ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3066/2014, 11/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2019:A84 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3066/2014 Μεταξύ: ...... ΙΩΑΝΝΟΥ Εvάγοντα -και-
- ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ
- ....... ΠΕΤΡΙΔΗ Εvαγoμένων -------------- Αίτηση Εναγομένου 2 - Αιτητή ημερομηνίας 10.9.2018 Ημεομηνία: 11 Νοεμβρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 2 - Αιτητή: κα Άννα Παπαντωνίου για Λ. Παπαφιλίπου & Σια Δ.Ε.Π.Ε Για Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση: κα Εβελίνα Πουλλά για Ε. Πουλλά Για Εναγόμενο 1: κα Έλενα Χαραλάμπους -------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ · Την 30.12.2014 καταχωρήθηκε γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο. · Την 16.2.2015 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους της Εναγομένης
- · Την 11.3.2015 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης εκ μέρους του Εναγομένου
- · Την 6.4.2017 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης. · Την 6.9.2018 καταχωρήθηκε η Έκθεση Υπεράσπισης της Εναγομένης
- Η ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ Με το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχωρήθηκε την 30.12.2014 ο Ενάγοντας ζητά γενικές αποζημιώσεις για ισχυριζόμενη μόνιμη σωματική και ψυχική βλάβη και άλλες κατ' ισχυρισμό βλάβες που του προκλήθηκαν συνεπεία μεταξύ άλλων ισχυριζόμενης αμέλειας και/ή παράβασης των από το Νόμο και τους Κανονισμούς απορρεόντων καθηκόντων των Εναγομένων, των αντιπροσώπων και/ή εκάτερου εξ' αυτών κατά την επίσκεψη του Ενάγοντα για παρακολούθηση στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας κατά ή περί τα μέσα Αυγούστου 2010 και της μετέπειτα ιατρικής αγωγής που ακολουθήθηκε. Ζητούνται επίσης άλλες αποζημιώσεις τόκοι και έξοδα. Στην Έκθεση Απαίτησης τίθενται μεταξύ άλλων οι εξής ισχυρισμοί: «......................................
- Η Εναγόμενη Νο.1 ενάγεται δια του νομίμου εκπροσώπου της ενώπιον των Δικαστηρίων και/ή ως εκ προστήσεως υπεύθυνη δια τους εργοδοτουμένους και/ή υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους και/ή εκπροσώπους και/ή ιατρούς εργαζομένους στα δημόσια Νοσοκομεία και/ή νοσηλευτήρια.
- Ο Εναγόμενος Νο.2 ενάγεται ως ένας εκ των εργοδοτουμένων και/ή υπαλλήλων και/ή των υπηρετών και/ή των αντιπροσώπων και/ή εκπροσώπων και/ή ως εκ των ιατρών και/ή κυβερνητικών ιατρών των εργαζομένων στα δημόσια Νοσοκομεία και/ή νοσηλευτήρια της Εναγομένης No.
- Η Εναγομένη Νο.1 είναι η ιδιοκτήτρια και/ή κάτοχος και/ή ενοικιάστρια και/ή διαχειρίστρια του δημόσιου νοσοκομείου και/ή νοσηλευτηρίου καλουμένου ως Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας που στη συνέχεια θα αναφέρεται ως το «Νοσοκομείο Λευκωσίας» στο οποίο εργαζόταν κατά τους ουσιώδεις για την αγωγή χρόνους ο Εναγόμενος Νο.
- Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο Εναγόμενος Νο.2 εργαζόταν και/ή ασκούσε την επαγγελματική του ιδιότητα ως Αγγειοχειρούργος και/ή παρείχε συμβουλές και/ή ειδικές συμβουλές και/ή θεραπείες και/ή ασκούσε ιατρική παρακολούθηση και/ή καλούσε για ιατρική παρακολούθηση υπό την εν λόγω ιδιότητά του στο Νοσοκομείο Λευκωσίας.
- Ο Ενάγων κατά ή περί τα μέσα Αυγούστου του 2010 ενώ απασχολείτο και/ή εργαζόταν στο χωράφι του ένιωσε αφόρητους πόνους στο αριστερό γόνατο με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Ο έντονος και/ή αβάστακτος πόνος διήρκησε για 20 λεπτά περίπου. Ο Ενάγων κατόπιν μετέβη αγχωμένος στην οικία του δια να ξεκουραστεί και να αποφασίσει τι θα πράξει.
- ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΣΩΜΑΤΙΚΩΝ ΒΛΑΒΩΝ: Ο Ενάγοντας μετέβη στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου που στη συνέχεια θα καλείται σαν το «Νοσοκομείο Πάφου» όπου παραπέμφθηκε για ακτινογραφίες. Ο επί καθήκοντι ιατρός Δρ.Μεταξάς, του ανέφερε ότι εντόπιζε αδυναμία στον τένοντα και αιμάτωμα και/ή εξόγκωμα. Περαιτέρω τον προέτρεψε και/ή παρότρυνε όπως επισκεφθεί αγγειολόγο και/ή ιατρό τέτοιας ειδικότητας για να εξετασθεί περαιτέρω και/ή να χειρουργηθεί. Ο Ενάγοντας επισκέφθηκε και/ή μετέβη στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας που στη συνέχεια θα καλείται σαν το «Νοσοκομείο Λευκωσίας» με σκοπό και/ή πρόθεση όπως εξετασθεί ιατρικά από ιατρό της ειδικότητας αγγειοχειρούργου και/ή τον Εναγόμενο Νο.
- Ο Ενάγοντας ενημέρωσε και/ή ανέφερε στον Εναγόμενο Νο.2 το πρόβλημα που παρουσίασε και ο Εναγόμενος Νο.2 αμελώς και/ή κατά παράβαση των υποχρεώσεων του έναντι του Ενάγοντα δεν προέβη και/ή παρέλειψε και/ή αμέλησε να προβεί σε εξέταση και/ή ιατρική εξέταση και/ή ψηλάφηση του Ενάγοντα και του ανέφερε και/ή συμπέρανε ότι το πρόβλημα που αντιμετώπιζε ο Ενάγοντας δεν ήταν σοβαρό και/ή δεν χρήζει περαιτέρω εξέτασης και/ή εξειδικευμένης ιατρικής εξέτασης, παραπέμποντας τον όπως προβεί σε γενικές εξετάσεις και/ή αναλύσεις αίματος. Ο Ενάγοντας αφού προέβη σε αναλύσεις αίματος στο Νοσοκομείο Πάφου μετέβη στο Νοσοκομείο Λευκωσίας όπως ο Εναγόμενος Νο.2 εξετάσει και/ή επιθεωρήσει και/ή μελετήσει τις σχετικές αναλύσεις. Ο Εναγόμενος Νο.2 αφού μελέτησε και/ή επιθεώρησε και/ή μελέτησε τις προαναφερόμενες αναλύσεις αίματος ανέφερε στον Ενάγοντα ότι ήταν ικανοποιητικό το αποτέλεσμα και έγραψε και/ή συνταγογράφησε και/ή προέτρεψε τον Ενάγοντα όπως λαμβάνει καθημερινά ένα δισκίο ακετυλοσαλικυλικού οξέως (ασπιρίνη). Ακόμη παρέπεμψε τον Ενάγοντα για Μαγνητική Τομογραφία (MRI) από το γόνατο μέχρι τον μηρό με σκοπό να εντοπισθεί η αιτία του προβλήματος. Ο Ενάγων μετά την διενέργεια της σχετικής Μαγνητικής Τομογραφίας μετέβη και πάλι στο Νοσοκομείο Λευκωσίας δια να μελετήσει και/ή εξετάσει και /ή γνωματεύσει ο Εναγόμενος Νο.2 επί του σχετικού αποτελέσματος της. Κατά την επίσκεψη και αφού ο Εναγόμενος Νο.2 είχε μελετήσει και/ή εξετάσει το αποτέλεσμα της Μαγνητικής Τομογραφίας, ρώτησε τον Ενάγοντα εάν είχε ενόχληση και/ή άλγος στην σπονδυλική στήλη και όταν ο εκείνος του ανέφερε ότι κατά διαστήματα ένιωθε ενόχληση και/ή άλγος, ο Εναγόμενος Νο.2 του ανέφερε και/ή υπέδειξε και/ή προέτρεψε όπως συνεχίσει την λήψη ακετυλοσαλικυλικού οξέως (ασπιρίνη) και διευθέτησε και/ή προγραμμάτισε συνάντηση με την πάροδο έξι μηνών. Ο Ενάγοντας με την πάροδο έξι μηνών περίπου κατά ή περί τις 21/2/2011, μετέβη στο Νοσοκομείο Λευκωσίας, ανέφερε δε στον Εναγόμενο Νο.2 ότι δεν αντιμετώπιζε ενόχληση και/ή άλγος. Ο Εναγόμενος Νο.2 αφού τον ψηλάφησε του ανέφερε και/ή προέτρεψε όπως συνεχίσει την λήψη του ακετυλοσαλικυλικού οξέως/(ασπιρίνη). Ο Εναγόμενος Νο.2 κατά την επίσκεψη του Ενάγοντα σε αυτόν όπως αναφέρεται στην Εκθέση Απαιτήσεως κλήτευσε και/ή κάλεσε ειδικευόμενο ιατρό, άγνωστο προς τον Ενάγοντα, και του ζήτησε και/ή προέτρεψε όπως ψηλαφήσει το δεξί πόδι του Ενάγοντα αναφέροντας στον τελευταίο ότι και σε εκείνο το πόδι εντοπίζεται ανεύρυσμα μικρού βαθμού. ........................................» Ακολούθως τίθενται ισχυρισμοί σε σχέση με προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε περί το 2013 (π.χ. θρόμβωση). Στις παραγράφους 8 και 9 τίθενται οι εξής ισχυρισμοί: «
