο στη βάση του μαρτυρικού υλικού η Αιτήτρια πέτυχε να δείξει την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (Βλ. Οδυσσέως πιο πάνω). Αποτελεί ένα από τα παράπονα της Αιτήτριας ότι ως συνιδιοκτήτρια δεν έχει ενημερωθεί για τον πλειστηριασμό κατά παράβαση του άρθρου 25 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Νόμου. Σύμφωνα με τη τεθείσα μαρτυρία η ιδιοκτήτρια του εξ αδιαιρέτου μισού μεριδίου (δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση Εναγόμενη 2) δεν επέλεξε να πωλήσει το μερίδιο της, αλλά ακολουθήθηκε η διαδικασία με βάση το μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου όπως τροποποιήθηκε. Οπότε η Αιτήτρια Ενάγουσα δεν έδειξε έστω για σκοπούς της παρούσας απόφασης πώς εφαρμόζεται το άρθρο 25, το λεκτικό του οποίου φαίνεται να αφορά περιπτώσεις όπου ο κύριος εξ αδιαιρέτου μεριδίου πωλεί το μερίδιο του οικειοθελώς. Επιπρόσθετα η Αιτήτρια δεν έχει δείξει έστω για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας πως ο συνιδιοκτήτης ακινήτου είναι ενδιαφερόμενο μέρος για σκοπούς του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου όπως τροποποιήθηκε. (Βλ. τον ορισμό του «ενδιαφερόμενου προσώπου» στο άρθρο 44ΙΕ του εν λόγω Νόμου). Έχει τεθεί μαρτυρία ότι πριν την έναρξη της διαδικασίας του μέρους VIA του Νόμου η Αιτήτρια Ενάγουσα δεν είναι ήταν ιδιοκτήτρια ολόκληρου του ακινήτου αλλά συνιδιοκτήτρια με την Καθ' ης η Αίτηση αρ.
  3. Έχει τεθεί μαρτυρία ότι κατόπιν διαδικασίας που κινήθηκε στη βάση του μέρους VIA του Νόμου άλλαξε ο ένας συνιδιοκτήτης (δεν είναι πλέον η Εναγόμενη-Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2) Έχει τεθεί μαρτυρία ότι αντικείμενο της διαδικασίας πώλησης δυνάμει του μέρους VIA του Νόμου ήταν το φερόμενο υποθηκευμένο εξ αδιαιρέτου μερίδιο που ανήκε στην Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη 2 (το εξ αδιαιρέτου μισό μερίδιο το οποίο ανήκε στην Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη 2). Αυτό αναφέρεται ενόρκως και στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης της ένστασης. Από το γεγονός ότι μεμονωμένα στην ειδοποίηση Τεκμήριο 12 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση της Αίτησης, καταγράφεται μερίδιο1/1, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει τεθεί επαρκής μαρτυρία από πλευράς της Αιτήτριας ότι οι Καθ' ων η Αίτηση Εναγόμενοι 1 έχουν πρόθεση να εγγράψουν επ' ονόματι τους ή να οικειοποιηθούν όλο το ακίνητο περιλαμβανομένου δηλαδή και του μεριδίου της Αιτήτριας. (Στην παράγραφο 18 της ένορκης δήλωσης της Αίτησης τίθεται παράπονο ότι «οι Εναγόμενοι 1 διεκδικούν το όλο μερίδιο»). Έχει επίσης τεθεί μαρτυρία ότι η περιγραφή του ακινήτου στον τίτλο ιδιοκτησίας και σε διάφορα έγγραφα που επισυνάπτονται στην Αίτηση και Ένσταση και που αφορούν τη διαδικασία δυνάμει του μέρους VIA του σχετικού Νόμου διαφέρει από την πραγματική σημερινή κατάσταση. Σε σχέση με τούτο δεν έχει καταδειχθεί για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας πως επηρεάζει τη διαδικασία που ακολουθήθηκε δυνάμει του μέρους VIA του σχετικού Νόμου. Γενικότερα τουλάχιστο στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και στο βαθμό που οι αιτούμενες θεραπείες της αγωγής έχουν συνάρτηση με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, η Αιτήτρια δεν έχει πετύχει να καταδείξει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στα επίπεδα της υπόθεσης Οδυσσέως πιο πάνω. Συνεπώς η 2η προϋπόθεση του άρθρου 32 δεν πληρείται και ενόψει τούτου δε χρειάζεται περαιτέρω εξέταση της Αίτησης. Αλλά ακόμα και αν έπρεπε το Δικαστήριο να κατέληγε ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 και πάλι η επίδικη Αίτηση θα αποτύγχανε αφού κύριος στόχος της αγωγής φαίνεται να είναι η διεκπεραίωση του φερόμενου διαχωρισμού που κατ' ισχυρισμό συμφώνησε η Αιτήτρια με την Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενη αρ. 2, κάτι που θα μπορεί η Αιτήτρια - Ενάγουσα να προωθήσει και να διεκδικήσει από τον οποιοδήποτε νέο συνιδιοκτήτη Συνεπώς η επίδικη Αίτηση απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε την 21.3.2019 ακυρώνεται. Τα έξοδα όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση - Εναγόμενης 1 και εναντίον της Αιτήτριας και να πληρωθούν στο τέλος. (Υπ.) ........... Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.