- Είναι θέση του Ενάγοντα ότι για την αντιμετώπιση του προβλήματος υγείας και/ή της θρόμβωσης και/ή του αιματώματος που παρουσίασε κατά ή περί τον Αύγουστο του 2010 επαρακολουθείτο και/ή τελούσε υπό τη φροντίδα, επίβλεψη και ευθύνη της Εναγομένης Νο.1 και/ή του Εναγόμενου No.2 και/ή αμφοτέρων και/ή χωριστά του κάθε ενός.
- Αποτελεί θέση του Ενάγοντα ότι ο Εναγόμενος Νο.2 παρέλειψε και/ή αμέλησε να ενεργήσει και/ή να συμπεριφερθεί στο επίπεδο του συνήθως και εύλογα καταρτισμένου ιατρού και/ή να επιδείξει τη δέουσα επιμέλεια και/ή φροντίδα και/ή να ακολουθήσει την εφαρμοζόμενη ιατρική πρακτική.» Στη δε παράγραφο 19 τίθενται ισχυριζόμενες λεπτομέρειες αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του Νόμου καθηκόντων της Εναγομένης 1 και του Εναγομένου
- (Ολόκληρη η Έκθεση Απαίτησης αποτελείται από 31 παραγράφους). Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Με την επίδικη Αίτηση ζητούνται τα εξής: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον παραμερισμό (set aside) ή/και την ακύρωση ή/και την διαγραφή ή/και απόρριψη του γενικώς οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματος της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ημερομηνίας 30/12/2014 εναντίον του Εναγομένου αρ. 2 . Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον τον παραμερισμό (set aside) ή/και την ακύρωση της Έκθεσης Απαίτησης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ημερομηνίας 6/4/
- Γ. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διάταγμα το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και/ή εύλογο υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα, πλέον Φ.Π.Α. επί των εξόδων.» Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας περιλαμβανομένων αλλά χωρίς περιορισμό στη Δ.9 Θ.10, Δ.19 θ.6, Δ.27 θθ.2-3, Δ.39, Δ.48 θ.θ.1, 2
(1), 2
(2), 3, 4, 6, 7, 8
(1), 9, 10, 11, 12 και Δ.51 θ.θ.1, 2, Δ.59 και Δ.64 θθ.1, 2, 3 στα Άρθρα 2, 29 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960, στο άρθρο 70 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμο Ν. 1/90και το Άρθρο 172 του Συντάγματος στο κοινοδίκαιο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην νομολογία της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο δίκαιο και στις αρχές της επιείκειας, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Πετρίδη, Εναγόμενου αρ. 2 - Αιτητή. Παρατίθενται τα κύρια αποσπάσματα: «4 Με την επιφύλαξη των ως άνω θέσεων μου και όπως προκύπτει μέσα από την παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης του Καθ' ου η Αίτηση , ( την απαίτηση του οποίου απορρίπτω στην ολότητα της) η ισχυριζόμενη απαίτηση και ισχυριζόμενη αξίωση του Καθ' ου η Αίτηση προκύπτει ως η ισχυριζόμενη θέση του Καθ΄ ου η Αίτηση ένεκα της σχέση της Εναγομένης αρ.1 με το πρόσωπο μου ήτοι ένεκα του ότι υπήρξα εργοδοτούμενος και/ή υπάλληλος και/ή υπηρέτης και/ή αντιπρόσωπος και/ή εκπρόσωπος και/ή ως εκ των ιατρών και/ή κυβερνητικών ιατρών των εργαζομένων στα δημόσια Νοσοκομεία και/ή νοσηλευτήρια της Εναγόμενης αρ.1 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας.
- Σε σχέση με τον εν λόγω ισχυρισμό αναφέρω ότι υπήρξα εργοδοτούμενος και/ή υπάλληλος και/ή υπηρέτης και/ή αντιπρόσωπος και/ή εκπρόσωπος και/ή ως εκ των ιατρών και/ή κυβερνητικών ιατρών των εργαζομένων στα νοσηλευτήρια της Εναγόμενης αρ.1 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας μόνο σε σχέση με την περίοδο μεταξύ 1979-2010 όπου και αφυπερέτησα . Κατά το χρόνο της εργοδοτήσεως μου και/ή απασχόλησης μου στην Εναγόμενη αρ. 1 ασκούσα τα καθήκοντα του ιατρού στο Γενικό Νοσοκομείο εντός του πλαισίου της ως άνω εργοδότησης μου κατά τον προσήκοντα τρόπο ως λειτουργός και υπάλληλος της Εναγομένης αρ.
- Συγκεκριμένα την 1/1/2011 αφυπηρέτησα από το Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και από στην Κυπριακή Δημοκρατία, αφού είχε προηγηθεί και αφυπηρετική άδεια προς το τελευταίο τρίμηνο του έτους
- Εξ' όσων λαμβάνω νομική συμβουλή από τους δικηγόρους και νομικούς μου συμβούλους Λ. Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε ισχυρίζομαι και λέγω ότι η Έκθεση Απαίτησης και το Γενικά Οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα της παρούσας αγωγής δεν αποκαλύπτει οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα προσωπικά εναντίον μου και/ή καλή βάση αγωγής κατά του προσώπου μου. Η παρούσα αγωγή δεν μπορεί να στρέφεται εναντίον μου προσωπικά καθότι μέχρι και τον Οκτώβριο και/ή Δεκέμβριο του 2010 ασκούσα τα καθήκοντα μου στην Κυπριακή Δημοκρατία ήτοι την Εναγόμενη αρ. 1 ως κυβερνητικός ιατρός της Εναγόμενης αρ. 1 από την οποία και αφυπηρέτησα την 01/01/2011.» Η ΕΝΣΤΑΣΗ Την 14.11.2018 καταχωρήθηκε ένσταση εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση-Ενάγοντα. Καταγράφονται εφτά λόγοι ένστασης ως εξής: «
- Η αίτηση στερείται νομικής και ουσιαστικής βάσης και/ή δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος .
- Η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου και/ή καταχωρείται με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή προωθείται καταχρηστικά και/ή ο Αιτητής δεν δικαιούται να αιτείται τον παραμερισμό και/ή ακύρωση και/ή διαγραφή και/ή απόρριψη του υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο κλητήριου εντάλματος και της έκθεσης απαίτησης, ενώ έχει καταχωρίσει σημείωμα εμφάνισης άνευ όρων και/ή δεν καταχώρησε αίτηση για παραμερισμό πριν προβεί σε οιοδήποτε άλλο διάβημα.
- Οι ισχυρισμοί της Έκθεσης Απαίτησης αποκαλύπτουν αγώγιμο δικαίωμα και/ή το δικόγραφο του Ενάγοντα αποκαλύπτει αιτία αγωγής εναντίον του Εναγόμενου Νο.2
- Ο Εναγόμενος Νο.2 ενάγεται ως επαγγελματίας που απέτυχε να επιδείξει της δέουσα επιμέλεια και/ή ενήργησε κατά παράβαση των θεμελιακών αρχών της ιατρικής επιστήμης και/ή του καθήκοντος επιμέλειας και/ή της νομικής υποχρέωσης του κατά την περίθαλψη του Ενάγοντα και/ή εν πάση περιπτώσει, η επιλογή Εναγόμενων, αποτελεί δικαίωμα του Ενάγοντα.
- Ο Εναγόμενος Νο.2 αποτελεί ελεύθερο επαγγελματίας και οιαδήποτε πράξη και/ή παράλειψη του επισύρει κυρώσεις εναντίον του προσωπικά, παρά την συμβατική σχέση και/ή εργοδότηση από την Εναγόμενη Νο.
- Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και ή δεν υπάρχει το κατάλληλο και/ή επαρκές υπόβαθρο και/ή μαρτυρία για να αποφασισθεί το υπό κρίση ζήτημα.
- Είναι πρόσφορο και δίκαιο στην παρούσα περίπτωση όπως απορριφθεί η αίτηση με έξοδα σε βάρος των Αιτητών.» Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.9 θ.1,θ.4,θ.7, Δ.39 ΘΘ.1-21, Δ.48 θθ1-4, Θ.9,Δ.59 θ.1, στους Περί Ιατρικής Επαγγελματικής Δεοντολογίας Κανονισμούς του 1991, στο άρθρο 4
(2)και 51 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148, στα άρθρα 7 και 30 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου, στην Νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. .... Ιωάννου, Ενάγοντα - Καθ' ου η Αίτηση. Αναφέρεται κυρίως σε νομικά θέματα. Στις δε παραγράφους 8 και 9 αναφέρει τα εξής: «
- Περαιτέρω, κατά τον επίδικο χρόνο, είχε δημιουργηθεί συμβατική σχέση ανάμεσα στην Εναγόμενη Νο.1, τον Εναγόμενο Νο.2 και εμένα, δηλαδή τον εργοδότη και τον εργοδοτούμενο αφενός και τον εμένα ως ασθενή αφετέρου.
- Ο Εναγόμενος Νο.2/Αιτητής προβάλει ακόμη ως λόγο, για στήριξη του αιτήματος του, τον ισχυρισμό ότι συνταξιοδοτήθηκε τον Ιανουάριο του 2011 και ως εκ τούτου δεν υπάρχει καλή βάση αγωγής. Κανέναν τεκμήριο ή μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου προς απόδειξη του ισχυρισμού τούτου.» H ΑΚΡΟΑΣΗ Κατά την ακρόαση καταχωρήθηκαν αγορεύσεις των ευπαίδευτων συγηγόρων του Αιτητή - Εναγόμενου 2 και του καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα. (Η πλευρά του Εναγομένου 1 δήλωσε ότι δεν θα καταχωρήσει ένσταση). ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΑΝΑΛΥΣΗ Στην προκειμένη περίπτωση άμεσα σχετική είναι η Δ.27 θ3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας εφόσον ζητείται διαγραφή ολόκληρης της Έκθεσης Απαίτησης (παρά η Δ.19 θ.26 με την οποία είναι δυνατή η διαγραφή μέρους δικογράφου). Η Δ.27 θ.3 προνοεί τα εξής: 3.The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just. Η Δ.27 θ.3 είναι πανομοιότυπη με την παλαιά Αγγλική O.25 r.4 και επομένως καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από την Αγγλική νομολογία και μελέτη. Ο Lindley LJ στην υπόθεση Att Gen of Duchy of Lancaster ν London and North Western Ry
(1892)3 ch 274 στη σελ. 277 περιγράφει το σκοπό του θεσμού αυτού. ''. The object of the rule is to stop cases which ought not to be launched - cases which are obviously frivolous or vexatious or obviously unsustainable.'' Οι λέξεις ''frivolous'' και ''vexatious'' εφαρμόζονται μόνο σ΄εκείνα τα δικόγραφα τα οποία είναι τόσο κρυστάλλινα επιπόλαια και ενοχλητικά που ο ισχυρισμός τους αποτελεί στην ουσία κατάχρηση της ίδιας της δικαστικής διαδικασίας (Whitworth v Darbishire 68 LT216). Μόνο σε έκδηλα καθαρές υποθέσεις θα πρέπει να γίνεται επίκληση της συνοπτικής κατ' ουσία, διαδικασίας με βάση τη Δ.27 θ.3 (βλ. Μονή Αγ. Γεωργίου Κοντού ν Βοντιτσιάνου
(1989)1 ΑΑΔ 359, 381). Επίσης στο σύγγραμμα των Bullen & Leake and Jacob' s Precedents of Pleadings 12η έκδοση σελ. 145 αναφέρονται τα εξής: ''A pleading or an action is frivolous when it is without substance or groundless or fanciful and it is vexatious when it lacks bona fides and is hopeless or oppressive and tends to cause the opposite party unnecessary anxiety trouble and expense.'' Η Δ.27 θ.3 θεσμοθετεί μια συνοπτική διαδικασία η οποία παρέχει στο δικαστήριο την εξουσία, χωρίς τη διεξαγωγή δίκης, να απορρίψει οιονδήποτε δικόγραφο. Παρέχεται δηλαδή εξουσία στο δικαστήριο να απορρίψει μια αγωγή, χωρίς να προβεί στην εκδίκαση της, όταν η αγωγή δεν αποκαλύπτει καλή βάση ή είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Η εξουσία αυτή ασκείται με εξαιρετική φειδώ και αποτελεί εξαιρετικής μορφής μέτρο (Κώστας Δημητρίου ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Κώστα Δημητρίου τέως εκ Μαλούντας ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2014:A380, Πολ. Έφεση 350/10, ημερομηνίας 6.6.2014). (Βλ. επίσης το The Annual Practice 1958 τα σχόλια στη σελίδα 574 αναφορικά με την πανομοιότυπη παλαιά O.25 r4). Τα εξής αποσπάσματα συνοψίζουν τις σχετικές νομολογιακές αρχές: 1)Από την απόφαση Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού- Αμαθούντος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2007)1(Α) Α.Α.Δ. 21: «Είναι θεμελιωμένο ότι διαγραφή δικογράφου δυνάμει της Δ.19, θ.26 και της Δ.27, θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο που δικαιολογείται μόνον εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Το δικόγραφο κρίνεται αποκλειστικά με βάση το περιεχόμενό του και τις αντικειμενικές συνέπειες που συνεπάγεται η τεκμηρίωση των ισχυρισμών που προβάλλονται σ' αυτό (Δέστε: In Re Pelmako, ανωτέρω)». Και σε άλλο σημείο: «Το στάδιο εξέτασης αιτήσεως διαγραφής δικογράφου ως μη αποκαλύπτοντος αγώγιμο δικαίωμα εναντίον κάποιου εναγομένου δεν προσφέρεται για την εξέταση από το δικαστήριο της ισχύος της υπόθεσης του ενάγοντος. Εκείνο που εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης διαγραφής δικογράφου είναι το κατά πόσο το δικόγραφο του οποίου ζητείται η διαγραφή είναι ανυπόστατο και μάλιστα αναντίλεκτα ανυπόστατο». 2) Από την απόφαση Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη και άλλων
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1852: «Κατά την εξέταση αίτησης δυνάμει της Δ.19, θ.26 (Αγγλική Δ.19, θ.27) δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας της υπεράσπισης. Αυτό είναι ζήτημα που εξετάζεται δυνάμει της Δ.27, θ.3 (Αγγλική Δ.25, θ.4). Σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την διαγραφή δικογράφου δυνάμει των πιο πάνω θεσμών (Δ.19, θ.26 και Δ.27, θ.3) η διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο (In re Pelmako Development Ltd
(1991)1 C.L.R. 246). Εφόσον το δικόγραφο αποκαλύπτει κάποια αιτία αγωγής ή υπεράσπισης ή εγείρει κάποιο ζήτημα το οποίο είναι κατάλληλο για να αποφασισθεί από το Δικαστήριο, το απλό γεγονός ότι η υπόθεση είναι αδύνατη και δεν ενδέχεται να πετύχει δεν αποτελεί λόγο για τη διαγραφή του (Annual Practice 1960, σελ. 575). Επομένως η αίτηση για διαγραφή της περαιτέρω υπεράσπισης έπρεπε να είχε προσεγγισθεί με βάση τις πιο πάνω αρχές. Η εξέταση σε βάθος της υπεράσπισης κρίνεται εσφαλμένη». 3) Από την απόφαση Χατζηκυριάκος ν. Κυθραιώτη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119: «Ορθά η συζήτηση είχε περιστραφεί γύρω από το αν οι ισχυρισμοί που ο ίδιος ο ενάγων προέβαλε, όπως φαίνονται στην ειδική οπισθογράφηση, θα μπορούσαν να αποτελέσουν, στην περίπτωση που θα αποδεικνύονταν, παραδεκτή νομική βάση των θεραπειών που επιδίωξε ή κάποιες από αυτές. Η δικανική κρίση στο στάδιο αυτό μπορεί να είναι μόνο το αποτέλεσμα νομικής ανάλυσης. Το έργο της διαπίστωσης της ύπαρξης ή της ανυπαρξίας εύλογης αιτίας αγωγής δεν έχει να κάμει με την άσκηση διακριτικής ευχέρειας. Επομένως, το Ανώτατο Δικαστήριο, με όμοιο το υπόβαθρο των συλλογισμών που η περίπτωση δικαιολογεί, μπορεί, το ίδιο όπως και το Πρωτόδικο Δικαστήριο, να καταλήξει σε όσα προκύπτουν ως ορθά συμπεράσματα. Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο, στην περίπτωση αυτή, το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In Re Pelmaco Development Ltd,
(1991)1 Α.Α.Δ. 246. Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. Βλ. Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as executor of the will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 CLR 176, Michael Papamichael v. Clitos Chaholiades
(1970)1 CLR 305». 4) Από την απόφαση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Γεωργίου
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 704: «Η διαγραφή μιας απαίτησης ή μιας υπεράσπισης δεν συνιστάται εκτός αν η εισήγηση δεν μπορεί να υποστηριχθεί. Όπως έχει τονισθεί από το Δικαστή Salmon L.J. στην υπόθεση Nagle v. Feilden [1966] 1 All E.R. 697, "It is well settled that a statement of claim should not be struck out and the plaintiff driven from the judgment seat unless the case is unarguable. Σε ελεύθερη μετάφραση, "Έχει καλά καθιερωθεί ότι μια έκθεση απαίτησης δεν πρέπει να διαγράφεται και ο ενάγων να εκτοπίζεται από τη θέση της δικαστικής απόφασης εκτός αν η υπόθεση δεν έχει βάση συζήτησης." 5) Από την απόφαση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1998)1 A.A.Δ. 1338, στη σελίδα 1344 λέχθηκαν τα εξής: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι ο θεσμός αυτός δίδει στο Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να απορρίψει μια αγωγή όταν η αγωγή δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή είναι επιπόλαιη ή παρενοχλητική (frivolous or vexatious). Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με εξαιρετική φειδώ. (Βλ. In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 ΑΑΔ 246). ...............» Παρατηρείται κατ' αρχήν ότι στην αγόρευση εκ μέρους του Αιητητή - Εναγομένου 2 τίθεται η θέση ότι η αξίωση του Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα με βάση τη δικογραφημένη θέση του έχει παραγραφεί. Γίνεται μάλιστα αναφορά στο άρθρο 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148 και στον περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο, Ν.66(Ι)/12όπως τροποποιήθηκε. Τέτοιο θέμα όμως δεν εγείρεται είτε στην Αίτηση είτε στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει ούτε και στη νομική βάση της αίτησης γίνεται αναφορά στους εν λόγω Νόμους. Συνεπώς θα ήταν άδικο να εξετάζετο το θέμα αυτό στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Επιπρόσθετα η επίδικη Αίτηση στηρίζεται μεταξύ άλλων σε ισχυρισμούς του Εναγομένου 2 οι οποίοι δεν έγιναν δεκτοί από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα (βλ. παράγραφο 6 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή, ότι ο Αιτητής αφυπηρέτησε τον Ιανουάριο του 2011 και την παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης της ένστασης), οπότε δεν υπάρχει κοινό πραγματικό υπόβαθρο για την εξέταση της Αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση η ανάγνωση του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου και της Έκθεσης Απαίτησης αποκαλύπτει αιτία αγωγής εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 στη βάση και μόνο των ισχυρισμών του Ενάγοντα. Οπότε και δεν παρέχεται ευχέρεια για επιτυχία της επίδικης Αίτησης. Το κατά πόσο βέβαια τέτοια αιτία αγωγής μπορεί να τεκμηριωθεί ή όχι αφορά την ουσία της υπόθεσης και όχι αυτό το στάδιο. Συνεπώς η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση - Ενάγοντα και εναντίον του Αιτητή - Εναγομένου 2 όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, εγκριθούν από το Δικαστήριο και πληρωθούν στο τέλος. (Υπ.) .............. Λ. Μάρκου, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Χ.Κ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο